장음표시 사용
91쪽
noe generatur; materia prima ae comm A R Sias genito, & corrupto, Cadem enim materia, quae erat in corrupto est quae manet postea in genitor ergo nec cornuvitur , neque generatur.3r . Nunc probatur quoad collem nem omnium quae diximus , quod scilicet sit bona definitio et illa est propria, & in rima definitio , quae ita competit definito , quod nulli alteri possit adaptari: sed deta nitio a nobis tradita pro materia prima ita convenit illi , ut nulli alteri possit adapt
In qua aliqua praemittuntur ad intelligentiamquaesiti necessaria. si QT RO cujus intestigentia est notam 1 dum, quod potentia multiplaeiter sumitur , dividetur igitur primo potentia in Physicam, Metaphysicaan,& Logicam, ut videre est in Scoto v. Metaph. q. t. sub n. t. s. hie primo vitandum. Potentia L gica ( ait Scotus n. 3. tiadein est modus quidam compositionufactus , ab intellae Iu cacari: ergo est propria; quod sit bona proba- tinexhalutudine terminorum iuitis compos- tur; quia illa est bona assinitio, quae darur tionu, mucet , quod non repugnat. Ideu, per genus , & diffrientiam, seu per aliquidi est quaedam non repugnantia aliquoriunquod induat rationem generis, & aliquid quod gerat rationetii difierentiae; definitio tradita sic se habet , ergo est bona
Utrum materia fit ita pura potentia passiua, ut nullum includat actum Metaphysicum, 'Dicum, vel
sis. UM ex dictis n. 3ot. appareat, quod materia prima est primum
subiectum , ex quo tanquam ex parte ma- teriali, sive ex potentia Physica compotatum iubstantiale, Ma corpus naturale vi,&mn. 2yr.& 2y3. habeamus, quod mat ria sit, & denominetur potentia, sive quid potentiale, merito inquirimus modo , an
ita pura potentis sit, quod nullum in ludat
l praedicatorum inter se; ut vG. haec propinsitio mundus erit, antequam a Deo pria ectetur , fuit vera, quia mundum esse non dicit repugnantiam ; & haee potentialitas Logica , sive non repugnantia in omni ente creato invenitur, quia omne ens dicit non re snantiam ad mistendum , & in hac
ccisideratione opponitur impossibili, &est idem ac possibile. 3IT. Potentia Meraphysica praecise sempta verba sint Scoti, ubi supra n. I. est ordo illius essentia ad esse: sicut in esse
tia animae sundatur potentia ad tam esse. Potentia ergo Logica, sive non repugna tia, quae reperitur inter animal, & rationale ad uniri in tertio,in homine videlicet, diciatur potentia Logica. Potentia vero Met
physica est ordo, qui fundatur in animalirat tali ad esse existentiae , sive ad esse simpliciter , & ista Meraphysica potentia necessario sipponit potentiam Logicam , tanquam sim entum, in quo fundatur.
92쪽
bile est hoc esse, plus explicat, quam illa, hoc est possibile, quia illa includit sundamentum , & tenninum, sexunda vero solum dicit fundamentum, in quotandatur potentialitas ad tenninum, puta existentiam; sed haec potentiae obje stivae divisio
est, non subiectivae, ut inta dicemus.si 8. Ex quibus sequitur corollarium,
quod possibilitas L ca talum didit non
repugnantiam aliquorum in se; ut v g. po sibile est hominem esse album, id est, alb do non repugnat in esse homini: & haeelion repugnantia talum attenditur penes extrema, quae comparantur secundum suasentitates intrinsecas, abstrahendo ab omni existentia. Unde ut bene notavit Scotus n.
s. si per impossibile nulla esset potentia Metiva, etiam divina, quae posset unire hominem , & albedinem in existentia, adhuc esset verum dicere, d bile est hominem esse album ; at vero potentia Melahysca supra possibilitatem Logicam addit ordinem, sive respectum ad existentiam pro
liqua temporis deserentia, & illud est possibile Metaphysce, quod non solum possibule est esse, hi etiam possibila est existere.
Vide Scotum loco cit. & in I. dist. s. q.I. s. aliter n. 6. & T. & diae qy. q. mic. 3Is. Ulterus potentiari Metaphysica comparata ad Metaphysicum actum, & non adactum existendi, & illa, quae in linea Metaphysicae detenninationis caret actu Metaphysico, & est per illum detenninabilis, ut animal v. g. quatenus est quid potentiale , & determinabile per rationale, &irrationale, dicitur in potentia Metaphysica respectu rational ratis , & irrationalitatis rens quatenus quid contrahibile per finitum& infinitum; &eris finitum, qaatenus est contrahibile quid per decetn genera e lium, sive per decem praedicamenta, & in hac consideratione talum ens ut sic insta
communissima ratione semptum, quatenus abstrahit a Deo, & a creatura est in pura
ter a Metaphysica, quia ita est quid iam
determinatum , & vagum, quod non ines dit actum Metaphysicum determinatum, cum ex se conceptus potentialis inditatui
sis sit. 3ro. Secundo dividitur potentia Physica in activam, & passivam, & hoc primassi divisione, ad quam omnis alia divisio F-tentiae debet rediret. Ita expresse Scotus noster s. Metaphysicae q. q. n. I. cujus haec sunt verba: Ex dictu quod Assiden ter dividitur potentia in activam, O paseram prima sui dissone. Potentia activa se de scribitur a PHIosepho nono Metaphysicae,
cap. I. texti & conuam 2. est principium transmutationis in alio, in quantum adiud est. Et s. Metaph. cap. II. text. & comm. II. Principium mutationis, aut motus, dicitur potestis in altero, aut in quantum alterum. Sive
ut explicat Scotus ibidem dc i. Physicor. q. Iq. n. s. s. quantum ad primum. Potent ne activa est principium transmutandi aliud, inquantum aliud. Alias sebdivisiones hujus potentiae activae omitto apud Scotum, quaest. II. ibidem videndas.sri. Sed quia praedicta dcfinitio non
potest accomodari potentiae activae creatae, quae non est transnutativa potentia, ut bene notavit Scotus lib. s. Metaph. q. q. n. i.
ideo ait n. 8.s ex praedictis patet, quod illa definitio potentiae activae, quam tradit
Philosophus solum est definitio pomariae 1 et activae
93쪽
activat Physicae, & non omnis activae po-l 3E . Ita Scotus v. Metapli. q. II. n. tentiae; & sic aliam tradit desinitioncm prol=. ad quaestionem dicendum, & q. q. n. s. activa potentia, quae sic se habet. Est aurem in fine, & num. Quod triplex relatio est potentia ac ira (verba sunt Scoti in fines. potentia p*va, scilicet ad principiatum, ad dic secuntam ejus unamsigni=cationem , esciens , ct ad Iermam, & secundum istum Metaphysice loquendo ibociu universaliter 'triplicoen respectum, triplicem assignat
primum a vili agibile ; secundae,m aliamlScotus potentiat passivae terminum, si con- principium alluaudi actuale. In prima d lsideretur in ordine ad compositum, ejus te linitione comprehenditur omnis causi ac ti-lminus est ipsam compositum ex tali materiaua et in secunda omnis forma , quae qua-lcoalescens;si consideretur in ordine ad primtenus actuat actuabile, sive materiam, dici-lcipium activinii, sive efficiens jus terminustur causa activa, sive potentia activa. est, quod habet virtutem activam transin
gret. Potentia passiva sic definitur altandi, sive informandi materiam, hoe est, Philosopho locis supra citatis n. 63. ut ha- quod gaudet viribus ad educendam formam in expresie Scotus in hoc t. lib. Priscor. de materia, & illam in materia intri lace q. I .n. 3.ubi suprae. Potentia pasiva est prin-ldam; si consideretur in ordine ad seMain,
eorum transmutandi ab aliero,in quantum abirius terminus est omnis forma, quae nata est' altero. Et a Scoto loco n. 66. c..tad linformare, sive actuare materiam, qui actus scribitur universaliter. Potentia vero a valdebet esse realiter distinctus a materia, ut fecundum unam ejus se carionem e prin-liut Scotus v. Metaph. q. I in n. a. ad quaecipium, ex quo aliquid potest murari. S lla tamcundum aliam est principium actuandi pa re 3rs. Ulterius potentia dividitur in o ab actu activo ; secundum aliam est princi-liectivam, & surietavam, & haec divisio est pium octuabile, spe informabile ab acta sive ain inimc hie notanda, prout ad praesens attia
principioMMA. v. Metaph. q. q. n. 8. F. exinet institutum. Hanc divisionem tradit Sco- . praedictis in fine. tus expresie in a. dist. I E. q. I. n. I o. f. insas. Hae triplici definitione definiturligitur videndum,& I. Physic. q. Io.&lita potentia passiva ab Scino secundum triplia de rerum principio q. T. an. i. & v. Met .cem ordinem, seu respectim, quem Aciti'. t. n. g. & 8. ejusdem q. . iub n. t. s. sed . passiva potentia ad principiatum, sive eo, ista via. Potentiataiectiva se describitur I. positum in ordine ad quod nisur a Sc lScoto v. Metaph. q. r. n. g. f. ulterius into, cum dieitr est principium ex quo aliqvidimedio. Potes dici potentia objectiva, quate-pa est mutari. Secundo in ordine adciti-lnus totum est in potentia ad existentiam, Ocietis, Paeentu init; es primipium actuan-lnon in actu t& exemplificat Scotus his veracti pasive ab actu activo. Tertio in ordine bis i sicut esentia ammae creanda est in poten- ad sumam, i iam recipere potest, quatenus tia est . ait: est principium actuab:le, sive determina- 316. Itaque illud ens in hac acreptione.
Ie ab aelu, Fre a principio actuali. dicitur in potenti bjectiva, quod nondum cst
94쪽
est extra causas, sed tantum est in statu pose sibilitatis ad existendum ';de, quae divinius
de possibili Metaphysico j & ista pi
lentia dicitur a Scoto potentia ad esse proprium , & simpliciter illius, quod est in potentia , a distinctione sensiliciter possibilis,
quod habet esse tantum objective , sive s cundum quid, & hoc quod est esse in potemtia objectiva est proprium cujus nq; essentiae substantialis, vel accidentalis, quia ut ait
Scottis, ita essentia accidentusive albeditus est
in potentia ad proprium esse suum (id est adesse existentiale, quod tae simpliciter vocatur) Ficut essentia amnia creanda est in potentia ad Aum esse ; hoc in ad propriam existentiam.
3r . Potentia subjectiva sic a Scoto ubi supra desinitur. Potentia subjectiva est illius. quod praeter ese proprium natum est recipere aliud esse ab alio,ct ita quando non habet illud, est in potentia (scilicet subjectival ad illud. Et ponit exemplum Scotus his verbis: v. g. corpus non album es in potentia (supple ad
bessin quod est esse ejus secundum quid,
ct extrinsecum. Itas potentia objectiva v catur a Scoto, potentia ad Se simpliciter existentiae, ut albedo v. g. quando est in vi tute suae cause tantum Est in potentia obj ctiva ad existendum,sive ad Se simpliciter, tanquam ad quid intrinsecum albedini et corpus quod lita existit dum non habet albedinem est in potentia subiectiva ad albedianem, tanquam ad quid accidentale respectu corporis,& sic dicitur ista potentia a Scoto, potentia secundum quid.328. Aliis terminis explicantur a Scoto istae potentiae in a. dist. Ir. q. I. n. IO. scilicet potentia objectiva vocatur potentia ut terminus, hoc in illud dicitur in potentia objectiva, quod potia esse terminus creationis, sive actionis productivae. Potentia vero subjectiva dicitur, quatenus aliqua res potin esse in potentia ut sebjectiam ad reci piendum aliquod esse ab actu in mante; sed ista explicatio coincidit cum prima,& sic jam una, jam altera utitur Scotus. 32y. Qitamquam igitur prima potentiarum objejtivae, S subjectivae explicatio,
sit explicatio rigorosa, tamen ut e medio omnis aequivocatio tollatur,dico cum Scoto in eodem p. Metaph. q. q. n. II. ad a
gumenta in medio, quod potentia obiectiva, seu ut verius loquar, illud ens dicitur inpotentia objectiva , quoad habet esse in virtute sitae cause tantum, & non est productum, sed tantum in producibile, &hoe sive sit obstantia, sive accidens, sive serina, sive materia. Et illud est in potentia subjectiva , quod habet esse extra causas , & habet propriam existentiam, potestque recipere aliquam serinam ab alio. Scotus Ir. Metaph. q. r. n.
cunda sid est subiectiva potentia) non in cujuslibet entis , quia non est nisi illius, quod praeter esse propHum, natum ae r cipere aliud esse ab alio, v. g. corpus non album est in potentia ut sit, non simplici ter, sed ut sit album, quod est esse freundum quid.3 3 o. Ex quibus apparet, quod quando Scotus lib. s. Metaph. q. v. n. 2I. & '. eiu dem quaest. r. & aliis in locis est,quod actus, & potentia dividunt res, loquitur depotentia objectiva, & de actu entitativo, sive se octivo, & est idem ac dicere, quod omne ens, vel ia in potentia obiectiva, hoc
95쪽
est in statu possibilitatis,uel in adhu cntitativo, hoc est realiter extra causas, & h dicet e se a parte reu Ita Scotus in E. dis . I 2. q. I. D. II. Sed oportet tunc quod sit in patentia subjectιra existens in acta, vel actus secundum quid Oc. omne illud dicitur esse in acta, vel a-bus, quod est extra causis sitas. 'ssi. Sed est notandum ex Scoto lib. v.
q. s. n. T. & 12. s. ad argumenta. -dιν*io entu per actum , ct potentiam ( verba sunt Scotti non es dixi'generii per disserentias essentialis, sed est magis subjecti per pasesiones oppositisu, qua dicunt modum illius Ab. Vult dicere Scotus quod ens in actu,&cns in potentia non distinguuntur, nisi penes diversitatem status, in quibus consideratur,quia ens in potentia est in statu possibilitatis , & ens in area in statu existentiae; de sic concludit s. dicens, quod praedicta divisio emis quasti Arsio animalis per virum, O mortuum. Quod patet , quia Petrus possibilis, sive in potentia objectiva non distinguitur essenti iter a se ipse, prout in potentia sui ieci est , sire prout existens, nisi per e versum statum possibilitatis, vel existentiar, cum eadem praedicata essentialia habeat P trus possibilis, ac habeat existens. 332. Insuper est notandum , quod triplex est actus , de quibus nunc in praesenti
articulo quaerimus, an aliquo eorum ga deat materia prima, videlicet ad iis Met physicus, Physicus, velentitativus 3 actus
Metaphysaeus in ordine ad potetitiam M taphysicam sic definitur vide quae diximus n. s ri. ) est praedicatum differentiale comtractivinn, & detenninativum alicujus praedicati communis ad esse talis, v. g. ration
litas , quae est , quae determinat animal adesse rationale , & quod nidi aliud diu
rentiale , sive alia quaevis disterentia quae determinat Metaphysicam potentiam, seu praedicatum genericum , & communi adesse in tali , & tali determinato esse substan tiae, vel accidentis , & iste actus Metaphy
sicus in ente creato reperitur, cum omne ens creatum crestet ratione communi,
quae dicitur potentia Metaphysica, & r tione desitientiali quae dicitur Metaphysicus
333. Ulterius actus Metaphysicus se dividitur in completum, & hicompletum; actus Metaphysicus completus est digeremtia detenninativa alicujus rationis comm nis , & constitutiva alicujus entis completi, ut v. g. rationalitas , quae est hominis constitutiva , qui quidem homo est ens completum, & voco em completum illud, quod per se non ordinatur ad constituendum a liud , tanquam pars ipsius, & hoc sive taleens completum sit substantia, sive accidens , absolutio, sive respectivum: unde albedo est ens completum, quia per se non ordin tur ad constituendum aliud, & quantitas ,& substantia, & omnia illa, quae in rectae linea praedicamentali ponuntur, unde e rum diffinentiae actus Metaphysici compseri appellantur.3sq. Actus Metaphysicus incompletus est actus differentialis alicujus esitis parti iis, & incompleti constitutivus, & voco ens palliale, quod de per se ordinatur ad constituendum aliud, tanquam pars il lius, ut v. g. materia, & forma, quae de per se ad constitutionem totius ordiriantur, & non ponuntur in praedicamentali serie directe,
sed reductive ratione compositi, de simitta
96쪽
ter partes integrales hominis , v. g. caput, pedes , brachia &c. , quae licet habeant actum disserentialein, voci ur talis achis i completus, quia ens constitutuin per ipsam,
quid incoinpletiun, & partiale est. 33s. Actas Physicus sic in ordine ad potentiam Physicam desinitur , est aetiis
lubstantialis actitans, & determinans materiam , seu potentiam Physicain materiae,& unum per se compositum cum materia
onstituens; v. g. serina substantialis aquae est actus Physicus determinans materiam, ad hoc ut sit materia aquae , & tarmalignies actus determinans materiam , ad hoc ut
sit materia ligni , quae quidem materia stacundum se indistin ens Physich erat ad Qe
sub tantia ligni , potius, quam sub alia. Via
336. Ex quibus sequitur corolladum , quod actus Physicus , & Metaphysicus , si ut & potentia Physica , & Metaphysica
multipliciter conveniunt , & multipliciter differunt; conveniunt enim in hoc , quod sicut ens quod est in potentia Metaphysica, animal v.g. est quid indifferens, fidere minabile per rationale , & irrationale , ita quod animal secundum se non petit me, Genninari per acturn Metaphysicum rationalitatis , quam per actum Metaphyta cum irrationalitatis ; sic similiter Meria
prima, sive potentia Physica est quid indi
serens ad determinari per hanc potius ta mam , seu aetiam Physicum, quam per Pliam , & sicut rationalitas est a mis, qui d terminat Metaphysice animal ad esse dete minatum hominis v.f. & irrationalitas d terminat animal ad esse bruti , sic serma, sta
ad hoc ut sit materia in hoc determinato ignis , potius , quam in alio.33T. Conveniunt similis, potentia
Physica , & Metaphysica , in hoc, quod si
ut an ral v. g. ex se , & in suo conceptuis ali, non dicit NIetaphysice, neque includit aetum Metaphysicum rationalis, vel
irrationalis; sic similiter potentia Physica, sive illud ens, quod est in potentia Physica,
non includit, immo excludit a suo Met physico conceptu omnem serinam substa tialem, sive omnem actum, per Cn test determinari, quia imumquodque in ea
linea, qua est potentia, non includit a stum. 338. tatarunt tamen p imo, quia indifferentia, quae reperitur inanim iv. g. respectu rationalis, de irrationalis, est indi serretia Metaphysica solum, quatenus M
taphysice loquendo non petit animal ad sui
constitutionem Metaphylicam rationale, neque irrationale, at vero indifferentia, quae
datur in potentia Physica respectu tam rum est indisserentia Physica,quatenus Physice, & realiter potesto sine hac, & sine illa tarma , & serie sine utraque. Diiserunt similiter aetiis Metaphysicus, & Physicus,
quia aetiis Metaphysicus determinat, v. g. rationalitas amnes ad esse determinatum hominis, tanquam diiserentia, seu actus re liter identificatus cum animali, & cum homine; at vero aetas Physicus v. g. ignis, sive serina ignis detenninat materiam,ad hoc ut sit potius materia ignis, quam alterius , tanquam aetiis Physicus realiter distiniis , tam a materia , quam Aterminat Physice , quam 1 composito constituto ut ignis.
97쪽
sss. Disserunt seniliter potentia Metaphysica, S: Physica, quia licet ama at v. g. i. quod est in potentia Metaphysica ad hoc ut
contrahatur per rationale , & irrationale excludat a suo conceptu sermali, tam rationalitat , quam ia rationalitatem, non tamen cxcludit rationale , vel irrationale a suo conceptu reali , cum realiter identificetur animal cum rationalitate. At vero potentia Physica non talum occludit a suo conceptu se ali actuin Physicum, sed eluuna cio conceptu reali , cinii realiter potentia Physica a suo Physco actu distinguatur , ac sine illo possit (ut inferius dicemus inveni ii , & istae onuies convenietitiae , &differentiae sunt maxime metraoriae mandatae, tam ad hic, quam alibi diccnda, intelligenda.3 o. Aetus entitativus nillil aliud est, quain actualitas rei, sive cilc actuale, pr ut terin nat actionem clantem illi esse, &secundum quod tale esse distinguitur abesse obiectivo, sive possibili. Ita presese Scotus in r. dis . I r. q. I. n. 16. cujus haec sunt verba. Duo igitur , quod mihi es contradictio , quod mar erra sit termInus creationis , O pars compossiti, ct quod non habeat agiquod esse , cum tamen sit aliqua e sentia. Ex quibus apparet , quod actusentitativus non est aliud, quam praedicata essent alia constitutiva rei in esse actuali, sive actualia, sive ista actualitas sit existentia, sive qiud ab exis ratia distinctum, de
quo non disputo modo. 3 i. Unde hallucinatus est cursus Ca inelitanus, quem sequitur Rubio in suo T. Physicor. tract. i. de materia prima, q. I. n. II. quatenus assenuat D. nostrum S. H-
tellexisse per actum multativum aliquem actum transcendentalem in omnibus rebus repcrtum , illisque eo quod cxistant subs quutum. Qima nunquam somniavit Sc
tus, cum dicat, quod illud esse, quod lo-bet materia, secundum quod est terminus creationis, est actus entitativus , hoc est esse actuale, quo in esse actuali constituitur; ait enim Scotus: est mihi contradictio. quod non habeat aliquod es, cum tamen fit aliqua essentia. Vide Scotum in lib. der rum principio. q. S. an. I. His praejactis ad quaesitum per conclusiones respondebo, quapropter sit
In qua ad quaesitum articuli per quatuor conclusiones sit satis. 3 r. 'ICO primam conclusionem
a se Materia prima nullum dicit ctum Metaphyscum completum, immo,ndue est in potentia Metaphysce compi ta. Videte n. S: & T'. Haec conclusio h betur expresse a Scotoici de rerum princiapis q. T. art. I. n. T. cujus haec sunt verba rilla actualitas materia omnino est indete minata , nullius generis; rei speciei, nisi per reductionem ad genus sub antia decernatur, ct speciscetur per formam. Hanc conclusionem debenti sequi omnes Scotistae, qui rigide doctrinae Scoti velim adhaerere, illamque amplexatur Rubio i. Physicor.
tract. primo de materia q. r. n. ro. 3 3. Probatur nostia conclusio ex dictis n. 333. & 336. sic: Quod est res incompletum non habet actum Asclaphysico completum ; sed materia prima est res
98쪽
lacompletum et ergo non habet actuin M taphysice completum. Maior probatur, quod est ens incompletiun non ponitur dia
recte in serie praedicamentali; sed quod
non ponitur directe in serie praedicament si non habet actum Metaphysicocompi tum: ergo quod est res incompletum non habet actum Metaphysice completum. Mianor probatur; illud est ens incompletum, quod de per se Physice ordinatur ad constia tuendum aliud , tanquam pars ad totum; sed materia prima de per se ordinatur ad constitutionem totius, tanquam pars illius rergo est quid incompletum et Ergo non habet actum Metaphysice completum. 3H. Dico secundam conclusionem: materia prima habet actima Metaphysice incompletum , constatque vero genere , &vera differentia partiali, ratione cujus p nitur, licet indirecte, reductives tem in praedicamento substantiae. Haec concluso expressa D. N. S. locis supra citatis, quem sequuntur omnes Scotistae, de quod magis est ex opposita funilia Toletus in I. Physicor. q. I 3. Pererius s. Physic. cap. 13. Suarer in sua Metaph. disp. I s. s . q. n. O. Murcia disp. s. q. s. Hurtado de Mendoeta in sua Physica disp. r. seis. r. n. 22. & so.
estque contra D. Thomam I. pari. q. 66. art. I. qui omnetn actum negat materiae,
quem sequuntur omnes Thomistae. Ita Complutenses i. Physc. disp. s. q. 2. Co- nimbricenses hic q. v. an. I. 32 2. Caieta nus, &alii.3 3. Pmbaritae conclusio: mat a prima liabet aliquam entit aloen licse partialem , quae reductile ponitur in praedic
mento substantiae r ergo habet aliquem actum Metaphyscum , sive differentialem , ratione cuius reducitur nimis ad
praedicamentum substantiae , quam ad a liud. Antecedens probatur ; materia prima prout condistincta a senna habet sua praediata essentialia, per quae in me materiae constituitvir ergo habet aliquam entitatem per ista praedicata constitutam. Antecedens piobatur, quia esse primum
subjectum ex quo , sunt praedicata posituva , quae conveniunt materiae , prout asenna distinguiture ergo habet aliqua praedicata sit constitutiva. Prima cons que tia probatur; quia illud ent quod recluctive ponitur in uno praedicamento potius, quam in alio, habet aliquem actum Meta- physicum, sive differentialem ratione cujus potius in tali praedicamento, quam in alio collocatur; materia prima ponitur se tem reductive in praedicamento iubstantiae, cum ex se substantia saltem incompleta sit: eo habet aliquem actum dissere
tialein , ratione cujus eius entitas potiua
in praedicamento substantiae , quam in alio
3 6. Dico tertiam conclusionem: ni
teria prima non est pura potentia objectiva, sive non est ens in statu morae possibilit tu, prout distincta a senna, sed habet a ctum entitatis iam, hoc est materia prima est ens actuale, etiam prout distincta a so ma habens actualitatem sibi propriam, ratione cujus potest teri nare actionem creativam, per quam accipit esse actuale distinctum a seruia. Haec concluso habetur expresse a Scoto in E dist. 12. q.I. n. II
P lib. remn principio q. T. m. I. u. 2-
99쪽
Scotum sequuntur oennes ejus discipuli, &ex contrariis Murcia in sua Philosophia disp. s. de inateria I. q. 3. Gregoritis in E. dist. i. & I r. q. I. Gadriel ibidem. Ant nius Andreas T. Metaphysicae. q.8. Simplicius, & Theminius I. Physc. text. 6 I. ' Tiactus q. IJ. Pererius s. Physic. cap. I S. Durandus in E .dis . I t. q. I. Molina prima parte q. s. art. q. disp. 2. Suum 2. tom. Metaph. disp. 3I. vaequeE I. min. in primam partem disp. Tq. n. p.& 2. tom. disp. Tq. n. Iv. Hurtata de Mentata in sua Psillo phia disp. r. de materia I. sect. 6. n. s s. estque jam hac tempestate a communi omnium fere coeasensu amplexata. 3 I. Probatur conclusio rationibus,
quibus eam probre Scotus ubi supra: quod in principium intrinsecum entis, sive compositi naturalis habentis verum esse in actu, est res in actit, sive ae uale; sed materia prima est principium intrins in coiti suti natumis actualis et emmateria priimes ens actuale, sive in aetii entitativo. Probo majorem, quod est principium intrinsecum istis,sive compositi ae ualis terminat actu
Iem dependentiam sui principiati, hoc est compositi; sed quod non est actuale non
potest terminare dependentiam aetiis esterius et ergo si materia terminat dependentiam compositi actualis nequit non csse
3 8. Maior hujus confirmationis probatur et Omne principiatum dependet a suo principior ergo omne principium depcndontiam sui principiati terminat et ergo si principiatum est actu riae ualiter dependet a principio: ergo principiti terminat actualiter dupondentiam sui principiati. Minor
probatur, quia quale est principiatum tue
lebet esse principium, &e converso; sed principiatum, c postum videlicet, estae ualer Ergo materia prima, quae est ejus principium, debet esse actuale. Et roboratur haec ratio, quia ex principiis non actu libus non potvi principiari principium actu ei ergo si principiatum actualerrimicipiatur a materia, materia necessario erit
quid aetii et 3 v. Secundo probatur; quod est per se causa intrinseca entis, sive composti ictualis, debet esse quid actuale, a aliter existens; sed materia prima est causa per se
intrinseca compositi actualis et ergo materia prima est actualis, sive area iter existeres. Major probatur; quia causa, quae actualiter non est, nequit causare quia actualiter est; nam ut ait Scotus in E. Ast. 12. q. I. n. II. s. praeterea. Cum principiatum, O
causatum dependeat a causa sua, cta principio suo, si esset nihil, rei non ens t supple
e uale dependeret ens a nihilo vel non ente,
quail est impossibile. Minor probatur ex Philosopho r. Physc. text. &coma. 28. ubi ait: Uno igitur modo causa dicitur, ex quo Paliquid, cum infir , Ficutas tua. ctasse ei tia est legitimae ergo &c. 3so. Tertio probatur etiam ratione Scoth materia prima est pars compositi re Iis actualis: ergo materia prima est ens re Ie achuse. Antecedens est Philosophi, qui T. Metaphysicae, text. & comm. 2q. ait:
Materia pars est , inest emm, ct fit hoc. Et
text. & comm. 3q. Et quod ex bis est quidem, ut materia pars alteriis dicitur. Cons quentia probatur, quia ex partibus non re libus actualibus nequit componi commmsitum
100쪽
situm a Plate reale, nam pars in esse possi- bili nequit componere compositum in esse
actuali : Ergo si materia prima est pars
compositi actualis,debet esse pars actualis. 33 I. probatur conclusio Scotiaco fundamento in r. cit. & lib. de rerum principio q. T. ait. I. n. s. ittan. S cundum omnes Philosophos materia prima
est in potentia ad formas substantiales, & est
omnium tarmarum receptiva; Ergo habet aliquam emitatena a iustan, ratione cujus est capax recipiendi sermas actuales. Comsequetitia probatur, quia si materia primam santea se habebat; sed male ia pHma est subjectum transinutationis substantialis: Eeto aliter se habet per ipsam transinutationem; consequentia probatur, quia quod est sub
privatione actuali, & tra it per mutati nem ad liabetidam serinam, qua antea erat privstum, debet esse quid actuale extra causas, quod olim est in virtute causae non habet privationem actualein , nec serinam;
materia prima est hujusinodi: Ergo &c. 333. Sexto probatur ratione Scoti, quae habetur lib. de rerum principio loco citato sub n. s. s. itinii : eos te pati ad materiam non esset quid actuale: Ergo esset nihil a- reducitur, sicut posse agere ad tarmam, sedctuale, sed nihil ad nihil est in potentia: E quod non est aliquid actu, non est princi-go si est aliquid, & in potentia Physica ad pium patiendi, nec fundametatum et Ergo
sermas substantiales habet aliquod etae s necessario habet materia a dilaton ab actuale, secundum quod potest ipsas reci - ctualitate sentiae. Probatur consequetatia, re; patet consequentia, quia illud quod est j antecedens enim ab omnibus admittitur et in potentia objectiva, hoc est in virtute suae posse agere supponit actualitatem in serniae causae , non est capax recipiendi aliquami Ergo posse pati supponit actualitatem insennam , ut v. s. Antichristus , qui modo materia et patri consequentia, quia sicut, est in potentia objectiva, sive in esse possibi- quod non est actuale, non potest actitaliterii non est capax actualiter recipioidi actua- agere, ita quod non est actuale, non potest liter albedinem: Elgo si materia prima es lactualiter pati. actualiter capax recipiendi sermas substantiales, debet esse quid actuale extra causas,& non in esse possibili.s 2. Quinto probatur ratione Scoti,quae , t sub n. I o .in E.cit.& s. iitrum arguo
sic: materia prima alitta' se habet quandoeia v. g. sub tarma ignis, ac antea se habe bat , quando crat sub privatione tarmae ignis: Ergo materia prima prout distincta
a forma ignis habet aliquam entitatVn hctualem, sive est aliquod cias actuale..Antecedens probatur,quia subjectum transmutationis substantialis aliter se habet, quam
3sq. Septimo probatur etiam ratione Scoti, quae ibidetn habetur: materia prima in composito substantiali actualiter distii putur a soriam: Ergo habet etae actuale, per quod distinguitur a serina. Antecedens est indubitatum , consequentia probatur; omnis distinctio realis actualis, in relatio realis: Ergo neces ario petit fundam tum actuale, in quo actualiter tandetur, quia
quod non est non distinguitur: Ergo si in teria prima distinguitur actualiter a senna , habet esse actuale, in quo sundatur talis diastinctio: Ergo&c.