장음표시 사용
311쪽
habes nos cressimus cognoscimus quia tu es , Chrsus filius Dei vivi. & cap. ao. I fac scripta sunt ut credatis , quia sus es Chrsus Filius Dei; ta ut credentes vitam habeatis.1 m. q. habetur per fidem de omnipotentia Dei justificatum fuisse Abraham , plenissime sciens quia quaecunque promist , po tens es o facere. Aeb 8. Eunucho haptismum petenti his verbis : ecce aqua, quid prohibet me baptirari respondit Philippus: s credis ex toto cori, licet e respondens ait credo filium Dei esse I. C. Haec fides est Historica, & tamen accipitur a Philippo ut dispbsmo sufficiens ad baptismum. Jam ita argues: fides, quae justificat , ' est ea , quam Christus jussi praedicari, quam Apostoli praedicarunt, & exegerunt ad baptismum & salutem : at ista fides non est sola fides Divinarum promi morsum An enim sola fides promissiopum est , quam Apostoli disseminarunt juxta Mandatum Christi Marci i5. Dad cute Evangelium omni creaturae. Qui cre derit ε λ baptiratus fuerit, Ialvus
erit. Certe qualem fiduciam in Christum habere possumus, nisi fides praecedat, qua credimus ejus divinitatem & incarnationem 7 haec ergo fides omnium gratiarum landamentum est, nec aliud ponere possumus, ut inquit Apostolus I. Corinth. 3.
& Augustinus de fide & op. Cap. I s.
Merito igitur Tridentinum ait Can. Ist. Sess. 6.s quis dixerit m m justi antem nisi aliud esse quam fiduciam Divinae misericordiae peccata remittentis propter Christim, vel eam fiduciam solam esse qua jus Eamur, anathema fit. Quibus verbis Concilium a dispositionibus requistis ad salutem non rejicit fiduciam ceam enim requirit eadem Seg. c. 6. O Sess. I . c. 4. sed vult eam fiduciam solam non esse fidem justificantem, sed aliquid ex fide ortum.
V. Objiciunt Novatores varia loca, quibus justificatio
312쪽
Da JusTIPIeAT. ET GRATIA I UsTIFIe ANTE. 3 cs videtur tribui fiducite in promissiones Divinas, quae revocari possunt ad tria capita , ad exemimam Evangelicum, doctrinam Apostoli, & ipsam fidei definitionem. I. De Paralytico legimus dictum illi a Christo Matth. s. confide fili, remittuntur tibi peccata. Fides ergo, perquam remittuntur peccata, nihil est aliud quam firma in Christum fiducia. II. Apost. in epist. ad Rom. c. 4. U. I 6. ait: ideo ex Me, ut secundum gratiam firma sit promisso ἰ quibus verbis commendat fidem duntaxat Divianae promissionis. Addit v. Qui contra spem in spem credidit , atque hic pariter spes frmissima notatur. Postea ait:
in promissione Dei non Arsuavit A entia, sed confortatus es Me
- Ideo reputatum est ei ad Iustitiam. En deci rat Abraha- .mum justificatum esse ob certam fiduciam. III. Ex eodem Apostolo fides est siperandarum substantia rerum, Hebr. II. ubi .graeca vox subflantia notat fiduciae constantiam & fi molem ', de qua etiam Jacobu S cap. I. ait: postulet autem insge nihil haesitans. Quae omnia ostendunt justificationem a sola fide promissionum esse repetendam.
Resp. Ex istis & smilibus texiibus id unum colligi, justificathnem sequi ad spΘm, quam fideles in Deum, ejusque misericordiam & promissiones collocant, quod nemo negaverit Catholicus. At ista fiducia non est polita, ut volunt haeretici, in fide quadam speciali promissionum, qua homo certissime credit peccata sua esse remita, quae confidentia omnem ex cludat timorem; nulli enim absque speciali revelatione certo constare potest, an sit amore vel odio dignus, ut alibi dicam. Adde talem confidentiam non excludere fidem historicam. Hinc ad primum dico: exemplo Paralytici minime probari, initium justificationis esse fidem promissionum , quae debeat e cludere omnem timorem. Cur enim tanta in Paralytico fiducia , nisi quia per illustrationem fidei credebat in Christum &
313쪽
ejus omnipotentiam 3 haec ergo spes & fiducia non fuit prima collati beneficii causa, quia jην fidem Christi prius conceperat. Quod si Paralyticlis potuit exuere omnem metum, quia sne omni ambiguitate Christus illi promisit remissionem peccatorum; non est idem dicendum de nobis, quibus datae sunt
promissiones non excludentes omnem metum.
. Ad : dum explico textus. Ait Apostolus firmam esse promissionem ex fide , quia ad haereditatem Christi non solum. vocantur Judaei, sed etiam gentes, quarum per fidem Pater est dictus. Quid hoc, quaeso, ad inanem fiduciam haereticorum, cum Paulus in genere tantum amrmet factam promissionem omni semini; non autem sngulos posse firmiter credere, se obtinuiise gratiam Abrahae semini promissam 8 Quod addidit contra spem in spem credist, significat tantum Abraham de obtinenda Sobole credidisse praeter spem natura, cum se esset, atque his confirmat quae supra dixerat, nonnisi per gratiam & fidem constitui Abrahae posteros, contra Iudaeos carnalem propagationem & circumcisionem jactantibus. Ea quae sequuntur, contra ipsos haereticos pugnant: Apostolus dlait, Abraham non hastase dis identia, sed non obstante aetate cr didisse nascisurum sibi filium, quia sciebat Deum facere posse, quod promisit. Quis non videt fiduciam Abrahae non fuisse exordium justificationis, sed potius fidei, qua credebat in Dei veracitatem & potentiam, eflectum 7 Deinde huic fiduciae accessit obedientia qua ambulavit coram Domino ; non ergo soli fiducia illum justificavit. Rursus si Abraham non haesitavit dissidentia, quia tam aperte Deus illi revelavit futurum, ut . ex Sara nonagenaria haberet filium; quomodo citra revelationem Dei potest haberi firmissima sine ullo timore fiducia 3. Adde: Abrahetim justificatum esse non ob solam fidem promis sionum , sed quia credidit Deo, ut dicitur Gen. I. s. , ,
314쪽
Ds Ius et a FICAT EF GRATIA IUSTIFICANTE. 3o Ad alium dico : fidem dici subvuntiam rerum sperandarum
metonymice, quia praestit, ut menti firmiter haereant quae non videntur & nondum subsistunt, ut est resurrectio mortuorum , immortalitas corporis glorios. Ita Chrysost. Theophylact. Theodoretus &c. Alii hunc locum intelligunt ita, ut fides fit nostrae spei fundamentum. Jacobus docet, ut orans Deum non si haesitans, nihil disceptans de fide, nec in du- hium revocans Dei potentiam & promissionem. At ex his quo jure inseras aut solam fiduciam justificare, aut orantes Dcum non posIe de propria conscientia timere, non video.
Firis est quidem initium effundamentum Pisi a-
tionis; non tamen fla jusificat: sed alii actus non pure con- comitanter, sed per se requiruntur. VI. ssertio haec definita est in Tridentino, quod Ses . 6. c. 6. - docens modum, quo praeparari debemus ad iustificationem, ponit quidem fidem tanquam initium, sed alios plu- res actus enumerat, de quibus infra: Can. autem 9. ait: squis sxerit sola fide impium Iustificari, ita ut intestigat nihil aliud requiri quod ad Iustificationis gratiam consequendam coopereturta mulla ex parte necesse esse eum suae voluntatis motu dii ponis anathema st. Hanc definitionem probamus: I. Ex Scrip t. ubi praeter fidem eodem modo requirit opera alia ; sic Proverb. 28. dicitur : qui sperat in Domino flvi i-tur en spem & fiduciam ) Eccles. r. . Timor Dominὰ expiati peccatum ecce timorem) I. Joan. 3. qui non dicit it manet in morte ceu dilectionem Dei) Lucae I 3. fpanitenti. non Ira-
315쪽
3o3 CONTROPERs Ia IV.bueritis , omnes similiter peribitis cen paenitentiam salsum e go est quod Novatores obtrudunt, Scripturam solius fidei mentionem facere, ubi sermo est de justificatione.
Prob. II. refutando praecipuum haereticorum argumentum, quod desumunt ex capite 3. N . epistolae ad Rom. ubi
scribit Apostolus justificari impium gratis per fidem & redemptionem, quae est in Christo Iesu, justificari per fidem
sine operibus legis, Abraham justificatum esse non ex operi- bus sed per fidem ; atqui inde nihil ostendi potest. Apostolus enim hoc intendit unum , ne Iudaei ad fidem Christi conversi hoc nomine glorientur, quod sint semen Abrahae, quod divinas promissiones acceperint, quod ob circumcisionem aliaque legis opera vocati sint ad Evangelium,.non vero per Uratiam & redemptionem salvatoris: Huc tendit duorum capitum sermo, ubi docet legem, exclusa fidei gratia, non prodesisad justitiam, opera tam gentium quam Iudaeorum ex fide Christi accepta esse Deo, Abraham apud Deum habere gloriam, eo quod factus si Pater multarum gentium, non per carnis
circumcisionem, sed per fidem mediatoris. At qui ita loquitur, excludit duntaxat a justificatione opera quae fiunt ante fidem & gratiam Christi, hoc est opera legis seu Mosaicae seu naturalis absque ulla salvatoris fide facta : non autem excludit opera gratiae & facta per fidem. Mentem Apostoli ex aliis locis collige: Ad Galatas enim c. s. v. 6. ait: in cisso Iesu neque circumcisio aliquid valet neque praeputium ; Ied fides quae
per charitatem Operatur. I. Corinth. I 3. βι habuero omnem fidem ita ut montes transferam, charitarem autem non habuero, nihil
sum. Ad Hebr. I r. v. I . Me obtulit Abraham Isaac, cum tentaretur Γ unigenitum osserebat, qui susceperat repromissiones. Ubi commendat in Abrahamo fidem non nudam & sterilem, sed eum opere & obedientia conjunctam.
316쪽
Consentiunt Paulo Apostoli alii. S. Petrus hortatur noS, Ut simus in sanctis conversationibus & pietatibus, expectantes &properantes in adventum diei Domini : Joan es specialiter tra etat de dilectione & observantia mandatorum : Jacobus in sua Epist. c. a. negat solam fidem ad justificationem sufficere:
quid proderit fratres mei inquit v. I 4. s fidem quis dicat se
habere, Opera autem non habeat nunquid poterit fris solvare eum ' & subdit v. 24. videtis Juoniam ex operibus Iusscatur homo S non ex fide tantum. Dat autem exemplum de. Abra ham, quem dicit justificatum ex operibus, & ait v. aet. Vides quoniam fides cooperabatur operibus illius, ta ex operibus Mesconsummata es. Haec auctoritas adeo urget, ut Lutherus dixerit, etsi temerarie, hanc Jacobi epistolam non esse cano . Dicam. Hujus veritatis traditionem aliunde claram, &a Bellarmino lib. i. de Iusis c. I 3. fuse pertractatam non adsero hoc unum noto: audiendos non esse haereticos reponente S, opera quidem comitari fidem, sed hanc solam apprehendere salutem. Nam ex dictis manifeste apparet non aliam vim ju- .sti 1icandi inesse fidei; nisi quam per opera acquirit.
Quaeres : quae opera requirantur ad Iustificationem. Resp. id clare docere Trident. Seis. 6. c. 6. his verbis: disponuntur
ad tinam Iupitiam, dum excitati Divina gratia GJ oluti, Dem
ea siuitu concipientes , libere movenIur in Deum, credenteS Vera
est e quae in Minitus revelata I promissa junt atque illud inprimis a Deo Iustificari impium per gratiam ipsius, per redemριimemquα es in Chrso Ieiu, Γ dum peccatores se esse intelligentes a Divina resiliae timore, . quo utiliter concutiuntur, ad cons ieran dam Dei misericordiam se converrendo in spem eriguntur, men res Deum i propter Christum propitium fore, illumque tauq sim omnis justitiae fontem diligere incipiunt; ac propterea mo Ventur dyersus peccata per odium aliquod V detosationem , hoc ol per
317쪽
eam paenitentiam, quam ante baptismum agi oportet, seniquedum ρrvsau τί fusi ere baptismum, inchoare vitam nouam iaservare Divina mandata. His Tridentinum pro dispositionibus ad justisirationem in baptismo consequendam requistis in adulto idem sentiendum de justitia quae obtinetur in sacramento paenitentiae) requirit cum fide timorem , spem, dilectionem Dei inchoatam saltem , odium & detestationem peccati, votum sacramenti suscipiendi & Divina mandata servandi. Quales porro debeant esse illarum virtutum actus, qualis timor, qualis Dei amor, qualis contritio &e. Fufius jam inquirere praesentis non est instituti.
Refelluntur argumenta Novatorum.
VII. bjiciunt r. illud Apostoli ad Rom. 3. dictum: arbi in tramur hominem justificari per fidem sine operibus legis. Et cap. 4. st enim Abraham ex operibus justificatuς es, habet gloriam Jed non apud Deum. Item: cressi t Abraham Deo , εγ . reputatum es illi ad jusitiam. Rursus: credenti in eum, quijus mat impium, reputatur fides ejus at justitiam secundum propositum gratiae Dei: & alia similia, quibus instatus Lutherus ait: figmenta sunt omnia, quae de praeparatione liberi arbitrii ad gratiam tot libris tractata sunt. Addunt plura alia Scripturae loca, quae justificationem tribuunt fidei, ut ad Rom. I . Iustus ex me vivit. lo. corde creditur ad justitiam. Matth. 9. fias tua te fatuam fecit. Et si dicas
haec sumenda esse de fide, quae per charitatem operatur, eX-- tat apertus textus solam fidem commemorans apud Lucam. c. 8.crede tantum, O salva erit.
Resp. Juxta Apostolum iustificari quidem hominem per fidem
318쪽
Da JusTITIO AT. ET GRATIA IusTIFICAM TE. 3II fidem, sed per illam quae per charitatem operatur; atque eo duntaxat sensu excludi opera, quatenus in se spectata nullo modo ad justitiam perducunt sed omnem, vim recipiunt a gratia Christi, ut dixi paulo ante in probatione secunda. Rebicit ergo Apostolus opera leos sine fide & gratia facta, non autem opera ex fide & gratia Christi facta, alioquin, ut vidimus, sibi contrarius esset Paulus. Hinc Trident. Sess. 6. c. 8. ita ait:
cum Apsolus cicit, jus mari hominem per sdem, ea Verba eo sensu intelligenda sunt, ut scilicet per fidem ideo Iusti cari circamur qui- f les est humanae salutis initium, fundamentum G radix omnis Iustificationis, sine qua impossibile es placere Deo adsutorum
Uus confortium pervenire. Neque obest: quod Apostolus dicit justificationem gratis steri: nam ea dicitur gratuita, non quia fit sola fide, sed aliis ex causis. Primo quia nec Iudaei nec gentiles merentur illam per opera fidem praecedentia, ut jam dictum est. Secundo quia quidquid condurit ad justificationem, gratuitum Dei donum est; nam si fides, quam haeretici dicunt conducere ad justitiam , non obstat quo minus gratuita maneat justificatio , certe nec spes nec Charitas nec alia opera obstare possunt; sicut enim fides, ita & spes & charitas gratuita sunt Dei dona. Tertio, quia polito actu fidei, spei, &Oraritatis sequitur ex mera Dei liberalitate infusio gratiae &remisso peccatotum: licet enim aliqui putent fidem de congruo mereri justificationem, quod alibi videbimus, omnestamen sentiunt de condigno non mereri, ac proinde justificationem esse mere gratuitam. Alia Script. testimonia supra allata , quae tribuunt fidei vim justificandi, accipienda sunt de fide, quae operatur per charitatem, & quatenus est primum donum gratiae, per quod cetera impetrantur. Sicut enim Scriptura aliquando meminit
solius fidei, ita aliquando meminit solius spei. aut dilectionis, Rr a aut
319쪽
aut p.)enitentiae, ut supra vidimus : ergo scut non excludit fidem, quando n en init solius dilectionis aut paenitensiae, ita non cxcludit dilectionem aut paenitentiam , quando meminit solius fidei. Opposlum sane non evincunt haec verba : crederantum, salva erit. Non sunt ista prolata de graiia sanctificationis, ted de salute filiae principis Synagogae, ejusque a mortuis excitatione : nec exigebat Christus fidem a puella, quam excitare voluit, sed a parente qui pro filia sua deprecabatur.
Objiciunt II. nonnulla testimonia PΡ. S. Augustinus de
fide & operib. c. I 4. ait: sciat quisque per fidem se pisse Ius
cari, erianus legis opera non praceserint: sequuntur enim Ius catum , non praecedunt Irsificandum. Item lib. I. ad Bonis c. a I. de sanctis veteris tostamenti inquit: quantaehbet fui se virtutis antiquos pra dices Iustos , non eos Druos fecit ns Des me utoris. Hilarius cap. 8. in Matth. Mes enim Ma Ius cat. Similiter in sola fide salutem agnoscunt Chrysostomus Orat. de me V lege, Tertullianus de Baptismo, Augustinus rursus 'ruo. 6. ex Q λ. 83. Hinc ita argues: s justificationem praecederet aliqua liberi arbitrii dispositio, non possent Patres tribuere soli fidei justificationem, atque haec non esset gratia sed merces; id a tem est salsum. Resp. Allata P P. dicta minime obesse. Ac primo Augustinus lib. de fide S operibus loquitur de operibus, quibus inierna vita tanquam merces rependitur. Nam ibidem inquit: Paulus non quamlibet fidem , qua in Deum creditur, fd eam salubrem plexi eque Evangelicam definivit, cuIus opera ex dilanione procedunt. Ait etiam eodem loco , se de hac quaesione prolixius in libro de in. & lit. disputasse. Hic vero cap. 9. ait stist sicuti gratis Per gratium di iron ita ue ipsi pati per legeni
320쪽
DE IusTIPIcAT. ET GRATIA IUSTIFICANTE. 3I3
non Ius cati per propriam voluntatem , sed justiscati gratis per
gratiam ipsius , non quod sae voluntate nostra sat; βή νoluntarnsra Hieniatur infirma per legem M. Docet ergo hominem gratis justificari, & opera justificationem non praecedere,
quia prior est gratia quam meritum, & bona voluntas ac quidquid justificationem praecedit, supponit gratiam praevenientem. Dum autem D. Doctor altero loco dicit antiquos justos
non nisi fide mediatoris salutem consecutos, redarguit Pelagianos docentes: veteres s Vos esse factos absque gratia Christi, unde excludit opera solius naturae viribus saeta, non auxilio
gratiae & per fidem Christi persecta.
Eodem modo explicandi sunt alii Patres, qui vel loquuntur de sola fide exclusis operibus absque gratia factis, vel de fide formata per charitatem , vel in casu quo mors vel impedimentum aliquod superveniat, de sola fide ab operum consummatione, sed non a bona voluntate & proposito servata-di mandata sejuncta. Hilarius ergo ait solam fidem justificare excludendo ceremonias legales; loquitur enim ibi de paralitico cui Christus remiserat peccatum , & ait. movet Dribas remissum ab homine Peccatum quod lex laxare non poterat fias enim sola Iusificat. Chrysostomus eo loco agit de latrone, qui tempus recte operandi non habuit ; propriam tamen iniquitatem consessus est, ct regnum Christi speravit & petiit. Tertullianus loquitur do fide sermata quam integram Vocat.
Augustinus se explicat eadem quaest. f. his verbis: quod si cum crediderit, mox de hac vita decesserit, jus Matio fidei manet
cum illor nec praecedentibus ejus operibus. quia non merito ad
illam, sed gratia perνenit; nec consequentibus , quia in hac vita se non Initur. Eodem loco ipse S. Doctor docet Jacobi deoperibus sententiam contrariam non esse textui Pauli juxta illud et non auditores legis Itisi sunt apud Deum, sed factores legis jus 'DabuntuM. CA