장음표시 사용
101쪽
IN SPIRITUM . e. In stingere. Nemini enim consilium DEI, tum, qui plerosque diutius ad os
nitentiam exspectat, ut tamen Ob unucum peccatum iuste gratiarum fontem claudat. Otissimum tamen diu peccatorem praestolatur divina clementia nec quemvis praesumtionis , desperationis, aut impoenitentiae actum in utroque seculo punit. Cum ipsae hae voces, Ἀο-mina habitum potius , ac chronicum morbum indicent. Quid enim est pra sumtio, nisi voluntatis securitas habenas cupiditati relaxans, remissionem promi tens, etiamsi longo tempore in peccatis nos volutemus, reiiciamusque intus
pulsantem Spiritum S.I Quid desperatio,
obduratio animi, impoenitentia, quam voluntatis affectio poenitendi propositum abiiciens, quod aut spem illius depon
mus, aut animum eidem obstruamus, aut ludium illius negligamus: quae habitum animi fixum, annosam, inveteratamque voluntatis pertinaciam, ac veluti callum designanti
102쪽
logia principiis declaratur Iasema peccati in Spiritum S.
pere8 fidendum iam etiam est, an, 'uar, de divinis tione nostra de peccato in Spiritum ' S. explicatio, systema cum principiis aionear sanae Theologiae conveniat cum nihil proclivius sit, quam hic impingere, noxiae in Theologia opiniones de DEO, ebusque divinis multo plus quam passim existimetur, ad contrahendum petacatum hoc conseranti Quid sanctius, salutarius divinorum attributorum meditationes Attamen sere contingit, ut modum excedendo, nec scite inter se conciliando persectiones DE summas, peccato in Spiritum S sese constringant perversi. Funesta hodie docet experientia, Atheos, meistas potissimum abduci, ut agnitae veritati tam perspicue per lumen rationis, revelationis innotescenti de DEI existentia, providentia resistant quod modum non capiant,
103쪽
IN SPIRITUM . . . Tviant, quomodo infinitae divinae pers etiones in se, operibus naturae, pr videntiae. gratia conspirent infinita Bonitas exempli causa is iustitia quomodo secum consistant, &maxime cum ista in rebus bonorum malorumque mi
II. Doctrina de natura, gratia hic Nec non minimas patitur dissicultatesci quive er η'x'x xores circa has res Varii obtinent, O- Deileiem, vini generi peccati in Spiritum S incautacatum in
tos, impios eXponunt, ut aut nimium ti T
de gratia praesumant, aut desperent, aut eunt. Eius luci mentem claudant, sive intellectui affulgeat, agnin veritat resistendo sive voluntatem assiciat, ei cor ob durando sive alios spectet eam illis invidendo sive ad se pertineat peccatis constrictos in impoenitentia perseVera do. Haec solent in praxi multo tapius Contingere, quam soleant peccato in Spuritum S adscribi, aut pro tali agnosci. Oriuntur autem pessimae mentis, χο dis affectiones ex perversa de divinis persectionibus persuasione, prout sese in operibus naturae, providentiae. 4ratiae exerunt radii Divinitatis, nec recte
104쪽
considerantur atque hinc errores priamum in mente oriuntur, postea etiam voluntatem, lactiones inficiunt, o rumpuntque, ad consummandum e catum in Spiritum S erversias mentes
doctrinae alioquin sanae in transversum agere queunt. Si qui divinam potentiam ut extollant, salutem ab immutabili, absoluto decreto dependere, & iuxta id in tempore absoluta potentia evenire
in animum inducunt, curam vero si
lutis, usumque facultatum suarum, ac mediorum intermittunt prout magis vel in divinam iustitiam, vel misericordiam vergit, ac defigitur consideratio, aut in desperationem , aut praesumtionem trahit. Sic igitur ut ex persuasione de praedestinatione aeterna maxime absoluta ita assiciatur homo fieri potes, dum secum ratiocinatur aut e numero sum electorum, aut non sum si ita, fieri nequit, ut a salute excidaria si non sum, nullo meo Conatu
salutem adipisci potero. Hinc ergo in negotio salutis , cura, sollicitudine deposita qui , ex Dad decreto potenti secundum iustitiam, aut miseriti cordiam conformato aut praesumit.' aut
105쪽
aut desperat, cor obdurat, poenitentiae pus , ac spem deponit, .sibi in animum inducit, quodsi decretum sit dare gratiam, perseverantiam in lem, quantumcunque ita aliquis ob brutuerit , induratus fuerit, fore emolliendum. Addat praeterea perversus CALvINI de certitudine praedestinationis, cinamissibilitate gratiae doctrinam, prout in partem deflexerit animum, peccato in Spiritum S. obstrictus haer bit, omnibus vitiis frena forte laXans. Idem in Iansenismo, quem Vocant, pr
ctico, Rigorismo inquam is ei apposita nimia indulgentia, dici potest, facile in
desperationem, aut praesumtionem abducere: sicque vel erroneae, vel etiam innocuae opiniones praesertim de gratia, praedestinatione, in perversam partem tractae, Concordia attributorum divinorum non retenta, praecipitem agere possunt. III. Haec ergo caute sunt tractanda, Dum aut ne tamen Veritas reticeatur, aut dispen '' 'I dium patiatur, neve in unam partem,tum fi- magis declinando ex altera parte pericu du i in
lum immineat. De spe hic potissimum ei n
astur, aducia in benignum Numen concipi-
106쪽
dςβsi que , inquit, homines periclitantur, sperando, V desperando. ronum est
itaque, ut, dum spem inculcamus infinita divinae misericordiae, in praesumtione: inclinetur mens, aut si iustitia DEI ex aggeratur, in desperationem agatur. Et tamen constat DEUM utrumque, gratiam, benignitatemque suam largitam profundere erga genus humanum, qui vult omnes homines salvos fieri, iuxta ΡΑu Lues Apostolum. Nihilominus fides is experientia nos docet, gratiae thesauros non omnibus proficere, iisque iustis de causis a DEO saepe privari homines, atque in mala omnia, scelera pronos ire, Xcusso omni timore. Saepius in Scripturis divinis funesti huiusmodic, sus consilio uminis tribuuntur: sed sane haec sunt interpretanda, quatenus DEUS permittit, sinitque pravitatem humanam in praeceps abire, non rem vendo illecebrasis irritamenta se, trahendo gratiam indebitam, atque ex iustitia negandam quando tum homo sibi relictus semper in peius ruit. E. quando
107쪽
quando in medicinam, alias tamen etiam in vindictam cedit ista desertio, unde duplex solet distingui. Duplex es, i qui S. o. DAMASCEN Us a), derelictio, est enim derelictio dinen fativa quidem, Meruditiva ad correctionem, salutem,
gloriam Malis vero derelictio es , ubi DEUS omnia au salutem necessaria fecit,
inemendabilis, immedicabilis , metisque infanabilis ex proprio propolio homo e
manet tunc enim truditur in finalem perditionem ut Iudas Aperte S. Doctor haec ita accidere misero peccatori ex proprio proposito dicit sed quaestionem eam non attingit, an divinae gr/tiae lux apud huiusmodi proiectos homines vel penitus extinguatur, vel debiliter saltem luceat. Sed quoad effectum funestum perinde est. Imo magis constringit sc lere, ieccato, quo maiori, diuturniorique gratiae fulgori oculos clauserint. Et licet scripturae incessanter ingeminent DEUM hominibus adesse, iratiae lumen undequaque diffundere saepius t me etiam subtractionem luminis, excaecationem minitatur, & iustitiae vin
108쪽
dicta non minus , quam misericordiae viscera Commemorantur. Est quidem pia, in DE voluntas erga hominum salmtem, sed malitia, & perversitate sistitur, divinaque impellitur iustitia, ut parata divina bonitate omnibus gratiae auxilia non semper impendantur. Potissimum divinam nemesim hic experiuntur , qui saepius abutendo gratia ad licentiam, contemtum Numinis tradi in reprobum sensum meruerunt, quo pacto posteri, ra peccata fiunt poenae praecedentium, neglectus gratiae saepius concessae causa fit iusta eam subtrahendi. Ex homi IV. ro asserto tenendum DEUM num ut nil in mali physici homini immittere, authb 'd. morale permittere, nisi in poenam e
rit Deus, cati, deserendo iusto iudicio hominem, nisi Uu cum prius deseratur. Ouae est constans
S. AUGUsΤINI doctrina atque iure comtraria inter quinque propositiones Ia sENII est proscripta sententia, qua iusti, iniusti excaecati eadem concluduntur
sorte, quod quandoque impossibilia ob defectum gratiae sint praecepta, desitque eis gratia, qua possibilia fiant. Cum in IANfENii libris de iustis aeque, atque e
109쪽
IN PIRITUM s. e. saeaecatis universalis haberetur assertio, alia quando eis deesse gratiam, qua praecepta eius possibilia fiant pars de iustis damnam da est visa, intacta altera. Subtrahitur in poenam peccati gratia, quibus vero datur, secundum gratiam datur, non secundum debitum. Ut autem imputo. tu peccatum deficiente gratia perpetr tum sufficit, quod collata aliquando, ac oblata fuerit gratia, vel cur non detur, causa subsit, ac culpa peccatoris, cui integra manet semper libertas, qua spo
te eligit malum, deestque gratia ipsi
volenti, Hibere ponenti impedime tum , ac illius subtrahendae causam.
Quamvis autem fidelibus justis semper
saltem gratia remota adest orandi, nisi ei obicem ponant, superbe de se praesumentes, nec humiliter gratiam implorantes idem tamen non etiam de peccatoribus praesertim obcaecatis, obduratisque dicitur, ut illis omnibus, α semper aspiret gratiae aura, quam acceptam respuerunt, sese indignos ea reddiderunt. Vult quidem DEUS, ut sese
convertant peccatores a via prava,
mentis caecitatem ac tenebras depellanis
110쪽
sed oculos claudentibus, corque obdurantibus non frustra gratiae suae lumea impertit, quo mens illultretur, actvolumtas moveatur delectatione sancta semper, omni momento, quin unquam , serantur unde obduratio gratiae moblientis subtractionem sequitur, Cuius ipsi peccatores sunt causa, cor duriam cupi. litate, assiduitate peccandi praebe, tes, atque toties affulgenti divinae gratiae resistentes, mentemque laudentes, ac obfirmantes, ut plerumque, qUo malarfuit gratiae vis spreta, eo maiores tenebrae sequantur, si impleta mensura DEUS tandem aliquando deserit. Et ne V. Cum se homo libere talem in st,
V tum proiecerit, atque in eo prava ac lin ii, fatio, ne committat, dubitari nequit, quin imamissio. putentur, etiamsi obduratus, ac impaenitens peccator Tu Xum gratiae non percipiat, quo destitutus morali impotentia, cupiditate,' pravis habitibus, piaque maxime obduratione gravatus n0n queat emergere. Quod autem gratia desit, propriae caecitati, malitiae est tribuendum, cui obnoxii tales homines