Institutiones ethicae et iuris naturae

발행: 1890년

분량: 388페이지

출처: archive.org

분류: 철학

311쪽

huius itae Sed alteriuS, quae eternum S duratura Sie, tota quanta est in relationibu verSatur, qua nos inter et Deum in torcedunt; ac si re alia aut cetera vitae huius negotia respicit, in tantum respicit, in quantum ad finem illum aliqua ratione reseruntur, aut roserri a nobi poSSunt. Is igitur Scopu est societatis religiosae, etiamsi intra natura cancello con Sideretur. Id etiam Se opum constituit religionis revelatae, in Ecclesia a Christo instituta hoc tam uti discrimino, quod in hac fini ad ordinem, natura universa Superiorem, vectu Sit, qui in ipsa intuitiva Dei vi Sion consistit, ac pro indu modiis idem proportionati S, Fidei nempe et gratino, obtineri debeat tum cultus Deo pra0Standu non quibuSeumque actibus ut ritibus, sed actibus et ritibus a Deo definiti exerceatur. 119. Error nonnullorum. Sunt qui, catholico Se AS Simulantes, Scopum Ecclesiae ex religioso in civilem ut ex divino in hii manum convertere Satagunt. Unde Sacro Ministros obiurgant quod libertati populorum procurandae ceterisque civili culturae circulis amplificandis non dent operam, Sed in se ternam dumtaXat hominum Salutem et divinum Obsequium promovendum incumbant. Id tamquam vitiosum misticismum damnant cum elicitatem tem porariam et politicam dicant esse iam ad beatitatem aeternam, et criterium quo Vera religio discernatur. Quaro christianismum civilem si catholiet Smi e Staurationem praedicant. Hi error, qui ioberti potiSSimum propugnatorem habet, ortum duxit a Sansimonianis qui christiana religioni vitio vertentos quod terrostri bona contemnat, aliam pSi Sufficiendam proposuerunt, qua huiusmodi bona sedulo consectetur, et nihil humani a s ali 0- num putet. Sed quam Stulta Si haec opinio, pluribus X plicari non

che potesse voverio, Se non OPS di prendere opinione, a religione do 'piti, cristiano pales arsi Imper po tutio inti ero. E quindi benelio non si istituto mi di persuade ne S Suno ma Olamente, com'e 'Ogni tori eo di presentare gli venti eo carattere che ei Si ede), quindi parmi pote notare chetuita quosta serie di exenti innaturali SSimi non pote Succedere Se non sopran- natural mente, per intervenZione die Straordinaria e manifeSta della pro vul-denga divina, Se non vovi in taliano negare oci e Si Stenga o a polonga o laprovvidenga di Dio S. Ago Stino e Dante due dei tu grandi silosos storio i h siano stati mai, o Sero SSi queSto dilemma di eli non 'esce inquesta propagagione de Cristiane Simo, he Sarebi, Stata innaturale in gni et a chesu innaturalissima in que Sta della maSSima coltura antica fu effetio dei miraeoli che persuaser i OBVertiti OvVero V Venne it mira Olo maggiore θ' infatio grandissimo ademptulo Si Ontro a Utte te agioni naturali , n e fretio SenZa causa e et Pu caS e Dei Palir il fati e Oprannaturale, a religiono SOrtane e rivelata, divina B Ommaris de UIStoria 'Italia, . 3, 3 ΙΙ.

312쪽

ogo t. seligio enim, etiam Si intra termino naturae pecto tur, non terram, Sed caelum P0Spicit, ne alii relationibus respondet, nisi iis qua hominem eum Deo devinciunt. Id vero maximo locum habet rospectu EccleSiue in qua Ordo et Oeconomia Supernaturalis omnino est. Ex quo fit ut Unu eiu proprio ornatur in revolation divina proponenda et X plicanda, in administrations gratiae ope Sacramentorum , et divino cultu, ad se gloriam et

supernaturalem Salutem animarum procurandam ; nec lite ea,

quae mere humana Sunt, attingit, niSi quatenu huic muneri no-c0SSaria Sunt aut Saltem Opportuna. Unde postolus partes a

cordotii declarat his verbis: Omnis poni eae eae hominibus as8rtmptus, pro hominibus constituitur in iis, quae sunt ad Deum 1). Tum sacro ministros, qui Ecelesiae militiam constituunt, admonet no rubia temporarii So immiSeseant Nemo militans Deo, impli cat se negotiis saecularibus 2 Quotius vero do bonis huius vita0 dissorit, nihil sesequontiu fidolibu inculcat, quam ut in d animum abstrahant, atque altiori boni Sint memoros: Qui utunt ui hoc munim, tamquam non utantur 3) Non habemus hic manentem

civitatem, sed futuram inquirimus q); Abnegantes impietatem

et saecularia desideria, sobrie et iuste et si Dicamus in hoc saeculo , expectante beatam pem at adrentum gloriae maoni Dei 5) En popuS, cui fidele S, prout tale Sunt, intendunt ei Spiritus eclosiae en doctrina, quam nobi tradidorunt Apostoli Quivor contrarium inculcant, religionem e divina in humanam convortunt, set nemineole Siae cum fine civilis Soeietatis confundunt; aliis verbis, naturaliSm Gentilium re Staurando adlaborant. Si ora selieita consideretur, hoc ipso quod Christiana religio suturam procurat, praeSentem etiam gignit Vita enim pra0son aliud revora non est, niSi laturR tirocinium et veluti praeparatio ne pro- indo eius ora porseetio nonnisi ex ordination0 ad illam iudicanda otmotiunda est. Quod Sarae non tantum de hominibu Seorsum a copiis diei dobsit, sod do multitudine ipsa hominum AOcietatem offorman tium qui corto Societati ingreSSu naturo in humanum non Xuunt odior sciunt. Immo christiana religio, licet in directo, civili culi harao

maximopero avet non Od quin animo A XOrnat vera virtute, civium propria Sed etiam 'Ilia influXum Salutarern exercet in a Ad Hebr. V. 2 II Ad Thimotheum, II. 3 I Ad Cor. VII. 4 A Hebr. XIlI. 5 Ad Titi in II.

313쪽

CAPUT III. DE SOCIETATE MELIGIOSA. NIMIRUM ECCLESI4 309

ipsa incrementa materialia. Non enim rerum Sensilium apparatum aut vitae commoda tumore recticit, sed ita admittit, ut altiori persectioni non noceant, et tali pretio hab0antur, quali pro murito haberidoboni. Tum etiam nullum asse tum in natura undatum condomnat, sed assuetus omnes rite ordinat ad supremum hominis bonum. Ad ummam, hoc facit ut non finis sex modiis, Sed media ex fine iudicentur.

Vera autem cultura, qualis eumque Sit, maXime pendet e X USu rerum

iuxta obitum naturae ordinem ne usus huiusmodi possibilis homini est, nisi uiti mens et voluntas stabiliter adha0P0antini ultimo. 120. Ex sine Ecclesiae resultat ut Sit una. Cum Scopu Societati religiosae non pendeati varietate ulla locorum vel perSOnarum, sed immutabili et universali relationi respondeat omnium hominum ad Deum liquido patet, eam natur Suamnam S Se OportΘΓΘ et nulli confiniis circumscriptam. Nihilominu id a viribus naturauSperandum non erat tum propter mutua Simultate aut Suspicione populorum, tum propter diversitatem opinionum, in quas tacito mente Seinduntur, Si proprio marte veritatem definir dubunt tum denique propter aemulationem gerendi Supremam auctoritatem, Cuius exercitium quaequo gens ibi adsciscere OlutSSet. At, quod natura sibi relicta non poterat, actum Si divino intervent , et praesidio caelesti gratiae, qua eiusmodi impedimenta do modio Sustulit. Nam corda hominum, uteumque diSSitorum, Deus in Ecclesia Supernaturali caritate coniunXit tum Veritate credendas propria auctoritat obfirmavit, ae definienda et explicanda commisit Pontificis si Conciliorum oraculo, insallibili propter Suam assistentiam; doni tu sormam regimini per Se determinavit ApoStoli eorumquo SucceSSoribu potestate tributa. Hinc emersit ut Ee lesia universalis et Una , quemadmodum exemplar Societati religio Sae exigebat reapse constiterit eamque undeviginti Saeculorum Spalio adversus omnigeno hostium impetu permanentem et tetrigem admiramur. 121. 0rganismus Ecclesiae. Ut organica Ecclesiae Structura rite intelligatur, nonnulla distincti numeri innuemUS. I. Fundamentali constitutio Ecclesia a Christo ipso imm0diato manavit; ac proinde nulli humanae voluntati Subiicitur, nucterreno quopiam iure commutari aut in aliam converti potest. Tota enim Supernaturalis St, neque ulla ratione ab humana voluntate dependen ; quae vi autem sociali ordinatio non alio iuro semipotest aut aliter Consormari, nisi eo a quo originem duXit. Cum igitur eclesia sorma a sola Christi auctoritato proo0SSerit immutabili conditione conStat, a tali Servanda iugiter St, qualem uam Christus serpetuo duraturam Voluit.

314쪽

II. Eo legiae, prout Orphi Soetale eSt, duae Sunt partes multitudo fidelium, num p sociorum qui fide adducti dant illi nomen, o legitima potestas Seu Sacer magiStratus, qui multitudinem gubernat ac regit quod sanctis ipSa notione Societati emergit, quae, ut alias diximus, duobus hisese elementi natura Sua eon Stat Prima pars Laicorum nomine distinguitur, altera Clericorum. III. Ecclesiastica potestas duplex Si ordinis et iuris dictio nis quarum prima ad oblationem aerificii, et consectionem ad

miniStrationemquo Sacramentorum resertur altera ad regendo gubornandosquo fideles, quoad sorum tum internum tum externum. Et ratio si quia ad sanctificationem animarum , qui proximuS finis Ecclesiae est, non Solum requiritur gratia, quae per aeramenta consertur Sed etiam cooperatio subiecti se re tam fidum et hone Sto moreS, ad quam cooperationem urgondam et dirigendam suppetit iurisdictio. IV. Iurisdictio in Episcopis rosidot, quibus Sub ductu Romani

Pontificis munus rogendi Ecclesiam a ChriSto commissum est. Posuit Episcopos mere Ecclesiam Dei, quam acquisicit sanguine suo 1). Attamen, tamquam in Capite et Supremo moderatore, in ipso Romano Pontifico colligitur, qui Principi ApoStolorum, nempe Petro, Sue edit a proinde Episcopia est univorsali Ecclesiae, et voluti Episcopus Episcoporum Tu es Petrus, et uper hanc set an aedificabo Ecclesiam meam et portae inferi non praevalebunt adnersus eam. Et tibi dabo laces regni caelorum. Et quod uinque liga eri Super terram, erit ligatum et in caelis et quodcumque Soloeris Super terram, erit olutum et in caelis 2). Ex Romano autem Pontifico, velut e sonto, derivatur in Ceteros EpiScopoS; quare i qui ab eiu communione Separatur, hoe pSo omni auctoritat in fidelium gubernatione deStituitur. V. Forma rogiminis in Ecclesia Dei est simplex monarchia; siquidem summum imperium unam dumtaXat personam informat. Nihilominus quoad potestatis exercitium aristogratia quodammodo

temperari dici posset propiore quod Episcopi in Conciliis una

cum Pontis e summam iurisdietionem Xereent, et vere principeSSpirituale sunt in propria Dioecesi respectu cuiuilege condunt et ceteri auctoritatis muneribus perlanguntur. Immo de democratia

etiam, ut sentit Bellarminus, aliquid participat hoc Sensu , quod omnibus indiscriminatim licet via sacri ordinis ad quemlibet ma-

315쪽

CAPUT III. DE SOCIETATE RELIGIOSA, NIMIRUM ECCLESIA 11

gistratum adipiScendum, ne Supremo quidem imperio Xcepto liber aditus patet et Sio a gerenda Christiana republica nemo excluditur. VI. Potosta Ee eleSiae non modo actus externo rospicit Siqui-dom fideles , quibus imperat, homines sunt qui exturnis actibus operantur); sed etiam et praecipue re Spicit actu internos; siquidem conscisentiam quoquo diiudicat et ea definit, qua ad Fidem tmore pertinent. Quare eius auetorita Spirituali QS non modo ration finis, sed etiam ration subjecti, in quod proximo et praseeipue peratur. Si revor totum hominem, quatonia ad Dei cultum et setornam Salutem dirigendus St, moderatur et gubernat. Ex hiS, quae ad naturam Ecclesiae non tam Xplicandam quod propositum OStrum egredituro , Sed leviter adumbrandam X po- Suimus, ad Sequentem propo Sitionem Constabiliendam adducimur.

PROPOSITI UNICA.

122. Ecclesia est erum imperium spirituale, inter homines Deo constitutum, dice sum Omnino ab imperio tolli, eoque longe praeStantit S. Prob. Quod sit verum imperium per Se lueet. Nam Si vera Societas, multitudine et auctoritate eonStans, proprio fine et organismo praedita. Quod vero a civili sociotat differat, facit ost0ndi tur Siquidem elementa omnia, quibu eoalescit, ab elementi di-Screpant, quae illam efformant. Et Sane, membra civilis societatis sunt homine determinata regionis , et quoad mutua relationes inspecti in ordino mere naturali membra autem Celesia Sunt quidem pSi homines, at non modo per totum orbem diffusi, Sed etiam conSiderati in ordine Supernaturali et quoad relatione erga Deum tamquam eorumdem Supremum dominum et ultimum finum Finis societatis civili est elicita temporaria, quae emorgit ex stabilitate ordinis sexterni et tutela iurium inter hominos finis Ecclesia estselicitas aetorna et Supernaturalis fidelium, qua emergit X PO- curation divina gloriae et sanctificatione animarum Auctoritas civilis a Deo procodit Sed ut auctore naturae, ut a lactis humani et hominum libortat pondo quoad concretam regimini. rmam auctoritas ecclesiastica a Deo procedit ut auetore gratiae, ab eoque unice pendet non modo in se quoad rem ipsam, Sed etiam quoad Subiectum Specifico consideratum, nempe quoad regimini formam, quae a Christo deiserminata est. Quare ab homino mutari nunquam poteSt. PoteStas civili externum apparatum mediorum ordini morali conserentium, proprie respicit, nec ullum influxum directe in

316쪽

ipSum ordinem moralem Xereet potestas EccleSia non Solum X ternum Sed internum etiam hominem per se respicit, ac directe ipSum ordinem moralem attingit tum ea, quae Sanei in terris, eon firmantur in caelis. Brevi ea omnia quae ad utramque Societatem pertinent, licet analoga Sint mutuo, tamen sunt longe divor Sa et tantum inter Se differunt, quantum caelum a terra discrepat , et ordo Supernaturalis a naturali. tque hine patet etiam tertia parS propo SitioniS, nempo quod imperium Eeelesiae Sit praestantius imperio civili Nam ius fini est altior origo divinior, extenSi maior, media nobiliora, coniunctio Sociorum intimior, eum non modo X- terna operationes, Sed affectus otiam voluntati set mentis iudicia pertingat omnia igitur elementa,quae ad naturam societati attinenteXcellentiora Sunt in eclosiae, quam in Statu politico. Solovntu di 'cultate8.123. Obiic. I. Imperium in proprio territorio, in quo iurisdictionem Uam Xercent, concipi nequit. Atqui Eeelesia caret proprio ter ritorio nam quaeque terra plaga alicui Subest imperio civili Ergo non est veri nomini imperium. R. Onc mai et nego in Ad euiu probationem dist. Quaeque terrae plaga alioui subest imperio civili, quod impedire nequit quo minus eadem Subdatur imperio Ecclesiae quoad finem proprium religionis, conc quod ipSam impedire iure poSSit n. O. Domini est terra et plenitudo eius 1). Iam vero Deus Sio Eg- l0Siam instituit, ut se prauoseptum et ius de durit se diffundondi in UniverSam terram. Hane igitur pro territorio ipsi attribuit. Undo S. Bernardus ad Eugenium III, Summum Pontificem, Seriben aie bat O be exeundum est et , qui forte Dolet e lorare quae non ad tuam pertinent curam 2). Hine eelesia nomen catholicae idost univorsalis, Sibi adsciscit. Quod autem singulae terrae parteSalicui civili subsint ditioni , id oram dissicultatem non habet, Si

animadvertatu diversita utriusqu0 imperii. Ecelusia enim homineAsibi subdit quoad ordinum et finem vita aeternae, reSpectu CuiuScivili auctoritas nullum per se tu habet, eum nonnisi rerum materialium et ordini temporalis ambitu contineatur. 1 Ps. XXV.

2 De Consideratione l. III, 2. I.

317쪽

Obiic. II. Si ita osset, tune hab0Potu Status in lati I ex quo perpetuae perturbatione et mutui consti eius orirentur. Ergo di

perium civilo, quam imperium Ecclesiae; Siquidem validius est ius selieitati aeternao, qua est finiSEcclesiae, quam tu selicitati t0mporalis, quae est ni societati politicae. Sed bono salo nuutrum taciendum est, cum antecuden illud Sit plane salsum. Nam tunc ha-bsetur Status in Statuit iurium pugna, eum duae poteState eiuSdem ordini supremum imperium sibi tribuunt, et eadem negotia Sub eodem respectu administrare contendunt. Non autem ita St, Cum iter rerum temporalium, altera Spiritualium ambitum sibi vindicat, inmixtis sero debito ordino disponuntur, pro relationum diversitate et iuxta dependentiam, quae ex finium natura reSultat et iuri praeval0ntia. Quod Si nihilominus quandoquo conflictus et perturbatione oriuntur', id humanae voluntati vitio vertendum est, quae ut cupiditati obsecundot, divina ordination So Subtrahit. At pserperame abusu humano ad oritatem infletandam argumentum fieret. ARTICULUS II. De tu ibus EccleStal.

124. Iura Ecclesiae sim iura Christi. Ut homo individuus sit

quaeque Societa propria possidet iura, ex ipsa eius natura di manantia, quibu proindo spoliari nequit Sio etiam Eeclusi suis iuribus ornatur essentialibus, quae ab ipsa dotrahi nulla ratio nopoSSunt. Immo , Si re Recurate conSideretur , eum Ecclesia sit proprietas Chri Sti, qui eiu S dem caput A et rex, vicaria tantum potestate a Supremo Pontis eo repraeSentatus iura EccleSiae oadem sunt atquo iura Christi. Quare non Solum inviolabilia sunt et aera verum etiam tanta dignitate eminent, ut merito pro divinis habeantur. Hinc consequitur ut quibuslibet aliis iuribus in colli Sione praevaleant, a laedi aut praepediri me atrocissimo

sacrilegio non OSSint. Cum non ius canonicum, sed tu naturale tractemuS, et de Ee- eleSi non X PODSSO, prout materia requireret, Sed Summatim diSSeramuS, quantum nempe enorali aliqua notio patitur non omnia Ecclesia iura, sed potiora tantum et quidem non tam X-plicatione quam potius mera indieation delibabimus.

318쪽

314 IUS NATURAE PARS II IUS SOCIALE

PROPOSITIONES.

125 Pno pos1Τ1 1'. Ecclesia ius habet se propagandi per totum orbem, etiam renuente civili potestate. Prob. Hoc ius evidonio seruitur eximeto, quod Christus Eeclosia imposuit, praedicandi Evangelium in univerSo mundo, et ubique regenerandi homine salutari lavacro En Christi verba Data est mihi omni potestas in caelo et in terra Euntes ergo Ocete omne8 gentes baptizante eos in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti, docente eos Serrare omnia, quaecumque mandani obis a ). Quolo eo observandum St, quod Christus mittit Apostolo ad omnes gentes mittit independenter a venia Principum mittit vi absolutae pot0StatiS, quam a Patre receperat in easelo et in terra. Non enim dixit ut ab Impurator aut Regibus saeuitatem impetrarent, sud tamquam rationem illiu missioni unice adduXit potestatem, quae ipsi data sui a Patro in caelo et in terra. Dum vero Christus huiusmodi omelum ae proindo ius tribuit Ecclesia0 praescribit etiam modum, quo propagatio illa perseienda est nimirum non vi aut armis, sed praedicatione et di Seiplina, qua ad Ecclesiam libero amplectendam homine adducuntur. 126. PROPOs1Τio 2'. Ecclesiae ius competit se in locis, ubi suntsdeles, constituendi, et e licandi organa, quibus piritualem uam

potestatem eaeerceat.

Prob. Fideles postquam in Eccle Siam per baptiSinum, quod eiuS veluti ianua est, ingressi sint, auctoritati subiiciuntur Ecclesiae quae

proinde eo regere et gubernare debet, propter metum, quo dStringitur, pascendi gregem. Atqui id Eccl0Si praeAtare non OSSet, ni Siso in iis locis constituuro iuxta hiserarchiam, a Christo determinatam, et organa eXplicaret, quibus eiu pote Sta exercenda St. Ergo te. Praeterea, cuique rei in Situm est ut ho ipso quod alicubi 0XAtat, i ruatur Se iuxta propriam naturam evolvendi. Haec vis, quae inentibus ration carentibus physica tantum est in sentibus rationse praediti os moralis, seu ius ius enim nihil aliud est, nisi vis mo-PRES. HuiuSmodi ius respectu societatum, tu constitutivum appellari Solet quod prosecto compotero debet Ecclesiae, quae non modo SO- elota eSt, Sed Societas divinam habens originem. Immo praedictum iu tantae virtutis si, ut nunquam ab alii oro tur cossidi possit: Siquidem respeetu celosia immediat oritur a praecepto Christi;

l MΑΤΥ11. XXVIII, 18, 19, 20.

319쪽

rospectu autem fidelium maximo omnium ossicio reSpondet, quo nimirum tenentur ad se ordinandos in Deum, tamquam in finem

ultimum.12T. RoposiΤ1 3. Auctoritas Ecclesiae triplici munere e licatur lectialatino, aesecutio et iudiciario. Prob. Id patet o ipsa notion societatis: Si enim Eeologia Societas est et verum imperium , licet Spirituale gaudero prosecto debet iuribus, qua se Societatis et imperii natura di manant. At Vero, ut capite Superiore dixi, concipi imperium nequit, in sa- cultat serendi leges, prout necesse est ad bonum Commune RSSequendum , tum ea applicandi motui sociali, et cognoscendi de Sociorum actibus utrum earumdem praeScripto Sint consorineS. Haec igitur munia, quae non aliud Sunt, nisi potesta legifera eXSecutiva, iudiciaria, reapse Ompetunt celeSiae. At vero ita competunt, ut nulla ration coarctari, aut in diversa subiecta disposci, aut ullis conditionibus temperari quoant. Id enim cadero poteS in uetoritatem, quae aliquo modo pendet ab ho minibus, Saltum quoad regiminis Xercendi ormam. At nequaquam convenit auctoritati, qua tota quanta est, Sive in Se Sive quoad Subiectum in quo resideat, unico pondet ab institutione divina, quemadmodum de ecclesiastica auctoritate contingit. 128. PROPOSIT 1 4. Ecclesiae competit potestas coacti a etiam quoad inferendam im materialem. Prob. Id non est nisi corollarium praee sedenti propositionis. Nam inutilis omnino foret triplo illa potostus, nisi ius otiam ha bero tu cogendi contumaces ad Observantiam logum, et reprimendi conatu In Riorum hominum, qui earum applicationem impedire et ordinem turbaro nitantur. Quod autem o ius ad vim externum et materialem inserendam se exton dat, mani Stum Si tum quin non aliter actus Xteriore hominis cohiberi possunt; tum quia crimen cum inde habeatur, quod homo Sensitivus in Surgat ontra rationem, in partem pSam SenSitivum auctorita reagere debet ad squilibrium ordini restituendum.129. RoPost Tio . Ecclesiae competit ius proprietatis seu possidendi stabiliter bona temporalia. Prob. Si personae individuao, ut alia oStendimus, Minaturae graudent iuro propristatis, Seu possidendi bona tum poralia id mulio magis de coetu plurium, qui societatem offormant, dicendum est. Non modo quia in collectione plurium summa conflatu iurium Singulorum, quae te in unum coagmentata longo validius ius exhibent, quam elementa singula Seorsum accepta; Sed etiam quia

320쪽

it S Societas, iuxta lege propriae natura et originis, ius habui S conservandi et adhibendi media , in quibu conServari non poSSet. Quod si id pro quavis societato militat, sortiori iuro militat pro Ecclesia cuius exsistuntiam conservatio immodiata Dei ordination nititur, et cuius Seopu magi intereSt, quam Seopu ulteriuScuiuslibo societatis. At 0ro Ee lesia in proprietate ne Suae conservationi et incolumitati, nec fini quem intendit, Sati prospicere poSSet Plurimae enim Xpensa necesSariae ipSi sunt, tum ad divini cultus, qui externus est et visibilis, ornatum se magnificentiam tum ad ministros, quibus utitur, convenienter alendo , iuXta Singulorum munerum exigentiam et dignitatsem, ut si Se immunes Servent ab omni terreno negotio et divino cultui a Saluti animarum unico vacent; tum a beneficentiam exercendam erga paupere Vel infirmos, quae par est religionis tum denique ad subvenisendum piis institutionibus ut ducationi lori eorum. Haec autem POpPietas stabilis ossu dubet se ab omni impedimento libera secus me dia, o qui bii loquimur, incerta SSent, rectaria, atque ab aliorum voluntate pondentia, quod Securitati a libertati colosias

Atque hinc sequitur iusmodi ius tam aerum Sse atque inViO- labile, quam aerum se inviolabile At ius proprium Servandi e XSi- Stentiam a tutam efficiundi quod ius in Ecclesia , ut diximu , divinum est. Confunditur nim cum ipso iuro Christi, cuiu Ecclesia corpus S et regnum.

130. PROPOS111 6. Ecclesiae competit ius instituendi coetus Sacro Seu minore consociationes Di quarum deles, qui cupiunt determinatis lectibus sub regimine peculiaris auctoritatis, ab Ecclesia dependentis, perfectiori Ditae genu prosteantur. Prob. Hoc ius evidenter consequitur ex iuro, quod habet Ecclesia, A libor sexplicandi intra limites propriae activitati et finiS. Et Sane, huiusmodi coetus, qui religiosae familiae nominantur, Sunt velut in-Strumenta quaedam, quibus Ecclesia ad divinum cultum si salutomanimarum Securiu et perseetita promovendum utitur Sicut peculiare cotiso elutione Civil0S, ut quae ad induStrium, vel arte S, Vel Commercium pertinent instrumenta Sunt Statu politici, quibus ci- ilem suum finem assequi nititur. Tum etiam militiam quamdam

Sacram conStituunt, quae Fidei armi Ecclesiam dolanda et amplificet, ac voluti exorcitibus permanentibus assimilantur. Ut igitur Status politicu praepediri nequit quominus Sua societateSossorinset, et ad Se tutandum copia militum inStruat Sio etiam do Ecclosia dicundum est. Et quemadmodum in ea re civilis societas: -

SEARCH

MENU NAVIGATION