Apologia pro christiana religione qua a r.p. Philippo Guadagnolo Malleanensi, clericorum Regul. Minorum s. theologiae & arabicae linguae professore, respondetur ad obiectiones Ahmed filii Zin Alabedin, Persae Asphahensis, contentas in libro inscripto

발행: 1631년

분량: 700페이지

출처: archive.org

분류: 유대인

321쪽

non adhu statuim annum cedistibine cogi utiMnet osa tconsanguinearum: uxorum mnititudo, interminata Mahomevi. libido , cui liceret omnes consectientes , de de ili morentes prostituere :& caeterasere innumera, quaei eos libros, Alal A num praesertim, legenti passim occiarunt . tam turpia sunt,3 ut sere nece ario honesta etiam corda inde sordescantin mund obsurdescanx aures. im nil V. ἰ Quis honestus & verecundus non erubescet,dum audit At choranum capite primo pagina mihi 33. sic loquentenia, . in dii: υ , ut in o

quocumque alio modo. . l

Cuius honesti viri aures non offenduntur,dum audit. Alcla vanum eodem capite primo,paulopost praedicta praecipientena, ut non liceat, uxorem tertio dimis lain ad suum virum reuem ilnec etiam ipsis conuenientibus,nisi prius cum altero viro commissicuerit. i. V i l ι

Hest . Eis1 demiserit eam scilicet uxoret , de qua loquitur non licebit deinceps et scilicet qus dimiserat eam ) nisse com

. Cuius vere udi sensus non obstupescet,librum Assimail de

Idest. Et ex Atinat eius, seu lege eius, istpax: habetur quod

322쪽

ipse eommiseret se Coribus Iris intra spatium inius hora, ctri

essent undecim Uxores. Quis non exhorrescet Mahometi libidinem, audiens librum Agar de Mahometo narrantem, ab eo, viro iam persectae aeta tis supra trigesimum annum, puellam quandam nomine Alamadhuc septennem aut octonnem misse oppressana 3 Quis non exhorreat turpissimam Mahometi gloriationem, , di m iactat,se quadraginta etiam hominum veneream potentia superare laen de quibus gloriatur Mahometusti Quis legens Alchoranum non stupeat,videns,quantus sit in turpibus p Nunc de menstritosis mine de coniugatis, nunc de viduis, nunc de puellis; nune de coniugio,nunc de copula,d eius modo, de qualitate, de situ, de tempore , & de uniuersis quae ad eam pertineut tam itidi uiduanter disserens: ita ut numquam aut vix de ea re clptum sermonem finiat, aut si finierit mox resumat.&ubi non licetperextensum , saltem aliqua industria intermisceat. vi Mahometi animus, quo plenus erat.

Sed quod Alchoranus,Alchorani gilasse,alijque Mahomcdaia norim libri, Ma medici paradisi gloriam explicantes , assi Irimi cuius certe vel mediocris honestatis lingua audebit proferre; vel sine erubescentia quamuis non erubescant paginae valeat recensere calamus: De eo quod effinaunt in fimia a vita , ad delectationis plenitudinem, S protentionem turpissima , illius beatitudinis per Mahometum effetae - ' At de his sileantur plura: ne turpitudinum virus per aures sesum in t tum excrescat , quo sensus omnes persendens corda etiam pertingat, & anima: Visam insciat. Suffciat tan tum aures ostendisse, ut mens a Mahometo decepta discrimen situm animaduertat Iam ad sta transeamus, ne tantum n asperuadat animos . . tibi hi I. 81 Oni

323쪽

fra.

S Equitur. Permanens insculumse si Hoc etiam repetit psalmo II o. Fidelia omnia mandata eius cons alia infaculumsaeculi. Quia scilicet, inter caetera , durationcm &stabilitatein quandam habet diuina lex . Vt quemadmodum eius causa , quae cst diuinus intellectus & divina voluntas; Π aeterna, stabilis, S immutabilis est ; ita etiam diuina lex suae causae stabilitatem di immutabilitatem prae ferat. Hanc diuinae legis conditionem pluribus in locis satetur Alcholanus, praesertim c.De Creaure. circae finem,pag. mihi qI P.

a adicta aut s

Idest. Et non inueniens in lege Dei mutationem, ct nequaquam mvenies in lege Dei retraelationem, Et cap. De Iona. seu is V pag. mihi χοῖ.

Nest. Non es retractatis in verbis Dei. Quare nulli dubium est, Dei legem semper eamdem, stabilem , firmam, & immo-

Sed dissicultatam iacit diuersitas legum, Natur, , scriptae per Moysen, di Euangelicae per Christum: quae leges diuersae

Verum si res benὸ perspiciatur , claia patebit, unam dc

324쪽

leae

eamdem suisse legem ab initio intentam ; diuersitatem autem legis Moysi,per accidens, non per se S primo , . fuisse institutam , sed tamquam medium ad legem Euangelicam, qua perficitur lex naturae. Pro cuius probatione sussicit tantum in memoriam reuocare primam hominis conditionem, quando a Deo creatus e st, eiusque menti lex naturalis indita, per lumen rationis , perfecta , qualem decebat a Deo primo institui. Quando insuper , addito etiam supernaturali splendore gratiae , est ita hominis menti persectissima lex insula. At per pecca tuin, quod etiam Alchoranus in primo cap. fatetur, amisit lumen gratiae, ta hebetatum est eius lumen naturae . Vnde quasi ipsa lex naturae deperdita est, cum homo ad illam seruandani inhabilis euasisset; cum sine adminiculis,illius persectionem substinere non posset: qui amiserat omnia dona supernaturalia, & infirmatus erat in naturalibus ; ita ut liberum eius arbitrium non esset ad bene operandum , iuxta legis rationem,

expeditum. Indigebat gratia, &diuinis pnesi dijs, quibus alapsu erigeretur, S ad recte Mendum firmaretur. propterea Deus iam tunc ab initio, statim post hominis uripsum, Redemptorem illi promisit, legisque Euangelicae institutionem per eumdem Redcmptorem , ut habetur Genesis 3. quando Deus ad serpentem comminans dixit: Inimicitias ponam inter te ct mulierem, ct semen tuum ct semen illius, itfa conteret canit tuum o . Quae verba de Christo dicta esse superius probauimus. Et Alchoranus cap. i. fatetur etiam homini post lapsum, Redemptorem a Deo promissum , & per illum leg m instituendam: cius verba haec sunt pagumihi O. sub initium primi cap. De Vacca ir'

325쪽

Idest. Et suscepit Adam a Dominosvo wrba, ct pomi tuit sese

per eum,seu misertus est eius, quoniam Use est clemens miserator. Diximus: discedite ex eo idest de Paradiis ) omnes . Verumtamen mittam omnino vobis Redemptorem ineu Praeceptorem , ct quicumqua fecutus fuerit Praeceptorem meum, non formidabit, nee contri abitur. Lui autem non credirirint, ct mendacia dixerint esse legem meam: illi erunt ignis consumptio , ct igne in aetemum cremabuntur. Ergo etiam secundum Alchoranum, post deperditam legis naturae integritatem per lapsum hominis, legem Redemptoris Deus illico promisit. Unde post legem naturae illico lex Redemporis fuit ordinata rQuia tamen nonexpediebat, Redemporem illico mittendum, propter rationes supra allatas: quia scilicet homines culpae grauitatem non agnouissent, si statim remedium obtinuissent. Propterea ex tunc, vsqnedum Redemptor adesset, prouidit Deus hominibus, medio illo tempore decedentibus, per fidem in futurum Mediatorem S Redemptorcm; per quam gra tiam obtinerent,ut naturae legem seruarent; eamden' scilicet ab initio propositam,quamuis propter debilitatem naturae non omnis rigor exigeretur; sed tantum, quantum imbecillis natura, aliqua Dei gratia roborata posset perficere . Et ita plurimi,ante Redemptoris aduentum,per sdem in ipsum venturum gratiam consecuti sunt & salutem,ut Salomon Sap. 9 S. io. Persapientiam fanat unt quicumaue placuerunt tibi Domine a prin-ripio . Hee tuum, qui primuss=rmatus es a Deo Pater orbis temrarum , cusoluit, ct eduxit tuum a delicto suo. Similiter de sanctus Iob per fidem in futurum Redemptorem saluus etiam

effectus est. Unde cap I9. an. . de Redemptore mentio nem facit, in quem speraret. Scio enim , inquit, quod Redemptor meus visit, edi in carne mea Videbo Deum Saluatorem

meum. Reposita es haec spes mea in nu meo. Verum, quia homines peccatis obnoxij semper in dies mavis grauioribus flagitijs opprimebantur; & Saluatoris S Re-

emptoris venturi memoria, diuinaeque promissionis recor datio,iam penitus aboleta erat : propterea, quia tanti ponderis erat huiusinoes Redemptoris aduentus, ne insperato tem-Pore & inopinatus adueniret, conueniens erat plures de eius aduentu praeced cre significationes, praenunciationes, S pro

326쪽

bus honoraretur: tum etiam, ut viri interea decedentes e cusationem non haberent, & ne ignorantiam praetendere ponsent, si fidem in futurum Redemptorem non luscepissent ; & ut saluari postent: sicut enim nullus modo salutem consequitur, qui Redemptori non credit: ut insta patebit, cum Chri

stum Deum esse ostendemus : ita nec aliquis olim salvi m co sequebatur qui Redemptorcm non expectaret venturum. Pro-Didit ergo summus omnium Prouisor tantae hominu necessitati: S propterea legem Moysis instituit, illam solis Iudaeis tri. didit , ut per illam a ceteris gentibus Iudaeorum gentem distin - gucret ; eademque de causa Prophetariam testimonijs insignivit: Nempe, ouia ex illa gente S ex ludaeorum progenie, crat Seruator oriturus.Itaque lege illa laquam nota insignita est, ct ab omnium populorum multitudi ne segregata. Nec ta'nien solis Iudaeis , per Moysi legem di per Prophetas, Christi aduentum voluit indicare: verum etiam & gentes, caeterosque populos mulieres quasdam prophetico imbues spiritu,Sibyllas nomine) noluit ignorare. Prophetantibus enim viris didi Iudaea , & prophetantibus mulieribus didicerunt Gentes. Testimonia autona Sibyllarum de Christo Redemptore, inferius,

de eius Diiuinitate tractantes, commodius reseremus, sicut tarestimonia Prophetarum, quae etiam superiti S tract.2. cap. 3. summatim recensuimus.

Nunc autem concludemus: Moysis legem non per se primosuisse institutam, sed tamquam medium , & promissionem, ocmemoriam, & excitationem continuatae memoriae, de venturo

Redemptore. Quod patet ex cap. t 8 Deut. ubi Christus promittitur , eiusque lex indicatur: ta constat in uniuersum ex ona . nibus quae in lege continentur: aliqua enim verbis, aliqua fictis & figuris, Christum praesignant, ut supra in responsion ad argumenta, quae contra Euangelia obijciebantur, satis di-

Naturalia ctum est.

I ' His ergo positis, patet, Divinam legem, in his quae ad se,. r stantiam pertinent, semper unam eamdemque seiuς, Vnam eamdemqtie fidem in Mediatorem. Qui enim Redemptorem ipsum praecesserunt, fidem habebant in futurum. Qui eodem tempore in terris cum Redemptore versabantur , ut Christi

discipuli, fidem habuerunt in praesentem. Qui vero post illum in Orbe vi eruat, aut vivunt, ta vivent, fidem habent, habebunta

327쪽

cit, & praecessit. At eadem veritas est, quae enunciatur diuersis temporibus de eodem obiecto . exempli gratiar Propositiones istae,de ortu solis die praescripto, idem continent eamdemque veritatem astruunt. Pritrio, si ante diem conci-ctum dicatur: Crastina die orietur sol. Secund5,si dum oritur affirmetur Nunc oritur sol. Tertio si post ortum dicatur: Hoc mane ortus est sol. In his omnibus propositionibus , quamuis diuersis verbi temporibus enuncientur, eadem tamen veritas asseritur, & idem est obiectum: nec dici postulat plures veritates, quia una est veritas obiectiva de eodem is ortu solis. Ita in casu nostro, eandem Veritatu cre hiat modos bristiani, dum asserunt, Redemptorem Ct,ristum venisso : c illi, qui praesentes dum Christus versaretur in terris asseresebant , Christum adesse ; & illi, qui ante cius aduentum assere bant, Christum venturum esto. Vnde, quoad iidem,eadem sem,

Et quod pertinet ad praecepta: naturalia quid a nunquam fomutata sunt: caetera vero, quae positiva dicuntures; propter p r --

mrum Oxigentiam,consseniens sitit illa mutari. Nam lex Moysis,cu Christum venti una praedi aret,poterat plura praecepta positiva caeremonialia, actionum Christi praefiguratiua ,sub- istinere ; quia nondum venerat Christus : gi postquam ve' sit,conditio rerum mutata est,ita ut prae urationes i lae iii posterum friuolae essent, &pronterea a Deo non amplius praecipiendae, qui non nisi r8tionabilia eraecipit. Si vero de caeteris

positivis praeceptis, quae non pertinent ad caehemoniaS dc praefigurationes, obiiciatur. Respondeo : ideo etiam illa mutanda fuisse, quia, resipectu illorum etiam,rationabilitas per rerum status mutationem euacuabattir. Illa enim praecepta iudicialia & nimis rigorosa, tunc temporis necessaria erant, ad hoc ut populus ille poenis tam asperis a peccatore traheretiim, quia mon adhuc in eos copiose Dei gratia effundebatur i i& propterea defectus gratiae,per comminationis vehementiam, eratruiquo modo si plendus Deus enim non deest in nccestari s Vnquam. At postquam Redemptor venit, de per suam passio- . ne ει mortem, copiosam gratiae diiisione meruit sibi creden- tibus duxta illud lo .ao. seu sect. 23.iEgo seni, visitam ha beant, ct abundantiis, habeant: aderat latii abundantia Πλυ l lui Ll de pro-

328쪽

166 DE ALCHORA NO

& propterea non erat, cur eius desectus per horribiles illas

comminationes praesentium poenarum aliquo modo suppleretur, quibus a peccato retrahentur. Vnde mutatio status rerum , illorum praeceptorum euacuauit rationabilitatem , ct Propterea mutata sunt. Quia vers naturalium praeceptorum rationabilitas nulla natus mutatione potest evacuari, propterea naturalia praecepta in omni statu, siue ante Christum, siue post Christum, a Deo praecipiuntur. Et ex his constat, diuinam legem unam . semper fuisse , & csse: nempe semper rationabilia praecipientem , iuxta status & rerum exigentiam. Si quae autem respectu sacrificij,& Sacramentorum, a Christo in Evangelica lege praecepta sunt, etiam iure & ration hiliter fuerunt praecepta: quia tale Sacrificium, talia Sacramenta, ad Christi merita applicanda, & Christi gratiam conserendam,hominum natura, & ipsa Christi redemptio exigunt. Quae facile Euangelicae legis Sacrificium & sacramenta ipsa agnoscenti patent, S propterea hic silamus, ne tangi simus. Constat ergo ex dictis ; quonam modo diuina lex sit confirmata in saeculum saeculi, ut inquit Propheta Psalmo It o. de psalmo I 8. Timor Domini sanctus, permanem in saeculum saeculi.

SECTIO III.

De Alchoranicae legis inHabilitate.

ALchoranus autem , sicut vissim est carere caeteris condiationibus , ita etiam conuincitur hanc aliam diuinae legis conditionem desiderare . idque duplici causa . Prior est, quia Dei legem , non solum mutat, sed& penitus destruere conatur ; tu quoad credenda tum etiam quoad exequenda. Destruit credenda. nam illam Dei Trinitatem, quam omnes Scripture diuinae, quae penes Iudaeos de Christianos

extant, praedicaut , di aperte loquuntur, Alchoranus passim insita

329쪽

insciatur, & negat. Scripturas autem de Trinitate in eius tractatu proseremus, ex quibus Alchoranus, inficians Trinitatis veritatem , redarguetur. Item mutare conatur Dei legem, quoad credenda, cum Christum esse Deum, Alchoranus multoties neget. Sacra: au tem scripturae , prout infra suo loco ostendemus, aperte, Chri num Deum esse,praedicant.

Mutat etiam diuinam legem, quoad exequenda, cum plura praecipiat quae diuina lex prohibet; aliqua prohibeat, quae diuina lex praecipit, aut permittit. Prohibet diuina lex Hrnicationen adulterium, & adulterii concupiscentiam, ut patet in Decalogo Exod 2o. Non moecha Bris. Non concupisti uxorem proximi tui. Mahomet vero, ut supra visum est, viris omnibus dat adulterandi licentiam c. De Probibitione. S c .do tace.Vbi vult omne etia obsistentibus uxoribus, posse cu ancillis viros se cnasiis 're. Praecipit lex diuina dicens, ibi: Non concupisera uxorem proximi tui. At Mahomot in Alchorano , . cap. De Haeresibus seusinis, au t asserere concupiscentiam uxoris alterius a Deo sibi praeceptam; imo & ipsumet adulte rium insuper & cum uxore alterius exercere concubinatum , ut patet ex dicto cap. De Haeresibus. Quomodo ergo substineri potest illud Alchorani dictum,c

pite Foselat . idest e Disinctum est, vel cap. vit alii scribui De Lampadibus, cuius initium tale est.

. . o

330쪽

diis L DE ALCHOR AN O A D

Apulatos. Quo significare videtur, Alchorani praecepta alia non esic a praeceptis per alios legissatores antea tradita; sortEad illud psalmi alludens, quo diuina lex in saeculum saeculi pe manens sirificatur: ut scilicet significaret ipse Mahomet, se quoque est elegislatorem, Sc legem a se propositam csse quoque diuinam. At falsum nulla ratione substineri potest,

quia nullus Apostolorum, aut Prophetarum, aut legislatorum,stu diuina: legis mediatorum, dixit aliquando, per Deum licere, viris clun ancillis coiicubere, inuitis uxoribus; & tamen ipse Mahomet,dicto cap. De Probabitione clarissimis verbis asserere ausus est Deum sibi comminantem, seque arguentem

huiusmodi verbis inducens: O Pro rex, cur probibes quod Deus permisi tibis, obsequiumpraesare intendens Uxoribus tuis IIam Deus pormi P Uobis eostulam i ociuarum ursorum Ergo falsum proloquitur Alchoranus, dum di ta aliud non praecia

pere, quam quod aftea praeceptum suerat, quia in nullin adulter v 'suu lj lx 'g' permissutyii non Viri , sicut η .m lieribus. Qus d si obiiciatur quod factiun est Abraham , de

Iacob, qui uxoribus praecipientibus ingressi sunt ad ancillas', prout in Genesi, non proficiet obiectio; quia alid est uti realiqua , iubente domino , aliud est auferre domino i vito rnec surtum committitur quando domiuiis' largitur ; sed tune ' dicitur furtum, riinc peccatumcqniittitui ,' quando a domi no, etiam obsistente aut n6lente, aufertur. Abraham vero

S Iacob ipso Deo in steri litatis remedium & ad sui populi

sobolam propagandam, eius quam condiderat naturae leges relaxapte ante perfectam legi eparationem per Christupi,qui tam populi quam etiam legis aduenturus erat reparator, illudius quod uxores in eorum corpora habeba0t,ipsit et uxoribus praecipitribus,ahcillim tri, unde filo modi, ad eorti Aua cohons statione,scilicet ad hoc ut sancti illi Patriarche ad anci

1 taqua ad proprias uxo S possent tuc rite accedere, tria co- currebantiquauis no sin*uti singillatim ad tale cohonestatione sufficerent ueinpe, pesino, te inpias ante legis resormationetaeis, quo , ut supra diximus, imp fecta complura permissa sunt. 2. Haeditios npia enim credendum est,uiros illos, quorum

sanctitas omnibus perspicua est , illud sine peculiari Dei diaspensatione ausos esse. 3. uxoruin iussio, proptex suam steril talem,ut patet Genusis i6. &3o At Mala om)t,post legis per

SEARCH

MENU NAVIGATION