Examen decretorum Concilii Tridentini. In quo ex Sacrae Scripturae norma, collatis etiam orthodoxis uerae et purioris antiquitatis testimonijs ostenditur, qualia sint illa decreta, & quo artificio sint composita autore Martino Kemnicio autore Martino

1121쪽

suitur duobus uerbis,que extra controuersiam,ag corporalem sanitatem referuntur. Primum ot,: quoi hri s usurpat quando de bentes, lecto astixi ita restituuntur, ut Aurgere Crincedere posisti Matthaeis. Marci a. e r s. Isan.sMocuetas interpres dixit allevare: unde postea fecerunt aciutare. Allerum uerbum est,ixom:

quod de sanationis in frequentisiime usurpatur: er quidem donum sanationi s' quod fuit in primitiua Ecclesia, hoc ipso uocabulo desicribitur, ticor. ii. Vnie etiam intelligi potest, cluod tertium verbum σωθίγαι, inte tendum sit, sicut saepιικήurpatur, de corporalibus sanationibus, XIa lib. y. Mariser 6. Luc. s. Loquitur itaque lacobus, sicut CrVarcus, e dono sanationis, quod etiam s. corinth. D. describitur,er quidem eodem meusula,quo lacobus utitur.

Nec Iacobo ut Apostolo licuit, unctione illani ad alium actionem ad alium inem, uni Cr 4 Etactum transfrre,quam a christo,Mar. 6.iUinua e cir ab Apostosis usurpata fuerat. sed inquis: Iacobul ibi non praescribit aliquid Apostolis, qui donusanationis habebat, sed alijs Ecclesiis presisteris.Et quidem exprese ibi mentionestcit remisisionis peccatorum. Restondeo: christus loquens . Marci 15. designis seu irriraculis,cDecuturis pradicationem Euangeli,dona ista non tantu ad Apostolos refert ed ad uos etiam credentes. Tune

1122쪽

eo N cILII TRIDENTINI. iiii igitur quando adhuc donum sanationis in Ecclesia non tantum penes Apostolas, sed er penes sios presisteros erat: Iacobus illis praescripsit, umodo dono isto pie, Rutariter, er ad edi cationem

uti deberent tam administrantes quom recipien tes,quamdiu mansivim esset is Ecclesia istud donum.Non igitur inde extruenta est praeceptu uni Aersiae et perpet i de adhibenda uti ione, etiae

postquam donum sanationis,cumβmbolum fuit unctio, si t: f. ut inde hoc intelligipotest, . coris inlidam donis linguarum er prophetiae abutebantur Paulvi igitur praescribit modum crfrmam,quomodo donis istis,quamdiu erat inprimistima Ecclesia salutariter cr ad aedificationem uti deberent qui desierunt iam sitiata cum in pri---

mitiua Ecclesiid,dono sanationis quod tunc exto , bat multi uel abuterentu uel no recte uterentur et

Iucqbus praescribit modum Cr formam, quomodo pie, Mutarite Cr ad aediscationem, dono illo utendum sit: ne scilicet usurpetur tanquam chirurgicum aut medicum aliquod artificium, sed ut mentem subleuet ad considerationem peccati ermiberiae nostrae: hoc est, ad paenitentiam, Cr ad agnitionem beneficiorum spiritualium flij Deus se enim usim fuit omnium mira lorum. Docet igitur Iacobus, infirmum, quado unctione sanat diu erat, commoneficiendlam esse de causa mor νυμignosceret pectata.

1123쪽

im ENAMEN DECRETORUM De fide etiam vult doceri,ut per remistionem pec catorum, Ua morbi,hoc est peccatu tolleretur. Aditumi etiam uult comunes prece uis ipse infrania etiam eode simul oret: neque enim increduIo aut maledicent alijs probe orantibus peccata dimittuntur. Hocmodo significat donum sanationis. n quo externum Ombolum unctionis dabibebam salutariter usurpariposse. Remigionεm

Meropcccatorum, non externo Ombola unctio-

ω ὰ diserte orationi fidei tribuit: id quod etia1oranus intellexit Et mox ex lo Eliae ostendit, per orationes iustora solita miracula feri, quale timc etiam erat donum fanationis. Ecce fictum ma sententiae Iacobi. Et si hodie adhuc in E cclesia extaret donusanationis,doctrina haec Cr regula Iacobi, esset utilis, er omni roseruam necessaria. sed quia donum illud iam in Ecclesia cessasse,inanimum cr notoria est,quaestio est, an externum eius βmbolum,cui res ipsi restitutio scilicet sanitatis per miraculum non ampliu3 subest,is ecclesiae usu retinedum Cr Uurpandum sit: er quidem ita ut ad aliud genus actionis, ad alium finem, usum er ellectum transferatur: scilicet ut per istam unctione,morituri consequa tur remisionem peccatorum,custodiantur ab hisidi s sathan. et a terroribus mortis,ut m Domino moriantur. Iacobus certe non dici unctionem alam uri institutum esse pro morituris,vel usurpan

dum isse

1124쪽

coNCILII TRIDENTINI. Has δεο esse in articulo mortis: ut finis uitae,peculiari aliquo praesidio munitus sit: or quu praetereac usas cir e lyctus,unctioni suae Pontificis triburet. Sed dicit eoi adbiberi ad reistituessam per donum

sanationis ncolumitatem. Quo igitur mandato, qua promistione, unctio illa cui iam non amplius atmexu;n est donum sanationis, triuefertur ad alui finem, ad ullum usui estpctum es Mendatum enim,et promi ιο qua utibio in habuit, pertinet Cr iuxta Marcum, iuxta lacobum,di do usi sanationis. Et idem est,ac si iam uellem unctionem

sacerdotum ac regalem,que in ueteri Testimeto . mandatum G proin totiem babuit,morituris applicare. Pontificiorum igitu extrema unctio,

quia postqvidonum sanationis cessauit, di alium

iam usum transfertur: nec madatum, nec promis sionem diuinam, imo nec exemplum habet uel in Marco,uel in Iacobo. Nec ipsa retinaueriquesyrma,uel actio Pontificia: unctionis,uel Marci uel uel Iacobi descriptiones,autores babet.De Oles.u. perexorcismos ex cantat et coceptis uerbis consecrato, nihil halet Iacobus: nihil habet de biu igendis organis sensivum exteriorum.Forma etiam illam uerborim Iacobus non praescribi qua Pontificia unctio utitur. Iacobim unctionem adhibet, ut iusirinus per dorrum sinationis,restituatur is

me ualetudines Ponti juero eum de quo aliqua spes uita est,nobilent inungeresed cum praesit.

1125쪽

Met4. EVAMEN DE RE TORVMκitur iam esse in exitu uite, Cr mox morituruAtunc inungitur,non ut conualescat, nisi per acci dens,sed ut bene moriatur. tremi igitur Pontificiorum unctio, non est ita de qua Marciu sequi

tur: nec est illa quam lacobin describit, siue materiam, Deformam, siue actionem, eustum, meer effectum spectes. Nec Mei oratio, de qua Imcobi loquitur,est in Pontificiqrum linctione. Petunt ent per istam unctiori dari pletim reisi sionem peccatorum, cum nulla talis extet diuina

promisio. Et quia sides,non est sine promissio- ne: ergo non potest esse oratis fidei Adbses etia linvocationem mortuorum quae quia mandato e

promsione Dei raret, non potest est dei orautio. Recte itaque dicitur extremm istam unctionem,humanum sigmentum esse, nec madatum De nec promisionem gratiae habens. Quae enim ad donum sanatioris pertinent, non sunt sine peculiari uerbo,ad Hios usim transerenda. Elfasιm 3 est quod Andradius dicit in egrotisfidem Cr orationem nihil valere, ne unctione olei. Nam illudne tunc quidem,cum donu fanationis adhuc essetist Ecclesi uerum*it. Mustos enim vinoIi orationes nasse leguntur,sine unctione oleL Et Iacobiciunctioni olei, etiam tunc qum ut exter innum doni sanationis βmboum adhibebatur, nota. It tribui ueIsanitatem uel remigionem peccato.

-: sed irrita orat icti tribuit.

1126쪽

co NcrLII TRIDENTINI. ως Et iam in promptu erit restosio, ad argumen tum illud quod aliquam speciem habet. remonia

unctionis infirmorum, habet uerbum Dei, Crpromisitonem gratis. Marci s. Iacobis. Ergo ex Ioco definitionis, est uere Cr proprie Surametum noui Testimenti. Re pondeo: Quatenus unctio est externum Ombolum doni sanationis. eatenus habet uerbum De Cr promi sionem. Nonotem habemus mandatum uerbi De ut post cese sationem donisanationum, exteritum βmbolum unctionis in Ecclesia uel ociose retineatur m usurpetur,uel in alium finem Cr usum transferatur.

Nec habemu3 promisionem de e sectu gratis, si

unctio illa in aliam actionem, G in alium 4 in transformetur: scut ostendimus apud Pontifici. os feri. Non igitur uere em proprie est Sacramentum noui Testamenti, extrema Pontificiora tinctio. cessante enim re ipsa hoc est, dono sanationis, merito etiam externu eius ociborum ce sat, unctio scilicet olei. Interim tamen in morbis christianorum,er quae uerbi sunt, manent: agni tis peccatora, Des,oratio,. remigio peccato rum: quae nusto Dei mἀnduto,nunc postquam donum sanationis cessauit,adunctione alligata funuimo ne ipsum quidem donum fanationis, tunc etiatemporis, aή unctionem alligatum fuit: sicut te- flantur omnia ex Ia sanationum,in actis Aposto Acis,in quoru nxllo luitur unctio olei adhibita.

1127쪽

EXAMEN DEc RETORVM . Quod uero objcitur ministerium Apostolorum. non fuissee uel messicin de uel corporale, sed tuali ideo unctionem illam non pertinuisse totum doMina despiritualibus beneficijs chrilli confirmaretur: uis essent αναγωγα ad agnoscenti, desideranda,quaereia Cr amplectenda spiritualuo' aeterna bona, quae in Evangelio of ut . Interea uero multis exhibita fuerunt externa miram Iti,gris ritualia beneficia christi non acceperat: lsicut econtriinulti in quorum corporibug nulli Mirum exbibitum fuit, gratiam Dei fide m -- lbo Euangelis sceperunt Nes enim externa mira leuia suerunt o, ganon illudier quod offeratur erupplicantur spiritualia bona: sed tantum uia praepararunt Evangelio, quod est ministeri*m stiritus, in quos es quaerit Cr accipit Πatim, re

Adhibuertit σgo Apostoli,in dono sanationis, externum Ombobo, unctionem olei no quod uel ipsum oleum,uci actio unctionis,aliquam haberet uel domet uim et effaciam ad sanctionem, erat enim miraculasu:musto minus ad remigione peccatorum,quam lacobus orationi dei tribuit. Sed quia usitatum Cr notum tunc erat ex ueteri Testamento,qlium habere significatione donorum sue ipsi normocoelestium: adhibuerum. lit

1128쪽

i e ONCILII TRIDENT INL iri no sanationis,unctionem oui ut ipsum exteri. i hum Ombolum homines monere sitiationes totai non coferri, uel humana uel inagica aliqvis ratio-i iiesed esse dona coclestis,ex diuina uirtute Cr operatione. Secundo, quia oleum in scriptura signi-il ficat spiritualia beneficia Devddhi buerunt igitur: vi dono sanationis,unctionem olei,ut exterus isto ombolo monerent,non debere sanatos hi corpo

ralium illis beneficijs βιbsister ii mentem sub

liuare ad agnoscenda, quaerenda Cr accipieri .. stiritualia beneficia mediatoris christi, ad quae per corporalia ista miracula mutabantur, π maηu ducehantur. Tea tio, oleum in illis regionib. Iustprie tantisimum,Cr in quotidiano inu: nq tan tui' ad cibum Cr ad hilaritate, .Reg. . Cr Ipsi L

tos. verumetiam ad curationes, Isa. a. Erech.

c. io. Sicut igitur Isaias flumpsit scus ad cura dum peste Ezechiae: ita Apostoli,ne uideretur magicam exercere,oleum adhiberunt ad sanationes, quae tamen longe excedebant naturale uim me se maciam olei : erant enimi miracula.Atq; stup -

Iacobi pie Cr utiliter accommolari ad usis in medicamentorum in morbis chritanor rut scilicet prim admoneretur de causa morbi,hoc est, ut peccata discerent lagno cere, fide Deo reconciliari,

Cr oratione Deo ualetudinem commendave. D

is e pic possent medicamentis uti inuocato nomi AA s ne Domini h

1129쪽

ε118 ΕπAMEN DEc RETORVM . bus. Haec utiliter considerari possunt, de caullis hιbit eunetionis olei, is miraculosis Apostola- .rumsanationibM. Non igitur, quis Arar Criacobus disint, Apostolas unxisse torinos oleo, ideo extrema Porificiorum unctio, ibi uel instituta uel promulgata

est. Nam nec materia nec βrma, noc actio Pontificiae unctionis ex Apostolica unctione probari potest. Vsus uero,sinis Crescius, qgem Pontifi-ej extremesiuae unctioni tribuunt, plane diuersus er asim est ab Apostolica unctione, sicut ipsa di

tithesis ostendit. a. Accedit, quod in uos cir puriori antiquitate, de hoc Sacramento, exeuntium nihil legitur. Exintcnt apud ueteres,descriptiones uisitationis aegrotorum : extant historiae, quomodo multi psis mi Dominoseliciter obdormierint: extant canones antiqui, quibus praesidi s muniendi, Cr quo uiat, eo instruendi sint exeuntes de hoc feculo is λπιι ερ ἀπο λατ-Haci, sicut inquit Disiosius Co. rinthiacus : ut bona cum spe feliciter hinc viserret.Et recensientur consolatio uerbi des, oratio, unctionis esse in Ecclesia, pro ijs qui in exitu uitae castitui per morte hinc migrare debent: er istum

ne Domini, adiunctis etiam precibim communi absolutis,communio corporis er sanguinis Domi ni Nutauero mentio sit peculiare Sacramentum i

1130쪽

er discrimine mortis, contra peccata, contra in firmitate curnis contra horrorem mortis,contra insiditas rapotentiam diaboli, ut unctione illa muniti, per mortem transire possimus diluitim: boeinquum in tota historia uerae G pigrioris antiqui tutis, ostendi non potest. De Romanis enim Pontiscibus iam non loquimur. Sed objciunt: certe Hieroomus in s.cap.AIrrei huic t nctioni testimonium pribet. Quis uero est ille Hierondimus ipsi enim sciunt, commentaria in vir non esse a stridoneusi isto, sed longe post ipsius aetatem conseripta. Ita iactitant etiam: Nonne Augustinvi distriὁ mctionem numerat, inter necessarias consolationes decedentium a secutos Vbi uero hoςAcits in libro a. inquiunt e uisitatione infirmonum: item, de rectitudine catholice conuersationis. Atqui φ-

si non ignorunt, hos libros non esse Augustini, sed post ipsiust tempora, ab alijs conscripto , qri post Alfo Aurastino inscribi coeperia. Et uel hine lector aestimare potest, qualis sit cras extremae

istius unctionisad cuius comprobationem, Ap.

po sititin scriptis emendicanda sunt fusag Et

ramen illo tempore, quando libri isti scripti fiunt, tinctio infirmorum nondum habuiuales appendices, quae iam fiunt sub tu, Cr qu si cnima Pon illiciae unctionis.