장음표시 사용
71쪽
Continetur, ut luo, si corpus sit , quod nullo alio corpore continetur, c. g. , Si CorpuS uti quod Poncretur Esse extra intum uni versum, Cius in piaculum non aliud osse intelligimus, quam sui ipsius dimensiouus. Ergo spatium in ipsis dimensionibus co rum consistit , sive irae sint dimensiones unius corporis aliud ambientis, sive sint dimensiones eiusdem in oris , Prout mi Sia donantur relatae ad substautiam , quam intra se concludunt, ut virtuti constringunt. 25 l. Idem ex eo comprobari potest, quod nos , cum spatium metiri volumus, disturitiam metimur, quae intercedunt vel intor Oxtremas partus Supersicierum eiusdem Corporis, vel inter Supe scios unius corporis, et alterius, quo illud continetur.
2J2. Ex his perspicitur spatium, quod tamquam reale intelliginius, non osse aliquid separatum a Corporibus, atque ideo ante Creutionem mundi non extitisse, et a Deo cum ipso mundo creatum fuisse . Quapropter capacitas illa recipiendorum Corporum, quam extra mundi limites Oxistere , Et in qua mundum creatum v e Concipimus, non est spatium real , sed imaginiarium, Dum
Pu Phantasma Omni realitate destitutum , quod imaginatio sibi consingit , quodque s. Augustinus Fatiosum nihil appellavit .
Anet. I. Quid sibi velit calogoria quando, e licatur 255. Illud accidens, per quod res corporeac aempori adlaCunt, ct ab co mensurantur, dicitur quando L254. Vt haec notio magis perspicua stat, sciendum in primis
CSt, quatinum Sint variae species chirationis. Duratio di finiri potest, Permanentia res in Suo esse, sivo, continuata existentia res'. Hinc tot durationes distinguondae sunt, quot Sunt modi, quibus aliquid in suo esse pol manere posse intelligitur. Iam hi modi tres fiunt. Namque cne aut Ost Omnino immutabitu , cuiusmodi est Esse Di i;aut est immutabile per se, sod transmutationem adiun- 'tam habui, cuiusmodi sunt substantiae creatae intelligentia Praeditae, quae dum sucundum suum esse immutabilos sunt, Si uu- dum operationes suas Sunt mutabitus; aut est Omnino mutabile,
i 3ὶ Cs s. Thom. , In lib. II Sem. , Disi. I, q. I, 2. 5 2d 6. risera. , lib. VII, c. I, n. I. et inanes , ait idem s. Doelori sunt cogitationcs hominum, quibus infinita imaginamur loca , cum nullus locus sil praetur mundum I; De civ. Dei, lib. xl, e. 5. γ csu. Alli. M., De Praedicam. , irael. VI, e. 2.3b Cl s. Tlium ., tu lib. 1 Scul. , Uisi. MX, q. ll, a. Ol.
72쪽
ONTO Lool A Tl illusino li sunt res corporeue. Igitur ires sunt durationos. Harum Pristia, quac est uniuS Dei, vocatur aes renitas altora quae ΛD Iis η, ct viaiulabus rutioraulinus ,convenit, areum , t ritu, qude CSi P Prin rorum mi Orcarum, t mPl S. 2. 3. Ita Irae et esse rorum corruptibilium, Aquinas inquit, quia 'St transuritiabilo, monsuratur tempore' a. lam, quemadmodum diximus, illud accidens, per quod res corporeae t uapore menSu Cantur, Vocvtur quandia β. Quao cum ita se balacant , tractatiolmius calogoriae versari debet circa ea, quae ad notionem 1 P ris pertinCrat.
circa notionem tem Oris reiiciuntur 2II. Gumcndus , uti spatium , ita tempus osse in Oi PDI EUM Sensit, illudque non vliud Psse voluit, quam id, quod intelligitur in Pracsentia num , fluxisso, antequam mundus crearctur, et 1Om ut suci ut , otiamsi Deus mundum in nihilum i edisci et q. Neu torius', quom Clarkous', et nuper Bouilliorius' socuti sunt, quemadmodum spatium csso immensitatem Dei , ita tum pus esse Eius aut i nitarum docuit. Gihnilius vero, quonium spatium iii ordinurerum coexisturatium liOsuit, ideo tompus in successiorio imi iam si- Vc possibilium . sive milium consistoro dixit '. Κantius donique Contendit, quemadmodum spatium ost sermu a Priori sensibilitatis CXt rnae, ita litin pus formum a priori sonsilialis alis itii ornae . 257. Has opiniones circa naturam temporis distinctis propositionibus non rosellimus : Dam ad earum salsitatem oviucundam lis est aduciture ipsas sero iisdom, ac illorum Philosophorum donatura spatii sententias, vitiis laborare. Et ad ita momenturationis, cx quihus vidimus monstri sum esses illud incorporeum, quod Gnssendus spatium dixit , Ostendurat quoque Inousir Umcsso illuci iii i potvinia, quini tempus nuncupat. Praet mn omni no absurdum cst illud, quo i pro corio, Pt conresso SumSit Nem PQ wmpus vento imisso, aut quam mutidus existerct, L soro Pliam si mundus osse diminoriri. Einitim tomptis, si locum fuit modo CX pli tur, siue notti, et succi sionu concipi Dori Potest , et quU
73쪽
niam motus, ct successio conciri De lucunt sine retius, quae mONCntur, i mpus ruale EAi Sicim Dori poteSt, nisi exist aut rus, quae moventur, et Sibi succedunt. Atqui hae res ante mundi emutio-tiem non existebant, oi, Si mundus in Dihilum redigeretur, exi store desinerent. Evgo haud I SSibile est tempus suisse , antinquum mundus Crearetur, et scire, OlimSi mundus in nihilum redigeretur 3.
233. Newtonus autem successionem tu Deo posuit,quia, Cum tempus sine successione intelligi non possit, is, qui tempus ossuaeternitatem Dei asserit, suco sionem in Deo ponit. 259. Quod spectat ad Lesbnitium, tempus quidem Sine SV Cessione rerum, quae aliquo ordine fit, intelligi nequit; sed eius e utilia, Sive, ut aiunt, notio in Ordine illius successionis posita non est Siquid in notionem temporis adquirimus non ex eo, quod successionem in rebus ordine procedentem contemplamur,sed LXm, quod in iis, quae Sibi succcdunt, prius,et posterius metimur. 240. Denique Opinio Κuntii eisdem, ac eius opinio de spatio, difficultatibus premitur. Etenim, i haec forma a priori, Cum Sit, Se uti dum Κantium, iaccessaria, et u Diversalis. sensibilitatis internae propria esse nequit,' 2 , et Si res eX ternae,atque internar, quas percipimus, sint in tempore, tamen nos principio illas res percipimus, deinde ab illarum successione notionem temporis nobis conficimus, atque ita ipsas esse in tempore intelligimus. Quam salsum Ost notionem tonat Oris ita praescii mulam esse in B Dimo, ut cuilii et Interiaue reportentiae pinaccedere debeat. T. III. Sententia Scholasticorum exPonitur, et ρrῬugnatur 24 l. Tempus a Scholasticis post Aristotelem ita definitur: Mensiaria motuS secundum Prius, ct ρ in seritis. Hac desinitIONE, etsi illa claritate destituatur, quae in desinitionibus requiritur 3, tam notionem teint viris tradi sequenti propositione evincimus: TemPω memiaria motu ς Secundum Prius , et ρ writia diacendiam rat.
Probatur. Conceptus temporis in nobis exurgit ex eo quod determinamus prius, et posterius in motu, scii stu Xu Corporum. Id exemplo e dormientibus petito Λristotcles di claravit; constat enim nos tempus, in quo dormimus, non advertere, quia Cum
εὶ et s. Aug., De civ. Dei, lib. XI, c. s. Nemini id negotium Deessat, nam, ut a s. Augustino observatum est,dum omnes tempus era pro certo habent, valde diuieile est intelligere, quid sit levipus, iamsera. , lib. XI, e. i,, s. 17.
74쪽
illud ntinc. in quo a somno Corripimur, expcreefacti coniung mus cum illo nunc, in quo u somno excitamur, nullum, dum dormimus, motu In, seu fluxum advertimus Atqui cum dewrminamus Prius , et posterius in motu Corporum, revera ipsummotum metimur. Ergo tempus mensiaria motus secundum prius, et posterius dicendum est.242. Circa temporis notionem, quam tradidimus, haec mente reputanda nobis sunt.
sivi intelligitur, quippe quini non habet in rebus esse fixum, sed
fluens. Quare partes temporis ita smum Copulantur, ut una ait ri Succedat . illud quo partes temporis secum copulantur,aliquod
indivisibile esse intelligitur, utque est id, quod vocatur nunc, sive instans; hoc enim, cum sit sinis praeteriti, ac initium sui ri, veluti utatusque extremum intelligitur, ideoque, perinde ac Punctum, quod est extremum lineae, indivisibile est .
pugnat, ideo illud quod est reale in tempore, consistit in instanti. HOC autem instans, ut s. Thomas monuit Τ, non ost intelligenduin veluti nunc, quod invariabiliter manet, sed veluti nunc,
quod variabiliter de priori in posterius fuit, seu veluti aliquid ,
quod ,dum idem quoad substantiam manet in toto decursu temporis secundum modum variat. Hinc tempus ab eodem sancto D t re dicitur etiam stilus ipsius nunc, secundum quod alterniatur ratione M. Hanc ob rationem tempus in praesenti etiam invenitur. Scilicet in prueintili, si in se specwtur, impii A per Se non in V nitur, quia in eo prius, Et posterius non num raratur ν, Sed in-Venitur LX m, quod praetcritum, et futurum in ipso copulantur
'in Ibid. Dicitur Meundum quod alternatur ratione, quia eonnexio instantis Cum praeterito, et eum suturo ab intelleetu ponitur, si quidem inter id,quod in reru in natura est, nempe instans, et ea, quae in ipsa iiDu sunt, scilicet prae-lertium, et hiaturum, realis, atque obieeliva connexio existere noli potest. Bine idem sanelus Doctor monet mensurationem prioris, et postorioris esse a lionem, quae e completur in operatione animae numerantis 3: In lib. I Sent.. Dist. XlX, q. l, a. t Eol. . avo tamen no inde inseras notionem temporis Esse mere subiectivam,si quidem res, quas nos in tempore esse intelligimus,in mundo iis suu dispositae, ut una alteri succedat. Id sibi voluit g. Augustinus, eum ait: e Praesens,si Semper EISel praesens, iam nou esset tempus, sed aelurnitas 2; Gnbeas. , I . Cit.
75쪽
ratiotio instantis, quod, cum sit sinis praeteriti,ntque initium suturi, utrumque coniungit,atque continuum 3 successivum essicit.
T. I. De situ 245. Quoniam ros corporeae propter suam quanti luium locum occupant , liuius partos quomitum ordinem halaeant DPOPSSE PAt. E. g. , corpris hominis iii lo si sedendo, v l stutido, vel ou-I,utulo. Iam illud uociduus , quod cx Ordiuo patetium ad locum Nisiit, appuli ritur situs 3. Diximus cx ordine ροι sitim quantitatis ad locriau, Dum ordo Imriimu quatilitatis nil totum, E. g. , Ot lo, quum Caput, vicS E . . ad corpus unimalis ii alient, quamvis DO-iuino ritus designetur Τ, ad cutegorium situs Don pertinui, et Do mine Positionis mugis proprie denotatur. 244. Ex hac notione situs porspicitur ipsum non osso C sun-doiadum cum tibi; nam corpus dicitur locutu-,pr L ita loco ost, ut dicitur Aittian , prout hoc , vel illo modo in loco ost. HOC A. I bomas ex o a pretio ipuo dcmonstrat, quod, non mutato Situ, pDt CSt mutari usi; c. g. , si homo sedcias , Permanonte si storie, ubvlio moveretur, ipse tibi quidem . sed non siitim mutaret '. 24ἰλ. Notio noni sitias e rebus mutorialibus ad spirituales tran surru sol mus. atques his quoquo situm motaphorico ni commodamus . Hinc Deus, aiunte Aquinate, dicitur sodotis 4 ProptEr Suniuimmobilii ut rin, Pt nuctoritat ira, ct Aturis propior Suam sortitudinum ad debellandum omne, quod 1iduci Satur ' v.
246. Intor accidontia, quae substantiae corpor ase ad incolat. Par 'DMnda sunt, quae dumtaxat instar vestimenti, vel Omum 'imii ipsi accommodantur. Huiusmodi, e . g. , illa sunt, ex quibus
76쪽
Socratoni tunicatum, vel loricatum donOinitiainus . Iam si pruininum genus,ad quod haec accidentia ruseruntur, illum categoriam Constituit, quae nomine habitus designator . 247. Huoc categoria a II. Alburto M. d linitur, Cor Porum, ri
Viam, Pac Circa C Pus sunt, adiacentia ). Qua in dolinitione Ox c Porum id denotat, ad cuius commodum habitus spectat,
c. g. m togatum Est hominis Conam a lum. Voces corum, qutio circa coryuS 5unt, significunt mutorium, Ox qua habitus Constat,
Q. g. , toga Pst mutoria illius habitus , qui esse togattim dicitur. Dotiique vox adiacentia denotat ordinem, qui si circn corpus , Dumpo inter bubontoni , ut quod habetur , utque illud accidens constituit, quod habitus vocatur. 24ls. Ex his protium est duo intelligere. Primum est , quod
ad ossiciendam mategoriam fiatilitiis duae substantiae requiruntur, quarum una circa aliam vorsatur; quapropter cX nullo accidente, pi Al substantiam usticit, c. g. , ex Scientia, et sciente, Categoria bitus constitui potest '. 24 9. Λlterum est, quod essentia habitus non oonsistit in alterutra, aut utraque Substantia, sed, ut A. Bonauciatura inquit, ain adiacentia unius substantine rospectu ulterius y s. Exinde otiam perspicitur habitum, etsi inter duas substantias sit, tumeta nCCidens categoricum, quia positio unius substantiae circa ut inram, in qua natum liabitus consistit, est accidetis 3ὶ cs s. Aug., Pq. LXXXIII, q. II.
Perspicuum est habitum, prout hic accipitur , omnino disserte ab habilia,quein in Logica spart. I, c. I, art. 9, p. 16 vol. l), esse quamdam speciem qua- Ilia iis diximus. ν De aeae principiis, irael. PII, e. I. s a. Datnascei ., Dialeel. , e. LXI. In lib. ill Sent. , Dist. VI, a. l,q. I reges. Hinc g. Thomas scripsit habitum neque indumentum , neque habentem inutimentum esse , seu aliquid medium inier uirumque I' 2- , q. XLIX, a. I c. J. Ex quo vides Sua resium t Dis .met. , Dist. Llli, secl. I, n. 3ὶ, aliosque vim huius categoriae haud probe intel
lexisse, cum rius essentiam vesicin esse decreverunt, nam vestis est materia, Ex qua lia bilus conflat, sod osseni iam habitus haud constituit.
77쪽
. Cosmologia idem valet, ac sermo de mundo; ε qt emenim, ut Plinius ait, Graeci Κωμου Domine ornamenti appella c-rU, Cum Et nos a Porserta. absolutaque elegantia mundiam dicimus t x. Iam nuιndi nomine designatur unis Sitas remm cremtiarum, quiae coelo, terruque concinentur. Ex quo intolligitur, si nomen Cosmologiae, qua lute patet, sumatur, scientiam homitiis illius ambitu contineri, quia homo inter rufi, quae CONO, tUr raque continentur, invenitur. At vom scientia de homino a Cosmologia segregari solet, atque speciali nomino Anthropologiae appellatur. Neque Cosmologia rum scientiis physicis ost Conland n-du, sed potius ipsa est velut illarum vestibulum, sive, ut aiunt, ρ miscutica, quia principia scientiarum physicarum Communia, Earumque Studio inservi ratia exponit. Quocirca ipsa definiri potest: Scientia, qttite SuPrema Princi 'ia, stur iaSquc rationeS1mιndi sensilis exPonit. 2. In ca autum tractanda hunc Ordinem porsequemur, ut pri
mo divorsa genera rerum mundum Constituentia, incepto homi
ne, qui mi anthropologiae obiectum, Oxplicemus, d inde nexum, quo ipsa inter sese continentur, muridique systema essCiunt, exponamus; denique de mundi origine, ut persectione disseramus. I. Ad primum partem quod spectat, distinguenda sunt Corpora viventia a non viventibus. Visentia, uti iam alibi diximus , Sunt quae sese ab aliquo principio intrinseco ad motum, Sive Operationem determinant; et non viseritia illa, quae ab aliquo principio extrinseco ad motum determinantur. Illa dicuntur etiam animata, quia principium Vitale, nempe illud, ex quo corpora
inter Viventia numerantur, anima voCatur; ista autem inanim ι-
ta. Insuper illa dicuntur etiam organica, iSta inorganica, quia illa organis, seu instrumentis polluut, quorum subsidio operati se
rim Vitales naturne suae Consentaneas eliciunt, haec autem nulli Sorganis inStruuntur. Histor. ωι. , lib. II, c. 1. - δὶ Dynamile. l, art. I, p. M vol. I.
78쪽
cos MO L uni A PT 4. Ilae discrimen ex multiplici causa ostenditur i, scd praecipue 1' ex Origine, ct ραραῶ ate. Nam corporum viventium alia ab aliis sibi similibus procreantur, et succcssiva Sui generis
Propagatione perpetuantur; non Viventia autem, quia omni Semine carent, ideo sui simile corpus gignere non valent; quam nec Per generationem Originem habent, nec per sv cessionem genera tionum perpetuantur, sed ex fortuito causarum diversi generis Concursu efficiuntur, assiduasque vices subeunt. 2' li ricine, et modo se conservandi. Nam vivetitia ex vi sibi insita gradatim succrescunt, donec persectionem sui propriam assequantur, ia turus suas per assimilationem clementorum, quae in sui
Stantiam Suam convertunt, in arciunt, vitamque land In nuturiali Cursu amittunt; at non viventia ex so statum suum mutam non possunt, utque nonnisi a cMu novue materiae augentur, aut in Cresu materiae, quam habent, minuuntur, ut nonnisi actione Cau- me exterioris cor 'umpuntur.
5. Quae cum ita se habeant, nos de diversis rerum gPDeribus, quae mundum constituunt, ita agemus, ut primum de Iantum, et Propri tatibus corporum non viventium in univorsum, doinde de natura, et proprietatibus singulorum generum viventium disse-
si. Prima principia intrinseca, quae cuiuscumque Corporis sui Siantiam ossiciunt, vulgo elementa corporum V untur '. Eu au tem principia, ut Aristotclos ait ), ε oportet nec in se in i emesse, nec ex aliis, et ex ipsis esse omnia 3. Et satis, si non omnia ex stis constituerentur, non serent prima omnium principia; si essent ex aliis, ne ullius quidem rei prima principia ossent, quia principia illis priora darentur; si demum ex Se nullias PMCnt, Donomnia essent prima principia. Quam naturam substantiae corporis nosse volentibus in m ad laborandum nobis est, ut, quaenam haec principia sint, investigemuS.
3ὶ Adnotandum hoe est eontra Tissolum lanthropologis ypeculative, c. 4, et 5, t. I, p. 385 sqq. , Ddon I 843ὶ, aliosque, qui euvclis corporibus aliquam vi
Diximus vulgo, quia principia ab elementis, ut postea dieemus, distinguem
79쪽
cos MOLOGIA ART. I. Syst mn atomicum, scu mechanictim εἶ, clementis CV Porum GPonitur, et refelli ur . De natura et uniorum, Ex quibus m Ord Componuntur, divorsae sunt Philosophorum Opiniones. Atque in primis Vstema atomicum, seu atomismus dicitur illorum Philosophorum doctrina, qui omne corpus ah aliis exiguis Corporibus, quae atomos V Carunt, dumtaxat componi di cornunt 3. Αtomismum intor votcros liost Lmoippum, et Democritum Epicurus propugnavit, cuius hacC suit sententia: Principia corporum sunt corpuscula atoma, nempe insimabilia, quae, quamvis partos habeniat, in illas tamen dividi D queunt. eaque ita exigua sunt, ut omnem oculorum a Cicin os fugiant, figura tuo, magnitudine, gravitate,aliisque qualitatibus, quae quantitat in On- sequuntur, Sunt praedita. Iam corpora pignuntur lx eo quod ni mi, quae por Vacuum vagantur, similes Cum similibus cohaerent, ut suo ita sucum commim ritur; corrumpuntur vom, Cum atomi, ex quarum coniunctione osse la sunt , dissociantur ; alterniatur denique, si dispositio atomorum in i sis quodammodo turbetur. 9. Epicuri doctrinam omnino omortuam inter ro Platos Gnfisendus cxsuscitavit', cumque magna purae Cariosius y. ct postrum diversa ratione Newtonus ' longe colobi torona roditi dormiat. Nostra etiam a lato theorine atomorum illi Physici sussi aguntur, qui omnem varietatum corporum non ab ullis principiis pertunt, quam ab atomis, ct a motu . quo atomi pPlluntur β.10. Atomismus dicitur otiam ustema mechanicum ex Po, quod recentos eius fautonos A post Gassoridum non alium motum, nisi mechanicum 7, atomis Concedunt. l. Hane theoriam, quocumque modo 'ponatur, prorsus ab- Surdam esse sequoiati propositione cuin imus:
ovii sive considerentur in se , sive Prout ad ofectionem
3 IIi philosophi ad hanc sententiam ex eo pervencrunt, quod in v stigationem circa elementa corporum sola Pxperientia instituendam esse sibi persuaserunt. ὶ is magma phil. . pars II. Phyg., Feci . l, e. 8.
ma 1844 fautorem esse P. Cornoldi eiusdem S. I. modo ostendit in egregio useolo, I ristemi mereanico e divamico circa la eostituetione de' eOrpi, verona IMO. Ex veterum Alomicorum sententia, motus est naturalis atomis, nequo ab ulla causa exteriori turbatur. τὶ Moius a Physicis dicitur me haniens , cum a vi lxteriori in corpore pro dueitur, ei phisticus, eum a vi ipsi eorpori ius ita proficiscitur.
80쪽
Probatur prima pam: Atonii, ipsis Philosophis , contra quos pugnamus, docentibus, m ignitudine, et Murti Pollent .no proinde in partibus constatur , quia mognitudo, soli quantitas DAP Stulat partim into aut s, ex quibus ossicitur qutinium, vis ra, ut alibi diximus 3 . non aliud est, nisi dispositio puritum. Atqui
principia constituti ,sive intrinseca corporum ex Partihus con- Stare repugnat. Ergo atomi, si in se spectentur, priticipia constitutiva corporum Psse nequeunt.12. Minor prohatur hunc in modum: Principia oonstitutiva corporum debent esse prima. Atqui id, quini partibus constat , non est primum pri Dcipium ', si , ut Scholae niunt, Princiis tum, quia partes, ex quibus Componitur , principia ipsius sunt. Ergo repugnat principia constitutiva corporum OX Partibus constare , ueque ac repugnat quidquam esse simul Princi tum , et Princ*iutum '. I. Probatur secunda pars ἰ nempe non posse ab Atomicis im-tioncm reddi, quomodo atoini corpora constituant. Et Sano , O-Inne Corpus quadam unitate por so, t proprio dicta gnudore doliat, ita ut , dum ipsum in partos divisibilo ost, actu sit indivisum ,
nempe per sit unum. Atqui huiusmodi unitas i x conla tu a tomorum estici non potest, quia contactus consuri na, s u multitudinem atomorum est Orinam quidem Valol, sod ciuo re DPquit. ut illa multitudo atomorum unicum individuum constituat, siquid om Congerim multarum rerum constituit unum P r accidons , Dori VPro Per se , cuiusmodi rei corpus. Ergo ab A tomicis ratio reddi non potest, quomodo atomi corpora constituant.14. Praeterea intelligi non potest, quomodo ex atomis divor- naturne rerum Existant, et quomodo generatione P Tuturn-tur . Et sano, dubitari non polost, quiri res naturatos secundum substantium disserant, Q. g. , liOmo a bellua,bellua a Planta, Plan-
εὶ Ηoe defensores atomismi non negant, quippe qui tradunt atomos esse vera, germanaque torpora, licet pereaesua, atque fiaseeabilia. Lutea, pars l. e. I, art. 9, p. II vol. l. - cs p. 27. Bine reelo nuperus Philosophias c. Romnno d. c. e. G. La Reianza deLP uomo interiore , e deue ave relaetioni eon Ia natura, e con Dio ἔ CD mol. , part. I, e. 2, 3 24 observavit. atomos nil milli po se in thymia voluit limitos, ultra quos analysis chymina non progreditur ; vorum in metaphysica vel uli principia eonstitutiva corporum haberi non posse. quia, eum ipsae quoque ex partibus componantur, in metaphysica adhuc quaerendum est, quo modo sor. mrniur, et usquo eo quoad intellectu resolvi possint.
ι id a Laetantio ine ira Dei, e. liu veteribus Alomicis iam obiectum fuit.