Aretalogiae libellus A R.P.M. Iohanne Baptista Irriguo Florentino, regente S. Spiritus, Florentiae compositus

발행: 1591년

분량: 119페이지

출처: archive.org

분류: 철학

31쪽

ε1 Aretalogiae

io obiectum estens appetibile sua persectione allis

ciens hominem ad eius perceptionem. xi Obiectum est sensibile vel intelligibile bonum 1nducens hominem in ordine ad Deum ad sui ipsius apprehensionem ἀia obiectum est res cognoscibilis mouens potentias animae per congruos actus ad suam persectionem.

Caput vigesimum Quintum continens Notiones Fclicitatis.

a Elicitas est hominis quietatio in bono in amissibili supernaturaliter acquisitio. et Felicitas est miseriarum omnium atq, culparum rate depulsa subiectio. I Felicitas est traquillitas animi in actibus rirtutumia ordine ad Deum optime quiescentis . Felicitas est optati boni facilis assecutio ue Felicitas est secundus tanquam virgula diuina cun

ctarum rerum euentus.

6 Felicitas est facilis bene uiuendi, & recte operam di facultas.' Felicitas est praemium,ac finis, merce', virtutum. 3 Feliciis; est summi boni sperata fruitio ex piae dentibus meritis per gratiam acquisita . y Felicitas est pulcherrimum, iucundissimum bonum naturam intellectualem perficiens. to Felicitas est diuinae benignitatis munus, quo per

virtutes homines recte uiuunt.

at Felicitas est omnium bonorum hilaris ac tuta permane a possessio. x a Felicitas est vita iucunda cui prospera cuncta semper eueniendo succedunt.

Caput

32쪽

' Caput Vigesimum Sextum continens. Primam Conclusionem Spei.

SP s est animi motus.

t q. inducit ad honestos moderatosque laborex 'a q. suadet virtutes esse acquirendas. 3. q. vitia cuncta sugere docet 4 q. excludit expectationem mali.

s q. Deo facit homines perpetuo adhaerere. 9 q. aeterna bona tantum decernit esse quaerenda .ro q. mundi vanitates & insanias falsas contemnit. 3r q. dirigit omnes humanas actiones in obsequium Dei. Ia q. erigit mentes hominum ad credendum diuinis promissionibus.

Caput Vigesimum Septimum continens Secundam Conclusionem Spei.

SPes firmiter tendit in propriu faelicitatis obiecta,

i q. spem abiiciens deserit semetipsum quod sapiens nunquam efficere debet. α q. non sunt dimittenda media ordinata ad finem incolumitatis atq; salutis. 3 q. in rebus aduersis est etiam bene sperandii, Deus enim adeo potes est ut ex malis quoq; bona eliciat ' q. sola perseuerantia in bonis operibus coronatur. Is . q. semper desperatio est fugienda. ε q. nullus unquam debet a Deo recedere cu sit proprium fidei spei, dccharitatis obiectum. q. non minus est in Deo crededum qua sperandia .

33쪽

x q. eonfunditur in aeternum qui in Deo actualiter aut habitualiter saltem non sperat. s q. si desperatio est causa damnationis ergo spes

salutis . .

ioq. diuinum auxilium semper est implorandum . 33 q. semper expectanda est mali remotio , de boni yossessio. 8 et q. frustra curreret obtinere bravium speras, ii alii, tenderet,aut ab inchoato cursu desisteret .

Caput Vigesimum Octauum continens Tertiam Conclusionem Spei.

OBiectum sperate felicitatis est aeternum.1 q. Deus. a q. felicitas est finis ordinatus ad Deum de non ad alium finem. 3 q. felices omne aeuum transigunt absq; molestia. q. selicitatem & praesertim diuinam nulla circumscriptio temporis dimetitur.

te debet.

deueniret.

tem ad nexam .s q. mentes beate sunt supra tempus.s q. si felicitas aliquem terminum haberet praescriptum , vltra illum non esset felicitas. Io q. sicut spes in uia debet esse perpetua & continu

ita felicitas in patria debet esse incessabilis atque I q. appetitus hom inis satiari no potest a re sibi inferiori neque finita. et Φ

34쪽

I 2 q. temporalia bona ex malo eorum .su sunt caula damnationis potius quam salutis eternae.

Caput Vigesimum Nonum Continens distinctiones Spei.

SPes aut est omnis vel nulla, multa vel aliqua. v

ra vel falsa, perspicua vel obscura, beata , seu fri strata,exigua uel magna, perennis aut deficiens plena vel vacua seu vana, firma de stabilis , vel inconstasci variabilis,reposita vel ablata. certa uel confusa,clara quo ad Oidinem, de dubia in rebus humanis quoad euentum. Potest in super considerari spes per eo parationem ad potentiam,aetum,obiectum, de habitum, quo ad bonum creatum dc temporale vel quo ad bonum increatum de eternum , quo ad medium pamiacipans vel eliminans extrema, quo ad statu vel quoad terminum, quod ad actum elicitum vel imperatu,

quo ad affectum ,vel quo ad notitiam, quo ad gratia vel quo ad merita, quo ad media vel quo ad finem . quo ad bonum finale adipiscendum vel quo ad auxistium efficax ad sub ueniendum . quo ad actum praecedentem, concomitantem vel subsequentem,quo ad intentionem vel opus sperantis, quo ad bonii humanae naturae proportionatum vel supernaturale, quo ad bona nature gratie 5c gloriae, quo ad promissa premia vel quo ad comminationem paenarum, quo ad praecepta, consilia dc admonitiones verbi diuini. Quedam etiam est spes veniae misericordiae, liberationis a malis,collationis diuersorum bonorum, receptionis munerum ac diuinorum donorum, quedam est charitati

adiuncta quaedam a charitate disiuncta dc separata . quedam est commendabilis quaedam detestabilis, qugdam suffragi j quaedam auctoritatis quaedam inducie ad consecutionem finis dc quaedam requirit media ordinata ad surcinum beatitudinis finem. a C a Capua

35쪽

A calogiae

Caput Trigesimum continens Proprietates & effectus Spei.

SPes dicitur beata,bona,eximia, melior hypocritae

crescens, mali, populi, perennis, posteritatis, sancta, superuacua sumina, virtutis, uitae, gloriae. salutis, sola, optima,exrema , explorata , recta impiorum , proposita, uiua,una,

spes non confundit, beatos homines efficit . Nam Deus protegit benedicit, adiuuat, liberat, Sc saluat omnes rite sperantes in se. Spes fortes homines efficit, inducit ad videndu quod creditur, in aeternitate animam erigit, in doloribus audium assert, in laboribus tolerantiam, in tribulationibus consolationem, in calamitatibus mitigationem .

Spes prostratos erigit atq; deiectas vires reparat, de biles corroborat, cor eleuat corruentes sustentat. apsos fulcit, ad alta evehit, hostes vincit. Dei amorem inducit, Deum inquirit. Deci seruire facit, tentationes superat,tentantes fugat, misericordiam promeretur,a periculis eruit, inopes reficit, pauperes ditat, impios iustificat, miseros beat, in erumnis non deserit,homines Deo per matrem redemptoris nostri conciliat, Ipsa est enim dulcedo spiritus ec spes nostra, mater pulchrae dilectionis dc sanctae spei cum in ea sit omnis spes vitae de virtutis . Spes lade cucta diuine gratiae recte opeiado meretur, quod facile probari posseti omniu factoru exepta Spei ad lucta est beneficetia, hilaritas solertia, pati etianitidi conleptus,ab negatio sui ipsius, solitudo,austeritas conte platio diuinoru, orandi assiduitas vigilantia, sollicitudo, ac timor Domini dc cuncta alia q possut qua uia ratione ad spei virtute referri Caput

36쪽

Caput Trigesimum primum continens

notiones Charitatis.

x Haritas est finis precepti de corde puro, dc co ,scientia. bona, dc fide non ficta . a Charitas est amor gratuitus quo deus ex toto corde propter se , dc proximus in bono diligitur propter deum .s caritas est assectio animi delectabiliter nos Deo

coni ungens. 4 Charitas est virtus qua Deum videre eodemq; per frui desideramus.s charitas est vehemens in bono voluntas, aman. tem copulans cum amato obiecto. o charitas est recta ordinatio voluntatis tendentis tota virtute, in amandum obiectum propter viti

mum finem .

7 charitas est habitus quo amabile obiectum omne, in ordine ad Deum semper diligitur. a charitas est amor diuinus in se continens rationet principiumque merendi. s Charitas est communicatio vitae spiritualis, per quam ad beatitudinem peruenitur. ro charitas est habitualis forma super addita poten tiae naturali inclinans ipsam ad actum amoris, de faciens propter Deum prompte mala pati, dc bona delectabiliter operari. Ir charitas est amicitia hominis ad Deum. Ia Amor fraternitati si 3 Appetitus fini ultimo copulans.r Bonum habentem proficiens. is Communicatio cuiuscumq; boni. I 6 Concordia animorum in bono .. 37 custos timentium Deum .i3 Directio actuum humanorum.

37쪽

38 Aretalogiae.

19 Expulsio malarum cogitationum, &cupiditatum.

Σο forma virtutum.

ar Fructus primus spiritus Sancti. aa Fundamentum aedifici i spiritualis a3 Gratiae diuin e subsidium . Iugum Christi suave, & onus leue. ' aue Mater spiritualium bonorum. 26 Medium assequendi promissiones diuinas .a Mors vitiorum .as Nuptialis vestis electorum .as odium peccatorum. 3o operimentum omnium delictorum. 3 Persectio uitae. 3 a Principium meritorum. 33 Radix omnium bonorum. 3 Regula morum. 3ue salus ani ines. 36 Societas electorum.

37 Vinculum persectionis, de pacis. 3s Vita sanctorum. 30 unctio spirituali; morbos animae sanans. o Vnio piorum fidelium . 43 Charitas est virtus adherere faciens Deo voluntatem creatam, propter beatitudinem obtinendam vel eon seruandam. a Charitas est recta animi affectio qua homines per odium sui , proficiunt in amore Dei & prossimi. 3 Charitas est amicitia Christi glutino copulata, qua homines honeste sibi inuicem in Deo conuiuunt. ι Charitas est coniunicatio Sancti Spiritus qua vo .c tus est unusquisq; in fili j Dei societatem . ue Charitas est continus animi motus & voluntarius ad fruendum Deo propter se ipsum . 46 Charitas est virtus theologica, fundata super bonitatem diuina , quae versatur circa operationes quae sunt ad alium sub rat ione benefici j gratuiti. I Chari-

38쪽

Caput Trigesimu primu . 3

4 Charitas est habitus infusus aut in cordibus nostris diffusus, coniungens optima intentione nos Deo, quem omni conatu semper amare debemus . 43 Charitas est virtus habens pro ultimo obiecto finε humanae perfectionis ad quem cuncta virtutum opera diriguntur . 49 Charitas est vis appetitiua persiciens inclinatione optantis, & dirigens omnes hominum actiones idiordine ad summum bonum. so Charitas est perfectio attingens per varios amoris effectus primam, & praecipuam requiam humano. rum actuum, in qua tandem consistendo quiescit.

Caput Trigesimum Secundum contisnens Notiones Finis .

i ΠΡ est causa ad quam reducuntur alia omnia o genera causarum . a Finis est ens propter quod aliquid sit secundum

naturam,

s Finis est principium mouens intentionem agentis ad aliquid operandum. 4 Finis est perse ctio rei factae secudum aptitudinem congruam sibi conueniens s Finis est assequendum bonum euius gratia aliquia recte fieri debet. e Finis est complementum aliquid intrinsecus, ver

extrinsecus rite ordinatum perficiens. 7 Finis est uniuscuiusq; rei extremum a natura, sea ab arte intentum. 1 Finis est optabile bonum imponens necessitatem agenti.

s Finis est ratio bonitatis euilibet operi de electioni proposita. ro Finis est voluntatis obiectum propter se princip . Her appetendum.

39쪽

Ii Finis est adeptio perfectionis intentae, qua nihil est aliud inagendo posterius .ra Finis est optimus rerum omnium usus ordinat ad fruitionem felicitatis aeterne. .

Caput Trigesimum Tertium continens notiones Prqcepti. .

D Raeceptum est recte uiuendi norma obtempera, Γ turi, congrue assignata. . Praeceptum est regula mores hominnm ad Domiani obedientiam diligens.1 Peaeceptum est ratio obseruanda neminem contra leges errare permittens. 4 Praeceptum est legis particula nihil contrariti, aut a nefas agendum esse praescribens . . . 3 Praeceptum est institutio indicans quid de quomo- .do aliquid sit re cte agendum. 6 Praeceptum est directio agibilium ad debitum fineo Preceptum est ossiciorum executio imperata, negligentes eximens ab errore. Praeceptum est instructio dirigens gressita hominis in semitis Dei. D Praeceptum estosalutare documentum, nihil mali fieri sinens contra legem diuinam,o Paeceptum est ordo regens actus humanos, ne in aliquod flagitium prolabantur . et I Praeceptum est maioru admonitio formidine ponae quandam imponens ob edituris necessitatem . a Praeceptum est sanctio aliquid agendum, vel deui tandum esse suadens , qua diuini iuris naturalis, gentium , atque ciuilis regulae cunctae seruantur , ut temporalis atque aeterne vite omnia impedia menta penitus repellantur. ι

40쪽

inis Iasile ia

des. talis ,

aput

' Caput Trigesimum Quartum continens

Notiones Cordis.

i Or est nobilissimum humani corporis mem a brum primum vivens,& vltimum moriens. , a cor est sentiendi principium, quo animalia vege

tantur, nutriuntur, ac uiuunt.

lium, animalium, di vitalium continens. γε cor est sedes animae habens vim secundum longitudinem attrahendi, secundum s oportet fingere nomina cum deficiunt) transuersionem retinendi, de secundum latitudinem expellendi. s cor est membrum praecipuum attrahens a pulmo ne aerem propter vitam , dc ab epate sanguinem propter nutrimentum sibi conueniens quo incohimi nihil mali accidit animali. 6 cor est pulsatilium uenarum seu arteriarum origo continens inter panniculum de carnem eius permixtos quosdam humores, humano tamen corpori necessarios.

γ cor est intima pars eorporis humani pyramidali forma consistens,& quibusdam concauitatibus , ab inferiori parte sensim ad superiorem in latitudinem tendens.s cor est fons purioris sanguinis quamuis sanguis

purus non detur virtutem suam per uniuersum corpus diffundens.s cor est caro fortium villorum seu fibrarum vehementi diuersitate contexta, in quo tanquam lineae rectae in suo centro Vires omnes animalium

vniuntur.

io cor est materiale cuiuscunque motus alterationis dc agumenti corporis humani initium , quo bene valente sospes vita hominis conseruatur.

SEARCH

MENU NAVIGATION