장음표시 사용
241쪽
R. Dist ante . Melius respondet inclinationi naturae depravatae, conta rectae, nego. Ad probationem etiam diat Inclinatio naturas in nobis ad hoc sertur, ut libertate, quoad maXime poSSit, perfruamur intra ordinem rationis, cone extra hunc ordinem, subdiste inclinatio naturae depravatae, Conc rectae, nego. Inclinatio recta natura ea St, quae ordini consormatur et in
tontioni divinae Iam age intentio divina, in homine ordinando ad Societatem, alia SSe non potuit, nisi ut inde iuvaretur ad finem Con Sequendum , propter quem condituS St. At sero huiusmodi finis certo non iuvatur libertate quae pro libito exercetur, Sed quase exercetur iuxta regulam rationis, in ordine morali conSoctando et promoVendo, Cuius terminus est beatitudo caselsestis. Ab hoc igitur respectu Separandu non Si finis Societatis, niSi praeposterus et incongruens haberi velit. seque id conceptui vera libertatis ad erSatur, quae vincula reSpuit indebita, non vero vincula , quae nobis a ratione dictantur. Si secus fiat, non liberta Sed licentia, non humana propenSio Sed belluina propugnatur. Obite ΙΙ. Si finis sociotati sest ordo exterior, morali ordini congruenS, tunc poteSta politica in ipsum ordinem moralem influet; quod Sane abSurdum St. R. Distinguo In ipsum ordinom moralem influet in directe, concedo diroete, necto. ordo moralis a principii pondet internis, circa quae civili poteSta nullam actionem habere potest. Huiusmodi ordo originem ducit a Deo, ut directo subiicitur illi auctoritati, quam Deu instituit ad homines, per honestatis et virtuti sumitas, in finem Reternae vitae perducendos. Haec, ut videbimus, Si uetorita ΓΘ-ligioSa, nimirum Ecclosiao Nihilominus Socista politica hoc ipSo, quod ordinem Xternum te procurat, ut moralitati deserviat indirecte ipsum ordinem moralem iuvat eique ObSecundat. Obiis. III. Sio etiam nimis concuditur Societati politicae. Nam cum ordo Xterior etiam ad actus religioso Ae X tendat poterit auctoritas politio actus huiusmodi a civibus exigere puta iura
R. ego assertum set probationem dist Poteris auctoritas poli tie actus X terno religioso a civibus exigere, Si tu habet exigendi rem, qua actibus illi confirmatur, ut in iuramento autius habet exigendi observantiam religioniS, cuius actu illi sunt
Si exterior seligionis actus non sit aliud niSi confirmatio rei, quam cive praestare tenentur societati nihil vetat quominus civili aucto
242쪽
ritas ipsum Oxigat a civibus. Sic princeps iuro oposcit a militibus iuramuntum dolitatis, ut legitimus iudex iure reposcit a testibus iuramentum veracitatis. Itemque S Societas, in quantum talis, veram religionem mplexa St, tu observantiam iuro a civibus exigere potest et publicum Xercitium cultuS, prout a sacordotali auctoritate praescribitur Etsi enim proseSSio religionis sit actus personalis, tamen At tiam Retu SocialiS, Si persona non modo prout individuas, sed etiam prout partes Sunt civitaties, ad ipsam obligantur. Id vero, ut patens est, undatur in ConsenS qui vigere dub0 inter societatem religiosam et civilem, vi cuius haec recipion ab illa logem, ad cultum Dei et honesto more spectantem, eidem tutelam opsemque praeboat. Quod si absit huiusmodi in culum, tunc civili societas nullo modo poterit se ingeror in iis, quae Xterne etiam religionem reSpiciunt eum nulla Sociota pers hahoat ius cogendi ad notus X ternos , qui expreSSione Sintactuum internorum, ab pSa nequaquam pendentium. Obite. IV. Si finis immodiatus et diro tu civilis societatis Sttantum ordo extorior; tunc fini societatis civilis erit tantum temporali et Solo rerum Orporearum ambitu per se OmprehenSUS.
Id vero abSonum est. Nam societa civili homine regit; qui non Solo corpore Sed etiam spiritu constant, ratione cuiu immortali talom habent. R. Onc. mai et nego in Ad probationem diat Homino rogitroSpoetu dumtaXat vitae praesentis, et quoad Solos actus, qui ipSi SubdUntur , conc respectu vita etiam suturae, et quoad omnes
Civili societas ut in terra nascitur, sic tiam in terra perit, et gyro tantum vitae praesenti coneluditur. Homo non item sed in terris ita naScitur, ut potiore ui parte, nimirum animo, corporiS OP- ruptioni SuperAit Quare ex hoc capite civit sem Soeiotatem ex codit, eique non Sublieitur. Itemque cum homo intorior officientium sociotatis effugiat haec nonnisi ad action0 0Xterna oXtendi potest virtute Sua.
Obi . . Qui ius habui adinsem, ius otiam habet ad modia. Sed ad
obtinendum ordinem externum, moralitate informatum , Si optimum medium ordo internu ex quo moralita ipsa OnStat. Ergo Ocieta politica, quae ius habet quoad primum ius etiam habet quoad
R. Dist mai: Qui ius abo ad finem, ius otiam habet ad modi comprehensa in odum ordine, conc ordinem illum eXCedentia, subdiste Ius habui in directum et subordinatum ordini, ad quem media illa pertinent, conc directum et bSolutum, necto.
243쪽
Saepe modia, quae conSequutionem fini alicuiu promovent, sunt
altioris ordinis, quam illo finis. Atque id propterea contingit, quia
finis illo non est adaequatus, et potiu Se habet in Sta effectus partialis, aut materiae perficiendae. Si religionis Xercitium magnopore confert ad persectionem et pacem Sociselati politicae, et sub hoc respeetu rationem habet medii. Attamen , quia non ad Se opum uno proprie et per Se dirigitur, Sed maximo ad cultumo obsequium Dei; idcirco ad altiorem ordinem Spectat, et in tantum societas politica pSum Xigere poteS a SociiS, in quantumius suum subordinat Superiori auctoritati, nimirum religio suo, quae directo et per Se in ordine illo operatur. Idem eum proportione contingit do interno ordine moralitatiS. Hic forma St, quae perficit actum externum; at per Se ad Xornandum animum serturo ad non ultimum alterius vitae. Quare alitu evehitur, quam civilis societas, quae directo Vim non habet niSi in ea, qua exterius hominum assiciunt et ambitu praeSenti tantum vitae continentur. ARΤ1cULUS V. De structura societatis politicae. 47. Argumentum. Explicata origino a qua procedit, et explicato fine, ad quem tendit civili SocietaS, explicanda nune Sunt elementa, o quibus coagmentatur. Qua in re diStinctioni o claritati gratia, Separati propoSitionibu innuemus, quae recta institutioni bdentur esse neceSSaria et aptu tironum magi accommodata.
48. PROPOSITI 1'. Elementa essentialia societatis sunt multitudo et auctoritas seu subditi et superior. Prob. SocietaS Si corpuS unum, liget non phySicum, Sed morale tum etiam est coetu plurium pacificu et ordinatus. At vero in corpore, quod Vera unitate gaudeat, Sicut noeeSSe est dari parteS, quae uniuntur, Sic etiam oportet dari principium quod partus uniat; et in coetu pacifico et ordinato, Sicut requiruntur perSonae quae pace et ordine perfruantur, Sic poScitur principium, quod pacem illam, Seu GonSen Sum voluntatum et operationum gignat. Ergo haec duo elementa Asentialiter ad societatem pertinent, et sine ipSi societa ne mente quidem concipi poteAt Iam vero parteSquae in Societate uniuntur, et perSonae quibuS Oetu eiu COR-leScit, appellantur multitudo principium, gignen unitatem in eo Corpore, et procuran ordinem in illo coetu, appellatur auctoritaS.
244쪽
240 IUS NATURAM PARS II. IUS . SOCIALE
Multitudo igitur et auctoritas olementa Sunt ΞSentialia, ecquibus societatis natura consurgit. Multitudo se hab0 instar materiae auctoritas in Ata formae.
Ut quisque facile perspicit, auctoritas civilis in iuro consistit ordinandi multitudinem, quoad fino civitatis RSSoquendum sub luetio civilis in obsediuntiam ossicio reponitur sequendi impulsum
ab auctoritate procedentem, pro fini adeptione. Hinc equitur, auctoritatem maXimopere differro a dominio, et subisectionem civilem a servituto. Nam dominium, ut alias dictum
est, in facultate consistit disponendi pro libito do ro aliqua ad
propriam utilitatem. Quare eiu charactere non modo diScrepant, vorum etiam contradigunt omnino noti quibu constat auctoritas. Et sane dominium verSRtUr Circa reS, non Circa OPSOnRS; ius usus procedit a libertate, non ab ossicio eius finis os utilitas non aliorum, sed domini. Contra auctorita directe operatur circa personaS; eius Xercitium a ratione praecipitur; non Spectat bonum superiori , sed bonum tot tu communitatiS. Itemque servus, inquantum eiuSmodi, Comparatur rebus absoluto pondet ab arbitratu domini actione Sua non proprium, Sed domini motum sentum in-iondit a ). ii talo accidit subdito, qui etiam in quantum est subditus, rationem perSonae retinet, propriis iuribus Ornatur ad operandum movetur non ab arbitrio, Sed a lege, quae, ut diximus, os ordinatio rationiS: Oporationsem ponit non propter privatum bonum imperantis, sed propter utilitatem Communem totius eorpori Socialis, Cuiu ipse At pars. Quapropter ita imporio subii citur, ut ubiectione Sua non alteri, Sed Sibi Serviat; tsi non seorsum inspecto, sed quatenu iunctione cum alii Societatomissormat. Qua in re notandum St, bonum Commune non SSe idem ne bonum maiori partis, Sed SSe bonum totius communitatis, quod vo dii solo se indirecto in utilitatem omnium ociorum cedat, et quo nomo privari poteSt, niSi in poenam patrati acinoris. Quaro sociotatis natura omnino POPVertitur, quotie numerus aliquis eivium, Sive magnu SiV parVUS ad Se omnem utilitatem publicam rovocat, ceteri eXCluSiS. Immo Socialis iustitia laoditur otiamsi volunius dumtaxat socii praesidium ac tutela negligatur. 49. RoposiΥ10 2. Multitudo Socialis proaeime non constat personis eparatis, sed familiis.
1 Diximus in quantum eiusmodi, idest in quantum proprie St Servus, et in operatione OnSideratur, quam alteri Ollocat. Nam Si conSideretur quoad naturam, et in quantum Si homo , perSonali gaudet dignitate, qua ipsi domino aequali S St, et iuribus instruitur quae a nemine violari debent
245쪽
Prob. RouSSectu et Beecaria societatem non a natura sed a libera voluntate oeiorum derivantes, eam ut collectionem non familia rum Sed hominum. Singularium tradu Xerunt. Idem aciunt ratio natiStae , qui ab Stractione menti SocietatΘm iESolvunt, eam quo denuo redintegrant per implicitum saltem consensum civium. Sed haec Sententia salsissima est. Primum , quia vel sabula d statu naturae, vel eius illud0nte nititur fietione Dein do, quia SocietatomaSSimilat non Corpori viventi, uiu parte Sint organicae Sed cor pori plane inanimi, quod solo aggregatu atomorum OnStet. Tertio, qui proceSSum pervertit naturae, quae ab imperfecto ad ei lac
tum incedenS, primum societatem inchoat in coniugio, delud latius explicat in familia, tandem in civili conSortio complet. Ea igitur opinione reiecta, di imia persona individua civitatum efformare, quatenu iam ante in amiliam coeunt et domesticam Societatem onStituunt. Id patet primo, quia, ut dictum S in articulo II, civili societas naturaliter originem ducit a propagationse
domorum. Proxime igitu eiu elementa Sunt familiau, non indi vidua. Deinde amilia conceptu anterior Si conceptu civitatiS, et domosticus convictu magis homini Si neceSSRPiuS, quam convictu politicus Excepto enim primo parente, Ceteri homine nonnisi in familia nascuntur, et vi familiae eonServantur cum OntPR, absoluto loquendo, Xtra Societatem civilem homo eXSistere et durare poSSot. Unde homo individuus, iuxta naturae ordinem , sortius
et intimius adstringitur iuro amiliae, quam iuro civitatis Civile igitur vinculum abaudit vincula dome Stica a proinde in tantum ei vita individuis efflorescit, in quantum individua iam anto a miliis alligantur'. Dunique filiisamilias, done emanet pentu , non Sunt prorAu Aui iuriS, Sed Subiacent patriae poteStati, ac proinde nequeunt per se ampliori Societati adscribi, sed idum adscribuntur vi minoris societatis, qua naturaliteP Continentur. 50. Rosos1Τi 3'. Constitutio naturalis societatis debet esse
Prob. In hoc organiSinus a mechanismo differt, quod hic maturiam RSSumit homogeneam et pror Su inertem, eamque artificios disponit ad mere eXequendum motum, quem vi aliqua externa toti imprimat moli illo contra si unitate gaudet, ut tamen eiu parte Sint hole rogeneae, peculiari Structura donatae, atque inSit virtute operantes pro copo Singularum proprio, licet conneX cum Scopo communi. EXemplo Sit corpus humanum, Si varii coaleScen membriS, ut caput non sibi vindicet officium ceterorum, Sed ea tantum moderetur,
prout incolumita exigit totius compoSiti. Vel etiam exemplo Sit har-
LIBERATORE Ethic et Ius naturae 16
246쪽
monia saeuitatum humanarum quae certe ita unitate donantur, utSUprema, nempe ratio, cetera regat, Sed nequaquam ab Sorbeat, nec in Aui mera deriVatione QOnVertat. Structura SocialiS, quae primum Spum, nempe mechani Smum, imitatur , Onceptum humanae Oeietatis evertit Fundatur enim
in doctrina Rousseauit, quae docet Societatem proXime efformari ex moris individuis, qua omnia iura a se abdicavorint et in corpuSSociale transtulerint. Quod absurdissimum Asse proxime demonstrabimus. Soeietas politica non rebu sed perSonis eoaleScit, et proe0SS naturali a minoribus Sociotatibus gradatim exsurgit. Unde cives propriis iuribus et libertate gaudent atque ideo propria aetivitate uti possunt, pro finibus quibuSdam particularibus , mutuRSvire simul conserenteS. Hoe , tu associationis appellatur; quod aliud revera non est nisi ius, cuique a natura insitum, iuvandi Sentiorum libero coneursu , ad bonum aliquod consuetandum. Si eoriuntur con Sortia, ad PteS, induStriam , commercium , litteraS,Scientia pertinentia quae licet Supremo principio politio Subiectae Sunt, quatenUS a communi Societati seopo deserraro non debent; tamen interno fine, interna vi interno motu, internis legibu gaudent, quibus Spoliari Sine iniuria non possunt. Idum a sortiori dicendum est de amiliiS; quae, ut in superiori proposition demonStPR-
ImUS, Vera Sunt GiVitati elementa, atque prius in municipia oodi gantur, quam ampliori Societati fiant partes.
Hinc intelligitur quid iudieandum sit do intumperant id centralismo, ut aiunt quo inseriore SocietateS, omni Spontaneo motu destitutae, non aliter concipiuntur, quam inertia quaedam machinamenta, ad motum, aliunde impreSSum, exsequendum. Id rationi P0- pugnat, et ipsi incremento boni SocialiS; Siquidem sociorum vires debilitat, ac proinde Societatem enervat, qua non aliter vivit, nisi vita singularum partium, licet Sub moderamine Supremae cuiusdam virtutis, quae eas unitate donet et ad finem totiu eorporis promoveat.
51. Obiic. I. Ex thesi secunda Sequeretur privatos, qui carent sa- milia, non SSe membra societati politicase. Id vero absurdum St. R. ego a8sertum. Nos enim loquimur de eo quod Si per e, non de eo quod est per accidens Iam vero per se quiSque ei vis in
famillia aliqua vivitis ad amiliam portinui. Quod si a milia ostituitur, et separatus omnino degit; it contingit praetor ordinum
247쪽
conSuetum, quamVi non impediat quominus illo pars sit politicas societati et civi revera habeatur. Obiic ΙΙ. Bono civitatis valde consert ut amor domeAtieus dissolvatur. Secu plerumque Continget ut bonum familiae anteponatur bono patriae. R. Nego prorsu aSSertum et rationem additam. Nihil enim absurdius utraque propositione Siquidem amor pSe civitati ad amo semfamilia magis fovendum impellit, cum nonnisi ex pS sundamentum et vitam accipiat. VicisSim amor ordinatu familiae maximopsere iuvat amorem patriae, in qua praeter alia PSum bonum familia contatino tur. Quod si quando contrarium accidit, id perversioni voluntatis non cursui naturali rerum tribuendum St. EXoepti autem acciden talis ordini in natura landato detrahere nequaquam debet. Obitc. III. Eo persectius est regimen, quo Si magi unum. Atqui Structura sociali organica recedit ab unitate. Ergo repudianda est. R. Diat mai: Eo persectius est regimen, quo Si magis unum in supremo imperante, conc in Ordinatoribu SubalterniS, nego. Itoni dist. in Structura Socialis organica recedit ab unitat quoad ordinatores subalterno , concci quoad ordinatorem Supremum,
Unitas regiminis in oeietate humari non aliud postulat, nisi ut unum revera habeatur Supremum imperium, quod ad bonum commune viro omne corpori Sociali ordinet ii tamen in proprio singularum circulo proportionatam libertatem non adimat. Et an eo perseetiu eAt regimen, quo magi naturae reSpondet. Iam vero iuxta proceSSum naturae primum amilia Xoritur, deinde municipium, tum provincia, tandem integer Statu Seu Societas politica, ab alia prorsus indepondens. Quare samiliae Sic magnum totius rei publicae corpus componunt, ut ante arctioribu quibuSdam vinculis nexas tangustiore ambitu explicatae, minore Societate exhibeant; proprio organismo se fine et emeaeitate praeditaS. Has vitali motu et intrin- suo impulsu viduare atque in mera conVertere machinaS, quae a principio externo dumtaXat agitentur, improvidum est et explicatui naturali dissontions Idem dicatur de multiplici varietat activitatis humanae, quae quatenu in diVePSO genere Se explicat, peculiaribus ordinibus dat originem, qui proprium finem a proinde propriam sormam et proprium motum ibi Vindicant. Hos etiam coordinari oportet, non ubiugari. Obite. IV. ordo se PlaetiSSimu ille St, qui cernitur in exercitu. At Struetur exeret tu non organiSmum, Sed me elianismum imitatur. Ergo ordinatior erit Societas, Si OnSimilem Structuram induat.
248쪽
R Transmitto maiorem et minorem, et est paritatem. Ab exorcitu ad sociotatum politicam male transfertur Similitudo Finis enim exercitu est maXime imple X finis contra Societati politieae est maXimo complexus Exercitu hue tendit, ut vim hostilem Superare poSSit, ad quod muXimo conser eonStructio velut machinae, qua motum mero reeipiat et X Sequatur. At Societas politica prosin habet ordinem Xternum et publicum, reSpe tu bonorum vitae humanae quae multipleX A et diverso orbe activitatis includit. Praeterea exercitu non XSurgit ex partibu iam ante XSistontibus quae iuribu propriiS, tamquam minore Societate S, Pnentur. Contra se habet ocietas politica, quae ut communita perseeta naSeitur ex communitatibuAim persectioribuS; Siquidem, ut observat S. Thomas, i ut seu constituitur eae pluribus domibus, i cicitus eae
De Suprema pote8tate in ili. 52. Quid potestas suprema. Suprema poteStRS, UR etiam Sum-γnum imperium, et propter dignitatem, qua sulget, maie8tas quoque nominatur definiri poteSi Ius gubernandi rempublicam sola: Moralis facultas, ab alia independen8, qua cinium actiones ad commune bonum dirigantur. Dieitur moralis facultas, ut distinguatura vi more physica et tu genuina CauSR Xpli etur. Tota enim quanta At a ratione procedit quae dictat non praestitui a natura
finum, quin illico ab eadem detur potosta ad illum dirigondi ac
promovendi. Additur ab alia independens, ut do eXplicsetur Supremae laetoritatiS, quae Certe, Ut Suprema Sit, alteri potustati in sodom ordine subiecta esSe non debet. Par vero illa cinium actiones maioriam exprimit, circa quam tu gubernandi Versatur. Deniqu0bonum commune denotat finem publicae poteStatis qui non in utilitato residet unius privatae perSonae aut familiae, Sed in utilitat omnium sociorum prout Orpla unum politicum constant. 0 hac itaquo poto stat generatim di Sputaturi eiu originem, Subieetum, sormaAquas induit, ac modo quibu tran Smittitur, investigabimus. 53. Error protestantium. Qui, ad originem societatis explicandam statu naturae proficiSeuntur oppo Sit Statui civili; hi, quod consu-quen e St, publicam poteStatem repetunt ex mero Contractu, et effatum illud sanciunt Nullum imperium sine pacto. Hae theoria com-
249쪽
munis si sero omnibus iurisperiti protestantibus, a rotio usque ad ro status rationaliStas 1). Sed nemo eam ulterius promovit, quam RouSSeau qui in amo S Opere, quod De contractu sociali inscri- pSit originem Supr0mae poteStati in Societate a libera voluntato sociorum durivat atque hine apertum ius rebellionis instituit. 54. Theoria Rousseavii Sophistae huius de potustat doctrina ad hau capita reducitur Libertas homini SSentiali eSt et nunquam ab eo alienari valido potest. Hinc eum homine in Oeiotatoni conveniunt, sequit haec legitimo iniri, niSi tali forma politica unionis docoretur, qua liborta Singulorum non laedatur Sed quisquo ita obudiat auctoritati, ut non Obediat nisi ibi et liber, ut ante por-
manseat. Iamvero ad hane Societati formam habendam, in qua problema politicum itum Si haec unica in patet, ut nempe quiSquo Soctu omnia iura, quae poSSidet, Societati prorSu cedat. Sic eum quisque civis it aeque par totiu corpori SocialiS aequali parte potietur Summau, conflatae cluribu Singulorum, et toti corpori tribu ta0. Hin singuli cives ob reciprocitatem tantumdem recipient, quantum dederunt a proinde CeSSione Sua nihil amittunt. Ad hoc tam undua conditione requiruntur primum ut 0Ssio Sit absoluta omnium iurium, Secus aequalita non Vigeret pro Omnibus deinde, ut non fiat peculiari orsonae aut coetui Sed tantum integrae communitati. Porro x hac alienatione iurium et voluntatum peculiarium a scitur ius et coluntas generali totiu Societatis, tamquam unius perSonae morati A. In hac reSidet ummum imperium I quod licui Singuli efformetur, tamen prout unita quaedam St, Singuli spraeest. HO Summum imPerium a collectione civium removeri non potest ac proinde populuS SSentialiter eSt princepes it sopolo so Drano ; immo eiu auctorita tum Sacra St, ut ne divisit, nec repraesentari, ne limite αρος unquam poSSit. Sic populi inalio nabilis et absoluta maieSta conStituitur, ad quam tot Roussea vii doctrina reducitur, set i cuiu PrincepS, Senatu et alii omnes, qui auctoritatem Xoreent, non liud revera Sunt ni Si Simplices magi stratu populi, ab eiu nutu PendenteS. Quare cum populuS, Ssedi
1 No omnium Sententia singillatim Commemorem, referre SuffiQint verba, quibus atte hanc opinionem proponit Cette autorite appartient originai rement et essentiellement autori S me me de la Ociete, auque oliaque membres'est Sohamis et a sede e droit qu'il tenni de a nature, de Se conditiae sentoute chos e Suivant e lumieres, R Sa Prosere Olente et de se atro justice tui meme Mais te corps de la societ ne retientia toujour a Sol cette autori te ouveratne Souvent ii pren te parti decla conne a un Senat, o aune eule erSonne Lo Senat ou cette perSonne est alor te su et ain. Led sit stes oens. t. I l. I, C. V.
250쪽
lion saeta illos de gradu deiicit, utitur iuro suo; se rebellis appellandus est, sicut non appellatur rebellis princeps, qui metulos aliquos munere destituit. Hae est irrefragabili naturae lex contra quam vim nullam habet quaevis alia politica constitutio 1). Sic logitima meitur ordia sellio immo in ius convortitur, quo uti pro libito potos multitudo singuli autem cive reSpeetu huiu Summi imperantis omnino personalitate Spoliantur 2). His doliriis, plus minus, oesens Libserati Sinu agitatur; qui aeque
ac Rousseau sontem auctoritati in populo collocat atque ita ut eam populia Communicare aliis quoad exsercitium possit, Sed ab 'dicare nunquam ΟSSit.
55. PROPOS1Τio 1'. Theoria Rousseanti, cinilem auctoritatem eae contractu dericans, absurda St.
Prob. I. ex principio in quo undatur. Hoc principium S inationabilitas liburtatis humanae qua in ro, ut OS OphiStarum St, ambiguitat vocis abutitur. Nam liburta duplici sensu accipi potest: nempe vel quatenus opponitur Servituti proprio dictae, vel quate- nu opponitur Subiectioni civili, qua homo auctoritati publica fit abnoxius. Prima alienari ab homine nequit Si quidem homo , ut Saepe diximus, in mancipium, quod rei prorsu RS Similetur, converti nunquam poteSt; propterea quod dignita personali ex eiu eSSentiadi manat, cum eaque non olubili nexu Conneetitur. Secunda e contrario non modo potest alienari, Sed adiam alienandam natura ipsa
1 Du coni ac sociat, . I, o 3. 2 Haec theoria aliud non est quidquam, nisi protestantismus ordini politico applicatus. Λudiatur Sthul , testis hae in re minime suspeetu riforma della ChieSa et secolo decimo Sesto assulis ad unt empo presso popoli latinie ella arte risormata ii carattere assolutamente politico. Si da principio S in segno nulla ostiiugione ella Chie Samuesta dotiri na, he Cloe, Se condo uti ordine divino immutabile tu e dioinoo , a comunanga eri Stiana, Sigeomela comunanga de' ant , ebba vere ii potere supremo elle eo Se eoeleSia- Sticho. E si ando innangi in alcuni aes e speciat mente clove la potesta politica Si opponova alta risorma , oppure alia signori della comunit eccleSia-Stica, da So Stenere che la comunit de Santi it popolo di Dio abbia da uiri ceVut ii Supremo potere in generale e pero anche quanto alia Societa civile, e quindi abbia i diritto angi it overe di deporre que re he reSISte S Ser aiprecetti di io, non che iudicari e uni Pli. Da questa teoriam neque ro e Violente agitagioni di cogi si 'Inghil terra e in Inghil terra speciat mente a rivo luetione politica la quale, non Stante a Sua profonda differenga, Si uole a Pagione eon Siderare eo me fortera delia france Se s tori delἰ Filoso in de Di-ritto eco lib. III, eZ V, Q. l.