장음표시 사용
271쪽
siquid0m multitudo materiam ordinandam non sormani ordinantem suppeditat; sed etiam turbis excitandis ot porpetuis rebellionibus 9nSam praebet, Ut conStanS Oeet X perientia. Aliorum vitium Si principium, quod RSSumit, supremam Scilicet normam Societati ordinandae atque administrandae ex publica opinione Sumendam SS0. Hoc principium regulam moralitatis vertit; quae non in opinione, Sive privata Sive publica, sed in aeterni iustitia legibus commoratur tum mobile criterium inducit,quod saepse non aliundo Colligitur, nisi vel ex improborum elamoribus, vel ex venalium ephemeridum Sophismatibus et mendaciis. Doinde huiuA- modi principium huc tondit, ut pluralita in o iutat dominetur. Id vero non aliud St, nisi vim iuri subStituere pluralitas enim, Seum Rior numeruS, Per Se non X primit niSi vim. Immo talis Si ut non dimoulier credatur esso, cum non it quatenu terrore boni InCUSSO
et audaciorum quorumdam adscita licentia, publica opinio simul e tur; atque ita pauci tantum, qui violentia aut mali artibu Suffragium populi obtinuerunt, durum dominatum exercebunt. Tertium vitium est lar completa regia auctoritati peremptio eum princeps ad hoo tantum ple umque redueatur, ut lege a Se ne propoSita ne di SeuSSos subscribat, ut administros ad arbitrium Concionis ilia lamento commuto t. Id vero non modo regiam dignitatem dedecet, sed Principi munus imponit quod a nemine, quissensu decori et honestati tangatur, Receptari poSSel. InSuper Ordini sociali vitam omnino subtrahit qua nonnisi ex auctoritate unn, quae inseriora organa moveat et mutuo attemperet, deri Vatur. Quartum vitium est eonfli tu politicus urtium, quem fovet Dogma enim est SyStomati repra0Ssentativi Singula tactiones politicas viciSSim, pro temporum opportunitate, ad gubernium SS promovendaS e quo oritur contentio perenni et oro bellum into poto Stati arripienda cupidos. Quod ipsi sor mali conceptui sociotatis adverSatur; qui in Concordia civium situ ost, ut omne S, quondiori pote St, idem Sentiunt, idem velint, et idem prosequantur. Atque haec
Sol untur disse ultates. 73. Obiis contra primam propOSitionem Forma regimini S, quae non progignit, nisi bonorum oppressionem et improborum licentiam, prava Si per so Atqui id saei sorma regimini repraoSentativi, ut
272쪽
ConStan experientia demonStrat. Ergo mala eS per So. Quod autem Si malum per se, ad obedientiam non obligat. R. Diat mair Orma, quae per se progignit oppressionem et licentiam, Si PRV per Se conα quae progignit illa mala non per Se Sed per accidens nego. Ad minorem pariter dist Forma rogi- minis repraesentativi progignit mala illa per se, nego per Reci
Improborum icontia et bonorum oppressio, quam merito deplorat obiectio, non oritur ex ipsa natura Systemati repraeSentati Vi quod, ut diximus in thusi puris indiflaron est et fluxit tum ad bonum tum ad malum. Sed oritur vel o salsitato principiorum, quibuS SU PerStruitur, Vel ex pravitate hominum, qui poteStat potiuntur. Hincinnuimu praecipua vitia, a quibu systema liborandum eSSet, et quae eiu adscititiam non naturalem malitiam constituunt. Quod Sisat, ac praeterea si rugi sapiuntesque viri, qui non privatum Uaesactionis Sed commvno seipublica bonum optent, ad gubernium e Veliantur sorma P0praessentativa, utcumque imperfecta, poteS ad felicitatem sociotatis utilem navaro operam. Salu enim publica et iuSta administratio non tam ex materiali Struetura, quum e principii S, quibu regimen insormatur, reapse pendet tum etiam Verae cautione pro libortat o tutela iurium non in auquilibrio politico, Sud in gubernantium honestat sunt o Sitae. Obitc. Contra Secundam propositionem Quae reprobata Sunt in thesi tamquam vitia habuntur passim tamquam bona, ad quae Pro greSSu populorum tandem devenit. R. Quemadmodum corpora subia ent quando quo pidemici qui-bUSdam morbis, Sic etiam ment s. Ea senim invadit aliquando pestiser quidam quasi uror, qui lato dubaechatur,et ad turpiSSimo erroreS liguriendos, qua Si salutari dogmata, sero adigit. Atque hoc iterum OStendit quam Stultum sit ex opinion veritatem aut iustitiam dimetiri. Cum id evenit, necesse est, ut, qui humana Societati amore seP-Vent, Ogem impavid attonant et iustitiae ae seritatis iura, contra nebulonum Sophismata, tueantur. Sic fiet, ut passionum tumuli tandem deservose0nto, ingenia resipiscant et populi, qui pecudum more Se decipi passi sunt, nil meliora paSeua Se convertant Fatemur ita luctSectarum opera contigisse ut in P sociali salsa et nociva dictamina, tamquam principia inconcussam Salutifera, late propagarentur. At inde non aliud Sequitur, nisi eos, qui Poete sentiunt, mei adStringi, Ut libere, quantum possunt, oppositam Veritatem promulgent et pra-Vorum ob Si Stanti servi caelao Iam vero qui non vi dot formam illam regiminis, nisi purg0 tur a vitiis, quae notaVimu S, rationi examen
273쪽
sustinere non poSSel Id unum Sumceret animadvertere, perpetuaS contradictiones, in quas incurrit. Nam dicit, Se vello Servare re giam poteStatem, et eam ad nihilum redigit, invocta formula: eae regnat, Sed non gubernat. Vult immobil o fixum X0rcitium executiva potestatiA, atque idcirco inviolabilitatorii rogi largitur; illud tam seu mobilissimum reddit, cum rex in administris nihil imperaro possit, adminiStri autem ne punetum quidum exsistentias curtum habeant. Concedit principi Vim publicam, nimirum exercitum; mo vero eamdem elidere Onatiar vel institution nationalis militia vol aliis astutia inventis. Proclamat libertatem conscientia et rationis; attamen libertatem docendi et educandi natos parontibus adimit et iura religioni proculcat. Sanei Supremam Otustatem residero in populo, eamque ab ipso in oleotionibus tantum Xere ori Simul autem maiorem populi partem a se Psendis Sus fragiis, qua lego qua raudibus, sexcludit Meelianismum introducit hoc solo no ut iura individualia certam cautionem accipiant; et tamen nullum est ius, quod in diScrimen adduci non possit, si maiori numero , reali vel fietitio, ita placeat Iubet ovorsentiam legibus ut publica honestati utraSque autem typorum euntia et improborum ludibrio permittit. Α Summam, non vi propriae nutu rae, Sed Vitiorum, quae reprobaVimuS, in perniciem non in salutem reipublicae vortituP. Nec obiicias exemplum Angliae, ubi haec mala, qua in aliis Europa regionibu evidenter apparent, minu producuntur. Nam eonditionus illius insula diversae sunt, et Spiritu forma regiminis valdo dissor ab eo, quem Locke et MontΘSqui e Somniarunt.
Qua in se audira iuvat egregium thal si a teoria d0gli erit tori inglusi, ipse ait, ancorche Ondata Si quella di Locke, 0 non mono me canica della teoria di Monte Squieu Ma ei in righil torra e agione di minori anni, perche vici apporti ostiiugio nati sono a per tutio Sattamento determinati se consolidati allastoria se alia consuetudine, e in sorma e modo di partare partam sentar , en iungi da corri Spondere re que Sto eon Getto m0 canico; Aprime piutioAt ridea di una monarchia vera ed orga nica, ungi in grado molt maggiore elio non SiSte realinunte Alcontrario in Francia e in Germania, ove ira neor sui punio
274쪽
ARTICULUS IX. Quibus modis summa potestas tran8 mittatur. 4. Triplex modus acquirendi imperium Summa pot0Sta e X uno subluet in aliud transferri potest, aut haereditate, aut electione, aut iure ictoriae. De Singuli pauen. 5. Successio per haereditatem Ius haereditarium habetur, cum regnum ita ConStitutum St, ut perSonae, quibu Suprema poteStRSeouimittitur, e determinata familia certo ordino designatae sint, utque alia alii vita sungit Auge edant. Innumerae hae in re XSi Stere OSSunt arietateS, quae e diverSorum populorum Statutis pendent a proinde , eum a voluntate libura prosei Scantur , uAnatura praetergrediuntur. 0 his igitur di Sserere diso non pertinet; sed tria dumtaxat adnotabimus, qua prinCipii naturalibuSSunt magi amnia. Primum St, non poAS Solo imperanti arbitrio mutari ordinem Successioni S, Si legis undamentales segni aliquid hac in se determinent. Nam logos eiusmodi conditionibu quibuAdam adstringunt eXeroitium Supremae pot0Staties, o subisectum se finiunt ad quod illa portinere deboni. In hoc euSu con Sensu populi Recedat neeΘSSe St. Secundo, etsi rationi congruentiu sit ut mare dumtaxut iure ue-c0SSioni ornentur, XeluSi seminiS, quae certe minues aptae Sunt ad parte implonda imperii, et maribu vi natura Subduntur; anienius naturae non prohibet, quominus seminuo etiam Summa poteState potiantur. Nam per Sona publica, prout publica eSt, a Sexu ab Strahit, et tantum capacitatem regendi multitudinem requirit. Hae autem capaeita in ente ratione praedito inest Sive a Sit, Sive semina. Potissimum vero eiusmodi SucceSSi laminarum inconvenion dicinoquit in iis gubornandi formis, in quibu Suprema poteSta non Proprie apud principem P0Sidet, sed apud comitia quaedam generalia et
Tertia observatio Sit modum transmittendi potestatem per ius haerediturium, valde consentaneum e SSo bono sociali ob multiplicem rationem. Nam maiori stabilitate alae toritatem obfirmat, ad eiu eXercitium tantopor no 0SSaria aditum praeeludit tumultibia ac partium StudiiS, quae Soeietatem ad X tremum perniciem adducere Solent; Rhiorem reverentiam principi conciliat, propter vitam nobilitatem et Sanguinis splendorom tum eiu educationem accuratiorem reddit,il Sumque animo Siorem ac diligentiorem quo ad Socialem soliditatem
275쪽
procurandam, cum ibi et propriae familiae perpetuo coniunctam
6. De successione per electionem. Quod si hic mos transmittendi potestatem iure haeroditario alicubi non vigeat, tune electionseopus eAt Haec autem habetur cum principe ita laneto, primoreS, aut populuS, aut par populi, cui commiSSum Sit Suffragium, certam perSonam deSignat, quam gubernandae reipubliea idoneam putet, et quae acceptatione peracta, Summo imperio inStruet censutur. Hae in se non aliud dicendum occurrit, ni Si peSSimam e SS electionem, qua plebis tantum iudicio committatur. Nam ad bonos eientosque homine deligendos, qui reipublica gubernanda apti Sint scientia se prudentia requiritur, qua pleb fere prorSu orbatur. Prueterea
plebs nimia animi mobilitat laborat ut actis exponitur do optioni;
llam propter inopiam, qua Saepe premitur, largitionibus allici soluta suffragium pro iis Drondum, qui minu eligi mererentur. T. De iure victoriae. Postremo imperium aequiri potest iure victoriae. Quod ut eveniat, exposcitur in primi ut bessum iuSto Susceptum Sit Soeu potestatis occupatio latrocinio comparabitur, et in-VBSor non princep Sed uSurpator eonSendii erit. De indo neceAS eStut Socialis tranquillitas victrici gentis, aut aliorum affinium nationum reapSe requirat mutationem regimini aut iacturam in dupunduntino in populo, qui debellatur Secus iustitia a victore laederetur, qui nonnisi
ad damnorum reparationem Xigendam, ne poenam, pro merito Culpase, victis infligendam tu possidet. Nunquam vero victor acultato gaudet principem e legitimo Solio deturbandi, aut in togrammationem sua ditioni subiiciundi quod poclem quamdam mortis veluti Sociatis pra0sesert); niSi id postulet ratio poenae aut Securita gentiS, qua iniusto laesa est. Sed do hac re inserius redibit sermo. 8. Utrum usurpatori obediendum sit. Cum hic de usurpatoro mentio facta sit, utile erit innuero, quo iuro is instruatur. In primis Certum Si Surpatorem, utpote qui iniuSte auetoritatorii poSSidoat, ad am logitimo principi QStituendam empor adestringi. Immo ad hoc cogi a Subditis potest, atqu0 etiam debo ; qui ipsum non ut principem, Sed ut o Stem et serturbatorem respiciunt. Id tamen intelligendum St, modo Spe certa eluceat PoSperi XituS. Nam si conatus ad invaSorum depoliendum inutile sore coniicitur, aut perniciem potiu Societati assaturos , nequaquam subditis lic obit in Surgere. Atque id iuXta voluntatem sesso ipsius logitimi principis iure praesumitur; quas quidem, ut iuSta sit, rationi et bono Sociali congruens AS debet. Deinde Surpator, etsi ius nullum habeat potestatis retinendae aut
276쪽
aliis communicanduo tamen iure ornatur civitatem ordinandi ac magistratu temporario constituendi. Id enim nee0SSarium est ad Salutem populi procurandam, quae in civili ordine Servari nequit. Quod prosecto ius non personale QSt Sed reale, nimirum eiuS modi, ut per Sonae Competat ratione rei quae poSSidetur, ae proinde non tam ad usurpatorem, quam potiu ad auctoritatem portinet. Haec nimii si iniusto ab illo Occupetur, tamen proprio effectu propriaque vi non destituitur. Quare subditi quam vi iuvare Surpatorem, ut in unpossessione Stabiliatur, prohibeantur tamen legibuS, quae ab ipso pro bono communi et ordine Oetali seruntur, obtemperare tenentur. In hoc enim non usurpatori Sed auctoritati obsediunt, ut 0-gitimo principi morem gerunt, qui eri id vello putandus At. Denique, Si annorum decursu novuS uotoritati poss0SSor ita obfirm0tur, aut cum bono se tranquillitate publica Sio connectatur, ut pristinus ordo redint0grari nequeat, Sine perturbatione maxima
et poriculo Saluti publicae hoc ipso legitimus vadit, et nihil ad
6um do solio doturbandum moliri fas est. In hoc enim Sensu verum os effatum Salus publica suprema leae cui non Solum Subditi, verum etiam principe accommodar Se debent, ne bonum pri vatum bono publico anteponatur. Nec Vero ContrRPium velle uia. tiquior princep praeSUmi poteSt nec Si vellet, audiendu eSSol, utpote qui Suam non populi utilitatem quaereret.
9. An liceat rincipi abdicare. Quaeri hoc loco posset an iures cum laude aliquando Suprema poteSta a legitimo principe sponte abdicari useat. Contrarium docuit Buriam achius, inquiens: eoi moriendum esse in proprio throno, et signum abiecti animi esse a Dalde dedecens maiestatem principis, se propria auctoritates inare 1). Quae Sententia mirabili Sane St, et quibus argum senti sulciatur nequaquam apparet. Nam excepta hypothesi quod siusmodi abdicatio in magnum seipubliea damnum cedat quod pro laeto raro accidit); nulla ratio afferri pot0St cur prineops omnino adstringatur ad tantum onu retinendum Corte, niSi bonum publicum adversetur, licet Subditis in dedecore se magistratu abdicaro. Quidni consimilo ius principi competet ' um principi conditio in usu libortatis inlarior censenda erit conditione subditorum Immo, Si bono ocietati non periclitante, princeps regni curam ut honorem, qui tantopere ambiri solet, deponit, ut altiorum virtutumoxorcitio su sedat id magni animi potius indicium At Maximo vor id locum hab0t, si talis abdicatio ab ipsa publica utilitat et
277쪽
CAPUT II. ita SOCIETATU CIVILI 2 3Αlia quaestio huc occurrit, utrum nempe etiam quoad filios, qui sibi successuri essent, possit princep abdicare regnum Vatiel amrmat omnia in hac re a populi voluntate tantum pond0r0 1). Sud haec Sententia e errore pacti SocialiS, quo auctor inficitur, ortum ducit. Potiti meliora proseri, inquienS Simili est quaestio an abdicari possit rugnum aut ius succedendi in regnum. Et quin pro Se quiSque abdicar poSSit, non Si dubium An et pro liberis, magis Controversum, Sed quod eadem distinetion expediri obst. Nam inhaereditariis, qui ius a se abdicat, in liboro nihil potest transferro. At in tinuali succession patri factum nocere non poteS liberi natis, quia simul atque XSiStere ceperunt, tu proprium ei quaesitum ex lege Si Sed nec nascituris, quia impedire non potest quin ad illos quoque Suo tempore tu pertineat e populi dono. 0quo obstat dotransmissiono quod diximus ESi enim ea transmiSSi neeessaria non Voluntaria, ad parente quod attinet. Illud interest intor natos otia Seituros, quod nascituri nondum quaeSi tum Sit ius, atquo ideo ausurri tu possit populi voluntate, si tiam parenteS, quorum intere Stius ad filios transtro ius illud romiserint 2). v sed hase etiam non Sati arrident; utpote quae commento pacti Sociali quoque nitantur. Genuratim igitur dic0ndum videtur , inSpecto Sol iure naturae poSSe patrem abdicar etiam pro filiis, Sivo nascituri Sive natis, quamdiu sub patri poteState manent; non posse autem pro filiis,
qui iam mancipati sint quippe hi propriis iuribu plene ornantur,
80. Triplex functi potestatis Actio Soeiali ilia est, quae a multitudine Xercetur Sub auctoritatis influxu. Quare auctorita veluti facultas Si motum gignen in societate, eam ad Operandum applicans. Quomodo igitur id praestset, considerandum hic est. Et quo niam auctoritas multitudinem ad ordinatam operationem movet visunctionum diversarum, a Singillatim Xpendere oportet. Functions eiusmodi ad tres reducit Montesquieu,nimirum ad legeSeon StituendRS, ad earum XSecutionem procurandam, ad iudi ium
LIBERATORE AEthica et Ius naturae. 18
278쪽
274 IUS NATURAM PARS II. IUS SOCIALE
proserendum de saeti poeuliaribuS, de quibus respectu legum intercidat controverSia quarum unctionum exercendarum iuS, PoteStR-tem legislatinam, eaesecutiram et iudiciariam nominat 1). Haec autem tripartita divisio licet a nonnulli improbetur tamen , Um alde communis sit , et obiectum in Sua parte apte distribuat, approbatu non indigna videtur. Nam eum auctoritas ordino inStruere civitat0m debeat, norma in primis praescribat neceSSe St, quibuS mutua civium relationes inter Se eomponantur ad finem Communem adipiscendum atque in quantum id pra0stat, legislativa potostate instructa HSA dieitur. Deinde oportet ut scitas lego ad actum reducat, easquo operationi et motui civitati applicet; quod munus pote statis Xsecutivae proprium erit. Deniquo, cum lite insurgero poS- sint se inter privatos ipsos, vel inter privato et regimen, reSpectu iurium qua lex vel concedit sel tutatur ad eas dirimendas, tum etiam ad logum violationem puniendam, iudiciaria suppetit poteStaS. Ad has autem parte cetera auctoritati munia saetio revoeantur. Hae igitur partitione retenta, de membri eiu Separatim eloquamur.
De potestate legislati a. 81. Ceteris praestat. Suprema inter parto auctoritati ea St, quae leges serenda respicit. Haec enim rogula imponit operandi, et totius vita sociali constituit ordinem Undo ad facito definiendam gubernii sormam, dispicere Eum ei in quo sublucto faculta legum SeiSeondarum reSideat, num in homine individuo an in plurium collection qua de re diversa XStant populorum Statuta prout cura procurandi boni communi uni potiSSimum per Sonae, ut in monarchia, at coetui ex pluribus coalescenti, ut in coteris formis, Sivo Simplicibus sive mixtiS, demandatur. Quare, qui cum Rousseau Supremum imperium populo immutabiliter adscribunt in hoc maXime adlaborant, ut Statuant ius se rendi lego nonnisi ad populum sertinere. Sed tantum abest ut hoc ius vi naturae populo vindicetur, ut potiu rationi non Sati ConSonet
illud populo sponto largiri Etsi enim populus neceSSitateS, quibus
premitur, perSentiscat, iisque remedium poStulare aleat tamen, cum Careat Scientia opportuna et prudentia, ac valde animi perturba - 2 C ess it des o is t. I l. XI
279쪽
tionibus sit obnoxius, nequit discernere et definire vel etiam amaro media, quae congruentia Sint et eius utilitati Sic faveant, ut altioribus boni non ossiciant. Quare licet tu postulandi, aut Suffragium seligendi eo S, qui suo nomine lege serant si forma rogiminis id patiatur populo concedi possit tamen tu eXaminandi leges, easque tandem sanciundi inopi et insipienter tribuoretur. Id enim multiplicona cognitionem, iudieii maturitatem eonStantiam animi et amorem virtuti non vulgarem Xquirit, qua nonnisi in cultior et praestantiore societati parte communiter reperiuntur. 82. In quo proprie c0nsistat. Ut quantum satis est, di Stinctam notion om potestati legislativa exhibeamus, tria illustrare oportet; ambitum, in quo Spatiatur dote S, quibu eiu effectuS, nempe legeS, ornari debent subsidia, quae Comparanda Sunt, ut rite Xerceatur. Et ad primum quod attinet, eiusmodi ambitus, qui limites etiam suppeditat, quibus auctorita continetur, e fine diiudicandus ostso Ciotatis, ad quem auctorita Su e Xerciti Soeio addueere nititur. Porro hi finis situs est in externo mediorum apparatu, qui Ordino morali insormetur, et in debita ordinatione proeuranda mutuarum relationum civium. Hine elueet poteStatem legislativam non USque eo porrigi, ut conStitutionem pSam undamentalem sui acti bia attingat, Sed opus est ut Soeiotatem in propria sorma iam ante constitutam subaudiat. Concipi enim nequit exercitium auctoritatis; nisi auctoritas in doterminato Subiecto P0Sideat, atqu0 ita ut ad oporandum omni e parte Xpediatur. Id autem, ut quiSque videt, importat ut structura socialis, Saltem quoad organa capitalia, iam ante constituta Sit, quae sormam pSam reipublicae pectet. 83. Bissert a iure constitutivo. Quare tu con8tituens ad potestatem legiStativam non pertinet, immo par auctoritati minime cenSendum St 1). Nam cum constitutionem ipsam politici Status reSpiciat ad easdem causas pertinet, a quibuS XAiStentia et forma ipsa reipublica determinatur. Societate autem iam conStituta, in toto corpore Sociali residet, non ero in una tantum eiu parte, utcumque praecipua vel sormali. Quapropter neque auctoritati S, neque multitudini Seorsum acceptae propria St, Sed utriuSque parti Simul conSentientis. Ex quo Aequitur ut immutatio Constitutionis undamentalis reipublicae, aut quaecumque Variatio, quae accidentalis non sit Aod ad ipsam Ssentiam et primitivam sormam
1 Ius seu potestas constituens appellatur, faculta illa rempublicam ordinandi quae formam ipsam societati attingit, eiuSque diverSa parte con-StitUit, et organa creat fundamentalia, qui bii auctoritatis functiones stabiliter assiguntur. Breviter, talis St, ut ipSam reipublicae naturam reSpiciat.
280쪽
portineat; neque a Sol principe, neque a Solo populo ori possit, sod utriusqu0 consensum poStulet. Quod Si ab una tantum parte, discr0pant altera , obtrudatur illegitima iudicanda st ut omni robore destituta. Id autoni minimo intelligondum S de iis, quae non organa sundamentalia, sormam reipublica determinantia, Sed aut eorum X-plicationsem, aut organa Secundari conStituenda reSpiciunt, quae potestate communicata inStrumenti aut administri unore sun gantur. Horum enim creatio optime pertinere ad auctoritatum pol0St atqu0 ut per legem determinentur, iure ad potestatem legislativam resertUP. 84. Eius obiectum et limites. X lugi igitur rebuS, qua ad sormam ipsam gubernii renovandam attin sent in iis omnibus spatiari poterit legislativa poteStas, quae ad operationem Socialem Xer condam vel rit dirigondam necessaria Sunt aut etiam Opportuna. Qua in se finis politi a societati semper pra oeuli habendus est; at tu exinde novi limite enascuntur. Nam cum eiusmodi finis ordini morali subiaceat nihil sancire auctorita potest, quod morum hon0stati ac legi divina reluetetur. Si enim non bon0fica sed maleficu re Vera SSet, ac per Se PS corrueret quippe cum in tantum vim et robur habeat, in quantum iure vigui du- condi socios in finem a natura propOSitum. Deinde, cum ordinem Socialem eXterni mediis, qua tantummodo in potustat homini Aunt, procurare debeat lex extendero se nequit ad a, qua inturna homini sunt, et SolomonSei sentiae ambitu conti-nsentur. Quod non perinde intelligendum At quasi conscientiam in diro et saltum sui praeceptionibu non adStringat. Nam cum uotoritas, ut alia dixi, a Deo procedat; quisquis auctoritati ob0di sentiam senogando est Stit, divinae ordinationi rosistit, atque id0orsevera oceat. Sed tantum Sic intolligi obot, quatenus direct ei vilis auctoritati praeeepta nonnisi externa actione respiciunt; actus senim qui interni omnino Sunt, humanam aciem pro PSuSeffugiunt, ac proindo gubernationi, quae mere humana Sit, Subiici nequeunt Tandem cum in mutui relationibus intor hominus moderandis civilis potesta versetur ininctiScere Se nequit rebus ii S, quae relationes ruspiciunt homini ad Deum; quarum administratio ad auetoritatemroli piosam pertinet, de qua in tertio capite huius libri dissurumus. Quod non ita intolligi debet, quaSi nequeat civilis poteSta Sanction sua eonfirmare decreta, quae R OtoState celesiastica do fi nita sunt. Id enim profecto licet et opportunum quandoque est, ut te Vos Ecelesiae novo robore augeantur. Immo Si generatim de tuto la