장음표시 사용
121쪽
IN SPIRITUM S. C. V. Os ac Spiritus S. dona, peccato in Spiritum S irremissibili. ΑLv1ANusis huc opportune illud IsΑIR explicat: Ecce omnes τυ inem accenditis, vires praebetis summa. In redimini in lucem ignis Msri, Iaminae, quam accendisis. Quod
ita vulgatus habet: Ecce os omne a ceu lentes inem , accincti ammis, am-Bulate in lumine inis vestri, e in fammis, quas succendisse. Ita autem SALVIANus h): Totism namque humanum genus hoc ordine in poenam ruit, quo scriptura memoravit. Primum enim Quem accendit pinea vires inibus prohet pinremosammam in reditur, quam raravit. Quod litur primum sibi θ mo aeternum accendit ineis scilicet cumfrimum peccare incipit. Quando autem Ore lenibus praeber cum utique se catis peccata cumularit. Quando vero ignem aternum introibito quando ira remediabilem iam malarum omnium summam crescentium delictorum nimietate compleverit, scuti Salvator no re ad Im orum principes ait Implete mens G s ram
a Isa L. II. N De gubernatione B L. N. c. g.
122쪽
ros DIsquIsITIO DE EccAΤoram patrum Vestrorum serpentes, progenies Viperarum. Non Iove a plenia tudine peccatorum erant, quibus ipse diacebat Dominus, ut peccata complerent.
Ideo absque dubio , ut quia dimi iam salute non e ssent, implerent iniquitarum
numerum, quo perirent. Unde etiam cum lex zelus peccata mor eorum comple
ta 1se memora Oet, sic locutos e se ad
sanctum Loth fugelos refert: omnes C. Fefellit hic SALVI ANU memoria, qui fata Sodomitarum, Gomorrhaeorum cum Amorrheis confudit sed Amorrheorum Xemplum maxime appositum est. Ρromiserat DEUS ABRAHAMO Gen. XV.
I S. c. Generatione quarta demum reversuram suam progeniem in terram pro 'missam Nec dum enim, addebat DEUS, completa sunt iniquitates morrheorum ad praesens tempus. in longanimitas DE elucescit simul etiam patet, non
Iudaeos tantum, sed alias etiam ante eos gentes eandem esse expertos sortem Undeis formido merito mentes pulsare debet, cinces iere, ne cumulo peccatorum,o gratiarum reiectarum eadem funesta maneat sors citius quemquam pri-
123쪽
IN SPIRITUM . . V. Io privatum, quam integras gentes etiam in lege gratiae, quae utique primum I.-daeis destinata, Mannunciata fueratis nisestissimis signis, operibus Spiritus S. Huic vocationi respondent media qua Cunque salutis quibus hodieque, ac semper DEUS operatur salutem, quae dicuntur Spiritus . opera, ut, qui ea reiicit, in Spiritum S peccet, peremtoria autem est praesertim reiectio doctrinae evangelicae proterve, constanter, per blasphemiani. Quantumvis enim atrocia sunt, quae quis committit, quamdiu media salutis non penitus abiicit, spes superest quamvis iusta formido merito quemvis donis Spiritus S abute
tem illisque mentem obdurantem incessere debeat cum e sententia Theologorum vi pereant, quotquot pereunt, quam hac poenali caecitate, obdur tione mentis, ac impaenitentia.
IX. Ista ratione constat, quomodo Et sic fellis peccatum in Spiritum S. sit, ac dicatur ΤΡx su
1rremillibile, cum tamen, ut qui S in nae iam AususTINUS a , omnipotenti medico nul vita tan .
lus morbus sit insanabilis, nec pecca z A''
124쪽
xo DHQUISITI DE EccAToς to in ut aliquod tam grande existat, quod sp Π μ Ecclesiae clavibus subiectum legitime non
remittatur. Nimirum, ut rem explicat
S. Hori As , corporalis morbus per se sanabilis tum curari non potest, Cum phreneticus non admittit salubria media. Qui sic peccat, humilitatem deprecandia non subit, utri AususTINU a habet,
nec spe veniae, nec timore poena movetur ad poenitentiam. Sed vel praesumtione effertur, vel desperatione deiicitur, o duratque animum,ac cor omnibus salutaribus mediis nec monitis, nec GempliSaliorum trahitur, eorum etiam gratiae invidet, mobstinato animo resistens ve- ritati poenitentiam non admittit, sine qua nullum remittitur peccatum. Quae summa est hominis infelicitas, eum a
summo bono , neque ultimo aVertens.
Quod cum quidem quolibet peccato
mortali fiat, quamat tamen spes reve tendi per poenitentiam, remissionem adest, felicitas desperata non est. Secus contingit in peccato in Spiritum S., quod non remittitur ex Christi sententia, que in hoc seculo, neque in futuro, ut adeo
a Q. L de serm. Domini in monte.
125쪽
adeo homo in hac iam vita aeternum in 'cipiat esse infelix. o quod in via esse desinat, qua ad patriam, felicit
temque aeternam pergimus, sed quod
ipse sibi viam obstruat, & claudat, qua
ad summum bonum, ultimumque finem itur, conversione ad DEUM, consider tione .participatione divinarum pem sectionum qua in hac vita summo bono coniungimur, radiis Divinitatis in opstibus natura , providentiae, gratiae relucentibus, summasque divinas e sectiones manifestantibus, praesertim au . tem in operibus gratiae a nobis considerandis, participandis ad remissionem peccatorum, augmentum gratiae, praemium vitae aeternae. Quamdiu ergo mens erecta in hac luce, ac radiis, DEI misericordiam, iustitiam contemplatur, nec per eXcessum praesumendo, aut per desectium desperando spei mediocritatem deponit, etiamsi per peccatum contingat a fine ultimo deficere , per poenitentiam reditus patet, dum spes in infinitam divinam misericordiam Onitur, nec tamen iustitiae consideratio
abiicitur, ut de divina misericordia inique
126쪽
xi DIsQUISITI DE EccΑToque praesumatur nec X adverso ita infinitae iustitiae inhaereat mens, ut misericordiae nulla amplius ratio habeatur; unde desperationem exsurgere necesse
est, qua spes deponitur reditus ad ultimum finem, summum bonum, quod se ipsum constituit, ac offert nobis DEUS, praemium,is beatitudinem nostram nisi nos ipsos ab hoc incommutabili bono
avertamus, nec aversi per poenitentiam
revertamur ut faciunt in Spiritum S. peccantes radiosDivinitatis nec recte Contemplantes, nec participantes oblatos in operibus gratiae ad felicitatem nobis promissam, non obstante spontanea aVer sione a summo bono per peccatum amis. sam iterum recuperandam si inter spem, metum hinc misericordiam, illinc iustitiam respiciamus, citra praesumti nem, desperationem, salutem p rando,o de peccatis poenitentiam agendo , ne secundum duritium , Mimpo nitens cor thesauriZemus nobis iram in
die irae, O revelationis iusi iudicii DE
qui reddet unicuique secundum opera eius. Quod in hac etiam vita iam Xperium tur, qui peccatum in Spiritum S. com
127쪽
IN SPIRITUM . c. V. IIT summarunt, a fine ultimo aversi, nec
reverti student per poenitentiam ad summum bonum, quo nostra consistit fetu citas in hac vita cognitione, partiacipatione radiorum Divinitatis, in altera contemplatione, & fruitione ipsius Diavinitatis.
. X. Igitur in spe est hic felicitas, quae Torque nobis in regno operibusque gratiae am obdormuplissima est proposita, nisi peccatis nostris scente main atque Contemtu oblatae nobis gratiae eam 'β, . amittamus, quam alias tuto, certo νεζ phaia sperare licet. Nostra ergo bona vel a scindente. la conscientia res agitur, stat , aditaque spes felicitatis nostrae. Unde spei nomine conscientia venit, Wiuxta S. AususTINu i etiam Apostolus pro spe a bonam conscientiam posui tae enim, ait S. Ρater, sperat, qui bonam conjiciemtiam gerit quem vero iuvit mala comscientia, retrahit se a spe est non Misperat nis damnationem. Ut σξ speret
regnum , habeat honam conscientiam. Optime hoc dicitur, si recte cum spe spectetur conscientia. Si enim conscie Q con II ina XXXL
128쪽
II DIsQUISITIO DE EccATOtia sine spe sit, desperatio est, si spes
sine conscientia, praesumtio Coniunge da ergo spes cum conscientia, ut propter spem maxima sit conscientiae cura, .e bonae conscientiae testimonio spes nostra firma sit. Spem enim, inquit laudatus S. Doctor, erit hona consciemtia quomodo mala conscientia tota in
desperatione es, o bona tota in spe.
Quam ob rem conscientia in hac vita iudicis instar est vel absolvens, vel co demnans, ab eaque quoad hanc vitam quies, perturbatio, quoad alteram salus, aut damnatio pendet ut, nisi imfelices esse velimus, rectam cum spe Conscientiam aut gerere, aut amissam recuperare summo studio debeamus, ut nec spes conscientiam, nec conscientia spem ussocet. rimum fit, dum neglecta rectam conscientiam conserVandi, mu dandique cura, intempestiva, .pra sumtuosa spes OVetur, peccata accumulantur, gratiae spernuntur, poenitentia negligitur Alterum contingit, quando praeteritorum criminum conscientia spes abiicitur, ac desperatur, atque adeo in Spiritum S. Peccatur, isterna infelia citas
129쪽
IN PIRITUM . . . II 3citas in hac iam inchoatur vita, in comscientiae tortura, quae est huius vitae imfernus, in altera vita aeternum perdurans arrodens vermis. De quo repetitis
vicibus apud MARcuri Christus dicit O: Ubi vermis eorum non moritur, F ignis non extis itur. In hoc ergo vermis hic conscientiae carnificina distinguitur ab infernali, quod mori adhuc possit, extingui. Quae spes si quem deficiat. ut eos qui peccato in Spiritum S i
remissibili tenentur iam in inserno p siti dicuntur , quando non corripiunt illius stimuli, ardentiaque satanae tela veniam praecludunt secundum duritiam. impoenitens cor Nimirum non DEO immittuntur, ut in memoria r vocata scelerum gravitate ad cor redeat peccator, sed a satana, ut in desper tionem agat, aut Omnem poenitentiae curam supprimat. Quod duplici ratione fit, dispari crudelitate, aut immani cruciatu, aut alto sopore, & veterno dum post quaevis crimina nulli aculei sentium tur, aut ita malum ingruit, minimum avocavit, ut non sentiat morbum aeger,
130쪽
114 IsQUISIΤIO DE EccΑΤΟ nec medicus remedium adhibendum iudiacet,adeoque aegrotum deserat cuiusmodia Babylonem describit HIEREMIA a ravimus Bablonem, F non es curata: derelinquamus eam , Meamus unusqui que in terram suam quoniam perveniti que ad coelos iudicium eius, meleum tum es usque ad nubes. t apud eundem eadem de Israelethpraenunciantur H ea inimici perculis te castatione crudeli: propter multitudinem iniquitatis tuae dura facta sunt peccata tua. Quid clamas super contritione tui insan hilis es dolor tuus propter multitudinem iniqiutatis tua, F propter dura peccata tua feci tibi haec. Adversiis Exempla quidem haec ostendunt se limum rem istam , ac infelix fatum sine exem- statum ob plo non esse; sed quamdiu in hac vita .raesii, sumu. - DEO specialiter revelante,
considera de nemine, quantumvis scelestissimo h tisae divi mine, aliquid statui potest, nec indicia se sectio is S suppetunt aliqua, nec ratio quem num quam pro desperato habendi, nec quispiam de se ita existimare debet, nisi velit