장음표시 사용
221쪽
Phoenologi uni mani esse spiritualem tenent, latrantur ol ori u Dimae aliquid cissentiale illosso, quo naturiae corpor me aut ellit, et quo a corpore minime pendet. Λtqui actioncs animae, ut sac-r dictum cst, naturiae cius consentaneae esse dolaciat. Ergo, Si inest animae aliquod principium essentiale , quod naturium CO O-ris Supergreditur, otiam quoddam genus actionuni ci Convenire dubio, quae Sine ullo origano corporeo exercuntur; ex quo intelligitur, praeter facultates organicus, etiam aliquas inorganicas ab
aulina fluum oportere, id quod ab iis Phronologis haud conceditur.
linT. I. R foliituae ema tignatis 165. Vetustissimam illorum opinionem,qui Numinis supremi
sentiam per univcrsiam, ud animae ins vir, diffusam putat strii, atque inde mutilis nostrae origi uom diaucclvi ut, doctura es vid tur Pythagorus. Ex cuius flan inutia , Deus cst volut aether, qui Per omnes mundi partes diffusus omnium vitam, motumquE CON-Stituit, atque cx illo a linere carpitur anima, quae proinde Divinae natura r consors Ust 3. Secundum Platonem, animae rationales ex Divina Mento omuunt per animam mundanum, quam tamen illo Deo quidem similem, sed ab iliso Deo discretam, et Separatam admisisse vi letur . At Stoici il,sam Dei natui im, velut vitulum ignem , per u Divorsum dissum in Usse, atquC CX en, tum- quam e soti in quodam,animas nostras hauriri asseruerunt . Noo Platonici ex Uuo, sive Deo Intelligentiam, quae EAt priricipium omnium spirituum; ex Intes ligentia autom animam uniν raalcm, quae est principium omnium animarum particularium proluuia m docuerunt. Deinde animam humanam ex Divina substantiu Inanare rati sunt Manichaei, et Priscillianistae, veteres haeretici '; necnon Donnulli inter philosophos Λmbes, quibus intelle-Ctum WPa tum admittere placuit '. Non est,cur de Spinosa di-
semiuml, e. v. β nam. e. N, ari. S. p. I l8 vol. l. Do his ita scribit s. Thomas: lluuii amposuerunt intelleclum omnium hominum esse unum, uni agentum tantum, vel agentem, ei Possibilem simul, et quia quamlibet substauliam separatam a-
222쪽
mUn ponat, animam humanam ex Divitia substantia derivaro con-M clurium Eius systematis ost. Petrus POirutus etiam huc pertinet Cuius sontentia anima humana omnianlio qua dum,s u Psiluxio DXDeo ret '. Hodie cunulum errorem leviter mutatum docet Arhens, utque unum cx pim reipuis clementis eius panthesis mi est'. Donique omnes rint, cistase transcendentales animam cum Rul Atantia Divina confundunt, siquidem anima humatia, nucundum i PS ,
est ipse Deus, qui sus, mi ma spiritus se cxplicat, et CVolvit, uti Scholi iugio placuit, vel, ut ait Hegelius, est Deus, prout sui ipsius conscius fit. 166. Prop. Animam manam ex Dei substantia constititi
Probiatur. 1' Si anima humana ex Divina sui vitantia Constitueretur, manifestum ost iit intelligi non posse, quatenus Divina substantia in partes distrahitur, Ox quibus divorsorum hominum animae exurgunt, si quidem hoc a s mplicissima Dei natura maxime abhorret; luocirca dicetidum foret ox tota Divina substantia uniuscuiusque hominis animam efformari, et quoniam Divina sul Stantia maximo una est, una in omnibus hominibus anima admittenda osset. Atqui una in omnibus hominibus anima nequit admitti. Ergo anima ex Dei substantia constitui valde absurdum est Minor ex eo it monstratur,quod homo sicut ense, ita uilitat in ni, anima, quae est eius forma, habet; quaproptor homo unus, Seu indivisus in se, et ab aliis divisus ex eo dicendus est, quod eius anima ab aliis animabus secernitur, et ideo si pluros numero furit homines, plures oportet sint animae. ita ut haud seri possit unam numero animam Omnes homines informare q.
qui Deum Esso diephant, sequebatur animam nostram. idest intellectum, quo intelligimus, esis divinae naturae ν; Conlr. Gem. , lih. lI, e. 85. 3ὶ Da Oecon. Div. lib. sex, t. I, e. X, I 24, p. 148, Franeo hirti I TM.tὶ Corso ui dirisιo naturai., Part. general. Della narum ceti' uomo, si II, p. 140 sqq. , trad. di vine. de Castro, Milano I 857. Const. Genl. , lib. II, e. M. Ibid. , e. 73. S. Bonaventura Eos, qui ex pluribus animabus sensitivis, non
vero intellectivis plures homines existere contondebant, iis breviter redarguit: E Mi eonira Christianam religionem, dum aufert meritorum retributionem, quae non Psset, si omnium anima una esset. Est Pliam eonira reclam rationem. Planum est enim quod anima intellectiva, ut intellectiva, est perseelio hominis,seeundum quod homo. Si ergo homines non sunt diversi solum spe undum quod animalia, sed seeundum quod homines, non solum habent diversas imaginationes, at animas sensibiles, imo etiam diversos intellectus, et animas rationatos. Est etiam contra sensibilem experientiam, quoniam diversi homines diversas
223쪽
222 AN Tnno POLOGIA 2' Divina sul,stantia mutationis capax non est. Λtqui ex Po,
quini non est capax mutationis, nihil sicli potest, nam hoc ipso, quod cx aliquo aliquid sit, mutatur id, ox quo fit. Ergo animaliumana sex Divina substantia fieri nequit M. N Denique: Si antina ab ipsa substantia Divina dimanaret, vel in anima immutabilitas, quae Dei pmpriv Psi, admittora in s
ret, vel Deus mutationibus, quae propria ' sunt unima , Obnoxius esset. Atqui horum primum contingenti, finitau, Pt mutabili Da-lume animae adversatur; ultorum us immutabilitato Divinae na-lumo abhorvet. Ergo . lim. Adnotare otiam pra stat illa vorba Gonosis, quibus asso
ritur Deum inspirasse in lacioni Adami viraculum Ditite ma-Dalismo, qu madmodum Post S. Augustinum ' Aquinus nuti lavit, ne tum savcre, adversuri. Inspiratio praedictu, nil, pro ossum vitae a Deo in hominum Secundum quamdum similituditioni domonstrat, non si undum Uni intrin Substitutiae, Priaptor quo lot in facioin spiritus vitae dicitur inspiratus, quia cum in hac parte corporis sint plurium sui Suum organa sila, in ipsa facio ovi lenti iis vita monstratur. Sic igitur Deus inspirasso in sacium hominis spiraculum vitae dicitur, quin spiritum vii ne homitii di
dit, non rum Ox sua substantia di idondo; nam ct qui corpora- litor insumat in saciem alicuius, unde viil tur suinta moli Phora, a rem in Dolona Dius impollit, i Ois aut in nii quam suae substantiae partem in ipsum emittit 3.
Const. Gent., De. eu. noe argumentum s. Augustinus iam protulera . a Quin , ipse aii, vera immutabile, et ineorruptibile est, nullius eoi aecessu commutari, vel eorrumpi potest. Deum antem notas Pst nisi urre , si inmoquo ineommutabile eredoro; non est igitur pars Boi anima ne origine animae hominis, seu Dist. l LX vl, e. 2, t . 33. Quare monuit Deum nnimae auelorom dicendum esse, e ui ab illo laeta sit, non ex illo 3; De anima, et eius oristine, lib. I it, c. I n. 3. lia s. Augustinus Manichaeos redarguebat: e Non ost pars Dei nnima. Quod si esset, nee desseeret in dolorius, nee proneeret in melius, noe aliquid insometipsa vel inelytet habere quod non habebat, vel ursinoeot hahere quo lhabebat, quantum ad ipsius assectiones pertinet. Quan v ro altior so hahent, non opus est extrinseeus testimonio: quisquis smetipsiim advPrtit, agnoscit s o. cli., c. 2, n. 3 . Et alibi: Porro animae naturam vel in dolori u , vol in melius eo inmutari posse quis ambigit Ae per hoc sacril ga opinio est pam, et Deum credere lanius esse substantiae. Guid enim hoc modo ni iud, quam ot
Mendacium ad comentium, C. v, D. S.
224쪽
T. V. siqnis itur, utrum necne anima immaruι Pcrcreationem oriatur
iisti. Λninia humana, quippe quae, uti ostendimus, a Divina
Suhistarii in non emanat, oriri, si vo a non esse ad esse tra ustro dicenda ost. Iani res incipit esse vel per creationum, Vel l π gonerationum quapropior quaestio circa inodum, quo a Dima humaria Or ulu linivit, huc redit, utrum, posv crculam primi hominis animam, Ceterorum hominum animast Per g Cratis Dum corporis Pr u aritur, an singultis animas Durio quoque Deus Px nihilo crvet in singulorum cori, ibus, aeque ac primi homitiis animam tu rius corpore infudit creando, et infundendo creavit.
169. Ii, qui priori in originis animae causam asscrunt, Traducturi appollari soloni, quippe quia animain a parontibus insilios traduci, si vo transmitti arbitrantur. Duplici nutona ratione hasC Seu tentia νxplicari polosi, nempe ita ut anima silii ab anima patiis oriri dicatur vel mediate, sive per traductionem si minis, ves immedintel Tu. Prop. Anima humana neque mediate Per truductionem semirais, neque immediates ex mima Parentum in Alios Propu-guri ρω 'St. P obatur prima pars: Nulla inritis activa agit ultra gimus
suram. Atqui anima rationalis est forma penitus spiritualis, ii re Communicatis corpori in operatione' v virtus uui in Via rativa, quae nempe est iu semine, genus Corporeae virtutis non Ox ouil.
Ergo. Quod argumentum ita confirmari potest. Traductio sui uia
cs Cosmo ., e. l, art. s. y. m. J IIane opinionem nonnulli s. Augustino altribuunt, ast perporam. Nam in primis sanetum Doctorem pro ea sententia Melisso ex iis loeis argui nequit, in quibus de origine animas disserens, nihil da hae quaestione delinies voluit. stahaee loea apud Andr. Martin, Sancιi aurelii augustin. Philos. Pars Iv.e. 5-5l, Paris I 863, et Ah. Flolles , Nuclea sur gavit auguriis etc., Pars ΙΙ, I 2, e. ι, Paris IMi. Praeterea in aliis sequentibus suis operibus s. Augustinus eam
Senientiam, quae animas per propagationem oriri l not, omnino reprobavit; nam optatum monet, ut defendat, quantum polost, atque asserat animarum insaniivm eiusmodi esse novilalem , ut nulla propagatione itueantur a s ist. it., n. 13ὶ; a quo sententiam, qua animas a DP er ari doeptur, api rio assoruit. e uuis negat, inquit, non unius lanium, sed omnis animae ereatorem Deum,
alque saetorem, nisi qui eius eloquiis aitertissime refragatur Sino ulla quippo ambiguitate per Prophetam dieii: omnem Antima Ego Dei, animas videlicet iu- lolligi volens, quod verba consequentia manis stant. Non ita ive unum quem laeto ox terra homini primo inspiravit, sed omnem natum ipso seeit, ei Ipso adhue saeit 3: Ibi l ., n. 15. Cs pliam De Trin. , lib. it, c. 8. Pq. uimp ,m Pol. , q. ill, a. 9 e.
225쪽
nis Ust causa propria generationis corporis; quare si anima osse in- iperet por traductionem Seminis, cX corruptionc corporis unima esse desineret. Atqui absurdum est Consequeri S. Ergo Et unt in dens s.
Probatrix altera pars: Si anima filii a parentis anima immodiale procedore dieatur, id quidem non ita intelligi potost ut ex alis scissione partis alicuius ex anima parentis anima filii producatur, quia eX anima Parentis, quae simplex est, partem aliquam docidi, aut es Iluere , atque ulteri communicari repugnat; quapro Pter ex propria actione animae parentis anima filii produci deliniret. Atqui haec Originum animae explicundi ratio immateriali latianimno repugnat. Ergo. Minor ovincitur Do quod cum ostiolans illa animae parentis virtus nil producendam Ox nihilo animam silii porrigi haud possit, ex aliqua maioria praemistolato deberet hanc oduceim; et ideo anima vel aliquid ex maioria, i sorma compositum, vel tamquam so a maiorialis ponenda sciret . Tl. Pmp.2.' Animae humanae a Deo Producuntur Per Crea
Probatur. Haec propositio tamquam corollarium in prae denti propositione inferri potest: a Vnum, inquit s. Λugustinus, nex duobus ; si anima in traduce noti Ost, ex nihilo est, ne ita sit a Deo, ut naturae sit mi, quod omnino sacrilegum est prod a. Et sane, anima humana, ut saepe diximus, a hoc habet proprium intre alias sormas, quod est in suo esse subsistens, et esse,quod est sibi proprium, Orpori communicat 's. Λtqui e sic alicui competit fieri, sicut ot esse F s. Ergo anima liuinaria .se Rac aliae formae, quae e non incipiunt osse in actu, nisi compositis factis φ , , Per se bubot siti seri y. Atqui animae humanae per se fieri ita proprium est, ut nequeat odiaci ox aliqua re praesa-
incorporea, quia e sic substantiae spiritualos transmutar titur' a. Ergo productio animae humanae est ex nihilo, soli ost vora Creatis, quae , ut ut ibi adnotavimus ', infinitae Potcntiuir Dei solum attribui potest '.
226쪽
ANTII no POLOGIA 225172. Obiic. 1. ' Parentes hominem generare dicuntur. Atqui
homo constat ex anima, et Co ore. Ergo non Solum Corpus,sed etiam anima per generationem Oritur. 175. Resp., dist. mai., quatenus Operantur ad unionem comporis, et animae, qua unione homo mi homo, ric. mai., qua tenus generant quamlibet partem hominiis, neg. mai. Conc min. ςως. cons. Et sane, ε licet anima rationalis non Sit a generante, unio tamen Corporis ad eam est quodammodo a generante Φ, nam generans disponi L corpus, ut coniunctionem cum anima iuxta leges naturae expostulet, et aequirat '. Quoniam vero ex unione
animae ad corpus homo est homo, optimo, meritoque iure paror res hominem generare dicuntur, quia generationis finiis, ut saepe
174. Obiic. 2.' Si coipus per generationem,ut a Di Ina per Creationem oritur, unum non est αμ hominis. Atqui consequens ostabsurdum. Ergo anima per ipsam generationem corporis oritur. 175. Resp., g. mai. ἰ conc. min. ἰ ueg. Com. EX eo, quod Corpus per generutionem, et anima per Creationem producitur, esse cori oris ab esse animae minime separatur, nam e creans dat esse
animae in Corpore, et generans disponit corpus ad hoc, quod huius esse sit particeps per animam unitam a.
propagetur ter s. Thom ., Pq. dispp., De Pot., q. III, a. 9 e. ; nam, ut idem
Aquinas ait, et eorum quae sunt Fidei, quaedam non sunt perseelo per Eeel, siam manifestata . . , sicut tempore Augustini nondum orat per Melesiam do. claratum, quod anim ἐν non esset ex ira luee In Ep. ad ROm., e. xIu, Ieet. Illin. At vero, e nune, ait Eslius, Post tot gravissimas hae do rct Theologorum Seholasticorum disputationes, re diligenter excussa, omnibusque in unam sontentiam indubitanter euntibus, non poterit proseelo maximae temeritatis notam effugere, si quis deinceps vel diversam tab ea, uuae tenet animas a Deo crea-Hὶ opinionem elegerit, vel adhue dubitandum putaverit 3 In lib. II, Dist. XvII. g 15. cs otiam Melchior Canus, De locis theol. , lib. I 2, e. I 3 . Πoe adnotatum voluimus,quia casimi rus Vbaghs santhrop. Philas. Elementa, Pars syntheliea,
eap. lὶ asserit opinionem, animas a parenimus generarius propagari, proba-hitibus nui rationibus minime vernendis, eamque cum nullo eαholicae Fidei dogmate pugnare, dummodo Feneratis sila non veluι materialis divisio, aut clidissio quaedam concipiatur. S. O. congregatio lum ob traducianismum, tum ob aliquas doctrinas, quas Pros. Lovau. propugnat, et quae sum similes aliquot ex septem propositionibus, quas eadem congregatio die 18sept. 186l hatia iure tradi posse iudicavit cs quae diximus id Ideat. , e. I, ait. 8, p. 177, n. 3, vo l. l), tum ob alias opiniones, quas caute minus, quam sas est, raponit, deero.
vii et in libris philosophieis a Gerardo casi miro Vhaghs hactenus in lueem edi. tis, et praesertim in Logica , et Theodicea inveniri doctrinas , seu opiniones, quae absque periculo tradi non possunt IIc La Seianza e la Fede, vol. LXII, p. 390.39l Napoli 1866. 33 Qq. dum ., De Pot., q. III, a. 9 ad l9 - Ibid. ad 2. - ὶ Ibid. ad 20.
227쪽
226 ANTII no POLOGIA 176. Inst. Unum esse hominis produci non potest a causis diversis. Ergo. 177. Resp., dist. ara . , si illae diversae causae non sint inter
Se ordinatae, Conc. ai., SecuS, Neg. Causae, intorquas nullus ordo existit, eurrulem in tum produCere nequeunt.
At vero in productione hominis generans,cum Operetur usque ad ultimam dispositioncin qua corpus exigit informari anima rati nati, cum ordinem habet ad Deum, qui animam creat, ut ad Ipsum, veluti causa instrumentalis, reseratur. Etsi igitur Deus creans, et homo generans sint causae diversae, tamen utium cnc hominis ex iis producitur. e Natura est sicut instrumentum divinae virtutis; unde non Ost inconveniens, si Virtus divina sola faciat animam rationalem, actione naturae se extendente Solum ad disponcndum corpus v. 173. Obiic. A.' Filii similantur parentibus non solum se Nilum physicas qualitatos corporis, scd etiam secundum qualitat animno. Atqui hoc demonstrat, sicut corpora a corporibus, tua animas ab animabus parentum traduci. Ergo. 179. Resp., dist. mai., utiquando, C c. mcli., S PQr,neg. mai. ἔ ως. min. ἰ neg. Com. Sane aliquando,ut s. Thomas advortit, et aliqua accidentia individualia propagantur in filios pertinentia ad dispositionem naturae, sicut velocitas Corporis,l Onitas ingenii,et alia huiusmodi ' x. At in primis non semper id r-Venim cuique propria eXperientia compertum est. Praetorea illa similitudo animae haud demonstrat animum ex anima traduci, i-Psa enim explicatur 1' ex eo, quod facultatos sensitivae, quae a corporis temperamento pendent , in vis intolluctivac exorcilii-tionem concurrunt 2' ex eo,quod ,Cum accuratam proportionem inter formam, et maioriam existcre oporteat, Deus insundit corpori animam, quae illius capacitati consentit Τ.ΛRT. III. Sententia Rominii circa animae intellectivae originem reiicitur 130. Rosminius animae intellectivae origin in ita explicavit, ut anima filiorum prout sensitiva est, a parentibus Per generali in nem producatur,et postea fiat intellectiva per apparitionem id centis, quam Deus manifestat ε. Qua in re cl. Philosophus restituisse videtur u liquorum veterum sententiam, qui, at S. Thomas rescri, docuerunt a quod illa eadem anima,quae primo sui L '-
228쪽
ANTHROPOLOGIA 227 gelativa tantum, postmodum Per actionem virtutis, quae est in semitio, perducitur ad hoc, ut ipsa eadem fiat s sitiva; et tan- dom ipsa cadem perducitur ad hoc, ut fiat intellectiva, non quidem per virtutem activam seminis, sed per virtutem superioris agentis, scilicet Dei, de foris illustrantem 3 3. 131. Prop. l. ' Falsum est animam semitivam hominiis P duci Per g ncrationem.
P sititur. Vnum est esse animae humanae, quae simul sensitiva est, et rationalis . Atqui anima humana prout est rationalis, quemadmodum ostendimus, per generationem non Oritur. Ergo nequc prout mi sensitiva.
132. Hoc argumentum, quod ab unitate animae humanae do promitur, a s. Bonaventura his duobus modis exhibetur : 1'. Philosophus dicit quod sensitivum est in intellectivo: sicut tetragonus in Pentagono, et vegetativum in sensitivo, sicut trigonus in tetragono . Si ergo ab eodem Principio est tetragonus a quo est pentagonus, ab eodem erit anima intellcctiva, et sensitiva; sed intcllcctiva non est a generante,ut demonstratum fuit supra. Ε go iam sensitiva 3. 2' ε Quaecumque sunt idem in substantia, ab eodem principio educuntur in esse. Sed anima sensitiva, et in- ωllcctiva in codem homine sunt idem in substantia, quia unius persectibilis una est persectio. Ergo si rationalis non est per geri rationem, videtur, quod Deo sensibilis ' , .l33. Praeterea idem Suraphicus Doctor ita etiam aifumentatur: 4 Quae simul corrumpuntur, simul etiam producuntur; ergo, pari ratione, quae simul Separantur, simul infunduntur. Sed, recedente in homine anima rationali, nullo modo Tomanet potentia sentiendi in corpore. Ergo sicut amittitur potentia sentiendi iurecossu animae, ita infunditur in adventu. Non est igitur a Fneratione, sod a creatione ' s. 134. Obiic. Εmbrio antequam anima rationali informetur, Vivit, et animam habet. Ergo anima, prout est vegetativa, et Sensitiva in homine, diversam, ac prout est rationalis,originem habet. 185. Rosp. , dist. ant. , ita ut, adveniente anima rationali,
maneat unima vegetativa, et Sensitiva, neς. ant. , ita ut haec abiiij I. q. CXvIII, a. 2 ad 2. - cs p. 182 sqq.
In lib. II Sent. , Dist. XXXI, n. I, q. I in opp. Ex his argumentis perspieI-tve quare anima sensitiva in brutis, non vero in hominst per generationem producatur. Etenim ex hoe, quod ipsa anima rationalis dat corpori esse sensiti. vum, sequitur, monente s. Thouia in lib. Ii Sent. , Dist. XVIII, q. Il, a. 3 ad 4 , animam sensitivam in homine, et brutorum ad eamdem speeiem non referri,ae proinde diversum esse illarum animarum originis modum. Const. Gem. ,
229쪽
a prima sorina substantiali in sua ossentia constitui,ut quidquid essentiae rei iam constitutae advenit esse accidentale. Quocirca, Si, manen in antina vegetabili, vel sensitiva, ei adiungeretur anima intellectiva , haec inveniret subiectum iam in sua essentia Cou. stitutum , ac proinde anima inici lectiva hominis essentium non constitueret, sed accidentaliter animae sensitivae velut quaedam eius persectio ad viniret, id quod absurdum est Hinc s. Thoinas haec docet: 1' In generatione animalis, et hominis plures sibi su Codunt formae, ac proinde plures generationes δ. 2 Quoniam generatio unius est corruptio alterius , adveniente forma porsectiori, is sit corruptio prioris, ita tamen, quod sequoias forma habet quicquid habebat prima, ut adhuc amplius s. 5' Quare in sine norationis humanae abiicitur anima vegetativa , ut sensitiva, utque cicatur a Deo anima intollectiva , quae simul est et sensitiva, et vos 'taliva. 4 Primo inducitur anima vegetabilis; deinde , ea abiecta , inducitur anima sensibilis 'et vegulabilis simul ;qua abiectu, inducitur, non Por virtutem praedictum nempe victus j malivam,quae a Princistis est in semine ,sed a creante, anima, quae Simul est rationalis, sensibilis, et vegetabilis. Et sic Cmbrio, antequam Italaeat animam rationalem, vivit, ct habet n-raimam, qua abiecta, inducitur anima rationalis ' s. 136. Prop. 2. ' R Pugnat animam sensitisam transmitti a
Parentibus, et Posaea ineri intellectivam mr mianifestationem ideae entis. Probatur. Λbnormis est illa opinio, ex qua vel plures animas, sive formas substantialos in homino esse , vel animam intollectivam veluti corruptioni obnoxiam , ct tamquam quamdam Pe sectionem accidentalem animae serisitivae advenire consequitur. Atqui alterutrum admittendum csset, si anima senSitiva transmitii a paruulibus , et post 'a seri intellectiva lier manifestatiori i lifae oulis dicatur. Et D. l37. Dinor ex D. Tlionia ita demonstratur: Terminus licti 3 q. dis De Pot., ibid.
cuius rei hanc rationem assignat: x Quanto aliqua forma est nobilior, otmagis distans a forma elementi, tanto oportet esse plures formas iniermedias, quibus gradatim ad formam ultimam veniatur, et per consequens plures generationes intermedias I; conti'. Cent. , loe . tit.)ὶ l, loc. cit. cf p. IS3. q. dism , De Pot., ibid. nil 9. IIape D. Thomas theoria hisce postromisnnnis Probata est inter alios cloelissimos physiologos a Vinc ni in Sami, ouumma, Penea , corso naturale e modi de' et inenti, Perugin I 855. Us etiam L. i. veranum, Sti' principii det moderno Ippocraιismo, Fano 1859.
230쪽
ANT Iuno P o Loci 1 qqθ iis Divinae revolantis ideam oniis nut est aliquid subsistons, aut non subsisti tis. Atqui si primum, uti ima quae per huiusmodi ina-
nisi rationem sit intellectiva, diversa secundum essentiam mi ubnuima prae istent , nempe sensitiva , quae non est Suhsistolas, ac proinde non una ost in homine anima. Sin alterum, anima intellectiva ab anima sensitiva secundum essetitiam non disseri et , sed quaedam esset cius persectio, et oi sic in De Mitate sequitur, quod anima in inllcctiva corrumpatur, Corrupto corpore ν.
ill3. Aoredit 1' quod manifestatio id e sentis nonnisi animae intollectivae sopi poti si, ac proinde animam intellectivam, nedum constituit, xpostulat; 2' quod ex doctrina Ecclesiae Catholicae anima intellectiva ex nihilo creatur, non Vero Pur uti quam persectionem animae sensitivae adiunctam Producitur. ΛRT. IV. Animas ante corporis formationem non existere demonstratur
i 3 3. Plato post Pythagoram , et Empedoclem consuit ani
mus auto hane vitam terrestrem vi Xisse ullam coelestem, atque ob illi quod crimen ,aliamve causam nobis ignotam, in terrena lia Coorpora detrusas suisse '. Hanc Platonis doctrinam, quam S Cundum Dina natismi sui placita Plotinus β cvolvit, amploxi sunt Origoniani '. l 90. Animarum praemistentiam alia ratione docuit Lethnitius. Eius sententia fuit omnes animas simul cum mundo a Deo Conditas, cum propriorum corporum germinibus, quae in Λdamo Continebantur, coniungi atque ex illis, ubi lapsu temporum Cuiusvis corporis germen cvolvitur singulos hominus constitui'. 19l. Communis autem est Philosophorum, ac Theologorum
opinio humanas unimas tunc a Duo creari, cum humano Corpori Coniunguntur, novusque homo sonitus cxistimatur. Vt huius Postmmae sententiae veritas patescat, Sequentes Propositiones Sta
tuimus.192. Prop. 1 .' Animae htimanae creatae non fuere cinae cor
εὶ Phaedr., p. l. Non convenit aule in inter Platonis interpretes uiri in haec sint, ex sententia Platonis, liisiarite, aia mythice iiii elliguuda. Vid. van-lleusile, Initia phil. yἰαι. n. l , lih. l, e. I 2. Hi ne ipse, aliique e schola neoplatonica diversa media homini ad litheu la esse praecos eruul, ut a vinculis coit oris ulltricentur, atque ad eoelostem pristinam vitalia revertati ur.