장음표시 사용
201쪽
CAPUT I DE SOCIETATE DOMEST1c 19
8. Obiic. I. in coniugio genus humanum conServari non OS-Set. Ergo coniugium est de iure naturae. Ergo caelibatu opponitur iuri naturne. R. Dist. Est do iuro naturae saeuitativo, conc do iure naturae obliganto, subd obligante genu humanum per Θ Spectatum iterum cone Singulo Separatim nego. Etiam in agri cultura genu humanum OnSerVari non poSSet. Num equitur Ut omne colendi agris operam navare debeant 'Distinguondum igitur est diligenter intoria, quae respiciune directe
pri ata perSOnaS, et e Nucte QSpiciunt multitudinem Utraquo sunte iure naturae, Sud aliter et aliter. Nam prima, Si neceSSariam persectionem important, Sunt de iure natura obligant singulos. Tale eSt X. P. Offieium Se conservandi atquo ordinandi ad ultimum finem. Secunda, etsi nocessitatorii habeant; sunt de iuro naturae obligant communitatem absolute, Singulo autem e hypothesi, nimirum nisi alii sint qui bono illi communi procurando vacent. Huiusmodi est Coniugium, quod proprie ad bonum non Singula rium, Sed commune Speciei primitia Spectat. Quoad Singulo matrimonium est o iure naturae hoc enSu, quatenu cuique matura fit saeuitas iusdem contrahendi, Si libet. Instabis Salto in caulibatus minuit bonum commune Societatis nam multiplicandae oboli operam Subtrahit. R. Societas non est aggregatio quaedam plantarum aut pecudum, in Un quo maior Si numerus, eo maior habetur utilitas Sod osteongregatio hominum ration pollentium in quibus animi persectio potissimum quaerenda St. Iam vero caelibes, d quibus loquimur, idcirco a nuptiis abstinent, ut ad perficiendum animum unie Cogiton sed adlaborent. Ergo curant id, quod ad bonum homini et
Societati maximopere pertinet. Idque verum St, etiamSi vitam omnino privatam degant, Seque in Sola contemplatione veri tam oro boni contineant. Nam qui Eo perficit, humanam naturam et soci statum in directe perficit, cuiu Certe St RPS. At aliorum etiam utilitatem, ad more quod Speetat, eorum Vir tu revera pro eurat. Hi enim homine OXemplo Saltem magnopere conserunt ad cetoro homine Supra SenSum evehendos tum quia praestantiori boni amorem in animi excitant, tum quia doniinatum mentis in corpus iugiter perSuadent. Quod Si praeter Xena plum curam etiam iuvandi alios et educandi adiungunt, mirum
202쪽
in modum augescit utilitas, quae se ipSi in oeietatem redundat. Nomo enim os aptior ad alio disciplina imbuendΟS, quam qui nuptiarum onere solutu S, amiliae regenda negotii non distinetur. Quis autem magis idoneus ad sapientiam alii communicandam ex OlendoSque moreS qunm is qui Sapientiae unice Studet ac temperandas cupiditati virtutiquo excolendae se penitus mancipavita Instabis denuo Bonum commune potiu est bono privato. Sed coniugium Spectat bonum commune, Caelibatu bonum privatum. Ergo coniugium, utpote altiu bonum SpectanS, praeStantius Stcaelibatu . R. Huic dimouitati sic rospondet S. ThomaS si Bonum commune potius est bono privato, Si sit eiusdem generi S Sed pot0S QSSe quod bonum privatum Sit melius, Seeundum Suum genuS. Et ho modo
virginitas Deo dicata, praesertur secunditati maritali Unde Augustinus dicit, in libro do virginitate, quod secunditus carnis, etiam illorum, qui in hoc tempor nihil aliud in coniugio, quam prolem,
requirunt, quam mancipent Chri Sto, pro amiSSa virginitate om- pensari non poSSO credenda st 1). D Ceterum caelibatum in eo m-mune etiam bonum adiime redundare, SuperiuS Sten Sum St.
Obiic. I. Socrate o Plato, philosophorum Deilo prin ipse S, docuerunt, ad optimam con Stitutionem civitatis portinere ut omnium POSSOSSione et UXOreSpRriter Sint eommunes; quom admodum videroost in Thimauo se in libris do rupublica Iamvsero non est credibile, ho SapientiSsimo viro eXistimasse bonum id, quod iuri naturae repugnat. Ergo polyandria non St absolute iuri naturae repugnanS. R. Hoc non aliud Stendit, niSi quam labile sit ingenium humanum, Soliu natura viribu relictum; cum tam apiuntes homines sieturpitor errare potuerint. eo solum hae in re, sed in alii quoque permultiS, ut ex gr. do insantibus interficiundis, qui obito aut d0 Pme naSeerentur, ne de naturali Conditione manet piorum, ubSurda docuerunt. Ceterum quam stulta sit illa opinio Platonis ut Socratis lato stondit Aristotelo in libro secundo politicorum ubi demon-
etiam bono ommuni maxime nocivam ut innum opis turpitudinibus obnoxiam. Communionem Vero bonorum , intor alia incommoda, quae patitur, conceptui Civitati adverSari, quae sic converteretur in domum. Civita enim non muro consurgit ox pluribus hominibus, Sed ex pluribus hominibus condition diffforentibu et O cietato minori iam aggregatis sicut vitali organismu Conflatu nox partibus diSsimilibus ac peculiari Structura praeditiS.
203쪽
De mutuis coniugum inclis. 9. Conditiones requisitae Matrimonium in primis si insundum est, ut personae habile sint ad finem illiu consoquendum. Undo
aeta requiritur , quae firmitatem et volutionem aptam includat non modo corporis, Sed etiam mentis Coniuge enim non ad pro lsem dumtaxat procreandam , Sed etiam rite educandam tum ad mutuum sibi iuvamen afferendum, et domum, quam inelloant, Sapienter adminiStrandam Simul Onveniunt. Opus os etiam ut eos, qui matrimonium inter se inire cupiunt, nulla nimi arcta naturali coniunctio liget 0X qua relationes et om-cia dimanent, relationibus et omeli coniugum non Sati ConSenta neR. Seeu enim ordo naturae perturbaretur a quo discedere nomini unquam lico t. Hi ne iure naturae omnino vetantur nuptiae inter paronte se liboro ; meia enim reverentiae et subiectioni , quaelibero erga parente obstringunt, relationibus aequalitati ae mutui domini contradicunt, quae inter coniuges vigere debent. Quoad ceteros vero gradu conSanguinitati aut amnitatis, etsi initio g0neri humani, necessitas propagandi Speciem nuptia inter eo ordini non repugnante effecerit tamen , hae deincep Summota neceSSitate Contrarium omnino dicendum est. Qua in re prolixanimi nec Semper tacili esset disceptatio, si do omnibus singil latim disserere voltomus, quod O a brevitate, quam Sequimur, longe abduceret. Quocirca generatim, quaSi per tranSennum, innuimus, eiuSmodi gradus, Si valde proximi in se relationes gignant relationibus mutui coniugum contradicente omnino iure naturno vetita reddere nuptias Sin autem relationibus ii non prorSuSopponantur, non Sati consorino rationi coniugium emesere, et in particulari Ofiniundos Ss ab illa uotoritate, cui per Se matri monium subiici domonStrabimuS. NeeeSSarium quoque S ut, qui matrimonio copulantur , nimia aetatis differsentia non dis populi inter o Vix enim credibile est mutuum amorem, qui undam sentum connubii St, haberi posse aut deincepS duraturum Ss inter vetulam et adoleSeentem, vel iee erSa. Domum, attendi etiam debet, an tantum rei familiari suppetat, ut onera matrimonii AuStineri valeant Suchi brevi intolloranda pauportas insolicissimum metet statum illum, qui ad levamen potius conquirendum elicioremque vitam ametendam RSSumebatUr HO tamen non absolute a ration imperatur Sed tantum
204쪽
persuadetur. Si qui autem contra sacere velit, Suo iure utitur;
cui individuali libertati iniusta vis inferro tur, si societas impedimentum Rpponeret.
Denique advertimus , matrimonium Vi Suae naturae exquirere ut libere contrahatur et mutuo coniugum conSenSu. Id patet non modo ex notione Contractus, sed etiam quia matrimonium, totum quantum St, in amore sun datur utriusque partiS, qui certe eum violentia, ad iunctionem cogente, et digSenS unius Saltem coniugiSconciliari sequit. Cui accedit quod circa rem VerSatur , qua ad ius individual innatum maxim pertinet ac proinde a perSonaliS libertatis exsercitio Ximi nequit. Atque haec de primae huius O-cietati natura, quae totius familiae sundamentum est, Sati quidem dicta Sint.10. artes utriusque coniugis. Quae dixi, matrimonium ineundum Spectant eo autem inito, Si coniuge Se reSpicere debent, ut alterum ad alterum omnino portinere intolligant. Hinc violatio fido coniugali ex ipsa OAssentia matrimonii iuri natura gravi ASimerepugnat immo fide eiusmodi omnino requirit, ut non modo saetis minime laedatur, Aod etiam se laodatur affectu, quatenu coniuXamorem, Coniugi debitum , eum Hliena persona nulla ratione communicet Totum enim se coniugi tradidit pro indo etiam quoad offectus animi , quae par prae sellit in homin0. Deinde coniugos simul habitar tonentur id enim tu poSS0ASioni exigit, quod alter
in alterum habet , et natura Societati , qua invicem colligantur. Quoad rogi mon vero amilia et negotia definienda, generatim Suprema poteSta in viro residet cuius proprium At auctoritato Sua Xorem regere. Qua in re longo a veritat discedunt re sentiore illi, qui non qualemcumque Sed omnino porsectam nequalitatem inter virum et uXorsem adstruunt. Quos inter Ahrens, rausii doctrinam sequutus, licet unctionus in lamilia obeunda pro viro et uxore diverSa Statuit utriuSque tamen conditionem omnino aequalem esse digit, ita ut nulla proprio in viro it maritali poteStas. perte enim ait, admitti non posS mulierem moralitor et iuridie inseriorem SE viro, atque auctoritati Subiectam , quam matrimonialum appollant 1). Et in serius addit naturam matri monii pot0 Atatem maritalem minimo pati , sed amiliam duobus capitibus instruetam ess , altero quod eam sori repraeSentet altero quod ius interio rom vitam dirigat. At ut omittam incommoda et porturbationes, quae ecline aequali late et duplicitat monstruosa capitum in sum ilia Sequerentur certe
205쪽
tum Physiologia, tum P Sychologia, tum etiam communi hominum sensu et ipsa sacrae litterae ad oppositum iudieandum nos adducunt. Enimvero nogari nequit Structuram mulieris imbucilliorum esse viro, qui sortitudine corporis, agilitat virium, firmitate mem brorum longe PaeStat Vire autem animi, ut prudentia consilii, et voluntati conStantia, multo excellentiu in Virili Sexu sexplicantur, licet quoad essentiam auque in muliebri insint. Hi ne natura ipsa duce ac magiStra apud omne gente vir in tam illa praeeest mulieri, nec Contra hune morem aliquid unquam noVatorum Voce Valere potuerunt. Sacra autem litterae id perpetuo Confirmant. Ait enim posto lus: Mulieres Diris suis subditae sint. . . Quoniam Dir caput est mulieris, sicut Christus caput est Ecclesiae 1 Et S. Putrus: Mulieres subditae sint ni is suis 2 Cavendum tamen est ne imperium eiu modi in dospoticum degenerui eum revora non Ait nig regium et quasi directivum, n0mpe tale ut potita honestate et ration impullat, quam vi ad obediendum adigat. Immo, quantum decen erit, Curared obse vir, ut, qua ad familia admini Strationem pertinent, potita ex
communi eon SenSi peragantur, quam odio S quodam dominatu. Etsi enim uxori praeest praeest tamen ut Soeine, non ut sumulao Neopropterea in Xtremum oppositum labendum est quod Sane contin gerot, si vir domosticum regimon uxorii POPSUS Ommitteret, aut remissili agoro in iis exigendi , quae ad filiorum bonum ut ad familia commodum et tranquillitatem Ondueunt. Quod oro ad nsgotiorum partitionem attinet, perSpicuum per Seest, ad virum tamquam ad familia Caput pertinere ut domum apud alio repraesentet, eiuSque eXterna gubernet relationes. Quae vero internum familiae curam reSpieiunt, ea quam vi Viri auctoritati, quoad supremam direptionem Subiiciuntur, tamen melius a muliere adminiStrantur Siquidem mulier aptior est ad iusmodi minutiorem ordinem concipiendum, et ad interius o colligendam propensior. Si mirifieo una par Supplebit, quod alteri oest, et sibi inviconi auxilio runt. Donique parte Viri Sunt, uxorem regere, nutrire, defendere, in-Struere, atque eo magis honoro proSequi, quo illa vi sexus infirmior
vereri, eiuSque placita veluti lege a Deo Sibi impoSita accipere, Polsamiliariit tutulao filiorum diligentem operam impender0, domesticis penetralibus S custodire, externi negotii defatigatum virum suis
1 Ad Ephesios. c. III. 2 Epist. I, e. III, V. 1.
206쪽
curis reficere ac levare. Uterque autem tam arcto iunctionis vinculos mutuo tonori intelligant, ut unu animia in duobus sit corporibuS, ac proinde idem Sentiant et velint, rosqu alterius ad altorum pertinere arbitrontur, utpote qui eiusdem ortunae sunt socii. Quod sacile fiet, si amorem illum undo primitus ad matrimonium ineundum moti Sunt, iugiter Servare a fovere Studeant. ARI ICULUS III.
De indissolubilitate matrimonii. 11. Error Protestantismi. Qui protestantismo adhaerent philosophi, quamvis et ipSi divortiorum licentiam reprehendant, tamen e noratim matrimonium dissolvi poSsse aiunt, propter intolerandos ultoria trita coniugi more aut gravem aliam cauSum, quali esSet
adulterium, malitiosa d0Sortio, aut quidquid aliud fini coniugii advor- Satur. Contra Doctoros catholici indissolubilitatem matrimonii absoluto tuentus.12. Duo advertenda. Ut rite procedamus, duo ante advortimus. Primum eum non de re abStraeta Sed de matrimonio, quale nune vigo Sermocinandum sit, inmoqu determinando divina potestas Asinimodiat ingesserit; non ita ex iure natura definienda qua0Stio HSt, ut de poSitivo Deo praecepto omnino taeentur. Deindo distinguendum os divortium imperfectum, Seu Separatio coniugum quoad cohabitationem manent vinculo, a divortio perfecto, quod vinculumipSum abrumpat ae poteStatem ad altera vota transeundi coniugibus faciat. Hi praeiactis, ad quaestionem enucleandam RecedimuS.
13. RoposiΤ1 1'. Dinortium imperfectum , seu quoad solam cohabitationem, licitum quandoque e88 poteSt. Prob. Quam vi matrimonium, per Se pectutum, Voluntatem perpetua coniunctionis in Sponsis Subaudit, et vi sua naturae nunquam dirimitur tamen contingero possunt ei reum Stantiae, quae hunc Vitae societatem intolerandam efficiant. Eveni omnim potest quod ne accidat omni eura cavondum est ut mutuus amor non modo deserVeScat, sed id odium convertatur,ita ut tranquillitas vitase et pacifica domu gubornatio haberi amplius n0queat. Tunc certe ratio perSuadet Ut Oniuges ad tempuSSaltem separentur, donec mutuuSamor redintegretur. Pariter si coniugum alterutor fidem matrimonii violoi, aut perverSa
207쪽
suga socium deserat, vel gravito divexet ius alteri erit a nocento discedere, ad Ao iniusta oppressione liberanduin, ut alterius Seelus tali separatioris puniendum. Id tamon quoad cohabitationem tantum intelligondum ost hoc enim sufficit ad malum illud avor
tendum, nec aliud revera probant argumenta, quae a desenSoribus divortii afferuntUΓ.14. Ropo A1Τ1 2'. Dicortium perfectum , in quo non solum cohabitati removeatur, sed inculum etiam coniugii pereat, perfecta notione societatis coniugalia prorSu eae luditur. Prob. Nam concipi nequit sera unita morali duarum perSona litatum, nisi arum coniunctio perennitate et ConStantia, nunquam desectura, donetur. Et an sola cogitatio vel suspici hypothosis ObVenturne, qua coniugale vinculum rescindi possit, vald dobilitat in coniugibus amorem illum, quo arctisSimo obstringi debent nee saetis sinit, ut ipsi se considerent tamquam eadem ita ViVenteS, eiuSdemque Sortis omnino participeS. Quo enim animo par una alteram adsciret ad intimam comunionemruffectuum rerumque omnium, nisi illam tamquam perpetuo ad se pertinentem cogitaret Communi catio etiam mutua bonorum, in hae Societate tantopero requisita, in besaetaretur; qui non ampliu re uiatu tamquam ad alterum aeque pertinente Spectarentur, Sed uterque coniux privata utilitati Studio iugitor tentaretur. Timenda enim semper esset divisio et omnimoda Separatio Tandem aequalitas contractus valde laederothar
quippe cum in hypothesi Aohibilium nuptiarum longo insorior sit conditio mulieris, quae primo iuventutis flore et praerogativa virginitati orbata, vix aut no viX quidem invoniret cui iterum nuberet. Ut o mittam pericula, quibus ipSa certae soboli procreatio et ducatio obiiceretur. Prolaeto ducatio ius quoddam os indivisibilo, quod ad utrumque parentem Simul Spectat; et cuius se Xerellium Saltem quartam partem vitae filiorum occupat. Quomodo igitur iuXta ordinum naturae perfici poterit, ni Si Stabili et perpetua Soeiota coniugalis
Facta demonstratio ostendit quidem vinculum coniugale, per Se Spectatum, indiSAolubilo AS iure naturae. Nihilominu contingero poSSunt eventa, pro quibus haseo in disso ibilitas non satis videntur apparoat. Si consideramus, inquit Bellarminus, matrimonium uti fletum natura ad propagandam obolem, aegro potest reddi ratio eu ob Atorilitatem coniugi non liceat eam dimittor ut aliam ducere 1). Idem dicatur si coniux perpetuo morbo laboraret aut SO-eium malitios dosororol. Etsi enim ad cetera incommoda generu-
208쪽
204 1US NATURAE MARS II. IUS SOCIALEtim cavenda atque ad vitanda Daude quae irrepero possent, et Sollicitiores in proprio mei continendo coniuges longe conformiUS rationi viduatur, utitiam in hi Sese aut conSimilibus casibus vinculum coniugato resolvi non debeat tamon hoc non abSolutam necussitatem, Sed tantum maiorem naturae congruentiam includsero dici posset, e qua legitima auctorita ad eam praeeipiendam Sapientor moveatur. Quare degretorium argumentum, quo abSolute probatur, in nullo casu nuptia osse Solubiles e lege ovangeliea desumitur in qua matrimonium vectum OS ad exeollentiam Sacramenti, in dissolubiloni Christi cum Ecclosia iunctionsem Significanti S. Sic enim coniugium nativae Suae persectioni restitutum Si uc tanta firmitate donatum, ut e nulla causa rescindi quoad vinoulum possit. Unde, ut inquit Apostolus, nonnisi mort alterutrita coniugis dirimitur, ne
nova ineundi nuptias fit facultas 1). Immo, ut ipso Christus ait in Evangelio iam a mundi exordio hoo praecoptum a Deo datum homini suit, ne nisi objurvi aciam animi Iudauis in logo veteri repudium Xori ob graviASima causa permissum e St. Sed remota imperfectione illorum tomporum, et homino vi gratia ad longo nobiliorem ordinem adducto, eon Sentaneum suit ut matrimonium ad primitivam Sui inStitutionem revocaretur, atque ad completum propria naturae persectionem, quae Vinculi perpetuitatoria requirit. Idque o congruentius effici potuit, quod Deus, dum eiusmodi onu imponit, interna etiam Ope gratiae, auXilia miniStrat, quibus facile perseratur. Sol untur disse ultate8. 15. Obiic. I. Matrimonium Et quidam contractus. Atqui omnis
contra tu Sicut consonSu Voluntatum adstringitur, Sic eodem con- SenAu Solvitur. Ergo solubile est matrimonium. R. Diat. mai Matrimonium est contractu oonsimili naturae cum aliis, ne λο Sui generia,subdist AES moro contractuS, nego eSDCOntPR-otus elevatus in logo evangelica ad nobilitatem aeramenti, concedo. Matrimonium, etiam inSpectum ut contractus, excedit alios quOS- Cumque, Cum pro materia aboat non res dominio subiectas, Aed
1 En Pauli orba ad Romanos Q. T: Nam quae sub in est mulier, Di nente ino, allictata est eoi si autem mortuus fuerit cir eius, liberata esta leue Diri. Uitur, irente Di O, ο abitur adultera, si uerit cumili Diro. Tum in prima ad Corinthios cap. 7: Iis autem, qui matrimonio iuncti sunt, praecipi non m . sed Dominus, umo emis cir non discedere quod siclis esseVit, manere innuptam, aut iro suo reconciliaci. Et in umorem non dimittat.
209쪽
CAPUT H. ita SOCIETATE DOMEST1 4 205
ipsam perSonam hominiS, quae, quoad partem Sui, alteri seditur. Hinc mirum non est Si qualitatibu gaudet, sibi tantum propriis. quae a voluntate contrahentium nequaquam pendeant. Inter has iuro recenSetur duratio eiuSdem perpetua, dum vita manet in Con iugibus. Ceterum, ut dixi, matrimonium inter christiano non poteStamplius considerari ut merus contractus, Sed omnino eonSiderandum est ut nova legi saeramonium, quod ab Apostolo magnum appellatur, ratione Suae significationis Sacramentum hoc magnum est: ego autem se in Christo est in Ecclesia 1). Iam vero X- indo potissimum absoluta tu indissolubilita derivatur. Obtic. II. Disparitas animorum aut perversi more poterunt ali quando impo Ssibilem roddere mutuum convictum Coniugum. In hoc eaSu repugnan rationi videtur, ut ipsi insolubili vinculo colligati purmaneant. Id enim innocentem partem cogeret ad eaStitu
tem Servandam invite. R. Onc ante . et ego consequens Incommodi enim et perturbationibus, qua HX pravitate uniu coniugis sorte oriuntur, Saties med0tur divortium impor e tum, quod ob grave eausa licitum esse diximus. Quod autem Separatione peruet , innocen par conti nentiam Servare teneatur, licet invita et Sine culpa Si grave est, tot orari obet Sicut toleratur ab iis, qui, eo nupturiunt, tamene paupertate, aut morbo, aut alio desectu nuptia Contrahere prohibolitur. Atque id rebus humani vitio vertendum St, quae Sem po in particulari aliquo casu deficere possunt. Cetorum si hoc malum eum longe deterioribus mali comparotur, qua non in privatam personam, Sed in totam Societatem e dissolution nuptiarum luserent, tolerabiliu certe videbitur, quam Solutio vinculi maritalis. Atquo in etiam responSum patet difficultati, quae ex te Pilitate coniugi Sumitur. Nam susceptio liburorum in homino individuo non est tanti , Ut praeValeat maiori bono , e perpetuitato vinculi coniugalis in univer Sum genu hominum provenienti. ARTICULUS V. De relatione matrimonii cum potestate tolli.
16. Error politicorum omitti hic non debet quaestio , in qua
iurisperiti non pauci magnopere delirarunt qui, cum advorterent matrimonium contractu contineri in Societate peracto, ipsum non 1 Ad Ephesios V, 32.
210쪽
modo quoad civile ef eius, sed etiam quoad essentiam et intrinseca conditiones potestate civili subiectum SA dixerunt. Qua in re duo peccarunt Primum, naturam huiu contractu perperam intollexerunt; deinde levationem eiu S dum a Christo laetam non cogitarunt. Ad eos igitur refellendoS, Sub duplici aspectu matrimonium OnSiderari deb0t, nimirum in Sua persectione mere naturali, quatenu contractu eSt; et in Sua persectione Supernaturali,
quatunus in Ecclosia Christi ad Sacramenti dignitalom evehitur. Ex
utroque capite matrimonium a poteState civili pondere non posse
Anto tamen advertimus, totam hae in re consusionem inde prosu-ctam esse, quod politici illi Statum civilom voluti omnipotonii do navorint, vi uiu iura omnia, quae civibu inharent, progigneretconServaretque. Id autem absurdum est. Nam Statu civilis hoc sibi vindicat, ut pacem et iustitiam inter Socio pro uret eoSque solidioros meiat Sed multa iura Subaudit iam exsistentia, quibus non internam vim, Sed externam tantum tutelam impertit. Qua inro ut error vitetur, diSpiciendum Si cuiu generi sint iura, do quibus agitur. Praeter enim iura Socialia , qua e facto Societatis politicae nascuntur , adSunt iura mere individualia, adsunt iura domostica, adsunt iura religioSa, quae altiorem habent originsem, o a socio tute civili pro PSu independentem. In haec o ingererse civilis potesta minime poteS , quin in alienam Aegetem sal ominii iat Aod o Solos reSpsectu quoad illa moderatur, qui ex iisdem, tamquam Surguli ab radice naSeenteS, Ordini civili se inter serunt, atque ideo civile effectu Vocantur. Tale Sunt ad matri monium, quod attinet, confinia poteStati paternao, vi naturae non satis determinata, ordo SucceSSionicin haereditate capienda, tempus emancipandi filios tutela publica coniugibu praeStanda, atque alia huiusmodi. Hi praeiactiS, Sequentem con Stabilimu propoSitionem.
1P. Matrimonium, eaeceptis sectibu mere tollibus, in ceteris potestati civili non subditur. Prob. I. Nequit stibiici potestati civili id, quod ad iura portino more domeStica, per Sonalia et religioSa. Atqui tale est matrimonium vinaturae. Ergo matrimonium vi naturae non subditur potestati civili Et sano, Societas civilis Subaudit Societatem domeSticam ae proinde eius iura non creat, Sed agnoScit et tuetur. Quare ea omnia, quae ad constitutionem ipsam familiae, atque eLUSinternum regimen spectant,
nequaquam civili potestati Subiiciuntur Siquidem id, quod in natura