장음표시 사용
321쪽
UTRUM IN JUSTIFICATION R IMPII FIAT
VIII. R ocent Protestantes peccata hominum non ita re- η mitii, ut penitus tollantur, auserantur, delean - Μαε iur; sed ut potius tegantur & radantur, quate imis propter justitiam Christi ipsis impulatam Deus illis non imputat ad judicium & condemnationem , unde Veram & proprie dictam peccati remissionem quoad culpam non agnoscunt. Hinc Calvinus aperte negat lib. 4. Ins. c. I S., per baptiSmum nos solvi a peccato originali, & idem docuerat Lutherus, ut constat eX pro p. a. ejusdem damnata a Leone X., quae ita sonat: in puero post baptismum negare remanens peccatum, est Paulum G Christum ut concricare Contra hos sit sequens;
In 'ossificatione Impii peccata mortalia ἱta remittuntur, ut penitus auferantur o deleantur, ned quidquam remaneat, quod culpae mortalis rationem habeat. IX. 1 Teritas haec contra Sectarios definita est in Trident.
Seis. s. Can. s. his verbis : s quis per Iesu Chr si grariam , qua in haprismate confertur, rearum originalis Peccati remitti negat, aut etiam gerit non tolli totum id quod veram Dpropriam peccati rationem habet, sed illud cicit tantum rudi tanon imputari, a Ihema D. Hanc veritatem docent x. omnes Scripturae textus quibus dicitur Deus peccata delere, auferre, abluere. Sic Ps. 5Ο. dicitur: amplius lava me ab iniquitare mea Ra peccaro meo munda
322쪽
DE IusTIFICAT. ET GRATIA JUSTIFICANTE. 3Isme. Isaiae c. 43. Ego Ium qui Meo iniquitates ruas. Nicheae. . Guis Deus smilis tui qui aufers iniquitatem. ΕZech. 36. Mundam super vos aquam mundam V mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris. Joan. I. Ecce agnus Dei qui tollit peccata mundi. Ad Rom. 8. Nihil damnationis es iis qui sunt in Chrso Iesu. I. Corinth. 6. post recensita gravia delicta. ait Apostolus: hac quidem fui iis , sed abluti essis , sed sanct Ucati essis. Haec aliaque
loca, si in obvio, proprioque sensu sumantur accipi autem scdebent, cum nulla sit ratio in oppostum) significant veram animi mundi item, innovationem, pulchritudinem & rectitudinem. Hi ne ita argues p eatenus per Sectarios justificantur homines, quatenus non imputantur peccata ad paenam ς at hoc dici quis ferat 3 cum praefata verba non solum occultationem aut non imput tionem, sed Ueram peccatorum ablutionem & maculae totalem purgationem exprimant. Prob. II. Ex Patribus, quorum nonnulla tantum citamus testimonia in re per se clara & evidenti. S. Cyprianus epist. 2. baptismum appellat mortem criminum. Chrysostonus in Ps. 5o. sola gratia, inquit, Iordes perfille 'abstergere nivis candor mconferre potes. Theodoreius in Psal. 3 i. ea liberalitate utitur Deus , ut non modo remittat, verum etiam peccata obliterit, ita ut neque vesigia eorum remaneant. Hoc ipsum ex professo probat S. Augustinus lib. I. contra a. Pelag. epist. c. I 3. adVersus quendam Pelagianum, qui praefatum errorem Catholicis imponebat , quas dicerent peccata per baptismum radi, non amferri: quis hoc inquit, nis in delis Urmeip disimus enim fa-ptisma dare omnium indulgentiam peccatorum, V auferre crimina , non radere. Unde haec scribit Enchir d. sa. Christum cum Adamo comparans : sicut in illo vera mors facta es, ita V in nobis vera remisso peccatorum, ε ' sicut in illo vera resurressio,
323쪽
ita Γ in nobis vera justria. Et certe quis non videt in sententia Novatorum manifestam sequi contradictionem 7 si enim peccata non omnino deleantur, sed aut tegantur aut radantur aut non imputentur, justificati partim sunt filii Dei partim filii diaboli; nam justi vere diliguntur a Deo & sunt filii Dei I. Joan. 3. homines autem, in qiribus peccatum est, odio habentur a Deo, & filii sunt diaboli. Recte igitur ait Trident. in renatis nihil Od t Deu ς. At solum peccatum odit Deus; ergo in renatis nihil peccati remanet. Et merito: si enim Scriptura justificatos vocat regeneratos, vivificatos, translatos de morte ad vitam, quomodo in eis manere potest peccatum , 'quod est mors animae 3 an simul consistent mors & vita
spiritualis 'Fundamenta Sectariorum.
X. pponunt inprimis varia Scripturae loca. f. ex Psal. 3I. Beati quorum remissis sunt iniquitates V quorum tectu sunt peccata, beatus vir, Qui non imputavit Dominus peccatum. Ubi tria ista remitri, tegi , non imputari posta sunt ad idemsgnificandum , unumque explicatur per aliud, ita ut remitti peccata nihil aliud sit quam tegi, & tegi nihil sit aliud quam non imputari ad paenam, juxta illud EZech. 33. Omnia peccata ejus non imputabuntur ei. & Sap. II. misereris omnium, quia omnia potes, O dissimulas peccata hominum propter Paturentiam. Il Eodem sensu dicitur Psal 8 . Remi sti iniquitatem ρlebis tuae o operuisi omnia peccata eorum. Et I. Petri 4. Charita querit multitudinem peccatorum. III. Isaiae 6 . dicitur : Fani sumus ut immundus Omnes nos, G quare pannus mens ualet unt- versae Ioitiae nostrae. Et Psal. I a. Non intres in Iudicium cum strvo tuo, quia non justi si abitur in conspectu tuo omnis vivens. Impius ergo rost juilificationem manet hurpis & inquinatus,
324쪽
DE JUs TIPIcAT. ET GRATIA IUSTIFIcΑNTE. 3I adeoque illius macula non est deleta. IU. D. Paulus erat justificatus, & tamen illius peccata non erant remissa; scribit enim Rom. T. Iam non ego operor illud, sed quod habitat in me pecca vim. Non ergo tolluntur peccata sed raduntur, quia inciustificato remanet concupiscentia radiX peccati. His objectis ex ordine ut satis actamus, Resp. ad Imum eduplex est peccatorum tectio, & non imputatio, prima, qua
duntaxat occultantur ne appareant; secunda, qua curantur ne
remaneant. De hac posteriore intelligendi sunt textus , ita ut tegi, non imputari peccata nihil aliud sonet, quam ea a Deo deleri & auferri. Sic intelligit S. Augustinus Enarrat. a. in Psal. 3I. ita loquens: cooperta sunt peccaIa, tessa svnr, abolita sunt - - - nec Ila intelligatis, quod dixi: cooperta sunt,
quasi ibi sint is vivant. Quod si in sensu haereticorum intelligerentur hi textus, an salvabis ea loca a nobis adducta, in quibus dicuntur peccata tolli, deleri, auferri Teguntur igitur in justificatione scelera nostra, non ut latitent & vivant, sed ut sanentur & deleantur. Ad et dum dico: verba ista ex Psalmis sumpta operiri peccata esse metaphorica metaphora sumpta ex eo, quod terra
obruitur, Vel aqua mergitur, ut intereat. Sic de IEgyptiis dicitur LXod. IS. operuit eos mare, submers sunt Uc. & Nicheae . proiciet in profundum maris Omnia peccata a ra, ut
nempe deleantur & pereant. Textus autem alterius genuinus sensus est, non quod charitas operiat multitudinem peccatorum
ejus, in quo est charitas , sed quod operiat peccata proximi. Qui enim ex charitate proximum diligit, peccatis ejus non insultat, sed ea, quantum potest , tegit & patienter portat; nam ibi charitatem proximi Apostolus commendat.
325쪽
Ad 3tium Resp. Isaiae textum dupliciter exponi posse. Primo praenuntiat Propheta ab)iciendas post promulgationem Evangelii purificationes legales tanquam immundas quas appellat Iustificationes etiam Ρaulus ad Heb. 9. atque post adventum Christi Judaeos in sua lege merito habendos tanquam reos& contaminatos. Hanc expositionem confirmat Cornelius a
Lapide ex versione Arabica, & ex Comment. Hieronymi. Alii docent Prophetam ibidem loqui in perlona totius populi Iudaici, cujus maxima pars Deum dereliquit; unde merito dicit fassi sumus omnes ut immundi. Et licet aliqua opera , quae justitias esse putabant, facerent, nempe festorum legalium observantiam , sacrificiorum oblationes; quia tamen ex continuo affectu ad sua crimina, & bonae intentionis aliarumque circumstantiarum desectu ea peragebant, ideo coram Deo comparantur panno menstruatae, quia esto aliquod appareret bonum & mundum , prava tamen intentio totum opuS maculabat. Non tamen sic omnes vocat immundos, quasi in toto illo populo nullus foret justus: aderat' enim inter alios liatas ipse, qui v. s. dixerat: occurrisi laetanti facienti justitiam; sed ut ait August. lib. de Unit. Eccles. c. I a. plerumque sermo divinus impias turbas Ecclesiae Iic redarguit, quasi omnes tales Iint, nullus omnino bonus remanserit. Porro Psalmista per illa verba : non jus cabitur in conspectu tuo omnis Vivens, non negat hominem vere justificari, cum dicat Psal. II. I retribuet mihi Dominus secundum jusitiam meam: sed negat hominem posse justificari comparate ad Deum, quo sensu Iob cap. q. ait: nunquid homo Dei comparatione jus cabitur, aut fas ore suo purior erit vir 8 nostra quippe justitia quoditianis desectibus obscurata pro nihilo reputatur comparate ad justitiam Dei.
Ad 4tum aio: Apostolum intelligere Rom. 7. per pecca
326쪽
DE IusTIFICAT. ET GRATIA IUSTIFICANTE. 3I9tum concu scentiam, quae vocatur peccatum materialiter non form aliter, non quod vere proprie in renatis peccatum sit, . ut ait Trident. Sess. s. Can. f., sed quia ex peccato est ad Peccatum inclinat. Haec ergo non impedit, quin homo sit
XI. Opponunt II. nonnulla ΡΡ. dicta. S. Hieronymus lib. 3. in Ierem. v. I 3. citata verba Davidis : non justificabitur in con spes la tuo M. ait non esse reserenda ad comparationem Dei,
ut veteres V novi haeretici volunt, si ad scientiam ejus. Addit rationem: quia homo videt in facie , ta Deus in corde, V quod
vitiis atque peccatis omnis impletur humana conditio. Gregorius lib. 3 s. morat. omnia in homine pura mala declarat. Ambrosuis explicans lib. a. de Jacob Iustificationem, utitur exemplo ejusdem Jacob vestimentis sese Esau & pelle haedina occultantis. Quae sane ostendunt hominem semper esse contaminatum, & justitia Christi tantum contegi extrinsece. Et certe nemo justificatur, qui non persecte implet praeceptum charitatis, juxta illud I. Ioan. 3. qui non diligit, manet in morte atqui ex D. August. lib. de perfeci. jus. cap. 8. nemo in hac vita potest persecte implere praeceptum charitatis.
Re P. D. Hieronymum respexisse ad humangm conditionem gratia Divina destitutam, nec non ad peccata venialia, in quae etiam justus cadit. Quare novos & veteres haereticos vocat D. Doctor Origenistas & Ρelagianos, qui docebant posse hominem vivere absque peccato. Gregorius loquitur de bonis operibus, quae talia videntur oculis nostris , &quorum honestatem vitiosus affectus contaminat. In com arati e Jacob cum homine justificato ex Ambrosio si tamen non est supposita necesse non est ut adaequata si similitudo. Iustitia Christi, qua cooperimur, justificationis causa est me- Ss a Tito-
327쪽
32 CONTROVERsIA IVritoria, non formalis, & in hoc sita est comparatio, quod sicut Jacob aliena erat veste indutus, ita Christus lactus in similitudinem carnis peccati vere tanquores nostros tulit. Demum nemo in hac vita perfecte implere potest praeceptum charitatis quoad omnem modum & intensionem ς potest tamen qV.oad substantiam. Implere inquam illud nemo potest ea intensionis pei sectione, qua implebitur in Patria, ut scilicet toto conatu, nullo carnis motu animam retrahente & nullo peccato veniali ardorem charitatis minuente in Deum seratur, quod unum voluit Augustinus. At veroi Ilud mandatum justi implent desacto quoad substantiam , Deum appretiative super omnia diligendo , & quamvis committant venialia peccata, per ea quidem fervorem charitatis minuunt, gratiam autem & charitatem
UTRUΜ IN JUSTIFICATIONE PRAETER
XII.ν efiitatis jam praecedentibus haereticorum erroribus, ad praecipuam eorum doctrinam refellendam a Pgredimur. Sectarii nostri temporis nullam propriam veramque justitiam admittunt, 1ed forensem tantum &politicam, quae posita sit in sola supremi dudicis declaratione &remissione peccati per solam imputationem justitiae Christi, non vero per gratiam & charitatem animae justorum inhaerentem. Ita nos, inquit Calvinus l. 3. Instit. cap. m. g. a. , jur
sificatonis interpretamur acceptionem - - - eamque in Peccato
rum remissione ac Iustitiae Chrisi imputatione positam esse dicimus.
328쪽
DE IUsTIFICAT. ET GRATIA IusTIFIe ANTE. 32IDiscrimen vero hic notandum est inter Lutheranos & Ca, vinianos: illi enim gratiam, qua justificamur, constituerunt in sola remitsone peccatorum, aut externo Dei favore; hi autem in sola imputatione justitiae Phristi. Martinus Becanus lib. 1. de Iusis contendit Calvinum docere pugnantia, eo quod aliis in locis mentionem secerit inhaerentis justitiae & charitatis: . at notandum est haereticum illitae non negasse habitus virtutum animae justi inhaerentes, ut fatetur Petrus Martyr de locis comm. classe a. cap. 3. , sed negasse duntaxat hos habitus vim justificandi habere, quam consistere dicit in externa &qua si forensi condonatione. Adversus hos haereticos propugnant DD. Catholici iustitiam inhaerentem, & charitatem quae diffunditur in cordibus nostris per Spiritum Sanctum. Ita enim loquitur Trident. Sess. 6. cap. 7. Hanc praeparationem Iustificatio i a consequitur, qιe non est sola peccatorum remissio, sed G sana caiio S i enovatio interioris hominis per voluntariam susceptionem gratia S donorum; unde homo ex injusto fit julus , ex inimico ι micus, ut sit haeres secundum spem vitae deterna. Addit postea runica formalis causa es justitia Dei, non qua ipse Iussus est, sed qua nos jusos facit, qua videlicet ab eo donati renovamur spueritu mentis nosrae , O non modo reputamur , sed vere Iusti nominamur G' sumus, jusitiam in nobis recipientes.
Dogma Novatorum damnatum est duplici potissimum Canone io. & II. Prior ita habet: si quis dixerit, homines sine orsi Iustitia, per quam nobis meruit, Iustificari, aut per eam ipsam formaliter jusos esse, anathema sit. Posterior talis est: si quis ρxerit, homines Ius cari vel sola imputatione Ius tiae christi, vel siola peccatorum remisione , exclusa gratia ta char, tale, quae in cordibus eorum per Spiritum S. fundatur, atque
329쪽
illis inhaerear, aut etiam gratiam, qua joscamur , esse tantum
favorem Dei, anathema sit. Hanc veritatem ut stabiliamus, sit sequens
Homo non justificatur formaliger per jufitiam Chrisi suis opprehensam, ac sibi imputatam ; sed per justitiam ex meritis Gripi in se derivatam, sibique inhaerentem.
XIII. Drob. I. ex Scripturis. Ezechiel spiritum sanctificati x nis promittens ait c. 38. Mundabimini ab omnibus iniquitatibus νυtris, V dabo vobis eor novum U Ipiritum novum ponam in me o Mesri. Apostolus Rom. s. justificatos alloquens: chaistas Dei, inquit, dissusa es in coribus nostris per Spiritum S. qui datus es nobis. Ipse Christus Apostolos suos ante mortem his verbis solabatur Ioan. I 4. I quis diligit me, sermonem mcum servabit , G ad eum veniemώs o mansonem apud eum faciemus. Jam ita arguimus : in Iustificatis immutatur Cor. innoUatur Spiritus , novaque fit interior habitudo, diselanditur charitas, & Deus inhabitat, ac peculiari modo pe manet : atqui haec omnia ostendunt hominem justi Mari per inhaerentem justitiam. Id confirmat S. Joannes in Epist. I. cap. 3. ita loquens : Omnis qui natus est ex Deo, peccatum non facit, quoniam semen jsus in eo manet. In renatis ergo ex Deo per gratiam, datur aliquid permanens velut semen Dei: nullus enim ex altero nascitur, nisi quatenus intrinsece participat naturam eius, ex quo nascitur, & cujus filius emcitur. Sicut igitur nituraliter nobis inhaeret natura hominis, per quam sumus filii Adae, ita per gratiam inhaeret nobis supernaturaliter participatio naturae Divinae, qua regeneramur in filios Dei. Hinc Joan. 3. dicitur : quod natum es ex carne, caro es, quod natum es ex Spiritu Spiritus es. Et ad Titum a Sab
330쪽
JusTIFICAT. ET GRATIA JUSTIFICANTE. 323 alvos nos fecit per lavacrum regenerarionis V renovanonis Θ, ritus Sanni , quem essust in nos abunde per I. C. Salvatorem nostrum, ut Ius coli gratia i ius haredes assecan um spem vitae
aternae; & ut loquitur D. Petrus epist. a. c. I. us sciamur Divina confortes natura. Ex quibus manifeste colligitur justos fieri filios Dei per adoptionem , non legalem & declara- toriam , sed aliam altioris ordinis, quae novam in nobis gen rationem, vitam, salutem, ac spiritum efficit. Adde illos textus quibus exprimuntur charismata per Spiritum S. nobis donata. Ad Ephes a. 4xisti signati sunt Spiritu promissionus sancto: a. Corinth. I. acceperunt pignus Spiritus,& I. Corinth. 6. fiunt templum Spiritus Sancti. At haec inhaerentem sinctitatem significant: Ignari enim notat fieri justum& separari ab improbis quodam quasi signaculo & caractere. Pignus quoque & arrha non sola promisso est, sed quaedam portio e)usdem rei quae promittitur. Inhabitatio Spiritus' S. non est sola Divina subst/ntia aut immensitas calioquin non in solis justis sed & improbis Deus tanquam in templo maneret sed est etiam energia, effectus, charisma, quo anima assicistiatur & ornatur. Alia quam plurima hac de re testimonia videri possunt apud Bellarminum. Prob. II. Ex Patribus. S. Basilius lib. de Sp. S. c. I : ait:
scut potentia videndi in oculo Iuno, ita O ficacia Spiritus . inanisma purgata ; usqui potentia videndi intrinsece est in oculo sano, in eoque perseverans. S. . Cyrillus lib. 4. in Isaiam diciti formatur in nobis Christus, Sancto nobis Sp ritu Divinam quandam formam per jus cationem inducente. S. August. lib. de Sp.