장음표시 사용
131쪽
bono. Et iterum, dialogo eodem, Deum loquentem inducens Vos, inquit, insuper,quibus mentis portio concessa est, genus
recoenoscite vestru , vestramin naturam immortalem considerate: amore corporis mortis causam esse scitote, reru omnium
discite.His dictis prouidentia per istum, harmoniamque conflauit, mixtiones,generationesque comiscuit, unde cuncta sens secundum genus proprium propagata ia Demum, qui seipsum reco novit , bonum , quod cst super essentiam, consecutus est. qui vero corpus amoris errore complectebatur, is terrabatis tenebris mortis , mala sensu non animo solo percipiens. Haec ille, scelestos asserens,qui sensum, non quuntur,ad extremu, post ali quot errores,in mala sens bilia precipites agi. Rursus idem. ibro, qua dicitur,Clauis: Curam e- rosterunt praestantiores minorum , Dei quidem hominum horames vero brutorum animalium, Deus autem omnium Nam ipse omnibus est maior. omnia vero ipso sunt inanora. mundus quidem subiicitur ipsi Deo, sed homo mundo.bruta aute homi-ri . Deus autem supra omnia, & circa omnia.& Dei quide radi I sunt energiae. mundi vero radii sunt naturae. Hominis vero a tes, & scientiae,& energiae quidem per mundum agunt, N. Inh C minum per mundi naturales radios;naturae autem per elementa.sed homines per scientias,& artes,& hoc est uniuersi regimeperdens ab unius natura,& penetrans usque ad unam mentem ,
qua nihil est diuinius, & efiicacius,& magis umens, nomines quidem ad deos, Deosque ad homines, inter quos est commu- dem in Mesepior Humanitas, ex parte diuina, & ex partet mortalis est eisecta, in corpore consistens. est autem me nueius utriusque, idest hominis, te omnia religio, quam sequis turbonitar& demum tunc videtur esse persecta, si contra cu- D piditatum omnium alienarum spem sit despiciens , virtuteq ut mox Homo, Deis cognatione coniuctus, ipsos religione,&sancta mente veneratur. Diique pio affectu humana omnia respiciunt,atque custodiunt, de deinde fit Deorum abhmmnibus secessio dolenda soli nocentes Angeli remanent, qui huma 1 tali commixtisd omnia audaciς mala mise , manu Inie ,
animarum naturae contraria: tunc nec terra constabi t, nec na
uigabitur mare, nec caelum astrorum cursibus , nec sydem
132쪽
eursus constabit in caelo. omnis vox diuina necessario silentio Aobmutescet, fructus terrae corrumpentur, nec faecunda erit,&aer ipse maesto torpore languescet. Haec & talis senectus veniet mundo. Sic ille.Testis est Clemenς Alexandrinus, Sphyngas ideo costitutas suisse abAegypt ijs ad valvas templorum,&in sacris, quod illae cum capite muliebri essent Deum significabant humanissimum simul, di benignissimum.cum vero corpore leonis serent,ostendebantur a Deo, quasi a leone quodam
terribili, ac sero,discerpi eorum membra ac res 'mnes,qui nose se illi subiecerent. nam , cum mali sint, natura haec est mali,
disiungere i m minuere,extinguere; contra,est boni, coniunge- Bre, amplificare,perpetuare: ut infra aperiemus. Eorundem fuit
Aegyptiorum, Diuinam prouidentiam signare Symbolo Virgae sublimis,in cuius vertice foret oculus ex omni parte respiciens: quasi Deus cuncta intueatur, & nihil impunitum relinquat, sed ercutiat quodcumque est culpae obnoxium. quod habetur inieroglyphicis. Visum q. est aliquibus, id eos accepisse a Ier
mia, cuius est illud : Virgam vigilantem ego video. et Vi in
Illud autem supra retulimus ex Platone, haud licuisse ulli in Aegypto Regiam potestatem nacisci, qui simul haud foret sut mus Sacerdos. quod etiam testatur Diodorus, Strabo ,& cum C multis aliis , Clemens Alexandrinus, cuius & illa verba Ie mus: Aegypti, non quibuslibet ea, quae erant apud ipsos, committebant mysteria, neque rerum diuinarum cognitionem deserebant ad profanos,sed ad eos solos, qui erant ad Regnum peruenturi, atque ex sacerdotibus iis,qui iudicati fuerant probatissimi & educatione,& doctrina, & genere. Deinde idem refert, sollemnes Aegyptiorum pompas , & sacros apparatus, quoties in publicum procedebant: postremumque scribit inter alios prodire Prophetam , praeeuntibus cum Cantore, Horoscopio, Scriba ornatore, post hos omne inquit. exit Prophe- nta, qui in sinu aperte gestat Hydriam,quem sequuntur,qui emisses panes gestant. is, ut qui sit sacrorum Praefectus, ediscit libros decem, qui vocantur Sacerdotales. continent autem de
legibus,& Diis,& uniuersam Sacerdotum disciplinam. Propheta enim apud Aegyptios praeest etiam distributioni vectigaliu. Haec ille . A quo habemus,non modo Regem fuisse Pontificem summum, sed etiam Praefecturam vectigaliu fuisse Sacerdotum. Rursus, e Diodoro discimus, Reges Aegypti vitam traduxisse ex praescripto ipsorum Sacerdotinn.quin illorum cultui, & Ob
133쪽
Aduersius imp. polit. Lib. V. io 3
Α sequiis nullos omnino adsuisse, nisi nobilium Sacerdotum filios,
quietamen supra annos triginta nati essent tum doctrina prae ceteris eruditi, ut horum conspectu, nocte ac die adsistentium, nihil indignum committeretur. Reditus autem publici diu, debantur in tres portiones. Prima attribuebatur Sacerdotibus, Secunda Regibus ,. Tertia Militibus. Confirmantur, quae Di dorus tradit, auctoritate diuinae Scripturae. Sic enim legimus: Gcn. Emit igitur Ioseph omnem rerram Aegypti, vendentibus singulis possessiones suas prae magnitudine famis, subiecitque eam Pharaoni, & cuctos populos eius a nouissimis terminis Aegyp- B ti usque ad extremos fines eius, praeter terram sacerdotum, queta Rege tradita hierat cis,quibus statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur . Et iccirco non sunt compulsi vendere ponsessiones suas.Haec ibi. E quibus colligimus, praecipuos fundos fuisse Sacerdotibus immunes ab omnibus tributis, & praetereae reditibus publicis data eis fuisse alimenta . Atque haec quidem Reges Aegypti, quibus olim maximum fuit in orbe imperium. sapientes Asbriorum, Persarumque iudicaueruntia 'virtutiabus existere temporalium felicitatem, Esligionique ac Religionis. Praesedio , ut bene sit reipublica,princi parum deferendum. Cap. VI N vero Assyrii, qui Nini ne regnum tenuerunt an liquissimumque,&potentissimum aerediderint a Deo distribni bonis adhuc viventibus bona temporalia, malis mala, eo, quo diximus,modo, vel in Q hinc docemur, quod, cum Ionas publice praedicasset illud de mandato Dei adhuc quadraginta dies, & Niniue D subuerteretur,Crediderunt,inquit diuina Scriptura, viri Ninia uitae in Deum, & praedicauerunt ieiunium.& vestiti sunt saccis a maiore usque ad minore, & peruenit verbum ad Regem Nini uiae,& surrexit de si lio suo,& abiecit vestimentum suu a se,& indutus est sacco,& sedit in cinere,& clamauit,& dixit in Ninive
ex ore Regis, de principuim eius,dicens:Homines & iumenta,& boues,& pecora non gustent ouidquamalec pascantur, & a quam non bibant, & operiantur saccis homines,& iumenta, di clament ad Dominum in sortitudine, & conuertatur viri viasua mala, di ab iniquitate , quae est in manibus eorum,
134쪽
qui scit, si conuertatur ignoscat Deus,& reuertatur a furore Airae suae, & non peribimus λ& vidit Deus opera eorum, quia conuersi sunt de via sua mala, & misertus est Deus super malitia , quam locutus fuerat,vt faceret eis, & non fecit. Haec ibi . Similiter.cum Salmanasar, Samaria capta, Iudaeos inde abduxisset in Mediam,& Assyriam,& illam dedisset incolendam populis a veri Dei cultu alienis,atque hi deuorarentur a leoniabus diuinitus immissis,non aliam putarunt isti ineundam rationem,qua liberarentur a tanta clade,nisi, ut veram religionem
exciperent: atque ita reuera ipsis euenit. Quod si a Deo mala temporalia malis, bona bonis dari haud existimassent d neque Begissent, neque actis eorum respondisset euentus.
Neque dissimilia videntur, quae de Chaldaeis, & Babylonijs tradunt. Quin eadem prope illis. Aegyptiis erat de religi
ne, ac diuisis sententia, rerum q. moderandaru ratio. Sic enim
Diodorus: Chaldaei Babyloniorum antiquissimi eum locum in sua Rep. quem in Aegypto sacerdotes' obtinuerunt. ad cultum enim Deorum deputati,per omnem vitam philosophantur,p ritissimi Λstrologiae habiti. Multi diuinatione quadam futura Praedicabant,ac tum augurijs, tum sacris, tum aliis quibusdam cantionibus, & mala auertere ab hominibus, & bona adferro Cauguria, insuper somniaque, & prodigia interpretari consueuerunt. Sic ille. Vt sciamus, istos in hac fuisse opiniones, auersi ab hominibus mala, quoties reuera confligerent ad Deum, v luntatiq. illius obedirent. Quamobrem sic Nabuzardam militiae magister a Nabuchodonosoro consti tutus ad Ieremiam: Dominus Deus tuus locutus est malum hoc super Iocum istum, di adduxit fecit Dominus,sicut locutus est vobis. Sic ille temporalia mala contingere ob admissa peccata, asserens. Ahri rum porro,& Chaldaeorum,Persarumq. Reges simul etiam summi Sacerdotes erant, neque regnum poterant adipisci, nisi e I
Magorum, qui Sacerdotes erant, coetu, corumq. institutis imbuti fuissent. Nam, Magos Assyriorum Regibus adfuisse, constat e pluribus locis Danielis. Hinc Philor unam quidem illa Magiam,hodest contemplativani scientiam, perquam clarius
naturae opera cernuntur . ut honestam, atque expetendam non
solum vulgus sectatur, sed maximi etiam Regum Reges, praeci pue Persae, tam sunt harum artium studiosi, ut regnare nemo
Possit, nisi inter magos sit iudicatus. Haec Philo. Sic vero Arnobius: Eorum magorum est eloquioac negotio primus
135쪽
Aduersus imp polis. Lib. II. Ios
Λ primus Hostanes, & verum Deum merita Maiestate prosequiis tur, & Angelos, &nuncios Dei veri, eius venerationi nouit adsistere , ut e nutu ipso.& vultu Domini territi con tremiscant. Idem & Daemonas prodidit terrenos, vago'. humanit iis inimicos. At Proesus lib. Σ.in Timaeu, Quicuque vero ait, & esse Deos, de prouidentia eos rerum habere putant, & multa eorum,quae fiunt,posse etiam aliter euenire, hi, & preces conuenienter approbantin vitam nostram dirigere contentur. Atque addunt, proborum hominum preces conuenire maxime, quoniam nos
B diuinitati connectant. Simile enim simili coniungi amat. Diis aute probus vir simillimus est & quia in custodia sint Dijs, qui
saluti eoru incubunt,& a corpore veluti a carcere comprehensi
debent Deos precari de transitu ab hoc loco, & quia velut filii a parentibus distracti precari eos conuenit de regressu ad veros
eorum patres Deos, & quoniam quasi patre, & matre carere uidenturiij qui non curant precari, neque se se conuertere ad praestantiores, & quia in omnibus gentibus ii, qui sapientia excelluerunt, circa preces studiosi fuerunt. Indorum quidem , Brachmanes; Magi vero Persarum; Graecorum vero,qui maximC me Theologi fuerunt: qui & sacrificia instituerunt, & Mysteria,
Chaldaei vero, & aliter diuina calluerunt,& ipsa Deorum confitentes esse,venerati sunt.tantum abest ut ob virtute sacra spreuerint. Apud omnes autem Barbaros hoc erat in more positum, ut, qui suturus erat Rex, summus quoque Sacerdos esset. Nam
sic in uniuersum de quibuslibet populis Clemens Stromatum libro septimo: Hic ergo, inquit, Homo est vere Regalis Sacerdos fanhus Dei,quod quidem nunc quoque seruatur apud eos, qui sunt doctissimi ex Barbaris, ut genus Sacerdotale prouehant ad Regnum. Ita Clemens. At Plato in Alcibiade primo, reseri, primogenitum filium, qui Patri successor Patriae Regnum gubernaturus erat, solitum tradi educandum in primis uni e Sacerdotum, seu Magorum coetu,qui Regem duo doceat. Deorum cultum,& instituta Regia.Xenophon autem libro octauo Paediae sic de Crro ait: Ita igitur sentiens Cyrus) primum
quidem se ipsum hoc tempore ostendebat, studere magis diuinis rebus,quoniam esset felicior, & tum statutum est, ut Magi simul ac dies illucesceret, laudarent Deos, & singulis diebus ijs diis sacra fierent, quibus Magi dicerent. Sic igitur , quae tum constituta sun hac etiam tempestate perdurant apud eum semo Pers
136쪽
per, qui Rex. Itaque his in rebus primum imitabatur eum alij Aitem Persae, rati se quoque feliciores sore, si Dcos colerent,que- admodum is,qui feliciisimus esset, ac Princeps. quae facientes, existimabant, sic Cyro rem gratissimam facere . At ille suo. rum pietatem sibi etiam conducere arbitrabatur dem cum iis Lentiens, qui nauigare malunt cum piis,quam cum iis homininibus, qui impij aliquid videantur perpetrasse. Ad haec , secum animo reputabat, si omnes sui familiares essent in Deu pij, minus eos uelle & iniuriam,& aduersus se ipsos nefarii quidquam
facere. Idem narrat orationem,quam Cyrus habuit moriens ad filios,cuius praecipua sunt hec, Deos saltem,qui semper sunt, Bomnia vident, & omnia possunt, quique hunc rerum omnium ordinem continent certum, & immortalem,& sine errore quiaque prae multitudine, atque magnitudine enarrari non potest, Hoste vos metuentes,nihil usqua impium, nefariu meque seceritis,neque consultaueritis.& post Deos quidem hominum etiamnus omne, qui semper propagatur,vobis verendum est. non enim vos Dii in tenebris operiunt, sed opera vestra necesse est semper in propatulo vivere apud omnes, quae si pura,& sine iniuria apparent, reddent vos inter omnes homines . audi haec
potentissimos . . t tu CIta Xenophon apertiminiim facit, Persarum Reges a Sacem dotibus institui QIitos in primis diuina, dein Regia. praeterea vero, a Persis habitos felicissimos, qui maxime pii forent, impiorumpite societatem fuisse ab illis habitam infelicem, ita, ut non modo infeliciter sit impiis,sed etiam quicunque iis adhae-
si M. i s. rent. Persici porro Sacerdotes Tyaris utebanturi quod Strabo, ceterique testantur. Hoc vero erat insigne Regium. Hinc illei τὰ si . 7. Hoc Pria, ni gestamen erat, cum iura vocatis More dabat populis,sceptrumque, sacerque Dara Iliacumque labor vestes. i II
Ex his liquet,apud Aegyptios, Assyrios,Chaldaeos, Persas, c5muni sapientu decreto moribus confirmato suisse,eosde Ponti sces Summos ac Reges, primariam l. omnium potestate suisse penes ipsos Sacerdotes, fuisse hanc sententian utramuis temporalia perueniant ad breue tempus aliquando. . ad malos, illorum tamen felicitatem non perue ἰnire,hancque & illam bonorum dumtaxat iae, ea, quam nos explicauimus,
137쪽
A Romani existimarunt propter pietatem concedi a Deo bona temporalia,Sacerdotumque potestatem voluerunt esse omnium supremam. cap. VII.
μ' η' , q*φ4 Gr*ci, quod caeterae gentes,
earumque sapientis limi tradiderunt,quoad temporalium felicitatem, & religionem. Cognoscamus, quid Romani. Atque, si qua unquam gens credidit, a summo omnium Deo, caelitibusque dari temporalia bona bonis, id credidit Romana. Si qua gens venerata est facerdotes,& in eorum potestate nihil non collocauit, eadem fuit. Hinc Latinus orator, Quam volumus,inquit,P. C. ipsi nos amemus , tamen nec numero Hispanos,nec robore Gallos,nec calliditate Poenos nec artibus Grscos,nec denique hoc ipso huius aeris ac terrae domestico, natiuoque sensu Italos ipsos ac Latinos, sed pietate,ac religione,atque hac una sapietia , quod Deorum immortalium numine omnia regi, gubernariq. Prospeximus,Omnes gentes,nationesque superauimus. Haec ille assirmans, ideo tot, ac tanta Romanis caelitus data, quod
C illa agnoscerent a prouidentia diuina distribui, atque iccirco ab illoru offensa cauerent. Videamus, haec qualia sint,& asterimus verba Dionysij Halycarnasset, qui sic libro secundo agens de Romulo instituente Romanorum Remp. legesque illorum. Gum animaduertisset Romulus) felicitatis Rerump. esse causas id e quibus vulgo conuenit,Sed easdem assequi paucis datum
esse. primum fauorem numinum,quo praesente mortalibus Omnia cedunt prospere, deinde temperantiam una cum iustitia; per quas fit,ut minus se laedant, mutuum magis consentiant, felicitatemque non turpi voluptate, sed honestate metiantur,po- D stremo sortitudinem militarem, cuius ope caeterae quoque vi tutes subsistunt, non sponte venire horum bonoru quodque ratus est, sed intellexit, rectis legibus,honestorum q. studioru ςmulatione,piam, temperata, iusta, belloq. .rtem ciuitatem fieri His itaque rebus plurimu curae impendit, a Deorum cultu auspicatus ante omnia: proinde templa, & fana, arasque, & delubra, tum statuas,emgiesq. eorum,& insignia, praeterea vires,& dona, quibus de nostro genere bene sunt meriti. festa item, quae cuique Deorum, Daemonumque celebrari conuenit,& sacrificia, quibus apud homines coli expetunt, ad haec rationes in . O , dutia.
138쪽
i o δ' De Ruinis Gentium,s Regn.
dutiarum , celebritatum,intermittendorum, laborum ceteraq; Ahuiusmodi omnia iuxta optimos quosque Gr corum ritus disposuit. Ceterum fabulas a maioribus de ipsis traditas, pr
bra eoru coti nentes, ac crimina,turpes censuit, dc inutiles, ac ne
probis quidem viris dignas, nedum Diis seperis,repudiatisque his omnibus ad bene, ac praeclare de immortalibus sentiendii, loquendumq. ciues suos induxit, nihil illis aiungi passiis beatae
illi naturae parum consentaneum. Haec Romulus. Videamus,
quid Numa,qui neque statuas, neque em es Deorum voIuit esse in Urbe.Sic igitur auctor idem libro eodem. Septima,inquit, legum sacrarum pars dicata erat collegio setialium, quos Grae Aci se dicerent. Hi sunt selecti e praestantissimis familijs,
fungutiarq. per omne vita Sacerdotio,primo Numa huius sacri Magistratus auctore. Vtru aute ab Aequicolis exeptu mutuatus sit, ut quida existimat,an ab Ardeatibus,nihil copertum habeo. hoc tantii possum assirmare,quod ante Numa Rege collegiu f tialium Romae non fuit. Id ille instituit, cu imminere videretur bellu cumFidenatibus,nisi res ex agris Romanorum raptas sine bello mallet reddere, quod tandem eis facere necesse tuit. Sed,
quonia Graeci carent magistratu setialium, de potestate illius dicendum est: v t, quibus hactenus ignota suit Romanorum pio Ctas, mirari desinant, semper eis selices contigisse bellorum exitus, quippe qui numquam arma, nisi iustis de causis, sumps rint,quod illis praecipue Deorum fauorem conciliavit,in rebus dubiis. Longum autem esset recensere omnia fetialium ossicia. Sed in summa sunt haec: Dare operam, ne Romani vili foeder tae diuitati, semper autem vicinae imperio ipsorum ciuitates Dederabantur iniustum bellum inferant. qui si prior contra Dederis ditiones aliquid commiserit, legatos agere, & verbis primo suum ius repetere; quod si dedignetur facere postulata, tum vero bellum indicere. Itidem, Si qui illatam sibi contra , DKedus querantur iniuriam, causam eorum cognoscere, & comperto crimine sontes comprehensos hosti dedere, iudicare ite de legatorum iniuriis, & dare operam, ut seruentur conditi . nes Dederum, pacem conficere,aut, si parum legitime facta videatur, irritam reddere. Praeterea, siquid Imperatores contra . iusiurandum peccauerint,cognoscere, atque expiare, sicut di - . cemus, quoties incidet occasio. Ceterum, quando apud aliqua ciuitatem Caduceatorum iunguntur munere, hos ritus ab e rum maioribus accepimus .. Vnus quispiam illorum electus collegio,
139쪽
Aduersus imp. polit. Lib. II. ros
eollegio,veste augustiori,sui'. insigniis verendus, ad insestoru
minum agrum prosectus, cum primum fines eorum attigit, Iouem, cetero'. deos inuocans, testatur,a Romanis se renare, illa. suum petere. deinde, iuratus ire se ad iniustam csultatem, Et,si quid mentiretur, se suo'. Ciues nota rem miram execratu intra fines ingreditur.& quem primum obum nactus eli, eum testatur,repetitis eisdem precibus,atque exsecrationibus ad Urbem pergit. quam priusquam ingrediatur vel portae custodem,vel primum quemquem in porta obuium causam limiliter testatus, ad serum procedit, ibique stans, magistratibus aduentus sui causam indicat, semperiusiurandum, & imprecat nes adiiciens e tum, si damnatos auctores iniuriae, deditolyacceperit, abducens eos amicus ab amicis discedit: qui si tempus ad deliberandum peterent, post decem dies reuertebatur. idque aliquando tertio. elapsis autem triginta diebus, si nodi, impetraret ius suum, testatus superos,atque inferos, diiceaebat, hoc tantum praefatus, super ea re per otium deliberaturum populum Romanum. Deinde,assumptis ceteris fetialibus , S natui renuntiabat, omnia se rite executum, &, si velint bellum decernere,licere id per Deos: alioquin,si quid horum omissum esset, neque Senatui fas erat decernere bellum, neque poPulo. Hucusque Dionysius.E quibus habemus Romanis haud licuisse bellum mouere absque sacerdotum decreto, omnemq. ipsis V1-ctoriae spem fuisse in diuinitate,& iustitia,exitumq. spei cons num sic extitisse. Praeter hos autem Numa instituit Pontificum Collegiu, qui neque populo,neq; Senatui subistebatur, di cuiuslibet puniendi ius habebant,ubi deliquisset in causa religionis,m defunctiq. locum substituebatur alius ab i pso Collegio. His praeerat Pon- ,
tifex Maximus. Cumq. varia serent munia Sacerdotum, neque Senatus haberi,neque populipoterant cogi comitia,mira magistratus, neque bellum committi, nisi Sacerdos, auspicijs capta
tis,id per Deos licere renuntiasset. Quod si quid secus actum
fisisset,ae Sacerdotes obnuntiassent, id omnino rescindebatur. G--Quarum rerum cum sint innumera apud historicos exempla , lib. t. seria
nonnulla collegit,qui de comitijs scripsit. Quin neq, Reges inlare regnu solebant, nisi a sacerdotibus imposita manaid acciperent,& ipsi adhuc sacra facerent, ut habet Liuius libro primo im Numa, Dionysius,ac Plutarchus. Vere igitur Festus dixit,m PQ riguiom. testate Sacerdotum fuisse apud Romanos omnia diuina, dc hu- ον--
140쪽
mana, culti nolentibus illis nihil pgi omnino posset, illi'. edis Aeentibus omesa fierem irrita. Sic Pontifex Max cum populo agendi,tributa, & centuriata comitia conuocandi ius habebat. quoties resigio postulasset, ampbius autem poterat ob eandem causiam punire quoslibet magistratus , sicuti etiam loco, de gradu monere. Qumirca Imperatotes, quar is Consulatum, magistratu'. alios permiserint alijs,Pontificatum tamen morumna, postquam Lepidus Ponti sex summus, ac triumuiri vita migrauit , eatoque potestatem ad se Octavianus Augustus auo. eauit, sibi semper illi retinuerunt. una enim cnm vita simule . tiam dignitas illa 'durabat. E quibus liquet, Romanos in hac Bfuisse sententia, propter pietatem dari a Deo temporalia.bona ac proinde Imperatores ipsorum fuisse etiam Pontifices , lax. Quod penes hos, ac Sacerdotςs omnium rerum supremum ius
Omnes gentes consenserunt, rem raIem gentium selicitatem pendere a Religioηe. eique primas , s eius ' Hectis dandas, atque in hoc esse ius Status; quod iurisconsulti in leges Romanas retulerunt. de quorum sententia ;dem dicen- bdum. Cap. VIII. C
Ognouimus itaque,omni testium genere, hunc Aegyptiorum, Assyriorum, Chaldaeorum, Pe sarum,Grqcorum, Romanorum qiae fuisse unanimem consensum , bona temporalia penderea virtutibus,t Religione, atque huic, eiusque Praefectis primum locum datum, fuisseq. eandem sententiam sapientioruin quorum uis. Eadem vero possenta nobis ostendi tradita a rei quis nationibus, quorum peruenerit ad nos aliquod monuitientum 'quod de Aethiopibus verbia D gratia refert Strabo,& Diodorus, de Gallis Caesar, ac de alijs alii. quod nos aliquando ostendimus. Sic igitur omnium gen- tium perpetuo constantiq. decreto stabilitum constat, quod asiserimus. Iccirco primum iuris gentium praeceptum docet Pomponius Iurisconsultus esse, erga Deum religionem ; secundum, ut parentibus, ac patriae pareamus; tertium, inquit Florεtinus . ut nosmetipsos, ac nostra tueamur,quartum, necui nos insidit mur. Audiamus Iurisconsultost quorum sunt leges ex intima
Graeciae sapientia depromptae. Sic igitur Vlpianus: Iulentium