De peccato in Spiritum S. in hoc et in altera vita irremissibili Accedit paraphrasis cum notis selectis in epistolam D. Pauli ad Hebraeos

161쪽

IN SPIRITUM S. c. VI. I sVIII. Quamvis autem accidere possit, Dum ut unico aliquo actu peccator talem se S

in statum proiiciat, ut gratia DE in zm a

dignum, aut ineptum se redhibeat, potissi Lixψmum tamen cumulus, mensura, nu qjζ' meruSque peccatorum, nemini nisi DEOcendui notus existit, de quo Theologi in pul mensiu-

pitis, verbi divini ministri in ambonibus, T. '

consessarii in conscientiae tribunali frequenter pronunciant, monentque, atque impens hortantur peccatores, qui a peccandi consuetudines desistere strectant, ne divitias bonitatis DEI, patientiae longanimitatis conten nrat, ne mensuram impleant peccatorum suorum, ne praetereant tempus visitationis, ne secundum duritiam suam, impaenitens cor thesaurigent sibi iram, ne oculos divino lumini, aures Spiritus S inspirationibus, monitionibusque cor motrici gratiae claudant, ne tempus pC nitentiae differant, ne spem veniae abiiciendo vitiis se dedant, ne loquenti in se Numini repugnent, ne, quando Vocem Domini audierint, obdurent corda, ne perspectae, manifestaeque contrarientur verti

162쪽

veritati, ne, dum invidiae stimulis erga proXimi do Mi,is gratiam agitantur, se eiusdem indignos reddant, neve in seipsis Spiritum S. Xtinguant, ne tardent Converti l Dominum, is differant de die in diem subito enim veniet ira DEI, in tempore vindictae disperdet peccatores. Ne si in aliquo frum, peccatores cor malum increduliisuis discedendi a DEO vivo, sed adhortamini vosmetipsos persisPulos dies, donec, o DI Ecognominatur, ut non obduretur quis ex Vobis fallaciapeccati a Haec sunt PAULI ad Hebr. verbi, qui in eo tum erant, ut mensura patrum uorum, ipsorume que impleretur, quae sunt omnibus illis accommodata, qui ad similem miseriam properant. Quare ad eundem Iudaeoruna, ac similium reproborum hominum statum pertinent, quae Apostolus eadem

ad Hebraeos epistola dicit Impo sibile eseos , qui semelsunt illuminati, usaverunt etiam donum coeles , O particia

te fucti sunt Spiritus Sancti, uisad

risu nihilominus ouum DEI verbum,

163쪽

IN SPIRITUM s. c. I. 4

virtutesque seculi venturi, N prolapsi

sunt, rursus renovari ad paenitentiam. Multa hic consequenter ponit AULUS, quo tandem impossibile apud homines

evadat renovari ad poenitentiam. An non mensura reiectorum donorum coelestium est, unde tandem proiici merueruntes 'daei, iique omnes merentur , qui mentem suam Spiritui . occludunt Qui eiusmodi sunt , filii diffidentiae sunt. De nemine, inquit S. THOMA a), G sperandum est in hac vita, conisiderata omnipotentia, misericordia DEI: sed considerata conditione peccati dicuntur aliquislii di entiae, ut habetur ad Eph. a. Atqui haec mea de peccato in Spiritum I doctrina est, quod modo aliquo

commissum, neque in hoc, nec altero seculo sit remittendum, cum in hac viata poenae loco sit aut mors accelerata, aut mentis obstinatio, uberiorisque gratiae detractio, sine qua nunquam ad frugem est rediturus peccator, nec remittetur peccatum. Namque, ut laudatus ii

a 2, 2. q. 4. R. 3 ad 1.

164쪽

x48 IsQUISITI DE Ecenone quidem semper in hac vita vertibile tamen quandoque abiicit ase id, per quod Verti potes ad bonum, quantum in ipso est. Unde ex parte sua peccatum es imremissibile, licet DEUS remittere posit.

Communi sensi , rationeque,

humanis exemplis istenditur, hominem non impune peccatorum numerum accumulare, gratiaque abutti

ensio fui non persuasum sit, facilius se unius saeptu alicuius delicti veniam o eCuim

rum, quam si nullum delinquendi finem

reiecta di faciat nihil magis ἐυκγε- ac gratioso- Num. rum hominum animum offendit, quam aVersum si in ingratos beneficia profundant, si reddunti despicatui habeantur; qui cuipiam bene consulit, .consilium abiicitur , facile deinceps consultor a consilio dando absterretur, praesertim si non semel ac iterum, sed centies id fiat, nec loCum inveniat. Qui, dum beneficium Κα-

165쪽

IN SPIRITUM . . VII. I stur, illud detrectat, eique manus Claudit, indignum se reddit, cui iterato offeratur quid si saepius oblatum sit, nec acceptetur 3 Quo maiora , 4-pliora sunt beneficia, eo graviore Ome sione vilipenduntur , negligunturque. Quo magis dispar est dantis a recusante conditio, eo deterius est crimen comtemtus ii pluribus nominibus, ac titulis obstrictus est hic illi, quo arctius

mancipatus, eo inexcusabilior culpa. Quo minus beneficium est debitum, tam to eius repulsa est indignior. Quis enimvero minus obligatus, cuius magis gratuita est gratia, quam creatoris in cre

turam 3 Quis ab homine promtius o sequium requirit, quam DEUS , cui quidquid est, homo in acceptis refert ΤQuid si in bonum hominis cedat obsequium 3 si eius causa requiratur, & non praestetur 3 Quid perversius, hominem DEO supremo Domino obsistere acu fragari in proprio salutis suae negotio, quorsum ipse homo suis viribus pertingere nequit eaque aspernari auXilia, quia bus eniti possit, idque saepius non Per

166쪽

annos,is dies, sed OraS, ac momenta Ipsius beneficii gratiaeque summa necessitas Xposceret, ut ardentissimis precibus flagitaremus, minimo studio, desiderioque praestolaremur: nos, dum offertur, in eo acceptando segne sumus, manus, ac sinum occludimus, terga obvertimus. Nec subit cogitatio aliquanq do irritandum fore divinum Numen, atque eius voluntatem revocandam a studio collocandi in ingratos beneficia, dum sua non interest ea concedere, hominis Vero maXimopere. rofecto modum aliquando ponet divinae munificentiae aspe natio, ac despicientia divinorum munerum Est quidem summus DΕΙ erga nos amor, cura minima felicitatis nostrae: sed nostram etiam requirit operam, , ut S. Au GUsΤINus ait, qui fecit te suete, non salvabit te sine te araeit, stram voluntatem, incendit studium, iuvat conatum, robur dat operi, ne i

mei sine nobis Gunctis nobiscum agit viribus, ac vires etiam largitur, sucCollataque, trahit, sed spontaneos ducit, non invitos impellit, ac cogit. Vo tarie

167쪽

IN SPIRITUM s. e. VII. III enim genuit nos verbo veritatis, ut usinitium assiquod creaturae eius a). Idcirco velle dat DEUS, ut voluntate nostra, suaque gratia operemur. Neque suasionubus tantum, monitis, ac consiliis, ut homines solent, adest, sed intus emolutiens cordis duritiem , voluntatis emvicaciam. Ain vero, si toties divinum a iiciatur consilium, adversus illud obstunetur animus, statim ad maligna redeatur studia, atque etiam contra eum delicta, peccata accumulentur , neque ullus delinquendi fiat modus, a mensura quidni DEUS gratiarum modum

ponet, ac mensuram, dum harum nutilus speratur fructus, contingetque istiusmodi, quod ficu aridae evangelicae, aut servo talentum, seu nam suam negligenti, accedente praesertim criminum Cumulo, numeroque, quibus se magis. magisque ineptum homo reddit aspirantis Numinis gratiae aura , quae mentem eXcaecant, voluntatem obdurant in malo, in desperationem hominem agunt, aut e contra proiectum in omnem licentiam

faciunt, Eo in iustam criminum pem mittente vindictam Τ

168쪽

Voluntatis II. Quid si deinde corruptae naturae hvmδ' nostrae, atque in malum pronae conditio iii attendatur , cui nisi identidem divinaerumque gratiae, auxiliique praesto sint suppetiae, consuetu semper in peius fertur quo profu

lum ob Mius ruit, O lmcilius resurgit. 1res ductum surgendi debiliores evadunt, dum con-

- s. h. tra mali cupiditas crescit, natura ad

tur malum suapte proclivis vitiis assuesciti Quantae vero molis sit inveteratam consuetudinem Xuere quis ignorat Ν cessum foret, D E Um multo essic cioribus subsidiis adesse, quam ante scelerum cumulum , ante contractam malam consuetudinem quorum tamen iam indignior, immerentiorque longe aest homo, postquam quis vitiis frena laxavit, atque in omnem licentiam praeceps proruit postquam malum imvalescere, corroborari, altasque radi-Ces capere non tantum segnities, incuriaque sivit, permisitque , verum etiam1tudiose, malitioseque praebuit Causam. Quam dissiculter voluntas ita affecta inclinanda sit, ut serio eae res displiceant, quae iam tantopere placent, quibusque intime

169쪽

IN PIRIT s. c. VII. 1 3 intime delectatur, facile coniicitur quod

tamen summe necessarium ad dignos poenitentiae fructus edendos. Quantae si turum sit operae, nemo non videt, vitiis assuetam naturam corrigere, in ordinem redigere, a mala consuetudine deflectere. Cito ita rebus se habentibus callum o ducit perversus animus, ut vel animum despondeat, desperetque, vel salutis c ram omnem deponat, aut praesumtione nunquam defuturae divinae misericordiae

de die in diem differat quid aliud tali homini exspectandum sit, quam Vang lico illi servo ah, qui moram faciente Domino coepit percutere conserVos suos, manducare, libere cum ebriosis V niet, aeternae Veritatis recito verba b Dominus servi illius in die, qua non sp rat, hora, qua inorat, dividet eum, partemque eius ponet cum Θpocriatis illic erit fetus, fridor dentium. Eshnt vires divinae gratiae, quibus ad officium revocaretur, qui eiusmodi est, s VO-

a Matth. XXIV. 44.

170쪽

voluntas a mala consuetudine ad frugem reduceretur, sed homo se immerentem reddidid cum aspiraret, neglexit tempus acceptabile,dies salutis. Non est taratandum converti ad Dominum , nec differendum de die in diem, ne subito veniat ira Discamus Cum timore, tremore salutem nostram Operari, ignotus est numerus, mensura, ignotum divini Iudicis peremtorium decretum, ignotum ΕΙ vindicis consilium uuam secretus es, olim inquiebat S. AUGUSΤΙ- Nus a in simili causa, qua DEUS pem mittit errare in vindictam reiectae , aut

spretae gratiae, habitans in excelses insontio , DEUS solus a nus spar eris poenales caecitates super isticitas cupidit tes. Et alibi b): si es enim peccati poena iusissima, ut amittat quisque, quo hene uti noluit, eum sne ulla posset dii cultate , s vellet id es autem , ut qui sciens recte non facit, amittat scire quod rectum N qui recte facere cum posset, nisui, amittat posse cum velit.