Decreta authentica congregationis Sacrorum Rituum ex actis ejusdem Sacr. Congr. collecta cura, et studio sacerdotis Aloysii Gardellini ... Tomus primus septimus Ad decreta authentica Congregationis Sacrorum Rituum appendix altera, continens instructi

발행: 1825년

분량: 272페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

231쪽

est deputatus . Huiusmodi autem lex municipalis est, nec praetergreditur Urdiem , ejusdemque confinia ; sed quoniam respicit Sacrae actionis decus , debitumque cultum Sacrae Eucharistiae palam expositae exhibendum; ubique esset religiose servanda ; dc praecipuum onus Episcoporum est invigilare , ne in respectivis eorum Dioecesibus publica ulla fiat expositio, nisi petita , & obtenta ipsorum licentia , ut Sacra Rit. Congregatio pluries edixit , ceu mox videbimus .

2. Etenim, juxta disciplinam , quae modo viget, saepenumero fit SSini Sacramenti expositio , quod praesertim accidit in cultis Civitatibus , in quibus elegantia , nitore , amplitudine Ecclesiarum , vasorum , & suppellectilium , quae necessaria sunt , copia , populorum religione decenter , debitoque cultu praestantissima haec sunctio exequi potest. Verum non omnes expositiones aeque sunt Solemnes, sed aliae plus , aliae minus celebritatis habent. Solemnissima est illa, de qua huc usque egimus ς tales sunt etiam , quae tam Romae , quam alibi fiunt in octava Corporis Christi , vel tempore bachanalium , vel in octiduo defunctorum . His adnumerari possunt expoSitiones quaedam extraordinariae , quae praecipiuntur in gravi aliqua Christianae Reipublicae necessitate , in publicis calamitatibus , & periculis , vel in gratiarum actione pro acceptis a Deo beneficiis. Aliae sunt minus solemnes , & ad breve tempus, vel statis diebus fiunt in implementum piarum fundationum , vel in Sanctorum natalitiis diebus , vel in novemdialibus, et triduanis precibus peragendis , vel etiam pro aliquo infirmo , aut alia privatae personae , seu familiae necessitate . Et hae omnes , cum exponatur Sacramentum palam in throno , sive ex publica , sive ex causa privata fiant, publicae dicuntur . Aliae demum sunt omnino privatae , & in his non collocatur Ostensorium sub umbella, sed aperto Ta- hernaculi ostiolo, Sacra Pyxis, suo operta Velo , populo patefit. 3. Ut primum de expositione publica loquar , vel haec solemnissima sit, vel minus solemnis , dummodo extrahatur Sacramentum e Tabernaculo, & palam collocetur in throno sub umbella , fieri nequit privata auctoritate , sed ordinarii licentia omnino est necessaria . Innumera sunt S. R. C. Decreta , quae id declarant. Aliqua ex iisdem indicare sat erit: In Thelesina 8. Fρbruarii i63 I. petentibus Canonicis Cathedralis r an Possent e nn re Pro EO 'tim amhitrio orationem quadraginta horariam 8 Sac.Congregatio respondit: 'uoad orationem quadraginta horarum ρosse,de licentia 'isco linhac collectione num. 7sa.ὶ In Cra isen. 28. rilis i6 O. declaravit z nullo modo conυenire , nec posse per Regulares , neque Tom. VI. P. a. o PDisiligod by Cooste

232쪽

ctilaros pu3lice exponi Sacramentum sine expressa licentia Ordinarii ; et ideo onmino ρrohibendos contra cientes : in quo Decreto notandum est, quod petitio solos respiciebat Regulares , sed Sac. Congregatio opportunum duxit declarare , quod etiam Saec lares lege tenentur Ibid. num. Io 77.) ac tandem in Tololatia die I 8. Descombris I 6 7. S. R. C. inhaerendo Decretis saepius pPr ortem trimariam ρι omnigatis , Dioecesis , et Cisitatis Tolotanae Cloro tam

e lari , quam Regulari , Moniali s , atque Confratribus

cium Enchnristiae Sacramentum Publice e merc,nisi Ctim SP esuli ordinarii licentia , non licere ; et mohedientes Poenis, et ccΠ- stiris coercendos esse declarauit. Ibidem nin. I 4 4. in Alia praesertim relate ad Regulares , ic Constaternitates habes sub num. 672.8C6. I 38s. 1617. ad duo. I. I 6 I. 16 7. I 66s. 2329. 28O9. dc alibi.

Neque , ut supra jam dixi , ad expositionem publicam , pro qua

necessaria est licentia ordinarii , requiritur magna celebritas ex causa gravi , ac publico Ecclesiae bono ; satis est, quod Sacramentum e Tabernaculo extractum collocetur in throno , etiamsi fiat cum Ostensorio velato . Ne alia quaeramus argumenta , una sussicit Instructio , quae rem declarat , prohibendo : d' emorro ii S O

gramento Sotio quatilet Ulia pretesto , o constietudine PUD NCVMnamum πανσ , ne Per in ermi, seneta brei e etc. o ulmeno liceneta etc. Quod si liberum cuique soret sub praetextu consuetudinis , aut causae privatae, quae magnam non exigit solemnitatem,Sacramentum publice exponere, innumeri orirentur abusus,dc sorte expositiones fierent sine decenti apparatu, frequenter nimis,dc cum maximo cultus ,

de Religionis detrimento . Quamobrem non ita faciles esse debent Episcopi in elargiendo licentiam cuique petenti: ad ipsorum solicitudinem pertinet in id potissimum incumbere , ut 8c rationabilis interveniat causa, dc debito consulatur obsequio , ne expositio inop portune fiat, vel necessaria desideretur decentia . . Esset hic percontandi locus , num expositionis Sanctissimi Sacramenti frequentia magis congruat, quam si raro fiat . Quaestio haec est, quae adhuc pendet in decisa . Christianus Limus de Sac. ProceSSionibus caP. I a. inter ejus opera tona. II. frequentiam laudat, quod populum abstrahat a spectaculis , otio , dc confabulationibus, ad virtutum actus excitet , ad Ecclesiam convocet, dc templis ipsis, veluti dum in aula Rex sub throno palam conspicitur, majorem con

ciliet venerationem . Contra vero Thiersius lib. a. CV. u. magis comvenire existimat , quod raro fiat, quia ex frequentiori Sacrosancta Mysteria vilescunt, Zc imminuitur christianae plebis devotio ;hinc tria constituit scilicet . Primum haud permittendum unicui-Diuilipso by oste

233쪽

que , ut Eucharistiae Sacramentum , cum lubet, exponat, sed Pon. tiscis , dc Episcoporum in hac re sententiam servandam . Secundo juxta Ecclesiae instituta , & sapientum virorum opinionem id concedi rarius debere . Terlιο idipsum per Octavam Corporis Christi perfici solum sas esse , vel cum gravissima causa Religionis .

aut Reipublicae id postulet , quae ab Episcopo dijudicanda est.

Thoo hilus Bunnudus notor. toni. I s. Ecclesiae judicio rem esse relinquendam censet , quamquam in Inserui sententiam propen dat . Timendtim est , inquit , ne in estas III sterii Fidei tam crebra, mel etiam assidua utis oti*atrone delerattir , nec adeo facile Percollat consti titim oculos , qtiam si infrequentius , et quod

fore ConScquens est , majori Ctim GPParatu , et accuratione P πο-

ne etiar , et Niderint ii, ad qtios attinet , quid magis tu hac resis e Dei gloria , et bono animartim : nam hic meum Dicitiva interponere consuitMm non foret : Benedicitis XIV. , adhuc tamen Cardinalis, & Bononiae Episcopus , relatis horum Auctorum sententiis , a suo abstinet promendo sensu , inquiens : Nos sane hoc negotio in liciari noliavitis,quopars utraqtie nihil alitid contendis,ni sitit cutitis Eucharistiae debitus augeatiar. In Stit. 3O. ΠΠm. s. 6. 7. et 8. ; neque voluit hanc dirimere quaestionem ad Petri Cathedram evectus , ut patet ex Constitutione Ac vivitis in Cit iliale otc. data 16. Aprilis 17 6. Bullar. tom. a. pag. 31. Editionis Romanae ; Videtur tamen potius adhaerere sententiae, quae frequentiam non improbat , dummodo cum debita reverentia decenter fiat , quod curare Episcoporum est.

s. Quis autem ego sum , qui velim in hac me ingerere controversia Si id facerem , temeritatis notam non effugerem . Quamobrem, quidquid da ea sit, vel raro , vel frequenter fiat expositio SSihi Sacramenti, duo tamen certa sunt. Primtim , quod fieri nullo modo debet, nisi permittente Ordinario r Secundiam, quod non licet , nisi decentiae satis consultum sit. Unum includit alterum ;nam ordinarii locorum licentiam non debent impertiri , nisi aut certi sint, quod debita cum reverentia sacra illa functio peragatur , aut praescribant modum , quo peragenda sit , quin ab eo liceat declinare . Haec duo fortasse in ratione habebat B. IosePhMaria Cardinalis Thomasitis dum consultus ; utrum singulis Dominicis in templo recens excitato sacram exponendi Eucharistiam morem probaret 8 respondit. Utrum sacra Drstoria Per singulos Dominicos dies palam exponenda sint , serio perpendi debet , antequiam dolueretur . Id enim non sen or Deo gloriam asseri ,

PFuisque utititatem . Nam , ut verbis utar Antonii Albergati

234쪽

236 Sodis Apostolicae Mntii in Belgio , multo melius est , ut non itas quenter e onatur , et tunc cum debita roυ rentia , quam ut sect-quentius' , et sine dehilo ohsequio , et reυerentiae signisicatione id

sat: apud Benedictum XIV. ibidem .

6. Dummodo tamen omne absit irreverentiae periculum , &Ordinarii locorum sedulo invigilent , nec permittant Sacramentum publicae venerationi exponi, nisi id fiat cum debito obsequio, & reverentiae significatione ; praesens Ecclesiae disciplina non videtur aliena a frequenti expositione indulgenda. Sacra Congregatio , quae de Ecclesiasticis Ritibus jus dicit, cum ab Episcopo Pisauri rescivisset , ea in Civitate invaluisse morem : e onendi in quo ιbet die festiso Sanctissimnm Encharistiae Sacramentiam in omnibus tam Me larium , quiam Regialarium Ecclesiis , eo dumtaxat te oris vatis , quo fidelibras benedictio ibertiatur, unde sit , tit nec ψsis ad commodum tanti Sacramenti venerationem C Ouatur , et ex tam mulistici , et per cloris benedictionum numero Oniatur facile con sis , et de otio te escat e stib dis a. Augusti i692. , non absoluth inhibuit frequentiam , sed modum , abususque damnavit, ideo statuit et Esse committendum eidem Episcopo in tit talem in posterum pro sua prudentia in e stitione Ss, At Sacramenti praescribat formam , ut omnibus Praedictis αδα- sibus Proviriatiar , & unum solummodo praeceptum dedit et dummodo Araedictas lenedictiones de nocte seri e resse Prohibeat rquae adjecta exclusiva conditio magis demonstrat , quinam esset Sacrae Congregationis sensus circa frequentiam in hac collectionenum. 3I3s. 7. Nostra autem Instructio nihil prorsus habet de frequentia: Duas tamen praefatas conditiones omnino requirit , ut liceat S cramentum exponi r auctoritatem scilicet , et docentiam ς quae duae conditiones sunt, quas , quotquot hac de re scripserunt , licet in Contrarias sententias quoad frequentiam incedentes ; necessarias omnino esse docuerunt ; quod & ipsa religio actionis plane. suadet. Quoad Primam , e medio tollit quatit glia Aretesto, O consuetiadine, δέ expressam exigit scripto licentiam ς quoad secundam, certum praescribit luminum numerum , jubet velari Ostensorium , & , ne ultra concessum temporis spatium expositio protrahatur , omnino

vetat.

8. Quoad autem hasce expositiones extra Urbem Optandum esset, ut omnes Episcopi illam semper sequerentur methodum, quam

tenuit Benedictus XIV . dum Bononiae erat Episcopus , & exposuit in laudata Iustitutione 3o., nunquam satis commendanda. Inhaerens Dissiligod by Cooste

235쪽

primit m juris dispositioni, quae arbitrarias expositiones Vetat , inquit num. I 3. : cum Sacra Eucharistia absquc facultates nostra , et Publica causa e oni neqtieat, et cram Ecclesιae leges , PFulique cutitim , erga Diviniam Eucharistiae Sacramentiam integro ineri maxime νtemus; ideo sti opere Commendamias , GC Proh mus , quod in hac Cisitate singulis diebus Eucharistia Publice in aliquo te lo colenda exhibeatiar . . . . idque satis Essct ad ns- stram faciatiatem declaramns , quod Ecclesiarum nomina , in quibus cxPonitur Sacra Eucharistia , nostra auctoritate in lucem P in antur , et num. I . : quod si Regulares , arat Saecula es iis diebus Sacram Encharistiam ex onere Delint , qui in eadem tabella minime designantur , Pro re gerenda factillatem a nobis e Ostulent , Causa que declarent. Haec ad facultatem pertinent ; ad de

centiam vero num. I7. conditiones enumerat omnino servandas, ut

Sacra Eucharistia , quo par est , honore , ac religione publice coram populo exponatur, juxta ea , quae Romani Pontifices, et Clemens etiam XII. eraescriPserunt. Et revera conditiones istae conformes sunt regulis nostrae Instructionis, si pauca quaedam excipias , quae essentialia non sunt , nec ubique servari aeque possunt.

Non ego Sum , qui existimem ab enumeratis per Benedictiam XIV. conditionibus nulli bi recedendum esse e scio non ubique id fieri posse , quod fit in cultis Civitatibus , quae populo abundant , &opibus ς ratio habenda est locorum . temporum , & Personarum . Propterea si quaedam desit solemnitas , satis erit , quod decentia non deficiat, quemadmodum,data opportunitate, monui in commemtariis ad aliquas ex praecedentibus sanctionibus . 9. Satis dixi de expositionibus publicis . Verum priusquam ad alia progrediar , adhuc unum in Instructions est , quod illustrandum videtur . Percontabitur sortasse quis : cumam caeteras inter conditiones , quae decentiam spectant, illam ponit Instructio , quod Sacramentum exponatur con tin velo aυanti non enim distinguit inter casum , & casum , sed omnes simul expositiones comprehen-'dit , fori deu' ordine assemato nella lista delia quarant Ore . Ut verum fatear , nulla mihi se offert idonea ratio , quae quamlibet eliminet dubitationem . dicam tamen , vestigium fortasse hoc esse veteris disciplinae . Ante Urbani IV. tempora , ut alias notatum fuit, nondum in usu erant vasa monstrantia , dc aevo S. Caroli Borromaei sacra Hostia in eleganti pretioso Tabernaculo ad modum cilindri elaborato , & in pyramidis formam desinente includebatur ἔ Ostensorium , quo nunc utimur , ad recentiora tempora Pertinet . Docemur insuper ex duadem Sancti Antistitis Instructioue Disiligod by Cooste

236쪽

etiam in expositione, solemnissima quadraginta horarum sacrum illud

Tabernaculum non in throno sub umbella,sed in Altaris mensa coli cari consuevisse,sed desuper velo , quod Obumbraret,sed non omnino tolleret aspectum Sacramenti,imposito.Ita iactum arbitror ob reverentiam Sacramenti,& ad devotionem adstantium conciliandam. Temporis vero successu , invento Ostensorio ad modUm radiantis sphaerae ,

moreque inducto illud collocandi in eminentiori Altaris parte tamquam in throno sub baldachino , in desuetudinem abiit antiquus

usus illud , tegendi oblongo velo in expositionibus publicis , quae

fiebant de Superiorum mandato,& sorte etiam in solemnissimis per octi duum Festi Corporis Christi ; sed adhuc eumdem usum continuacse in aliis expositionibus publicis , sed non de praecepto existimo . Ab hac distinctione rationem petiisse videtur Instructio , dum jussit velari Ostensorium in omnibus expositionibus , praeterquam in illa pro Oratione quadraginta horarum . Verum id quoque paulatim , ac sensim sine sensu immutatum est , & modo ea viget consuetudo , quod non tegatur velo ostensorium , nisi in casu , quod

eXpositum sit pro privata aliqua necessitate ; & quod initio fuit reverentiae argumentum , modo adhibetur in signum tamquam non

dubium , quod expositio fit non ex Praesidum mandato , & publica

causa , sed pro aliquo infirmo , aut alia privata necessitate permittitur . Nemo namque est, qui non sciat,facile esse mutationibus obnoxia , quae ad extrinsecam disciplinam pertinent, & rituum substantiam non laedunt . Si quis aliam rationem hac validiorem inveniat, opinionem hanc meam libenter repudiabo . 1 o. Aliquid modo addendum superest de expositionibus privatis . Tales sunt, quae fiunt, aperto Tabernaculi ostiolo , patente velata Pyxide . Benedicitis XIV. in fame laudata Instructione his acinumerat etiam expositiones , quae fiunt cum Ostensorio velato sub umbella . Agens enim de exponenda privatim Eucharistia, cum nullis Ecclesiae legibtis, Ptiblica causa . et L Piscvi facultas necessario requirantur , rem totam ad Praefectum Illitis Ecclesiae roscit , ubi et ei pro alicujus aegritia fine leoanda , Pel Pro necessi tale , ac desiderio alicujus religiosi oiri, Sacra Eucharistia debete oui ; normam Observandam praescribit, videlicet , ut Eucha ristiae Tabernaculum soliam veriatiar, et Sacra 'xis ClaΠSa,stioque Melamine obtecta,ρο tile oculis stiliciatur , Mel si Encharistiae Tabernactito proferenda sit , Sphaera inter Crystallum incrusa sui umbella statuatur . . . . Sphaera tamen velo adoPerta ita sit , ut Sacrae Hostiae avectus i ediatur . Ibid. num. 16.) Videtur tamen juxta Instructionis sensum secus de hoc secundo modo seu-Disiligod by Coral

237쪽

tiendum,& ad publicas expositiones pertinere illam, quae fit, velato

Ostensorio,ex causa privata , quandoquidem praesens Sanctio opportunam Praesidum licentiam exigit , vetans sine ea, i emorte ii Mino Sacramento solio qualsis Ulia Pretesto, o consucindinc Por ore nac uSa graos , ne per in mi . Verumtamen parum interest hic determinare , an publica dicenda sit expositio , quia palam in throno Sacramentum exponitur adorandum , Vel privata , quia ex causa privata fit. Lis est de nomine e nobis sussicit, quod Romae se Vanda est regula Instructionis : quamquam forte etiam Benedictus XIV. cum ea convenit, licet generalem facultatem Ecclesiarum Praesidibus elargiatur ; tum quia ad Romanum morem se refert: a tera Mero Romanae Ghis constietudine probatur e tum etiam quia eamdem permittit, apposita conditione , qtiod caetera Omnia circiam Ponantur. de quibus formonem inferius instituemus. Ubi se habet relative ad regulas, quas inserius enumerat in expositionibus publicis omnino servandas. Et revera expositio cum Ostensorio velato vix differt ab altera , quae fit cum Ostensorio detecto , si excipias causam , quam dat privata necessitas , & majorem , minoremque

solemnitatem .

II. Redacto igitur sermone ad expositiones vere privatas, quae fieri possunt sine ordinarii licentia ; certum est in his non licere Pyxidem ex aperto Tabernaculo extrahere , & benedictionem populo Cum ea impertiri. Sacrae Congregationes Episcoporum & Regularium , Concilii Tridentini interpretum , & Sacrorum Rituum, consorini sententia expresse jubent , ne Pyxis e Tabernaculo extrahatur, ed velata pateat , recluso ostiolo . Si quandocumqus Pri atα ex

Causa Sacrosancta Eucharistia e ononda Oidebitur, a Tabernaculo nunquam extrahatiar , sed in Pyxides et elata, in verto ejusdem Tabernaculi ostiolo, cum assistentia alicujus Sacerdotis stola , et 5MPer elliceo indiati, et cum sex saltem luminibus cereis Collocetur .

Ita Gqgregatio Episcoporum , et Regularitim 9. Docembris I 6 Ou. et Suc. Congregatio Concilii sub die 17. Augusti 163o. . Non licet Regularibus,etiam in propriis Ecclesiis, fisum Encharistiao Sacrammtum Imblico Denerandum e onere , nisi ex curam Publica , quae Probata sit ab ordinario : ex causa autem Privata mSSunt, dummodo Sacramentum e Tabernaculo non extrahatur , et Sit Netatum , ita ut ipsa sacra Hostia oideri non Possit . Consonant alia eiusdem Congregationis Decreta die a 3. Februarii I 6s . , et I . Γιtis 167 . ex lib. I9. D cretorum Pag. 3I9., et lib. 28. PGg. 72, et Sac. Rit. Congregatιο in Saomon. dio 31. Martii I 6 2. e servari

Decreta aliqua super hoc edita mandavit,scilicet: n licere Regula, Diuitigod by Cooste

238쪽

ritus,etiam se eorum Pruriis Ecclesiis, Ssmum Enchariatiae Sacramentum Pal- iadorandum ea Panero , nisi ex Causa Publica , quas probata sit ab ordinario ; ex Causa ostro Prret ata , sic e , dummodo non Oxtrahatur a Tiabernactilo , et maneat et ela-rtim , ita ut Hostia oideri non Possit. In hac collectione num. 12 3 )Quae duae conditiones expressae necessario secumferunt aliam,etsi

non declaratam verbis , quod videlicet nequeat populus cum Sacramenti sic privath expositi benedictione dimitti . II. Ne quis sit , qui secum reputet Decreta hujusmodi vel f

los Regulares afficere, vel contraria consuetudine obsolevisse. Controversiam hanc dirimit sapientissimus Ponti sex Mnedictus XIV. in Epistola data rad Cardinolem Urbis Vicaritim die 27. Iulii I7ss., occasione , qua pius quidam Sacerdos,ad compescendum incendium in viciniis excitatum , convocato ad Ecclesiam populo aeris campani gravi sonitu , Sacra Pyxide e Tabernaculo extracta, benedictionem cum illa super populum e conspectu incendii fuit impertitus . Siquidem I 3. haec habet : Adjecit et /l d Ecclesia , quod si Priaviata tantiam , et non piablica causa Suhsit , Sacramentum ea sumtur, ita tamen , ut reserato Tabernactilo , indo Sucrnm ChristiGr S minime educatur , sed oel Sacra P a ido sit incliasum, aut Delo obtecttim , ita ut mideri non possit , si enu Enit Et na Prehonditur ex iteratis conformibtis Descretis editis a Congregationibns Urbis , et per Summos Ponti es Probatis r quos omnes collegimus iPSI, Cum mn Oniae essemus, in una ex nostris Institiationibtis quae est 3O. Saepe laudata Itaque si Pontifex Summus ad Ecclesiae Institutum se reseri , si casus, qui dederat scribenti occasionem , acciderat non in aliqua Regularium Ecclesia , verum in Saeculari , 8c Collegiata , scilicet S. Nicolai in carcere Tulliano ; recta consequitur,legem de non extrahenda Prxide non limitari ad solos Regulares, sed ad quoscumque etiam Saeculares extendi . Igitur si ex Ecclesiae instituto , ex Decretorum praescripto , in expositione privata , pro qua non requiritur specialis Ordinarii facultas , Pyxis e Tabernaculo educenda non est; quisque videt , planeque intelligit, vetitum esse in his privatis expositionibus populum cum Sacramento benedicere . Ita propterea concludit laudatus Pontifex e Si autem Sacramentum non debet a Tab macido educi ; facile intelligitur in designatis casibus non esse illud esserendum . . . . et cum eodem benedictionem impertiendam e Integra legenda est praefata Epistola , in qua spartam hanc Ponti sex sapientissimus mirifice illustrat. I 3. Verumtamen Goalerius licitam esse arbitratur expositionem etiam privatam cum Pyxide velata in throno , ac Proinde eam Diuitigod by Corale

239쪽

dem posse e Tabernaculo educi . Innititur ipse Decreto Congregationis Episcoporum , α Regularium Gnni Is 98. , quo permittitur

hujusmodi privata expositio , dummodo Sacramentum non e onaiatur detectum , sed Ostiolo Tahesua si verto , atit ari summi m in 'xide oelata- Sic enim ait toΠι. Φ. CGP. 7. Decret. 8. num. 3. expositio prioata , si modo laudatu Decceta attendantiar scilicet renni 16oa.i63o.ὶ ita debet feri,ut nunquam Sacramentum extrahen- m sit e Tabernaculo, sea media Pyxide in ostiolo Tubernaetitimerio e seraesens tamen Sanctis revSe indulget, eamdem etiam feri in throno cum 'xide velat ἰ Cum enim Staitiat, exPositionem Wisatam faciendam Gae cum o Cramento Melato in ostiolo Taber naculi aperto , et mox Subdat ut ad summum in Prxi de velata ;profecto noNam ponit diνο itionem , Per quam cnoetur e Tabema ordo Sacram Eucharistiam extruhi item Posse , et sDPer Throno collocari , in 'xide tamen Solummodo Melata . Adhaeret Tetiamtis in pend. ad Diar. Civit. et Ecclesiasse. Cv. 3. ari. I. ratim. a. Oppido tamen uterque sallitur . Forte neuter advertit Decreta , quae secus disponunt, illo renni Is 98. esse posteriora . Esto enim a Sac. Congregatione Episcoporum α Regularium anni Is 98. vel modum utrumque fuisse permissum , Vel Satis clare non suisse dispositum rcerte tamen iterum , iterumque ad examen revocata quaestione annis i 6oa. et I 63 ., id declarλtum fuit, quod sorte erat ambiguum,& alter tantummodo eκ praefatis modis probatus sub conditione expressa , dummodo Sacramentum non extrahattir a mnborna D rnunquam extrahatur . Quibus adstipulatur recentius Decretum su- Iralaudatae Sac. Rit. Congregationis , quod Camateritis dissimu-at. Porro explorati juris est , posteriora Decreta prioribus dei Gga,. re . Qua igitur veritate asserere poterant cl. Scriptores s er Decretum anni Is 98. poni novam dispositionem ς cum potius dicere debuissent per dispositionem posteriorum ann. I 6Oa. I 63o. 16 2. etc., id fuisse emendatum , quod minus recte , vel non satis clare in Decreto anni Is 98. habebatur expressum I . Quoniam vero in altero ex praefatis Decretis legitur : αTahernaculo nunquam extrus tur , dictio illa ntinquam angit Cain valemum ibidem Decret. 9. , qui propterea fateri cogitur, eamdem seorsim spectatam ita esse accipiendam , ut absolutam negativam importet , & nullo tempore , nulla ex causa , nulla occasione modum alterum teneri posse significet: ne tamen ab opinione sua recedere videatur, simulque conciliet disjunctivam, quam exhibet Decretuma ni Is 98. , late magis interpretandam uuat dictionem illam pro non, ita ut viam alicui limitationi non praecludat. Quae autem Tom. H. P. a. hhDiuitiam by GO le

240쪽

a a sit vis arbitrariae hujus interpretationis, inquirere non est opus . Si Grammaticos appellare vellem , inveniretur sorte nemo , qui ei plauderet , ac mecum non conveniret, quod in hoc casu dictio nun amin suo proprio , & senuino sensu accepta , & a contextu nin divulsa , nil aliud significare potest , nisi : nrisu cam, Atilio ten ore, nulla occasione , ntillitis arbitrio . Quid tamen prodest in hac in ni quaestione de unius verbi significatione immorari, dum certum est posteriora Decreta , quae Ecclesiae Instituto , & universali, maiorum praecipue Ecclesiarum praxi sunt consormia , prioribus derogare Quamobrem improbanda videtur illorum licentia , qui sibi jus arrogant, qualibet ex privata causa , vel etiam uno devotionis motivo,extrahendi a Tabernaculo velatam Pyxidem , ut cum ea benefictionem populo impertiantur . Abusus certe intolerabilis , &Omnino eliminandus . Si hoc fieri nequeat , ne pusillis detur onsensionis Occasio , certis tamen legibus cohibendus erit, & intra quosdam confines continendus ; quia , si id in arbitrio relinquatur. multa venient incommoda cum non levi religionis , & cultus detri

mento.

Is . Quatenus vero non omnino recedendum esse quis vellet a Decreto anni Is 98. , quod, juxta C alerii opinionem, permitti videtur Sacrae velatae Pyxidis extractio , di extra Tabernaculum expositio ς esset eadem collocanda in throno sub umbella , quemadmodum fit , dum Sacramentum exponitur in Ostensorio velato . Hoc tamen vetitum omnino est, utpote admissis ritibus , & Romanae Ecclesiae consuetudinibus repugnans . Audiendus Benedicitis XIV. in laudata Instructione 3o. num. I 6. r Penitus interdicitur, Sacram ' xidem ob ρrisatam causam extra Tabernaculum e tri , GC υelestam sub umbella collocari; cum nultam hujus ritus Nestigium vvd Scriptores , nullaque Sedis A Postolicas consuetrado demaehem tur , quam sequi omnino dobemus . Igitur si Sacra Pyxis in throno non est collocanda ; nec erit extra Tabernaculum exponenda . Quamobrem firmum , immotumque stat, quod ex causa privata non ibcet e Tabernaculo educere Sacram Pyxidem, ac proinde nec cum

eadem benedictionem populo impertiri O I6. Haec est regula, haec Apostolicae Sedis consuetudo pluribus Sacrarum Congregationum decisionibus roborata . Attamen objicies; non deesse pios quosdam , nec omnino indoctos viros , qui mordicus sustinent,etiam in expositione privata populum cum Sacramento Pyxide incluso esse benedicendum ; imo & facto comprobarebi nituntur, quod perperam opinantur . Quas afferunt ipsi rati

SEARCH

MENU NAVIGATION