장음표시 사용
91쪽
IN SPIRITUM . c. Im sdivina operatione, sed permissione secum dum duritiam is impoenitens cor hominis fores sibi veniae occludentis, divinae nisericordiae obicem opponentis. Quamvis autem hoc peccatum neque in hoc seculo remittendum sit, nihil tamen inde clavium potestati in Ecclesia relictae quidquam detractum est Fatemur enim nullum esse peccatum , quod Ecclesia non remittat, si modo poenitenti corde eidem subiiciatur, sed hi, de quibus se m est, poenitentiae dono se indignos reddiderunt,is adversus eam animum obfirmarunt, eiusmodi autem frustra remittit Ecclesia peccatum, quando praeclusus poenitentiae, ' animi contritioni aditus, quae est necessario requisita ad remissionem peccatorum conditio. II. Non autem uno modo homo cor su Recens um obdurat adversus divinum poeniten IVtiae in se suscipiendum donum: sed secun eati in Spudum sex illas peccati inSpiritumS species, ritrum S. quas ecclesiastica catechesis distinguit, a. M. explicat. Irimum hoc contingit, cum an in n. nimia usi in divinam bonitatem fiducia, is militia
subsidia salutis usque deque habemus, ata.
abiicimusque omnem iustitiae, & timoris praesum. Dia tione.
92쪽
DEI rationem. Talem nobis iuctor Constitutionum apostolicarum a describit ΑΜΜΟΝΕΜ , filium MANAssIs. Si quis, inquit, Uructa veluti acie rebellis de linquat, tentat' DEUM qitus malos non insectantem huiusmodi enia carebit Leet f. cum ipse dicar Γene mihi sit, amisi in consuetudine cordis mei pravi,
qualis e fit Amon Munas bilius sit
enim sor rura V decepit se Amon ma Ia cogitatione transgressonis, ει dixit: Pater meus a puero multa inique ePit, Uin senectute poenitentia ductus es: numeego ambulabo, prout degiderat anima mea, V postea ad Dominum me convertam. Hunc vero in hoc in altero eculo poenas dedisse, hic morte temporanea, quae ei tempus poenitendi etiam abstulit, illic aeterna, mox subdit scripturari trito delevit eum Dominus DEUS ex terra eius bona, cirruerunt in eum serti eius, Minterfecerunt eum in domo i iis, duos tantum annos gnavit. Vide ad hunc locum COTELERII notam plura afferentem testimonia.
93쪽
IN ΡIRITUM s. c. Iri III. Altero modo praecedenti plane Desperiis contrari cor adversus poenitentiam alii 'Rς claudunt desperatione, vel veniae com sequendae, fel in via salutis progrediem di, ad optatum exitum producendae vitae christia ae Hoc peccati genere Cai poenitentiam a se arcebat itemque proditor IUDA s. me CAIN S. GREGORius ah An non, inquit, in Spiritum a Cain p2ccavit, quando dixit: Maiores iniquitas mea, quam ut veniam, rear Et quia de venia desperavit, Leo dixit: Ecce eiicies me a facie tua. De
quod postea subditur, quod egressu sta
facie Domini. Vides quemadmodum ille, qui in desperationis foveam labitur . facie DEI proiiciatur. Et pisitum S.
tuum ne auferas a me. Attende qualiter pinulat, ne spem veniae pos peccatum mittat. Quis non videt, GREGORIUAE agnoscere desperationem C At in hac etiam vita proiectionem a facie DEI poenae loco habuish Auctor tamen libri de Poenitentia inter opera S AMBROS IIb hoc non sine cumulo mensura peccatorum factum aperte dicit Fidelem, inquit,
a T. III. p. f. soa EL par. Iros.
94쪽
DISQUISITIO DE EccΑToinquit, venia locum tenet non insida comftiso, in iugo es paenitens conscientia, findulgentia remisionem non dubitet si econtrario peccati cumulus er itur, , quod committitur , id negatum quod a facto Cain supra memoravimus, qui dum putavit auisori suo fucinis abuware,s ipsum poena non es permistius exim , ut conscientia in facti atrocitate publica frugiraret ei ex gatione fructum
tentiae. Recenset deinde numeriam petacatorum CAINI, quo veniae se indignum fecit. roditorem IUDA' verus Q nuinus AMBRosius a de poenitentia aDΕΙ miseratione non excludit, si facti sui poenitens fuisset Arbitror, inquit, quod etiam Iudas potuisset tanta sis seratione non excludi a venia, se poenμtentiam non apud Iudaeos, sed apud Chrι sume siset. Ultro hoc largior, sed aio:
desperatione sua IUDAM poenitentiae Obstruxisse locum , ut licet remitti potuerit, remittendum tamen non fuerit. Si enim venia non indignus fuisset Iu Das, divina iustitia, & aequitas ea utique non fraudasset: unde idem S. AMBROSIUS,
95쪽
y alii verba illa Christi ad IuDΑm quod
facis, fac citius, sic sumunt, ut velint, Christum, quae etiam CYRILLI sunt e ba , quod iam inemendabilis tunc esset, eum dimisisse. Misatanas, verba sunt S. AMERostris immis in cor Iudae, Christis recessi ab eo D momentoque e0, quo illam recepit, hunc amist; deisique se scriptum es Et pos buccellam iuir ivit in eum satanas dixit et illi In SUS: itud facis, fac celeritis. Quid itilud, ut, quia introierat in illam satanas, ipse abiret a Chrso. Eiicitur itaque, O excluditur, eoquod iam cum Domino IESU esse non Q Uc AE THEOPHILACTU Cum inquit, neque data hu cella emendaretur, tunc plane fuctus es satanae, F traditus ei ut inemendatilis. Quid clarius, quid expressius dici portuit in nostram sententiam 3 Quod i cem accendit similis sententiae S. CHRY-sos Tomii verbis. Tunc satanas in Livin intravit eius deridens impudentiam; donec in choro fuit, non ausus es ingredi.
sed extrinsecus oppug nabat: pinquam
a L. II de Asm. c. . . I. 99. Q
i, Hom. LXXV. in Io in T. viii p. a 3. E.
96쪽
gregavit, libere demum in illam in siluit. Neque enim tulis cum e sotsne spe emem dationis, decebat adhuc tam intus
Ape tae V. Tertio in Spiritum S pecCant, Jςxi ' i apertae in manifesta veritati, fidei, tibiar' religionis catholicae, aut praecipue donorum Spiritus S repugnant. Posterioris peccati rei fuerunt Iudaei operibus Spiritus S. vilipensis, daemoni tributis, ut supra pluribus prosecuti sumus. Ad priorem censum omnes pertinent illi haeretici, qui agnitae fidei veritati esse gantur, e quibus paucissimi victas Nritati manus praebent. Unde vero a cidere hoc putandum est y Nisi quod pervicacia sua, mobstinatione divina Llustratione se indignos praebent, mentem praecludunt, suisque in erroribus obdurant, quo tandem eXcaecati, videnis: te non videant. Exempla sunt in M, reticis,is persecutoribus Imperatoribus ex libro LAcΤΑΝΤ i de Morte persecu
.... Quartum peccati in Spiritum S.
genus naturam systematis nostri de petacato
97쪽
IN PIRITUM s c. v. . Icato hoc planissime repraesentat, cum nempe obfirmato in peccatis animo perseveratur, nullisque admonitionibus loccus conceditur. Xempli loco HA-κΑo nobis eis potest, cui mors temporanea, laeterna poena in hoc is altero seculo obtigit, tantaque mentis obd ratio adhuc viventem abripuit, ut nullis ostentis monitus resipisceret, ipseque DEUS se indurasse cor HARAONI duceret, non utique Cor induratum essicie do, sed gratiam ab immerente subtrahendo, sine qua animum nunquam,
VI. Quinto in Spiritum S delinquunt, Impoenia qui propositum poenitendi omnino ab tentia cilciunt hoc sive de illa impaenitentia intelligas, qua usque in finem in animi
duritia persistitur, sive ea pro obstinato animi consilio nunquam poenitendi interpreteris, nisi ad explicandi modum a nobis propositum recurras , impinges aut in naturam peccati in Spiritum S., aut in potestatem ecclesiasticam remi tendi peccata. mpoenitentiam enim L nalem peccatum in Spiritum S. solum es.se non pos te, latis a nobis superius produ tum.
98쪽
tum. Unum Vero non poenitendi propositum, si ab eo absistat animus, ionsilium mutet, Ecclesia certe remittere potes, restat igitur, ut de numero, mensura interpretemur, qua DEUS ONnitentiae donum concedit, homo autem impoenitentiae actus accumtilat, sicque paulatim mentem obdurat, gratiarum ubertate se indignum praebet, ut quidem quamdiu in hac vita sit, poenitere possit, non tamen id facturus sit ob impo nitens cor iusto iudicio non emollitum.
Inuidi VII. Eadem est ratio sextae peCcati in fratem Spiritum S. speciei, quae est invidia gra- - tiae fraternae, ac dolor de splendores,
augmento donorum DEI, Virtutumque, quibus aut Ecclesia , aut proximus fulget. I. AUGusTINus aliquando hoc invidiae gratiae fraternae peccatum ad momtem illud esse asseruit, de quo IOANNEsa a dixit E peccatum ad mortem, non pravo diso, ut roget quis libro autem' tractationum tunc peccatum istud ad mortem esse vult, si in hac perversitate finierit quis hanc vitam causam adclit: quod de nemine in hac vita desperam dum sit pro eo autem recte orari de
99쪽
IN PIRITUM s. c. IV. 83 quo non desperetur. Quo nihil certius mihi etiam est; aio enim ignorari ab hominibus, quousque gratiarum suarum abundantia adsit, hinc cum timore,
tremore salutem Operari quemque debere, ne, si diutius divitias bonitatis, patiemtiae, longanimitatis contemserimus, paenitentiae locum non inveniamus, ob animum in malo ita obfirmatum, ut, cum possit emollescere, hoc tamen in poenam futurum non sit. rimus hoc peccatum
CAIN peccavit, ob idque relinqui a DEO meruit, Hesperavit fuit enim duplex in Ai peccatum in Spiritum S. sed hoc radix alterius, fons,is origo ruinae,
desperatae illius salutis, quod fratri inviderit gratas apud DEUM victimas,
unde livore ductus eum occidit, ac maiorem hanc desperando putavit intiquitatem suam, quam ut Veniam merer
tur. Inserius patebit, quotquot tha clesia DEI aliquando caput ereXerunt schismata, ab invidia donorum si instatribus ac Ecclesia ortum habuisse. Contigit tm hoc fere, quo haec scrupsi , tempore deplorandum huius e cati exemplum in Sacerdote quodam, a patriae
100쪽
patriae nostrae huiusce, qui incontinentia abreptus apostata a fide factus , dum extremum Spiritum ageret, desperabumdus consessus est, sibi salutem iam asst qui non amplius integrum non alias ob cassas, quam quae peccati in Spiritum . hanc ipsam, de qua nobis modo sermo est, speciem constituunt: .m quod scorto suo in agone absolutionem flagia tanti denegarit. a. si quod personae cutipiam ad mortem damnatae, quam prius sub spe redimendae vitae a fide catholica adhaeresin pellexerat, dum carnifex insisteret, illaque Sacramentum poenitentiae, absolutionisque peteret, item non Omcesserit.
Peccatum VIII. Patet ergo per singulas peccati bis es' ' in Spiritum species optime omnia
vix ali quadrare, si ad eum modum, quem non quando u- semel iam explicuimus, res transigatur,tii bqu.' non ad unum aliquod peccatum restrinseculo pu gendo, sed cumulum, numerum, niri ipsa mensuram statuendo. Quare quaesitu h. f., ' dignum cum D. Hori complures tum alia Theologi Xistimarunt utrum homo
quom pos possit primo peccare in Spiritum S. quod praeseseia vitute fieri posse dicunt, sed vix com