장음표시 사용
111쪽
IN PIRITUM . . In svirtute, quanta eo maior requireretur, quo est maior obstinatio,is duritia cordis qua nihil obstante legem libere vi lant, novumque reatum culpae, a poenae peccatis suis contrahunt. Nec ad hoc requiritur actualis malitiae advertentia, ut desensiores peccati philosophici Contendunt, ex illustratione, motione gratiae alias enim obduratissimi quique, excaecatissimi homines, qui Omnem promius pietatis sensum ex animo proiecerunt, melioris conditionis forent, quam timorati adhuc homines cum conscie tiae remorsu forte in peccatum prolabe tes, Cum illis pro gradu obdurationis imputatio peccati magis & magis remi teretur, imo si ad summum pertigisset eXcaecatio, penitus culpa impietas caret sic maximum X perversit te summa, malitia sentiret comm dum quod quam sit absurdum, Mi dignum, imo quam elagianum, nemo non videt. Quam ergo asperum vide tur asserere, eiusmodi abiectae spei homines omni privari gratiae inspiratione etiam remotiore, quo mandata implere,.salutem aeternam consequi queant;
112쪽
concedi tamen debet, si gratia aspirare semper dicitur,o perversi nihil advertunt, aut OVentur, tantum graviorem
eorum fieri culpam, desperatiorem causam. Ut adeo, qui contrarium t nent, tenueruntque Sancti atres , iussignes Theologi nihil ab humanitate alienum, ad talium hominum damn tionem aggravandam comparatum afli
ruisse dici possint, nec idcirco libertati aliquid detraxisse, quae utique sicuti cum gratia, ita etiam sine gratia salva manet. Mihi quidem profecto, ait O ΕΤAVIUS, influlfum V absurdum videtur iis hominibus, qui alieni sunt a Chris gratia , liberum inesse voluntatis arbitrium ob id ne are, quod vel boni nihil suscia per phsunt, vel eius saltem boni, quod
natura superat captum ex eoque coLllere determinatam, uni alicui se asilatam voluntatem , ut indifferentiam non habeat. Quid enim non saltem eo ipso habet ancipitem , indisserentemque motionem, quod vel in malis unum qu dem optare potes e pluribus vel cum istis naturalia bona, inhones comparare pM De Opificio DEI. L. IV. . . n. 3.
113쪽
m SPIRITUM S. c. V. 9 rare quod ad electionis, arbitriique suspensionem, hoc es libertatem susscit. Quodsi autem consideremus, defectum ab hominis culpa esse, obicem ponentis gratiae, quivis intelliget, sicut liberi ii non obest, ita hominis culpae penitus adscribi debere, & divinae iustitiae arc
na nos hic revereri debere, non curi sius rimari. Sic enim, cum S AUGUSTIN O optime concluditur, excaecat sc . . ob rat DEUS deserendo, F non adimtando quod occulto iudicio facere potes, iniquo non potes. m. Non vereor dicere, divinam com mom
tuens sapientiam, qua iustitiae rigorem Ixtemperat semper sua bonitate, etiam tr menda ista severitate mitius cum desperatis hisce, obduratis agi quam si praesentanea semper affulgente gratia. non inlato indurationis gelu, contemti Numinis semper eo magis magis rei evaderenti aud secus ac cum illis a cidit, quos DEUS in ipso peccatorum cursu, vel morbo , vel alio fatali casu, qui iudicium rationis praevertit, impr viso, nec relicto poenitentiae spatio, ex
114쪽
hac evocat vita in poenam praecede tium peccatorum. Quibus utique mnem omnino demit gratiam, qua salvi esse possint ut negari non debere videatur, certos dari casus, .circumstantias, in quibus obduratis divina deest gratia, misericordja, quo in melius Convertantur. Oh ratio DEI, inquit S. Ausus Τi Nus a , es nolle miserer non ut at illo irrogetur aliquid, quo B mos deterior,sed tantum,quis melior, non irrogetur. Quod utique intelligi debet de singulari illa obduratione, qua
omnis negatur gratia, cuius non quaevis subtractio potest induratio dici Theologi etiam aliud excogitarunt discrimen d sertionis a gratia, Vel ad praecepta implem da, vel ad remissionem peccatorum obtinendam, ac si prioribus nunquam penitus destituatur induratus, nonnunquam vero posterioribus. Quod quidem ipsum satis est ad sustinendi m peccatum in Spiritum S., quod nec in hac etiam vita r mittatur. Nec obest quod observatio mandatorum sit cum remissione peccatorum coniuncta id enim verissimum est.
115쪽
IN SPIRITUM . . . ssi reipsa efficax gratia operetur observa tiam, non vero si quae dicitur lassiciens, tantum potentiam det operandi. Igitur etsi hic subsistendum existimetur, neque remota haec enitendi e misero statu potentia censeatur neganda, qua posset quis induratus, nisi abuteretur gratia ad Praecepta implenda, etiam ad remissionem peccatorum aspirare id tamen dum negligit, meretur in poenam gratia illa,
ad remissionem peccatorum pertinente, privari post cumulum peccatorum, impletam mensuram reiectarum grati Tum ut adeo irremissibile tunc si1 pe
Catum, quia DEUS Spiritum poenitemtiae negat, atque induratis cor lapideum
zaitis concedit, quod potuerint credere,citque adeo non fuerint omni interiore
Aratia penitus destituti; at non credidisse. Quia DEUS cor lapideum noluit auferre. Obstinatissimis Iudaeis exprobrat S. STEPHANU : Vos semper Spiritui S res iis Tunc enim adhuc per Evangelii praedicationem Iudaei gratias Xperiebantur. quae per momenta is tempora DEUS distribuit, quomodo aequum, oppo G a tunum
116쪽
Eoo DISQUIS I ΤΙ Ο Ε ΕαATotunum iudicat. Atque mitissimi quique Theologi largiuntur , obduratis saltem non omni momento affulgere gratiam. Quae utique cum sit actualis mentis it Iustratio, ac motio Voluntatis, seu inspiratio charitatis, Quomodo, inquit a BELLARMINII , feri potes, ut non sem tiatur in nobis, sis non solum in nobis,
sed etiam a nobis. Quomodo enimvero sentiatur ab eXcaecato, indurato, Cuius inde est denominatio, quod men Caeca, dura haud magis lumen admittat, quam lapis , aut res quaelibet visu carens , lucem non admittens Unde recte S.
ΤΗonas ilis hic utitur comparatione: cui sunt verba illius b), licet quantum les des omnia corpora illaminet, s quod tamen impedimen tum inveniat in aliquo corpore, relinquit illadtenebrosum. Quod
dum fit, utique lux non penetrat, Cor non tangit. Tantum quaestio est, an in poenam tanti contemtus gratiae, etiam lux illa aliquando subtrahatur hoc est, an DEUS, dum deseritur, etiam des atat 3 quod infinitis locis S AUGUSTINUS,
117쪽
IN SPIRITUM . . . or, alii Doctores statuunt. Nec dubitim est, apud DEUM esse statutum peccatori poenitentiae, & conversionis certum tempus, si non, quod converti amplius nequeat, emolliri certe quod fixussit terminus quasi fatalis, quo elapso numquam amplius sit resipisciturus , aut
acturus poenitentiam, ac consequenter nec remisionem adepturus.
In robe in hac hominum fece posi ipsitiva a negativa est distinguenda causa,
voluntas perversa, quae impedimentum sunt isponit divinae gratiae, , ut tandem deia cor c μseratur, meretur dum excaecata mens μ' Iumen divinum non recipit, atque obdurata voluntas pertinaciter malo ii haerens nec minis, nec monitis locum pra
Dei hinc non solum poena peccati est, sed etiam peccatum horrenda in malo, Ilantatis pertinacia ait in tali homine, quod tempore hyemali longius recede te a nobis sole accidere videmus , ut terra gelu constringatur, mobduretur,
Unde friget, obrigescit, ut nihil sit quod emolliat, & liquefaciat absente divinae gratiae sole. Cor durum ipsum est,
118쪽
xo DIsQUISITIO DE EccΑToinquit S. BERNARDus O, quod nec compunctione scinditur, nec pietate mollitur,
nec movetur precibus, minis non cedit,
MPestis duratur, iuratum ad benescia es, ad consilia insitam, inverecundum ad
turpia, impavidum ad pericula, inhumanum ad humana, temerarium ad Loina. Atque ita semper in malum profundius demersum magis a gratia rem
tum fit, eaque indignum sese amplius redhibet, ut mirum non sit, ysi iterum non redeat Theologi quique profundissimi hanc tenent sententiam, Omnes autem eam ab erroris suspicione liberant, licet caute eam praedicandam iure su
deant. Cum enim de nemine in hac vita constare nobis possit status eiuscemodi, nulli etiam maximo peccatori obiici potest, atque spes omnis salutis adimi, nequis desperet quamvis taceri non debeat, quam sit pessimus Xcaecationis, indurationisque status, ut quisquis in eum deiectus sit, .sepultus, aeternam damnationem haud sit effugiturus, nisi ab eo emerserit per divinam gratiam. Hac
M id Laurent. Bggaei de heolog disciplinis Lib. XVIII. I.
119쪽
IN SPIRITUM S. c. v. I 3Ηac ratione desperationis sipraesumti nis Xtrema sunt declinanda gravissima,
irremissibilia in Spiritum S peccata: dum quis dissidit de venia, aut nimium
confidit, post cumulum licet peccato. Tum maXimum, & reiectarum gratiarum mensuram coacervatam cum DEUS quidem omnibus poenitentibus,&ad frugem redeuntibus promiserit veniam, sed non ultra tempus, & modum exspectet, aut promiterit gratiam, imo eam sese ablaturum comminatus sit. Si mihi leg is, funt verba S. Au GusTi Ni a , de libro
fancto, sicut industentiam tibi promissam vis converso, si tibi promissum rasianum diem, disse ad crastinum. Pro ius quando te converteris , dabit sedissum quando, quando es ' Hic sese pe
Cata in Spiritum S produnt, quae speci titer contra DEI honitatem, Meius doma, quibus declinamus a malo is facimus bona , pugnantis abjecta spe s 1utis, divina bonitate nobis facta, obdurato, impoenitenti corde, ut d sperando , aut praesumendo de divina misericordia in seipso, aut eam aliis i vide
120쪽
veniae locum claudendo, arid.m Cum et longanimis, multa eam sub tae misericordiae sit Dominus, nemo trahat exi repente fiat pessimus, plerumque longogonto iusti peccatorum tractu habitu , atque copiosorum gratiae munerum neglectu, despectuque huc tandem pervenitur mitiseriae. exus causarum tum naturalium, cum moralium unum post aliud trahit peccatum, atque praecedentia subsequentium sunt causa peccatorum. Divina
etiam gratia prius neglecta, postea parcius fluit, Miusto iudicio priora posteri
ribus puniuntur peccatis, donec tandem cumulus ille accrescat, & mensura rei ctarum gratiarum , atque habitus, ,eluti altera natura evadat consuetudo pe Candi, ViX, aut nunquam emenda. Quod idcirco monendum, non ut homines desperent, poenitentiae curam obdurati deponant, sed ne praesumtuoso ausu differant, peccata accumulent .vitiosos
habitus magis ac magis implicent; quihus sese exsolvendi extra ordinario opus sit auxilio, eo minus sperando, quo