장음표시 사용
131쪽
cie destinantur, atque ila inter se connectuntur, ut ii teger, Pe sectusque Organismus inde existat l42. Ex aut in , qvod noxiis finium inter res mundanas isti t. illud, tumquam corollarium, Consequitur, res mi Dilanas ad unicam causam sitials m , quae extra mundum Ost, Deserit. Et Suno, res mundanae nou sinium inter se conncctuntur Pri eo quod sunt partos unius cutis compositi , nempe mundi. Λtqui omnes pari s ontis compositi ad eiusdem entis compositi sinem, qui nonnisi unus Psso P tost , ussequendum CONCui runt. Ergo res mundanae ex eo quod lier nexum sinium suorum inter se conia tum tur , ad unicam causam si ualem mundi reseruntur. Haec autem extra ipsum mundum cxistore di bet , quia in rebus creatis sinis eXtra irem, cuius est sinis, invenitur '. ART. IV. De ordine Iristurae et Primum quaedam circassum notioncs Praestituuntur 45. Postquam rerum mundanarum nexum exposuimus , do Ordine natura , ct de legibus, quibus ille onio conliti 'tur, di Seramus oportari; nam nisi res mundanae in universalom Ordin meoti urrerent, unicum mundi Syst mn, uti anto innuimus, in cis haud essorinniretur. Ita antecessum ro At quasdam notiori S C plicam. 44. Vox naturae, prout hic adhibetur, totam univerat tui mrorum C alarum significat Τ.
sunt qui eum Baeon , et Cartesio, etsi eausas finales in mundo dari non negent, illarum lamen investigationem progressui naturalium sei nitarum valde noxiam esse contendunt. At eonira, rognitio causarum linalium ad log sphaenomenorum inveniendas magno praesidio est, tantum abest, ut sit impodimonio. Et sane, cognito sine cuiusque rei, facile est oporation A cognoscere, quae sunt propriae eius, quia omnis res per operationes suas sinam sibi praesit lutum assequitur, et natura sinis cuiuslibet rei eum natura opprationum eiu consentire debot. Atqui cognitio Operationum naturae ad cognitionem legum. seeundum quas phaenomena eveniunt, nos ducit, quia leges phaenomen riam non sunt aliud, nisi leges, secundum quas res corporeae n e sario operantur. Ergo rognitis sinibus rerum, nullo negotio possunt eognosci logos phaeno-mrnorum, quae ei rea ipsos versantur. De hae te uberius in Theologia naturati. Nomon naturae, ut diximus in Ontologia se. II, ari. I, p. 12 si stricis ne-eipiatur, denotat essentiam rei, prout est principium suarum operationum. Inisterdum nomen naturae adhiboliar non ad significandam proprio ossentiam rei, prout est principium operationum, sed ad significandam ipsam vim operandi quas rebus naturalibus insita est s. Thom. , I, q. LXV, a. 2 e. . t Ioe sensu dieitur medicina adiu vare naturam interdum ullam usurpatur ad significandas
132쪽
i 45. Nuttiriale dicitur illud , quod pertinet ad conditionem
rerum croatarum, prout nempe hae in Suo genere constituuntur, ut operationes intra genus suum CXerunt.146. Naturali hoc sensu accepto opponitur SuPeruaturati. Dicitur enim supernaturale illud , quod totius naturae cumbe proprietates, viresque praetergreditur . Huiubmodi, E. g. , est Elevatio naturae humanae ad unionem hypostaticam cum Verrio Dei. Ex his vides supernaturale, prout naturali Opponitur, non CSS accipiendum relative , hoc est , prout una natura cimata cSt altera superior, sed Omnino aruolute, hoc mi , prout Omnem naturum croatam excedit. Ita, quamvis natura angelica sit humana maior, excollentiorque , non tamen inde ipsa est dicenda supe naturalis, quia uinbitu rerum creatarum conti notur .
ls. Nomine autem ordinis designatur aptu divositio Plu
rium ad tissecutionem sinis. Ium ordo in rebus creatis considom-ri potust vel prout ad carum naturas , carumque natural A vir Irertinet , vel prout illarum naturas , ct naturales vires pretioici - groditur. Inde divisio exurgit ordinis in ratituralem, et StiPνι turalem. Ordo naturalis in iis Omnibus versatur , quae ambitu nutu me continentur , tum quoad rerum Crouturum Substantius, tuin quoad vires, quibus ipsae intra gonus Suum Si se cxpli 'uni, ct pol iciunt. Ordo autum supernaturalis en Omnia complectitur, quae omnem vim natumrum Creatarum praetergrediuntur, natu rasque ipsas ultra genus suum persciunt L
14ου. ordo naturalis, de quo hic agimus, ille ost, qui inter
res munda Das existit; unde vocatur ρ Sicus, vel ordo niaturae, ut distinguatur ab ordine logico, illo nempe , qu in in inlli tus intur Suas con optioncs ponit; tum ab ordine morali , qui circuhumanas actiones versatur, prout hae ad finem hominis spectant;
eausas naturales, proiit haρο por propensionem sibi insilam aliquid agunt; e. g., eum dieitur, Natura nihil frustra molitur. εὶ Ct g. Tiom. . l. 2 , q. CXII. a. I C. 2ὶ vid. Selira der, De Iriplici Ordine ele., Pars altera. e. 3. 2.3ὶ Ex hac ordinis supernaturalis notion perspicitur ipsum v rho rolinori, sed re tolli ab iis omnibus, qui noΠ id, quod absolute, spis id tantiam. quod relatiis stipornaturale est, admittunt. Vi de uno Ciobortio dicamus, hie portondit quamlibet naturam esse naturalem, Si ad naturam ipsa superiorem, et si par- naturalem, si ad aliam naturam ipsa inferiorem reseratur Teoria uel is-vranruintrate, not. XLV, p. 38., et 385, cd. 2', Torino l849 j. Quin inimo ipso, errori Dei starum, Reu Naturalistarum adhaerens, scripSit quoquo persuasionem de existentia ordinis Rupernaturalis ab ignoration causarum proslcisci; quo. ei rea, prout eognitio eausnrum progryditur, ambituq ordinis sui eruaturalis
133쪽
deniquo , no cun mos numeremus , ub ordine Politico , in quo gul, muti a civitatis standatur. 149. Normae, secundum quas ordo physicus csscitur, leges
naturae, vel Physicae vocantur, et mnMCutio CVentuum secui dum ordinem physicum, nomine cursus naturail designatur. ART. V. Ordinis naturialis existentia, et ordinis sive niaturalis Possibilitas adstr in D rΗis notionibus praestitutis, inquirendum nobis est, an Ordo naturalis in mundo existat, atque an Ordo Supernaturatis sit po
150. Prop. l. ' Ordo naturalis in nrtirido existit. Probatur. Deus mundum ita debuit, et scivit creare,ut sint, ad quom ipsum destinavit, adamussim respondeat. Atqui milia dus non potest finem assequi, ad quem Deus illum destinavit, nisi ordo in ipso existat, quia ordo, ut diximus, i apta partium ad si nona assequendum dispositio. Ergo, si Deus Est auctor nauudi, ordinem in mundo rem pro corio habendum est y. 15 l. Quod si res ista cum iis agatur, sui Deum csso auctor mmundi negant, argumentari adversus ipsos licet hoc modo: Ea. quae in mundo sunt, ipsis Atheis non dissilentibus, uilicum systema ossiciunt. Atqui ex pluribus, divorsisque rebus,cuiusmodi
sunt mundanae, aliquod unicum Syst ma eX urgere non Iret 'St, nisi speciales, diversique carum sines ad sinem unicum totius Ἀ- Sismatis conpurrant ;con ut tu aut in ad hunc uilicum finem non possunt, nisi res it me inter se Colligatae sint, num pe nisi ordine inter se contineantur. Ergo si cunctae res, ex quibus mundus Coussatur, unicum systema Asormant, ordo procul dubio in inundo existit ).152. Advortandum etiam est ordinum universalem, quo ΝOmnes unicum mundi Systema Constituunt, ex multis ordinibus particularibus inter se connexis efformari. Id n s. Thoina sequonti comparatione declaratur: e Oportet quini omnes particuluros ordines sub illo univorsali ordine contineantur, et ab illo defccndant, qui inveniuntur in rebus, Socundum quod a prima causa dependent. Huiusinodi exemplum in politicis considerari potest.
εἰ Possibilitatem dumtaxat ordinis supernaturalis Philosophus investigare do-hel, nam ThPologorum est inquirere, utrum, nee ne aliquis ordo supernatura- Iis a Deo in mundo constitutus sit. a) cs s. Thoin ., la 2-, c. clI, a. 2 e. Incredulos, qui mala, quae in mundo conspiciuntur, exaggerant, ut Ox his ordinem in mundo desiderari cotificiam, tu Theolossia naturali remiabimus.
134쪽
C O S u O L O i; I 1 l33Nam omnes domestici unius patrisfamilias Ordinent qucindam ad Invicem lial,on l. secundum quod ci subduntur. Rursus autem tum ipso paturia nullus quam omnes alii. qui sunt suae Civitatis, o dinum quemdam ad invicem habent, et ad principem civitatis, qui iterum cum Omnibus, qui sunt in regno, uliquem ordinem habent ad rogein a.
155. Prop. Nihil prohibet quovitatis ordo naturalis in
mundo cum summaturali coniungatur. Probatur. Ordo supernaturalis neque ex Parte mi, neque ex Parte Verum crestiarum, neque cae Parte Ordinis a Deo creati aliqua in repugnantiam exhibet. Ergo. Et Sane, non repugnat a Parte Dei; nam sapientia, Pt potentia Dei creatione naturae non UX hauriuntur, ac proinde Deus rebus a se creatis perscctiuncin largiri potost maiorem ca, quam marum natura CXΡOstulat, ita ut actiones nativis suis viribus superiores OXorcere quearit. N C repti grant a Parte rerum crontarum; hac enim, ut alibi diximus 3, e tentiam obedientiae a Deo ac perunt, ut valcarit ca in se I CCI Pinre, vel agore, quae facultates eius naturales praetorgrediuntur. Νc demum ex Parte ordinis a Deo creati, nam ordo supernaturalis ondinem natiarulem distinctum servat, ct ipsum, quin perturbet, Persicit, quia naturus rerum ad actiones superioris ordinis exurendas aptas reddit.
ART. VI. Dc natura legum Physicamian 154. Mundum quibusdam legibus contincri, sociandum qui S
munis hominum opitii , cst. Π minus enim, quoniam de DXisteritia legum physicarum persuasum Pis ost, robus suturis pro ident, de agendis consilia ineunt, rationemque vitae sua ' iustituendaeis Ornunt. Ex qua porsuasi Ono oriuntur omnes artos, ut scientiae, quae ad tuendum, Ornandamque vitum ut, hominibus institutae suci . At vero a Philosophis disputatur, cuiusnam natu me illac Iegos sint, scilioci, utrum nrcessaria , an contingoni .l55. Prop. L ges Physicuo, si ad Deum resutiae Uccicuti Γ, sunt contingentes : sin ud ro φsus relatae consul rentur, Surit
Prima pars pmbatur contra Pantheistas Τ, Fatalisias ', D i-3ὶ Const. Gem , lib. III, e. 98. - s Dynam. , c. I, art. 8. p. 86 vol. ly Ili, eum censeant clinctas res osso n ossarias ruminationes, vel manifestaliones Dei, eotia orenter hiaterant leges naturae non esse aliud, nisi modos con-blRntes, atque uniformos, quibus Deus se necessario Pssundit, ot ovolvit. 1 Secundum istos, Deus in mundo condondo noee si tali subiret iis est, ae proinde nou aliis legibus, quam quas ei dedit, coagineu laic ipsu ut Puluit.
135쪽
134 cos Iro I. OGIAStas Et nuperos uatorialis' as '. Dous, quom admodum ex liberinrimn sua voluntate naturas rorum condidit, ita Px cadem lit,crrima voluntate diversos modos , quibus ipsae mutuam actionem in Sesu cXercent, divorsasque log s, quibus mundus gubernatur, constituit. Ergo leges naturae , si ad Deum relatae considerentur , ciusmodi Sunt, ut aliter Osse potuerint, nempe Contiu guntos .l56. Alicra pars probatur contra veteros, recentesque AtDmi-Stas,qui mundum ex sortitui atomorum Con ursu essectum sui Se putant, ac proinde luges, quibus res mundanae Continentur, nonnisi fortuitas, ideoque coniiugentes Esse contendunt necnon utra Curiosium, alios tuo. qui essentias rerum ne mari RS, Et immulabiles cssit nefant, ne proinde legos, secundum quas Phauno
H Urin naturae evoniunt necessari ac, ne immulabilos nullo modo, XCorum Sententia, csse possunt: Leges naturae sunt modi conStant S, atquid uniformire, quibus ros naturales operantur, ac proluduipsae Operationibus rerum naturalium consentaneae esse debent.
Atqui operationes rorum naturalium sunt, ut alibi diximus 'n Mariae , quia naturae rorum, piae sunt illarum principium, et SuhiPotum. vi electionis destituuntur. Ergo legcs, quibus mundus gubernatur , Si in se speciniatur, necessariae, ut determinatae eme debent β. lim. IIa c, quam propugnavimus. sententia circa legum phy Sic arum naturam, duos, ut s. Tliomas advortit ', oppositos κω
pulos futi, et custis vitat. Et ruina, dum cunctas logos Dalumi , secus ue ii, qui Deum suto subiiciunt, o liberrima voluntate Dei
Secundum horum sententiam, Deus mundum a se eonditum sibi ipsi reli. quit. In hune censum veniunt Sa isseius Osai de phil. relig., Pari. 2., Mddit. IX, ed. 3, Paris l862J, aliique, qui mundum a Deo legibus universalibus dumtaxat gui, rnari obganniunt. λὶ E. g., Molescholt, vogi, Buchnerus, cum omnia ex materiae vi oriri obruga uniunt, non Solii in naturas rerum, quae fiunt, sed etiam leges, secundum quas si uni, necessarias, aequo ac materia, esse contendunt. Cl Buchnerum, OP. Cis., p. 32. el 33.
iis, quae demonstravimus, perspicitur necessi latem legum naturae non raso huiusmodi, ut oppositum earum sit absoluto impossibilo, sed in eo dumtaxateonsistere, quod si res naturales secutidum suam uaturam operentur, non nisi secutidum illas leges operari Possunt.
136쪽
COS MOLOGI 1 135 repetit, in ipsis rubus, aliis ac defensores caSus obganniunt, i lion in legum naturalium quaerendam esse decernit.
Λη T. VII. De miraculis, et Primum de eorum notionc, et disersis veciebusti, 3. Miraculum denotat essectum summiaturalem, insolitum,
et sensibilem; suPernaturaleni, hoc est, qui vires totius Daturauocatae praetergreditur , ita ut nulla creatura ipsum ossi ero valcat; insolium, hoc cst, ciusmodi, ut excludat solitum cur Stimnatis ae sensibile, nempe, ut manifestum Omnibus sit, vel Sincundum se, vel in suis os sectibus γ.
159. Quo haec doli nitio miraculi clarior fiat ', divi sio miraculorum, quae a Philosophis, atque ab Λpologetis Christianis tr;
160. Miraculorum divisio diversitati graduum innititur, quos
miracula inter se tenent. Iamvero tres gradus in serie miracul
rum designari possunt, quorum suPremum tonunt miracula quoad Substantiam, seu in is, quod fit, medittin miracula quoad stib-
εὶ ε Insolitum, ait s. Thomas, quod in definitione miraculi ponitur, non dicit
raritatem facii, sed ex eludii solitum eursum naturae, unde si quotidie caeci illuminarentur, nihilominus miraculum esset, quia praetor cursum naturalem, qui nobis est consuetus, contingeret In lib. Il Sent. , Dist. X vlli, q. l. a. Sad 2 . Hinc erratio aut mae humanae miraculum dici uoti potest, quippe quod, quamvis vires totius naturae superet, lameu e non est, ut Benedictus xlv ait, praeter ordinem naturae, cum liat iuxta rerum eouditionem 3; De Beatis et canoniz. Sanctorum, lib. iv, e. I. E. g. , seientia Apostolorum suil miraeuliam, quia e quamvis sechndum sonon suerit manifesta, manifestatur tamen in esseeiibus a si, q. Cv, a. T ad 3). Rousseauius Gιtres de is momagne, Lolt. Ill , aliique contendunt nos numquam potae coguoscere, ait aliquod opus sit miraculosum, quia, cum non sint nobis omnes leges naturae perspectae, cognoscere haud possumus, utrum, eue aliquis PMulus vires naturae praetergrediatur. Ast ii omnino saliuntur. Et sane, quamvis non omnes leges naturae uobis sint exploratae, inde inferri nequit nobis exploratum esse non posse, utrum, necne aliquis esseelus vires naturae praetergrediatur. Nam nos miracula dicimus illa opera, quae exploratis naturae legibus adversa ulur. Atqui si non omnes, Certe plures naturae leges, eodem Rousseavio, eiusque asseclis sale talibus, Compertae nobis sunt. Ergo cognoscersi nobis licet, nunt aliqua opera sint miraculosa. Frustra reger res posse fieri. ut aliquis osseclus, qui eum legi hus nolis non concordat, legibus uom dum exploralis sit consentaneus; repugnat enim dari in rerum natura legos duplicis generis secum pugnantes; ideoque duos ordines, quorum unum aliorum
tollit. cI Bergier, Traue maιorique, et uos ιique de la reale religion, l'art. V, e. l, art. l, Paris lIS.. i De salsis delinitionibus miraculi verba non facimus, nam ex theoria s Tho. mae, quam hic expouimus, quisque veram a salsa desiuilioue miraculi diguo.
137쪽
..'crunt. Seu in eo, in quo sunt, oi insmum miracula quoad modum, seu in minio , quo fiunt . Illuc miraculum ita dividitur, ut sit vel qtioad substantiam, vel quoad sufιectum , Vel quoad
modum.1 6 l. Miraculum quoad stibstantium dicitur opus, quod vires
totius naturae creatast insentiu sua supcrat , ita ut nulla ratione
ab aliqua causa creata ossici possit. IIuiusmodi, e. g. , mi Com Penetratio duorum corporum, quae in resurrectione Ι. Christi ex sepulcro non aporto, a quo in Eius ingressu ad discipulos suos, Clausis ianuis, ovonit, quippe quod, cuin omne corpus Sit natu raliter impenetrabile, componetrationem duorum Coi Orum omnis mala vis nullo modo Eslicem potest. 162. Miraculum vom quoad subiectum dicitur opus , quod vir s totius naturae creatae suporat non insentia Sua, Sed propter conditioncm subiecti, in quo sit, ita ut causae creatae similia illi ossicere valcunt , sed non in subisecto, in quo illud ossicitur. Ita Cotum nobis Pst causas creatas ad vitam , Qt visionem in rebus Produoendam concurrem, quia vivens a Vivente gignitur, atquctvisio in animali pors isto ab alio animali per gonorationem ossi- Citur. Λt certe vitam in mortuo exsuscitare, aut vision m Camor stituore nulla alia causa potest, scd solus D us, qui vivontia enihilo oduxit, et visione animalia porsecta ornavit. 165. Denique miraculum quoad modum ost opus, quod nec Propter emcntiam, nec propter subi Ctiam . sed propter modum. quo sit, viros totius naturae creatae supcrgroditur. Huiusmodi mira uia in istunt, cum aegrotus sinu pimoviis remediis, et sine ulla Crisi convalescit, viresque corporis subito resumit, vel cum tempestas in tranquillitatem subito mutatur
164. Ex iis, quae de notione . et divorsis sporiebus miraculi Statuimus, facile intelligitur , quid mirabile a minaculo disserat.
in Const. Gent. , lib. III, e. rol. Exindo explieari potest, qua ratione miraeula supra, vel contra. v lyraeter naturam cum eodem Aquinale dici possint. Miraculum supra naturam n ri dieilve. eum parot illud superare vires lolius naturae erea in , - quod quamvis natura illum offectum vel omnino producere non potest, vel illum produeere non potest in eo subieelo, in quo productum conspicitur. Miraculum vero contra naturam patrari dicitur, si in rebus, in quibus fit, e remanet, uls. Thmmas ait, dispositio contraria ad osseelum quem Deus facit 3 t q. dism., De PMq. VI, a. 2 ad 3 . IIuiu modi miraculum laetum est, eum ignis pueros Ba bylonis non combussit, remanente in eo virtute. qua ministros regis incendit. Denique dicitur miraeulum esse praeter naturam, eum notum p l illud esse esseclum, quom natura potest quidem produeero, sed non tu 'Io modo, quo vera produeitur, P. g., Aegyptum repente ranis Scalere.
138쪽
co SMo Loci 1 T 137 En brevem, luculentamque uicoriam s. Thomae t : Ad incidim dum mirabile duo requiruntur: 1' ut causa eius sit occulta ἰ ut in re, in qua sit aliquid ipsi repugnans esse putetur. Iam utrum
que duobus modis contingere potini. Etenim Causa GentUS,quem admiramur, vel est Occulta secundum se, hoc est , eiusmodi, ut omnes lateat, Vel Oeculia Poad nos, hoe est, iusmodi, ut qu dum solum lateat. Item in eventu, quem admiramur, Vel vere PStaliquid repugnans in re, ad quam mentus pertinet , Vel apparet
esse, dum vere non est. Si ouum eventus, quem admiramur, mi Secundum Sc occulta, atque in re, circa quam ipsa Versatur , intcontraria dispositio ad ipsum producendum, eventus est illud , quod miraculum vocatur, quia Deus, quippe qui in relus Omnibus secretissime Operiatur, est causa occultissima , et remotinima a nostris sensibus , atque Ipse tantum in rebus oγ'ruri potest aliquid , ad quod res non Sunt comparatae. Sin causa oentus non omnibus , sed quibusdam dumtaxat sit occulta , neque in re sit aliquid , quod es vere repugnat , sed solum secundum Finionem, Seu apparenter, essectus mirabilis vocaturART. VIII. De mira lorum ρossibilitate165. Miraculorum possibilitatem negant omnes ii, qui ob diversam , ut diximus ', rationem loges naturae at solute nec e Surius,ct immutabilos esse tonent. Nec alia est opinio Rationali sturum ; nam ipsi comminiscuntur haud possibile osse ut sueta , quae legibus Oxperientia universim exploratis advorsantur , Contingant, et ideo omnia miracula , quae SuCrae Litterae Durrant,
veluti mythos inti pruiniatur '. 166. Prop. Detis reficere Potest miracula. Probatur. Miraculum, ut ex dictis palot,existit vel cum Deus
ὶ Non desunt notae, quibus miracula veri nominis a mirabilibus discernantur. Etenim illa ab istis distingui possunt non solum ex comparatione eventuum eum exploratis naturae logibus, Red etiam l 'ex ingenio, indoleque eius, qui miraculum operatur, num sit pietate, animique demissione insignis, necne; Tex modo operandi, scilicol num omnia. quae miraeulum eon comitantur, mi Oleant religionem, gravitalom, et modestiam . nihilque su porstitio i, et ridiculi prae se serant; N ex sine eum operis, tum operantis, hoe est, num opus ad cullum Dei promovendum, hominumque corda amore Dei insam manda speciet, et num operans gloriam Dei unice qua oral, an propriam gloriam, et luerum aueupetur; ε' Ex praestantia, et duratione effectus, quia opera Dei sunt firma, Praestigiaque cito evanescunt. cs Bened. XIV, Op. est. , lib. iv, e. 4.
139쪽
in rebus aliquid novi facit, quod natura ciscere non potest, VCI Cum essectum impedit , qui uti aptione alicuius causae naturaulis Consequi dubcret . E. g. , si Deus coem vision m restituit, uti quid novi in cocco ossicit, quod natura esseere non potest, quia Coccus visionem, quam amisit, naturalii r rursus a quirere nou potest; si autem Discit, ut ignis non comburat, impedit combu-Stionem , quac est Essectus proprius ignis. Λtqui Deum in rebus
utrumque Essi ore Ivisse certo certius est. Ergo.
t M. Minor ita di monstratur: Quod ad primum attinet,Deus
Dinum res condidit, casque conservat, ct gubemat. Ergo dubitari non potest,quin Deus possit quosdam ossi tus in mundo opin auri, quos Cuusac natural S pmducere nequeurit E. g. , Si Deus Corpus humanum orsano visi is donavit, norino potest in C - ipsum Organum a vitio, quo lul, at , cuiusque causa virioni ineptum cst, liborare, iitque hoc pacto ossi ere,ut coccus vim Vi vcndi rursus adquirat Z δl63. Quod ad alterum sportat, Deus res naturnios ita inter Se Colliguvit , ut actio unius actionem ultorius quiandoque impcdi-I Et '. Ergo potiret notione sua probib re , quominus actiori S rum nutum lium ossiectu suo interdum frustrentur. E. g. , I Um non operitur se non mim impedire,quin Corpus deorsum cadonStangat terram, ad quam vi gravitatis tendit, aut saepe motui CO Poris Obicona ponem , ut corpus vel qui scat , vel alio cui Sum riverint. At si homo haec, aliaque huiusinodi praestare potest, armo coris Dogabit Deum, qui ubique est, et operatui , Cuius pae Virtus humanam infinito excedit, potuisse hominem e troto P in Cipitem in uere suspendere , ut cum a mortis periculo liberaret. Illud quidem inter actiones rerum creatarum, et acti QS DCt. uquibus effectus causarum naturalium impediuntur, interest. quod illae Oriline naturali continentur, hae autem vel quoad Substan tiam, vel quoad modum vires naturae praetergrediuntur, Prout Ussectus causast naturalis vel a nulla re creata aliauluin impediri
Ροωst, vel impediri alasolute potest, sed non in iis adiunctis, in quibus a Deo miraculum ossicitur. 169. Confirmatur propositio ex eo, quod Deus, ut iam innui-
ὶ cs s. Thom. , Pq. dispp., De Pot., q. VI, a. I e., et 2. 2 ad 3. Idem quoad alia huiusmodi facta dicendum est; nam si Deus omnia viventia creavit, nonne potest vitam largiri vel plantae, ut rursus norea , fruetus que edat, vel eadaveri, ut homo revivismi r Si Deus tritieum ereavit, hominesque artem eonficiendi panis edoeuit, nonne potest quinque panes ita multiplicare, ut non modo quinque millia hominum nutriant, sed etiam multa illorum fragmenta supersilit '
140쪽
Cos MOLOGI 1 13smus ', non ex necessitate, sed ex liberrima voluntate Ordincm, qui in mundo conspicitur, constituit. Nam, si ordo mundi non Ox necessitate, sed ex liberrima Dei voluntate cxistit. nihil prohibet, quin Deus aliquid pracaer ordinem naturae operari, Seu, quod idem valet, minacula patrum possit δ. 170. Obiic. Si minacula serent, leges naturae emerat mutabiles. Atqui leges naturae esse mutabiles repugnat tum ex parte Dei, quia repugnat Voluntatem Dei, qui illas constituit, esse mutabilem, tum EX Parte ipsius naturae, quia, Cum naturae rerum Sint fixae, et deaerminatae, determinatae etiam, proindeque immutabiles essc debent leges, quibus ipsae gubernantur. Ergo miracula
m parte Dei, neque ex parte ipsius naturae quidquam prohibet, quin leges particulares aliquando mutentur. Non quidem eX pa te Dei. Etenim Deus, cum logos naturae liberrimc statuisset, illas
eadem voluntate, qua constituit, mutare, aut SuSpendere PoteSt,
quoties ordo Providentiae id expostulat. Neque idcirco mutari
Deus dicendus est. Nam a Deus, ait s. Thomas ab acterno Pin vidit, et voluit se facturum, quod in tempore facit. Si C ergo Constituit naturae cursum, ut tamen praeordinaretur in aeterna sua Voluntate quod praeter cursum istum quandoque facturuS PSset' v. diuque cx parte ipsius naturae. Num rebus, quae a Deo Crevitae Sunt, ab Eoque conservantur. et reguntur, non repugnat. immo Consontaneum est. ipsas nutu i Dci obedire. Λtqui,cum logos mundi ob immediatam uotion om Dui mutantur res creatae Di tui Deii PMS Creuntis, Cous ruantis, gubernantis ine ob diunt'. Ergo CXl arte nuturae non repugnat legos Oius aliquando mutari β. Nisi quod, Cum leges naturae per miracula mulari dicuntur, putandum
non est miraculo laedi ullam legem generali in Daturue, quia, ut ex allatis cxemplis colligitur, Deus miracula patrat non quia le- in generali in a Se statutam destruit, sed quia pius Osfectum late ad aliquam rem particularem suspendit, vol quia in natura aliquem Ossectum sensibit in per se,ct immediate producit'.
6 Hinc eum miraeula contra naturam fieri dicuntur, id de ualuris partieu.aribus tantuin intelliguudum est.