장음표시 사용
161쪽
160 ANTII no P O L OGIAstituit cum corpore unam substantiam completam, sed ost por si solum substantia Compluta, Proindeque Cum Coi Ore ACcundum accidens, non Vero Secundum Sul stantiam coniungitur 1l. Iam salsum esse pronuntiatum, cui hare Curi sit sentcntia innititur, nempe essentiam animae in cogitati Orio, seu in Cominplexione omnium operationum eius cum intellectivarum, tum sensitivarum positam esse alibi Ostendemus. Hic dumtaxat istud breve asserimus urgumentum: Homo dicendus ost constitui non Ox eo, quod est solius animae, sed cx eo, quod est simul atiimao , et corporis, si aliquas operationes merat, quare non sunt solius animae, Sed animae simul, ut corporis; non possent enim Iiuiu modi actiones communes Esse anima , et corpori, nisi uitio su h- stantialis inter animam, et corpus existeret. Atqui reipsa utiquae operationes hominis non sunt solius animae, sed animae simul, t corporis, nempe operationes Vmcint iuno, et sonsitivae Ergo homo non est, iit Cartesius voluit, sola anima, sed in anima, ut corpore sub stantialiter Copulatis componitur ).12. Philosophos, qui post Cartimium harmoniam inter Cogitationes animae, et motus corporis iis systomatis cxplicarunt, quibus unio substantialis animae,et corporis tollitur, hic omittimus, nam de his in sequenti Capite a ndum nobis orit. I. De Κantio etiam, qui τὸ ogo , seu hominem no in nri ima quidem, prout haec est subiectum cogitans, sed in sola conscion ita suarum cogitationum posuit' , nihil dicimus ; nam contra
istam opinionem Odem Valent argumenta, quibus Personiam noui me di siniri naturam sui consciam ostendimus V, quippe quod το No secundum Kniatium, aliosque nuperos in ipsa non aliud, nisi personam denotat.14. D nique Bosaninius docuit το non esse solam animam, uti Carissius Opinatus cst. noque Solum consci talium, rati Xantius contendit, sod osse animum, prout conscia sui ipsius Pst, nam et subiectum humanum tum Pvadit Hgo, cum por diversas OPcrationes intonus suarum sucultatum Conscientiam sui assequi-
εὶ uine vides Carlesium, cum doeuit nnionem animae, et eOrporis Pgse suh- flantialem, verbo ipsam asseruisse, re autem negasse.
ὶ Pq. illam , q. un. , De An. , a. 2 C. J Accedit quod, observante s. Damasceno, eorum, qua P id om sunt, Padommi definitio; atqui desinitio animae non convenit homini. Ergo anima non est homo; Dιialec ., C. I 0.εὶ Hane sententiam Kanlii, quam breviter exposuit Franehius metion. gesaeiene. phil. , art. mi , Terentius Mamiani inter italos seelatus Pst in suo op.
162쪽
tur 3 s. At Rosminius cluo confudit, quae valde diversa sunt , scilicet id, ox quo τὸ ego constituitur , atque id, quo 33 ego CO-gri Citur. Certe nemo itisiciatur τὸ ego non posse ad actualum sui cognitionem ante pervenire , quam Sulvir operationis suas risiectatur ; ut nemo etiam non videt πω nou POSSc super DPUrationes suas reflecti, Disi iam existat, proinde lue ipsum revera Oxi Stere , antequam Conscientiam Sui assequatur. Ium si mo ogo exi instit, antequam conscium sui fiat,ipsum non polist definiri, quom- admodum a Rosmiuio definitum est, stibicctum , Prout sui muscium rat.
AR T. I. Doctrinia Aristotelis Scholastica rationis momoniis P OPugnaturtii. Si exploratum omnibus esse dobot animam cum corpore ita coniungi, ut unicam complatam substantiam Cum PO coiisti tuat, valde disicile intellectu ost, Onsorva uto A. Augustino ',quo modo illa unio substantiulis os liciatur. Nihilominus Scholastici, Aristotelis , ipsiusque s. Augustini doctrinis adimi , de modo , quo anima, et corpus unicum compositum substantiu se ossiciunt, theoriam concinnarunt, quae cuilii et Solidae , ct cuiusdam momenti dilliculi uti aditum praecludit. Quae thooria huc redit,quod i cmpu, sicut quodlibet compositum Daturule CX matoria, Ot so ma sunstantiali, ita compositum substantiale , quod homo clicitur, UX corporo, quod Su hu lvit sicut materia, Et anima rationali, quae ost olus Grina substantialis, cxurgit. l6. Rem ita su hubore sequentibus propositionibus a nobis de
Prop. l .' In comPosito htimano anima cit formia substantialis cor Poris. Probatur. Anima, ct Corpus in homine ita uniuntur, ut unam Substantium Completam, unainquo Porsonam constituant. Atqui id non alitur fieri potost, quam si anima ad corpus , voluti Mi - mi οI., Desin. XII l, 355.
in e Modus, ait, quo eorporibus adhaerent spiritus, ct animal in nunt, omnitici mirus est, nee eomprehcndi ab homino potest, et hoc ipso homo est a flaCir. Dei, lib. XX l, e. 10. Pui Los. CnnisT. COMPEI n. ll.
163쪽
ma substantialis ad maloiam, se liabeat. Ergo anima est s nasu Italantialis corporis . T. Minor demonstratur hoc modo: Vnio substantialis, qua olficitur, ut duae res in unum substantiam Px duabus compositam ut 'seniat, cxpDstulat, ut Una illarum Sit principium, quo ramalterius determinatur, proindeque ut una illarum esse actuale non habeat in se, sed ab altora accipiat; num si umbae pi prium esse malo lial,cirent, illarum unio sciret accidentalis, non Vcro sui, stantialis. Atqui id, quod esse acturale, sive actiam per se non
babot, sed ab altoro in se recipit, dicitur muleria, atque illud, quoci esse iacturale, sive iactum dat alteri, dicitur forma . Ergo
non potest agnosci unitas naturalis,et personalis in homine, quam ad mitiundam esse ostendimus, nisi talis coniunctio inter animam, et corpus agnOScatur, ut intor S Se veluti forina, et materia sint. lis. Λ Mima autem, non autem corpus, esse sormam patet 1'ox eo, quoci corpus ab anima , ct non a Dima a Corpore speciem suam sumit'; 2' ex eo, quini Si corpus patetem forma , Don nutem maturiae in homine expleret, ilistim foret principium , quo homo vivit; at hoc fieri nequit, quia corpori per se inspecto ni vivere , iam csse principium vivendi convcnire potest, alioquin
omne corpus oportor 't emo vivens, vel principium vitae '. 9. Alterum argum ritum ex ipsa notione sortiano subtalantialis
potitur: Re quidem Vera, ni ac substantialis,monento Aquitiate β, duo sunt propria. Primum in eo consistit, quod i Psa rei, cuius est forma, rase substantiale largitur, veluti priniri pium intrinsecum, in quo S in Sua Specie constituitur ε; altorum, quod a primo fluit, est, quoi l cx sorma substantiali. Et cx materia,quae ab illa determinatur ad aliquam rem constituendam,unicum en sul,stantiale essicitur '. Atqui dubium non est, quin anima ei ncorpus haec duo munia Obeat; namque 1' anima, uti ante vidimus ', esse corpori largitur veluti principium,quo res cst id, quod
εὶ Eoe argumentum adducimus Eontra illos, qui unionem naturalem, et per. gonalem animns, et eorporis, saltem verbo, ad miliunt. i ta CosmoI., c. l, ari. 1, p. 86 et M. ι Θ. Mypp., q. un. De Sp. cr. , R. 2 e. l. q. LXX v, a. I e. - βι C M. Gem. , lib. II, c. 58, n. 2. 6 ta Cosmol. . t e. cit., p. 87. 3 Ihid , p. 83. Propter haec duo forma substantialis. quae principium sor. male rei Eliam vocatur, a principio emetente discriminatur, quia prineipium ossiciens largitur esse rei non ex eo quod compositionem ipsius roi ingreditur. sed ex eo quod rem actione sua produeit, atque esse eius non est idum ac eras rei produeiae, sed ab ipsa omnino distinguitur.
164쪽
ANTHIi OPO Loci 1 163 est; unde corpus, anisquam ab nnima informetur, non Ost corpus humanum, et, statim ae anima ab CO Separatur, Corpus humanum esse disinit. 2' Anima cum corpore unum me substantiale constituit; namque si ipsa intrinsece me Corporis constituit, ne Me est ut una cum corpore unicum esse sui istantiale Officiat . Ergo nemini dubium csse poteSt, quin anima Cum Corpore, VCluti forma substantialis cum malol ia, puletur.
20. Prop. 2.' Minui, quae est forma substantialis cor Poris,
non est, nisi anima intellectisa, siυe rationillis. Probastir contra non paucos, cosque praeSertim recentes, qui, ut in sim videbimus, pugnant animam, qua corpuS Vivit, non C Canimam intellectivam, sed animam ab hac diversam, quam Prin- cmium vitale vocant: Forma, ut saepe diximus,spcci Cm,Seu nutumni cuiusque rei determinat. Λtqui natura cuiusque mi ab c- ius operationibus dignoscitur. Ergo in composito sul,statilinii, quo I dicitur homo, forma ea esse doliat, quae illius oporationibus respondet. Atqui operationes propriae hominis sunt intelli Cuvac,quin per has a ceteris rubus discriminatur. Ergo unima intellectiva est propria hominis sorma y. ΛnT. II. Nonnulla circa eamdem thooriam adnotantur El. Ad eius, quam exposuimus, theoriae metitorem Explanatio-
Horum primum est, animam rationalem non Posse informare Corpus, prout int rationalis, quia ipsa, prout ost irationalis, Daturam mutoriae longe su porgi Oditur. Hinc, cum dicitur animam rationalem osse sormam substantini in corporis, hoc intelligendum si, 4 secundum essentiam animae intellectualis, non tamen si Cundum operation in intolloctuatum ' 3, quapropter et unio animae ait corpuν non pertingit usque ad oporationem intellectus' . 22. Alterum ost, animum humanam, secus ac animalia bolluinam, ita informare corpus, ut per se, et sine COPOPE CXislore Va-Icat. sive, ut Scholae aiunt, se formam substantialem subsistent β. Et sane, si anima humana, secundum quidem Suiam ρος, sed non secundum suam virtutem intulli Dissi ost sorma corpω
e Anima illud os in quo subsistit, communient mixtoria' enrprirn I. Tqua, et anima intellectiva sit unum, im quod illud P quod mi totius compo
165쪽
ris sequitur vliquas operationes ab Oa exerceri Sine organis comimi eis Λ uiui unima humana non posset ullas Operationcs sine organiS corporeis lxercere, Si ram cius a Corpore omnino ponderet. Ergo anima humana ita iri format corpus, ut Per Su, ut Sinc
25. Turtium cst, quod anima, etsi sit forma corporis, tuincti operationes intelligendi exercere potest. ε Secundum cssentiam quidem suam tinima intellectiυa dat osse corpori, secundum P tentiam vero proprias operationes cssicit 3 3; nam ipsa cum cor pore ita coniungitur, ut per rationem Vires eius superet, Disque dominetur . Vicissim, etsi anima Datura Sua sit intelligetis, tamen ad operationes corporis Concurrem POtrat. Etenim ipsa ostforma perscctior formis sensitiva, ct ve lutiva. Atqui quaelibet forma perscctiori S sormarum, tune ipsa inscriores sutit, in se continet. Ergo anima humana, Cum materiam insoriunt, oi largitur esse, quod corpori inanimato COHVenit, urgetare, quo Planta su-Ρer corpus inanimatum cxtollitur, ut sentire, quo hi utum plantae excellit, nihilque aliud si hi proprium retinet, nisi vim intelligendi, quam cum maturia communicare non pol St'. Itaque a. nima humana, quae secundum csscutiam suam cst ratiouulis,adoperiationes Corporis CouCurrit Don quus cnus CSi rationalis, scd quatenus virtutem, seu sacultatos vog lativus in se continet. No-que illud omittondum est animam produc in Opemtiones Corporis. Hon Prout sunt mere materiales, ct corporeae, sed prout vitulos, ac proinde aliquid simplex, sunt. ΛnT. III. Argumenta, quibus Scholasticorum meoria imPug/tittur, Solvuntur 24. Obiic. t.' Si anima rationalis esset forma sui tantialis
corporis,ipsa cum corpore Sese Commimor et, ita ut Cum m o lorideretur, et divido tui . Atqui id, quod est cxtensum, et divisi-hile,ret materiale. Ergo Scholasticorum Sententia uti imam humanam materialem sacit.
) e Quamvis esse animae sit quodammodo torporis, non tam n corpus attingit ad osso animae participatidum secundum totam suam nobilitatem. ot vir. iuium, et ideo est aliqua operatio animae, in qua non communicat corpus 3;
i eis. , De Anim. , a. I ad I S. J Conlr. Germ. , lib. lΙ, e. 69. Cf in lib. li Sent. , Dist. I, q. ll, a. . ad 4.εὶ et Forma persectior dat materiae quidquid dabat forma inserior, et adhue amplius. Vnde anima rationalis dat eorpori humano quidquid dat anima sensibilis brutis, vegetabilis plantis, ei ulterius aliquid ri q. di p., q. un. De An. , a. 11 e.
166쪽
ANTHROPO Logi 1 165 25. Rusp., Π s. utili. nc. min.; ni g. cons. Et Sanc illuit, quod ab udversuriis Obiicitur, quod nompc anima fiat ut mastrin-lis. Si cum corpore commisceretur, iam tib Aquinate adnotatum fuit. . Quast miscuntur, ait, oporint ad invicem ulicrata esse; quod non contingit nisi in his, quorum est materia radi v. Λt Oxco, quod anima informat corpus, ipsam cum Corpore Commiscinii limul sequitur. Etenim mixtio veri Dominis inter stitistantius iam actu constitutas ossicitur, ita ut ox ipsis unica fiat. Atqui anima non informat corpus iam constitutum, sed mulci iam omni forma denudatam, ni quo Ox eo, quod hanc materiam informat, cuc corporis constituit ' Ergo unima ux i , quod corpus ins Ornani, Cum Corpori r commisceri illi unda non ost. Pro turea an intiacum Corpore Commisceretur, atque cxtunsa si uiret, si ex CO, quod corpus informat, ovi suum amitterui, ac crae corporis adquirorut. Atqui anima, ut saepe diximus, cum mutorium informat, non accipit esse corporis, sed e contrario iram suum cum maioria c--
municat Τ. Ergo anima Oxtensa, ut divisibilis non ost diconda coquod corpus, secundum Scholasticorum doctrinam, informat. VL
- Diximus animam in inrinam materiam omni forma denudatam, et ipsam esse illam formam, lilia corpus in suo esse corporis consiliuitur. Qua in re si . letalio praetereunita non est sententia Scoli. Ipse culin, cisi animam esse sor- Dan , qua corpus vivit, seu, ut aiunt, animatur, propugnaverit, tamen, secusne u. Alborius M., s. Tliomas, et pleri ille Scliolae Doctores il cuerunt, coulcn- alit agnoscendam praetorea Essu in corpore e so iratam, qua Corpus est Corpus,ntia in ab illa, qua Esi animatum v liis lib. lv Mnι. , Dist. X l, q. 3, ad 2 . uanu formam, qua Corpus PSi corpus, formam corporeilatis vocavit, quia constituit Enrpus in esse corporis, antequam coostituatur per animam in esse viventis. At vero, admissa liac theoria, unio substantialis animae, si corporis, quam Scin Iris v Phementer propugnavit, omnino tolleretur. Et sane inlce rem iam eonfli-lulam, atque illud, quod ipsi additur, nonnisi uitio accideri talis esse potest, nam, quidquid aut tellur rei, qua suum esse essenιialc iam habet, non aliud pransla-rct potest, quam v I ipsam aliquo modo assiciat, sive, ut Seliolae aiunt, allereι; unio Bulem, quae noti lit sueui duin esse substantiale, sed Secundum alterati nem eius, est acciuenlatis. Atqui, si secundum illam Seoti theoriam in consil-lutione hominis anima insormaret eorpus Orgavicum, nempu materiam, quae se corporis iam habet, anima corpori iam constitulo, hoc Est corpori, quod suum esse essentiale corporis habui adiiceretur. Ergo unio inter ipsam, ut corytis uoti iurei, nisi acciduulatis. Itaque in corpore non est adiuilienda ulla forma corporei talis, sed anima cst unica eius forma subflautialis, propterea quod, cum culu, libet rei uilicum sit casu subflatiliale, sorvia, quae rei ual esse Sub
167쪽
mum Substantialem csse per sv uliquid simplex, ne indivisibile , Dihilque huic rci obstare, quod ipsa sit intonsa in corporibus inunimis, Ot divisibilis conspiciatur in plantis, ac animalibus impciscctis, quia in illis non est cxtensa, ut divisibilis per se, sed prout concreta est in materia, et in his est divisibilis per acci
scias . Ium, si hoc verum cst cla formis rutrum, quae sunt in kriores anima humana, potiori iure verum esse debet cle ipsa anima humanu, quae Non solum non est larina Concrcta in materia, sed, ob rationis,qua pollet, virtutem, naturam ma aeriae longe s Pergi ditur,opci ut totiusque habet, quas sine materiae Ope exercet. 26. Neminem vom illud moveat, quod anima nequit erae Suum cum corpore communicare, nisi unum, idcmque Cum corpinam sui. Etenim in primis, anima, ut iam adnotavimus, non Commutii ut vim suum inicili nili cum corpore, ac Proinde, prout est nutionalis, non lit unum, idcmque Cum corpore. PraetCred, cisi anima, prout corpus informat, eue suum Cum corpore com
municet, tamen ipsa sit unum, idcisque cum corpore, non prout LSi corpus, Sive aliquid mutoriuiu, scd qui admodum est corpus uni mutum, nempe prout cst principium, quo mutoria sit corpus vivum. Iam unima Du hoc quidem nuκ lo consid rata, quo unum cum corpore ist, cxtensa, ut divisit ilis dici potiuet, propterea quod Si materia corporis vivi cst lxtensa, ct divisibilis, princia Pium, cluo ipsa sit corpus vivum, non potest CSSU, ut diximus,
nisi aliquid simplox, et indivisibile Τ.
27. Obiic. 2. Inter animam,ct corpus nulla Pst conveni ut in. Ergo Duri potest cx iis uiati substantia compluta consti ut, uC PrDinde anima non su habet ad corpus, uti forina substantialis aci
Τι Ex his perspicitur esse animati Pi corporis. quod aut tua informat. Esse id uulfiubflaulia, sed diversum modo, quippe quod in corpore ost velut iii Subi P cis, quod ab anima porsicitur, atque tu aut via, pr tui est priuet pluvi, quod corpus Persicu. c. s. 1'hois., Guιι . GOιι. , lib. it, c. M.
168쪽
AN T Il n o i o L o G i 1 157 quiritur, ut anima forma substantialis corporis esse possit . Iam huiusmodi conveniuntia maxime extat intor animam, et mi I S,
quippe quod, monente s. Thoina, anima potius ad corpus, quam ad ullam animam, voluti actus ad potentium comparari potest y. IliuC s. Bonaventum inquit: e Magis est anima uni bilis corpori, quam Sit una anima unisilis alteri ,. 29. Obiic. I.' Si uti ima osset sociua substantialis Corporis, tam diu inisteret, quamdiu cum corimm coniungeretur. Atqui h destruit animae immortalitat m. Ergo.
anima, ut iam innuimus ', et alibi si ius ostendemus, ita est λωma Substantialis corporis, ut a corpore non Omnino P in levi. Iam natura huiusmodi sorinae illud expostulat, ut nil coniunctionem
cum corpore ordinum sempor retin at, non Voro, ut sine actuuli Cum Corpore Coniunctione in suo crao P rdurare ramu at .
ART. IV. Eiadem Scholasticorum doctrina ex divina auctoritate Ecclesiae coii robiatur Il. alomoniis rationis, quibus theoriam aristotclic scholasticam de uniono animae et corporis statuimus, satis superque I
l, aris resu arbitramur. At, si non cum Philosophis Rationalistis, et Protestati tibus, sed cum Catholicis disputctur, cadona theoria EX Divina auctoritate Molosiae comproburi poti t. Nam Clemens V in Synodo O. umeni a Viennsensi veluti errore rem, et veritati Catholicae inimicum Fidi i mprobavit e doctrinam Omum, Seu
PUNitionem inmore asinoentem, aut veri ratem in dubium, quod Fubstantia animae rationalis, seu intellectivae vere ac per Se humaui Corporis non sit sorma a, haereticumque declaravit quisquisis Ureret et quod anima humana, fou intuli Cliva non sit forma
corporis humani por se, et ementialiter ' ,. Id Leo X ronfirmavit in Synodo Lateranensi, cum destituit, quod anima intellinmiVa 4 vom, per so, ut essentialiter humani corporis forma exi- Stat ' s. Sucundum utri usque Synodi dus nitionem, Pius IX in suis ad Episcopum Colotiionsona Littoris questus ost Gunti, rumuiusque discipulos laedere in suis libris 4 catholicum Actit ratiam, ac doctrinam de homine, qui corpore, ut anima ita absolvitur,
169쪽
poris forma a. 52. Iam, quoniam Philosophi catholici, qui theoriam Scholasticum impugnant, laudatis Synodis non th piam istum desiniare, sed dumtaxat stabilire veram, et rculem uti ionem animae Cum CorporP propositum fuisse contendunt, sequentam Propositionem contra cos domonstramus.
Neritatis di sinitionibus I R. Pontis ni Georia scholastica
inculcatur. Probiatur. In laudatis nodis non dicitur tantum animam in tollectivum csse formam corporis, scd udditur ipsam csse talein formam corporis, ut PSS nrtulit , ut Per se, seu immediate cum Corpore coniungatur. Iloc posito, ita arguimus: Coniunculo essentialis animae cum Corpore Ca est, qua anima unam Completam sui Stantiam cum corpore constituit, et coniunctio immediata ea mi,
qua anima communicat corpori illud, quod immediatius et intia mitis ipsi inest, iacmpc cn , quod ante onmia cuilibet rei advenire intellisimus . Λtqui hacc a Scholasticis intulliguntur, cum animam csw formam sunstantialem corporis docent. Ergo recitatis II R. Pontilicum di sinitionibus Scholasticorum theoria incul
55. Idem argum taliam ita otiam Oxhil aeri potest: Formu vli Cuius rei Socrandiam substrentium, soli essentium, et Per se dici Don potest, nisi illud, quod dat osse rei seu quo vos est id, quo lost. Atqui illud, OX quo res esse suum accipit, licitur actus Primus, Seu forma substantialis Pius, ut luo illud, quod me ab alio accipit dicitur maloria prima, seu pulcntia Dius Τ. Ergo si anima secundum ruci latus d finitioncs ost forma corporis sociaridum e Nontium, Ut Pre se, lenondum est ipsam se lini re ad corpus, vul-υti formam ad mutorium , atque actum ad Potentiam, Sive , ut Scholae aiunt, esse formam substantialem Corporis q. 54. Obiic. Scholao catholicue post desinitionem Synodorum Viuntionsis ol Lutemnensis divPrsas sontoratias circa MDionem a Di-maU, Et Corporis protulorurit, quin Ecclosia vocem nil versus illos
Oxtolleret. Ergo doctrina Scholastica illa dos initionu haud suit
Pq. aimp., q. un. De Anim . n. 9 C.'ὶ Cs CosmoI., c. l. a. 5, p. Ss. Et 87.' Coele s. Thornas, qui, nemino dissilonle docuit animam esse formam sith. stantialem corporis, iisdem loquendi modis usus est; si quidem dixit animam Pgse formam Corpori secundum essentiam antatae intillectualis sis. uixis , 3 u i M ation i a b a l lli, ei lite uti iri per se, et in cuiate; Ibid ad 18.
170쪽
ANTII ROPOLOGIA 1695. . Resp., ncg.conS. Sanu mirum non Est ri l sium per multos annos haud rectumassu contra recentium opiniones de uni ne unimae, ct Corporis, qui bitis animam rationalem esse formam Substantialom corporis D tantur. Namque Eccl sia, postquam alia quam doctrinam definivit, non solet erroros dum nam, qui id n-lidem contra illam exurgunt, nisi cum gravis causa existat.Quod
quidem in re, de qua agimus, factum cst; si quidem Pius IX D Per, ut vidimus, opiniones Guntheri, eiusque discipulorum, quistius doctrina a Synodis Viennensi, ct Lateranensi desinita lub lactatur, iturum, iterumque damnavit.
56. Dubitari non polost, quin inter cogitationis nitima , Ino
tuSque Corporis mirabilis consonsio existat, ita ut ex apprehensi nibus animae corpus m po transmutetur, atque trunsmututioni Scorporis in animam Sa po redundent. N 'mo certe non no it, ut
multa alia hic praeter mus, illud, quod s. Thomas adnotavit, corpus ex assidua animi moditatione defatigari et vicissim ex corporis dolatigatione animum ita affici, ut ad in ditandum purum optus sit 3. M. Recentos Philosophi, quorum plerique animam csse sol
mam substantia lom corpulis insiciati sunt, consensum iritur qua dam cogitationes uuimi, motionesque corporis comm rcium V Turit, varia tuo systomnia communii sunt, ut illius rationem a Signarent. Nos primum haec: syst 'muta r 'consubimus, ct rescit imis; deinde illius commercii, sive, uti nichat s. Λugusti uuS,C-Sortia anima , ct c Poris 3, rutionum, cundum Scholasticorum in Oriam circa substanti ulum unionem animae, et corporis, rud-
An T. I. De systemuist mediatoris Pliastici M. Antequam ii in illustria systomata instaris Physici, occasionalismi, Ut harmonitio Pru stubi utiles ud Oxumuit ri OC mus, sententia loci n. Clorici bruvitDr consulunda nobis os t. IIa DC consutationi in prauiori tu noluimus, quia illa sutilentia, cum iamdiu emortua , id oretur, minio a Vorsavio Miloniensi in exsuscitata est.)ὶ is dispp., De Ver. , q. Xxul, a. I 0 C.