De peccato in Spiritum S. in hoc et in altera vita irremissibili Accedit paraphrasis cum notis selectis in epistolam D. Pauli ad Hebraeos

141쪽

IN SPIRITUM s. c. V. Iastantum afferre, etiam dum conceditur Sacramentorum fieri participem quod iam Christianis plerumque Xcepti pa cis contingit subito casu , aut violenta obeuntibus morte Utrumque autem ii certum est, laeque formidandum, praecavendumque , ne consuetudine confitendi sine emendatione cum fucata pC nitentia obeundi, aut subitanea morte abrepti sine poenitentia ex hac vita eXeundi periculo nostram aeternam Commi minus salutem iusto iudicio, non sine

misericordia DEO tandem finem fallendi poenitentiam, ciccumulandi peccata faciente. Ne quis in huiusmodi etiam iustis,o severis iudiciis misericordiam abesse putet, quasi differendo, .prolongando vitam ageretur melius Fortasse, inquis, ait S CHRYsosTOMU a , itam vivis mutasset suam. At non illum

tuisset DEUS, s vitam esset mutaturus.

Certe diuturnior vita peccatorum P. gravasset pondus, indultum resipiscet tiae spatium gravior fucatae poenite tiae obstrinxisset sacrilegio, aut peccatuma anapist ad Philipp.

142쪽

xas msQUISIU D recenotum etiam in Spiritum S in abyssum miseriarum detrusisseti

Consententia doctrinae inriscum disciplina omnis aevi usu. . Pugb QVnt hic sim enucleatius ponenda,

aut pedea' χXplicanda e Veteri Theologia torum cu- disciplina leviter a nobis in superioria VlR bus tacta. Curiosius etiam elaboram

phemia in um , ut aliqua in Veteri Theolog1a DEUM. vestigia eius de peccato in spiritum S. opinionis, quam hic stabilimus, indagemus. Ad hunc censum refero, quod saepe tantam in Christi verbis de non mittenda blasphemia in Spiritum S pe spicuitatem agnoverint S. atres, ut si non aliquod tale nominatim determinarint quod tamen fuerunt, qui 1 cerent generali tamen eXpressione X hibuerint. Si S CYPRIANus a r non

posse in Ecclesia et , qui in DEUM d Viquerit,

a L. III testim. . s. p. 8

143쪽

IN SPIRITUM S. c. VI. 127 liquerit, remitti, apertis verbis edixit: affertque in confirmationem suorum Uemborum locos MATTHAEI, MARCI qu rum modo disquirimps sententiam ite que decantatum .Rσ2. HELI dictum. ΡΑsTOR, cuius etiam testimonio superius iam sumus usi, nonnihil distinctius loqui videtur, peccatorumque numerum Liud singulare in ipsum DEUM, Spirutum scilicet Sanctum, peccatum nunciare, Cui nulla sit danda venia a . um cunque pecora vidisti valde lata, Memvltantia, ii sunt, qui in perpetuum a DE discesserunt, Ψ tradiderunt seta sideriis huius seculi se eet non es per paenitentiam regressus ad vitam, quoniam quidem adiecerunt ad reliqua delicta sua, V nomen Domini nefandis infecta tisunt tectis. Huiusmodi homines morti sunt desinati Ne vero aliquis existimet mo tem alterius tantum seculi intelligi, addit aliud genus hominum, ut deliciis quidem, Quoluptatibus sese dederunt, nihil tamen nefandum in Dominum locuti sunt, nec a veritate defecerunt: hos, ait, repositam adhuc habere spem vitae

a Past. L. III. m. 6.

144쪽

vitae in poenitentia. Ergo opinione HER-uae priores illi spem veniae in poenitenta non habenti Antea iam dixerat, aliud genus peccati esse ad desectione, Maliud ad

mortem, ad amborum autem explicati nem ea, quae modo retulimus, edis ruiti S CYRRIANus generatim peccatum Contra DEUM ab Ecclesia remitti non posse statuit, qui tamen ad finem libri de lapsis disserte ait, poenitenti, operanti, Togam ii DIUM lementer ignoscere is in acceptum referre, quidquid pro talibus petierint Martyres, fecerint S

Cerdotes. Ergo poenitentiae conditionem subintellexit CYPRIANUD, quam deesse tunc senti ΗΕRMAs, si cumulo peccatorum blasphemiae in DEUM addantur. Dum vero generalius loquuntur, innuunt peccatum istud in hominum notitia non versari, sed a solo DLO diiudicari noque omnem blasphemiam talem esse, quae non remittatur, sed certum genus, modum, ut id intelligatur, verbis utor S.AUGUSTINI, qui non omni modo, sed eo modo blasphemaverit, ut ei nunquampossitie nosci. Id quod ipsum nostrum asse tum est , quod cum primis HERMAsclarissime

145쪽

IN PIRITUM . . V. Ias clarissime adstruit cumulo peccatorum in DEUM blasphemiam addens, eam utique, qua in peccatis obdurnando, Obstinandoque animum in DEuri ipsum insurgitur praesumtione desperatione, inridia, Verbo, eo omni modo, quo C minus divina misericordia, Miustitia impetitur, Contemnitur, ac blasphematur. II. Quod HERΜm astor non dein Aut per gulari aliquo peccato, sed de perseve. ζ Rm aranti in peccando voluntate dicit, ut pede, uir sit peccatum illud venia indignum con expersis gruitque cum nostra de mensura pecca ni habutorum doctrina, cui venia nunquam ob μtingat, idem ab aliis distinctius est positum S.IACI ANUs, Sicubi, inquit O a consitutam peccmtibus panam probaveris, hoc tenebis, aut in peccatis pers verantibus consitutam, aut libertatem Dm relictam mutandae , s poeniteas, sententiae. Tandem sententiam non si mel repetit. ditoribus Bibliothecae M

ximae Patrum Lugdunensis notam addere visum est, qua mentem huius Sancti Ρatris in sensum catholicum explicarenti putant autem S. Ac IANuri velle reliqua pecc ad p. III conti Tract. Nov. Bibl. P. P.

146쪽

peccata dimitti bonis poenitentibus, non autem blasphemiam in Spiritum S., quia ordinarie, Qui plurimum peccatum

eiusmodi non curatur per eram poenia

tentiam iusto iudicio deserente DEO, ac in sensum reprobum trahente eos, qui ita peccant Qui explicandi modus durior certe nostro est, quamvis in eo Conspiret, DEUM iusto iudicio non semper

poenitentiae donum tribuere, quando ad illam homines mentes suas obstruunt, nec peccandi modum faciunt, quod aut nimiam de DEI clementia fiduciam haheant, aut eandem penitus deponant. Atqui haec est ea peccandi perseVeram tia, haec illa peccata manentia, ut ea vocat S. ACIAIIUD, quae si mensuram divinae patientiae Xcedant, in hoc, altero seculo plectantur. Ρerseverantia. iam peccati in SpiritumS ATHANAsIUs a non uno in loco agnovit, ut tale evadat peccatum, cui neque in hoc, nec altero seculo venia tribuatur. Unum locum hic describemus. Notandum es inquit,

a De comm Essent trium Persenarum.

147쪽

hlasphemansi, id es in blasphemia per

severanti quandoquidem nullum peccatum apud DEUM, peccatum ire

missibile es, si quis sincere, o ut o

portet, respiscat. Ieccatum itaque

liquod seu potius peccandi modus, ut vocat S. AUGUsTINUD, esse debet, qui poenitentiae fontem obstruat, ut sit eiusmodi, quod non remittatur, poenitenti enim nunquam deest venia. maec uniuversim testimonia, quamVis aperte nostram sententiam non praeseserant, illud tamen in ea confirmant, peccati huius

aliquem habitum is diuturnum usum statuendum, si doctrinam de eius venia non Concedanda conciliare placeat cun potestate ecclesiastica remittendi peccata, cumque iusta divinae misericordiae lege. Unde S. AususTINus inductus fuit, ut impoenitentiam finalem pro tali peccato

constitueret, quod maXime perseverans, est peCcatum Talem vero etiam reluquos, quos modo allegavimus , intellexisse perseverantiam peccandi, nec Xeorum scriptis facile quis probaverit, nec fert eorum de hac I doctrina, si per a Omnes

148쪽

ra DISQUISITI DE EccΑTo omnes suas partes spectetur , quod ut perspiciatur, ipsi Auctores adeundi sunti

Ecclesiae

disciplin Id Hanc peccandi perseverantiam Ε 12 i. ' clesia primis seculis non solum periculi

callum ob plenam agnoVit, sed enam Venia iaci duxe V, p. indignam iudicavit, idcirco iis , qui Ihεκ. poenitentiam sani contemserant, cum invit, aut extremo periculo peterent, communiatim o in cationis iacis spes est negata, quod eX'' S CYpR1AN a constat: Poenitentiam, inquit, n0n Ventes , nec dolorem deliactormn suorum toto corde manifesta lamentationis sua proselisione te antesprohibendos omnino censuimus a spe commim icationis, iacis, s iu in 'mitate, a que in pericino coeperint deprecari S. b Aesagosius b), quid de dilatione poenitentiae senserit, perspicue edisserit: Si ut, inquit, semel issuta redintePrantur, ita frequenter ut solvuntur. Eos amtem , qui poenitentiam diffferunt, satis ipse Dominus admonuit dicens: Poenia tentiam a ite, appropinquavit enim Ggnum caelorum Nescimus qua hora

a Ep. LII. p. 166. M L. II. de Poenit. c. XI. p. 38

149쪽

IN SPIRIΤUM . . V. 133 fur veniat, nescimus an proxima nocte a nobis reposcatur anima sitam

post culpam statim de paraddiso DEUS eiecit, non disulit, sed satim separavit

a deliciis, ut ageret paenitentiam, satim tunicam sivit pelliceam, non sericam Uc. Tempore INNOCENTI I. severa illa disciplina passim obsoleverat, qua iis poenitentiae reconciliatio est negata, qui in peccatis per vitam impliciti in momtis periculo eandem flagitabant. Quamvis INNOCENT Ius dicere videatur solum communionis gratiam non concessam, enitentiam vero datam , disceptant tamen inter se eruditi, an communionis nomine ecclesiastica per reconcili tionem , an vero Eucharistica perco

pus Domini sit intelligenda. Non est fori nostri hanc componere litem, ego verba INNocENTII a hic recitabo, lectori libertate iudicandi relicta. urem tum es, mi de his observari oporteat, ut os baptismum omni tempore incontinentiae, voluptatibus dediti, in emtremo ne vitae suae poenitentium smul,

reconciliationem communionis v

I 3 scunt:

a INNoc. I. p. III. c. a. ad LXUPERIUM.

150쪽

poserior interveniente misericordia melinatio em nam consuetudo prior Gnuit, ut concederetur eas poenitentia, sed commmio ne aretur: noem cum illis temtoribus crebrae persecutiones e sent, ne communionis conces facilitas homines de reconciliatione securos non revocaret ala ι, ne ala merito communio es, comee a poenitentia, ne totum penitus neχ retur duriorem remissionem fecit temporis ratio sed postquam Dominus

se pacem Res iis suis reddidit , iam

depulso terrore communionem dare axeuntibus placuit. Ex hac antiqua praxi coniici potest, antiquos peccatorum nimiam accumulationem venia indignam aliquando existimasse, aut dubitasse saltem iis poenitentiae afferre donum, qui tamdiu illud contemserant: Quia, ut inquit S CYPRIANus a . rogare illas non delicti paenitentia, sed mortis uetemtis admonitio compellit nec dinus es in morte capere solatium, qui se non com-tavit 6se moriturum. Huc facit, quot superius ex constitutionibus apostolicis

Q p. LII. P. Is S