장음표시 사용
141쪽
A rium est;qto testiumanae utinatur, an dilhut urali recederedi et ues menstrere,quia thad wm sanimalibiS.hoc solis homilii Diiς inrisse colamune e . Luehaei,aizPompomus. erga. mini resiplino pisentibus lapat impareamus addit Floreu-tious,Vt-m, atque iniuriam propulsemus.Nam iure hoc eue est, ut, quod quisq*e ob tutela li corporis sui fecerit iure fecis.
se existinietur,ω, eum inteh nos cognationem quandam natura
constituit consequens est,homipem lipnalni infidiari nefas esta Sintilla sinitibus collismus tolerandas omnes iindias, anti fias, ue mortis illat item priapter religionem , propter pare 'η res, ac liniam Pses uva eum. viam, patria, parentibus: nibili stincta acienda retopter resigio es iii Deum si ue est iuris-g Humprimum praceptuni. Ruinis iidem testantur, Ius Status, quod passim nomen usurpatur a politicisDsse ius ipsem sax ruiti Sacerdotum D magistraram tinnamq; Vlpianus: Publi H -'it,esv v d ad staret immi Romanae spq ri priuatum, quod ad gularum. Suhxctim quietiam publice utilia,quaeda uati Publics ius in Bois,inSacerdotibiis,in magis ratibus consisti . Hi eusq; Vlphinus ii quo di imus Ius Status sonsiste .H4n iactis,sacerdotibus magistratibus Iulit itaque,neq;sthia hinc eniti, stitiis dieitur' pqtest ulla Respublica sine sacris,&: Sacerdot bus . Atque i oescimust, nullam gentem potuisse utiquarii stabiliri absque ring e. Adhuc distimus ex ijsdenaritum publicam , tuin priuata nutilitatem versari in Religione. Diximus de publico: nohenim stare potest absque sacris, & Sa-xerdotibus , hinc Ius Status vocatur, dein scribit idem Iurisconsulius e Privatuni iuς est, quot ad singulorum utilita- leui spectat. 'Mox subijcit Privatum ius impertitum est. COI- lectum duini effianaturalibiis p comis, dulgentium, aut ciri uilibi ritis nariisala es, quodnatura omnia a nimantia docuit. 3 Num iii, intidhoh hiimani estg'proprium sed omnium anomalsum,quae me.rra, marique nastuntur. aurum quoque con in eqst. Hine scendit maris atque semiris coniugatio, quanius Matristionium appellamus,hinc liberoru procreatio . hincedueatid.Videmus etenisti, et tera quoque animalia, seras etiaistius iurisceliseri perities. Res pentium est, quo gentes humanae tunius . qubd a natiuali' reoedere licet faeiledntenigqre,quia illudominbus animalibui, hoe solis hominibus inter se commu isti Hesempiamis. Prosequitur, his c5sentiens,Pomponius, Vesuti rega Deum Religio. igitur omnes gentes cognouerunt,
142쪽
utilitatem cuiuslibet priuati in hoc esse, ut Deum revereatur, Aec colat, idque esse utilius, quam parere parentibus ac patriae,nuam vitam'tueri, quam vitare insidias,Maniseste vero loquuntur ibi iurisconsulti de utilitate temporalium Atque Inquietaliquis,si vita profunda ,si diuitias omnes,si cognationem,si patria pro religione,quid mihi teporale relinquiturn neptissime, an non supra conclusimus, aliquando haee omnia relinquenda. cur itaque inuitus relinquam, quod necessario morientem deseret ' At saltem. dices, breue tempus retinebo , si verbi gratia nolim ponere vitam pro religione. Istud quidem verum 3 sed honor,qui consequitur in terris ob religionem Stainque pro illa positam, est quoddam temporale maximi inciendum. Rursus infamia, quae similiter consequitur ex illa abiecta,rebus omnibus praeponderat, vitamq. in notam,& insuavem facit in omne tempus,tum milia,tam poli ris meis,ita,ut praestet mori potius, quam viuere Infame R cte igitur, ut supra,conclusimus, & ipsi iurisconsulti e conam ni gentiliu consensu deducunt.Vtilitas priuata est in hoc,vire ligioni pareamus, ac pro illa omnium rerum iactura faciamus.
Atque hoc itaq. est, quod aiebat Cicero, Pietas est indamentum Omnium virtutum,' ac pietate aduersiis Deos sublata, fi- Cdes etiam, & societas generis humani, & una excellentissima virtus,iustitia tollatur necesse est. Hinc idem, sanciens in Rep. leges: Sit hoc, ait,a principio persuasum hominibus, dominos esse omnium rerum,ac moderatores Deos, eaque, quae gemnr, eorum geri ditione, atque numine, eosq. Optime de genere
minum mereri,&, qualis qui'; sit,quid agat, quid in se admi
tat,qua mente, qua pietate colat religionem, Intueri, eorum'.
di impiorum habere rationem. Haec ille libro de legi
cundo. Sic Diodoriis Siculus lib. m. Bibliothecae de Zaleuco rescit, in prςfatione totius summae conscriptarum legim. Mox Min ipso ingressu ait,oportere eos,quibus urbs incolenda sit, an te omnia opinari,ac credere, Deos esse,& inprimis coli, eluti primos scilicet mortalium,summo'.beneiactores,a quibus ii lis proles,diuitiae,virtutes, ira deniq; omnia humanitati praeberentur: tum ,animum omni improbitate, & labe expiatum.
purum q. praestare. quippe Deos haud quaquam numinet toad polluta flagitiosorum sacra, muneraq. Inspicere velle,rum iusta, di innocentia mortalium instituta, pro R.
tota diuinitate comple Ex his iram apparet hunc vitamς
143쪽
Aduersus imp. polit. Lib. IL Dy
A Disse omnium gentium consensum Regna,& Respublicas,temporaliumq.felicitatem pendere a religione: ob eam causam primo loco positos esse ab Vlpiano cum sacris ipsos Sacerdotes, secundo Magistratus, scuti Pomponius primum dedit religi
ni, cui respondet Sacerdotium,at secundum parentibus, ac patriae, quibus respondent Magistratus: ut sciamus,eos, qui prae sunt sacris, in administratione rerum publicarum primas tenere. Atque haec a iure gentium derivata testantur illi,quar, cum rationi, ac sapientissimorum sententiis consentiant,apparet esse verissima. Non immerito namque dixit ille,quod omnes, aut AH , Ha.
B complures sentiunt, id esse falsum non est putandum; &,quod o
omnibus videtur, id assirmamus. Argumentis a philosophia morali desumptis, probatur, bonum corporis, atque externum pendere a virtute, ac denique ab ipsa religione . Cap. IX. Um multi a Deo vocati sint ad eum statum, e I' . .
vitanae condicionem,ut indigeant bonis te 'ς .an. t.
poralibus, quasi utilibus ad consequendum finem laudabilem statui vel conditioni suae
conuenientem, manifeste liquet, sere, uta Ra prudentibus , & probis illa magis habean- 'tur, qnam imprudentibus,& vitiosis. Nam prudentis est, eligere & consequi perducentia ad finem; contra , imprudentis. Similiter vitiosus omnia dissipat;contra, bonus. Ob id dicemus,nulli mortalium condicioni tot esse bona temporalia, sit opes, amicos, auctoritatem, dignitates, aliaque huiusmodi circumspicias. Virtus pi sterea II. perfici t,euehit, amplificat, corroborat omnia bona, quae temo poralia dicuntur.nam detur pessimus,& flagitiis omnibus coopertuS,nonne omnia dissipatὶ detur contra optimus,ac sapientissimus,nonne contra agetZSie igitur magisminusue cotinget, Quo magis,ac minus aderit virtus. Hic namque virtutum finis.
Quocirca nunc aliud adhuc inspiciamus. Omnia appetunt bonum, veluti finem , quo perficiantur, & in quo quiescant. Sed aliud est inanimis, aliud plantae, aliud animali,aliud hominis bonum. Huius appetitus amor vocatur;&,quatenus ipse homo est,tendit in verum, qui finis est,& quies intellectus nostri, per quem sumus homines. alia namque habemus communia cum- P plantis,
144쪽
plantis,& animalibus. Amor autem mutuus cum ijs, per quos Ahabemus ista bona, vel cum aliis, licitur Amicitia,ob quam datur hinc inde, ac recipitur , quod decet. a virtutibus oritur,
augetur, corroboratur hic amor, & amicitia. Iccirco,cum siu-pra initio primi libri dixerimus de quatuor virtutibus Cardi. nalibus,ostendentes, ab illis pendere temporalium felici tatem, aperiamus hic speciatim, ab amicitia. quae & ipsa virtus est ad
nexa iustitiae, eodem modo pendere. Nam & rerum naturaliudiligens inquisitor, cum decem libros scripserit de moribus. octavo,& nono de amicitia tractat: atque ita e decem duos huic tractationi dat:quod scilicet haec virtus maximi momenti sit ad Breliquas virtutes, ac per illam stet temporalium bonorum seli. citas.Videamus, an ita sit,atque an hcc virtus pendeat a religione, & an propterea debeantur primae summo religionis Praesecto. Hae sunt amicitiae quasi species, coniugalis, paterna, fraterna , herilis, popularis, Regia. Magistrorum, Principumve quorumlibet,aut qui hoc loco sunt . Inspiciamus, ab his exist re corporis, atque externa bona. In primis, nisi coniuges in- . ter se aliquo modo ament, numquam fieri poterit, ut concipiant, ac filios gignanti idemq. erit,si ament quidem, sed non ut filios suscipiant. innumeris enim modis efficient,ut volupta- Ctes quidem percipiant , quas volunt, sed nullus unquam sertis sequatur. Haec enumerare, haud decet. est enim certissimum. Frustra autem quaerimus,an sine hoc amore, atque hac amicitia stent bona corporis, atque externa. Nam, nisi homo nascatur,nihil inerit ei bonum . Ist igitur maximi momenti haec amicitia, si virtute consistat,& gubernetur . nam,si delectatione immoderata, peribunt ea e quibus agimus,l na,magis, minusve, ut apparet, quo magis, ac minus virtus imperabit.
Eodem modo paterna amicitia facit, ut adsint filiis huiusmodi
bona temporalia, si virtus eam moderetur. Ponamus enim, ni- Dhil esse amoris inter patrem, & filium : eueniet, quod Iapp neses iactitabant, ut pater,ne quid incomodi patiatur ob paupertatem,quam contraheret in alendo stio, enecet protinus natum, proiiciat in sumen,vel siluas, vel alioquin nihil eum ci ret;aut alat ad eum finem,adque nonnulli ex Indis orientalibus ancillis ortos,ut adultum pinguemque mactet,coquat, com dat. sic itaque nullum poterit adesse bonum temporale corpo- ris atque externum. Pro modo autom amoris, amicitiaequi aderit,ut apparet.
145쪽
Aduersus imp. polit. Lib. V sis
A Idem dicimus de amicitia fratrum , cognatorum, seruorum VLartificum, populariumque singulorum . nam, nisi inter se ament, breui mutuis malefactis ac distidijs interimentur, ac de . lebuntur exempli gratia,non sint, qui artifices, & operarios amet in populo,qui fiet unquam,ut stet ullum bonum in homine aliquo λ Quis seret, metet, aut aliquid huiusmodi aget,quo quis alatur λ Nemo enim potest a semetipso omnia huiusmodi esticere . Idem concluditur de vestimentis, domo,supellectili,& instrumento quouis. atqui nisi amet inter se domus quaeuis,populus, & uniuersi ciues, omnia redigentur ad nihilum. v I is sed, luando non omnis omnia callet,aut etiam,si calleat,cal- . uide tamen abutitur scientia.non ut praescribit amicitia, & necesse est, adsint, qui verum bonumque doceant, & qui cogant
in doctrinae usu persistere. Magistri sunt illi, hi Principes, aut qui Principum loco sint, siue profani, siue sacri: ac proinde pus est, ut Magister, ac discipulus Princeps, ac subditus inter se
ament. Alioquin artes ignorabuntur,litterae,scientiaq. omnis, atque bonum corporis, atque externum, quod per artes habe tur,peribit. Quaerimus igitur, quae sit amicitiae mensura,qua reuera metic ri possumus,an sit aliqua amicitia,vel quatenus aliqua, quae vocatur amicitia,habeat amicitiae essentiam, non umbram solam,
vel figmentum λ Respondent docili omnes, ac sapientes, quibus assentitur philosophus, eum qui ordinat omnia ad cotemplar dum Deum,quiescendumq. in hac contemplatione, & iain vi tutibus adeptis ad hunc statum peruenit, esse amicitiae cuilissi-bet mensuram. Patet hoc. in unoquoque enim genere illud est omnium mensura,quod est persectissimum. At vir huiusmodi 'A3 υ- amat perfectissime,ergo omnium amorum ,& amicitiarum est exacta mensura. sicut enim diiudicamus sapores non gustu ins D cto & aegro; lores no oculo caecutiente & infirmo,sed sensibus his optime dispositis,sic amores,& amicitias amore optimo,&optime constituto,sicut aurum imperfectum,ex comparatione persecti, minoremq. lucem,ex maxima Solis. Quod si coniuges ata inter se amarent,ut in Deo amato,&cognito consisterent, similiter paretes,& filii,domini & serui, Princeps,& subiecti, fratres, ciues,omni teporalium bonorii copia, ac felicitate undiq; circumflueremus,nulla lis esset, nulla discordia, nullu male factum, dictumue, non furta,non homicidia , non iniuriae, verum beneuolentia , beneficentia,concordial certarent homines ad. P a omne
146쪽
omne bonum comparandum,malumque omne repellendum,& A extermina dum. liquet porro, hunc amorem esse persectissim v. nam conquiescit in Deo persectissimo, & a nostri parte perfectissima, nempe ipsa mente. atque eo reseruntur omnia per virtutes . Cumque tria pertineant ad amicitiam, bene velle,bene agere, & concordare cum amico, Sapiens sibi bene vult, cum velit Deum summum bonum, per essentiam bonum , fontemtomnium bonorum. Benefacit, nam contemplans est in oper tione intellectus, cui seruiunt omnia. quod si esset in alterius Partis operatione, iam non qua homo est, ageret, sed qua conuenit cum reliquis animalibus, atque ita non maxima & poti L Asima sui parte ageret,neque ita bene ageret. Denique concor
est sibi. non enim dissentit in ipso appetitus a ratione, sed subiectus est rationi per virtutes. Sic igitur sapies bene sibi vult,
bene agit,& concors est. Cu vero amicus non amet,ut acquirat
aliquid ab amico, sed ut quantu potest largiatur de suo, sapiens omnino propter amicum Deum neque vult , neque agit, nisi quod vult Deus concor'. illi est.atque iccirco inter sapientem, Deumq est beneuolen tia,beneficentia, concordia. Omniaq;
vult, agitq. ob illia qua tu potest. Rursus ordinas cucta in senae ipsa Deus tu sapietis, tu alioris,nihil adimit eis hac ordinatio- Cne sua, sed hac ipsa impertit illis,quidquid habet boni. Hinc fit, Heode modo sapientes alijs dent.Quod si accipiut aliquid,multiplicatum reddunt, di amplificant, ut euentis certistimis apparebit: sicut Deus amat dans sapienti, & sapiens amat retri-
buens,ac dedicans omnia quaecumque habet, ac recipit, quantum potest,amico Deo.sic igitur vir,atque uxor,pares,ac filiuS, fratres cognati,dominus, de seruus,ciues cuncti,subiectus,
Princeps, discipulus, ac magister beneuolentiam largissimam Pro quantulacumque, beneficium amplissim uin protenuissibino , pacem abundantissimam pro minima elargientur,&, an Ddo amici est magis amare, quam amari, quilibet, exemplo Dei, ac sapientis, multiplicati stima omnia reddet,atque amabit, e tiamsi aliquis in amore aliquando non respolideati dumodo ad amandum sit aliquo modo propensus, ac pro huiusmodi prinpensione, qu. e pars est, initiumq. amoris, eis indet se in amando , atque ita pro cuiusque condicione feliciter singulis erit , atque uniuersis. Iam vero,ut diximus,religio virtus est, quae ordinat spectan- . tia ad amorem,cognitionemque Dei,ad ipsiun contemplandi
147쪽
A & in eo conquiescendum uti in cognito,& amato ; ac proinde bonum corporis, atque externum pendebit a religione . Huius autem Magistris,ueluti omnium bonorum veris ac summis a tificibus, omnia debebuntur accepta,reseretur a quolibet,quasi locum Dei teneant,Dij sint,ac parentes,quibus aequalia reddere non possumus,sed quantum possumus,enitendum. Nam,qui sacerdotes non sunt dabunt ea, quae spectant ad religione, quantum vel a sacerdotibus, vel per hos recipient,quando hi per se, , siue per artem suam agant, alij per scientiam istorum, non tua. Quod si qua est in terris, uti reuera est, Ecclesia, siue coetus sa-B pientum conueniens in unam diuinorum doeicinam, si qua Pon tificia potestas, uti certissimo est, quae non possit in religione tradenda aberrare a vero, huic omnia debebuntur, ac merito parebunt.
Rationibus politicis ostenditur, a virtutibus, ae Religione esse temporalem felicitatem, ac proinde Religionis Praefectis deberi primas. cap. X. Onsequitur e dictis, felicem sere Gentem,Regnumque, in quibus fuerint huiusmodi amicitiae sapientum; A ,quo plures,ac potentiores in regendo, eo maiorem futuram felicitatem. Sola enim concordia continet diuitates,& na- . tiones; ac proinde singula illarum bona. Abdui haec sola est inter sapientes, dc qui sapientiam participant. Ob id bene aiebat Plato,Resp. eas Bre beatas, quae vela Philosophis, sapientiae scilicet amatoribus, vel ab amicis sapientum
regerentur. Patet hoc etiam. Nam finis virtutis est verum bonum; atque, ubi abundabit virtus,erunt vera bona, non iaca ta; felicitas autem non est in seco, sed in veritate solida, a qua necessario caetera pendent: cum scriptum sit: Super omnia autem veritas: nec malum possit esse sine standamento boni, cum sit eius aliqua priuatio. Cumque non possint agi magna,& multa sine magnis, & multis amicis, atque hi sint cum sola virtute, quodcumque Regnum hac abundabit,& illis simul, ac proinde magna,& multa perficiet,ut accidit Romanis qui plurimas ς bes socias,ac foederatas habebant,ac iura ciuitatis plurimis comunicabant. Nullus porro erit,cui non dentur necestaria; amicorum namque omnia sunt communia ac,si quid erit alicui, oc
148쪽
ii S De Ruinis Gentium N Re P.
ceteris etiam communicabitur,ac proinde Rex ipse erit veluti . Aunus e populo, si quilibet ponatur ex illo sapies, & singuli quodammodo Reges erunt, ac proinde habebunt, quod est eis, vel VI. necessarium , vel utile ad vita, di statum, nisi desint sibi. Cumq; natura humana quietem appetat,ac motum velit ob hanc, ideo lites, ac motus omnes discordiarum cessabunt in huiusmodi ciuitate. qui quidem motus turbant omnem temporalium felici. tatem, quod haec sine quiete esse non possit ; atque, ut esse tem-VII. poralia possint, felicitas certe illorum non erit. Iam, quicumque ciuitates instituunt, eo cuncta referunt, ut tranquille cuncti vitiant: ob id leges statuunt,ac bellatores ipsos,ut illae dome Bstica distidia componant,hi repellant externos hostes, per quae 'duo dissipatur bonum teporale. in sola aute virtute tranquillitas. qua posita, neq; legibus est opus,neque bellis. No illis,quod iustus sit ipse sibi lex , atq; agat a semetipso, quod lex imperat,
VIII. & in traquillitate no sint bella. Inter virtutes aute numeratur,& prudentia,& fortitudo militaris. quamobre necesse est, si pu- gna comittatur,ut imprudens,& ignauus succubat sorti, ac prudenti: alioquin hic alia consilia,quam pugnae coserendae,inibit, atq; ad extremit virtus vincet,veluti cognoscimus semper effeminatos, &insii': etes populos, quales hereticia bellicosioribus, C & minus insipientibus adductos in potestate. Sed, praeter haec,il IX. lud aduertendit. Sapientis esse, prouidere omnia, sibi comissis, ac subicctis utilia. Sic etiam artes parandis bonis temporalibus, tuendis,amplificandis. Non igitur uni rei dat operam, quia cumque cupit felicissimam ciuitatem, sed omnibus, quae pertaciunt illam : ut, si quis videat,ne quod membrum corpori, noqua pars membro desit; ac propterea quod uni e ciuibus deest, cum non omnia possint omnes, per alios suppletur. atque hoc modo per amicitiae communionem nihil non participatur, ac per sapientiam prouidetur. attingit namque a sine usque ad fi- Dnem fortiter, a minimo scilicet ad maximum, & disponit omnia silauiter. Sic itaque a virtutibus omnia bona temporali , ' pendebunt. Sunt enim connexa, & cohaerentia virtutibus, ac sapientiae. Alioquin,nisi sapientia moderetur gentes,ac regna, poterunt his esse aliqua bona, manca,& mutila,quamuis ob inopiam reliquorum magna videantur. veluti in solitudine medi cre aedificium solet apparere magnum, & in caritate annonae
maximi sit vilissimum quodvis, &, quo grandiora apparebit tilla,co minus bona erunt, veluti, si vastissimum caput impon
149쪽
. Ad Versius imp. polis. Lib. II. iis
A tur exiguo corpusculo. Sic Turcae praestant seritate, & lasciuia. Sineses'. luxu omni, artificiis aliquot, & quadam temporalium bonorum copia, non autem felicitate illorum, quae statuitiir in usu decenti,quo tendatur ad virtutem, & sapientiam. Et,quoniam coniunctio generis humani temporalia bona, X. eorumq. felicitatem parit ac dilatat, unus enim sibi non est ad
omnia sufficiens,d quo plures debito modo, ac suo quilibet loco
connectuntur, atque arctius,eo maiora bona comparant.Nam,
quo magis uniuersale est bonum, eo maius est. Iccirco, si qui maxime conueniunt in unum , squales videntur Catholici ab B his necessario bona ampliora procedunt. Nam reliqui, cu sint
minus coniuncti,ac nec quidem sint reuera coluncti, minus p terunt. Nihil autem magis copulat inuicena,quam virtus. quin sine illa non datur vlla vera coniunctio. amplius autem temporalia bona magis abundant cum sua felicitate inter eos, qui mi XI. nus absunt a Tyrannica gubernatione. Tyrannus enim cuncta ad se solum redigit: ex quo fit, ut reliqui nudentur, aut omnino,aut prope: ut, si sanguis, aut motus omnis in unum membrum cogeretur, corpus reliquum destituetur omni bono, neque tamen ipsum selix erit. At virtus tollit Tyrannicam gu-C bernationem: necesse est igitur, virtutem sequatur felicitas temporalium bonorum. Iam, cum sapiens, & probus magis, XII. quam stultus,aut malus,sciat cum qualibet gente verseri, inire commercia, disseminare sapientiam, docere bonas artes, a barbarie, & feritate mortales reuocare, gentes bonis moribus, ac
legibus informare,atque ad selicitatem stabilire,necessario sequitur, a virtutibus pendere gentium, regnorum l. tempora-
leni felicitatem ob id Deus ipse cum sebri catus est Adamum, illi quidem largitus est omnium temporalium felicitatem, sed ipsi largitus est quoq; gratiam suam. in illa enim creauit ipsum: D primaq. Adami actio ab electione procedens fuit religionis,
qua se cum suis omnibus bonis externis, & corporis in Deum retulit, & conuertit, ut volunt Theologi, & cum Moyse tradit Ecclesiasticus. Post lapsum vero, cum nondum Regia potestas EGLe. esset in terris, neque sacra distingueretur a profana , Abel, &Cain obtulere dona, & sacrificia Deo: quod est proprium in nus Sacerdotum : atque ita prior suit functio Sacerdotalis. quam foret ulla Regia, proianaque in terris, neque ullis a
huc dominaretur quasi Rex Adamus, sed solum quasi pater, ut, quemadmodum terrena pendent a coelestibus , imper
150쪽
secta a persectis, temporalia ab aeternis , atque haec antea . Asunt non modo natura sua, sed origine etiam: concipitur, enim foetus ab adulto,non ab insante, & germen ab herba. Ductice planta,& arbore persecta sic etiam dicemus, i Religio ne pendent omnia bona, a sacra potestate, & religiosa omnis potestas oritur. Denique, cum siti perfecti, sic rebus agendis operam dare,ut non auocetur, ob agenda a contemplandis, neq; ob ista ab illis . Hic enim persectorum quasi Heroum status , qui non in acquirenda, sed in exercenda persectione sunt, neq; tendunt ad persectionem,uerum consistunt in ea, quasi adepti virilitatem, iccirco non cadit in hos, quod dicitur, Nemo mi- Blitans Deo negotiis se implicet saecularibus. Cum non implicentur unquam, siquando illa tractent, e xpediti sint ab omnibus vinculis terrenae contagionis, contemplantes agendo,&agentes contemplando, similes quodammodo superis, & intelligentiis, a quibus externa fiunt,& Deum tamen sine intermissione conspiciunt. ac talis erat Moyses,tales Apostoli, tales multi Episcoporum, Pontificumque Romanorum, quorum caput
Christus, ias persectionis, cuius anima a primo conceptionis momento Deum per essentiam semper vidit, e
Rationibus a philosophia naturali desumptis, confirmatur,bona temporalia non posse consistere absque Nirtutibus, ac Reli- .gione, atque ob id in primis deberi illa summo religionis moderatori. cap. XI. T sane res eadem prius est imperfecta, & d bilis, quam confirmata,& persecta, ac prius est aliquis infans puer,adolescens,quam iuuenis, ac vir, sed habet ortum suum ab eo, qui
iam sit aptus ad generandum, ac proinde id Daetatis, qua perficere id possit: quod pertinet
ad generationem. Sic igitur tum bona temporalia, tum potestas temporalis pendent a perfectioribus, qualia sunt animi bona, ac sacra potestas. Sic etiam cognosci mus,motus omnes inferiores este omnino a superioribus , ac prius hi sunt, quam sint ullo modo illi. quin est quaedam contis ruatio motionum, sic inter se apta,ut, si quid intcrmedium complectens undique subiecta,quiesceret, quod fieri non potest, cunda inferiora eandem quietem simul sequerentur,nisi quatenus luce