장음표시 사용
91쪽
90 eos MOLOGIA ipsa non miret amittere formam , quam liubet, nisi aliam adquirat, ex quo sit, ut, uno Composito destructo, aliud esso intur. Vicissim, quia materia plures larinas substantiales simul habere non potest, ipsa non potest adquirere aliam formam, Disi Primam amittat; ex quo sit, ut, uno composito efformato, aliud destruatur. Exinde illa et sata intolliguntur: C rvtio unitis est generatio alterius. Et, Geracratio unius est corrui'tio alterius. ART. VI. ExPositi systemiatis veritas demonstratur M. Expositi systematis veritas sequenti propositione evincitur: Modus, quo comora sunt, et intreeunt, ιheoriam scholastiacam de eorum Princiρiis constitiali vis e Ostiast.
Probatur. Corpora non per alterationem, sed per generati nem, idest per mutationem substantialem oriuntur, nempe Cor pus aliquod ex alio ita oritur, ut substantia illius, ex quo oritur, non mari ut eadem OC substantia corporis, quod oritur. Eicnim
in hoc proprietates inveniuntur omnino oppositae iis, quae in illo Observasantur; o. g. , aliae sunt proprietates ligni, et aliae prinprietates ignis, qui in illo Producitur; item proprietates aquae non Funt caedem ac proprietates hydrogenii, et Oxygenii , ex quibusnqua Constatur; quapropter, si substantia corporis, ex quo aliud oritur, cadum ac substantia illius, quod oritur, maneret, una , eademque substantia proprietatum, quae sibi invicem Opponuntur, Principium, et subiectum osset ; id quod fieri non potest . Atqui, Si corpora per mutationem substantialem oriuntur, tria illa Principia cxpostulantur, quae materiam. formam, Ec mi timem a Scholasticis dicta suisse vidimus. Ergo. II. Minor quoad singulas partos probatur hunc in modum: t.' Si ex uno corpore aliud oritur pre mutationem substantialUm, dicendum est in corpore, quod generatur, remanere aliquid eius,
quod veterem formam in se recipiebat, quia secus Vetus Corpus non transmutaretur, sed in nihilum reduceretur: hoc autem, quod de Vetere corpore in novo remanet, intelligendum est tamquam
PG u Potentia, nempe aliquid, quod, cum nullam peculiarem sormam habeat, est per se indisserens ad Omnes larinas recipiendas, alioquin plures formas, unam post aliam, in Se recipere non POS
Set; rursus, in hoc, quod de vetere corrupto in novo remanet,
est; omnes enim, B. g., putant aliter teram, aut lignum mutari, eum novBm induunt figuram, aliter vero lignum cum inrignem convortitur, quippo quod incera, aut ligno nova accidentia producuntur, ni in ipsa subflautia eorrumpatur,
sud subbi auita ligui perit, cum ignis ix illo emtitur.
92쪽
quodque ad quamlibet se am in se recipiendam indisserens est, substantia novi corporis educitur, quia si non educeretur ex hoc, educi deberet ex nihilo, seu, quod idem valet, non generaretur, scd crearetur . Atqui illud, quod de vetere corpore in NOVO manet, ex quo Substantia novi corporis educitur; et quod ad Omnes serinas in se recipiendas est per se indisserens, illud est, quod materia a Scholasticis post Aristotelem nuncupatum t. Ergo, si corpus per generationem oritur, unum principiorum, DRquibus ipsuin emcitur, illud est, quod materia a Scholasticis di-inum fuit
materia, aliud, quod dicitur forma, admittendum est. Et sane, ad cuiuslibet rei generationem oportet concurrere aliquod principium, quo res ad certam speciem entis determinatur, quo a Ceteris speciebus entis distinguitur, Et ex quo Eius Proprietates ema nant, sive, ut aiunt, resultant. Atqui hocce principium aliud, uC matoriale, esse debet. Nam materia, si iis se, et seiuncta ab omni alio principio consideretur, neque principium eme Potest, quo res ad certam Speciem entis det minatur, quia ipsa intelliis situr veluti incra potentia, neque principium, quo una res ab abiura secundum speciem distinguitur, quia conceptus maioriae aliquid, quod cunctis speciebus compositorum naturalium commune est, diri tat'; neque principium,ex quo proprietatis rei em nant, quin, aiuntu S. Bonaventura, et est principium Passivum' a. Ergo ad generationum rei, praeter materiam, aliud principium Concurrere debet, in quo illu tria, quae diximus, in corpore ossiciuntur: huiusin i autem principium illud est, quod a Scholasticis in armri, sive actus materiae appollutur.
nequit, quomodo subicctum P sit aliquod uovum ess adquirere, nisi intelligatur illud actualiter non sal aere, hoc est, eo privari; quocirca Damittis de non esse ad esse sin privatione intelligi nequit. Λtqui generatio est ille transitus de non esse ad esse '. Ergo seu rutio corporis sine Privatione intelligi nequit.
εὶ ε Noemio est, inquit R. Bonaventura, aliquo modo formas nolurales esse in maleria, autequam producamur 1; in lib. lv Sem. , Diri. XLlli, arti I, q. 4
cs Orig. . De Principiis, lib. II, e. 4.
e Materia prima, prout consideratur nuda ah omni sorma, non hahel aliquam diversitatem x; in lib. I Sem. , Dist. vllI, q. I, a. 23M. εὶ In lib. I Sem. , Dist. XIX. p. 2, a. I, q. 3 resoL a Generatio, inquit s. Thomas, est transmutatio de non esse ad cine 3; Pq. vi H q. uir. DE SP. re., a. θ e.
93쪽
55. Exinde etialia intelligitur in cori te iana generuis Privmtionem non inveniri. Num ubi res transierit de non esse ad esse, seu Cum materiae advenerit forma, excluditur Privatio, quae est carentia formae; ut dum materia ligni facta est ignis, cessui in eo privatio ignis, Greus esse, nempe forma, et non rase, nempe Pri vatio, in eodem subiecto invenirentur. T. VII. Praeci 'uis adversariorum obiectionibus salissi M. Obii c. l. ' Haud possibilo est mente comprehendere naut riam Primiam, tamquam aliquid, quod nulla essentia, nullisque qualitatibus ornatur. Ergo systi a Scholasticorum abSurdum rat. 57. Resp., Neg. aris. Et Sane, cum intollectus noster vi a Isin trahendi polleat, nobis licui considerare in coi*Oro illud, quo lueterminatur ad certam essentiam, Miunctum ab eo, ex quo ad illam resentiam determinatur; ac proinde iamquam indisserens ud hanc, vel illum essentiam recipiundam. Quint cum illud sit, quo lmateriae nomine Scholastici post Aristotel in designarunt, prosi Cto notio materiae, qualis ab eis tradita ost, absurda dici DPquit. bd. Quod ut mugis, magisque putes at . mente Popula alium UStra , Cum muterinna a sol a seiunctam consideramus, ipsum quidem inteIligere, uti s. Augustinus inquit , tamquam Pro e nihil, quia ipm ex se non est actu extra nihil, sed non tamquam Omnino nihil, quia ipsa, cum sit eris in ρotentia, est aliquid medium inter ens, quod est in se actu, et initiit . Enimvero nihil neque
Est enS tu, neque rapax actus; at materia, etsi non sit EX S CtuS, tumen Est Capax actus, quin ost capax recipiendi in se sormam, quae est iactus eius. Quare ipm, Si non est Omnino ens, tae
t quidem omnino nihil L39. Iust. Repugnat materiam Primam, quae in se mutum e chuset, esse aliquid a Deo creatum, Et esse causam materint 'm, Ex qua totum componitur. Ergo notio materiae Primae absurila rat. 40. Resp., Neg. ant. Re quidem Vera, non repugnat Primum,
quia illud quoque, quo l est in potentia nil actum, a mn Crentur, non quidem tamquam aliquid, quod habeto se actum, Sed inm- quam aliquid, quod actum recipit. Apposite s. Thomas: . Illa ratio nempe quod materia prima est tantum in Potentia. in quan
Constra. , Iib. XII, E. 6, n. 6. Hinc e materia, aionio s. Bonaventura, ante generationem corporis existit Cundum realisarem polentiae, sive per modum inctoauonis entis 3; In lib. IlSeni. , Dist. XII, B. I, ad amy. , Quare materia, ut s. Thomas ait,' participat aliquid de hono, scilicet ipsuiu Ordiuum, vel aptitudinem ad bonum 3: I, q. V, a. a 4. l 3.
94쪽
c o suo Loci 1 9ctium huiusmodi in non ostendit. quod materia non sit Creata, Sed quod non sit creata sine sol a. Licet enim omne creatum sit iunCtu, nou tamen est actus purus. Vnde Olmptet. quo i etiam illud, quod se habet cx parte potentiae, viii creatum, si istum, quod ad esse ipsius pertinet, sit creatum 3. 4 l. Neque repugilat alterum. Etenim, etsi materia sit in Potentia, tamen ad totum substantiale concurrem potest ratione apti tudinis ad formam recipiendam. Vt aut in causa materialis ad totum substantiale constituendum Concurrat, non requii itur, ut actu ante ipsum existat, sed satis est, ut conco nitiviter, atque in
eodem instanti cum sorma substantiali existat siquidum materiucum non det esse formae, sed recipiat esse a sorma, non eXP stulat rem in se, sed solum capacitatem ad illud, quod per sormam recipit . 42. Obiic. 2. ' Repugnat in materia, quae nullam essentiam habet, formas contineri. Atqui si formae in mnici in non continentur, Profecto ab ea educi non possunt. Ergo eductio formair a materia, quae in systemate Scholasticorum admittitur, absurda est. 45. Resp., Dist. nisi . , repugnat Contin ri iactu. conc. mai., in Potentia, neς. miai. Idem dist. min. , si non continuutur DEque in actu, neque in Potentia, conc. min. , si continentur in Potentia, neς. min. Neg. cons. Et sane, illud, quod educitur, debet se in eo, a quo cilia itur, non actu, sed Potentia. num Dductio transitum de potentia in actum denotat. Iain formae Doti quidem iactu latitant in materia ', sed mientia continentur in ipsa. Nam omnis res Potentiti in se continet id, ud quod est in pol ni in . At qui materia in potentia est ad omnes sorinas in se recipiendasPErgo formae Poteritia in materia continentur'. Ita quo, si formae
in I, q. XLIR a. 2 ad 3. Id iam s. Augustinus monuit, aiens maleriam ess a Deo concreatam; constra. , lih. XIII, e. 33, n. 48. Ct p. 88, n .... Meus ras se habet de causa materiali, in qua, tamquam in suhieel , mrma Reeidentalis inest, e. g. , albedo non potest advenire homini, nisi homo iam
ὶ Bie etiam cum Origene advertero praestat materiam in goneration eo poris inunquam ita in potentia manere, ut non sit a tui quippe quod, cum non sit corruptio sine generation , materia semper alicui formae subiiciatur opor.
iei; De principiis, lib. II, c. 4.εὶ cis. Τhom ., 1, q. XLV, R. 8 E. Hiue g. Bonaventura,secundum s. Augustinum De Trin. , lib. II l, e. 8. n. 33, inquii: et Rationes seminales omnium formarum sunt in ipsa materia) ν; In lib. IV Sent. , Dist. XLill, a. I, q. 4 reses. Qua in re s. Tliomas monet sor. mas, ae undum quoia sunι in potentia, a Deo maleria eOncreari sci etiam s. Aug., ibid. , e. s, n. 16 , et, lectinuum quod auru in Gem, de potentia matericis euuei per osseus naturales Pq. ais .,m PM., q. lli, u. . ad T.
95쪽
in maioria Potentia continentur, eductio formarum a Scholasticis admissa nihil praesesert absurdi. Qua ratione autem forma de Ρωtentia materiae Mucatur, ita repli tur: Cum agens naturale non producat ullam rem, nisi aliquam materiam transmutet de non esse ad esse alicuius formae ad quam tym materia in potentia ret, liquet materiam ad productionem formae Concurrere EX EO, quod
ipsa adiuvat agens naturale ad productioncm formae ). Quod quidem, monentes. Thoma non est intelligendum, quasi materia aliquid agat, sed, ut diximus, qualenus materia ad formam in se recipiendam apta PSt. 44. Obile. δ' Pristitio donotat desectum realitatis. Ergo non potest quidquam conferre ad generationem alicuius rei. 45. Resp., M'. cons. Etenim Privatio ad generationem corporis non concurrit tamquam Principium, quod componit id, cuius est principium, nemr: tamquam pars. quae ipsum genitum constituit, sivi tamquam principium, a quo Vncratio prosciscitur. ε Dicitur etiam, apposite ait s. Thomas, principium Vn ' tionis, a quo incipit generatio, et hoc modo principium, vel initium generationis est privatio formae inducendac 3 3.
di . e In rebus compositiis ex materia, et forma, ait s. Thomas, sentia significat non solum formam, Iam solum materiam , sed compositum ex materia, et forma communi ' . Quare a l naturam corporis intelligendam satis non est cognoscere, quid sit forma, cquid sit materia, sed cognoscere etiam oportet, quid sit corpus, quod ex utraque conflatur, sive in quo Consi stat evcratia, seu ra- se res ritiale Corporis, quod ex copulatione formac Cum materia constituitur. Λκτ. I. Aliquorum PhilosoPhorum sententiae des c Poris FSensia reiiciuntur 47. Lockius ratus cssentiam corporis positam osse in collectit ne omnium eius proprietatum, Statuit essentiam corporis nobis
εὶ ε In Ipsa materia, inquit S. Bonaventura, aliquid est concreatum, ex quo agens, dum agit in ipsum, educit formam I; In lib. II Sem. , Dist. vII, p. 2, a. 3ι, q. I reges. αὶ in lib. Il Sent. , Dist. XVII l, q. I, 2. 2ffol. 3 In lib. I Sent.. Dist. v. q. III, a. un. EM. QuarP, monente e Em saneto meloes, privatio dicitur prinei pium esse flendi, sed non essendia; is dispp., De PM., q. III, a. I ad Isi. ὶ Ι, q. XXIX, a. 2 ad 3.
96쪽
CD suo Loci 1 95 latere, quippe quod non omnes rius proprietalos exploratas habemus . Cartinius, cui, praetor alios multos, Malabra elitus adhaesit, ossentiam corporis in trina dimensione, sive extensione posuit . Multi recentes cssentiam corporis in eo sitam esse V lunt, quod ex substantiis physicis veluti partibus colassi tur'. L chii sententiam sino examino mittimus, iam enim a nobis domOnstratum fuit l' nullius rei essentiam,' sive sutistantiam in collinctione Omnium eius reprietatum consistere posse I 2' salsum esse illud, quod Lockius cum aliis autumavit, essentias rerum nobis perspectas esse non posse '. 4 I. Alias duas sontentias sequentibus propositionibus rese,
Pmp. l .' Essentia corporis mysici in tribus dimensionibus,
sera in extensione non consistit .
Probatur. Si essentia corporis in trina dimonsione posita e Set, ConSmneretur, ubicumquo existit trina dimensio, ibi corpus inveniri oportere. Atqui consoquetis est salsum: nam trina d, mensio non solum in corpore, sed etiam in loco, et in spatio,
quae Corpora non sunt, inveniuntur, quia utrumque Ctim secundum longitudinem, tum socundum latitudinom, tum denique secundum pmfunditatem metiri nobis licet. Ergo trina dimensio soritiam corporis haud constituit'. 49. Practerea, extensio, seu quantitas, perinde ac qualitas, aliaque accidentia, a sui stantia reipsa distinguitur '. quippo quodUXtensio expostulat rem, quae est intensa '. Atqui, si cxtensio a substantia reipsa distinguitur, sequitur essentiam corporis non
3ὲ Grais ete. , lib. III, e. s. I 2I.- trellam Ele., Eniret. I. δὲ Lea principea de Ia phia. , pari. I, g 53. ηὶ Bine in multis philosophiae Institutionibus eorpus vulgo dest nilne, id, quod
ex partibus eonstat; eamdemque esse compositi, et eorporis notionem asseritur. IM., e. VII. Ert. 2, p. 37 v. I. - φὶ DM. e. II, arl. 2, p. t 3. De corpore pisates hie agimus, nempe speelalo eum qualitatibus sensibi- Iibus, quibus in rerum natura existit; essentia enim eorporis mathematita, nempe abstraeit ah omni qualitate sensibili s g. . p. l. c. I, art. T. p. 34, n. 3, vol. Iὶ non nisi in trina dimensione posita esse potest, quia nihil aliud in eo praeter tres dimensionos invenitur. εὶ Hine s. Thomas alii a Corpus haher terminos duplicis rationis, sellieet quantitatis, et essentiae 3; In lib. Il Sent. , Dist. vllI, q. I, a. 5 ad 3.ρὶ e uuantitas seeundum esse suum dependet a substantia, stetit et alia ami.
dentia ν; in lib. lv Sem. , Dist. XII, q. I, a. I, UI. 3 e. εφὶ id auctoritate M. Patrum quoque probatur. Hi enim doeent in eorpora aliud esse quantitatem, aliud vero id, quod quantitate pollet. α s. Greg. Nysg. . De hominis opificio, e. 24; s. Basil., uomit. Vt in Heaeaemi, n. R s. Aug., Da Trin. , lib. v, e. I 0.
97쪽
96 cos MOLOGIA posse in extensione consistere, quia . cum essentia rei lysam rem Constituat, Corpus a sua ementia nec distingui. nec voluit distinctum intelligi potast. Ergo essentia corporis ponenda non est in trina dimensione, sed corpus, ut mox dicemus, Veluti substantia, quac trinam dimensionem exigit, intelligendum ost.
50. Denique Cartesius essentiam corpori S in extensione P Suit ex eo, quod ratus est omnia , quae conspicua nobis in corpore sunt, ab otensione manum. Atqui ratio omnium proprietatum , quae in corpore conspiciuntur , reddi non pol si ex sola CXten Sione, e . g., EX Sola DXwnSione ncqueunt sigura , et activitas corporis explicari. Ergo 3. 51. Prop. 2. ' Essentia corporis in collectione Plurium substantiarum con Ositarum rePonenda non rat.
Probatur. Quod sit,ut corpus unum Per Se rese debet,quia quodlibet ens, hoc ipso, quod est ens , cst uniam Per se. Atqui plurim substantiae compositast, si uniantur, cflipiunt unum Per accia deris, non vero Per Scy. Ergo essentia Corporis in collectione plurium substantiarum compositarum posita Psso DPquit. 52. Vt hoc argumentum magis perspicuum sint. Otis mandum
cst cx pluribus Don posse aliquid, quod est uanam per se , est ei sine aliquo principio, quod ii sa ita pervadit, ut unum re ipsis cxistat divisibile quidem Potentia in plures partes , sud indixi-
Sum actu. Quapropter partes corporis non possunt constituere Corpus sine utiqua vi , qua conlinentur , atque unum est iunt. Iam, Si praeter partes , DX quibus Corpus coalescit, Opus est ad
corpus efficiendum aliqua vi, seu principio activo, cX quo ipsae
ristiae Saeramento valde confirmatur. Denim Sacrosancia Synodus Teid. d erevit in SS. Eueharistiae Sacramento, poraela eonsecration , tota n substantiam panis in Corpus Christi, et lotam suhstantiam vini in Sanguin in givs eonis verti Sess. XIII, ean. 23; et Catechismus Romanus. qui ad illius Synodi doeiri nam Exponendam concinnatus suit, tradit Christum Dominiam in Saeram talo non esse e ut magnus . et parvus est, quod ad quantitatem portinet. sed ni stah- stantia est 3 Pars It,e. 4,n. 43.Cs 1.Thom ., Ill, q. I xxvI a. . . . Atqui haee dvo illustri argumento sunt essentiam corporis positam non esse in trina dimensim ne, sive in extensiono. Namque,si tres dimensiones essentiam corporis eonsti luerent, illae ab ista separari numquam possent; at vero, hi res ita se haberet, proseelo in M. Eucharistiae Saeramento nee tres dimensiones panis ot vini rein manere pollgent sino substrantia, nee substantia panis in corpus Christi, non proin ut est quantum, sed prout est substantia, eonverti posset. Ergo ex decreto Synodi Trid. et doetrina cat hismi Romani, qui illud exposuit,essentia eorporis in trinis dimensionibus ponenda non est. αὶ et Ea, quorum forma est ordo, vel composilio, Brin stan rps naturaim, ut sie eorum unitas possit diei unitas naturae 3; c Ir. Genl. , lib. IV, c. 25.
98쪽
COtia verit, atque iri u Diam C luscunt, liquot cmentium corporis ε'X Eo Constitui non posse . quod corpus ex pluribus substantiis Compositis, ceu sui partibus conflatur. ART. H. Vera sententia circa essentiam cory is adstruitur M. Doctores mediae aetatis, si Ochumuiri in poris , CONCOI ditor docuerunt corpus tribus dimensionibus, nempe cxl Sion , natura sua praeditum emo, Sod Corporis o cutiam Dori osse posi-
iam in actuali extensione , sed in exigentia PXtunsionis , Sivo , ut nonnulli aiunt, in extensione rudiculi Quocirca dimensi
DES,EX EOrum Mntentia a Corpore virtute Divitia serui uri queunt
Aod, si hoc fiat, corpus illas sumper exigit. tioque hac exigontia expoliari potest . quiplvi quod, si licci uobis Suhslutilium corpax in sine actuali Pxtestisti no intelligor . Doccssu cui te est, ut illam
v luti aptam ad hanc recipiendum intelligamus. M. Verii uicin huius sententiae dumonstriumuS Sequenti P p
sitione :Essentia cor Poris in m Posita rat, quod est stilutantis com posita ad trinum dimensi Em recipiendum Via. Probatur. Certum est 1' corpus sinu uiua dimensione , scuox tonsione naturalitur esse nou posse: 2' quamviS non Omiam pr prictatos corporis a sola trina dimensione oriuntur, tameti trinum dimotisionem intolligi voluti sun lamentum, ut subicctum omnium proprietatum, Et associi otium, quae in corpor sunt. Quapropter ossentia corporis vel ira actitisti extensione, vol in Migentia cintensionis ponenda cst. Atqui essentia corporis in actuali Oxten-Sione, quemadmodum ostendimus. posita esse timuit. Ergo ipsa in Migentia extensionis consistit. Donari, ut A. Thomas ait , in eo, quod ι rei corporali delietur habere tros dimensiones 3.
55. I xtensionem non actualem. sed radicalem esse, quae e sentiam corporis Constituit confirmatur hoc argumento : Essentia substantiue corpor ac in illa extonsione est reponenda, quae ipsi dumtaxat convenit. Atqui extensio radicialis . non Vem ει-cturalis convenit uni substaratiae Cormiunt, quia EXtensio actu v-lis convenit quoque a cidenti hus, at non radicialis Sive exigentia extensionis, quia accidentia non per se, Sed ratiotio subiecti, in quo sunt, intonsionem exigunt. Ergo extensio radicatis, non Vero actualis essentiam Sulcitantiae corporeae constituit Τ. t Seholasticis hae quoque in eo plau3it Loibnitius; Cf SDI. recti, et Leitre
99쪽
M. Quae cum ita sint , corpus dici potest stibstantia trinum exigens dimensionem.
M. Extonsio, sive quantitas continua , est illa corporis pr Prietas. per quam lysum liabet partes extra partes, atque Pas Communi vinculo colligatas, ita ut unum Per se ossiciant. Quomodo haec proprietas in corpore existat, ex doctrina, quam defendimus, do constitutione corporis haud dissicile est intelligere. Nam si Corpus, Uti Osi risum est, ex materia , veluti principio passivo , t ex forma, voluti ex principio a livo, exurgit, nemo nora Videt a materia pullulare oportem partes,ex quibus corpus Componitur, atque lwr formam partes ita intor se cohaerere , Ut unum per so Essiciant. Et sarae , cum forma sit , ut Cicero ait , quaedam vis, quae materiam pervadit, ipsa eslicit, ut materia colla reat, trinasque dimensiones quantitatis adquirat.
53. At vero fautores Dynamismi , uti alibi adnotavimus, extensionem non nisi pha uom nicam admittunt . Quare ostendi mus contra ipsos SPquont m propositionem :59. Extensio mi Porum est r alis. Probatur. 1. ' Nos corpus non sentimus, nisi prout extonsum, S u quantum est'. Atqui perceptiones corporis esse obiectivas in
Drna nilogia evicimus '. Ergo quantitas , sive extensio corporis obiectiva dicenda eSt.
60.2. 'Quantitas est fundamentum coterorum accidentium cor
poris β , quia quantitas est primum omnium , quae substantiae corporis aὰ venire intelligimus', et quidquid corpori accidero intolligimus, nonnisi prout per partes eXtenditur, Seu p ut est qI-tum, intelligere possumus L Quapmptor, Si extensio, seu quantitas corporis Osset subiectiva, Vel Phaenomenica, Omnes qualitates corporis non aliud , nisi mera assertio animi , vel merum
phaenomeniam dici possent, quia non laret in corporibus aliquid simile illis, immo ne aliquid quid , ex quo ipsarum assectiones
100쪽
in nobis producuntur. Atqui omnes Philosophi, si Id listas, et
Scepticos exceperis, aut omnes qualitates esse obiectivas docent, aut etsi eas vel omnino, vel ex parte tamquam subiectivas admittant, tamen in corporibus aliquid male agnoscunt,ex quo ipsarum assectiones in nobis producuntur. Ergo extentio Corporum , SC-Cundum ipsorum adversariorum principia, obiectiva, ut realis di
61. Controversia , quae circa quantitatem corporis agitatur , utrum nempe corpus in Certum partium numerum, an in infinitum divisibile sit , dirimi potest ex iis, quae statuimus in artiaculo primo Capitis octavi intologiae . ART. ΙΙ. De i enetrabilitate corporis
62. Impenetrabilitas est illa proprietas, qua Omne CO US C tera expellit ab ipso loco, quem occupat. 65. Prop. Omne corρω est in metrabile. Probatur. Substantia corporea ratione quantitatis in partes , quarum una est extra aliam, distribuitur, sive extenditum, quod quidem possibile non est, nisi quaelibet partium aliud, ac coierno, spatium occupet, atque a Spatio, quod occupat, ceteras expellat . Atqui sicut se habet pam corporis ad partem loci , quem coi Pus cupat, ita se habet totum coi Pus ad totum locum; Dam quod- Iibet eo us cst ab omni alio divisum. Ergo, quemadmodum quaelibet pars corporis expellit alias partes cius a parte spatii , quod occupat; ita quodlibet colyus det,et certum spatium sui proprium Cupare, ab eoque reliqua corpora expellere . Confirmatur haec pirapositio ab experientia, ex qua comportum Si nullum CorpuSposse alterius locum occupare, nisi ab co ipsum expoliat. 64. Vt autum notio impenetrabilitatis clarior fiat, haec Obser
sisiendi in corpore esse dicatur. Namque unum corpus impedire non potest, quominus aliud corpus occupet locum ei proprium, nisi quidquam agat. Atqui liaco actio aliquam vim agendi ipsi consentaneam in corpore expostulat. Ergo admittenda ost in Or-Ρore aliqua vis resistondi, cuius gratia lysum est impenetrabile.
teria emersat, quia conVenit corpori ratione quantitatis , tamen formam aliquid conserre ad ipsam essiciendam, quia vis resistendi nonnisi a principio activo repeti potest.