장음표시 사용
41쪽
IN SPIRITUM . I. asTHRuri comparatio instituatur pecca tum inter in Filium hominis, rapuritum S atque prius remittendum, post rius non remittendum pronuncietur, de impoenitentia finali Evangelii contextus intelligi nequit neque enim peccati in Filium , si quis eius haud poenitens moreretur, remissionem facilius quis Consequeretur, quam peccati in Spiriatum .
X. BELLARMINus a cum aliis non Aut impaucis pro peccato in Spiritum S. habet pugn-xi
veritatem cognitam, manifestatam e gnitae verumalitia improbare, Manquam daemo fuis,
niacam detestabilem calumniari h yς.
Ρro confirmatione suae opinionis pro aser magnum S. Ρ. numerum , qui peccatum in Spiritum S in eo posuerunt, quod Iudaei aperta Spiritus . opera daemoni attribuerint, quae est veritatis agnitae impugnatio. Prosecto ex ΚΡΡ haud exiguo numero pro hac se tentia faciunt, qui haereticorum obstin tam veritatis christianae impugnationem pro peccato in Spiritum statuunt, aut apostasiam a vera religione. Inaer quos
42쪽
Iudai, inquit, Patris opera per Filii videntes , Beelzebubi ea adscripsere,
Ariani vero haec ipsa cum cernunt opera, Dominum ea dentem creatis rebus amnumerarit, aiuntque ex non exsantihus
ipsum isse V non fui De antequam feret Uc subdit: b tam illis, quam sis nullam fore supplicii huic agitio debiti
remissionem Dominus declaravit. S. etiam AMBRosius haereticos,is schismaticos in numero peccantium in Spiritum S.Collocat Eos quoque, inquit c), 1serit Christuc diabolico uti Spiritu, qui
separant Ecclesam Dei ut omnium temporum haereticos, V schismaticos com-srehenderet, ilibu industendum ne at. S. Ausus TiΝus itidem haereticos inter peccantes in Spiritum S. collocat, quo loco impoenitentiam peccatum hoc t tuit, ut adeo tunc eos tale peccatum Consummare credere putandus sit, quam do ad mortem usque sua in perversitate sistunt Quomodo etiam S. MAXIN Us
43쪽
x SPIRITUM s. c. I. 27 incredulitatem peccatum in Spiritum S. constituit, ut in Catena Nicetae rese
tur. Is hemia in Spiritum , verba illius sunt, si incredulitas non habensabum pro remisone excusationem, nisfidelis fui, neque hic, neque in futuro incredulitatis, se in fidelitatis peccatum
remittitur. Haud equidem abnuimus, climen, si veritas agnoscatur, nec susciapiatur, ad peccata in Spiritum S revocari, atque adeo cipsam incredulitatem, fideique impugnationem quodammodo huc reduci: cum cclesia etiam innumero peccatorum in Spiritum S. verutatis agnitae impugnationem collocet.
sed non solam quinque etenim alias singulares peccatorum species addit a
sensu autem, doctrina communi Ecclesiae recedere piaculum sit non serendum, quare miror BELLARMi Nuri solam veritatis agnitae manifestatae oppugnationem peccatum in Spiritum S. Constituere, ceteris Xelusis.
XI. Quamobrem nobis religioni du tum ne
ceremus ab eoruin opinione recedere, x ea tanqui cum D THori peccatum in Spiri Spilitum tum S. ex certa malitia, atque ut auctor S X
44쪽
ex senten Constitutionum apostolicarum habet, ω AcoiL M, CEDRENUs, Meoetius Η sibilis. ARTOLUS, παρατάξως dedita opera, V oblinatione factum, statuunt: non quidem malitia quadam generali, sed tali, qua divina Spiritus S in homine operantis beneficia, & fructus eluduntur, depellunturqtie unde sex in catechismis distincta emergunt peccati in Spiritum S genera : Impoenitentia, desperatio, obfirmatio anini in malo, exploratae veritati contradictio, de bonitate DEI. praesumtio, qua in peccatum animamur, invidentia charitatis. yoniam vero omnia ista, si ut facta quaedam singularia spectentur , quando ab hominibus Perpetrantur , poenitentibus ab Ecclesia
remitti solent, nos vero eam vim scrupturae inserre reformidemus , ut quae prorsus non fore remittenda pronunciat,
ea ad solam remissionis difficultatem redigamusci circumspiciendum, fatagendumque, ut ab Ecclesia agnitae peccati in Spiritum S. species retineantur, demonstretur vero ratio, quando eae veniae opertes reddantur. Antequam tamen hoc aggrediamur, quem remissionis ni dum
45쪽
Theologi quique in his peccatis
stabiliverint indagandum est, ne temere aliquid suscepisse videamur, & ordine singula prosequamur.
misiunis peccati in Spiritum S. discutiuntur.
Sunt, qui respiciendo praecise ad Iu midam daeorum lacta, dictaque contra Chri ορος. Istum hominem non pro uno agni hominis tum, ita venialia censent, ut de eo nul- Σ''m inti poena repetenda sit, secus de blas L 2. phemia illa, qua opera Spiritus . in fetum M. Christo daemoni tribuebanta mancipi tuuntinionem sequitur ex polterioris aetatis interpretibus alphonfvs TosTATUs. Ghet et intelligi, inquit, , quod blas aphemia dicta contra Chrisum, in quan tum putabatur purus homo, remittitur, scilicet etiam sine paenitentia eoquod non reputatur peccatum, quia potes esse ex ignorantia, illa tamen, quae erat contra Spim
46쪽
3 DISQUISITI DE EccΑ Spiritum . id es contra Deitatem Ois reminitur, scilicet e poenitentia. Adi
ipsum auctorem graviter ea tractantem. S. ATHAN Asius a eandem remissibilis, irremissibilisque peccati notionem stabulit, si revera sit auctor libri de communi Patris, Filii, Spiritus S essentia. Im
L inquit, qui semper in DE UV endunt, duplicis adversus Chrisum Dis
phemiae rei sunt quorum alii in carnem impingunt, hoc es in Filium hominis, eum prophetam non DEUM exsimamus, quibus veniam dedit, id enim initium erat praedicationis, crim nondum capax erat mundus, ut DEUM illum glie creti et qui homo apparebat. Idem velle uidetur uorsus contumelias , qua, irrogabantur Chrso, quatenus 9 Curr hat sensebus merus homo censebatur,
quasi veniales videri posse prae inexpiabili furore earum, quae Chrisum pro ΕΟ renitum violare nihilominus perkebant.
Nisi comparationem tantum veniae n- petrandae instituere videatur,o venialestremissibili opponere. Sed nemo dia' stinctius, a De comm ess patris c. T. II p. 2 6. B. H Cat in Marci p. 74.
47쪽
IN SPIRITUM s. c. II. 3 Estinctius , magisque perspicue veniale peccatum Iudaeorum in Filium constituit
quam THEOPHIL ACTUS ). Vitando, inquit, Iudaei Dominum idermit edentem, bipevtem, ac versantem cum
publicauiis , F meretricibus , aliaque omnia more Filii hominum facientem, eumque posea calumniati sunt tanqDam edacem vini potorem in hoc erant venia fili, neque poenitentia super hoe
ab eis exigetur videntur enim non sine ratione ostiendi. Eadem repetit in capud XII. Lucre. Quam sententiam periaculosam , atque blasphemiae proximam Pronunciat UICER Us suo in The-Jauro eclem P0 quae omnium optianae, difficultatibus cmibusvis satisfacit, sed illud incommodum habet, quod re' ceptae omnium temporum Opinioni contrarietur , ut ipse ABULENsa b eius alsbrior haud dissitetur. Nec satis cum MATTAR teXtu componi potest, quo omnis blasphemia, ieccatum remittendum dicitur, in Spiritum autem blasphenaia non Quo in loco ceterae blasphe
48쪽
miae, ieccata ex adverso blasphemiae Spiritus ponuntur, illa non haec remita tenda asseritur; neque omnis blasphemia, peccatum veniale est, nisi velis haec ad solum Iudaeorum peccatum ferre, quo se contra Christum obstrinxerunt. 4robe autem est distinguendus significatus, quem veteres recentiores voci venialis attribuunt. Irobe etiam notandum, quomodo in praesenti mat ria veniale peccatum non veniali opponant an non pro eodem habeatur, ac
remissibile, irremissibile in hoc adhuc seculo. Quo sensu ad litteram, Wad rigorem Christi de blasphemia in Spiritum S. sententiam praesesertis test . Communissima eorum est opina
diffieilio inter blasphemiam in Filium, risque Spiritum S. facilioris, dissiciliorisque re- ,εh di ussoriis discrimen ponunt. Roae iussse imε cum aliis in ΑΤΤΗ. hebraisinum esse ponunti contendit, Hucset, sudio et, non, ut ait, quod prius membrum ut meu
sed quod oseudere velint, quodposerius ponitur, risu esse dissiciatus. Sensum ergo esse vult facilius esse quidquid
O GROT. Annot in cap. XII. II.
49쪽
criminum unquam patrari possit atque
rideo calumnias etiam omnes, quae in criminibus primum facile locum obtinent, remitti, quam ut ea remittatur calumnia , quae adversus Spiritum DEI committitur. Sed locus , quem GRO-πIus citat ad hebraismum talem hic loci demonstrandum, pari dissicultate I Dorat est autem ex primo Regum, ubi HELI , Si peccaverit, inquit O in tu mirum, placari ei poterit DEUS; sam tem in Dominum peccaverit, quis orabit iro eo S. CHRYsosTorius nullum aliud remissionis discrimen agnoscit inter tramque blasphemiam, dicique asserit, crimen istud irremissibile, quo significaretur, multo minus hoc esse ignoscibile, a veniale VIGTOR Antiochenus simia Iem limitationem huius loci fingit, ut1olum dissiciliorem Spiritus blasphemiam voluerit innuere Christus, quam ea sit in Filium hominis. Hic se loquitur, i quit b , non quas aut contumeliam Miirrogatam eondonari iam, Mimpunitam fore pronuncia, aut bilis insibus in
a x. Reg. II ae. M at in Marc. c. III. P. 7
50쪽
Spiritum S. Deum paenitentia, s olu rint nul n relinquat. Verum Boctam
tum fgnificat, i ut comparatio inter eontumeliam Iibi ut homini mero, qualis tunc apparebat, illatam Filaobemiam in S. Spiriture hanc longo intervalla esse
graviorem. S. ΗΟΜΑ a), cum sibi locum MATTHAEI obiecisset de nona mittenda Spiritus S. blasphemia, aut intelligi debere pertendit impaenitentiam finalem , Vel si intesilaturi, inquit inrelponsione ad tertium, per blasphemiam Spiritus S peccatum , quod si ex certa malitia, te etia ipsa blasphemia Spiritus S. dicitur non remitti, Dilicet de s cili. Veluti tamen diffidens huic suae responsioni, alias addit: i od tale petacatum non habet in se causam excus tionis, vel quia pro tali peccato punitur aliquis, M in hoc seculo, in futuro.
Verum sine aperta verborum detorsione haec explicatio admitti nequit, cum tres Evangeliitae eodem modo de hac re
pronuncient, ut tale peccatum veniae, remissionis expers sit, nescio an non imuit sententia talis effingatur Xplicatim nis