장음표시 사용
201쪽
200 ANTHROPOLOGUA LES animae, tamquam ex radice profluunt . Atqui vis, Per quam anima diversas sucu Itutcs u rcci , non rat Principium , in quoliae sucultates derivunt, sed dumiuxat naturalis proclivitas, quae in facultatibus ad actionos suas exercendas inest, et quae Domi nu concitus designatur . Ergo. 2' Ex essentia ratio Omnium, quae rei Conveniunt, petenda est. Atqui vi cogitandi ratio Omnium, quae viaimae conveniunt, peti non potest, siquidum, praeter Cogitatiotios, aliue actiones, et sucultates ad animam humanam P tinent. Ergo. δ' risontia , cum rum, in certa specie constituat ,
aliquid determinatum sit oporisti. Atqui vis cogitandi quidquam
indeterminatum Ost, nam obiectum, circa quod versari Potest, intquodammodo insinitum. Ergo. 4' Dunique: Haec theoria, qua e Suntia animae in vi cogitandi consistore statuitur, ab illo pronuntiato prosiciscitur, substantium esse causam, Seu vim. Atqui h p nuntiatum tum ex iis, quaes in Ontologia diximus Τ , absurdum essu OS inriditur, tum Ex eo, quod vim cogitandi in creat xla tamquam aliquid subsistens adstruit. Ergo '.' nam. , e. I, art. I, p. 83 vol. l. Ibid. , arl. 9, p. 86. - cap. Vll, art. 2, p. 18. ) Praestat hic illam attingere quaestionem, an in perenni eo Italione sto Ima
humana versetur. Cariusiani, cum animae humanae essentiam in cogitatiouo Ponant, Consequenter asserunt ipsam in per nni cogitatione versari, quia si eo xii alio aliquo lemporis momento in B nima cessaret, eius essentia destrueretur. Ea in lem sententiam propugnavit Leit,nilius, quem seeuti stini Genuensis, S Dr- Chena ius, Galluppius, yliique. Ili autona, cum nou assentiamur Cartesio eo tendenti essentiam animae in cogitatione consistere, P rennem in anima cogi alionem hac ratione adniti arbitrantur. Cum sila in aeli ono e sistor, eum suu
vila propria animae sil eogitatio, anima, nisi eogitarei, non viveret. Nobis hamquaestio secundum philosophiae Seholasticae placita hoe modo dirimeuda videtur. tu primis memoria r vocandum est cogitationem aceipi posse vel stri. Cliori sensu, prout non aliam cognitionem, nisi intellectivam, significat, vel Fensu latiori, proui etiam coεilationem sensilivam complaelitur Cfg. T in . ,2 φ. q. CLXXX, a. 3 ad I l. lam, si cogitatio hoc altero sensu Beeipiatur, -- gandum non Psi animam nuntquam cogitatione destitui, qualenus sensatiouintius, quae laclui passivo respondent, expoliari uini potest i P I. illam , q. un. De Anim. ,a 8 c. . At secus res se habet, si de intellectioni hias sermo sit. Denim anima, ut sarpe diximus, quatia diu mi in corpore, ministerio sensuum indiget, ut actu inlElligat. Si ergo sensus sunt lignit, ut in somno, vel minus apti ad mi- Distranda phantasmala, sicut accidii in itisautibus, amentibus, aut aliquo morbo laborantibus, tune iii tolligentiao exorci latio vel cessat, vel perturbatur. I, q. LXXX lV, a. S ad 2j. id ex eo confirmatur, quod si intelligendi facultas etiam, . g., in insaulibus exercetur, eorum Belus honusti, vel pravi, ideoquo virtutis, ac vitii, sive Praemii, ac pOonne capaces csse possunt, id quod ab Elhicae lo-
perstruitur, si quidem vita Pro riu ad uia imam iutullectivam , qualouus hiabul
202쪽
t 10. Postquam animae humanae Daturam breviter pro inStituto nostro dolinivimus, operae pretium est Specialitu cius inu-ierialitat in uberius demonstrare:
T. I. Quid sibi velit ini materialitas animae ex icatur,
in quiniam eam ORPugnent, re nSEritur li. Cum animam humanam immaterialem esse asseritur , LPSam insu simρlicem, et spiritualem significatur. Simplicuus animae humanae illud sibi vult, quod ipsa non sit quaedam Substantia maiorialis, seu extensa, et divisibilis, nempe corpus. SP ritualitas autem hoc sibi expostulat, ut anima humana non Sit sorina materialis , sed soritia subsistens, quae a materia in Suo esse non Pendet. 112. Ii . quos animam humanum corpor nni rese non Puduit asserere, Miaterialistae audiunt. Ipsi aut m diversa ratione Suvm Fententiam proserunt. Nonnulli cnim, uti voteros Philosophi I Diae , Democritici, et Epicuraei ), necnon Stoici ' animum d Currunt esse aliquid corporeum a corpore hominis distinctum. Alii animam ita osse corpoream putarunt , ut Dam nihil R
genus, quod Physiologicum appellari solet, pm mi sunt ex V
naturam ad Dueingendum s l. q. xvlli, a. 2 ad Il; ad ipsum autem inrelligera
non uisi Mnsu --syrio et trantials perliuel; ibi l. E. in Diserimon in Ρr eorpus, alquo formam materialem Explieatum . nobis luit in comes. , e. v, art. 3, p. 3 6. . ὶ De his ita loquitur a. Thomas: e Prior naturales quia considerabant res
cognitas Psse eorporeas. Et materiales, posuerunt oportere res cognitas etiam in Enilna roguos Pnto malorialiter esse. Et releo, ut animae attribuerent omnium Cognitionem, posuerunt ea in habere naturam Eseliui unetri cum Omnibus.
Et quia natura priueipialormn ex prineipiis consiliuitur, allei his erunt unimae naturam principit. lla qui dixit principium omnium osso ignem, posuit animam csso de natura ignis, ei similitor de aero Pl aqua. Εmν Octo autem, qui Posuit quatuor olemonia materialia, et duo uio ventia, ex his ei in dixit animam Esse tonstitutam 3; l. q. LXXX lV, a. 2 E. Ili ex ininutissimis aqueis, igneis. Pl nereis, atque rotiindissimis particulis animam hominis Crancro am esse confinxeriint, quibus quartum addideνunt in nominatum, quod sensum produceret, quoque nil tenuius laret, atque immo. bilius.
203쪽
toribus Dica 'archus, Aristoxenuri ci Galenus, ni tuo Dx re ratibus omnes ii, qui animam ii ut cerebrum , aut corchri quamdam assectiora in insu volauiturunt. Inter Oos Succulo tum clupso Holvetius, Auctor VAt mutis nutiara , Did Crotus, Lainmuli tu , inultique alii Galliae , t Iollandine , Et Λriglinu wriptores recENSuntur. Ilis saeculo XVII viam struveru Spinosa, TOlaudus, ct Imbbes. Incuti in hoc scioculo, piuctor GJ iuuisium, ut Trasyum, qui sal-wm in rium isse , quid sit anima , cssutiere , hoc commentum praesertim tuiti sunt in Guli a Soriptores Ophirmoridum Nub litu-
Siologio sociali'. 'ur LObservation exacte 3. Detii ne hodie lueuch- nurus , aliiquo post Molosobottium ), ct Wagnorium ' in Gommauiu, ut A. C milius, quom Litti nous sortitus tat, in Gallia Di-hil pructor corpus in homitio Pssu do nisi, eo quod matorium ΓωSuntialiter activum, Ot iis inturnis viribus pracditam osse pntaut, ut corpora motu ilica , ut solubilia, humana doniquo ab c a nutu- Tolitur progignantur, quin corpora vegeta Lilia. Di honinua itidi-
uliud sint, quum divorsao formae si sibilitatis, ipsius natura huiusmodi ost, ni uti Di punis corporis p Ddcat. l M. D 'iliques simplicitati, vol spirituali luti uti inano si non o-
nihil praeter organa in re libro admitturit. illi, Itaque in immatorialitate animae humanae viridicarida Dos Primum abnormitatem mutorialismi genetratim pati sui tomuΝ; duin tu quaedam contra materialismum physiologicum, ot dyua-3ὶ Ephemerides huiusmodi in lucem cui coeperunt Lutetiae Parisiorum anno IS3T. Flourensius intulligenituiti inter vires systomatis nervui reconsul. 1 Prυ-yrietat s, vit, seu vires systematis nuru i sunt quinqui , ea 'quo sunt sensibilia Du, momicitas, yrincipium vitae, reductio motuum de loco in locum, alquo intelligentia a. llinc sarpo uixit solum cerchrum porcist et . CorPhrum cogit re, et medullam oblongatam Senitro, aliaque huiusmodi permulta, quae purus, putusque maiorialisnuis stini: De la me et de r inlesliumce, passim.
204쪽
Stcndemus; denique de Phreuologismo pauca udiiciemus. ΛΗ T. II. Animum humtinum Sin lirem cuc demonstriatur II 6. Si anima humana sonata substantialis corporis nil miti fur. ipsa timue aliquod corpus, neque ulla ratiotio divisibilis dici
Potrat, nam DEquu Corpus poti St u sorma , neque sol ma pot- t PMe aliquod corporeum; et, Cum unima humanu Sit huiusinodi forma, ut animal perscctum CODStituat, non solum Per SE SP letium Per accidons divisionem rispuit '. At vero materialismum
Argumentis aliunde petitis refelloro nobis lubet sequenti propositione ζ117. Anima hianiana nequit esse C POrca. P Obatiar. Praecipuum argumenti sonus ex natura illarum mperationum animae, quae cogitationes dicuntur, depromitur, ut que ita se habet: Cogitationcs, quae ad animam SP taut, Nem I MDoliones rurum sciasilium, vel simplicium, ii uti iii, ratiocinati
figuris i melligi tulis aplus ova leret, nihil tu sidi lia horci, quoil aut inlum Europam, Bul lotam Asiam, aul inlrgrum Aliisluluiniam uua, aut cunctatu vistulam
205쪽
do in se recipit. Atqui id contingere haud posset , si anima ina-wrtulit o species rerum in sc recit Eret,siquidum ros per maturium ud unum coarctatitur. Ergo species rerum Crinitarum in uuimumamaterialiter sint oportui . Atqui si anima corporea adstrueretur, rerum species immatori; los in M, ut Cui luc Comportum est, ei Pem noti Posset,aC Proinde res non Cogi Oseeret. Ex eo igi ur, quod anima res corporeas Cognoscit , Ii sum corporeum EME ROMP se Concludoridum est 3.120. Secundo: Earum etiam rerum , quac nihil dupleA , VesConcretum habent. Dolionibus anima potitur, P. g. , D i, viri tum, vitiorum, assirmationis, DP tiotiis, a qualitatis: itia 'qualitatis , aliis suit id genus. Iam Eliamsi domus fulminuli; Cp -
ut muri ipsa ridi simplicos , et abstructas haud p recipcre D MUt . Sane, cum ci piis sit aliquid Compositum, non posset id, quod ust indivisum in se, porcipere, nisi hoc in partes distrahatur Atqui id contrudi tiotioni involvit:. ε Quomodo, viol,at EuNebius, quini magnitudo quacuam cst, id, quod magnitudinc Careat, Et quod dividuum est, rem p recipiat individuam Z ' , Ergo. illi. Huius argumenti vis ex eo 1' augetur , quod proportio
CXistat oportot ininr actiones, ut principium. v qtio hae uti iuritur; quapropter si anima esset quaedam substantia Corporea, utque ei virtus cognitrix convenire potieretur , ipsa Donnisi mi in , ramnqua in vero res ii Corporeas porcipere valeret ε; 2 ex eo, quod si animae corporeae virtus cognitrix Convcniret, ham non-n Si Per organa corporis Oxor Eretur; at vero id, quod unum , et implex este per orgutia corporea percipi nequit'.
In Duniam. se. Ill, art. 5, p. 100, vol. pro certo 1umpsimus animam esse Simplicem, indequo species, quibus res eognoseuntur, Esse immateriales doduximus; hie autem a priori,seu ab ipsa natura tognitionis 1 Cies oportere esse immateriales adstruimus, ut animae simplicitas iude Palescat. Cs s. Aug. . De quant. --., c. IJ, D. 22.εὶ DP. eis. , lib. X v. e. 22 - a. Thom . . Const. Gem. , lib. ll, e. 49.
I sis s. Aug., De lib. tiro , lib. li, e. 8, v. 22.
206쪽
lta. Tolet io: Quod de notionibus, potiori tum de iudiciis, et
ratiocinationibus uirendum est. Sane, ad iudicium quod speciat,
Eius natura expostulat, ut duae notiones, Ia In Pe subii oti, et ni
tribuli inter si e conquirentur. Quae quidOm comparatio locum habere nequit , nisi utraque notio in eodem subi Poto simul consistat, siquidoni comparatio inter duo fieri non potimi, nisi vh eo,
qui simul haec duo percipit. Atqui,si ponatur substantium, tunc
iudicium conficit, osse corpoream,nc proinde in Plures Partim PX- tensam, uotion in sutilocli, et praedicati in uno, oodonaque sultat in numquam consistere possciat , sed una pars illius subflata tine Corporeae notionem subiecti , altera notioDem nitributi ha beret. Ergo.
12I. Idem dicatur de ratiocinulione, lum quia plures actus ,
qui ratiocitiationis et monta sunt, nempo coguitio pra 'missarum, et conclusionis, ab uno , rodemque subiecto eliciantur olmrtes, Secus conclusionem in praemis sis contineri haud perspici possct tum quia unicus, ut alibi diximus, est aptus, quo int lie-Clus Conclusionem ex praemissis, a quihus deducitur, fluere cognoscit 3.124. Quarto: Anima, quemadmodum modo ob servavimus, Sui, et suarum cognitionum sibi conscia est. Iam hanc consciolatiam ex eo habet, quod ipsa so, tamquam cognos ni m , uin m i Psa, tamquam cognita, ita coniungitur, ut ipsa sub utroque respectu unum fiat, sitque simul suae actionis principium, Pt suis: nil 'iam
in necessario repostulatur , ut ipsa ad se redoat , ut tota Supor
Se totam convertatur Atqui huiusmodi actioni nullo modo idonea esse potest substantia materialis , quia, ruin partes extra partes habeat, neque illius pars super seipsam contrahi, nec tota Cuin se inta potest coniungi. Ergo M. 125. Nequo illud praetermissum nolumus, quod, cum quaedam corporis pat s super aliam flectitur, priorem sui formam exuit, novamquo induit; quamobrem, si hae ratione conscientia, quam anima suarum cognitionum habet, explicatur, illud etiam astio me Consequitur , rognitiones , super quas actus reflexionis ex ritur, nedum vividiores fieri, evari Cer .l26. Quinto deniquo , revocandum in memoria nobis est, i 'diversas Opcrationes animae ita exorcori, ut quamdam dependentiam inter se halaeant, e . g. , ita tollo tus, nisi cognitio sensitiva
Praece lat, nihil intelligem potest atqui' appetitus non nisi in id, quod prius cognitum est, potest serri; 2 vehementiorem alicuius
207쪽
su cultatis actiori sic ro, ut colorarum actiones sint dobiliores: a' unum lupinquo nostrum in s ' ipso experiri inundum ponitus in nobis OsSQ rQm, quac omnos GPenutioni S elicit. Λiqui nullum horum Explicari POSMt, Si substant in cogitans Oxtonsa , et divi sibilis in partes ponoretur. Etenim l illa dependentia operationum haliori nequit, nisi in his, a quae s.cundum Ordin ira Datum tum Procodunt ab uno ε 3; 2 causa, Cur oporatio uti ius pol nitri pcrationi ulterius impodimento sit, in Do dum laxat consistit, quod illae omnes in uno,ut i dom Principio indicom habentu A'titium. idemque osse in nobis centrum . nil quod Omnes operution 'S TU scrutatur, expcitri haud possemus, si integralis una animite pia per i peret, altum iudicarct, ratiocina rotur nil im, unaque V llEt, ct nollet altum. Ergo animae DCtiotios Sive singulao in ses Vocion-tur, sive omnes in sui COD Ontu,n siilista ultu corporea exini haud posse invicto demonstratur. 27. Accodit quod quaevis causae malis talis notio , uti tum Per Us Oinui t, IMr motum absolvitur; quapropter si cogitationes a stilistantia corporea Pros Cis urontur, debuirent με cundum loges motus absolvi. Λtqui cogitati otios a motionibus loto coelo distant. END. 12ll. Ad minoris veritatem it in otistrandaui satis sit licior arii mo re lore: l' Corpora . non m avont scipsa quamvis in s upsisIiubeant principium sui motus ' ν: quaim, A clum principio Oxtrinseco duit minurato, nimiae mox ori quoiant, dum sunt in qui in
sistero. ε Λt animus, ut La tantius inquit . sua sponto ot rogitat, et movetur ' 2' Cogitat tonos, ut m po diximus , sunt n-ctiones immanen los : molio aut m corporalis ad gonus notionum transeuntium porti not ' . Vis motiva corpor ac substantiae Conti nuo languescit. no domum Proi Sus Oxtin itur: o colatrario. o gnitrix potentia intillam n host . ut uxorcilio minuntur. quin potius cresciit quodammodo, validiorque sint β. 4' Gloritas moniis
i Pq. clim'. , De Ver. . q. XX lv. n. l P. Ex rodom prinristi . qn d non ponullum corpus movPt seipsum. Nullum rorpus mouoi ni t mollitii ν sin lib. t Sent.. Dist. ll, q. II n. 3 sol. 3. illi ut etiam eons qui uir. qv d si rogitans sil n- liquod movrias Porporeum, ab ali ninuratur opor lyt; ol si hor aliud git oi inmeorpus, alio molore indiget, Pt ita doli Cyps, ita rit nisi dournia inr nil aliquod movens, quod non sit Corpus, in si ila moventiti in serios ad atriunm cibi inondam cogitation in exposlularetur, Pt quoniam ius nila moventi uiti serios pertransiri nequit, numqua in cogitatio aliqua posςpt yxis lore.
208쪽
Tin cogitando tanta ost , quanta in corporeis molionibus linitori Iii illaintius potost . ly Porubsurdum ost vel ipsam porreptionemri i sensi is quamdam osse motion in corpora lom. Et nim et omnis ἔνι io corporalis requirit contactum' ν. luctus aut i m qnanti luti qui corporum Proprius ost, . sit Smundum i xt na in x. Quapri Pter si porcoptio sensilis Ox eo si I t, quod linire larigit Dimarium, non lotu rus serisiliis, scd cius Oxtreinu superscies Lanti muliodo a
nobis percipi diccudum staret. illi . Illud etiam observatu dignum Osi,quini si pro ratur VOX aliqua comm pluriviis diversarum rugiouuin hominibus, Dadom QNt apud Omnes soni articulati impressio, d oram talautin ititelligunt qui linguam, ad quam eii vox pertinet, cullent. Iam id evidenter is cuiliι porceptionem per corporeum motum ellici Dori Posse
Cum entui tuum sit motus, rivi in Cum idem sonus omnium Ru-rcs seriat, cadom in omnibus Oxcitanda perceptio soriri s. i50. Quid vitro si considoremus porreptiorios univorsutium, Di
intelligibilium, vel actum illum, qui conscientia diei iii Z Suuo
m 'tionus Corporcae loco, ct Lompore circumsci ibuntur β, Cum e Ciantrario et univcrsalia alistraharatur ab hir. et nunc si x. CHIOsci iiiiii autom,sive purceptio lierceptionis si in motu consistaret, non una, Sed duplox motio, quarum una ad ni iam insertur. PMQdclMret actus unim , quo intullo tus se, a tum suo suum iri tui
ligit, ab illo distingui Lur, quo obiectum intolligit. ΛL ver Pu
guat motion in ad moLiouein i surri. et Actus corporis ad velio NUm Hon Liti initiatur, nec motus nil motum, ut iri Physicius Pr inbutum cst. Λctio autem substantiae intelligentis ad notionum inlinmitiatur: intellectus enim sicut intclligit rem, ita iti inlli ψι se ii iussi in ' s. Λ nT. III. Materialisnius physiologicus et dy amicus SP cintim refelliti r
5 l. Omnia argumcnta, quibus materialismum generatim P roris redarguimus, ostendunt simul contra materialistas pli i logos animam osse aliquid distinctuin a nostro corpore. Nilii I
cs Laciant, GM. - In lib. lv Sem. , Dist. X, q. I, a. 4, Sol. I. λὶ Contr. Gevι. , lili li, e. 49. 3ὶ Ail hoc procul dubio respexit s. Augustinus. rum inquit: e Audivi sonos verborum, eum de his disseritur, sod illi alii, istae autem aliae sunt. Nam illi aliter graeco. aliter latine sonant; istae vero nec graecae. Due lalinae suul, nee aliud eloquiorum genus 3; conse s. . lib. X, c. I 2, n. I9. in lib. I Sret. . Disi. vlli, q. lli, a. 3 Sol. β I, q. XVI, a. 7 ad 2.-τὶ Conlr. Gent. , lib. II, e. 49, D. 8.
209쪽
208 Ai r nno PD LOGIA minus abnormitas materialisini physiologici spretatim ovi necte iuvabit sequenti propositione: 152. Prop. Anima neque est psum nostrum Pus , ncque
in eius tae cratιωe,vel in eius Par tum comPositione consistit. Probatiar. Anima non est ipsum D trum corpus. Et sane ,
anima est principium, per quod ivus vivit . Atqui principium,
per quod corpus vivit, non est ipsum Coipus , alioquin omiae Corpus vivet ut . Ergo Π argumentum ita s. Augustinus nunciavit: cIam tu melior Ps, tibi dico, anima, quoniam in Vegetas molem corporis tui, Prastbcus Di vitam .quod nullum corpus praestat corpori'. Praeterea. Quemadmodum ipsi physiologi docent, corpus per leges assimilationis , ot excretionis quoad particulas , ex quibus constat, sensim sine sensu commutatur , adeo ut temporis fluxu prorsus renovetur. Si igitur anima, Sive principium vivendi non nisi i 'sum corpus i sol, principium vis volidi in dies variari, ac tandoni in aliud renovari deber t. Λtqui unusquisque nostrum expcritur principium cogitandi constanto manere idem, ita ut nos, qui nunc vivimus, eosdem e se, qui antam viximus, Conmiamus. Ergo. 153. Quod si anima a corpore distinguitur , ipsam neque in temporamento, neque tu harmonia corporis consistere roras Nitur. Non quidem in inmperamento. Nam anima corpus sibi siti sedit atquo haud raro reluctatur iis appetitionibus, quae in C P ris temporatione oriuntur; siquidem multi homines appotitiones illas sedant, et ossiciunt ut rectae rationi immarit. Anima igitur non est ipsa temperatio corporis secus idem essectus simul ab eadem causa oriretur, atque destrueretur . 154. Neque est harmonia, seu ipsa compositio partium mo ris, vel rutio, qua partes corporis sociam invicem rori Doctuntur. Etenim in diversis partibus corporis sunt diversae compositionis rationes,ac proinde si in hac corporis Pirtium compositi no arai ma consisteret, singulac partes corporis hallerent singulas unimas nempe aliam animam ha horet os. aliam Parra. aliam Doruus, Ni pote quae secundum diversum Proponionem sutit composita. Λtqui hoc manifesto salsum ost. Ergo '. i55. Adversus maiorialismum dynamirum observasse iuverit, quod, etsi portentum illud assumatur, materiast omentiam in vi activa quadam positam esse, haec tamen actiones illas, quae vi-
210쪽
tales dicuntur, numquam Moere potest: l ' quin . essectus aliquis non Sul, si potniatiae alicuius agoniis per lioc , quini non habot cum agonte a minitiatem, vel similitudinoni ' λ; atqui actiones vitales nullam Cum materia similitudinem habent, viventia Dim,quemadmodum alibi a nobis ostensum cst , a non vivontibus multum distant ; 2' quia si actiones vitales, uti etiam dc-
explicari nequeunt, ipsas materiae vi longius praestare dicondum est a' quia subiectum, in quo pensi iuntur actionis Vitales, Est ipsum vivens; siquidem ad gonus actionum immanentium illac spretant dum e contrario materia non in scipsam, sed in aliud
intra se dumtaxat Vim Suam mor in Pot St.
156. Ad cuius rei maiorem explanatio nona monte recolamus Oportet maioriam ad aliquam speciem actionum detorminari: . Ilos corporales halaetit uotorminii las a tio nos s ; Siquid in ε corpora non operantur, nisi naturali aer ' 3: Datum aut in est d tormiis Dala ad unum. Quocirca, si activa maturiae vis ita evolvi sumatur, ut si Cut Daturae mortua , ita naturae viventis actiones Θxorat, illud admittendum foret ausurdum, utrasquc illas notis nes eiusdem c se speci i. Ita tu , otiumst CODC datur materiam nihil aliud esse, quam vim per si ipsum . Seu spontio Sua acti una, illa tamen ex essentia sua et differt ab anima , ct animae actus csti m nequit.
ART. IV. Materialistumn Obiectionibus stitisset 157.Obiic. t.' Substantia corporea amicitur qualitatibus, quac non sunt divisibiles, c. g., gravitate, vi motri P. et aliis eiusmindi. Ei go ex co, quod cogitatio rei aliquid indivisibilo, inserit nequit ipsam ad substantiam Corpoream portinere non Ρωκ. M. Resp. . dist. ant. , et illae qualitates sunt indivisibiles, si
in seipsis consideroritur, Conc. iant. , sin relatae ad corpus, Cui inSunt, nN. am. δως. com. Sane, Sicut scirinae Cortiorum di- Curitur inextunsae, seu Simplices, si Considerentur alistractae a
materia ', ita illae quulitatos, nempe gravitas, vis motrix, ulturque liuiusinodi, si abstractae a Corpore, Cui insunt, in se SPQCtcntur, nihil, Disi simplox, atque uniusmodi inhibent. At prout coi po-rono substantiae insunt, non sunt divisibiles; gravitas enim iuxta divisionem massae corporis dividitur; it ira, vis motrix in cinarios partus corporis dispositur, ita ut si vis inutrix in corpore mi, ut