Bobbio illustrato dal padre don Benedetto Rossetti ..

41쪽

moeroribus vincamur, nullis bellis fatigemur, nullis disciplinarum anκietatibus destituamur , nullis rursum deliciis dissolvamur, nullis blanditiis decipiamur; & ut Apostoli voce dicamus, nullus nos, nihil nos a Christi caritate separet nulla tribulatio, nulla angustia, nulla persecutio, nulla fames. , nulla nuditas, nullum periculum , nulla vel mors gladii, ignis, crucis, necis, nihil triste,

nihil suave , nihil durum, nihil blandum , nihil

mundi utrorum nos a Christo separet, ut et hic, re in aeterna saecula haereamus saeculorum. Amen. Item MDe panitate ' humanae vita.

o tu vita quantos decepisti, quantos seduxisti , quantos excaecasti, quae dum fugis, nihil es, dum videris, umbra es, dum exaltaris, fumus es, quae quotidie fugis, δέ quotidie venis, veniendo fugis, quae fugiendo venis, dissimilis eventu, similis ortus, dissimilis luxu, similis fluxu , dulcis stultis, amara sapientibus ,' qui te amant non nesciunt, Zc qui te contemnunt, ipsi te intelligunt. Ergo non es vera, sed fallax te ostendis tamquam veram , te reducis quasi fallacem. Quid ergo es humana vita ' Via es mortalium, & non vitar, a peccato incipiensusque ad mortem; vera enim esses , si te peccatum primae transgressionis humanae non interrupisset & tunc cassabunda , dc mortalis devenisti cum omnes tuos viatores morti adsignasti. Via ergo es ad vitam , re non vita. Vera enim

non es via, Sed non plana , aliis longa , aliis

42쪽

brevis, aliis lata, aliis angusta , aliis laeta, aliis

tristis, omnibus similiter festinans, Ac irrevocabilis. Via es, inquam, via es, Sed non omnibus. manifesta es, multi enim te vident, Zc pauci te viam esse intelligunt; sic enim subtilis es, resic seductrix, ut paucorum sit te scire Viam. Interroganda ergo es, δέ non credenda, nec vindicanda, transeunda non habitanda. Misera humana vita l: Nullus enim in via habitat, sed ambulat, ut qui ambulant in via , habitent in patria. Quare ergo tu mortalis vita habitaris, diligeris , vindicaris a Perditis, a stultis, contemneris a sensatis , caveris a salvandis. Timenda itaque es humana vita, Sc multum cavenda, quae sic fugitiva es, sic lubrica, sic periculosa, sic brevis , sic incerta,iut quasi umbra, aut imΘgo,. aut nubs, aut nihil, aut inane dissolveris. Dum ergo nihil es, o mortalis vita, nisi viae imago fugitiva, ut avis, aut nubs incerta, δέ fragilis, utu ra, ut somnium, sic per te iter Age adum est, tam sollicite, tam caute, tam eXpedite, ut viat rum more ad veram patriam omnibus intelligentibus festinandum sit, de transacto securus, de eo quod restat sollicitus; nihil enim tibi prodest ascendere, quod 3scenderis, nisi quod: restat evaseris. Via enim , ascensus quidam putanda est via haec ρ non quaeramus in via,iquod in patria futurum est; labor enim , re fatigatio iuitinere versatur, in patria requies , dc securitas paratur. Cavendum est itaque nobis ne forte per

viam securi simus, re ad veram nostram pH-triam non perveniamus. Sunt enim revera nou-

nulli in hoc itinere securi desides libidi, ut non

43쪽

tam in via, quam in patria esse videantur, re non tam v.luntarii, quam inviti eunt ad patriam nimirum jam perditam ; hic enim in via perusi sunt patria, Zc de brevi vita aeternam mortem mercati sunt; infelices de frustrato commercio laeti sunt; aliena caduca dilexerunt, Zc propria aeterna neglexerunt. Quapropter quamvis sint laeta, quamvis blanda, quamvis sint speciosa aliena terrena de vitemus, ut propria aeterna non perdamus; fideles in alienis inveniamur, ut in propriis, ac nostris haeredes emciamur donante Domino Nostro Iesu Chtisto, cui gloria in saecula

saeculorum. Amen.

Item VI. De humana vita , quae est via peregrinantibus, O ad coelestem patriam nnhelantibus. Donante Domino de humana vita diximus, quod viae similitudo est, in qua unusquisque iter

ad aeterna agens de alienis cupiditatibus securus, quasi viatici tantum paupertate contentus esse debeat, ut nullis haerens illecebris terrena cuncta sibi esse aliena intelligat. Nunc umbram esse eandem, ut ante jam diximus, ostendamus vitam.

Non tibi videtur umbra esse, re imago Vita hominis super terram , quae sic dubia , quandia sit, re incerta, ut res umbrae aequetur. Vides enim , dc non vides ipsam , nec ipsa dicamus, quod fuit, non vides quod erit, nec ipsum videre potes, vides tantum quod est, quandiu stat, tolle quod est, nihil vides; si est invisu,

ac si non esset. Ergo umbram videt unusquis-

44쪽

AIque vitam suam , Sc a mane usque ad vesperum, quasi in quodam speculo, vanitatem suae virae circumspicit. Sed quamlibet alia similia tamen in somnis videt; similiter enim falsa pro veris speculatur, dc pro veri imagine vanis illuditur. Quid enim rogo , interest, quod hesterno vidi, re hac nocte somniavi, non ne hodie similiter vana esse tibi videnriir P Etenim utique me non Plus satiant pro veris, quae videndo fugiunt, quam quae somniando illudunt ,' utraque enim vana esse invenio. Quod enim sum non fui, N. non ero, di unaquaque hora aliud sum, Nnunquam sto; semper enim curro a die nativitatis usque ad diem mortis, & per singulos dies

vitae meae mutor, Ac quaecumque mutantur, vel quomodo mutantur, non video, 3 totam simul in uno vitam meam nunquam videre possunt,

Eo quod fieri fui, hodie non sum, sic quod

hodie sum, cras non ero, & sic semper mobilis , & mutandus per caetera vitae meae Spatia ero, ut de momento in momentum , de momentis in horas, de horis in dies cum incertis aetatis meae spatiis concurram ad mortem, ut ibi videam certa, Sc vera, re tota simul in uno, quod hic mihi impossibile est. O me miserum si ibi vitam non videro, quam nunquam veram video ; veram enim esse ibi eam necesse est, ubi aeternitas agit. Fuge ergo , suge o tu vitae mortalis umbra, fuge tu nos , dc nos te. Tu fuge : ut facis, semper enim fugis, ut cito vera Vita veniat. Nos te , ne nos decipias, fugiamus. Tardos enim blandis decipere soles impedimentis. Fuge, inquam, dc Ditina, quae multos duxi ii , dc nos ducere instas, δέ aliis post nos

45쪽

4 duces , di morti assignabis. O quam caeca estu, quam seducens incerta vita, me eXpectas, ut rapias, me provocas ut suadeas, me rogas ut seducas, me suades ut decipias. Quis tam insipiens est, ut te credat, quae decipis amantes,

re seducis, credentes. Qui enim te diligunt, decepti sunt, re qui te credunt seducti sunt ό qui autem te negligunt ditati sunt, ec qui te fugiunt,

salvati sunt. Deum quaerunt, qui te contemnunt.

Fugiamus itaque nos te antequam tu nos, re quia tu mortalis , brevis , caduca , incerta : instabilis, mobilis , mutabilis , convertibilis es , nos Dei,& vitae aeternae amatores , dc negotiatores PO

tiusquam tui, non habeas; dc te fluentem,' refugientem fugiamus, ne nos cum tuis amatoribus vindices. Fugiendum est enim nobis quod fugit,3 sic in eo vivendum eat quasi quoi idie naoriendum esset. Quid enim interest sobis hodie

sive cras mori 2 Dum enim morti nobis necesse es P, sic nobis est mors consideranda, quasi jamdiu praeteriret; dc dum nihil durat ante mortem , festinandum est ad mortem, ut possimus vera aeterna videre post mortem. Quamobrem non tardandum est, sed festinandum est de umbra imaginatae vitae ad veritatem verae vitae ὁ& quia alia via vitae carnalis, alia via profectus spiritualis, currat animus profectibus, sicut vita cursibus, Sc ita animi augeatur maturitas, ut aetatis plenitudo; Zc sicut vitae circuli minuuntur,

sic vitiorum numerus decrescat, ut cum saeculo

sua relinquamus, Sc nihil de ejus moribus no-hiscum feramus ad Deum praestante Domino Nostro Iesu Christo, cui gloria in saecula saeculorum. Amen.

46쪽

Item VII.

De comprimenda propria voluntate. O te caecam insaniam, o te caecam foveam humanam voluntatem , quae accepta celas, data non reddis , frustra placaris, quae ingrata Pasceris, frustra voras , quae sic importuna censum tuae voracitatis exigas. O pertusata sanguisuga , impatiens, immitis, saturata blanda, j juna vorax, inverecunda aedax, quid habes recti , quid honesti, nihil, quae frustrata quaeris , quae vituperata iteras, quae turPia ornas 3 quare te ipsam non consideras i O misera humanitas lintus putridam felle, humore, liquore, sanguine, flegmate plenam ., soris vero pellem lavatam,

sed nunquam tamen mundatam ue semper enim

de intimo immunditiae coeno coinquinaris , pollueris ; licet quotidie lavaris, quotidie violaris. O pollutam pellemi frustra lavaris, quae naturBimmunda es. Ο inversam caecitatem l quod lavas, quod Ornas natura putredo, quod autem violas, re polluis, natura nitor. Quid munda coinquinas, di immunda lavas, quae animam corrumpis, Neorpus ornas I Satis me te diligis, an satis te

ignora si Si enim te scis, quare horrida, re immunda flemaeis, & stercoris domicilia diligisl

Si videris in vestimento tuo immunditiam, si negmata horrescis, re aspectum retro torques ,& te in tuis vestimentis immundum sterquilium, re olidum, ac purridum volutabrum non fugis, non detestaris ; non vides, quod tua fistulata Pellis per sua foramina foeteat 3: pudet resurre

47쪽

quod amare non pudet. Quare horrida non hor- rescimus, quare Pudenda non detestamur, quare Decida, non fugimus' nonne quia non sapimus,& quia mundi non sumus 3 Ideo immundus immunda quaerit, & turpia turpis, & inhonesta inhonestus; re quia caeci inhonesti sumus , idcirco nulla verecunda declinamus. Si enim caeci non sumus, quare nosmetipsos primum nostram munditiam non dispicimus, quare nos vel nostram verecundiam, vel nostram turpitudinem non contemnimus 3 Nonne turpia esse honesta tibi non videntur, quae crebris tutamentis, re ornatibus indigem, dc ingrata suis non satiantur impendiis, & satiata non juvant futuris, N. transacta voluntas praesentem non.satiat, nec futuram repellit. Invanum ergo laborat, qui talia pascit, & in ventum seminat, qui vanae voluntati huic servit, ubi expensum non expedit Ser vitium. Esuriant itaque ista , quae sic ingrata ,sic molesta sunt, ut semper esurire videantur.

Qui ista pascunt, seipsos decipiunt. O inhonesta servitus, qua carni servituri o dura, o inexorabilis, o fera licet domestica dominatio, quae quotidie solvitur , & quotidie exigitur; sub die vadit, & venit, saturataiexiit, esuriens redit. Vae his, qui hic pascuntur, ubi fames dominatur, nec divitiis vincitur, & dum haec solvuntur,

alia exiguntur, redde enim prima, secunda co geris e salvere , gulam pasce, libidinem exigeris. Cum Susanna ergo clamandum est.' angustiae

mihi undique r Zc cum Paula ejulandum est, κdicendum est: iruelix. ego homo quis me libe rabit de corpore mortis hujus p Si necessaria

Dis illa o by Coos le

48쪽

solvas, non necessaria reddere cogeris. Si ergo miser homo secunda reddere times, prima nega, si potes, si non parce, redde, avare exsolve pnihil nisi invitus exsolvas, nihil libenter dones sed non potes , Video, quod pejus di gravis est, quia exactores diligis, & amicus es tibi inimicus tuus. Quid dicam nescio, quid suadeam ignoro; unum dicam quod scio: qui hic pascitur , hic saturatur, hic jucundatur, hic ridet, hic inebriatur, hic ludit, illuc esuriet, re illic sitiet, illic lugebit, illic lamentabitur, illic ulu- Iahit , sicut Dominus dixit: vae his, qui rident, quia ipsi lugebunt; N ex vobis, qui saturati

estis, quia esurietis ,r duo enim sibi tempora suecedunt, re duae vitae, Ec duo saecula sunt. Una vita brevis, re altera iunga, re qui in una esurit in alia pascetur; qui vero hic vorat, saturatur, consolatur in una, in altera esuriet, Scsitiet juxta illud Isaiae r propter hoc dicit Dominus ecce qui serviunt mihi manducabunt, re hibent, vos autem esurietis, & sitietis ; Sc post pauca: ecce qui serviunt mihi, exultabunt injucunditate. vos autem propter dolorem cordis clamabitis, εc contritionei spiritus ululabitis. Cum haec ergo ita sint, parcendum est divitiis, re brevi voluntati minime serviendum. Ne pascamur ad esuriem, ne forte satiemur ad famem , rehibamus ad sitim. Videmus enim, aut hic, aut illic , unum e duobus necesse experiri. Gamo brem si saturemur, si bibamus, o nos miser

ex parte non ex toto hic cum edamus necessaria, non suavia ἰ cum paupere manducemus, dum

paupere hibamus cum paupere participemus,

49쪽

ut vel sic euhi paupere illic participare merem mur , ubi saturabuntur qui hic pro Christo esin riunt , & sitiunt iustitiam, quorum enim regnum Coelorum est, nisi pauperum' quia nimis humiles , re divitiis pauperes pro Christo sunt, cui

gloria in saecula saeculorum. Amen.

Item VIII. De humanae vitas, seu visae sine, O miseria.. Ecce nune de fine viae dicendum est. Iam

enim diximus viam esse humanam vitam, Ecquam sit dubia, re incerta , re non esse quod est umbrae similitudine monstravimus. Similiter quam improvisa , re quam caeca est, ante diximus. De fine vero vitae nostrae Spiritu Sanctonos adjuvante nunc sermo producendus est. Via torum est fistinare ad patriam ς eorum similiter est in via sollicitudo, in patria securitas. Festinamus ergo ad patriam, tota enim vita nostra quasi iter unius diei est. Primum nobis est nihil hic amare, sed susum amemus, susum desideremus , susum sapiamus , Susum quaeramus patriam; ibi enim ubi pater est. Patriam ergo non habemus in terra, quia Pater noster in eoelis est; etenim si potestatis virtute, Sc Deitatis magnitudine ubique est qua mare profundior, terra stabilior, mundo latior, aere purior, caelo altior, Sole clarior test, in coelis tamen manifeste est,

in quibus panis Angelorum est, qui ut domestici beatam coeli primi 'regiam incolunt, di Dei fruantur conspectui sed quia inconspicabilis Dei natura,

50쪽

sineeram natura infirmior ferre non poterat, ideo Deus pius, intra quem omnia, re extra quem nihil, primam regionem cognitionis suae , quam primo coelo indulsit, quod aquis elevatis temperavit, supersis virtutibus deputavit. Nisi enim illa primi coeli natura supradictis aquis temperaretur , superni Dei accensa virtute, nequaquam ab interioribus esse patienda naturis; aesie omnibus ubique praesens inconspicabilis Deus est; plus enim est, quam totus conspici queat, dc plus omnibus , qui omnia ex nihilo creavit, re ideo cum videtur, invisibilis est, sibi soli notus est. Pulsemus tamen illum, quia unicuique pro merito puritatis notus adest invisibilis licet, inaestimabilis licet Deus Trinitas. Pulsemus, inquam, . vel hinc, ut illuc familiarius vel intremus, vel manifestius intelligamus, dc nunc in via cantantes dicamus e post te in odorem unguentorum tuorum curremus, dc post te adhaesit anima mea, dc trahe me post te: ut cum his canticis mundum festinanter. transeamus , ac de supernis

gubernati praesentia negligamus, re de coelesti-hus semper cogitantes terrena despiciamus. Nisi enim coelestibus desideriis impatientibus inhiemus , terrenis necesse est haerebimus. occupemus itaque nos Divinis ne forte humanis, re quasi peregrini semper patriam suspiremus, semper patriam desideremus. Finis enim viae semper viatoribus optabilis, dc desiderabilis est; Acideo quia sumus mundi viatores, dc peregrini,

de fine viae, id est vitae nostrae, semper cogite mus. Viae enim finis nostrae patria nostra est;

sed ibi omnes saeculi iterantes pro meritis di-