장음표시 사용
261쪽
, Liber Teresin eriorem, cui reliqui etiam Episcopi subje-
esse debeant;& a cujus sentcntia non liceat critis pro Vocare. Hoc patet ex Concilio dicensi,cap. q.Juxta secundam oditionem;
in Episcopus rixit: Iuodsi aliquis Episcopu0urtis uerit in aliqua causa, putatse bonam sum habere, ut iterum judicium renovetur ,si placet, sancti Petri Apostoli memoriam ho-emus,uiscribatur vel ab his, qui examinave- t,vel etiam ab aliis Episcopis, qui inpropinquorantur, Romano Episcopo. Etsi judicaverit re . andum esse0μdicium, renovetur, o detjudi
Si autem probaverit talem causeam , ut ea nonicentur,quae a Iasunt: quae decreverit Roma ipscum, confirmata erunt Si ergo omnibuου et areatur. Synodus resondit: PLACET.rap. ej iisdem siccundae editionis: Cum ali-,
i Episcopus depositio fuerit eorum Episcoporum
icto,qui in vicino commorantur locM, Hrpro
naverit agendumsbi negocium in urbe Roma i r Episcopus in ea dem cathedra ρs appellatiο- V ejus,qui videtur esse depositub)omnino non om etur,nifica afuerit in judicio Episcopi Roma-
r9. Hi duo canones magnam habent auitatem in Ecclesia, quia concilium Sardi-ase,in quo conditi sunt, semper ab Ecclesiaet rc ptii m. De quo Sulpitius lib. 2.Histor. ibit, ex toto orbe fuisse convocatum. Et crates lib. 2. cap. I 6. appcllat concilium aerat . Internicxunt cnim legati Iuli xiiii Pontificis, & praeterea ex toto terra-
262쪽
De Republitarum orbe plusquam trecenti Episcopi,
natim ex Italia, Gallia, Hispania,Britamia, stica, fgypto, Syria,Thracia, Pannonia,& ths provinci)s, ut resert A thanasius in Apol gia secunda, circa initium.
zo. Deusdem canonibus sic stribit Gelasius Papa in Epist ad Faustum: sint canones, qui appellationem totius Ecclesia,ad hujus sedis emamen voluerunt deferri. Ab ipsa ven, n quam prorsus appen i keberesanxerunt. Et in Epistol ad Epistopos Dardaniae: illum de qualibet
mundi parte canones apperiri voluerunt b ilia autem nemo ectanesiarepermissus. Haberatur hae Epistolae intom. Σ.Concit. inter Decreta G
2I. Tu quide, Antoni,non negas hoc privilegium de)ure appellationis; sed dicis E
clesiastico tantum)ure,& non divino concessum esse. Erras. Nam antequam Ecelesiastico Jure statutum esset in supradicto ConcilioSa dicensi, Episcopos posse appellare ad Pontificem Jamisit recepta erat hii)usinodi appellario,ut Vari)s Exemplis domonstrat Cardinalis Bellarminus lib. 2. de Pontis c. 21. circa sncm.
Unde etiam Leo Papa Epist. 87. ad Episeopos
Provinciae Viennensis in Gallia, fatetur antiquam es e consiletudii emappellandi adPonatificem.Sic n. se rit, it: e abraternitas recogno-pat, soticam emorosui revere Hai,a vestra tiamproτincia Sacerdotibus, innumeris relationib-esse confulta Oro di versarum quemadmo-
263쪽
Liber Tertius. Ret,aetretractata, aut con mala fuse fudicia. ba. P orro haec Consuetudo,quae postea pςriones concili) Sardicensis fuit constrinisa,a aliunde, quam ex Apostolicat ditionestitoritate orta est, ut Colligitur ex Theo-ct0 in Epist.ad Renatum. Presbyte una, u-ic ait: idarunt me Sacerdotio, Visiungs ex jatibus, Hecsenectutem res eriti , nea canitiemugione sepietate nutritam. ob rem dri r te,uisan ii imo Archiepiscopo: ἴ LeonjPa- suadeas,ut solica aut ori are utatur, jube ad mestrum concilium adire enetenim a ncta sed gubernacula regen rum cuneat orbis Ec . arum. Hare,su.e ab isto vestro Vibunali tra- centur,qualiacunierunt judici vestriintearia, et seamplectemur ubi clare si 'ificatiatincem, aqn Iblo jure Ecclesiastico, sed oritate Apost lica , suprem' teste judicEadichs Ecclesiastiςis: ac proinde ad illuni
ollari posse. Et rationem addit,quia Pon-xR mantissubernat omnes Ecclosias tornundi: Ergo ab omnibus Ecesesses totius
adi potest ad ipsum fieri appellatio. Eo . a sensu scribstiti Epist. ad Leonem Papam: , in it,sufragium Sedis Apost lica expecto,
nox oro atque obsecro Sanctitatem Vesram, m tribun lvestrum' tam ac noctum a eL
264쪽
m in fide non vult errare, debet aliarere EccoH- Pontifici
Romano. . Ertium privilegium est, quod omnes Christiani,quando oriuntur diss)nsiones in fide,debeant adhaerere illi parti, quani tenet Romanus pontifex, & Sedes Apostolica;si non velint errare. Hoc tradunt antiqui Patres irenaeus lib. 3.contra haereses c. .rationem reddens, cur potius describat successonem Episcoporum Ecclesiae Romanae, quani aliarum Ecclesiarum particularium, sic scribit:Adhanc enim Ecclesiam Uropterfolentioren, principalitatem , necesse est omnem convenire EGH am,hoc eis, omnes quisiunt undique eos: iugu emper ab his, qui sunt undique conseriata eis ea,quae euab Apostolis traditio. α . Et Divus Hieronymus Epist.8. adDemetriadem,c. q. Et quia vereor, imo rumore eo gnovi n quibusdam adhuc vivere opuletulare venenata bladaria illud te pio charitatis ρμὶ prae monendamputo,ut Sancti Innocenty, qui Apostolicae cathedriSuccessors,teneas emene eregrinam,quantum is tibi prudens cassidas videaris, doctrinam recipias. Ubi etiam insinuat ratione,
cur pontifici in fide adhaerendum sit; quia nimirum pontifex Successor petri Apostoli. At Petro & 'uecesibribus illius dictum est : E
rogavipro te Petre,ut is deficia des tua: Et ιιι aliquando conversus,confirma tres tuos.
265쪽
11. st Basilius Magnus in Epistola data iabino Diacono ad Pontificem Roman Rin r vera dignu m es filia excellentissima voce, qua te atumpra dicavit,quod pietati tuae donatu a Do- .motii, iticet,ut quoὰ adulterinum est , . legiti- .ν ac puro discernas;ac idem Patrum esubtra-oneulti/raedices. Alludit ad illud,qtiodPetroctum est: Beatus es Simon Bar, ona, quia caro drguis non revelavit tibi, sed Pater meus, quitu is eis. Quod etiam Pontifici, Pctri Succcs- i, dictum esse interpretatur. Et recte. Nam
ut ad illam fidei quaestionem: Vos autem que seditis, ' Petrus ex peculiari Dei revela-ue respondi t:Tu es Christin Filim Dei visi: i- id similes fidei quaestiones, Succcs r Pe- ex peculiari Dei assistentia, debet respon-
. s. st Cyrillus Alexandrinus in Epist. ad .
testinum Papa ni rauoniam vero Dein hisce ebinprudentiam a nobis exigit ongaque Eces um consuetudosuadet, ut istiusmodi sanctita- sae communicentur, non possum eqVidem id, i apertum eis,adpietatem tuam non'scrib Et paulo post: . damvis haec it ehabeant, ρrim timeo Nestor, Communionem confiden- 'seserare au fuimus, quam haec ipsa pietati tuae
caremm .Dignerisproinde,quid hicsentias, δε- ire quo liquido nobu constet, an communicare Nestorio nos oporteat, En vero libere ei denun-',neminem cum eo corimunicare, quieis odiveam doctrina ovet a raedicat. Porro tu, ratatu mens 'acf de hac re sententia,no
266쪽
Mσ ne Republita Ecclesia ticaanodop in is Deoque devotis mis Macedonia piscopu , sd totim quoque Orientatas Antistitibuae persicu er titeras e voni Bbet. Hic aptaret,
totam Ecclesiam Orientalem , tanti teaisit, Romanum Pontificem,ut in rebus fidei,niliit; nisi ex ipsius decisione, statuendum csh cxistimarent. Σ . Et MaximinianusConstantinopolitanus Episcopus in Epissi ad Orientales: omnes ei terrae,quae Dominum cere receperunt, c=bis terrarum Cathsilici veram fidem confitentes; iupotestatem Rom norum Pont cum,tanquams,
dolem rficiunt,o ex ipsa lumen Catholicae ct Apostolica ei recipiunt. Nec immerito, quia nisus legitur primo pe/fecta dem esse confessus,Domi
no revelante,cum inrit : Tu es, Christiris in Deiiivi. Et infra: Hunc enim de caeteris mortalibus ex toto terrarum orbe conditor orbis elegit, cui cathedram Magister, principaliterpossidendam i
Wrelevet pravusi jure concessit: ut q.uquis divinum aliquiae aut profundum nossede eiu ad hujuspraereptionis oraculum deminams recurrat. Nota,pcrpetu0 privilegia iuro. Et Augustinus lib. i. contra duas E.. pistotis Pelagianorum ad Bonifacium Ponti-Πcem,c. I. Haec autem,quae duabu Epistoliseorum res undeo, ad tuam pol imum Hrigere uectu tem,noniam disic ,quis examinanda, obd
267쪽
ludum Decretum statiui potest pro tota Ecclesia, nisiPontifice
consentiente. Uartum privilcgiu est, quod nihil gra
vem Ecclesia linivcrsali, hisi eonsulto itis ac cosentiente Pontifice, possit tractari, cerni,ac definiri. Hoc quide Concedis, Anni,sed non eo setisti, quo nos. Nam nos dicius; hujusmodi decreta vel decisiones, quae ni pro tota Ecclesia, non habere vim ac rotair,nisi accedat consciastisPontificis. Tu asle- ,habere quide robilr sitie cons)nsu Pontilia sed tamen plus roboris ex consensu illiu cedere.Nobiscum sontiunt antiqui Patres. 3o. Socriste, lib. 2. Historiae cap. s. Nec Iu- ου Romae Episcopus in 'nciliis adfui neque quem ammi elusis locumsupplerat, eo miss,cum utiqueelsasticus canonjubeat , non oportere ab FRomi eunti ficusententia.Decreta Eccle sancire.,quitur de concilio Antiocheno,quod cotrastianasiuni celebratum est; sed sine robore&toritate, quia defuit consensus pontificis. 31. et Sozomeniis lib.3. cap. 7. Athanasim
riens inlexandria, Romam adventavit. Eodem
inae Ariana adversaretur in crimen vocat in in
268쪽
34. Et Act. iis. in Relatione S. Synodi adonem Papam,paulo post mediu: Haec sunt,
e tecum,qui stiritupra enseraS, ecimus. Indi uin vero, quia Or alia quadam pro rerum iis utinata quiete propter Ecclesia sticorum tuum mitatem de im- , scientes quia o mei Sanctitas eadem probatura es' confirmatura Et circa finem: Rogamus igitur, tuis Decre-τostrum honora judicium , se scutnos Capiti m is adjecimus consonantiam ces Summitas tua, s,quod decet, adimpleat. Hic petunt Patres acith, ut, quae ipsi communi consbiasu inacilio generali statuerant,a Pontifice con-nenthir,&robur accipiant.
s. Et Anastasius Hierosolymitanus Pulircha in Epis f. ad Felicem Papam Apostolicae Sedis meso licentis,injuste damna-Uel excommunicatos, potestatissua auctoritateituere, se sua omnia is reddere, dr eos, qui eosdemnarunt aut extommunicarunt, postoiscoire privilegis Sicut etiam noseris, o anteriori- novimu actum temporibus,&c Antiquis, ei ancitums,utqui uia,quamvis in remotis cinctissuper eorum querelis aut excusetianibus Gur, non prius traditandum vel accipiendumt, quam ad notitiam almasedis υestrae esset δε- tum,ut huem autoritate, juxta quod fuisset se
dum,infirmaretur,aut maretur.36. Et Augustinus cum aliis Episcopisncilii Carthaginensis Epist. 9 o. ad Inno-itium Papam:Hoc itaquegestum, Dominora-uum,charitati tuae intimandum taximus , ut
269쪽
Liber Tertius. a Idisso consensit Pontificis; modo decretum d bonum sit,& Pontifex rationabiliter non
'ontifex pote I sancire leges Ecclesia-
Ο Oc seq iit cx dictis,quia cum sit Ca- - put Ecclesiae, sicut Rex est Caput re- .rii, & Imperator imperij ; non minus potest incirς leges pro tota Ecclesia, quam Rex prooto regno,aut Imperator pro toto imperio. 4 i. Hoc magis explicabo ex tribus generalibus principi)s. unum est,quodpraelati E clesiae habeant potestatem regendi subditos;& quod subditi)ure divino teneantur eis obedire. Patet ex Scripturis, Luc.i o. I vos aurit,meaussit. Et qui vossionis,mesternit. Et Matth. i8.17 Eccusam non audierit triti si ut ethnicus ει blicanus. Et Actor. 2o. 28. Spiri
teistis.Et ratio ς',quia si subditi non tenerentur obediredam non essen subditi. Αα. Alterum est, quod Praelati Ecclesiae non tantum habeant pQ cstatem regendi subaditos,sed etiam coercendi & puniendi, si non ob.diant,ut passim docet Apostolus r. r. . ii. ivultistin virga veniam ad vos,aninspiritama uetudini t Et z. Cor. 13. Io. Hacabsens
270쪽
scribo,ut n*praesens durius agam,fecundumpote salem, uam Dominus mihi dedit. Et hac potet . itate frequenter usus est. I. Quando CXCOmmunicavit Corinthium incestuosum. 2. Quado reprehendit Corinthios , quod judicio c tenderent apud infideles. 3 Quando Hyme' onaeum &Alexandrum,propter haeresin, tradidit Sathanae. q. Quando Thessalonicensibus scripsit: Si quis non obedit verbo nostrotervisio- iam hu*c notate, ter non commisceamini illi. υ Tertium sicquitur ex praediistis, quod Praelati Ecclesiae habeant etiam potestatem condendi novas leges,obligantes in conscie-tia. Ratio est, quia habent potestatem regendi & puniendi subditos,& subditi tenentur tu lis obedire. Ergo habent potestatem conde0- idi leges, secundum quas pollini repere . punire subditos, & in quibus subditi teneantur illis obedire.
Fortu dices cum Calvino, id non sequi.Nam satis esse,si possint eos resere M punire secundum leges divinas. Nec requiri, ut regant& puniant eos siccundum leges humanas. Respondeo. Potestas Praelatorum latius se extendit,quam ad ea,quae sinat juris divini. Primo, quia testimonia scripturae,quae allataiunt, non astringuntur ad solum jus divinum. ecundo, quia Apostoli musta praeceperunt subditis,quae non erant juris divini. Nam in Concilio Hiero lymitano prohibuerat san- suidem,suffocatum & inmolata , quae tunc xςmporis don orant prohibita divino.