장음표시 사용
261쪽
Ιm PgALM a Lx Iri 24shac re exemplum Pauli. Quousque machinantes. Nunc onuer Deus , tit se ad inimicos, desiti are e quasi positus qm ad Uerlus eos omnes gloriatur. Duo sunt τὸ qua interrogili,quorum posterius explicata qui 2 atque declarat id quod prius est. Sensus e centiam. nim est, ac si diceret, ut murus pandus at que dissiliens, sua ipsius mole corruit, aut nullo negotio delicitur, sic vos livore, Mnequitia vestra ipsorum , eonsumemini. Tantummodo Maelii nationem illam eorum demonstrat. Consilium ineunt depellendi me de excedentia mea. De hae Xeel lentia vide et Sam. 18. David,praefect uisa ἔν--
tellitio Saulis, ita se gessit ut administra- α
tio eius ab omnibus approbaretur, atquesti εἰ lisi etiam ipsius Saulis administrationi a puel matames,lis cantantibus praeferret ui Percussit Sales μα- suos millenos Dauid autem pereussit suas ' 'λ- myriadas. Tum quo praetextu id secer inr, ostendit, Consiliis, inquit uis mendacium praetexuerunt, quod rursus explieat subiectis his verbis, Oresso benedicunt, intrasedero maledicunt. q. d. profitentur quidem amiCitiam, sunt autem reuera inimici. Obserua primum inae mouerunt Daui
dum acquiescit anima eius in Deo nihili M. Dei hostes suos omnes Gaudium enim
quod existit interea dum quis acquiescit m
262쪽
a 6 ROB. AEOLLOCI COMM. Deo, omnem metum ac dolore plane absorbet, imo vero fiduciam efficit,qua glo
riamur contra aduersa omnia: eontiave
ro cum non aequiescit anima in Deo , ea rebus vel leuissimis mouetur, vel solo persequutionis nomine perterretur Causa enim eur videatur mors ista prima tam multis adeo terribilis est, quod non videant eam quae eum Christo in Deo abscondita est vitam ac gloriam.
ilis,om Obserua deinde Permitte sibi Impios
praecetiae paulisper, a suo pondere eos corruerep se cernes , non aliter atque paries dissiliens, fi aut maceries impulsa, quae sua mole ruit. Verum pauci admodu id vident, atque inde est quod tam multos moueat impiorum selieitas externa. Ista nitim id vident quorum anima in De acquiescit, qui ex hac quasi turri eos speculantur. Ipsi etiam regeniti, id non vident nonnunqUam Dut Dauid , aut quisquisi se fuit, qui Psal. 73. conscripsit , id non vidit, donec ingressus esset Sanctuarium ac tum quidem animaduertit finem eorum: tilit eos stare in lubricis, vidit abire in desolationem mo
Impis . obserua imio, Exaltatum Dauidem corum i nati sunt inimi ei de exeellentia sua deii- Φr,m'nocere Onem Deus euehit, impi conantur ira, eum deturbare e loco suo,etiam tum cum
263쪽
I in is a LM. UT II vident eontra niti ipsum Deum Secus feeit Ionathan, qui citi vitaret Dauidem regno destinatum , eum eo foedus pepigit. Ita piis omnibus faetendum est vide Psal. 4. Fili, inquit hominum, quot 1Megloria mea Iobis ignominiae erit ρ Cognscite potius
Deum, cum oraturinsium eum exauditurum
esse me. Metuant igitur sibi homines a precibus eorum quibus cum Deo intere edit. Tantummodo in Deo. Redit ad primam Glo retia
illam gloriationem, de fidueia sua in Deli, O ct mutato paululum loquendi genere, ani rimam uam alloquitur.Rationes autem aL. fert easdem quas prius. Prima est ab exspectata salute. munia, propius ad Deum accedens ut prius non eontentus est diuino beneficio , nisi ipsum Deum possideat
ipsique tanquam rupi insideat Tertia, eadeest quae prius fuit Versu octauo repetit secundam rationem mutato paululum loquendi genere. Ex quibus quidem argumetis omnibus illud obserua. Non satisfacere sibi Dauidem in multiplicandis verbis, quibus De eiusque beneficia arnplificet. Mutat quoque loquedi genus, appellat1alutem siuam, rupem uam locum editum, glo'riam. Recepta ab eo salutem sua esse dicit, ipsum esse salutem rupem prie dicat, de nique in eo esse salute pronuntiat. Ex abu-
dati a cordis os loquitur,& sensus ille quie-
264쪽
1 8 Ros Rotto CP M.tis in Deo non vllis vocibus satis exprimi potest. Quae enim operatur Spiritus Sanctus in cordibus, illa linguis hominum non possunt satis expliciari. Vnde Paulus gemi- , se , i. xu illo Spiritu Sacto subministratos in a. enarrabiles esse dieit. Et Petrus gaudium illud fidei ineffabile ac gloriosum nucupat.
Doer in Ex his vides primum,Ammam eam,quae ex Eglo aequiescit in Deo subinde redir ad glo-τ riationem in Deo. Deinde, vide ac disce ex j.,ra, in crepetitione, non ita tedar ac tranquillari animam in hae vita, quin aliquo certe
modo interea commoueatur Mare, dum non agitatur procellis, mouetur tamen e
ni aliqua aura: affectus , si non statim inflim metur, inflatur tamen aliquo modo. Quamobrem opus habet subinde anima nostra noua exhortatione, ad quietem hanc in Deo Vide tertio Argutaetum pri
mum gloriationis est ab exspectatione siue spe hui consentit quod Paulus ait , glo- om s. s. riamur sub spe gloriae Dei. Quod si spes de
ex spe statio salutis gloriationem hane nimi&laetitiam tantam esset unt , quantam quaeso laetitiam effectura est res ipsa, eum in praesentem possessionem istarum
rerum omnium , quas nunc eminus intuemur, mittendi sumus. si Consilii ei omni tempore , opvub, ef fundite coram exanimum de rum Deus receptui
265쪽
I Ne conodatis opprcsponi. rapina ne em sanescatis opulentias abundet , ne apponatis
I Semelloauutus es Dem , ιι idem audiui,robur esse Dei. J Et tuam esse, Domine benignitatemue reperi serum cuiquesecundum Umsuum. Confiditeriectanda pars Psalmi,admoni--α-ι-ti in eaque duplex partim enim admoneti p pio , partim impios. admonitio ad pios per 't ρ licens rurius duplex est. partim enim monet, ut confida it Deo partim ne confidat hominibus. Conytili,e,inquit Deo. Tum, ef - ἴμ'
fundite,inquit oram eo, Se. post ei ius istud prioris illius effectum est. Nam qui confidunt Deo, coram eo effundunt omnes curas&anxietates perturbati animi sui Argumentum subiectum est Nam ipse inquit, receptui est nobis. Deinde admonet ne confidant hominibus etsi enim hoe ex piesse positum non sit, intelligendum tamen est Argumentum huius admonitio
nis est a vanitate hominum cui UscUDRU demum fortis, Sconditioni Si sint. V nitate M.
266쪽
quo maiorem eorum vanitatem indicet, eos ipsam met anitatem ac mendacium appellat Amplificat autem vanitatem homi- com . sis num facta comparatione eorum cum ipsa sanitate Vanitate Loquutionem istam ne intellige o hyperbolica Nam ita est re ipsa, ut loquitur. Homo enim ante lapsum fateor aliquid fuit post lapsum vero in nihiluaedactus est. Neque enim in eo mansito eliqua vel una integritatis sanctitatis ita. σμα sensis Quod si quid in eo sit,illud tothim nolum, ' tale est si si homo aliquid , totus, quantus A. ' Maius est, altas est, vel ipsa potius mali- hum, dita M. S c autem esse aliquid, deterius est quatur nihil esse omnino. Viderint hoc Papistae, qui naturam hominis scilicet tam praeclaram tanti faciunt. Dauid eam in rebus vanissimis numerat illi eam in se etiam aliquid esse volui, de diuinae grati detrahut vi homini integritas aliqua tribuatur. si - Echis obserua pri)nuin, latum discrimen. -- ω, inter eos qui fiduciam in Deo collocant,m Ora sol O.&eOS qui rebus aliis confidunt. Qui in Deo fiduciam suam colloeant, illi beneficium hoc libenter cum aliis eo nam Uni
Cant,d volunt omnes pariter Deo confidere. Qui vero aliis rebus , ut diuitiis, ut honoribus, ut hominum brachio confidunt, i non libenter admittunt ad societatem
267쪽
tem suam 'articipationem isti rum reruallos quo suis. Vellent enim eas soli simul ac semel deuorare Deus bonum est, quod sufiicit omnibus neque si quamplurimi simul eius fiant parti ei pes, eo deteriori loco est unus aliquis qui una fit eius particeps, neque ideo minus accipit, quin potius melior est loco, plus accipit, quis plures habet socios eiusdem benefici j. Obseruasecundo Monet vi confidamus με
Deo, effundamus coram eo animum DO.
situm. Haec duo ita inter se coluncta sunt, uti ut qui confidit Deo, necessario eis indat, quali in gremium eius, animi sui secreta omnia. Contra vero, qui non confidit, is etsi peccari nonnuquam, animum suum Deo exponere videatur, nUnquam tamen serio cum Deo agit, ingenue, sed quod agit, id perfuncto me duntaxatac ieiunea. git Neque enim fieri potest, ut quisquam, Qui non credit in Deum, familiariter cum Deo secreta sua, accuras animi sui, comuni RQ eet. Quomodo, inquit Diuus Ponitus inuo-λψ' δ''
cabunt eum,in quem non crediderunt . yis,Maobserua tertio D auid du acquiescit incitidιciunia illa quasi arce speculanti,videntur ei omnes homines non vani modM, sed ipsa vanitas esse Ilii demum qui per fidem firmi ter adhaerentDeo. illi inquam soli sunt qui intuentur hominum , atque adeo huius
268쪽
dis, ROB. RoLL CI COMM. Mindi vanitatem ac miseriam. Neque enim quibusvis datum est, statim eam videre ae dignoscere. Verum hi sunt qui soli vident nihil solidi esse nisi in Deo, hi
soli sunt qui de beatitate ac miseria creaturae recte iudicium serre possunt ut qui soli veram illam in Deo beatitatem expe
Ne con Uatu oppression Aecunda admo- nitio adim robos Saulis administros, omnino quo suis pertinens Monet autem ne confidant oppresponi, em ne evanescant a pina Verbum hoc euanscendi advertendii est. Ideo confidimus rebus quibusvis, ut per eas stemus firmier, neque diffluamus a Ut evanescamus Alli demum soli stant firmiter, qui in solo Deo fiduciam suam collocant. Qui vero aliis rebus quibuscunque
confidunt, tantum abest ab eo, ut pereas stent, Vt contra evanescant, ac diffluant, non secus atoue aqua arenae sun. pulenta a. Si aόundet, ne apponatis animum. Hoc in genere ad quoscunque pertinet. δεξ.com ei Aelloquutus Hoc argumentum com M μηρ in lire est utrique admonitionis parti Est
'' autem a Dei ipsius iudicio. Deus sor
pariti ne secundum opera sua. Videat igitur quisque cui demum confidat, Deo-nean aliis rebus. Probatur atecedens ipsius di- uini
269쪽
I, PsALM II. 233ui verbi testimonio, eo quidem itera to.Semel ia Pari,mibilem loquutus e , emc. quasi dicat, saepius idem mihi onfirm iuit. Obserua, Primm Dauid non inuidet illis summum illud bonum, Deum Ipi uim qui Hori , m tamen ipsi vel vitam caducam inuidebant imorum.
Huc enim I pectat ista admonitio: Dauidis igitur exemplo habes ingenium Ecclesiae sinu lac hostium eius. Hi inuident illi,vel
caduc.im Vitam Illa vero non inuidet illis, likb illis optat vitam aeternam. Chrisus pro iis precatus est, qui ipsum cruci-
fi Xerunt: Stephanus orauit, ne imputaretur iis peccatum suum , qui ipsum lapida runt. Obserua hie,Secmndo, quanta sic Ἀ-hinoriminum infinia:fiduciam enim suam collo amentimeare in rebus , alioquin adlaphoris, ut diuitiis, ut honoribus , ut brae hi humano, quibus etiam bene uti possis, ingens peccatum est. Quanta igitur amentia,&quam graue peccatum eorum est qui iarapinain oppressione, aliisque rebus, suapte natura malis, quibus utiquam bene uti possis, spem suam collocant. Verum, μη
causa aliqua tantae unis amentiae , vel exemplo isto Aulicorum Saulis, addisci silmis.
potest, nimirum illi impune faciebant omnia. Homines aurem, quod impune licet ficere, putant omnino statim id ipsum licere sacere, Fiducia ergo ista in rebus ma-
270쪽
quibus coerceri eos oportuit, ut Sauli , ut
aliis Magistratibus, qui ad facinora Auli-
eorum , lassentato tum suo rim , solent coibis ' connivere , imputanda est, utcumque ta-
amputara me peruerse ac praepostere indulserint
4ψ- malis ac flagitiosis, Magistratus ac iudices terreni. Diicimus hoc loco elestern illum iudicem effecturum, ut impi evanescant tandem in rapina Moppressione uti cui isti illud denique non praetermittendum meiani est, quod David semel atque iterum ad-mωnHr-monuuse fuisse dicat de iusto illo Dei iu-r' abicio AEUO Ompensaturus est quemque e... secundum pus suum quod quidem argumento est, cogitaste Dauidem subinde de ea tremo illo ac terribili iudicio , de quo profecto nobis omnibus, etiam Optimis quibusque, sirpius cogitandum est. Nam illud est ingenium, vel optimorum quorsimque, ut inspecto illo terrore Domini, in .rdinem cogi opus habeant. Ita a Cor.f. enim Pa dus de sese loquitur, Scientes, inquit, terrorem illum Dominici homines aάf-dem adducimin. Alliciendi sumus, fiteor, aspectu diuinae in Christo misericordiae, ad
officium faciendum. Velum, quo sumus ingenio,nili ex n. parte quemadmodum allicimur Dei beneficiis, ita ex altera par