장음표시 사용
141쪽
ΛRT. I. Vtrum multas a Deo sit creatus 72. Creationis nomino intolligitur productio rei in esse s cundum totam suam substantiam , , ita ut et causalitas creantisse cxtondat ad omne illud, quod in re invenitur 3 s: unde d finitur: Productio totius esse rei ex nihilo, ita ut nihil antea e tet, DX quo res ducatur. Hinc valde distat creatio ab illa actione, quae simpliciter sectio dicitur, Dempe per quam Subi tum, quod iam existit, immulatur. ε Duplex modus est caumandi. nus quidem, quo aliquid sit, pretiosupposito altero. Alio modo Caussatur aliquid, nullo pro 'supposito. Et hoc modo dicitur aliquid fieri per crimiton in v. lTI. Prop. Mundus a Deo rese stium habet Pre croationem.
μο-tur prima pars, nempe mundum liubere em suum a mo. Omri s res, X quibus mundus constat,non sunt Se ipsis,si Ve, ut Scholae uiunt, non hul Di esse ex se. Atqui id, quod non si in So, oportiti ut sit ox alio, scia, ut habeat esse ex alio, quippe quod nihil modii est intor osse a se ipso, et esse ab alio. Quo quot igitur res sunt, in quibus mundus componitur, enc suum vi, alio habent. Atqui hoc aliud ,a quo res mundanae erae Suum petunt, nonnisi Deus osse potost; nam on, qua ' non sunt a S ipsis, cum hul uiat esse Partici utum. musam sui esse in eo a gnoscunt, cui esse res nitialis T convenit : Deus autem dumtaxat si Ens, cui esse orientialiter convcnit. Ergo OmnPS res munda D no a Dim esse suum initioni .l74. Probiatur altora pars, nempe modum, quo mundus cucsuum a Doo habot, in creation consistore. Noquit Deus dare sc rebus ex mutoria pro 'exisfonte. Ergo ros a Deo ossiciuntur m nihilo, sola esse suum n Doci accipiunt Por motionem. Antec dons ita demotistratur: A Deo, quemadmodum Ostoridimu S, erassomnium cntium origi nona habet, proindoque esse ipsius maloriae, quae et ipsa quoddam pias ost, i in ut haud possibile sit esse materiae in istore, ant quam a Doo ossiciatur. Atqui,si ros ita se ha-l t, Compertum est Deum res non producere Ox aliqua maloria
142쪽
171. Demonstrationi directae indirectam, quae maiorem Perspicuitatem liabet, adi icimus. Vt origo mundi explicetur, hac hyp theses singi possunt. Nam vel mundus semper extitit, qualis nunc
i,Seu est aeternus tum ratione materiae, tum ratione formae 7;
Vel ingenita, ct aetorna est materia insormis, et ex Pa mundus cssectus oest per ordinem,scu formam, quam Deus materiae in tempore largitus est R; Vol aeternae sunt atomi, ut ex iis per insit tum inane vagantibus , atque in diversas corubinationes tumore
coalescentibus, mundus, quem videmus, ortus cst Vel mundus omnino est emanatio, aut evolutio substantiae Divina , ita ut
ab ipso Deo non distinguatur, ac proinde sit, qualis Deus est, aeternus μ; vel denique a Deo o nillilo eductus, seu cinatus suit, ab coque ordinem, quum prae se fert, accopit. Λtqui ex his hypothesibus quatuor priores sunt alasurdae. Ergo, secundum leges syllogismi disiuncti, restat, ut quinta, quae creationem mutidi
l76. Minor probationc eget. In hac, relicta quarta hypothesi, de qua in Theodicea disseremus , trium priorum dumtaxat ratio habenda nobis rat. Iam abnormitas primae, et Secundae hylminesis hoc argumento evincitur. Si materia, quocumque modo Concipiatur , nempe vel sua forma iam praedita, qualis est mundus, vel omnis sortiano pers, raset insecta, ac proinde Stricis Sensu a torua, ipsa pro-
Ct s. Aug., De vera Relig., c. I 8, n. 36; s. Anselin. , mnot., e. s, et s. om. ibid. , a. 2 c. Praecipuus auctor huius sententiae suit Aristoteles. Cs Iul. Simon, de Deo Aristotelia, Paris I 839. Baec suit Platonis doetrina, de qua dignus est, qui legatur H. Martin, Elud. ur is Tim. etc., Argum. , 9 7, t. I, p. 27, et not. LXIV, t. II, p. 179 sqq. Ita opimii suere Leucippus, Democritus, aliique veteres defensores ato
J Haec omnium veterum, recentiumquo Pantheistarum sententia est. Opinio. nes aliorum recentium , qui ereationem impugnant, ad primam, et tertiam revocantur. Eienim ipsi cum allieismum vel manifeste delaudant, vel occulte insinuare adnitantur, mundum, vel qualis nune est, semper extitisse, vel ex vi ipsi materiae insita evolutum, sensimque efforniatum esse autumaul. Prima ha rum opinionum dosensa suil a mullis Incredulis saeculi proxime olapsi. Altera valde probatur Buchnero, aliisque materialistis Germaniae. Ipsi enim, cum leneant nullam aliam vim existere, quam quae materiae inhaeret, eamque nou nisi in materia existere posse, indo colligunt mundum ex vi ipsi materiae iusi laevolutum, sensimque efformatum tuisse, ac proinde notionem creationis esso prorsus absurdam, quia creatio vim extra uiuudum positam, ub Oiliique materia Seiu uelam expostulat.
143쪽
142 co S MOLOGIAcul dubio existeret ex D cessitate suae natum , ideo tuo immitin-bilis , atque ab omni successione immunis foret ; siquidem id , quod non est factum, ex se ipso esse det,et; id vem, quod in seipso est, existit nec sitate Suae naturae, et quod necessitato Daturae suae existit , mutationi , et Sumessioni obnoxium esse nequit, alioquin esset necessarium, et non De Marium, nemPE n
Cessarium, et contingens. At Iut repugnat, docentibus ipsis adversariis, quos hic refellimus, materiam esse necessariam, immutabilem , atque ab omni succcssione immunem. Ergo repugnat materiam , quocumque motio ilEa concipiatur , csse insecuim ,
seu stricto sensu aeternam .lTI. S cunda autem hypothesis aliis, iisque validissimis argumentis oppugnatur. Et Sarae , Deus non poterat materiae ingenitae largiri formam, quam liabet, nisi ipsa ab Eo penderet, Eique subiiceretur. Atqui repugnat materiam, quae est in uita, utque insecta, ab aliqua causa anteriori pendere, ullique causae DXt riori subiici. Ergo, si mutoria informis esse insccta , atque inge nita ilicatur, Deum ex ipsa mundum, quem modo conspicimus,
essecisse dici nequit'. Praeterea id, quoil ost ingenitum, nullam mutationem admittit. Aului nihil ox eo , quod est immutabile,sicri potest , quia Perspicuum est hoc ipso, quod cx aliquo uti- quid sit , mutari id , ex quo sit. ε Materia ergo , ita concludit Lactantius, si facin nou Pst, ne fieri ex on quicquam tost v. Accedit, quod Deus infinita potitialia pollet , ac proiii tu putari
dum non est Eum, non Areus ac homines, non posse essi re quidquam, nisi Ox materia iam existente; sed tonendum ost Eum, Sicut nullo artifice , ita nulla materia eguisse , ut mutulum con deret ' s.
173. Abisurdior est tertia hypothesis. Enimvero, atomi , ipsis Moinicis latentibus, cisi insccabiles sint , inmen partes halaeni,
materiatosque sunt; quo ii a si repugnat mutorium osse ingenitam, repugnat etiam in nitas CSSe atomos. Atqui atomi, cX quarum
in Ex quo vides antiquos Patres philosophis, hacrolieisque aeternitalis matPriae defensoribus iure, meritoque obiecisse, quod ipsi maioriam Deo aequalem laeerent, proindeque duos Deos comminiscerentur; si quidem osse ex se ipso, seu necessitate suae naturae, immutabile, et stricto sensu aeternum, est Proprium solius naturae summae, et Persectae, set licet Dei. inter eos, suetis ne Auctor Syri. πιι. impudenter asseruit, recensendus est Tertullianus, qui aeternitatem mundi adversus Hermogenem ex industria impugnavit.
ι α s. Iustin. , ad Gentes cohortatio, e. 23. ὶ De ira Dei, lib. II, e. 8.ηὶ Cl prae ceteris Patribus, s. Aug., Lib. De Vide, et Symbolo, e. II, n. 2.
144쪽
c OS MOLOGIA 143 rtuita concursione mundum ess tum rese Epicurus, recent sinque Increduli comminiscuntur , Sunt ingentiae. Repugnat igitur mundum Ox atomis per aera temere COHVolantibus Pss tum suisso. 179. Practerea, etiamsi demus posse dati atomos, certe nullo modo evenire potuit, ut ex ipSiS ct Singulae res, ex quibus mundus conflatur, et ipsa mundi compages cssi rentur. Hoc in primis ex eo domonstratur, quod illuc atomi tamquam ingenitae adstruuntur. Etenim plures atomi non possunt ad aliquum rem ensiciendam coalescere, nisi quodammodo immutentur, quia nece se est ut ipsae aliquid in sese invicem agant. Atqui id, quod est ingenitum, est quoque immutabile. Ergo ex atomis ingenitis nodum universa mundi compages, nulla singularis res ossici potuit. S cundo, iam a nobis Osto iam mi neque uliquod corpus, Iamquct rerum corpor arum Varietatem ex atomis efformari posse; id quod de rebus ratione, aut quavis alia sucultato Sentiendi, et e
gnoscendi praeditis potiori iure dicendum est. Quocirca nullas cies rerum, ex quibus mundus comPonitur, x sortuito atomorum concursu fieri poteSt. Coagmentationem autom rerum munis danarum ex fortuito coecarum atomorum concursu derivari haud posse ex eo plane demon Stratur, quod cuncta , quae in mundo Sunt, arctissimo sinium nexu continentur '.
m. Obile. l. ' Haud possibile est aliquid ex nihilo fieri iuxta illud ossatum : Ex nihilo nihιlst. Atqui creatio productionem rei ex nihilo significat. Ergo creatio non est possibilis.13l. Resp. , Dist. nuri. Haud possibile est aliquid Ox nihilo
sieri, quatenus nullus essectuS ex nihilo, tamquam Ox causa eiudiciente, fieri potost, ct nulla res in nihilo, tamquam ex materia , potest educi, conc. mcli., quatenuS per infinitam causae ossicientis virtutem , nulla praeiacente materia , res , quae antra nulli modo extabat, in existentiam prodire non Potest, neg. mai. Sub eadem dist. neg. et conc. min. ἰ ns. ConS. San , cum nihilum non existat, Omnino absurdum cst illud esso vel causam ossicientem, qnae nempe aliquid Producit, vel CauSam maiorialem, sive torminum, ex quo aliquid educitur. Quapropter, si illud ossa tum alterutro sensu sumatur , nulla de illius veritate existero potest. At neutrum horum conreptu Cmationis continetur. Etenim , ut ex notione croationis inna a nobis tradita ' putescit. ipsa appellatur productio ex nihilo Ob duas rutiones,scilicet i ' quia illud, quod creatur. non sit ex aliqua muteria praeoxistolatu ' ; 2' quia
145쪽
antequam sit creatum, est nihilum, seu nullo modo esse habet . Priori ratione negatur rem creatam ordinem habere uti quamlibet materiam praerellatentem , aeque ac si dicatur , ε iste loquitur de nihilo, quia non loquitur de aliquo v. Altera autem ratione asseritur rem creatam Ordinem habere ad nihilum , quatenus ipsa est natura sua post nihilum, aeque aC si dicatur e ex mane sit meridies, idest post manc Τ a. Iam vero huiusmodi productio nulli causae sinitae convenire potest; at causae ius nitae non repugnat, Sed potius omnino Consontanea est. Et sanc causae si nitae convenire non Potest. Eteraim Omnis causa sinita, cum d terminata virtute polleat,expostulat determinatam distantiam ii
ter illud, quod ab ea sit, ct oppositum , ex quo sit. Atqui interesse, quod in creatione producitur. ct nihilum, ex quo produculur, nulla extat determinata distantia. Ergo nulla causa finita potest aliquid o nihilo producere, sed ne Mario expostulat aliquod esse praeexisinias, ut quidquain ossi re queat. Causae autem insutiae non repugnat, imo omnino mi sentanea rei. Etenim causa infinita cum virtuto infinita polluat, inter est Ctum suunt, ciuS- quo oppositum determinatam distantiam non roquirit s. Praeterea idem DX eo probatur, quod Deo, utpote Causae Primae, illa aclio Congruit, qua primus cis tus, ni po enc sin licit γ' producitur V; et esse autem simpliciter per creationem causatur,quae nihil Praesupponit, quia non potest aliquid praeexistere, quod sit extra ons simplicitor si , .l3 2. Obiic. 2.' Si daretur creatio, a sane foret actio transiens. Λtqui actio transiens Pxpostulat subiectum, in quod transit; creatio e contrario, cum sit pmductio re nihilo removet subiectum, in quod transit. Ergo creationem dari repugnat. t M. Resp., Dist. primum partum mi noris, si fiat rer motum, sive per mutationem p prie u CPtam, C C., SECUS, Π Π.; Heg. alicram partem ; neg. cons. Actio transiens procul dubio expostulat subiectum, in quod transit, si do iis robus sermo sit, quae
quasi non creatum 3; in lib. Il Sent. , Disi. I, q. I, a. 2 sol. cs s. Aug., Cons, ib. Xll, e. I, tr. I. Dicitur ereatio esse ex nihilo, quia res ereata naturaliter prius habet
146쪽
liunt Per motum , sive mutationem , mutatio enim essentialiter requirit, ut idem aliter prius , alitur posterius se habeat. At, si actio transiens non sit Per mutationem, ipsa non EXPOStulat Subicctuin, in quod transit, sed totum imporis momento sit Iam Creatio certe est actio transiens, si quidem et significat actionem terminatam ad exteriorem effectum s; sed, quamvis sit mutatio quaedam secundum modum intelligondi, et sicut si intelligatur aliqua res prius non fuisse totaliter, Et POSisa esse Τν, tamen non t Proprie nuuatio, quia, cum a per cum tota substantia rei in se producatur, non potest esse aliquid idem aliter, et alitor se habetis ' s. Quoniam autem creatio nullum motum, sive mututionem exhibet, D cessu est, ut in instanti si ut , unde e simul aliquid creatur,ot creatum est 's. Nulla igitur impugnantia, quemadmodum advorsarii obganniunt, in notione creationis dolitvscit. T. ΙΙ. Philom hi, qui necessitatem creationis ab aeterno ' seruus, refutantur
34. Nonnulli Increduli, intor quos nobi notus, Volta ircus,
Auctor 'istolarum PDrticiarum, atque omnes Rationalistae, intor quos Cousillius ', ct, qui hodie hac de ro cx industria traiactavit, Em. Salmotus ', 'ini creation in mundi haud negotii, la-
moti nocesse suisse ut ipse ab aeterno Creat tur, Cori tendunt, vi quo ideo dogma catholicum do temporaria mundi duratione 3 divorsis rationis momoralis oppugnare conantur. 185. Prop. N cosse non stiit, ut mundus ab acterno restaretur. Probratiar. D us est causa libera, Non ne maria mundi. Λtqui si Dous est causa libora mutidi, sicut poterat a mundo creando abstinoro, ita cum in tempore Creare potuit. Ergo De Me non fuit ut mundus ab aetorno a Deo crPar tur M. 136. Imior ita demonstratur: Si Deus est causa necessaria
3 Quoniam Deus aeternus est. liquet Eum, si esset causa necessaria mundi, mundum ab aetorno er aro debuisse.
147쪽
mundi; id ex alterutro capite ovenire potest, vel quod illum producit iam silate naturue, non vero EX voluntate, quemadmodum
Panthcistac volunt, vel quod producit cum ex voluntate, Sed Decessaria , non liliam. Atqui neutrum dici pot0st. Certe non primum; nam, ut sanctus Do tor argumentatur, Deus, Cum Sit emeti
ita sua intelligens, et per intellectum agit; intellectus autem nouagit aliquem essectum, nisi mediante voluntate, cuius obiectum est bonum intellectum, quod movet agentem, ut sinis .mus igitur
Por voluntatem agit, non per necessitatem naturae s. Nec ait rum; nam a voluntas non ex nec vitute sertur in ea, quae sunt
ad finem, si sinis sine his esse possit. . . Cum igitur Divina Bonitas sine aliis esse possit, luiu immo iam per alia Ei aliquid accrescat, nulla inest Ei necessitas ut alia velit ex hoc, quod vult
suam Mnitatem v. lnT. Obiic. t.' Si mundus esset a Deo creatus in tempore, mum ante mundum fuisse dicundum foret. Atqui si Deus suisset aut mundum, ConSequerentur duo al,surda, nempe t ' Deum esse in tempore, quia Prius, et Eosteritis sunt disserentiae inm-poris; Σ' tompus suisse antequam Ires creatao existerent, Si VE RH-tequam ii pus esset. Ergo aliaurdum cst mundum in temporuci catum fuisse. illis. Resp., neg. min. Enim Vero, cum Deus ante mundi msuisse dicitur, hacC anterioritas, ut s. Tliomus uducrsit ', intelligenda est de duratione aeternitatis, non vom lcmporis, Vel de ac- ternitatu temporis imaginati, non Vero mulis, quatenus dura liODein aeternum Elatis in muti, quae Sine Successione est, sine ali qua successione imaginari nequimus. Hinc commodo dici potest Deum fuisse ante mundum, quin vel D una in tempore esse, vi Itompus ante mundum fuisse Statuatur. Prius vero, et PosteritiS,
seu culle, et Post si considerentur in ipso tempore, procul dubio quaedam eius dimoentiae sunt; verum, si considerentur relatu ad aeternitatem, non aliud denotant, nisi relationem temporis nil ipsum, siquidem nos, qui Successioni assueti sumus, concipii in Sesse immotum illius inStantis, quod est proprium a terni in iis, fuisse, antequam succemio temporis incepserit, et suturum, si sui cossio temporis desineret. Quare dicimus Deum suisso anto mundum, et mundum Esse poSi Dcum, non quod Deum. perindu ac: mundum, tempore Contineri intelligimus, sed quod cum urum extra omno tempus em ' intelligimus, intelligimus quoque mutu
148쪽
fuisse ante mundi molitionem,ut mundum esse incepisse, cum iam
139. Obiic. 2.' Si Deus mundum in tempore creasse dicatur, illud quoquc dicendum est suisse tempus, tu quo Deus ut, omni
opere vacavit. Atqui hoc consectarium est absurdum. Ergo Deum mundum in tempore creasse non sine absurdi tote dici polost. 190. Besp., neg. mai. Etenim is, qui asserit, Si Deus mundum ab aeterno non condidit , fuisse tempus, in quo ab omni operuvacavit, sumit suisse aliquod tempus, ut tritiam res Creutae eristerent. Atqui haec suppositio est abSurda, num tempus, ut Suo loco ostendimus , an tu rerum emutarum molition m DCC ESSE, nec concipi polost. Ergo, si mundus a Deo in temporc cruatus fuisse dicatur, non ideo dicendum cst suisse tempus, in quo Ipse ab omni opere vacavit Τ. Accedit, quod . aiente s. Boudventura, Deus, e Dec recipit Complemirutum in operando, nec in non oporando ost otiosus, nec cum de non Operunte sit produCens, mutatur ab otio in actum s , quia Ipse et est agens,quod cst sua
actio, et tali nihil omnino advenit, cum producit, nec etiam inco sit aliquid , quod non prius insuit ' a. Quapropaer, si Deus
mundum in tempore, non aut in ab acturno ci casse dicatur, ideo dicendum non t Eum, antequam mundum moliretur, otio Vu-
19l. Obite. I. ' Causa, quae ab aeterno est in actu, ab aeterno effectum producit. Atqui Deus ost Caum mundi, quae ut, vetor rio Pst in actu. Ergo mundus ab aeterno a Deo Ossocius fuit. M. Resp., dist. mai., Si sit cauSa Dcc SSaria, CONC. Πtili., Si
Audiatue s. Augustinus e st Anio principium temporis non orat tompus. Dous otii in secit et tempora; et id o autequam lacerct lcmpora, non orant lem. pora. Non ergo possumus dicoro missu aliquod tempus, quando Deus nondum aliquid fac rei. . . Et, si lempus cum coulo. et terra esse coepit, non polost inveniri tempus, quo Deus uondum mundum saceroi coelum, ol terram x; Decen. e Ira vanich. ,hb i,e 2,n. I. Hinc sanctus Dorior ad vomit et inanitor hominos cogitare praeterita lempora vacationis Dei, cum nullum tempus sit anta inundum 3; De Cin. Dei, lib. Xl, e. 5. Secundum lianc theoriam ipse duci sta tuit, quae digna notatu sunt. Primum est, quod, si Presse loqui via turrimus, mundus nobis die nitus est creatus eum tempore, non vero in tempore scis.cu., ibid. , e. si . Alterum ost, quod sine ullo Prrore asseri pol est mundum semper fuisse, quia eum lempus, ei res erratae simul esse coepissent, procul dii hio nullum tempus assignari potest, in quo mundus non tauril. Cp. cit., lib. Xll, e. l S, D. I.
149쪽
Heg. min., iiivira, Cora c. ruiu.; HG. CONS. Et Sane, posita causa, quae cst in uetu Des me quid 'm cst ponere cius essectum,Vcrum cssectus debet naturae causae respondum. Quare, si caum CX Dincussitatu cffcctum producat, O IUSila, cssectum extra ipsam ponore necesso est. Λt, si Causa ossi tum sociandum propositum voluntatis suae producat, ne Me non Pst, ea POSila, offectum Pius tra ipsam ponure, quia esseCtus causae ex libera voluntate Operantis non solum debet ossu talis, alem ipsa vult, sed tum quoque, cum ipsum vult. Hinc, quouiam Deus ost Causa liberrima mundi, consequitur, cui actus creationis sit ni, aeterno, lamerira C se non eme, ut Essectus eius, nempe mundus, sit aeternus .
Λn T. III. Investigiatur, an miandus ab aeterno creari Potuerit 195. Intor Philosophos christianos s. Thomas secundum E clesiae Catholicae doctrinam tutius ost Deum a nihilo mundum in tempore focisse; sed contendit Deum potuisse mundum ab ncterno creare. Hinc Statuit creatiori in mundi in lompore Don coi
iis, sed dumtaxat probabilibus momentis rationis ' posse probari, certainque notionem temporalis crontionis mundi Ox sola Fide nobis suppetere δ. 194. Argumentatio sancti Do toris, et, qui cum secuti sunt, Scholasticorum ' huc redit: Si posset stricto sensu demonstrari
no, inquit s. Bonaventura, voluit lineus produeere turae quando produxit; sie uirgo nune volo eras audire Missam 1; ibid. Quomodo autem eroalio mundi in i mpore cum Divina Immutabilitate consentiat, in Theologia naturali elarius explicabimes. ὶ uae rationes probabiles, seu extrinsecis principiis innixae, poli soloni I ab antiquorum Sapionium opinione, gentiumque vciustissimarum consensu i s Genuens. , Mem. Met. , Dissert. ll, t. v, p. Ilo, Bassis ni l7293. 2' Ex historiae
monumentis cum prosanis, tum Saeris ἰ nain inter Omnes constat ea , qua o historiei gentium vetustissimarum memoriae prodiderunt, citra narrationem mosai eam evenisse; et narrationem in aleam, quaB et omnium antiquissima est ei vel propter sola humanae credibilitatis momenta omnem sid in meretur, profluetionem mundi in tempore describere, Primosque humani genseris eventus enarrare. 3' Ex novitale artium, ei Scientiarum; nam, cum compertum sit qui, et qua aetate inveniores artium noruerint, genus humanum per iussinita in antecedentium saeculorum Seriem sine artibus vixisse incredibile est. 3 Idem senserunt mulli e Schola s. Thomae, necnon Durandus, aliique. Seo ius autem, Ochamus, eorumque diseipuli sententiam, quae possibilitatem crea tionis ab aeterno asserit, longe Probabiliorem nogante consitoriint.' Haee s. Thomae sententia inter reeentes Eliam Volsiuin Theol. not., Pars ll, e. l, g 447ὶ, et qua in pluriuios ex eius Sebola Consentientes nacta est.
150쪽
cos Mo Lucia 1 9 mundum in tempore coepisse, lemonstratio peti posset vel a causavius, nempe Deo, vol ab ipsius mundi natura, vel a natura ipsius actionis creatricis. Λtqui ipsa ex nullo horum capitum confici pot- t. Non quidem a Deo , quippe quod, cum Duus sit causa instantanea, et libera mundi, cum ab aeterno, Vel in i mporo,Pl ut Ipsi collibitum fuerit, creare potuit, quia offectus caume in-
Stant uncae Simul cum causa existere pOtcst Non Ox Dutura ipsius mundi, quia, cum duratio sit accidens rerum creatarum, Scruata Pur Se, et UX natura Sua nullum certum genus durationis cXPostulat. Qua de re quaenain duratio rubus creatis convenire
POMit, non cx natura ipsurum rerum , scd DX potentia Dei, qui ipsis esse largitur, dignoscoridum cst; at Deus, ut imulo uuis dictum Pst, mundum ab aeterno, Vci in tempore creare potuit; ergo mundo vel acturna, vel temporalis duratio convcnire potcst. Noridonique ab actionse creatrice Dci; haec enim expostulat, ut S
se ud esse veluti ab uno ad ullum termitium transi aut λ. Nihil igitur philosopho Suppetit, unde mundum in tompore creatum fuisse strictu domonstret Τ.ls. 3. Λt vero alii multi, post B. Albortum M. A. Bonaventu iram, Henricum Ganda votiscin, Deum mundum ab aut ruo ci carchaud potuisse vehementer pugnarunt '.
l96. Potioni ursu montu, quibus hi Philosophi possibilitarem
creationis ut, auturno impugnant, haec sunt: l' Id, quod sactutu
3 lituit hic adnotandum est, quod si de creation . qualis re ipsa rei, disser tur, mundum e nihilo iacium esse dici potost etiam ob hanc rationem quod es-δe post non esse habuit ics p. l. l. 3; in uudiis cui in re ipsa aliquando fuit,cuiuantea nou esset. verum, si de creatione ab aeterno sermo sit, quae a s. Tl ο-ma, aliisque veluti possibilis admittitur, seu, si Dolio creationis in se specletur, illud eae nihilo proprie deuolai desecium termitii, a quo res creata sit, ita ut creatio non sii aelio, quae ab uno termino in alium progrediatur. Eui in verora eae nihilo sieri eo modo per se, et proprie iniciligendum cst, quo opponitur τα, ea aliquo fieri, quippe quod creatio, et effectio sibi invicem opponuntiari cs p. 140 . Aiqui τα, sieri eae Miquo opponitur τθ fieri non eae aliquo. Ergo illud ea nihilo in defluitione creationis, si per se, oi stricte intelligatur, idem valet, ac non ea aliquo. Iam vero sieri non eae aliquo idem uou est, ac fieri yosi noualiquid , seu post nihilum. Ergo illud ex nihilo , quod in doli uitione creationis
pouitur, proprie,et per se non deuolui reua,quae creatur,lIaburu cfac pubi nouesse, sed habere esse non ea atquO.