장음표시 사용
181쪽
480 ANT ii no PD LOGIAioria in ad speciem corporis determinat, ab ipsius corporis mal r a esse distinctam, alioquin ea non POMet Pormanere, dum mo- loculae organorum mulantur. Atqui sOrnan cuiuslibet corporis o
ganici principium vitale esse doliet, quia, cum corpus organicum Si L vivum, si rina, pri quam ipsum constituitur, Donnisi aliquid vivens osse potust. Ergo in corpore humano, perinde ac in quolibet corpore organico, principium vitatu, quodcumque esse di-Catur, a materia corporis ira ipsa distingui debet.
5.' In corpore recens mortuo, seu cadaVum eadem est materia,
ac in eodem, dum crat vivum, Et causae exturio , quibus cadaver Cir umdatur, Sunt dem, ne illae, quibus ante mortem Cimumdalvitur. Quare si vita osset Conscctarium Naturale mat viae organorum, Prosecto organa, quae tu cadavere aliquamdiu pcrd iram conspiciuntur, sine i Psa esse non Possent. ΛΓqui cuda-vor. ut a Corpore vivo discriminutur, corpus mortuum Vocatur. Ergo vita Don mi naturale cons tarium maioriae Organorum,Sed
principium ab ipsa distinctum esse dubet ε.i T. Prop. 2 Falsum est tot esse in coryore nostro Princi 'iasPeriationi vitalium, quot Surit Organia eiusdem cor Poris. Probatur contra Boi duum , qui, ut diximus, contendit in
quolibet corpore animato inesse non solum vitam toti corpori Communem, sed etiam tot spectulus vitas, quot sunt organa Corporis: l. ' organa sunt Operationum principiti, fiunt: non rod; cuntur ad unicum principium, tamquam sui sui nectum, quam si tot principia vitalia in corpore animato existerent, quot sunt Organa corporis, tot distincta, diversaque subiecta vi tuo existor quoque in ipso deberent, quot sunt organa Corporis, ita ut quod-lit et organum esset subicctum alicuius spocialis guneris vita . A l- qui quisquis nOStrum inperitur unicum osse in se subiectum di- En sarum operationum . quae per diversa organa ex rimcntur. Quis senim non videt unum, idemque esse in se ilHO subluctum, quod quinque spectus diversas sensationum in se excipit, rumque dilia serentias sentit, quod imaginatur, quod Coifus movet, quod, DUPlum dicamus, respirat, alimenta digerit, aliaque opera Vitae exercet 8 Falsum igitur rei tot esse in corpore nostro principia operationum Vitalium, quot sunt organa ciusdem corporis '.
s Bouillier, Du principe vitiae, et M e ame pensante, c. 3, Paris lSM. Bordeum secutus est Fouquet, Directura fur lactinique, Paris I 813. 3, cs s. Aug., Cons, lib. X, e. 7, n. II.
Ai S. Thomas hoc argumentum x natura Ionphylorii in por lis illus tenui . Constat enim inter omnes, eum Eoophytum in partes dividitur, quamlibet par. ii in diversas exercere Operation s animae, seu principii semion lis, et vegetan-lis, quo corpuS BOOPbFli animatur. Atqui hoc evenire non posset, si quod lih t
182쪽
2.' Inter hodiernos Physiologos, qui systema ncocum dili
geri aer explorarunt, Convenit nervos non esse diversae naturne, Sed omnes , quotquot sunt, Constituere unicum systema, quodne Deum vocatur Quod si unum est systema Dei vcum, Prin Cipium, ex quo illud vitam halaei, unicum quoque esse debet. Α qui organa ex nervis conflantur, suntque partes Systemati S ne Vei. Ergo unicum esse debet principium vitale, per quod diversae partes corporis essiciuntur organa, Suu instrumenta operationum vitalium T. II. Vitilli tis in regnatiar, sinuitque animisvura viseritur 63. Postquam vidimus vitam corporis non esse repotendum a legibus mechanicis,et chymicis, sed a quodam principio actuoso spectuli, quini vitulo dicitur, utque hoc principium vitule nori se vim insitam, Propriamque materiae, ct meram eius assecti ncm, sed esse principium, quod ab organorum materia distinguiatur, inquirere debemus, utrum istud principium vitale distinctum a materia organorum sit ipsa aulina rationalis, an tortium principium, a corpore, perinde ue ab anima rationali diversum. 69. Iain tutor Philosophos antiquos disputatum est, utrum iu homine sit unica anima, qua ipse intelligit, sutilit, ct v Scint, nuduae, quarum una intelligit, ultera aut in Sentit, Ut vo int,' nittres, quarum una ititulligit, altera sensit, inrtia doniquo vos ivt. In philosophia reconii Sihalius acriter vehemeriti inues in Pi h H-dit divorsas corum theorius, qui, pinoter ara imum intellis initum, ullas duas vim tantem, i soritiori tom in homino posuerunt '. SuC-culo X III Bussonus, assendi ' vestigiis institutis, ex Pugua,
organum animalis proprias operation s per principium vitale divorsum a prin cipiis vitalibus reliquorum organorum exerceret. Ergo in corporo a limato unum priueipium vitale euriclis organis commune, nou vero diversa pro di versis organis ad millenda sunt. cs I, q. LXxul, a. I c. s Floureus, Ilecherches stir M smiisne nervetiae, c. 12. Paris l842. - Bordeus etiam tu EO erravit, quod unumquodque principium vi lac, Sive unumquodque corporis organum propria sensibilitate gaudere decrevi l. llunc errorem iam s. Augustinus reprobavit, qui ail: vim sentieudi nou habet vita quaelibet a s De Gen. ad liti. lib. imperi, e. v, n. 24 . Sane ε non omnUs oporationes animalis, ui s. Thoinas advertit, salvantur in qualibet partu eius, ina xime in animalibus porsectis a lis. uiapy., q. uti. De An. , a. 10 ad 7 j. 0Maic, etsi quidquid est sensibile, sit vitale, lauieu era uou est propositio converba,
quidquid est vii ale, est sensibile. ) Theoria meusta vera, Pisa. , passim; Partimesis au aliena ia re medica arcenuum, g 59; Diaquis. de mechan. et Dryan. etc. 3 69 sqq. HvMe., secl. IlI, Mo r. po,ter. , lib. lit, c. 4.
183쪽
182 A N τ ii ii ii l O L O G I A Iuue inter sensum, et rationum existit, unicum utriusque princi- Pium, ct Subiectum osse non posse contendit, ideo in unoquoque
individuo huniano veluti δερlucem hominEm agnoscendum Emed revit . At, exeunte saeculo XVIII, ct incutite saeculo XIX, controversia de unitate principii in homine vehementer exarsit, atque in utramque parium maximo animorum aestu inter Philo Phos, Medicos, ipsosque Τheologos adhuc agitatur. Omnes ii, qui
cum Aristotele, Ecclesiue Scriptoribus, Scholasticis et Sinatio
tuentur animum rationulam esse principium omnium phaenomenorum vitae, ita ut nullum aliud principium vitae, praeter ipSamiti homine sit agnoscendum, Animistiae vocantur. Ii autem, qui duce Bartherio ', sentiunt, praetur animam rationalem, et Cor
pus, essu in homine principium vitae ab ipsis distinctum, quod
Est omnium phaen Omcuorum vitalium corporis principium, Vincantur Vitalistae. 70. Prop. Vna in homine est anima, mmm rationalis, quacrat Princi 'ium cunctas iam eius OPertitit n. Probatur. l. ' Ab eodom, ut verba S. Thomae usurpemuS, PES habet, quod sit ens es quod sit Ima, nam em, et iamian COI Ver tuntur s. Hinc, cum quaelibet res per formum habeat, quod sit vias, Per serinam quoque habet,quod sit una. Itaque res non PO Ust esse Imr Se, seu sin licust una, ubi lior unam formum, ne
Proinde si in homine Don esset unum principium formalo, quod intolligit, sentit, et v mutat, sod vol tria, nempe intullectivum, sensitivum, ut vegetativum, vest duo, ut ii volunt, qui vim Suntiendi principio iutollectivo,uut vegetativo adscribuni,homo uouSimplicitur unus, sed multiplex esset. Atqui quil l laet homo cst Per Se unus β. Ergo unum debet esse in homine, principium sol malU, Proindeque una unima, Seu unum principium vitae '.' Discoura rur Ia nature dea animatiae. Hominem duplicem Bussoni non sine aliqua laudo coitu illaetius sTraue aes animauae, Pari. I, e. Sin conminuit. Ab iis exeipiendus est Guil. Ochauius, qui, aieul mulla alia. ila hoe quo quo philosophia 3 Schola silene eaput impugnavit, duasque tu hominu aut mas ad
in id om nos vitalisiae, si fortasso perpaveos Oxceperis, saltem verbo salen. tur. Nec aliter sentire illi dicendi sunt, qui hominem cum Dumno duplicant; hi enim unitatem hominis non negant, sed duiu laxat duplex esse tu oo priues Pimn operationum sibi volunt. 'ν I, q. Lxxvl, a. 3 c. Ex quo vidos hominom, at ossunt in eo plures animat'.
184쪽
ΛNTII RODoLoci 1 1832.' . Quae attribuuntur alicui cidem secundum diversas λω. mus, praedicantur de se invicem Per accidens a. Ε. g. , ακ m Sicum, Et esse album, quae sunt diversae formae in Socrate, dusu non nisi per acci lens possunt invicem praedicari, quia quandoquc re ipsa evenit, ut ille; qui est muSicus, sit etiam albuS,et illo, qui est vibus, sit etiam musicus, at simpliciter, Seu per Seno a potest unum de ultero praedicati, quia essentia, sive, ut Miunt, notio unius alia est, ue notio alterius. Quapropter, Si resevis S, ianimal, homo, tamquam diversae formae quilibet homini in Sunt, Eme visens in homine nou posset praedicari per se de
animali, nec animal posset praedicari per se de homine. Atqui
a ab codem principio aliquid est animal, homo et vivum ' s. S.' Anima rationalis, ut diximus, est in homine huiusinodisorma, ut persectiones ceterarum rerum mundi adspectabilis adunatas in uno principio continoat, ac proinde ii in solu pCr Se Priamini cu Omnia, quae tum forma corporis inanimali, tum unimae vcgutabilis, ut belluina praestant '. Ergo unica est in hominu unima, si vo unicum principium intolligendi, sciatii di, ac vegetandi. Ad hoe illinstrandum exompla nu murorum,ut figurarum optimo consilio asseruntur '. Etenim numeri variantur per addi
tionem, aut subtractionem unitatis, ita quidum, ut num truS Superior numerum inferiorem Contineui. Diversae quoque SpeciVS figurarum ita inter se compararitur, ut una ait ' in Contiri ut, C. p., PCntagonum Continet tetragonum, et intra num trigonum. Ium sicut numerus superior, e . g., denarius, Dou pcr alium nu murum Est novi'Durius, aut Octavus,et per alium deriurius; atquet Mutagotius D in laer alium figurum est tetragonus, per aliam trigo
Dus, ut per alium lieni agoitus; liu homo non liariet per alium a-Dimum enc rationale, per ullam cSSe Sensitivum, per ullam raselium, quoeumqvo modo flori dieatur, hominem per se, et simpliciter unum PDileero Dequii. Et sane, consocialio plurium principiorum suhslantialium, Seu formarum, non aliam, quam ordiuis iiiiii alui n. producit, quia plura uriticipia substantialia non aliter inter se confoetari possum, quam quod unum habet ordinem ad alterum. Atqui unitas Ominis, ui s. Tl nilaa scito advertit, est mιnima untiatum nre. Genι. , lib. ll, e. 58, D. 2 . Ergo, si pluros animae tu h mine esse dicantur, unitas hominis ex illarum consociatione ollici nequit.
εὶ Contr. Genι., wiu. . n. l. - I, q. LXXV, a. 3 c. ct p. 163- 64.'ὶ ct 1. Thom . . Pq. di m. . q. un. De Sp. cr. , o. 3 c. Aliud argumentum sanetus Doctor conticii eo , quod facultates hominia in suis aeti ibus impedi meulo fiunt, ita ut quo magis uua intenditur, aliora romittatur ; id quod explicari non posset , visi dicatur uliaua esse animavi, quae sit illarum iaculta uua
185쪽
184 LN Tiln OPOLOGIAve tutivum, sed his omnibus Iκ r unicam animam gaudet. N que dicus Operatio nos vegetutivas,sei sitivas,et intellectivus, quippe quae ab se natura disserunt, ut, una, Dudumque anima produci non posse. Num anima humana a causis Duturulibus in m potissimum discriminatur, quod istae, cum unica vi operaridi po I ut, nonnisi eiusdem nuturue esse ins producere possunt, illa nutum cuui habeat plures facultates, quae sunt principia Proxima OP ratiouum, diversos offectus per eas producere Potrat.
mus quemlibet e plebe dicent in non solum, Ego intelligo, sed etiam, Ego sentio, ut non solum, Ego intelligo, et seratio, Sudrtium, Ego ni trior, Ego aragram, Ego Prolcm genero, DCCHOHEgo distin ulo 3. Aului hae, aliaequo communi A locutiones,quueCommunis modi cogitaudi signa sunt, persuusionem hominum Vel plebeiorum de unitatu principii vitalis denotant; num si aliude ut principium substantiu te, quod intelligit, aliud vero, quod
Sentit, ut v Et ut, unumquodque illorum principiorum substantialium Operuli aries proprius, ulterique haud communis haberet, Proindeque non possitiat eidem subi cis Omnis illae operationes adscribi. Ergo ox communi hominum persuasione Confirmiatur unum esse principium sulistunt talo, quod intolligit, vult, sentit, de loco in locum se movet, Operation 'squc vo tundi PXvr t.
in homine admitteretur, ipsum aut mut triuio, nut immuteriale ossudeberet. Atqui noutrius generis esse poti st. Nam si materi ulu cssu dicitur 3, illud absurdum consequitur,quod rivmpe mut 'rin, Clam Sit vitae expers, vitam corpori in homino largiatur. Sin immat riale ), illud, quod otium falsum est, consoquitur, nempe principium vitale, dissoluto corpore, muni re, ipsumque non CSse Corruptioni obnoxium. Et Dina, secundum Vitalistus, principium Vitale est diversum a principio, quo corpus hominis, vol cuiu libet animalis in spectu corporis constituitur. Ergo corpus hominis, vel cuiuscuinque animalis posset dissolvi, quin principium vitales dissolvatur, immo non posset principium vitalo cum dissolutione corporis dissolvi, quin osse uti ius ab e e vltcrius nori pendet, atque illud operationes habet, quae huic, prout colPus
Tl. Illud autem omittendum non est, Philosophum Chrisbiu-
εὶ cf Gerdy, Phinologie stes sensationa, et cle P intelligenee, p. 8, Paris 1846. Ita sentiunt Gasserulus, Bullanus, Et Martinius. Pro ininia ierialitato priucipii viuilis stant Articus, V glis, Magalla acus, altiliue uou Pauci.
186쪽
ANTII no Ρο Loci 1 185num dubitam non posse, quin anima rationalis sit unicum principium Omnium operationum hominis. Num i ' haec theoria est merum corollarium illius doctrinae ab Ecclcsia definitae, nempe, animam rationalem esse larmam substantialem corporis; si quidem, cum forma sit in qualibet re non modo principium του erae, sed etiam τον Verari, idem est dicere, Anima rationialis ratfr--r Stilatantialis cor oris , ac, Anima rationialis est Princillium Cunctarum DPeriationum cordoris. E' Ecclosia in Concilio Constantinopolitatio IV duas animas in homine ponentes anathumatumnsccit ART. III. Vitalistarum argumenta restitiantur
72. Obile. 1 Nihil sibi potest adversari. Λtqui in homine ap
petitus rationalis eum appetitu sensitivo pugnat. Ergo in homine non est udmittendum unum principium oporationum,sed duplex sive, ut Bussonus ait, Plex homo. 75. Resp., dist. mai., nihil sibi adversari potest secundum
idem, mn . miai., Secundiam diserra, g. mui.; sub radem dist. C c., Et nN. min. neg. C S. Sane, primo, pugna, qui ivxvrvetus appetibus sensitivi, Et intella livi in homine quando tur ν-xistit, animismo non opponitur. I innitia . Oppositu, S. Thomus
ait, praedicari de eodem mcundum idem ost impossibile, sed s cuiadum diversa nihil prohibet' x, quippe quod vult a v xve VPPOSitionis, ut mepe diximus, exi,ostulat ut noti solum id cui dum lum, scd otium sociandum idi in pra di tui . Atqui ut tus ap- Petitus ratioticiliis, Ut acbus appoti tis sonsitivi sibi DOD Opponuntur Securidiam tuom, sed se nil/- ἀνα- . D mpe Sucundum diversos in os, quibus Obiectum a pii hirnditi ir; siquidem EXPL- riuultu comportum cuique est uotus aplκ,tibus sensitivi cum actibus upinstitus rationulis pugnare , quoties aut sensus apprehendi
volut is lectabile illud, quod ratio vetat vel apprehendit Vrtiit triste illud, quod ratio praecipit. Nihil igitur vetat. quominus ub-Ρcutus sensitivus, et rationalis eidem subiecto tu huer aut, torulu-
εὶ e veteri et novo Testamento unam animam, rationalom. P intellectivam, habere hominoni docente, et omnibus dei tollitiis Patribus ei Magistris Ecelusiacteamdem opinionem asseverantibus, in lanium impietatis quidni a malorum inventionibus dantes operam devenerunt, ut duas eum habere animas impuden ter dogmatizaro. et quibusdam irrationalibus connithus yrr sapientiam, qua stulta farin est, propriam haeresim eoulirmare praelendaui. Itaque haec Fnu-Cla et universalis Synodus, veluti quoddam pessimum 1itanium, nunc gurini nantem nequam opinionem evelli re sestinatis ..., latis impietatis ivveniores et patratores et his similia sentienies magna voce anathema tral ν; Ael. vlli, Eari. l .
187쪽
186 ANTIlROPOLOG Aque Mius uidem subiccis, nempe animae tribuantur. Accedit quinthaec ipsa oppositio quam inter actus appetitus sensitivi, et uetus appetitus nationalis existere diximus , nonnisi accidentalis' est, nam ipsa in eo oritur. quod interitum actus appetitus sensitivi sunt adeo vehementes, ut rationem ad se trahere conentur 3. At ipsi natura sua ad actus appetitus rationaIis ordinem halunt, actyroinde non solum rationi subduntur, sed etiam libertatis v luntatis quodammodo participos sunt . 74. Secundo, pugna inter actus appetitus sensitivi, atquct Ctus appetitus rationaliis animismo lavet. Revera, cum appetitus sensitivus in homine contra rationem insurgit, homo Sive Sem dum ipsum, Sive contra ipsum agat, unum actum humanum EX
rit, qui . principium habet in ipso appetiis, et torminum in m-tione s isque actus dicitur vitiosus, si sit contra rationem, las
nestus, si fit secundum rationem. Atqui non tu, et Uuus uinus humunus in utroque aplaetitu exurgere, nisi unteum csset ut tu que subiectum, quippo quod si aliud esset subiectina appotitus sensitivi aliud subiectum appetitus rationalis, unus uPPrtituS POS set quidum in altorum agere, sed ambo appetitus unum Rirtum C- rem Don possunt. Ergo pugna, quae inter aCtus utriusque BPIR:titus in homine conspicitur, unitatem principii vitalis in ii mine arguit; tantuni abest, ut ipsi adversetur. Tii. Obito. 2. ' Homo potest usu intelligentiae curere, quin V, tam amittat. Atqui id demonstrat aliud in homine eam prine, pium intelligentiae, aliud principium vitae. Ergo.
ra, homo vivit, quamdiu anima cum corpore coniungitur, quiu, Uti Ostensum Ost, a Dima ex eo, quod corpus informat, vitam ii si largitur. Atqui et anima, alante Aquinate, non unitur corpori ut forma mediantibus suis potentiis, sed per essentiam Suam ' v. Ergo nihil vetat quominus anima cum Corpore uniatur, utque homo Ob hanc unionem vivat, quid usum alicuius suae sucultatis habeat . Quomodo autem possit homo usu intelligentiae carere, quin vitam amittat, facile explicatur. Certe, homo usum intolligentiae amittem potest; nam, cum intellectus sine phantasmatis
in huc vita nihil intelligere possit, imaginatione, aliisque sicut intibus, quae intelligentiae inserviunt, turbatis, usus intelligen-
, alicuius secuti is, tuquiuius, non vero omnium, quia, eum vita in aeti De Consistat, li Oiuo, quamdiu vivit, usu ouiuium sualum saeululis in Carcre
188쪽
ANT IROPO Logi A 187tiae, Vel minuitur, vel omnino cessat L fit, cessante usu intelliagontiae, non idcirco Comat vita, quia cessatio intolligentiae secum DOn seri cessationem facultatum vegetandi, per quas vita animalis mistit. Et sane, perturbato, vel prorsus Cessante usu alicuius facultatis, non aliae sucultates inde porturbantur, aut cessant, quam quae sine illa actiones suas exerere nequeunt. Atqui facultates vegetandi, quae ad vitam animalis pertinent, sine usu suincultatis intelligendi operationes suas exerere pomunt. Ergo, sante usu intclligentiae, necesse non est, ut vita quoque Curare. II. Obiic. 5.' Notum omnibus est in cadavere animalis,si qua Scintilla electrica extremas partes nervorum percellit, motu S COD tructilitatis in musculis produci, ac in capitibus recisis, Vel incnbris amputatis motus contructilitatis aliquamdiu perdurare. Α qui liuiusmodi motus in cadavere, et in membris Eorporis amputatis evenire non possent, si anima esset principium vitae C p
ris, quippe quod illi motus sunt ultates. in membris autem um-
Putatis, et in cadavere anima non est. Ergo anima nou est principium vitae corporis. 73. BESp., C c. nuri. ἔ neg. min. ἰ neg. cons. Fulsum est minius contractilitatis, qui in cadavere, et in membris corporis reci-SiS, aut amputa sis Observantur, esse actus vitales. Primo, nil ait
Vetat, quin aliquod principium actuosum physicum, aut chymi- Cum in musculis corporis nonnullos motus producat illis similcs,
quos, dum unimal vivit, anima in ipsis producit, propii rca quod
Organa in cadavum noti corrumpuntur illico, sud in L sinu utiquamdiu perdurant. V rum illi motus non sunt actus vitae, scd Op rationes mere Phusi ue, quia non proficiscuntur a principio ipsi Cadavori insito, scd in cadavere a principio, quod positum eximii Sum est, excitantur. Smundo, motus contrachilitatis, qui in membris corporis recisis, aut in cadavere animulis violenta, subitaque morte perculsi Observantur, non ab ulla causa repetendi sunt, nisi ab actione, quam principium vita ante morium nrti malis in musculis meruit. Nam, quoties animal morte violeti tu allicitur, aut aliquo membro per violontium privatur, ne Mu cst in cadavere, aut in membro re iso motus, quos uiatilia iam in mu-Mulis produxerat, non illico comam, pertudit ac rhorda pollicuicia, digito amoto, non continuo vibrare desistit. Quapropto ne hi quidem motus contructilitatis sunt veri actus vitae.
189쪽
An T. I. Philoso horum diversiae opiniones recenSciatur 79. Mirum quot circa se isem unimae veteres Philosophi protulerint sententias . Vt praecipulis innuamus, Plato unimae sed min capite locavit. Aristoteles, cum animam formam substantialem corporis raso docuerit, cum singulis partibus arcto nuxu coniunxit. Stoici animam rationalom in corde praecipuum locum Obtuncru, atque inde per reliquas corporis paries se proten ciere opinati sunt 3. Duniquit nemo est, qui negat Epicurum animam P Suisse in pectore, seu, ut Tertullianus inquit, in tota lorica P ctoris 3.30. Quod speelut ad .Ecclesiae Patres, scrine omnes Aristotelem hae in ro sequuntur. Audiatur prae cauaeris s. Augustinus: ε Anima, inquit, non in inlo uti iversae moli corporis sui, sed ν iam unicuiquu particulae illius tota simul udost' . Huno s. Λugustini, aliorumque Putrum sententiam Doctori s Scholastici pro virili purae defenderunt. Siquidum cum uia ima iuxta supi Dios illos forma substantialis corporis sit, nec nisi unu serinu Subuantialis in Corpore uno esse queat, prosecto illam in toto corpori', et in singulis Dius partibus osse necessario mufioquitur. Quonium
Ille abs re non erit adnotare testimoniis ss. Seripturarum, et Patrum ros naxilue abuli, qui sententiam Christianorum huic stoica θ simillimam probam Nam aliquam astiuitatem inter hanc de sede animae Opinionem, et illa verba sive quae leguulue ad Rom. , e. X, v. 10, corde creditur ad iusι uiam , si vuquae acι., c. I, v. 2ι, et e. xv, v. 8, de Deo eordium ferulalore, et quae alibi similia su ut, nemo umquam Seriplurarum interpres vidit, uec videre poterat; . quoniam haec, aliaque ad internos animi sensus, assectionesque gignit leanuaquicia suisse cuique perlegenti faciliter occurrit. Item, ss. Patres, si cor aliquando veluti animi sedem constituunt, id docuerunt, ut cor principium assecluum esse innuerent, atque Platoni obviam irent, qui omnes animi aliae lus a cerebro oriri senserat. Salis sit verba proferre, quae s. Hieronymus adhibui, nempe:
ε Est principale non seeundum Platonem in cerebro, sed iuxta christum in corde 3; Comm. in M. Math. , lib. II, e. 15. 3 De an ., c. l. ' De Imm. an. , e. 16, n. 25. e Per totum quippe corpus, inquit etiam, quod animat, non locali dissusione, sed quadam vitali inrentione porrigitur. Nam poeomum eius particulas lota simul adest, nee minor in minoribus, et tu maioribus maior, sed alicubi intensius, alicubi remissius, et in omnibus lota ei iusingulis tota est 3; Epist. CL vl. e. ll, v. l. sis De Triri. , lib. VI, e. S, M. S. Eadem laru verba Occurrunt apud s. Ambrobium, De uisnu. cond. hum , c. 2.
190쪽
ANTIlRo P Locia 189VUim anima una mi ossentia, multiplox virtute, Scholastici illa in in toto corpore ol in singulis eius partilius repoliri totalitiale e Scutiae, non totulitate virtutis contundunt, nam anima in Sin gulis corporis partibus non easdem operationes peragit, sed in ult- quibus v gelint, sentit in aliis. 3l. Quod si hace thooria de sede animae ulteram de forma sul Alantiali consequitur, nil mirum, si in philosophia moenti sicut forma substantiulis, ita sedes animae in toto corpore in Coriton Piioncm venerit; et ideo doctrina de Sodo unimae in porta quadam, ct distincta corporis parte in scenam roducta fuerit. Cari sius animam in glandula pinea i , ut in pi Pria sudo, collocavit. Ab linc sententia serine omnes, qui Ox Curiisti schola suorunt, disco ore, atque ex his nonnulli in corporo calloso, alii in cere-
bello, alii, ne de omnibus dicamus, in modulla cerebri animam posuerunt. Nisi quod Dibnitius, eusi pro harmonia praestabilita
Pugnaverit, tamen ea circa sedem animast docuit , qua scholae doctrinae propiora videntur . Eadem vestigia pressit Ah. Bosmi-uius, qui animum, utpote simpli CPm, nullum occupare locum , Meque illi sedem hanc magis, quam illam convenire putavit . Ait T. H. Veritas sententiae Scholiasticortina demonstratur 32. Scholastici, ut supra diximus , ess. Patrum VPstigiis insi- Sinnius, duo haec do animi sole docuorunt: l ' animum esse lotam in toto corpore, et totam in qualibet Pius pario; 2' illam ininis Corpore, ct in qualit,et parte e e totam totalitate essentiae,
35. Prop. 1.' Anima est in toto cor 'ore, et in qualibet eius
Probatur prima pars: Anima, quemadmodum ostendimus, ostforma suis tantialis corporis, scia est principium, quo totum Coi Pus humanum vivit, et Operatur, uno Verbo, PSt proprius actus totius corporiis organici , Ot non unius partis innium. Atqui , si
ita se ros halici, animam in toto Corpore esse H C se ret. Ergo '.
η4. Minor ita demonstratur: Cum forma substantialis Ai L aptus Proprius matoriae, haoc ab illa esse suum accipit, ac proindo ita immediato forma substantialis cum maioria coniungitur, ut nihil musis q. Ergo , si anima cst actus totius corporis , ct non unius
ad Miatim Patrem Des Rones, Epist. XIl. ὶ antropol. in sterv. deua seleneta morale, lib. II, e. 7, n. l. 3 3, Coroll. II. et Anima, inquit s. Augustinus, totum corpus nostrum antinat, et vivisi. Cal 1; De agona christiano, e. XX. n. 22.' Contr. Gent , lib. II, e. 72. - φὶ Ct cimol., c. I, ari. V, p.