장음표시 사용
601쪽
Guomodo Catholica Fides, Verbi Incarna' i
tionem accipiat. VT autem ea, quae ab huius mysterii fide tuam montem
retrahunt, facile superest attende mysteris explicati nem,qua sola superatis difficultatibus,cedent fidei veritati fig
menta haereticae vanitatis . ii .
Cum diutinus. Iesum Christum Deum, Deique Filium ; verum Deum, verumque Dei i lium, intelligentes:non ita dicimus, quasi ex duabus naturis .in unum commixtis & confusis , euaserat quaedam tertia natura .quae dicatur natura Christi rhoc enim Christus non dixit, nec praedicauerunt sancti ipsius Apostoli ; sed fuit falsa Euthychetis adinventio , circa annum 30- I Nec dicimus, in Christo duas esse personas, ita tamen assectu di voluntate unitas , ut unus dicatur Christus: enimvero neque ita dixit Christus, nec praedicauerunt Apostoli, fuit vana quaedam fictio Nestorij circaeannum Domini ψro. Nec dicimus, Christum, peculiariter Filium Dei dici,ratione peculiaris dumtaxat Diuinae gloriae participationis, S singularis cuiusdam excellentiae: plus enim quam hoc de se testatus est Christus, & euangelizaverunt Apostoli . Illud vero fuit Ebionis, & Cherinthi a uentum mendax, circa ipsa Apostolorum tempora: illiusque mendacii fallaciam, adhuc vivenS Getexit& obiurgauit Ioannes praeter caeteros Christi Apostolos ut testatur Hieronymus lib. de Scriptoribus Ecclesiasticis. Nec dicimus , Christum Dei Filium. apparuisse tantum extrinsecus hominem,non tamen veramhominis formam assumpsisset quia Christus verum se hominem praebuit, veramquo se hominis sormam assumpsisse ostendit , secundum quain , non solum natus, sed & fatigatus , Spistis est, & Vere mose tuus, secundum quam & postea resurrexit ia Effinxit autem, Manichaeus, post Apostolorum tempora, eiusmodi errorem,
quia putabat , duo filiae recit principia, intualium Deumat
602쪽
rialium Diabolum. quia dicebat , materialia & corporalia ple -τaque praua sunt: unde eorum principium, non potest dici Deus: & ex eiusmodi positione' intulit. Ergo Filius Dei verum corpus assumere nequiuit: sic enim Diaboli figmentum assumpsisset- Sed Manichaeus ita errauit in consequentia, sicut errauerat in principio. Tam enim falsum est,assumptum a Christo corpus fuisse phantasticum , quam etiam falsum, a Diabolo corporea fuisse condita. . Nec dici nus, Christum corpus de caelo asportasse, δ: per Virginis uterum, quasi per aquaeductum,transisse: Christus enim se Filium hominis dixit, ac Filium hominis praedicauerunt Apostoli, & cameni non aliunde, sed ex intemerato Virginis utero, & de Virginis. substantia, sibi e masse. Illa autem
contra Christi ta Apostolorum I dieationem positio , sust Valentini essictio, post Christi Discipulorum tempora, cui r Pugnant omnia Diuinarum Scripturarum testimonia , Dei In
Nec dicimus, in Christo, Dei Filium humanam carnem asi sumpsisse,ita ut aliquid Diuinitatis fuerit mutatum in carnem rhoc enim preterquam quod esse pateat impossibile ) sacrae
Scripturae non asserunt, sed potius oppositum astruunt, testau-tes,Deum esse immutabilem: nec Christus illud aliquando di xit, nec Apostoli praedicauerunt; sed fuit Apollinaris figmen mentum,cui sancti Patres,& Ecclesiae Doctores, obstiterunt.. Nec dicimus, Dei Filium, solam hominis carnem assumpsisse,cui loco animae inesset,ut animae defectum suppleret: sic enim Christus, verus homo non est ei; qui per animam rationalem stamquam per formam,in esse hominis homo constituitur.Illud
que nec Christus asseruit, nec Apostoli; sed 3oo. circiter post a n0 Arius effinxit, que in Nicaeno Concilio, uniuersa Chri
balea ,. Sed dicimus, quod in Christo una tantum persona sit, una vitas de ρον- natura Diuina persecta, & altera natura quae est humana, etiam. -ς -- pcrfecta, ex anima rationali & humana carae constituta. Et quod hae duae Maturae unitae sunt in Christo; non per solam inhabitationem, neque accidentali modo, aut alio quoquam rscd secundum unam hypostasim, de suppositium Vnum . Hoc epim dumtaxat modo saluari possunt, quae in Scripturis circa Incarnationcm traduntur . . Dicit enim Scriptura indi stuicte
603쪽
dechristo, timea, quae sunt propria Dei, quam e . quaei sine propria hominis,ut facile patet. consideranti. Dicit enim alborando Christus in Evangelio, Filius Dei sum. Ego ct Patres num stimus. Ego a Deoprocessi. Et alias, Luem iacum homines esse situm hominis Z Et, Filius bominis tradetur, Per cruei --tur,ct die tertia resurget. Et passim in Evangelio illi licimini tribuuntur diuina;& Deo ipsi tribuuntur humana. Oportet ightur unum & eumdem esse, de quo utraq. dicantur. ri DSed, quia opposita de eodem, secundum idem, dici vere non possunt ut bene asseris in tuo libro diuina autem di humana , quae de Christo dicuntur, oppositionem habent; utpote est passum S i mpassibilem, mortuum S immortalem,& caetera liniusmodi: necesse est,quod secundum aliud de aliud, diuina &humana simul de Christo praedicentur.Vnde, quantum ad id de quo praedicatur opposita,non est distinctio facienda: sed requi. ritur unitas, ad saluandas de eodem subiecto diuersas Scripturarum praedicationes. quantum autem ad id, secundum quod opposita praedicantur,necessario distinctio est facienda; quia secundum idem non possunt alicui opposita conuenire: S praediscationes quidem dicuntur de subiecto,de hypostasi, de subsist tia, seu de persona: dicuntur autem & praedicantur naturales proprietates de unoquoque, secundum eius naturam: sicut, e- exempli gratia, de hoc lapide deorsum ferri,ratione suae natura lis grauitatis: se hoc homine ratiocinari,quia natura est animal rationis particeps, Sc. itaq. de subiecto dicitur praedicatum ;sed ratione suae naturae, secundum rationem naturae. Cum e so de uno eodemque Christo opposita praedicantur, necesse est,ad,de quo praedicantur esse unum: illud vero, secundum quod praedicantur,esse duplex. Erit igitur in Christo una hypostasis, seu unum suppositiun, seu una persona, de qua fit praedicatior duplex autem natura,secudum quam,seu, ratione cuius fit prς- dicatio Praedicantur de Christo humana & diuina. Ergo, in una Christi persona, subsistit,non solum humana natura,sed etiam
Cum igitur, rum compositio multipliciter accidat: fit enim compositum per unionem imateriae di λrmae, ex qua fit corpus, substantiale compositum: in quo,materia insormatur, & sorma recipitur , cumque sint compartes,ad initicem ordinatae ad c roris constitutionem, per talem unionem utraque perficitur,' Vuu cum
604쪽
xviri quaeliber per se sit essentialiter pars,& non totum inc-- tum quidδε non completum. si Te inci ti ire qMAi. in . . ' NiasDippositio contingat Gri,plurium in se completorum i ,situm .is eis vinulcaballum in mixto x exempli gratia ; in latere,isnis, aqua. m. viii. terra, commixta simu componunt laterem :& quidem an compostibnem, quodlibet illorum trium erat in suo esse coma ple tum . compotitum ex materia S pnopria sortirae; erat ignis . aqua, terra post commix sonem vero. fit alia substantia; nec re.,, .m anai Obrmaliter ignis, nec aqua,neque terra I mi b Ze, Ut m Tertio, fit aliquod compositum accidentale, unione a iaccusenialo. dentis cum iubiecto: exempli gratia : paries per inhaerentiam
albedinis fit albus. mn Diu , i niti a Coni stuta Praeterea, alia datur unio, inter naturam de suam subsisten
ex nat-ra,s 4riam; Vnio quidem linantialis, qua completur natura in peis si ut mi . nere substantiae, ta fit unum subsistens in se,ab omni alio distin inim. Supra enim in Tractatu de Trinitate supposuimus ex Aristot. s. letaphys. tex. Iz. distinctionem esse, inter naturam& subsistentiam . Dicit enim ibi Philosophus, Sub antiam is Sei diamei Vm modo de eo quod quid est; sicilicet de essentia, .seu natura: Alio modo desubielio ipsosubsans G scilicet de sub
distentia, seo hypostasi: quae,dum ad rationalem naturam perti net, dicitur quoque personalitas :& ex unione personalitatis' cum sua rationali natura fit complata persona. 'χ L His igitur positis. Vnio silij Dei cum natura humana, noκ est facta eo modo, ut pertineat ad primi generis compositionem; quasi scilicet una natura subierit vices materiae, & alte. xa suppleuerit vicem formae; quia neutra natura est incompleta, sicut materia, vel sicut forma: quia natura humana Christi . liiit perfecta natura, on solum corpus,non sola anima; sed ani-
ma unita corpori. Vnde non potuit, tamquam Pars naturiae licuius, concurrere ad componendum unam quamdam natu
ram quia dest erat completa natura. Similiter nec Diuinitas, lux non potest esse incompleta. Nec potest compositio facta in Christo pertinere ad secun- γ dum genus compositionis: vicon dunttir miscibilia inmix to, in qua compositione plures subitantiae completae concur-- runt, Zt ex eorum commixtione fit alia substantia: quia ad hu. insinodi compositionem, ea, quae nati centur, necessario cori rumpuntur α desinunt esse quod prius crant: sicut in latere
605쪽
non rei Vipet se aliter muc aqua,nee, terra i me igni isd fit
alia quaedam substantia, scilicet lateris. in Christo autem non potest diuina & humana natura sic commisceri; quia ad hiuus modi commixtionem,mutatio commixti tequiritundiuina a tem natura immutabilis,dc incorruptibilis est: Vnde non potuit tali modo ςommiseeri S corrumpi Inatia odi in speris Scri, muris patet ii Christota maliter esse utramque naturam, tam liuinam,quam humanum. Diumam, Ap ad Philippenses Cum informa Dei esset. Humanam, Fometam sum accipi . . passim in Scripturis. Ergo duae naturae non tuerunt tali modo commixtae,quia sic Chrisius non fuisset verus Deus, neque verus homo,sed unum quid tertium ex commixtis resinans .i. - sentia enim rei,seu natura, ut inquit Philinophus. 8. Metaphys. textu ro. consistit in inditu sibili S ita: ut , si minimum quid
addatur auli detrahat c, 3 omnino pereat , de in atramnitiu
Nec potest dici facta compositio, tamquam ex accidente cnsubiecto quia neutra naturi est i aec dens , sed utraque est substantia. Nec certe dici potest,tasse unitas accidentaliter ad eumodum,quo una substarma alteri applicatur, ut inuicem adhae- reant,ad eum modum quo indumentum corpori; quia hoc re pugnat diuinis Scripturarum testimoniis , quae substantialem v nionein astruunt: Diciuat nim,quod ver m Dei caro sis ctum.Ad quod non sumit unio per accidenuineu unio accidet talis: Nec enim corpus,eo quod ve stimento uniatur, seii vestimentum induat,dicitur fieri vestimentum: nec per hoc . quid dominus domum inhabitat,άeu parieti adhaereat , dicitiir fieri domus,ves patieuisVerbum autem Dei in sacris hcripturis di xitur caro iactum , & Ioannis primo: Ver is Go tam es dicitur holito,& filius hominis:quae praedicatio veracion esset iunio substantialis non intercederet. ,' K. O . . OReliquum est igitur,ut naturam diuinam & humanam unitas missa ἀ-- confiteamur in jubsistentia , in hypostasi eu persona , . b-Quam unionem omnes sancti Patresi, & Ecclesiae D Mno os, supra memorati, ει omnis Christi, Ecelesia , se ex ' '
Omnis natur u instanti suae productionisinata estillico h bere tuam propriam subsistentiam , ita ut fiat sit stantia in plata, in se subsistens ; non tum in geners naturae, seu talis V u u i essen-
606쪽
estentiae quὀd habbi ex se praecisa etiam subsistentia; sed eomas leta in genere substantiae , cuius ultimum complementum est subsistere. . Natura autem humana Christi, in instanti suae conceptionis, quando con naturalem sibi subsistentiam habitura erat,illam non habuit ; sed, loco illius, subintrauit subsistentia Verbi 4 ita ut illius humanitatis subsistentia non sit subsistentia humana , sed subsistentia Diuina, supplens viem pro priae subsilientiae: ει ita natura humana subsistit subsilientiata Diuina. Vnde Diuina natura unita est humanae,mediante subsistentia Verbi: immediate autem sola subsistentia dicitur uniata; quia talis unio, secundum subsistentiae rationem , facta est ;
. I. Vnio autem ubieetata est ii in humanitate, in anima, Mitta eorPore Christi, terminata ad Verbum: si t inquit Philota
plius , unionem, inter animam ratiozalem di corpns interce, dentem, non subiectari :n anima, sed in corpore;terminavi vero ad ipsasti animan Ps Otuit. Huo
Hinc sequitur, quamuis Filius sit idem cum Patre de iri
tu Psancto, quoad inaturam non propterea , incarnato Filio , . fuisse incarnatos etiam patrem & 1 paritum sanctum. Vnio enim cum humanitate non est facta immediatὸ cum natura Diuina, cum non sit funal secundum rationem naturae' i Sed facta est immediate cum Uerbo,seu Persona,& secuntliam rationem hy--post alis in qua , Filius est realiter distinctus, tam a Patro, quam a Spiritu sanctor. Et ideo solus. Filius dicitur incarna rus: sicut &descendisse de caelis : non quasi esse ibi desiisset, aut Me nouo caepisset esse in terris, cum Deus semper ubique ad ait : sed, propter umonem ad inferiorem naturam. Quando vero dicitur de Christo, ad caeli,s ascendisse: intelligendum est, de humana natura am Diuina, cum sit immenta, nequit loco moueri. Sed hoc obiter dictum est , ad propositam a te soluendam disticultatem. Hinc etiam patet,bene procedere omnes Scripturae praedica tiones: de Christo: sicut enim quando unaquaedam peculiaris persona est homo,scu habet naturam humanam , habet albedi-
-' ι nem, habet philosophiam, habet musicam, habet architectubram, de multa alia inter se disparata; ex eo quia in hypostasi ,
seu in eadem persona, inueniunt; possunt ad inuicem praedica-
mira ut vere dici possit; hic musicus est architectus, hic mint
607쪽
sicias est philosophus , hic musicus est homo, hic musicus est
albus. Seu mutando subiectuna: Hic albus, seu hoc album, est homo; hic albus est musicus, Sc. ad libitum variando subiectum re praedicatum. Hoc autem ideo verum est, quia eidem
insunt personae. Pari ratione, quia natura humana eadem
subsistentia Verbi subsistit, qua subsistit etiam Diuina natura ἀquamuis sint diuersae, S alia & alia natura; possunt tamen,ratione conuenientiae in eadem persona, quae sunt propria alterius de altero in concreto praedicari, ita ut vere dicatur, hiclionio est Deus, hic homo est Filius Dei; & e contra: Deus est homo, Deus natus est de Virgine, Deus passus est, Deus mortuuS est, Deus resurrexit, dic. Explicatio autem, S resolutio propositionumguidentiorem reddit huius praedicationis veritatem : dicere enim , Deus mortuus est, est idem ac dicere: Is qui habet Diuinitatem mortuus est. Et dicere:homo est DeuS, cst idem ac dicere: id quod habet humanitatem , habet Diuisitatem; seu: Is qui habet humanitatem est Deus. Vnde in recto semper importatur eadem hypostasis, & eadem subsistentia,seu personilitas; in obliquo autem,alterutra naturarum,secundum quas praedicata diuersa tribuuntur personae: rationi illa vulgata quia actiones di passiones supposito tribuuntur, non naturae: quamuis supposito, non ratione sui, conueniat, sed ratione naturae. Sic, exempli gratia, dum Petrus ridct: ri sus quidem Petro non conuenit, quia Petrus est; sed conueniri quia homo est, ratione humanae naturae , quae risibilis est : Non est enim risibilis personalitas, ut sic,praescindendo ab humana natura . Et tamen non dicimus, natura humana Petri ridet; sed dicimus, Petrus ridet,seu, hic homo ridet: nepe, quia actiones, quae ratione naturae supposito conueniunt, de supposito praeci pue dicuntur;& id quod agere vel pati in casu recto dicitur, est iuppositum; Natura autem non in recto dicitur agere vel pati, sed in obliquo,dicimus: Qua, vel secundum quam , actiost vel passio. Sic ergo , cum eadem Verbi subsistentia terminet. non solum naturam Diuinam, sed etia naturam humanam,& sit pariter utriusque subsistentia; possunt de eadem indifferenter praedicari, tam humana, quam Diuina: tam ea, quae conueniunt personae atione unius, quam quq conueniun ratione
608쪽
Posita eiusmodi unione, omnia bene saluantur ut explie tum est in quae de Christo dicuntur in scripturis : Et nullum sequitur inconueniens , aut implicantia, prout sequitur ex qua cumque alia haereticorum positione. Non impossibilis est ta lis unio, sicut impossibilis est unio, quam ponebat Eutyches
confundendo naturas, quarum altera omnino incorruptibilis essequia nos ponimus unionem inter naturam humanam de subsistentiam Verbi,quae non facit naturarum confusionemquamuis faciat naturas in eadem subsistentia conuenire.'Nec ponimus Dininitatem esse veluti sormam seu animam corporis humani, vel mentem seu Spiritum animae Christi, prout enfingebant Arrius, & Apollinaris . Vnde sequitur inconueniens ex duplici capite, tam ex parte Diuinitatis, quam ex parte humanitatis .. Ex parte Diuinitaris, quia ponunt Diuinitatem esse corporis sormam, di esse veluti partem incompletam. Ex parte humanitatis,quia ponunt humanitatem impersectam, si humanitas dicipotest, sine anima rationali constituta, &quamuis maiorem mentem , & rationem perfectiorem, loco rationalis animae, ponant, non propterea ponunt veram humanitatem, quae fine anima rationali esse non potest; S positio mentis, vel Angelicae, vel Diuinae, loco animae rationalis, non facit persectiorem hominem, sed, si daretur talis substi tutio, faceret alterius speciei persectiorem substantiam . Sic, discurrendo per singulas omnium haereticorum positiones, tam de facto effctas, quam etiam efflagibiles, sempersequitur aliquod inconueniens contra scripturas, Vel ex parte Diuinitatis, vel ex parte humanitatis. Nihil autem tale sequitur ex catholica Ecclesiae Christi positione. Primo enim non inuoluit contradictionem, nec sequitur inconueniens, ex parte Dei. Quia talis contradictio seu repugnantia esset, vel ratione Diuina simplicitatis, vel ratione Diuinae immutabilitatis Dpψ Non est repugnantia, ratione simplicitatis, quia per hanc
ηρ rs unionem non cu facta in Deo compositio : quamuis enim,
' factus sit exindE Christus compositus, ex natura humana α' Verbo; non, per hoc, compositum euasit ipsum Verbum. Sic exempli gratia, homo componitur ex corpore di anima, fit quidem homo compositus, constans ex duabus compartibus materia ci forma; at nemo dixerit, per eam compositionem . . fieri
609쪽
fieri compositam ipsam formam; quae quidem est componens, non tamen composita. Sic etiam in continuo sunt punista indivisibilia, quς non ideo dicentur a quoquam composita, seu diuisibilia, per hoc, quod concurrant ad componendum con tinuum diuisibile. Ita , Verbum quidem concurrit ad componendum Christum: non tamen per hoc evadit ipsum Verbum
Nec est repugnantia, ratione Diuinae immutabilitatis, quia L .f.--a nulla, per talem unionem, intrinseca facta est in Deo mutatio. ,-- Et quamuis modo dicatur humane nature unitus, incarnatus, mista: tν. factus homo, quod prius non erat; non per hoc sequitur, quod sit mutatus: sicut enim post mundi creationem Deus est actu creaturarum conseruator, quod prius non erat; & non per hoc dicitur Deus, per creationem aut conseruationem, mutatus rNam denominatio ista de nouo adueniens, non oritur ex mutatione aliqua ipsi Deo intrinseca sed ex mutatione facta tria creaturis : Ex eo enim quod creaturς obtinent existentiam, a Deo, tanquam a causa efficiente, denominatur Deus acta creator vel conseruator, quod patet ex philosoph. non impo tare mutationem in causa, sed tantum in ei sectu. Ita etiam in casu nostro, est Deus modo naturae humanae unitus, di dicitur unitus, quod prius non erat, nec dici poterat, ante unionem; & tamen non est mutatus: quia talis denominatio in Deo non importat aliud, nisi terminationem unionis hypostatice , recept in Christi humanitate, terminatae vero ad Verbum: eiusmodi autem unio non facit mutationem nisi in humanitate , in qua recipitur non autem in Verbo ad quod terminatur. Terminatio namque unionis, ut sic, non importat de se mutationem in terminante: nam unio est quedam relatio inter extrema unita; patet autem apud philosophos, posse dare terminationem relationis absque termini mutatione : exempli gratia, cum fit aliquid alteri simile, paries niger fit albus, & per hoc fit similis alteri parieti albo paries, 'qui erat ab initio albus, absque ulla sui mutatione, acquirit re- lationem similitudinis, per mutationem tantum alterius,&non requiritur mutatio urbi usque,sufficit enim mutatio unius latum parietis in quo similitudinis relatio subiectatur, sine mutati ne alterius parietis ad quem relatio terminatur.
Sic ergo sufficit mutatio facta in humanitate, in qua recipitur
610쪽
pitur unio,ad hoc ut Verbum, terminas unione, sit vere unitus, α unitus dicatur cu prius non esset, nec unitus dici posset sine ulla sui mutatione . Vnde,de nouo dicitur unitus,non per mutationem sui, sed per mutationem iactam in humanitate sicut
post creationem dicitur conseruator, cum prius non diceretur, per mutationem factam, dumtaxat in creaturis. r. - ιῖ. Quod si quis insistat terminationem unionis etiam impor--onis,HFς tare mutationem in terminante; nam attingit non solum substantiam partis recipientis, sed etiam attingit intrinsece sub -- stantiam terminantis: alias enim non posset dici intrinsece viai- tremi Me. H. Posset autem exemplum adducere de anima rationali, quae non recipit unionem,per quam corpori unitur,sed tantum ter minat; de tamen nemo dixerit animam rationalem per talem unionem non mutari intrinsece : ipsa enim anima per tale in unionem intrinsece perficitur,quia sine tali unione est pars incompleta, est forma sine materia,essentialiter ordinata ad ho minis constitutionem simul cum corpore. Carentia autem talis status in anima est imperfectio,quia est extra statum, quem naturaliter erigit. Ergo adeptio talis status,est per sectio: hoc autem obtinet anima per terminationem unionis . Ergo terminatio unionis importat mutationem. . Ad huius difficultatis explicationem,praecognoscendum est, quid sit intrinsece mutari,quid importet mutatio intrinseca et ex hoc euim statim apparebit, an Verbum,mutatum intrinsece
dici possit necne. Est autem mutatio processus de uno ad aliud, seu a termino a quo ad terminum ad quem, in subiecto, siue sita priuatione ad formam,sive a forma ad priuationem . Haec dicitur corruptio:& illa, dum de substantiali forma est, dicitur generatio : cum autem de accidentali, dicitur alteratio .
Sic omnes Philosophi, de Theologi, de mutatione philoso
His praecognitis,statim patet per talem unionis hypostaticae terminationem, nullam sequi in Verbo intrinsecam mutationem: ipsum enim Verbum non transit de priuatione ad aliquam formam subiective, nec de serma ad priuationem,nec accidentalem,nec substantialem: nam Verbum, nihil recipit,nullius sermae,aut priuationis, fit subiectum; nihil perdit, nihil intrinsece acquirit. Ergo nulla ratione potest dici mutatum. Ct quamui sic intrinsece unitum, non tamen est per intrinse-