장음표시 사용
291쪽
115. Quo autem hoc I ei attribulum vecte iii tolligatur. lincC prae oculis habenda sunt:
quiasi OPerans, et meras esse ianitiScuiusquE rei, non vero q/αιSi Pars veniens in constitutionem esse L.
iκ Murit esse alicubi, vel circumscriPtive, vel desinitive. Neutruox his duobus modis dici ivitest Deus rebus creatis esse PraeSUI S. Non circumscr*tive, cum non constet partibus, quue dividi, aut extendi possint . Nec definitive, cum Eius praesciatia Dullo dcfiniatur loco '. et Sic est Deus, ad rum inquit s. AugustinuS, Iare cuncta dissusus . . . non tamen per sputici locorum quasi mole dissusus, ita ut in dimidio mundi corpore sit dimidius, ct in alio dimidio dimidius, atque ita per totum it,tus; scd in solo caelo wlus, et in sola terra totus, et in coelo, et in tori: totus, et in Dullo contentus loco, sed in seipso ubique totus ' 3. Itaque Deus longe alio persectiori modo, licet inexplicabili, ubi suo esse diceti dus est, quem iit aliqua ratione Significemus, A. Grogorii, atque s. Ioannis Damasceni verba adhibimus. Incircumscriptus, ille inquit, Dei Spiritus ovinia inina semet si Sum habet; quae tamen et implendo circumdat, ct circumdando implet; et sustinendo
transcondit, et transcendcndo sustinet ' v. Isto autem vocat Dia vinitatem c omnia implentem, a nulla re Pomprchensam, imo vero ipsam unive a complectentem, ut Continentem, ne praeliabentem, substantias Oinues Sine pollutione Peuctrantem ultra riSOmnes, et essentias, longo Provectiorum η ν.
husdam finibus circumscripta sit, ideoque Deus fini lac solum rorum compagi actu praesens sit; Divina tamen Immensitas, quemadmodum paulo ante innuimus aliorum Attributorum instur,
33 In lib.I Senti, ibid., q. I, a. l ad i. Idem x. Augustinus innuit, ubi ait: et ineommunieahili, excellentique potentia est et interior omni re, quia in Ipso sunt omnia, et merior omni re, quia ipse est super omnia II De Gen. auιθι. , lib. V IlI, e. 26. n. 43. et Deus, ait s.Thomas,omnem locum repleti non llieul eorpus; corpus enim dieitur replere loeum, in quantum non eompatitur secum aliud eorpus: seu p r loe, quod Deus est iu aliquo loco, non exeluditur, quin alia sint ibi, imo perhoe replet omnia loea,quod dat esse omnibus localis,quae repletu omnia loca ;, ibid. , a. 2 C. ι ε Quia a nullo dependri, ait s. Bona entura, nec dependere polosi, a nullo diuinitur, nee potest diiuniri 3; in lib. I Sent. , Disi. XXXVII, p Il, ari. I, q. 2, cd Gro. Vnde Deus dicendus est totus in quolibet loco, non tamen totaliter r; Diu ., et I sa a 39. - , ε, iri. Da Dυrdanum CLXXXVlI, c. t V, u. I. . . LOmι. , lib. XVl, e. 5.-μ Iido Crethou. , lib. I, e. S.
292쪽
THEOLOGIA NAT vii Lis dilin sinita ret; nam omnibus rebus I Ssibilibus praesentiam suum
exhibendi virtutem habet Exinde quoque intelligitur Deum
ab aeterno immensum esse , quamvis effectum nullum extra se produxisset, nullique proinde rei extrinsecae praesenS esset, quia nimirum ab aeterno res producere, ipsisque adesse poterat . di que cx eo, quod Deum incistit, vel deSinit rase in re, aliquam mutationem Deo advenire argui potest; nam hoc, aiente Seraphico D in re, et solum est secundum rei mutationem, non secundum mutationem Eius, ut puta si, aere illuminato, intelligatur Creari crystallus, radius incipit esse in eo et, costallo amoto, desinitisse, nulla sueta mutatione in radio δ a. d. ' Deus extra mundum eodem modo est, quo fuit, antequam ipSum mundum Crearet. ε Antequam, ait S. Augustinus, Deus sa- ret coelum, et terram, sibi habitabat Z In se, et apud se habita-liat 3 3. Et s. Bemardus: et Ubi erat Deus, antequam mundus iteret Z Vbi nune est. Non est, quod quaeras ultra, ubi erat; Ρωγter Usum nihil erat; ergo in seipso Erat ' v.
116. Tria circa Divinam Scientiam enucleanda suscipimu8, Dempe illius exististiam, Obiectum, et proprietates; in quorum tractatione illud s. Augustiui memorare praestat: . Ne sorte hoc a me, fratrus, expectutis, ut explicum vobis, quomodo cognoscat
Deus. Π solum dico : non sic Cogia Cit ut homo, non siC CO-gnoscit ut Angesus ; et quomodo cognoscit, dicere non audeo, quoniam Et scire non possum β 3.
17. Prop. l. ' Admittenda est in Deo intelligentia.
Probatur. 4 Immaterialitas alicuius rei est ratio, quod sit -- g ioscidiva ', et secundum modum immaterialitatis est modus co-
ὶ e Illud, monet s. Bonaventura, eogitandum est, quod Divinum rige sicut non potest eogitari habere terminum iu duration . sic non potest cogitari, nee dehei habere terminum in existentia, et praesentialitate. Et sicut non potest cogitari liabere tulercisionem in duratione, sic nec tu praesentialitate I; IbM., uri. l, q. 3 ad am. Ibiu , ari. I, q. 2 reses. Item, quemadmodum subdit ipse sanetus Docior a cum res movetur, Deum non dimittit, noe ad Deum accedit, noe Deus euiu rovenit; quia sie est in re, ut sit extra rem idem, ideo nec res Eum uim illit, in cnovum invenit. Et hoc est intelligibile, si quis potesι tutellige. o, quod Deus sit immensus, sit iplex, et iussultus. Us u enim est imuietibu ,, ita Est in ira; quod extra. quia simplex; secundum unum, et idem est intra, et i x ea, quia ius ni ius. Ideo nec dimittitur, nee acquiritur aliud in re, nec ab Ipso itur ad ipsum eum clinii illiue, ut alibi, ut alibi inveniatur 3; Ibiu. ad arg.
293쪽
gnitionis. Vnde in E de Anim. dicitur quod plantae non cognomunt propter Suam materiali latcm, sensus aut in Cognosci Limis est, quia receptivus est speciei n sine materia, et intellectus adhuc
magis cognoscitivus, quia magis separatus est a materia, et immixtus, ut dicitur in 3 de Minia. Vnde, cum Deus sit in summo immatorialitatis, ut ex superioribus patet, sequitur quod ipse sit in summo cognition iis M. Id ipsum confirmatur 1' ex eo, quini Dcus est natur e instimior, atque ideo finem rebus naturalibus praestituit, quae illum sibi praestituere non Possunt: Non intemPωset naturae sinem praesticuere, nisi intolligeret . 2 ' Ex eo quod pulcherrimus mundi ordo summam in Deo intelligentiam mani stat ); δ' ex eo, quod a Deo nulla persectio deest,quae in aliquo gon 're ontium invoniatur . . . ἰ intor porsectiones autem rerum potissima est. quod aliquid sit intellectivum , 1 l 3. Prop. 2. ' Deus intelligit, imo co rehendit se sum. Probatur prima pars: Divina essentia est maximo in se intel- Iigibilis, atquc uti maximo intolligibilis, et intime praesens Divino intello tui, imo ost Divinus In inlloctus. Ergo ε. 119. Probatur altera pars: Rona aliquam comprehendere nihil est aliud, quam illam ita Perfecte cognoscere. sicut cognoscibilis
est. Atqui Dcus tam perfectu cognoscit so i 'sum,quam in Se C gnoscibilis est; quia ε tanta est virtus Dei in cognoscendo, quarita ost nctualitas Eius in existendo '' a. Ergo. 120. Prop. 5. ' Deus omnia alia cognoscit tum qiaac actu sunt, tum Prae actu non sunt, sed erum, vel fia rarit, vel nec sunt, Noe erunt, nec fueriant. Probatur. Deus. Cum Persecte seipsum cognoscat, Virtutem Auam Perse te Dognoscit: ac proinde cognoscit ea omnia, ad quae sua virtus se cxtendit. nam virtus alicuius rei Persese cognoscirim Potest, nisi cognoscantur ea, ad quiae virtus se extendit 7. Atqui Virtus Divina ad omnia, quae sunt, vel esse pomunt, Feox ondit. Ergo Dous omnia pognoscit, tum quae in aliqua disso-rontin i mporis cxisaentiam habent. v l habuerunt aut habiturno Funt: tum quan sunt muro possibilia '. illi . Circa Pn quae nctu non sunt, advertondum ei iam ost ipsa, oisi sin liciter non sint, inmun aliquo modo esse: nam e Ca, quae non sunt actu, sunt in potentia vel ipsius D i. vel croaturae si vo in potontia notiva. si vo in passiva sive in potontia opinandi, ut limaginandi, vol quocumquo modo significandi' γ. Atqui quid-
294쪽
THEOLOGIA N a et v n 1 Lis 293 quid aliquo motio est, a Deo cognoscitur, quia, ε Cum Deus Sit Mum Dinu, in tantum uminaquodque est, in quantum participate Dei similitudine 3 3. Ergo . ut ca, quae sunt in Potentia, Ut iamsi non sunt in actu , cognos uiatur u Deo δ v. Ita Iu quae- Cumque P Sunt per Creaturam si uri, vel cogitari, vel dici, et c iam quaeCumque Ipse facere potest; Oinnia cognoscit Deus, etiamsi
122. Ex liis consequitur 1' Deum cognoscere infinita. Etenime Deus suum virtutem pors in Cognoscit. Virtus autum non PD cst cognosci perfecte, niSi Cognoscuntur Omnia,quae missi; Cum
socundum in quantitas virtutis utiniadatur. Sua auium VirtuS,Cum
sit insiti ita, ad infinita se extendit. Est igitur Deus infinitorum cognitor ' s. 2' Cognoscere etiam sutura continge utia, et libera.
Cum enim ε Deus sciat omnia, non solum quae actu sunt, Sed Et
tum quae sunt in potentia Sua, vel creaturae; horum autem qua dum Sutit continguntia nobis sutum, Sequitur quod Deus Contingentia sutura cognoscat s. 2' Cognoscere etiam futura Conditionata, nempe quae numquam sient,sed quae fierent,si a Causis liberis impleretur conditio, quam non implebunt. Et nim huiusmodi futui it non minus Vera sunt, quam qua r absolute futura sunt; imo futurum continguias cst secundum rationem prius verum conditionale, quam ut Solute '. EX. gr. , Si verum est quod
33 uia. , art. eit., ad 2. - L . cis. δὲ Diu. E. Quoad animi cogitationes, ait etiam: e Sicut Deus cognoscendo suum esse, Cognoscit esse cuiuslibet rei, ita emuoseendo suum intelligere, et vello, cognoscit oum in cogitationem et voluntatem ν; Grur. Genl. , lib. I, C. 68. Iamvero, licet scientia Dei, ut mox dicemus, sit in se simplicissima, et maximo una, nihilominus secundum diversam habitudinem, quam concipimus ha- hero ad sua Ohioela. dividi solet in eam, quae dicitur si licis intelligemitie, et eam, quae scientia cisionis oppellatur. Seiunita visionis dicitur ea, qua Deus cognoscit res, quao in aliqua disserentia temporis existentiam habent, vel habuerunt, aut habiturae su ut . Set lia vero simplicis intelligentiae est, qua eo-gnoscit res mero possibiles, quae nec fueruiit, nee futurae sunt. ε Quaedam licet non sint in acui, lamen vel suerunt, vel erunt, et omnia ista Deus dieitur seiro seientia visionis; quaedam vero sunt, quae sunt in polentia Dei, vel ereaturae, quae lamon nec sunt, nee erunt, nee merunt. Et respectu ho. rum non dicitur habere scientiam visionis, sed i simplicis tutelligentiae l, q. Cil. , R. 9 e. ε nlr. Gent.. ibid. , e. 69. - Ibid. , a. I 3 e. ' cs s. Aug., Lib. De correpι., et graιλ, c. 8, n. 19, ubi ex verbis Sap. Naprus σι, ne mulιllia mimareι intellectum eius, colligit praedestinatos singulari Dei beneficio ex hac vita litorio immatura subtrahi, quos, si diutius viverent,in peccatum lapsuros, et eximio gratia, ut salute privandos fore Deus pras- scivit. vndo sequitur Deo uolum suisse id, quod revera tion cola ligit, conii
295쪽
294 rugo LOGIA NATURALIS Petrus, positus in talabus Cimumstantiis, peccet, oeris,ant quHm in his positus esset, Verum crat, quod, Si in iis poueretur, Pec
125. Porro cognitionem coni ingentium cum Divinae Scientiae cortitudine et insallit,ilitato subsistere posse ex eo probatur,quod Deo sutura omnia sunt ab aeterno praesentia. ε Quis hominum, PerhElle ait s. Augustinus, potest istam capere Sapientiam, qua Deus novit Omnia , ita ut nec ea, quae dicuntur pructerila, ibi
Praetereant, rim Oa, quae dicuntur futura, quasi desint, expin Cistatur, ut veniant, sed et praeterita, et sutura cum praesentibus sint cuncta pra sentia Z a Hinc Deus sutura, et contingeni in aeque certo, ac illa, quae actu existunt, cognoscit .giqsPl aut m certissime, si vita illorum longius pro luela missol. IIoe ipsum hominos los lanlur, cum Deum precamur, ne illa noxia permillat, qirae iPsos
Nonnulli ex Theologis, pi philosophis post Ludovirum Molinam, praeter
scio ni iam simplieis intelisensiae. et scientiam visionis, aliam ad milliani, quam mediam vocitant. ram scilieri, per quam Deus futura lib'ra cognoscit, quae ab aliqua ponditiono pyndoni. Scientia. inquiunt, ex Ohioelo discriminatur; futura nutem lihora, quae nitrui conditioni illigantur, noque sunt obieelum seipn-liae simplicis intelligentiae, quae circa mere possibilia, Pt numq Iam olitura vorsatur; n quo seirrilia visionis, quae re' eitra ullam conditionem extituras attingit. Vnde concludunt sutura illa conditio nata pertinere nil scionitam aliquam, quae mediam veluti sodem occupet inter scientiam simplicis intelligentiae, et scientiam visionis. Alii vom in hane seipnliam, tamquam inutilem, invehuntur. Nam conditio. ox qua sutura conditionalia Mndpnt, vel pononda est, vel non. Si primum, ipsa vPre sunt sutura, et ideo pertinent ad seientiam visio. nis. Si alterum, tune nuinquam existent, et mere possibilia sunt, proin sequa ad seientiam aimplicia intelligentiae reseruntur. Ergo, Eonet udum, prorsus inutilis est scientia, qua diei lue media. J De Trin. , lib. xv, e. 7, n. IS. Iline s. Anselmus: e Practeientia Dei non proprie dieitur praescientia; tui onim omnia fiunt f mper praesentia, non ha-hol futurorum praescientiam, sed praesentium scientiam 3; Dialogus de earu
tingens aliquid duplieitor potest ronsidorari. uno modo in seipso, ineundum quod iam in aetii psi; pl sic non consideratur ut futurum, sM ut praesens, ne que ut ad utrumlihel pontingons, sod ut det yrminatum ad unum; et propter hoe sie insalii hiliter suhili polost eorta cognitioni, utpote 'ensui visus, sientemn video Sortem sodoro. Alio modo potest considorari contingens, ut est in siia Pausa. Et se tonsideratur m laturum, et ut contingens nondum determinatum ad unum, quia causa eontingens se habet id opposita, et sic contingena non subditur per Grilliadi nom alicui cognitioni. unde qui eumque cognoscit ense tum eontingontem in ea usa sua tantum, non hahel de Po, nisi Eonte iuralem cognition m. Deus amom cognoscit omnia conlingentia, non solum prout sunt in suis causis, sed eliam prout unumquodque eorum est actu in seipso. Et
296쪽
124. Rui sus certitudo, et itis: illit,ili: ns Scientiae Divinae suturorum conti rigentiae minime obstat. Contingens enim, ut Cum Aquinato loquamur, cum a Deo, prout actu mi in si a Pramcn-ιialitati , cognoscatur, Aie necessarium erit esse, sicut ne narium est Sorium sedem ex laoc, quod Sortes indetur. Iam haec necessitas rorum contingentia in haud tollit, siquidem non cst nc S- sitas absoluta, sed conse cns, qua nempe Omrae, quod rat,dum rat, Π Esse est esse. Quam, sicut haec enunciatio, Quod vidHur Sedcre, necesse est scite e accipienda Ost in se mu comPosito, non
nutom in sensu diviso, ita hacc cnunciatio, Quod μιs scit fu-ciendum, illud necessaris set Πι 3. Exinde etiam illa, quae in medium assertur, disticultas
cX triratur, nempe qui siori lMaest, ut creaturarum actioncs, dum a Deo iam suturae praevidentur sint liborae '. Sane sutura a Deo praevisa, ut iam diximus, et certo, et insallibiliter, non tamen
DUC Sario fiunt. 4 Sicut tu, uis. Augustitii verba adhibeamus, memoria tua non cogis secta esse, quae praeterieruiit, Sic Deus Pi CScientia sua non cogit facienda, quae sutura sunt Τ 3. Quinimino tantum abest ut praesciuntia Diti imponat causis liberis necessitatem,quin potius ab ipsa Dei pruescientia consciuntur tib r-ias. Et nim,ut idem sanctus Doctor argumentatur, sutura eodem modo roipsa sutura sunt, quo a Deo per praescientiam sutura CO gnoscuntur. Atqui praescivit Deus quaedam libero Eventura, ne que enim praescientia Dci naturam nostrae voluntatis destruit, quae et voluntas non esset, nisi esset in nostra potestate s. Em
licet conlingentia stant in aetu successive, non tamen Deus sue mi B e gno seii contingentia, prout sunt in suo esse, sicut nos, se i simul; quia fisa eoguitio mensuratur aeternitate, sicut etiam suu in esse. Acternitas autem lola timuivxistens ambit lotum tempus. unde omnia, quae fiunt in lemmea, gunt Deo βb Reterno Prassontia, non solum ea ratione, qua hahel rationes rerum apud se praesentes, ut quida in dicunt. sed quia Eius inlutius sertur ab aeterno supra omnia, prout stant in sua praesentiali tale. unde manifestum est, quod contingenua et insallibiliter a Deo cognoseuntur, in quantum sub luntur Divino conspectui secundum suam praesentialitatem, et lamen sunt sutura Conuuge uasuis causis proximis eomparata ; l, q. XlV, a. IS e. Ibiu. ad 2, et Contr. Gent. , lib. l, C. 67. 3 Haec dissicultas paganis philosophis tanta visa suit, ut nonnulli propterea hominem liberum esse negarem, atque E eontrario alii cum Cicerone potius Dei praeseientiam in dubio ponerem. ita ut, aiente s. Augustino De civ. Dei, lib. v, e. s , dum homines voluerint flueere liberos, steremι saeritissa. Damiron, hodiernae scholao eclecticae patronus, illorum litem hoe modo componii: Proeul dubio ει Deus praevides sutura, et homo liber ean, Deus enim non praeno est, nisi ea, quae necessario furum sunt. Mira xane, et prorsus Gleelieaeoneiliatio l
297쪽
Milla libere ovenient. ε Non igitur per Dei praescientiam mihi pω testas adimitur, quae praeterea mihi certior aderit, quia Ille, cuius praescientia non sallitur, adsuturam milii esse praescivit a. 126. Prop. 4.' Nullus eae iis defectibus, qui in scientia h-mana re riuntur, imo Perfectiones illis oppositae in scientia Divina imiani. Pt obatiar. Quatuor praesertim desectus in scientia humana reperiuntur: 1' quod est accidentalis; 2' quod ab obiecto suo pendet, ut a rebus ipsis hauritur'; N quod demonstrationibus conficitur; 4' quod est multiplex, et pro varietate obiectorum cogni-lorum variatur. Atqui scientia Dei est substantialis; non hauritur u rubus, quaS Cognoscit. sed ipse Deus Omnia in sese et in natum Suu cognoscit; cst intuitiva, non discursiva; est unica, ae simplicissima, ac in se omnino immutabilis. Ergo. 127. P Obatur minor quoad singulus parim: l. ' Nulla in Deo compositio esse potest, nihilque in Eo est, nisi simplicissima, et mi sectissima substantia. Ergo scientia Dei non est aliud, quam ipsa Dot substantia.
2. ' Duus, ut diximus, porsecto comprehendit suam Essentium quae prima omnium riorum cauin est. Atqui nil perscclam comprehensionem alicuius causae requiritur, ut in m sie cognita Inues Pius Eni tus Cognosculatur. Ergo Deus non haurit scietilium a rebus, sed omnia in ipsa sua Nutum coguoscit .
Ibid. c. 3, n. 8. ε Non propterea, alibi ait, nniil est in nostra voluntale, quia Deus praeseivit quidquid futurum esset in nostra voluntate. Non enim quihoe praeseivit, nihil praescivit. Porro si illo, qui prarescivit quid futurum P,-Bel in nostra voluntate, non utique nihil, sed aliquid praescivit, proseelo, et illis praesciente, est aliquid in nostra voluntate 3; Da civ. Dei, ibid. Exindo eou-Cludit: e Quoeirca uullo modo cogimur aut, relenta praeseientia Dei, tollero oluntalis arbitrium, aut, rei nio voluntatis arbitrio, Deum s quod nesus est Negare praescium suturorum , sed utrumque amplectimur,ultumque lideliter, ei veraciter constiemur 3; Ibis., c. Io. ) e Licet, s. Authrosius inquit, omnia molestia, et terr stria ae minima quaeque Peripietat Deus, nihil tamen extra se intelligere, sed singula in se intueri dicitur ν; Trael. in Symb., c. l. Exinde illud Elia n eonsequitur, quod Deus res cognoscit non solum quantum M M. qu, commune est omnibus. sed etiam stuantum ad ea, ae nilum quae rea diminguuntur. Εlenim, e eum Deus tu se omnes persectiones contineat, comparatur Dei Essentia ad omnes roruluessentias non sicut commune ad propria, ut unitas ad numeros, vel centrum ad lineas; sed sicut porseeius actus ad imperseelos; ut si dicerem, homo ad a. nii l. vel senarius, qui est numerus perseelus, ad imperfectos suh ipso conicii. m. Manifestum est autem, quod per actum perseclum cognosci possunt actua impersecti Don solum in communi, sed etiam propria cognitione. Sicut qui in ing noscit hominem, cognoscit animal propria cognitione, et qui cognoscit Senarium, coguobcil trinarium propria coguitio . Sic igitur cum Esseuua Dei lin,
298쪽
tus est, intellectus in potentiali ait a tutilem conclusionis cogniationem progreditur, atque hunc non eodem actu , ac praemiissus,
sed novo actu, qui illi succedit, cognoscit 3. Atqui neque aliquid in potentia, nequc actuum pluralitas in Deo lignosci potest. Ergo scientia Dei non est discursiva. Praestat verba D. Thomae Proferre: et Scientia, quae in nobis invenitur, habet aliquid persectionis, et aliquid imperfectionis. Ad persectionem eius pertinet certitudo ipsius, quia quod scitur, certitudinaliter cognoscitur; sed ad impersectionem pertinet discursus iti tollectus u principiis in conclusiones, quarum est scientia; hic onim discursus
Dori contingit, nisi secundum quod intellectus cognoscens principia, cognoscit in potentia tantum conclusiones; si enim a tu gia Curet, Don esset ibi discursus, Cum motus Don sit, Disi Exitus de potentia ad actum. Dicitur ergo in D O sci ratia ratione i litudinis de rebus cognitis, non autem ratione discursus v.
Aimplici ima, ac in se omnino immutabilis, sequitur ut et de Scientia Eius idem omnino dicendum sit. Quapropter Deus unico, et simpliciscino intuitu omni u ab aeterno, t eo lum S mPer, ac invariabili modo cognoscit .l23. Qua in ru Dotatu dignum est hanc simplicitatem, et iInheat in se qui uid perseelionis habet essentia euiuseumque rei alterius, et adhuc amplius; Deus in seipso potest omnia propria cognitione cognoseere. Pr pria enim natura uniuseuiusque cousistit, seeundum quod per aliquem modum Divinam per Delionem participat. Non au tym Deus persecte so ipsum e gnos Errt,nisi eognoscerri quocumque participabilis est ab aliis sua perlaetio 1; l, q.
verat. ε cum clompsero, inquit, ab humana scientia mutabilitatem, Et trausi iis quosdam a rogitatione in cogitationem ... cum haec euneta detraxero. Etr liquero solan vivacilalem certae, atque inconcussae vortialis, una, alqti Belerna contra platione euneia lustrantis, imo non reliquero, non enim hi e habet humana scientia, sed pro viribus cogitavero, insinuatur mihi ulcumque
Selenita Dei 3; De Dixersis Puaestionibus ad Simplicitinum, lib. ll, q. 2, n. 3. εὶ Audiatur s. Petrus Damianus: et Nee novum aliquid ab M per temporis
momenta recedit. Sed nee diversis obtutibus diversa considerat, ut eum inlen uti praeterilis, vacet a praesentibus, vel suturis, vel rursus eum praesentia. si-vo sutura considerat, oculos a prucieritis avertat; scit uno dumtaxat ne simpli. ei praesciitissimas Mai sialis intuitu simul omnia comprchenuilinoque hoe eonfuse, alque inexplieite, sed omnia discernit, ue iuxta proprietatem Suam quaeque distinguli 3; isum. XXXVI, c. 7.
299쪽
inu labilitatem Scientiae Divinae haud impedire, quominus Plures ideas in Mente Divina osse dicatur. Sane, ex eo quod De ,
ut paulo ante adnotavimus, res secundum proprias rationes Earum Cognoscat ε, et sequitur, quod in Mente Divina sint plures id o ' ,; id aut in Diomae sim 'licitati non romprint, nam non est Contra simplicitat in Divini intellectus, quod multa intelligat; scd contra simplicitatem Eius esset, si ε per plures spectus
Eius intolloctus formaretur 3.129. Prop. I.' Scientia Dei rei curam rerum. Probatur. Ita se halκ L scientia DPi ad res, quas Ipse producit, Sicut scientia artificis ad ins , quae arte fiunt. Atqui scientia a selisicis si causa rerum, quao arte si unt. Ergo scientia Dei est causa inrum, quas Ipse producit'. i50. Insupcr, veritas , ct cortitudo cognitionis rerum , quae illas non facit, sed factas sumit, ab illis pendet, ut mensuratur; quaproptur si Scientia Dei causa esliciens rerum non Psset, veri
P. 296, u. 2. S. Thomas I, q. xv, a. 2 pro hae sententia ulltur auctoritate s. Augustini doeeniis singulas roru creatas propriis rationi a conditas, easque rationes in monte Cermoris existere sis. LXXXIII, q. MI . CuRss sev tentiae suero etiam Clemens Alex , Cyrillus Hieros. , Cyrillus Alex. , Origrues,loan. Damaseenu , Anselmus, aliique. Cl l ui avium, De Isteolos e. DAEMGιibus, ae Deo, lib. iv, e. Il. I, loe. eil. Ibid. Quare haee idearum pluralitas non quidem ad formam intellectua.
lem, quae montem ad cognitionem dolor minat, quasi haec forma una non sit, seu ad res intellectas resertur Id elarioribus verbis ganeliis nitetor monuit ho in loco: ε Cum hoc nomen idea nominet E sonitam Divinam sociandum quod est Pxemplar imitatum a creatura, Divina risentia Erii propriη idoa istius rei so- eundum determiuatum imitationis modum. Et quia alio modo imitantur ram diversas creaturae, ideo dicitur, quod ost alia id a, vel ratio, qua creatur homo, et equus; rl oxinde sequitur qMod secundi m ro poplum nil plures ros, quaa Divinam riseni iam diversimode imitantur, sil pluralitas in id is, quamvis Κη- sentia imitata sit una. ver hi gratia, sicut ex praedi ei ix palol, quidquid perse-elionis in rebus est, hoe lotum Deo seeundum linum, et idem indivisibile con-vrnit, scilicet osse, vivere, et inlolligere, Pt omnia hiiiusmodi. Cum aut m - nnes creaturae imitemur ipsam Ε unitam quantum ad Piso, non tamen omia 'squantum ad vivere; nec iterum illa, quae imitantur ipsam quantum ad emo. Eodem modo esse participant, cum quaedam aliis nobilius osso possideant; et ox hoe essicitur alius respectus Essentiae Divinae ad ea, qua habent lanium esse, et ad ea, quae habent esse, et vivere, et similiter ad ea, quae diversi modo Esse hahent; et ex hoe sunt plures rationes id pales seeuudum quod Deus intelligit Ε.sentiam suam ui imitabilem rer hune, vel illum modum. Ipsne enim ra. liones imitationis intelleelao, seu modi, sunt id P; idea enim, ut ex dictis patet, nominat formam ut intellectam, et non prout est in natura intelligentis 3;
300쪽
THEOLOGIA NATun ALis 200las, ct certitudo eius a rebus ponderet, et monsuraretur. Atqui id omnino sulsum esse paulo ante ostendimus. Ergo t. Hinc s. ΤhOmas discrimen inter scientiam nostram, et scientiam Divinam ex eo etiam assignat , quod et sicut scibilia Daturalia sunt priora , quam Wientia nostra, et mensura eius; ita scientia Dei est prior, quam rUS naturales, et mensura ipsarum 3 3; atque alibi res ideo
verus cme docet, quia Intellectui Divino, a quo pendent, adae-
quiantur . 13l. Iamucro scientia Dot est causa rerum e secundum quod habet voluntatem adiunctam; unde scientia Dei, sicundum quintret Cuusa rerum, consumit nominari scientia approbationis ' v.
Exinde facile intelliges 1' scientiam Dei non osse Causam PCCCa ii: siquidem illius deformitarem , ut in capite quinto dic mus , Deus non Vult, ct approbat, sed dumtaxat pol mittit ν; T quamvis Scientia Dei sit aeterna, iam n creaturas non esse ab acterno nam ε quia ros procodutit a Scientia, mediante voluntate, non
oportet quod in isse prodirent quandocumque est scientia , Sed quandocumque voluntas dotorminat si s. i52. Insuper qui dona ossectus Proυentiant a Scientia Dei m
diantibus causis secundis. Quoniam vero ε omnis esse tuS non solum sequitur condition in causae prima , scd Qtiam mediae. . ., id 'o res scitae a Deo procedunt ab Lius Scietillii . . . pre modum mi Sarum secundarum ἰ nec oportet quod in omnibus modum Scientiae sequantur' , ex quo consoquitur non Omnes res a Deo Scitas esse necessarias, licet scientia Dei necessaria sit'.
duae sunt, inquil s. Gregorius M., non ab aeternitate Eius videntur, quia sunt, sed ideo sunt, quia videntur I: Moral. , lib. XX, e. 23; ef lih. XXXII,e.6. 3 Ibid. , ari. 8 ad 3. Id ipsum s. Augustinus d uil iis verbis: e Noa itaqueqnno sepisti. videmus, quia sunt; Tu autem, quia vides, ea sunt γέ Conses . , lih XIll. e. 35. n. 53. Et alibi: ε iste mundus nobis notus osse non posset, nisit uni l: non a virm nisi notus esset, esse non posset II De civ. Dei, lib. XI, e. lo. 3 Ibid . a. ΣVl. a. ι.ει Ι, q. X lv, a. 8 C. et duaedam, ait idem Aser melo p. facit Deus, et ordinat: quaedam vero
tantum ordinal. lusios Pt iacit, et ordinat: peren toros autem, in quantum pec-ratores sunt, non satis, sed ordinat lautum Uh. imperi. De gen. su Iut., e. 5, n. 25 l. id Ox eo amplius declaratur, quod per hoc ipsum, quod Dous eo x oscit hona, cognoscit etiam mala, sicut per lucrni cognoscunt ne tenebrae sit, q. cit., n. 10 e. ; siquidem malum non est por se rognoscibile, quia de ra.
lione mali psi, quod sit privatio honi ibid. , ad . . Quare e scientia Dei non si pausa mali, sed psi causa tinni, per quod cognoscit malum 3; ibid. , ad 2. 'ν Pg. uispp., De Ver. , q. II, a. 11 ad 2. Ibid. c. - ηὶ uiu. ad 3.