장음표시 사용
251쪽
hominem inclinat. Nam eum homo natura sua Sit rationalis liberta homini propria ea Et, qua rationem pro duco habet agnorma operandi. Atqui per subiectionem civilo homo subditur legi, quae ordinatio rationis est. Ergo homo subiections civili conditionem equitur, quae propriae naturae reSpondet. Ergo libertaS, quae opponitur Subiectioni civili, iuxta naturam hominis, non Stinationabili sed contra. Prob. II. X repugnantia ipsa, quam contractu RouSSeavianuSincludit. Eius enim quot sunt verba , tot sunt abSurda quorum tamen ne prolixiore Simus, aliqua tantum innuemUS. Primo statuit cives cessione illa int0gra Suorum iurium, aequalem viritim partem conferro ad effodmandam Summam , quae in toto reSident. Qua in se libertat0m cum a0qualitat confundit. Sic enim ratiocinari videtur omnes contrahuntes libertato ruuntur ergo Omne aequalibu iuribus ornantur. Quod ita non est Si quidem e libertate non aequalitas iurium , sed inaequalita potiuSemergit. Nam saeta quae ex libertat oriuntur, hoe ipso diverSasunt diversitas aut si saetorum divorsitatem adducit iurium quae concrete Spectata Semper a saeto aliquo determinantur. Deinde ad libertatem servandam modium proponit libertati ma-Xime in senSum, quali est expoliatio omnium iurium. Sic enim perSona in rem penitu transformatur, et morum mancipium Societati θλficitur. Nec reciprocatio, quam iactat, iura illa privatis restituit: Si quidem haec, iuXta ipsum, non aliud largitur, nisi aequale tu Su fragii in publi is dolib0rationibus. sed, o iure eXcepto, reliqua bona et facultates omnes et vitam ipsam singulorum sub ditione absoluta et arbitrio plura luatis relinquit. Et quoniam plura lua RSSiduo variari poteSt, et novi membris conflari quisque civi quoad ΠΙ-mam et corpus incerto cuidam si vago despotae subiicietur, cui HS tyrannide graviu opprimatur, quam vetera ethnieorum mancipia. Demum, mani Stam contradiction0m incurrit, propterea quod eXUna parte libertatem individualem aliunari non posse decernit, idque tamquam undam sentum totius pacti socialis constituit; X alia ciVe Sit Sua iura communitati ced0ro iubet, ut ea amplius re Vocare ne 'queant. Haec autem vehomenter pugnant inter So. Nam et homo ita natura sua S liber ut nunquam pactione aliqua e SubuCes Θpossit alicui et tune n toti quidem corpori sociali ita submit tendu est, ut nota ei sit a contractu in deinceps resiliro. Vel perpetua et irrevocabilis obligatio libertati naturali homini non
repugnat, et tune corruit undamentum, quo Rousseau nititur, dProprium Systema Xeitandum. Quod autem subiungit; idcirco Ρα-
252쪽
lion laeta illos de gradu deiicit, utitur iure suo; 0 P0bselli appellandu est, Sicut non appellatur rebellis princepS, qui officiales aliquos munere destituit. Hae e Si irrefragabili naturae lex Contra quam vim nullam habet quae vi alia politica constitutio 1). Sic logitima meitur ordia sellio immo in ius convortitur, quo uti pro libito potus multitudo singuli autem cives reSpectu huiu Summi imperantis omnino personalitate Spoliantur 2). His deliriis, plus minus, o oons Liborali Smu agitatur; qui aeque
ac RouSSenia, sontem auctoritati in populo oollocat atque ita ut eam populu Communicare alii quoad exercitium poSSit, sed abdicare nunquRm ΟSSit.
55. RoposiΥio 1'. Theoria Roussea Dii, tollem auctoritatem eae confractu dericans, absurda St.
Prob. I. e principio in quo undatur. Hoc principium est inationabilita libortatis humana o qua in re, ut O Sophi Starum St, ambiguitate vocis abutitur. Nam liborta duplici Sensu accipi potest: nempe vel quatenu opponitur Servituti proprie dictae, vel quate- nu opponitur Subiectioni civili, qua homo auctoritati publica fit abnoxius. Prima alienari ab homino nequit; si quidem homo , ut Saepe diximus, in mancipium, quod rei prorsu RS Similetur, con Verti nunquam poteSt; propterea quod dignita personali 0 eiu eSSentiadi manat, cum eaque non olubili nexu Connectitur Seeundam eontrario non modo poteS alienari, Sed adiam alienandam natura ipsa
1 Du coni ac social l. I, 2 3. 2 Haeothse oria aliud non est quidquam, nisi protestanti Smus ordini politico applicatu S. Audiatur Sthul , testis hae in re minime Au Spectu riforma della Chiosa et Secolo decimo gesto assuns ad unt empo presso popoli latinie ella parte risOPmata ii carattere assolutamente politico. Sin a principios insegno ella ostiiugione ella ChieSa questa dotiri na, he Cloe, Se condo uti ordine divino immutabile tu e sit in comunanga ori Stiana, Siccomela comunanga de Sant , ebba vere ii potere Supremo nolle eo Se celeSia- Stiche. E Si ando innangi in alcuni aesi se speciat mente ove la pote Sta Olitica Si opponeva alta riforma , oppure alia ignoria ella Comunit eccleSia-Stien, n ostenere ch la eo munit do Santi it popolo di Dio abbia da lui meeV ut ii Supremo potere in generale e per anche quanto alia Societ eiVile e quindi abbi it diritto angi it ovore di deporro que re eli re Si Ste S Ser ait recelli di io, non che iudicarii e punirii. Da questa teoriam nequero e Violente agitagioni di cogi ρ Inghil terra e in Inghil terra speetat mente la riVO-lugione politica la quale, non Stant in Sua profonda disserenga, Si via Ole a Pagione eonSiderare comessorier delia francesse s toria delia Filoso ia de Diriti ece lib. III, Se Z V, e. l.
253쪽
hominem inclinat. Nam cum homo natura sua Sit rationalis liberta hominis propria ea est, quae rationem pro duce habet enorma operandi. Atqui per Subiectionsem civilem homo subditur legi, quae ordinatio rationi est. Ergo homo subiectione civili onditionem equitur, quae propriae naturae reSpondet. Ergo libertaS, quae opponitur Subiectioni civili, iuxta naturam homini S, non Stinationabilis Sed contria. Prob. II. X repugnantia ipsa, quam contractu RouSSeRVianuSincludit. Eius nim quot sunt verba , tot sunt abSurda quorum tamen ne proliXiores simus, aliqua tantum innuemUS. Primo Statuit ivos cessione illa integra suorum iurium, aequalom viritim partem consserre ad efformandam Summam , qua in toto resident. Qua in se libertatem eum aequalitate confundit. Sic enim ratiocinari videtur omnes contrahonto libertate Duuntur ergo Omne aequalibus iuribus ornantur. Quod ita non St Siquidem ex libertate non aequalitas iurium, sed inaequalita potiuSemergit. Nam saeta qua ex libertat oriuntur, hoc ipso dives SaSunt diverSitas aut sem actorum div0rsitatoni ad dueit iurium quae eonere te Speetata Semper a saeto aliquo determinantur. Deinde ad libertatum servandam medium proponit libertati maxime in senSum, quali 0St sexpoliatio omnium iurium. Sie enim perSona in rem penitu tranSformatur, et morum mancipium Societati es-ficitur. Nec reciprocatio, quam iactat, iura illa privati restituit: Siquidem haec, iuXta ipsum, non aliud largitur, nisi aequale tu SuLs agi in publicis doliburationibus. Sed hoc iure XCepto, reliqua bona et facultato omnes ut vitam ipsam singulorum sub ditione ab Soluta et arbitriopluralitatis relinquit. Et quoniam pluralitas SSidue Variari poteSt, et novi membris conflari quisque civi quoad animam et Orpu incerto cuidam et vago despota Subiicietur, cui HS tyrannide graviu opprimatur, quam vetera ethnicorum mancipia. Demum, mani Stam eontradictionum incurrit, propterea quod eXUna parte libertaton individualem aliunari non posse deesernit, idque tamquam landamentum totius pacti sociali constituit ex alia ciVeSit Sua iura communitati cedor iubet, ut ea ampliu re Vocare nequeant. Hae autem vehementor pugnant inter se. Nam vel homo ita natura Sua S liber, ut nunquam pactione aliqua e Subia ero
possit alicui et uno no toti quidum corpori sociali ita Submit tendu est, ut ne a se sit a contractu isso deinceps sesiliro. Vel perpetua et irrevocabilis obligatio libortati naturali homini non repugnat, et tune corruit undamentum, quo Rousseau nititur, ad Proprium SyStem excitandum. Quod autom subiungit; idcirco Ρα-
254쪽
patresfamilia aequalem conditionem praeS0serrent. PosSet utique aliquis in hac vel illa doto praestar coloris, et magis e SSe idoneus ad rempublicam administrandam; sed id non aliud raoberset nisi morum capacitatem imperandi; sera autem capacita non QStiuS, quemadmodum potentia non est actus. Quare in ea hypothosilicut ratio inculcaret, eligendum Ss qui omnium praeStantissimuSappareret tamen Sola electio, o libero conSensu orta illum actu principum inStitueret. Haec , in hypothesi de repentina creatione societatis e familiis, nullo antea sociali vinculo inter se copulatis. Verum id nonnisi per accidens Continger poteSt aliquando, cum eX. gr. samilia aut etiam hominus individui naufragio , vel amor libortatis , vel domigrandi Studio, tamquam Surculi, a nativa radice S induntur se novo veluti terreno committuntur. Aut etiam intervonit, cum multitudo se extinction totali veteri dynastia , cui nullus successor logitimuS designatus sit, vel motu aliquo politico landitu concuSSa, proprio rectore viduetur. In hisco caSibus inopinati certum At nullam aliam viam Suppetere ad ordinis principium P0Staurandum , niSicon SenSum X plicitum vel Saliem implicitum sociorum, qui publicam auctoritatem uni aut pluribus consurant, aut etiam sibi reti neant ad regimen populare constituondum. Quare in propoSitione
diximus per accidens fieri poAS ut cauSa, quae Subiectum O litica auctoritati determinet, Sit ConSΘΠSUS. At longe alitur Se res habet, si pontanea et naturali origo Societati con Sideretur. Haec enim naturae urSu, Ut CorpUS P ganicum Omplicatiu et persectiuS, DRSeitur e practvio quodam organi Amo Sociali, qui paulatim evolvitur et explicatur, donee integram persectionem attingat. Quare vi S, quae parte uniat, et no- Um COPPUS regat non extrinSecu accersenda OS et veluti creandad nihilo; sed in priore vi continebatur, eiusque S ulterior Volutio pro novi relationibus et partibu organiciS, in qua corpUS iam ante XSiSten S, Xpli RiUP. Et Sane Civili societas, Seu corpus politicum, non ictu oculi conditur Sed gradatim naturae urSu SucereScit e minori Societate,
quae e familia in pagum, OX pago in urbem, ex urbe in pro Vinciam, et tandem in Statum proprio dictum progreditur. In omnibu hiScepaSSibu prior consociatio amplificat sane Seipsam et novas relatione Sinter membra, quibu Constat, volvit; at numquam prinoi pio Or- mali ordinis et unitatis dostituitur. Hoc vero principium, OnCrete Spectatum , aliud SSe non potest ni Si Superior pS , a quo imperfectior Ocieta quae in persectiorem convertitur. iam ante
255쪽
CAPUT II. DE SOCIETATE CIVILI 251
gubernabatur. Nequit senim totum aliquod in totum aliud perlaetius commutari, quin hoc ipso partes etiam, quibus totum illud constabat, novam persectionem suscipiant. Sicut igitur multitudo pra0viae
societati in novam multitudinoni , magis persectam , tranSit Sic idem dic0ndum os do auctoritate Titulus igitur auotoritatem politicam in subiecto aliquo detorminan S, naturali euPSu, Si tu prRΘ-eXSiSten , quod Celeri praevalet respectu ordinis producundi in nova conditione, quam induit multitudo. Immo, Si res intime perpendatur illa ipsa iuris pasevalentia per se auctoritutem constituit pro nova Orma, in quam societas SucceSSive e Xplieat liueto
rita enim aliud non est quidquam , nisi ius ponendi ordinem in multitudine. Utcumquo autum multitudo varisetur , ius illud idomper e munet et tantum novum modum operandi mani Stat, prout novae relatione manifestantur in eorpore sociali quod informat. Hinc si primitivum sermon quaeratur , ex quo ordin tanturno
politica potestas originum ducit, illud nonnisi in ipsa auctoritate
dom0Stica reperietur Sicut enim amilia, adhuc independenS, Semen egi civitati suturae , a famulorum et operariorum omitatu iam civitatem quamdam pra0bet inchoatam et veluti vagientem Sic paterfamilias, qui ei dominatur, non modo auctoritato paterna in filio gaudet, verum setiam tu posesidui ordinandi totam multitudinum, quae samiliam illam utcumque componit. Hae auctoritaS, qua domestica diei potust, mox in patriarchalem et paulatim inpoliticam convertitur, prout ipsa domus vel amilia Suecrescentibus sepotibus se famuli et colonis, in tribum in populum, Re Rndem in psersectam Societatem civilem tranAsormatur. Quare in quavis lamilia indupondent palo est, ut ita dicam, rex inchoatus, et veluti
insan respoctu maturae aetatis Essentia in se tota St, Sed nondum evoluta ; quia nondum explicatus est Organi Smu , in quem vim Suam exerceat. En primigenia et naturali origo Concretae pot0Stati Civili quae ad primam radicem quod Ritinet, Cum Pa terna auctoritate confunditur, ne proinde ex hae etiam parte immediato procedit a Deo, eae quo, ut ait ApoStoluS, Omnι. paternitas in caelo et in terra nominatur 1). Brevi eum a Societatis Gongoptu et exsistentia ius ordinandi multitudin0m demi nequont ne osse est ut illud pSum quod natura tum originum tribuit concreta Soeietati, tribuat tiam naturalem originem concreta potostati. Atqui primum familia compulit. Ergo familiae competit etiam secundum. Quare Sicut mulii tudo civilis est
256쪽
252 1UA NATURAE PARS II. IUS SOCIALE
ampliatio quaedam multitudinis domustica , novi relationibu indutae Sic auctoritas Civilis est ampliatio quasdam auctoritatis domeSticae, novis illis rotationibus ordinandi applicatae. Atque in favorem huius sententia torqueri poSSent ea, quae S. Thoma , AriStotelem Xponens, tu Statur, inquiens si omni domu regitur ab aliquo antiquissimo, sicut a patresamilia reguntur filii. Et exinde contingit quod otiam tota vicinia, qua orat inStituta ex Con- Sanguinei S regebatur propter cognationem ab aliquo , qui erat principalis in cognatione, Sicut civita rogitur a rege. Ideo autem hoc regimen a domibus et viei pro ossit ad civitat0m quia diversi vici sunt si ut civitas dispersa in divorSu parteS. Si ergo patet quod rogimon regi Super civitatem Vel gentem progessit a regimine antiquioris in domo vel vico 1). Hinc in tolligitur cur iura regia, etiam vitae et necis, in antiquissimis familiis, nondum civilem societatum efformantibus, patrifamilia tribu sebantur; quorum reliquia nonnulla in posterioribu aetatibus apud multas sentos Euporsuerunt. Intelligitur otiam cur prima regimini sorma, quae apud vetuStiSSimo populo apparuit, non suserit nisi monarchica Antiquitus omnes regebantur regibu8 2). Sol untu cultates. 58. Obiic. . in nos hominus Aunt Esentialiter aequato inter
Se nec natura perSOnam ullam deSignat, in qua auctoritas rosidere debeat. Ergo ius modi dolorminatio nonnisi a contractu repeti potest et a libura paciscentium voluntnte. R. Diat primam partona maioris omnes homine Sunt e SSentialiter aequatus, dus non differunt in principiis Asentialibus aut in iuribus innati , conm idost, cossentia consequitur ut differrct nequeant in iis, qua os sentia Euporadduntur, aut in iuribu aequi SitiS, necto. Quoad alteram partum similiter diat Natura non de
Signat Subiectum auctoritatis, et hoc probat, neminem SSe Principem Vi naturae , Onc I et hoc probat, nominem e SSe principem
etiam vi saeti alicuius , quod ius imporandi in peculiari subiecto
determinet nego. Tum etiam iecto con Sequen8.
Nihil in optius hae dimouliato st. Nam si vim haberet, omnia iura acquiSita ab hominibus excludorol. Pari nim modo Sic quis ratiocinari poSset Onanus homine sunt essentialiter aequaleS, et
257쪽
natura non determinat in hoc vel illo paternitatem vel dominium. Ergo patria poteSta vel ius proprietati concretae OnSenSu repeti debent. At nemo non videt, e eo quod in his ut aliis rebus determinatio naturae pro peculiari perSona deSit, non aliud Sequi, niSi iura, qua inde enaScuntur, non SSe innata sed aequiSita visaeti alicuius ad concretum ordinem pertinentis. Iamuero UiSunquam dixit, ius imperandi in hoc vel illo subiecto innatum esse aut aliquem Sse principem natura Suadobiic. II. Potesta politica diveresa S a potestate domeStic', quam paterfamilias Xoreet in filios, et in amulos. Atqui iurium diverSorum nequit unum converti in aliud. Ergo impossibile est
ut potesta domeAtie convertatur in regium. R. Dist. mai Potostas politica dives Sa S a potestato domeStica, quoad pestiem, cone quoad genu θtiam, nego. Minorem pariter dist durium divorsorum non Solum Speei Sed etiam genere nequit unum OnVerti in aliud cone diver Sorum Specie Sed convenientium genere, Subd virtute Sua tantum,conc adiument praecepti naturae, ut mutati oblucti Xigentia, necto. Etsi potustas domustica disserat Specie a poteState politi ea ,ut patet ex diversitat finis set maioriae; OnVenit tamen genere, cum UtrRque sit ius ponundi ordinum in multitudine, iuXta naturam aSSociationis Hine mirum non est, Si, multitudine mutationem Subeunte, quatenuS filii ovadant patressamilia et famuli proprietatem aequirant,ne proin-d socistas domustica in civilem tranSformetur ipsum ius ponendi ordinem proportionaliter Commutetur, Re diversalinduat relationes, novum luctaeSpietat Scopum . MRXime Vero,aecedente rationis dictamino, quod multitudinem Sine principio OrdiniS, aue toritate nimirum, sess non patitur CauS igitur conVerSioni illius S ipsa natura, quae proceSSu Suo Societatem domeStieam in civilem conv0rtit, et conSequenter tranSforma eiu Parte eSSentialeS, quae nunquam dissociantur, Sed prout compoSitum efformant, mutationi sub
Omni error hoc loco inde oritur, quod naturali rerum eurSu et evolutio non attendatur; nec Societa ut unum e duplici elemento, mulii tudin nimirum et auctoritate, compaetum consideretur Sed so istat vi menti di ASoluta a Solo materiali elemento, nimirum multitudine,retento, e eiu Vi SceribUS elementum formalo,nimirum
auctoritas erui velit. Quae methodu imaginem praesert physiologi, qui ad vitae principium rimandum, Vi Vum animal in frusta discerpat, atqu0 duindo in materiae viribu Sive hySieis iv chimicis italo illud principium conquiriat.
258쪽
Obiic. III. Etiam admissa naturali origine Sogistatis civili e Soci0tate domestica, poteSta politio repetenda eS ex con SenS Singulorum. Nam novae familiae, quae multiplicantur, posAent, Si Vellent, abire a SeorSum nativum Servaro independentiam. Si igitur in Soeietat cum primo patresamilia aut domino permanent in tantum permanent, in quantum volunt ac proinde quod ipSi Subiiciantur,e eorum voluntate procedit. R. Neo assumptum. Ad probat conc. ant et est con8equenS.
Aliud os a libera voluntate pendero conditionem alicuiu rei, aliud est pendero rom ipsam. Ut paterfamilia evadat PrincepS, requiritur utique permanentia Socialis filiorum et nepotum et sa- mulorum, nova familia constituentium atqu0 haec permanentia ab eorum voluntate pendet. Sed inde in priloquit ipsum ius ponendi ordinom in uiusmodi multitudine, quod certe ad primum patremfamilia et dominum pertinet, sex eorum voluntate procedero. Si itaeSSet, etiam poteSta maritalis in viro procederet ex libera voluntato uxori S quia Xo ad nuptias ineunda Sic conSentit, ut potuerit non ConSentire, et nativam potiu colere Virginitatem. Itemque auetorita domini crearetur a Servo, quia Servus poteS ab eo discedere;
aut etiam auetoritas magistro tribueretur a discipulo, quia discipulus potos disciplinam abnuor et Seientiae ignorantium anteponere. Obite. IV. Hic agitur de origine non historica sed iuridica poteStatiS. Iamvero eiu ortu a praevalentia iuri praeeXSistentis oXplicat dumtaxat ipsius originem historicam; at ad iuridicam
R. Neo minorem Nam ille ortus Xplicat ipsam originem iuri dicam potestatis,Siquidem eXpheat originem iuriSaturo. Vel, ut meliuS dicam, explicat poteStati originem historico iuridicam prout accidit do omnibus iuribus, qua certe in coneret naSeuntur Sempere laeto aliquo iure insormato Certe ipso ortus iuri a iuro, Stsactum Sub hoc respuetu dici potest hiStoricuS; Sod o non tollit quominus sit etiam iuridicus, si interno nox iura ilia intor Aecolligantur, et unum Sit veluti explicatio aut effoetu alierius. Obiic. V. Dicendum videtur, cum ioberti, Mamiani atque aliiS,auetoritatem in subiecto de torminari ex Pistocratia noenii quatenus illi natura sua ius imperandi possideant, qui Sapiente Sunt atque optimi. Quare addunt, populum ad os eligendo obligari. R. LIaec Libseralium mitiorum thooria ridicula proPSUS St. Num ingenium , Si vere adsit et sana doctrina imbuatur , dat quidem tu docendi, non imporandi. Ius imperandi oritur ab ea subiecti praeStantia, qua fit ut per Son publice apparea Ornata iure ponendi
259쪽
ordinem quoad mutua relatione Singulorum, multitudinem stomponuntium. Ad quod tu rite o Xorcendum requiritu Sane prudentia ut virtus sed aliud os conditio requiSita ad consentaneum iuries Oxorcitium ; aliud Si tituluS, ex quo tu ipsum emergat. Praeterea, si sera esset illorum opinio , indicunda SAH academia, in qua huius sapientia laurea distribuantur; et d0finiendum esset erit0rium, quo certiSSimo et Sino errore Optimismus ille a populo discornipΟSSot. Seeu , periculum erit, ne popul HS quemadmodum saepe contingit fraudo aut pecunia captuS, non Sapientibus Sed nebulonibus, non probis Sed pravi suffragium tribuat. ARTICULUS VI. De Scholasticorum sententia quoad subiectum supremae pote8tatis politicae. 59. Eius explicatio. Quoniam nonnulli perperam intolligunt doctrinam veterum theologorum, quoad Subiectum auctoritati a natura primitu inStitutum , eamque cum pacto ociali Rousseavit confundunt utiles erit de hac re aliquid innuero. Itaque theoriam auctoritati S, fere toti Scholae Communem, Xposuit Suaro tum in Defensione Fidei catholicae adversus Regum Angliae, tum in tractatu, quem de Legibus inscripAit En breviter
eius summa Ad persectionem homini congruentem non ussicit a milia, sed requiritur ulteri u communita politica, quae alto misi vi tatum constituat. Quare homo Si civiliter Socialis vi naturae. Ut hau societas ordine donetur et unitate operandi pro bono communi cui repugnare OSSunt Studia Singulorum), neceSSaria Stpotesta Seu tu Supremum regendi rempublieam. Porro eiusmodi poteSta per Se On Siderata, abStrahendo ab hac vo ilia sortiis rogiminis, non procedit niSi a Deo immediate, ut auetore naturae, o nullo modo est in individuis, per A spectatis, si vo totaliter Sive partialiter. Nihilominus haec potesta primo et per Se conere tapodditur in ipsa communitate ; quatenuS, SuppoSita Congregatione hominum propter finem politicum Obtinendum, per Se reSulia tamquam proprieta naturali in corpore illo morali ius ordinandi sin gulos, iuxta exigentiam boni communiS. Soeleta Vero, Seu multitudo sic congregata , poteSt auctoritate ilia Se abdieare , eam tranSserendo in unam perSonam aut unum determinatum coetum aut etiam potest propt0 iuStum titulum a Spoliari ac in ditionem potenti alicuius rodigi Quar cauSa, quae determinato Subiecto au-
260쪽
256 IUS NATURAM PARS II. IUS SOCIALEctoritatem affigit, Si Semper OnSen Sus vel liber vel noeeSSarius. Unde auctorita civilis, per Se Sumpta, At immediat a Deo in principe autem est mediate a Deo, immediato ab hominibus. 0-lius tamen dici posset, etiam in hac Sententia ut reapse nonnulli
Deo ab hominibus vero tantum designari Subiectum in quo resideat. Homines enim electione Sua non aliud sacerent, nisi offerre materiam Sed Deus SS0t, qui tribuat ornaum. 60. A sententia cusseavi maxime differt. Iam ero nemo non vidui, iusmodi doctrinam nihil habere commune aut affino cum paeto Sociali, quod Supra refutavimuS. Atque ut id clarius eluc0at. praecipua utriusque Sententiae differentia innitumus. I. Suare repetit auctoritatem a Deo. Contra , pactum Sociale omnino liminat ius divinum, et solam hominis liberam voluntatem inducit, qua ipsam auctoritatem creet. II. Suare Statuit auctoritatem non esse in singulis in tota
liter sine partialiter immo ne in ipsa quidem rudi collectione,
Sed eam resultur Di naturae eae communitate UT SIC , nimirum quatenu praeeiSe Societa eSt, Seu Oetu hominum propter bonum
commvno coaleScentium 1). Contra, paetum Sociale vetoritatem concipit tamquam Summam iurium Singulorum civium , ne proindo illam partialiter attribuit Singulis Oeii Separatim. III. Suare lisset Aserat, potestatem a conSentient multitudine in determiuatam per Sonam transferri tamen latetur posse aliquando hunc onSenSum Ss neeeSSarium, quatenus iusto titulo ab aliqua determinata persona exigatur 2). Contra pactum Sociale non agno HS i nisi liberam adiscentium voluntatem, nee admittit ullum titu lum, vi cuius independenter a libero multitudini con SenSu competat cuipiam tu imperandi. IV. Suare statuit Supremam potestatem, etiam eum in multitudin residet, non esse in ea immutabiliter 3 ac proinde, 90Stquam
1 reo tali ergo communitate ut sic eSi haec potesta e natura ei, ita ut non sit in thominum pote State ita congregari et impedire iano poteStatem. De Leo l. 5, o. Iterum Ut illa communita habeat praedictam poteStatem , non Si neeeSSaria Speciali voluntas hominum, Sed e natura rei conSequitur et e providentia Auctori naturae v b. I 6. 2 Contingere potest ut respubliea per iuStum bellum Subiiciatur.... et tune ipS TENETUR PARERE et CONSENTIRE Subiectioni hie est. t. 3, C. 4. Iterum.
Ab alio habente potestatem sit titulum iustum pote Si multitudo tali potestate privari et in aliquam personam Vel Senatum tranSferri. Def. Ficlei l. 3, c. 2 g 9. 3 De eoibue'. l. 3. e. 3, 3 4.