장음표시 사용
181쪽
L I B E RMatth.1α. ta suasit. Scimus Dominum cum nuptiarum incommo da indicasset, dixisse non omnes capere uerbum illud sed quibus datum est. Et cum po ted laudat Eunuchos, Ibid- adieci: Qui ergo potest capere cupiat. At non diaxit imposibile Via illud uerbumsed non omnes caperipere:quod manifestum est,ta nemo negat. Non enim omnes sunt religis imo istis uerbis cum ait: Qui mistest capere capiat,potius admittit esse qui posin ciri eo consulit, Qui L. Paulus,ut qui possunt capiant, V 7' nec amiti ut hoc latum donii,Es. n. ex nobis q*asi ex nobis hoc non possumus,p Dei tu uirtute cuncta possumus. Deus autem optimus cum ad hoc uitae genus muLtos inuitet,ac per Spiritum functum moneat, consilia eis offerens bonum ut credibile est eum facere cussis, qui non animo malo,aut temere religiones probatus in
modo poterit negare auxilium suum , ut Fod per se homo non potest,per ipsum pinit i Hoc certe nisi ho mo perseus negare non potest: sed crassesunt plerubes,nec plebes tantum,uerum Cr multi qui uidentur literati eripirituales, quibus tame non sitis illucet gelij fulgor,nec diuinae prouidentis recta fides .
Nec nos ea latent,quae contra uotum obedientiae illi
1. Of., dyDirunt,etiamscripturae testimonio, quae ait: Nolite effici ferui bominum. Sed non intelligunt, aut potius nolui intelligere,nec intelligi,quidsit nos effici seruos
homirum,cu Iocus iste Apostoli,iuxta verum sensum, nobis egregie faueat. Hortabatur enim B.Pullius ommori Di possent Litae nuptias, ercessem uitam age
182쪽
T E R T I V smPoniam per eam longius ablegatur homo a seruiatque hominum, Cr diuinis aptior 'obsequiys. Quod
maxime contingit monachis, qui cum uouent obedienαtiam illum,Deo uouent in primis, Abbuti autem uel priori illum excipient loco e Η κ is T I: unde Cr particulariter servi Dei vocantur.Haec vero no capiunt
hebetes populi; qui praesertim iam sunt corrupi peruersi, ac libenter occiniones accipiunt ad blasphe.
maddum. Excusatio linguae nialedicae, & scurrilis atque blasphemae.
Odieci cr in Lutherum quae iste passim euoamuit maledicta,deriflones, bal semius,cachim
nos mordacitares,er indecoras scurrilitates,quae initanime convenire non solum aut Theologo aut christiam,sed nec homini quidem,iam ostendimus.Verlim nihil mirum quod bis minime moueantur turbae aduerfusiqum,cum per haec potius attrabantur . Videntur enim istis haec esse magni animi,σ amantis veritare, Cr propter et jum ueritatis excidere, ut qui facie hominis non respiciat. Mitto quod natura ut ait quidam Demosth. grauisimus autor ita sumus affecti omnes,ut maiore inyra. de cum uoluptate audiamus de proximo dici mula,quam
bona,mista etiam facilius credamus. Nunc accidit ut improbis persuasionibus Lutherus nomen Papae,no men facerdotum,nomen Scolasticoru,nomen Universtatum, apud miseras plebes iam odiosum reddiderarit,ac putere fecerit:Ideo quae uere maledicta uni crblustbenu non reputantur nisi laxula iustitis er ete
183쪽
LIBER hoc abomitiando dogmate persuasio, quod Papusit Antichristus: er sedes eius fit Antichristi sedes,
quodnam est adeo atrox dictum,er scomma mordax, quod recte conuenire in illum non merito arbitretur
Et haec similiter dixerim de facerdotio. Si enim semel receperit misera plebs sacerdotium esse idololatria, vere quaecunque isti in sacerdotes uehementius iactataverint, non possint reprehendi . Plebes autem ipsi rum iam esse persuasus videmus,er hoc non esse mirirandum iam diximus. Hi enim scripturarum praerea
textus persuasio,Pὸd scripturae illis faueant iis cut etiam prima facie crasis atque indoctis fauere uidetur hoc essest,sicut et in aliis contigit haeretico rizperuersis dogmatis. Nullum enim fuit cuiusuis haeresarchae tum grande paradoxum, quod nonsit visum primo intuitu habere pro fe aliquod scripturae testimonium sed ignorant Domini uerbum,qui dicit:Scrutaminiscripturas.Non dicit , Iegite,audite,sed strutaminifatis ostendens quod oportet intus penetrasre,et non in faciem solummodb sicere. Porro caninae huri ius hominis mordacitates uulgo uidetur ales: Cr quae scurriliter profert, urbanitates censentur. Imo in hoc maxime placebat Lutherus plebi, s scommatis Iuderet er irridere etscurrilia inferret in aduersarios. Recipiunt enim haec tanqua,nsobrias argumenis torum resolutiones,ta' tum uictorem eum putant,que superare alios scommulis,et scurrilitate prospiciunt. No enim vulgus est elegans arbiter eius quod deceat.
Vnde poeta quidam,cum iudido diciti
184쪽
At nostri proaui plautinos er numeros,σLaudauere des,nimium patienter utrans. Hoc igitur,quod adeo sermone fuerit iniurius,ta scurru, potius illi stultorum populorum beneuolen tium,quam inuidiam ullam, vel odium comparauit. Hic adde quod post Luineri furores,venerui Memtinctian,Cr Bucerus,Gr alijplures, qui alia via mollius, er quasi inihritu mansuetudinis ac lenitatis incedentes hoc idem vipereum uenenum,callidius tamen propterea efficacius, propinarunt. Non quod illi non ijsdem uitijs laborent, er no easdem blaiphemias proferant,sed quod illas tectius,ac minus furiose. Excusent autem ipsi Lutherum eorum magistrum: ut quod erat errori dandum ac furori, tribuunt et M ueritatis eripiritui Dei,sed aliquantulum effreni in illa. Non enim ualent omnino excusare: ' nihilominus
fer ipsos diligenter attendas, cito ac facile dea prehendes eos in suisscriptis pulcherrimus useras, fraudulentas vulpes, non iam dolases sed ipsos dolos. Hoc sane norunt ac plane testificantur, qui ista paulo diligentius considerant , rqui cum uiris id scontrouersias religionis pertractarunt. Haec uerb diari ut adima admirationis caussas,quod illae turbae miserae atque imperitae sequantur istos. Sic etiam addes, nonnulla est affectio anguinis, quaesium tenenturne acquiescunt ueritati Habent. n. magisti os suae gentis: quamquam nec nouum est,ut qui semel sese cutis piamscholae,aut sectae iam addixerit, difficile reuocari queat ab issa. Sed nolo haec latius extendere, quae.
185쪽
LIBER prudentis itis est innuise.
Excusatio inconstantiae Lutheri,& ali
OVod item ad illam incredibilem atque admi rundam in sua doctrina inconstratiam etsi ille
unq*im recte excusare ualuerit non tamen deest aliq*a in promptu qualis qualis excusatio. Num ermibi olim, inconstantiam illum in eum obiectanti. non ausus ille inficiari in hunc modum respondit. Turdeuenisti catharine: significans quod iam aliquando a
sedιcta retractauerat, Cr in melius mutarat sente tiam. Ueruntamen non sic euadebat: quoniam in eisisdem prorsus etiam terioribus eius libris, pugnantiι compereram,Cr obieceram. Sed possunt hic aliqui dιcere: Etiam D. Aug. retractauit multa, Cr co 'exit. Et B. Thomas nonnulla; Crsiimiliter alij qui multa
scripserunt. Veri fi numerum, si pondus, si quod
semper in deterius prolapses est, tanquam homo effutiens per rabiem Cr fauorem,non tanquam ex iudicio censens,diligenter considerauerit aequus censor, nullo poterit hunc exempla defendere. Sed ista ut sepe dixi, ersepius inibi dicendum est plebes indoinctae non cernunt, nec libros legunt ubi haec deteguntur. Non enim patiuntur isti ad se penetrare catholicorum libros. Et multum est ab initio imbibiise peris suasiones malus,Gr iam doctrinis carnaitas carnem brasse, er consuetudine plurima atque inueterata ferruminatos iam esse. Simile est de tam manifestis mendacijs er calumfl,quibus ipse inique onerat pios,
186쪽
sT E R T I V s. siue ueteres Pontifices, βω Doctores, er omnes illos qui sibi aduersantur. Non enim possunt idiota ista cognoscere Cr arbitrari, sed ij solum qui fuerint prurianiae lectionis, cr habeant memoriam rerum Crsen tentivirum, T attente legunt Lutheriscripta, ut uda Ieant etiam notare ac censere. Quod autemsopbistia ce semper loquatur,er cauistine ac dolose, hoc afaipientibus tantum deprehenditur,et exercitatis in rherericis erctalacticis. Η sunt enim quibus uere in uet stomachum atque indignationem: Turbae autem et
imperiti. quos ipse potissimum decipit, ijs modis p
tius irretiuntur. Postremo de psimis, qui ab hoc homine atque . eius pestilenti doctrina manarunt fructibus in Germmanium,er uniuersum Christianum orbem, iam pauci cogitant,neque vera damna considerant:Imo comoda Cr lucra arbitrantur, quae uere funt detrimenrita. Placet enim ut dixi promiscuo uulgo carnalis illa or animulis libertas, soluisse iugum, depos se onus christianum. Placuit multis ita inuasio ecclesturum, illa direptio bonorum, quoniam ex his locupletiores febant. Breuiter non est nouum neque mirandum ut scriptura testatur impios tandem delicturi atque Promet. exultare in rebus, Cr succesibus psimis.
De malitia plebium, dc quod plurimi eorumnon decipiuntur , sed consulto recipiunt religi nem indulgentem Carni.
Actenus de ignorantia plebium, er quod non sit magnopere mirandum Dali homine tot do
187쪽
LIBER tantis dolis deceptus esse. Sed multo etiam minus in randum, quod a tali doctrina, quo humo inescato, redditae ni captiuae, cum sermo haereticorum seris 1. Thi. pat ut cancer, sicut ait Apo stolus, ita ut incessanter corrodat quantu carnis offenderit. Porro nunc pluriama caro eli in mundo, iam 1 iritu propemodum extincto. Quare ut ab initio diebat nonsiolum populorum ignorantia huius tanti mali caussa est, uerum etiam, multa malitia, quae supra modu abundauit super temram: quia multis fulgor euangelij non illucet. Non enim dubito magnum er bonam partem eorAm, qui hanc haeres inisectuntur, probe illam noue k,er eius au' torem non ignorare,sed eam malitia sectari ob temporale aliquod commodum, quod eis proponit Diabo bolus. coepit enim esse dulce principibus expoliare ecclesias,depredari monasteria urisditiones alienus inisuadere, quibus baec doctrina fecit hanc licentiam esse ius er fas ta ut non sit unM tantu Dioto lusisse,qui
Prou.io. fucrilegium vertebat in iocum. Impius erum,ut ait scriptura, quasi per ludum operatur feta . Hi sunt, de quibus prophetavit Biaul. Quod unum doctrinama, Thi ς' non sustinebunt ,sed ad sua desideria coaceruabuntsebi magii tiros prurientes auribus, er a ueritate quideauditum auertent , ad fabulas autem conuertentur.
Novi ego nonnullos qui mirostudio horum libros reta quirunt, nec ob aliud, nisi ut sectentur er recipiunt quicquid illi doceant, prius eorum dogmata proborates,quam illa sciunt:Tuntas docibilitas eorum,qua
sum attinet ad ea quae Diaboli sunt, nec solumquid
188쪽
T E R T I V s. 'seupere libenter sibidinoseineru etiam quid audire probrosa in sacerdotes et monachos trum in modu delectuntur,id sub quodam false iustitiae praetextu,qua
nec secum his misericordia, necsclesia. Quasirem nolite gloriari, ὀ perturbatores ecclesiae, quod habetis multos qui uos sectantur:inuenistis. n. iam aptatos diriscipulos psi no aptastis. Non.n.uis ulla veritatis,cum nonsit in uobis,nec oris facundia, nec ars ad conci nundas fusiacius er dolos etsi haec uobis per Diaboli suppetias admodu prestUnt,er in promptu tot u bis auditores coparauersi sed esca posuistis in bum quae placet curii legi Dei non subiectae, nec.nlotest. Roma Hactenus ergo satis arbitror his ronibuη adductis
me admiratisitis caussis sustulisie, g, haec fectu adeo in
uuluerit,csi tot et tutae, quas narrauimus,causis cocurrerint ad deceptione. Vnsi tame superest,quod uehemmenter quorunda mentes agitat, G conturbat,idque
est. Qua na de causa Deus in ecclesiasua, qui tanta haec mula poterat pbibere,permiserit:qua cum deprehederimus,et ostendemus huic malo me II ongrua, ne ulterius permittat Diis tanta calamitatem, π animosi iactura quas redemit sanguine suo. Nulla. n. naior est ira Dei,qua quum dimittimur,ut tradamur in reprobu sensum ponetes luce tenebras,et tenebras tu Isa.
ce,er itaseruemur suae diei in iudiciu repellassiquod absit. De qua re sequeti lib. quantusas fuerit de diuianis scrutari cobili ,et quantu dabit nobis pritus, cum
timore tamen ac tremore, discutierim, ut hinc etiam,
salutaria remedia tanta penisincereJ eramlis. i
189쪽
T ergo primum iustificetur apientia Dcid flijs suis , considerare oportet , Deum non esse causam scandalorum ex perditionis hominum,non sol in quiano facit ipsi, sed feri potius prohibet , verum
etiam quia cuncta quae ab eo possunt cum aequitate remedia desiderari,ne acciderent tanta mula,magna fampientia iam prouiderat ut ipsesemper fit bonus, in omnisua pollicitatione uerax,nos autem mali ac mendaces. Ipse autem adeo bonus,ut nec ista mala permitteret,ns ex 's occasionem cuperet, ut inde multa maiora bona colligeret , es plerans cum magno muli rum malo.as ideo cuilibet timendum est, ne ira haec illum comprehendat.
Quomodo resistendum est Diabolo paranti zizania .
CAtinam igitur primum et capitulem tantorum malarum fuisse Diabolum,Dominus in iam citata parabola manifeste declarat Anterrogantibus enim seruis lilis de dicentibus:Domine nonne bonum seme
190쪽
Q V. A RIT V s. 97 semina' in agro tuos de ergo habet ela inius Regipondit Dominus; Inimicus homo hoc fecit . Per hunc autem mimicum hominem significatum Diab Ium psemet Ueritas declarauit. Si igitur Diabolus
est qui haecsuperserit mala femina,cert uinctu ipse
perfecte nequam Cr mallis, utpote in suo peccato , id est nisio odio er antiqua inuidia, qua nostrum genus ab initio prostqxitur,immobiliter obfirmatus,impose sibile est quouis modo eum,quauis in cantatione , abistratere aut abducere,ne nobis nocere uelit. Quare ne
id quos uehementer curet,non est ullius humanae uirtutis es cere. Ipse enim est qui ubie circuit quasi leo
rugiens,quaerens quem deuoret. Qui enim non est ueriritus,nec expavit tentare ex aggredi Dominum, quani deterrebitur ut nobis parcat Non ergo id nobis M. rundum est,ne ille nolit nocere sicut quaedam burnare gentes,quae iccirco illi fucrifcure dicuntur , ut biillum placabilem reddant sed hoc potius satagedum, ne id posit quod uult. Hoc autem ne positi, pc iter Dei est,qui non permittit ut quaecunq; vult, Cr quae cuns si ei non resisteretur etiam posset, ea effiat: Qv od ab historia B. Iob manifeste nobis probat striis plura sancta. Permittit autem illi Dominus quantum uidet in lege suae iustitiae,er aequitatis,esse isti permittendum. Nos autem ad parabolum nostram redeamus ut ex illa ad rem propositum philosophemur. Ecce agrum Domini lae terram hoc est Mancibo .mines corrumpere uolens Diabolus,non per se solum