장음표시 사용
201쪽
2o 3 quod versantur Rubricae , dum praescribunt Alleluia r quum praeterea nondum lata esset certa regula , quae additionem illam laetitiae extra Ossicium quibusdam tantum temporibus assignaret, ac proinde diversa esset Ecclesiarum consuetudo : Sac. Rit. Congregatio, juxta varias casuum circumstantias respondit. Idcirco in Collen. generali quaesito , negavit addendum esse Alleluja,exposito SD cramento etiam devotionis causa , non enim simplex , dc nuda devotio causa sussiciens est, ob quam in publicis precibus addatur Alloquis. In altero vero casu , in quo agebatur praesertim de e positione solemni quadraginta horarum , vel alia pro gravi causa ,& publica necessitate , sorte quia noverat morem invaluisse semisper , & indistincte addendi Alleluo ad P. Panem de Coelo , &agnosceret dissicile esse abrumpere consuetudinem , ei se accommdavit , sed limitationem adjecit, ne luctus , & tristitiae tempore adderetur vocabulum , quod ad gaudium , di laetitiam significandam usurpamus . Porro Decreta illa Clementina sistractione antiquiora sunt. Quod si postquam haec prodiit, simile Dubium delatum fuisset , non aliter certe, ac in ea praescriptum est, eadem Sac. Congregati O respondisset. . J ubet Instructio , ne Celebrans praemittat orationibus v. mintis et obiscum . Et hoc opportunum erat, ne quis praemitti oportere crederet, quia in antiquis Ritualis Romani editionibus ita n
latum est, & GaDantus Part. . tit. I 2. ntim. 7. cohaerenter ad Riis itiale docet, a Celebrante dicendus v. Dominus vobiscum cum Oratione Desus , qtii nobis etc., contra namque stat Caeremonialis Episcoporum silentium , quod praevalere debet dispositioni Mitialis Romani. Si quis dubitet sub specie , quod silentium Caeremonialis argumentum praebet mere negativum , animadvertat, quod argumentum hujusmodi suam habet vim , quia de re agitur , quam notare debuisset Caeremon iretis Ruhrica , quae nihil omittit eorum , quae in sacris functionibus servanda sunt. Sed quia opponi posset negativi argumenti robur infringi e conspectu positivi , quod liabemus in Rubrica Runalis , omnem dirimit quaestionem Sac. Rit. Congregatio, quae in Granuten. me I 6. Iunii i663. edixit: Semoranda est divositio Caeremonialis EpiscoPorum lib. 2. cv. 33. de I esto Sanctissimi Corporis Christi , ubi nulla sit mentio do versu Dominus vobiscum , sed Dfletur tantum Post P. Panem de Coelo , & Γ . Omne delectamentum &c. cantari orationem etc. et sic seret at in Urbe Sanctissimus Dominus Noster , et obseroatur ab omnGns , quidqDid alii in contrarium asserant in hac collectione num. 2o76. dιιδ. 7. et in Salernitana 28. Srptembris I 67s. re-
202쪽
a spondit: Semandum esse Caeremoniales , tibi nulla sit mentio de . Dominus vobiscum &c. ibidem num. 26Oo. Vide etiam nutu. Iso. ad 7. in Hisce innititur Decretis , D structio , & modo composita res est, nec amplius Ritualo a Caereumniati discordat , cum in
recentioribus ejusdem Ritualis editionibus illa excepta , quae jussu Benedicti XIV. prodiit anno i 7sa. , de qua infra Rubrica illa
s. Cur autem omittendus sit v. Dominus vobiscum quaerere quis posset . Parusialdus hoc sibi dubium proponit , & postquam tu. 8O. num. 73. dixerat: Quo et oro ad Nersiculiam Dominus vobiscum, qui in Primis Ritualibus adnotabatur per nati hos annos iurasti Git, sed Sac. Rit. Congregatio in eadem Instructione allegata num. 3I. contrarium censuit: inde aliquas hujus rei rationes invenire studens, dubitantis more prosequitur : Fortasse eo, quia Viastra dicistir , qtiod Domi itis sit cum adestantihus , si do facto adest in Sanctissimo Sacramento corum illis . De facto in Missa dum Sacramentum ρatet oculis Sacerdotis , nunquam dicitur Dominus vobiscum : eum tamen merito carpit Menditiis Pit t. . tit. 12.num. I9., omisso enim , quod in Missa , etiam praesente Sacramento , imo dum Sacerdos nedum prae oculis habet , sed manu tangit , dc supra Calicem frangit Hostiam , dicit Dominus sit seu ervobisciam : si ratio valeret per ipsum allata , in Missa , quae celebratur coram Sacramento semper omittendus foret v. Dominus υobis m , prout etiam in horis canonicis, quae in Octava Sanctissimi Corporis Christi coram Sacramento recitari solent : imo & corrigenda esset Instructio , quae β 24. ante Orationes , jam exposito SSino Sacramento sub baldachino , jubet dici P. Dominus vobiscum . 6. Alia igitur ratio quaerenda est, quae justum , ac rationabile , non emendicatum & erroneum discrimen ponat. Hanc producit Merali , quem sequitur Caselerius mur. Φ. csP. 9. DECr. 3.ntim. 3. Ideo enim in repositione , & in aliis omnibus expositionibus non praemittitur orationi de Sacramento v. Dominus o hiscum , quia immediate post cum Sacramento populo adstanti impertienda est benedictio , quae est realis, & validior deprecatio , quod Dominus sit cum adstantibus , quam ea , quae per vocem exprimitur . Quod si preces aliquae in expositione recitentur cum Oratione Sacramenti , & discedendum postea sit ab Altari , ita ut aliquod spatium intercedat inter expositionem , & repositionem , idem versus Orationi praemittendus erit, quia cessat ratio , ob quam Omi titur . Ideo Instructio in expositione Sacramenti , ad quam non sequitur ipsa realis benedictio , praelatum versum dicendum assi-Diuiliaco by Corale
203쪽
gnat; secus vero in repositione, ad quam immediata sequitur benedictio . Regula igitur generalis esse debet , quod vocalis deprecatio Dominus vobiscum sit omittenda ante Orationem de Sanctissimo Sacramento , ad quem sequitur illico ipsa realis deprecatio media benedictione ejusdem Sacramenti . Secus vero si immediate non subsequatur . Quamobrem omitti nullatenus debet in Missa , horis canonicis, ac aliis precibus, quae coram Sanctissimo Sacramento exponendo , vel jam exposito recitantur . Verum dc alia occurrit ratio. In expositione , absolutis Litaniis, dc precibus, statim dicum tur orationes: in repositione intercedit hymnus de Sacramento , ideo in prima dici, in altera omitti debet v. Dominus vobiscum etc. 7. Contra tamen hanc regulam objicies . Eae Rituali Romano dicitur V. Dominus Nobiactim cum desertur Viaticum ad Infirmum, ante Orationem Domine Sancte etc. adhuc praesente Sacramento ,
Cum quo , priusquam Parochus recedat , benedicit Infirmum ς Ac post redditum ad Ecclesiam , praemittendus est idem V. Orationi de Sacramento , & immediate post cum ejusdem benedictione populus dimittendus . Objectum hujusmodi nihili faciendum est, utpote ab eodem Rιttiali desumptum , cujus regula per posteriora
Decreta, & Clementinam Instructionem fuit emendata. Et quamquam etiam in recentioribus editionibus ea legantur , habenda ea regula perinde est , ac si non esset , saltem relate ad Orationem dicendam in Ecclesia ante benedictionem . In hac eamdem instructionis regulam ob identitatem rationis servandam esse , non immerito existimo. Barn Idus ad tittilum de Commtinione infirmorum XXIIL num. I98. notat I Dominias νοιιsctim , licet a m-brica assignetur , ut dicatur , tamen in noυa Instructione ao G-be missa ad iunctiones Encharisticas stih Clemente XI. Pontisce ,
sublata fuit haec dictio de mandato Sac. Rit. Congregation is I E- quidem cl. Auctor silet ad alteram Rubricam , num. XXVI., quae ait praemittendum esse P. Dominus vobiscum Orationi , Domine Sancte Paten etc., licet, si supersit aliqua particula in Pyxide , Infirmus sit benedicendus . Et merito quidem ; magna quippe est discriminis ratio . Primo , quia non subsequitur oratio de Sacramento . Secundo , quia benedictio non est publica , & solemnis . Temtio tandem , quia & haec est ratio potissima ) Oratio illa dicenda est, etiamsi nulla supersit particula ; est enim deprecatio pro infirmo . Omittendum etiam versum Dominus Oobiscum putat Lamffaldus , si Sacerdos , post Communionem fidelium rediens ad Altare , dicat Antiphonam O Sacrum conυiolum etc. cum Q. Panem do Coelo , et oratioue tu. si . de Communione Fidelium num. 7O. V Diuili od by Cooste
204쪽
rum ad hanc rubricam reformandam haud trahi posse videntur S. R. C. Decreta et Clementina Instriactio , quia populus non benedicitur
cum Sacramento , sed ab ipsomet Sacerdote formula deprecatoria. 8. Verumtamen Cattifanus in suis ad Rhiιale Romanum Cominmentariis repudiat BamfRMι sententiam , nec adhaerendum censet Instructioni Clementinae , et Decretis S. R. C. de omittendo v. Dominias vobiscum ante Orationem de Sanctissimo Sacramento , dum
immediate sequitur benedictio . Licet enim sinquit ipse ad tutiliam do Processione in Festo Cor oris Christi V. niam. 3. in recitato Caeremonialis Disco Ortim loco , et ex S. R. C. Decreto , CHjus meminit Bari alias ad htinc locum num. 73. ad arationem Praetre muti defleat salutatio illa Dominus vobiscum ς dicendam tamen eam Censeo , qDia scilicet ita Praescribit hic noster h. in Mitiali Romano , quod nos e licamus , noet issime Sanctissimi onmini Nostri Benedicti Papae XIV. jussu eiHto , et aucto . At hic claris. Auctor errat quammaxime , & pugnat cum lege , & cum universali praxi. Bene igitur Typographus e re sua duxit hanc adnotationem subjicere : In recentissinias tamen hi jus Ritualis Romani editιon ιbus deest Praescr*tio haec , et qtiod cunt est, in psa Urbe Roma ab ψso Pontisice Romano salutatio illa Dominus vobiscum hodie quoquo praetermittitur. Non inficior, in Rimali Romae anno Irsa. Benedicti XIV. jussu edito, legi, prout etiam legitur in Sacerdotati ad constietudinem Romanae Ecclesiae , in Rituali Cardinalis S. Severinae , et in vetustis editionibtis Romani : Dein des Sacerdos stans dicit Dominus vobiscum &c. : non ideo tamen id habendum pro lege , qua abrogentur Decreta S. R. C. , dispositio Instructionis , et universaliter ab omnibus Ecclesiis recepta praxis . Non immerito existimo particulam illam irrepsisse oscitantia , & incuria editoris , qui fuit P. Emmanuel de Azeoedo Lusitantis , vel impressoris ,
qui recenserunt hanc novam editionem ad formam antiquarum , non advertentes deesse eam particulam in recentioribus, post emanatZ praelata S. R. C. Decreta , et Clementinam Instructionem , quibus
omnis quaestio dirimitur . Absit, ut id quis tribuat Pontifici editionem jubenti , quasi is expresse mandaverit, ut antiqua restitueretur lectio , & praxim ad hujus normam resormandam voluerit . Si id voluisset, Gemandasset etiam ad disputationum semina evellenda , ut lectio Caeremonialis 'iscoρο iam , quod pariter ejus jussu editum fuit, lectioni Ritualis reddere tir consormis . 9. Nequeo hinc Galalano assentiri , nec possem , si vellem. Relinquantur Decreta , quae vetustiora sunt editione Ritualis anni
17s2., habemus aliud recentissimum illa posterius. In Aquen. sub Diuitigod by Coral
205쪽
bitandi ratio oriebatur e quia Amale nuper a Benedicto XIV. edi-ttim id Araescribit in Festivitate Cor oris Christi post reditum Processionis . Et Sac. Congregatio , nulla habita ratione praedicti Ritualis respondit: si Benedictione Sanctissimi Sacramenti ante Oration non debet dici Dominus votascum, juxta Decretum S. R. C. in Granaten. , et in Salernitana etc. in hac nostra collectionenum. I so. b. 7.ὶ Post hoc Decretum quis adhuc dubitare poterit io. Α Decretis igitur, et Instructione recedendum non est, quando in expositionibus vel solemnissimis , vel minus solemnibus, publicis , aut privatis , post Hymnum , et orationem , vel Orationes immediate danda est benedictio, ot tenenda est praxis omnium Ecclesiarum Urbis , quae eadem ubique est, post solemnem Princessionem in Festo Sanctissimi Corporis Christi, et servatur etiam
ab ipso Summo Pontifice in Basilica Vaticana. Quod vero attinet ad benedictionem impertiri solitam infirmis , si aliqua supersit pa ticula , post Viaticum eis administratum , et populo post reditum
in Ecclesiam , crederem diversam Ecclesiarum consuetudinem posse servari, quamvis ob rationem supra allatam magis congruat versum illum omittere, saltem ante orationem de Sacramento dicendam in
Ecclesia ; quia relate ad Orationem Domine Sancto dicendam prope lectum Infirmi ante benedictionem , longe diversa est ratio , ut
II. Ne quid desideretur , addere hic juvat, non deesse quialteram quaestionem movent; num scilicet, cum surgit Sacerdos .
ut Orationes dicat , iterum genuflectere unico genu debeat, antequam illam recitet. Hanc quaestionem dirimit Sac. Congregatio. quae in una Urbis a. Angusti I 698., et Raoennaten. die 6. MPtembris ejusdem anni, respondit : Geuisexionem non esse iterandam sibidem num. 3338., et 33 o. in Sed et eam dirimit quoque Instructio , quae tam in hoc h. 3I., quam supra I . expresse ait, ιl Celebrante aletatosi seneta far nusva genusessione etc. Cante, etc. Scite , apteque ad haec Caet alerius loc. cit. Decret. 4.. inquit e Gen
ratis hinc 'matur regida , ut, quoties quis jam genusexus surgit
aliquid facturus , sed in eodem loco consistens , non delet iterum genuflectere , sed sine ulla geni sexione suram revective mianus exequi, tametsi id Praestet cor m Sacramento . I 2. Pergit Instructio , ac breviter adnotat quae ad benedictionem populo elargiendam cum Sacramento pertinent . Itaque Celebrans pedibus stans , ac manibus junctis , cantatis Orationiabus , statim genuflectit, eique imponitur velum humerale, mox Disit iroo by Cooste
206쪽
mrgit, et ascendit illico ad Altare ἰ ibi, saeta genu flexione , accipit , manibus coopertis veli extremitatibus, Ostensorium , & convertens se ad populum, benedictionem impertitur . Quando autem Sacerdos ascendit ad Altare , cum eo ascendunt etiam Sacri Ministri , sed hi genuflectere debent in ore suppedanei , ubi inclinati elevant pluvialis fimbrias . dum Sacerdos benedicit populum . In expositionibus vero minus solemnibus , in quibus non adhibentur Ministri Sacri , hoc munus implent Sacerdotes alii , vel Clerici superpelliceis induti . Dum benedictio populo datur , ipse Sacerdos nihil dicere debet , neque licet aliquid interim canere ς possunt tamen organa pulsari suavi , ac gravi sonitu , qui sit aptus ad devotionem conciliandam, sicuti fit ad elevationem Sanctissimi Sacramenti in Missa . I 3. Celebrans , data benedictione , ita collocat super Corpinrale Sacramentum , ut Crucifixi imago populum respiciat; & deinde , facta prius genu flexione , descendit cum Subaiacono ad infimum Altaris gradum , ubi genu flexi ambo manent , amoto interim velo a Celebrantis humeris a Subdiacono , vel, ut alii malunt, a Caeremoniario . Interea Diaconus remanens in suppedaneo Altaris , reponit Sacramentum in Tabernaculo, factis ante , & post debitis genuflexionibus : propterea Instructio jubet, quod Tabernaculum Per tale esbito dor ira riten si neu' Altarct dem Exposietione . Quamvis vero deceat , dc congruat, hoc munus per Diaconum expleri : non est tamen necessario per eum implendum : potest alter Sacerdos cum superpelliceo , & Stola hoc fungi munere , idcirco Instructio ait, si Dracono , o tin Sacerdote con Sola ; quemadmodum feri debet in aliis expositionibus , in quibus non parantur Ministri Sacri. I 4. Quaedam modo elucidanda sunt, ut , & quae in his servanda sit methodus , patefiat; & , si qui alicubi irrepsere , abusus
corrigantur , neve aditus pateat ad novos inducendos tam in hac solemnissima actione , quam in aliis expositionibus , quae in una , alterave Ecclesia Per anni circulum persaepe fiunt. Primum quaeritur ; qui tenendus sit modus in danda benedictione , cum in eo designando Auctores ab Caeremoniali Episcoporum aliquantulum dissentire videantur Quaestio haec delata fuit ad Sac. Rit. Congregationem in Collen. ai. Martia i 636. sub hoc Dubior An rn Benedicendo ργulum cum S O Sacramento sit servandus modus in ascriρlus . Cum Sacesrdos stat anto Pnytilum , Ostcnsoritim Gnte Pectus tenet , tum olea at illum decenti mora non frura Cutit,
δuae tantum usque ad oculos, et eodem modo illivi dimittιt infra Diuitigod by Cooste
207쪽
ad sinistrum humerum ducit, et reducit ad dexterum , et rursus anto pectus reducit , ibique aliquantulum sistit , quasi peracta ad omnes Mundi Partes Cruce , eam etiam venerandam Omnibus Praebet, tunc gyrum Puraiciens, collocat Ostensorium suPer Altare. Michael Bauldrr etc.,& ab eadem Sacra Congregatione responsum fuit: Si Placet, Potest obse ari suPradictus modus , quem tradit idem til. 1: sin minus seroandres est modus dimositus in Casremoniali iacγοrum lib. 2. cv. 33. , ubi requiritur tantummodo , ut crimeodem S o Sacramento Celetrans Producat Crucis signum suρer populum Ibidem num. 26a . . b. a. in Uterque igitur modus in arbitrio est , juxta ac seri varia Ecclesiarum praxis . Utique commune est, quod signum Crucis super populum producatur , quamvis actio Sacerdotis in eo producendo non sit uniformis . Cat alerius hoc Decretum reserito n. Φ. CV. Decret. 6. quod tamen , non ut in regestis legitur , sed nonnihil variatum suae accommodat sententiae,
ac ita componit, ut videatur Sac. Congregatio nude , simpliciter ,& absolute probasse modum a Bauldryo traditum , alterum vero Caeremonialis, ut servari posset, tantummodo indulsisse . Siquidem, restituto Decreto genuinae lectioni, longe diversus ejusdem est sensus . Nam quoad BauldrX modum utitur dictione , si Placet, Potest, quae permissiva est, quoad secundum , serυandus est, quae dictio praeceptiva est; ita ut mentem Sac. Congregationis eam fuisse credimus,quod regula Caeremonialis principem locum habeat,quin tamen reformanda sit altera a Bauldrro tradita , si haec alicubi in minre sit .
Is . Quamobrem ego, dum utrumque modum simul consero, vix levissimum discrimen invenio . Quid enim Caeremonialo praescribit Non aliud , nisi : Vertit se ad populum ctim illo signum Crucis super ργulum facit , nihil dicens : Igitur signum Crucis jubet , non modum servandum in eo producendo exponit. Quod Caeremoniale silet, idem de Rituali dicito ) id Auctores explicant,& praxis , quae servarur in Ecclesiis Urbis , declarat . Siquidem, ut
ait Meratus loc. est. num. I. Communis usus Ecclesiarum Urbis est, tit Postquam Sacerdos reduxit ostensorium ad latus dexteriam, non debet rursus ante mctus reducere , sed statim ad cornu Evangelii se convertere , et ita persicere circulum , sicut cum dicit,or te fratres. Numquid non omnes in eo conveniunt, ut Signum Crucis sit producendum Z Numquid modus diversificat a regula , quae semper eadem est Ubi igitur discrepantia 2 m. o. P. a. d dDiuitigod by Cooste
208쪽
I 6. Dum autem Episcopus , vel Sacerdos benedictionem cum Sacramento populo impertitur , nihil dicere debet. Ita Caeremonia-lo seis Portim , ita Rituale Romanum , ita D structio , ita Auctores Omnes , qui de re hac scripsere . Si vis hujus silentii rationem , ea in promptu est . Non enim Sacerdos est, qui benedicit populum, Sed Sacramentum ; & Sacerdos hoc in casu non est nisi simplex
minister , nudumque instrumentum : idcirco , antequam benedicat, deprecatoriam orationem recitat, dum vero benedicit, Omnino silet.
Verum , ne populi attentio ad alia distrahatur objecta , utque unice in id feratur , quod maxime interest, Obsequium scilicet erga Sacramentum , quod ineffabili dignatione manibus Sacerdotis nos benedicit , nec Musici canere , nec Clerici , dc circumstantes debent . Praeter Scriptorum placita , Sac. Rit. Congregationis decisionem habemus . Mos invaluerat in quodam Oppido Dioecesis Caputaque n. comunis etiam aliis Regni Neapolitani Ecclesiis , ut testatur Calalantis ad hunc iactim Ritualis Romani , qui tamen eum fortasse tolerabilem dicit , cum opus suum scripserit, priusquam S. R. C. praesenti Decreto eum reprobaret), ut in actu benedicendi populum cum SSmo Sacramento,populus, vel ministri Altaris canerent versiculum Psalmi Benedicat nos Detis,Deus nostor etc; cum hujusmodi mos Ecclesiae regulis contrarius videretur, rogata suit Sac. Rit. Congregatis , quae sub dio 9. Februarii 1762 respondit : In hon dicendo Populum ctim S o Sacramento Celebrans nihil dic re , Cantores, et Musici nihil quoque canere interim debent , ad Praescriptiam RAttialis Ronanni , et Caeremonialis Discoporum , non obstants qua- Cumque contraria consuetudine Ibidem num. 4. I s9.ὶς si , ut supra vidimus , nec P. Dominus et oliscum a Sacerdote praemittendus est
Orationi , dum statim sequitur benedictio ; potiori jure omittenda est precatio illa , vel alia quaecumque in ipso actu benedictionis ,
quando universale silentium devotionem conciliat, dc excitat affectus
17. Neque sit aliquis , qui censeat unum , alterumve cantari posse Versiculum , dummodo verba excerpta Sint ex Missali , & Breviario , aut saltem ex Sacris Scripturis , aut ex Sanctis Patribus , ut declaravit Pontineae Alexander VII. in Constitntione xuPra laudata. Praeterquamquod qui ita opinatur adversus habet prae laudatum Decretum ς certum est insuper Alexandrinam Constitutionem nihil habere commune cum specie nostra. Ibi enim res est de tempore, quo Divina persolvuntur Olficia, vel SSilium Sacramentum expositum m Mnet ; neque indulgentia illa extendenda est ad tempus , dc actum be-Diuitigod by GOrale
209쪽
nedictionis , pro qua ex Caeremoniali , Rituali , Instructione , et
Decretis longe diversa est regula , quae Omnino servanda ubique lo
13. Atque hic nolo praeterire aliquas Sac. Rit. Congregationis decisiones, quae omnino ab Ecclesia eliminant cantiunculas , etsi non profanas , sed sacras vulgari sermone in festivitate Corporis Christi , aliisque Ecclesiasticis functionibus . In Ahialon. die a I. Martii i6C9.
ad Dubium t An conveniat cantare aliquas cantiones vialgari sermons , non tamen Profanas in festivitate S i Corporis Christi responsum fuit : Non conomine . In I Marten 7. Augusti i628. quaerenti Episcopo: An sibi liceat prohibere Regula sitis suae Dioecesis , ne in i sortim Ecclesiis canant laudes idiomale et tilgari com-Positas S. R. C. respondit: Discopum Posse auctoritale hujus S. C. dictas laudes Prohibere etiam Regularibtia : ac tandem, ut alia praeteream , in Ternaria die a . Martii 16s7. proposito dubio: Num toleratilis videretiar Musus canendi carmina , vel alia viaraecumque seria italo idiomate , in Ecclesiis , in quiatis rePeriatur ea sinsistim S u n Sacramenti m responsum fuit: Minime tolerandiam abii sum hi tismodi , sed Nel adsit c ositum n, ni Sacramentum, vel non , omnino Episcopus idem Prohibeat in Ecclesiis cantiones , vel gras vivis verbortim cantum materno idiomate : ibidem num. 258.618. 982. I 672.26s9. d. 7. . I9. Eruntne igitur omnino proscribendae breves quaedam can- tinculae, quae apud quosdam Μissionarios in more sunt , & sorte aliae , quae in una , alterave Ecclesia cantari solent eodem actu, quo a Sacerdote cum Sacramento benedicitur populus , veluti sunt e G- dato Ogni momento sta si Santissimo Sagramento e sia udato reni
momento Gestia Aliuol di Dio e di Maria net Sacramento et vi adoro ogni momento ο oiso Pan dei Gel gran Sagramento : Gesιὶ, Giuseme , Maria Ni dono col nuo cuor l' anima mia : & aliae hujusmodi Si spectemus Decreta,ac Ritualium Rubricas , etsi tales , similesque cantilenae vere piae & laudabiles sint, & dignae etiam adprobatione ς haud tamen essent ea occasione modulandae , quia . ut supra notavi , in ea actione ad recolligendos , dirigendosque pios
animi affectus , plurimum consert devotum universale silentium . Nec propterea credas, meum esse sensum , quod omnino eliminentur . Usus invaluit, eum tolerant Ecclesiastici Praesules , sorte sine
populi offensione nequiret intercipi . Equidem ei non assistit antiqua , di universalis praxis , quae juris dispositioni innititur e absolute tamen dici nequit , quod probatae non sint ; nam , si non eXPresse, quadam tamen aquiescentia , & tolerantia cantari hujusmo-
210쪽
di cantiunculae permittuntur. Quid igitur dicam Facilem arbitror
modum simul conciliandi inductum morem , ubi nequeat abrumpi, cum dispositione juris . Eum praebet Instructio Innocentii AH. confirmata a Gomento XII. servanda in delatione SSmi Viatici ad infirmos . Siquidem alia ex praescriptis regulis ea est h. sa. , quod in reditu ad Ecclesiam Parochus benedicat populum cum Sacramento nihil dicens; reposita vero Sacra Pyxide intus tabernaculum. prima di chiudere it finestrino , dira a voce alta , e di Otre, e Pro-fon monte inchinato queste paroler Sia lodato, e ringragiam reni momento , e tuiti Hi altri risponderanno, it Santissimo , e Divinissimo Sagramento . Ita fieri posset quoad versiculos , & cantilenas , quae immediate ad Eucharistiam referuntur . Nam , si quae Sunt aliae , in quibus Dei para , & Sancti invocentur , magis expediret eas canere , clauso jam Tabernaculi ostiolo , antequam populus discedat .aO. Cavaleritis , qui tom. 4. cap. 9. Decret. 8. nullo modo admittendas censet praefatas cantiunculas, seu cantilenas,haud tamen reprobare videtur, quod preces aliquae decantentur ex vecisSis ,
et vProbatis in meisario , et Missali , ac Rituali , quin imo tracircumstantia reAositionis quod tamen nullatenus ρra Staudum est benedictionis tempore , sed magis cum Sacramentum PDSi benEdictionem includitur in Tabernaculo ) ad rem est valde a Posita εγο α , O salutaris Hostia , qtiae a Caeremoniali 0is Porum lib. 2. Cv. x . in cantu Dio , et det to in quasi simili circumstantia cantari laudatur. Ibi num. ia. Hac autem auctoritate magis confirmatur modus supra indicatus servandus in cantiunculis concinendis , quatenus , ne offensio , & scandalum veniat, mos easdem
cantandi nequeat impediri. ai. Sed & alia corruptela est prosiganda , & nimis crassus
error corrigendus . Ait Catalianus auctor certe non antiquus , Sed
recentissimus , qui sua ad Rituale Romanum commentaria Benedicto A IV. nuncupavit. In quihusdam Ecclesiis cum cantatiar P. Genitori , Genitoque , Celebrans acolyit S urn Sacramentum , et Cum dicitur , sit & benedictio , Populum benedicit semel . Sed hoc Nidetur , tit Mutilryus notat , nimis rusticum , et eSt EVTESSE COntra Rimale Romianum , ita mos iste non videtur Permittendus . nunc abusum , quem alias seroatum Oidi in quadam insigni tam ιis Ecclesia a Presbteris , qui se doctos jactant , et SaCLOrtim rituum seret alores , jam merito improharrant praeter Bauld um , Sarnelius tom. 7. Distol. Ecclesiastic. , et Macras in Hierotexi-CO HM. Benedictio . Miror autem adhuc erroneum illum obtinuisse Disiligod by Cooste