De republica ecclesiastica libri quatuor contra Marcum Antonium de Dominis, nuper archiepiscopum Spalatensem, nunc desertorem & apostatam, authore Martino Becano Societatis Jesu theologo, ..

발행: 1619년

분량: 387페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

151쪽

De Repub ager iustica Et, si super Christum, Apostolos, & Prophctas aedificata esst Ecclesia,cur supra Petrum az- dificari non potuiti Aut e contrario si fundamentum Ecclesiς non cst Petrus, sed fides separata a persbna Petri; cur non simili modo dicis,nec Christum,nec Prophetas,nec Apostolos este fundamentum Ecclesiae,sed aliquid aliud separatum ab illorum persbna Hic responde,si potes. 3t. Ratio,quam adfers,nihil efficit. Primo, quia non sequitur, quod infers in priori membro , Si fides in Petro est finis, propter

quem Pctrus est fundamentum: Ergo ubicunque est fides,ibi erit fundamentum. Sicut in simili non sequitur: Si sanitas est finis,propter quem sumitur medicina: Ergo ubicunque est sanitas,ibi cst medicina. Sed suspicor mediam csse in tuo exemplari,& pro illa particula, ponendam esse istam, Ratio formalis. Sed tunc, omisso priori membro, negandum cst quod infers in posteriori, de impropria locutione. Jam enim ostendi,usitate dici posse, Petrus est Petra Ecclesiae propter confessionem fidei. Denique,prςter duo membra,quae assumis,datur tertium,nempe, confessio fidei est causa moralis, propter quam Petrus est Petra Ecclesiae. Sicut virtus cst causa mor

lis , propter quam aliquis eligitur in Episse pum. Et meritum Christi est causa moralis nostra austificationis: Et intercessio Principis est causa moralis,propter quam quis admittitur in aulam Imperatoriso Nam Petrus per

152쪽

ber secunias. Πρεonsessione fidei, quodammodo meritus est, ut fieret Petra Ecclesiae. E t hoc sensu loquuntur Patres. Maximus Taurinensis Homil. 3. in natali Apostolorum Petri &P auli: Uanti,inquit, meriti apud Dominumsium Petrus erat,ut ei totius Ecclesia gubernacuia iraderentur. Et Theophylactus ad cap. 16. Matthaei: E 7unerat Petrum Dominus, mercedem illi dans magnam,

sub vereum aedificavit Ecclesiam. E t ath. 32. Sed ut magis percipias, qua inepta sit

tua ratio, duo quaera ex te: Unum, si fides,abstrahendo a Persona Petri, est fundamentum Ecclesiae, ut tu vis;vel abstrahis illam a scito Pe tro,vel ab omnibus universim. Si asbio Petro,Mnon ab alus, quid causaei Si ab omnibus, non erit ratio,cur Apostoli potius dicantur fundamenta Ecclesiae,quam alij Christiani. Quae enim esse potest,si fides est fundamentum,abstrahendo ab omnibus t Alterum, quo sensu Christus dicatur esse fundametum Z An agno-. scis aliquid inChristo,quod sit fundamentum Ecclesiae, abstrahendo a persbna Christi Z Anucro aliquid, quod sit ratio formalis vclcon ditio, sine qua Christus non cilci fundanacut imi Hic redit tua quaestio. Ad quam respou-d c. Sin min us,paulo post ego respondebo.

33. Quod objicis, Patres loqui de fide separata a Petro , partim falsum cst; partim illarum sententiam non assequeris. Falsum est de hs, qui aperte asserunt, Pctrum enta fundamentum Ecclesiae propter consessio

neni fidei Ruliquos non imolligis. Ut intcl-

153쪽

Go De Republica Gebes a sticaligas, explicandum est , quo nodo Christus,

quomodo Petrus,quomodo reliqui Apostoli. quomodo item fides dicatur esse fundamen tum Ecclesiae. Igitur haec tria distinguenda sunt.Primo, fides in Christum,quae in eo consistit,ut credas Christum esse filium Dei,vera Deu ic verum hominem. Secundὁ,confes sio illius fidei, de qua Apostolus Rom. io. lo. Corde creditur ad justitiam, ore autem confessio sit ad lutem. Tertio,praedicatio Musdem fidei, de qua ibidem versi α modo credentes,que

non audieruntZ uomodo autem audient sine praedicante 8 Idomodo vero praedicabu't nisi mittautar Iuxta hanc distinctionem, hac tres propo-.sitiones verae sunt. Prima Christus est primarium fundametum Ecclesiar,ratione fidei Cir- .ca ipsius Divinitatem& incarnationem. Secunda , Petrus est secundarium fundametum

Ecclesiae,ratione consessionis illius fidei, qua fecit dicendo: Tu es Christus Filius Domitivi ha bens annexam Dromissionem stabilitatis prose&suis Successoribus. Tcrtia, Apostoli uini secundaria fundamenta Ecclesiae post Petrii, ratione praedicationis ejusdem fidei in Clui-,stum: non habentes annexam promissionem stabilitatis in suis Successoribus. 3 . I uxta primam propositionem intelligendum cst illud i. Corinth.3. I t. Fundamen-rum aliuή nemo poteisponere,praeterid, quodpo iatum eis,quod est Christus Iesus. Ubi Christus dicitur fundamentum,ratione fidei circa ipsius Divinitatem, ut i xplicat Gregorius lib. 7. E-

154쪽

Liber Secundus r rpist. 7. Anshelmus,Cornelius de Lapide ti alii in commentario illius loci. Quod intelli. gunt de fide Viva, quae per charitatem operatur,ut loquitur idem Arostolus ad Galat. s. Verba Gregorij sunt haec: Fundamentum aliud nemosole onere oci .mi quis ergo in dilecitione Dei proximi det,quae in Christo in mitatem

rene eundem Jesum Christum, Dei es hominisci lium,apudseposuit fundamentum. 3s. Juxta secundam intelligendum est iudud Matth. 16.17. Beatus es Simon Bar ona,

i pter confessionem fidei, quam Deo Patre in irante fecisti, dicens: Tu es Christussim Dei

υ .Propter hanc consessionem aperte, tanquam petram firmam ac stamilcm,aedificabo Hesiam meam: Dportae inferi nonpraevalebunt ad mersin eam. Quaret quia confessio fidei, quam feci sti,n quam defeetura est in te & Successeribus tuis. Ego en pro te rogavi, ut non δε riai fides tua. 36. Juxta tertiam intelligendum est illud Ephes. 2. a. o. o per dificatisuperfundamentum

Apostolorum se Prophetarum dest, super Apostolos&Proplictas, qui propter praedicati nem fidei in Christum sunt fundamenta Ecclesiae secundaria. Et super haec fundamenta proxime & immediate superaedificantur alij Christiani,qui peraliorum praedicationem adsidem Christi convertuntur. VideCornelium de Lapide ibidem. 3 . Ex dictis facile intelligi S conciliari possunt Patres,quos adduxisti. Nam aliqui

155쪽

1.2 De Republica Ecc AOcal oquuntur de fide Christi, ) uxta primam

positionem. Et sic fides separari potesta Pe tro, non tamen a Christo, qui est principale obj ectum illius fidei. Sic loquitur Bernardus Epist. I9 cum ait: stante solo, sicut unus Deus , una fides csse dignoscitur, inqua, tanquam immobiti fundamentotrater quod, nemo aliudρο- teis ponere, firmitas Ecclesiae Catholica inviolata

consistit. Alij loquuntur de confestione sidet, juxta secundam propositionem: Et sic fides non potest separari a Petro, quia solus P et rus est, qui propicr hanc fidei confessione meritus est appellari Petra seu fundamentum E clesiae. Sic loquitur Stephanus Papa a te citatus ex Baronio: Catholica,inquit,Christio Des nostri Ecclesia fundatasiversimam Petram, o- . soli videliret Petri confessionem.Et plures ath. 38. Maneat igitur certum fixumque, se tam Petri praerogativam in eo cosistere, quod ipsi soli cum suis Successioribus,non autem re liquis hpostolis cum suis Successoribus, proniissa sit constantia fidei & cathedr: Et ideo dicatur firma petra,super quam aedinc ta est Ecclesia nunquam ruitura.

Septima Trarogativa.

39. CEptima est, quod Christus pro solo Pe- tro & seipso,non pro alijs Apostolis, V

lucrit tributum,nempe staterem seu didrachmum solvi in Capharnaum Matth. I . 26. Da ei pro meo te. Nimirum,ut ostenderet, Petru

156쪽

raber Seeundus Christo, tanquam vicarium eum sito Domino sociandum , ut explicant Augustinus lib. quaestionum Veteris ac Novi Testamenti φ7 s.Hieronymus ad calia 3. Matthaei,circa initium,Theophylain us ibidem, Chrysestomus Homil. 9.in Matthaeum, &alij plures. Ponam illorum verba. o. Augustinus sic scribit:Salvatorautem, cam pro se es Petro dare jubet didrachma,pro omni bin exsolvisse videturiquiasicut in Salvatore erat omnes causa Mariseris, ita se post Salvatorem in Petro omnes continentur. Ipsum enim constituit Caput eorum,ut esset Potorgregis Dominici. Hieronymus sicciPost inventumstateremis tributa reddita,quid ibi vult Apostolorum repen-rina interrogatio: ciuis putas major in in regno carorum Z auia viderant pro Petro es Domino i- tributum redditum, ex aequalitate pretk a bitrati sunt , Petrum omnibus aliis postolis esse tralatum, qui in redditione tributi, Domino furimat comparatus.Ideo interrogant: is majorsit in. Regno murum Z

Thoophylactus sic : tauia viderant Petrum a Christo honoratum, honoratus enim erat hic, Mndosatorem pro Christo e prose 9 se popterea humanum quiddam passi,invidiaque accensi, oblique accedunt interrogantes Dominum, quis ma- ocimme

Chrysostomus circa illa verba, Da eis pro meo te, sic subjicit. Vidisti honoris excellentiam. Vide nunc,quanta Philosophia utitur Petrus. Huue enim locum c Marem,qui Petri Discipulin fuit, i

157쪽

j De Republica Ece vineaeo videtur no re sisse , quoniam in ns hinc nor Umagistro deferebatur. Sed negationem quiarim illi diligentis inripsit : Haec vero , quae ia Magistri laudempertinen ipsosne ita volente,

omnino siluit. Et paul ok: humanum quidpassi Diseipuliβnt , qu d Euan ossa quo gnificavit

dicens In Assa horaiquandosi illisomnibus Petrum' tulit. Nam cum dr Iacobus es Ioannes primogeniti essent, nihil tamen talepra infecisse via iur. Et paulo post:Mando certospraeferri cons xerunt, utin transfiguratione Petrum, Jacobum&1oamem -utalepassi unt. Cum vero ad unum delatus eis honor,tunc nimiru doluerun Guamvis non ex hac resolam,sed ex aliis quoque multis infammati fuerunt: ium, quia dixit issi, Dabo tibi claves regni cariorum: tum, quia,Beat es Simon Bar, oua,tum etiam hic , Da eis pro me ore tum denique,quia tiberius eum multa cumc ars

sis coiloqui conficiebant, i r. Quid tu vero ad haec omnia, Marce AntonitPrim repetis selennem tuam respo sonem, nihil aliud hinc colligi posse, quam Petrum propter Primatum aetatis & vocationis,fuisse alias praelatum Agnoscis ergo pra latum esse. Erras tamen, uis pe dixi,id factum

esse propter Primatum aetatis M Vocationis. Nam incertum est,an Petrus fuerit Primus omnium aetate. Et falsum cst,ante alios omnes vocatum esse ad Apostolatum.

r. Deinde, sigillatim haec dicis de Au gustino,Hieronymo SI Chrysbstomo. Primo, incertum esse, an Augustinus sit autor illius libri.

158쪽

libri. Autorem veris, quisquis sit,nihil aliua voluisse, quam Petraim fuisse Caput, id est.

Primum & quasi Procuratorem caeterorum:

Aut,si plus voluit,audiendumno esse. At plus voluit sine dubio. Voluit Petrueste Caput MPastore gregis Dominici. Voluit omnes cau- sas Magisterij,quae erant in Christo,suisse etia: in Petro. An ideo, quia hoc voluit,audiendus non est Vide ne tu audiendus non sis. 3. secundo ais, Hieronymum, post Ver- ba i perius citata,addidisse etiam haec: Vidensis q/ieIesus stationes eorum, ct causas erroris in- test ens,iultu sideriumgloriae , hamilitatis con- rentione nare. Itaque ex Hieronymi senten . ria,errasse Apostolos existimantes Petrum si bi praelatum,tanquam vere Dominum, P rin- .

cipem& Monarcham. Respondeo. Apostoli

in uno errabantun altero non errabant. Non

errabant in eo, qudd putarent Petru sibi prae ferri. Hoc enim manifeste constabat ex varijsi gnis, quae Chrysestomus paulo ante attigit. At in eo errabant,quod putarentillum,n5 - Ium eo tempore sibi praeserti,sed etiam postea in temporali Messiae regno,quod semiabant, e praeferendum. Atque haec est Bellumini sententi quam rufi ustra oppugnan

Utautemmelius intelligatur, nota- dum est Apostoloster, ut minimum, conten

disse de Primatu. Primo, in via, quando post transfigurationem ibant Capharnaum. SO .ςundo , postquam venissent Capharnaum.

quando postea ibant Hierose mam. ac lae

159쪽

r si De Republica Ecclesiastica

De prima contentione scribit Marcus cap. 32.Et venerunt Capharnaum. cum domi essent,interrogabat eos: id in via tractabatis Z At isti iacebant. Si quidem in via inter se distulam rant,quu eorum major esset. Fortas e ex ea occasione,quod Petrus, Ioannes,&Jacobus, non

item reliqui, fuissent cum Christo seorsim in liransfiguratione.De secunda scribit Matthaeus cap.i8.1. In illa hora sciurea soliat iam erat tributum pro Christo & Petro) accesserunt puli ad Jesum dicentes: uisputas major eis in regno curiorum ' Iam nova erat occasio,propter 1blutionem tributi n quaPetrus vidcbatur omnibus alijs praeferri. De tertia scribit idem

ter filiorum Zebedai cum filii uis , adorans sep tens aliquia ab eo. ut dixit ei id vis' it illi Die ut sedeant hi duo fili, mei, unus ad dextram tuam,ct unm ad sinistram in regno tuo. Et infra: Et audientes decem , indignati unt de duobu/

iribus. Ie autem vocavit eos adse,ctaii: Scitis, quia Principes pentium dominant r eorum ocii nita erit inter vos. Sed quicunque voluerissim

ire mos majorferi, sit vester minilerio c. s. Nutic quaestio est,de quo Primatu toties contenderint Apostolit Tu putas contem disse dePrimatuEcelesiastico;quis scilicet eorum,postmortem Christi, futurus esset ipsius Vicarius, qui omnibus alijs despotice praees set.Et in eo ipsos errasse,& aChristo correctos esse,cum talis Primatus nulli conserendusset,sed omnes futuri essent aequales. Hoc tua figmCI

160쪽

Liber non . 1 rhgmentum est,mi frater, quo conaris Primarum Petri suspectum facere apud lectorem. Meliores autorcs, quom tu es, aliter sentiunt Nimirum putasse Apostolos,teniporaleChristi regnum, quod ipsi imaginabantur, jam appropinquare ; Min co cum ipso se regnaturos: ideoque disputasse, quis in illo regno proximus post Christum futurus esset. Et quia in coerrabant,a Christo corrcchos esse. Quam dixi esse Bellarmini sententiam lib.i. de Pontifice. c. I9. in fine. Et tu ipse,ut soles esse inconstans,

eandem sequeris lib. l.C. Ii.n. icη6. Et probatur Primo , cx illis verbis: Dic , ut sedeant hi duo fili, mri, unin ad dextram

tuam,ct unus ad inistram n regno tuo. vel, ut Marcus hisci,ingloria tua. Per regnum Christi intelligebant regii in hujus vitae, tuo putabant Christum potiturum, ut explicat Chry-1bstomus Homil. 66. in Matthaeum, ubi ait: Muidporro eis , quodpetunt Z atim te docebit Evangelista. Num quoniam,inquit,proprIerusalem erant,credebantque regnum Detjamjam eventurum,qu.dhuj-bitae aineci lareopinabantur; hac

posiviabant, ut ob honorem facillin etiam omnia pericu osse levitare. Prorerea Christiab his eos costationibin abdurens, pericuti, sanguinem necemii Sm expetendam6sejubet. Potesta ma uis,bibere calicem,quem ego bibo' Et infra:kol iantautem,utego conficio, quonia ver duodecin. sessores Discipulosa rant, primat m hujus conress simpetrare: Dpraeponi quidemsecat ri praeterquam Petro fiebant,que ormidantes, κ dic -

SEARCH

MENU NAVIGATION