Specimina moralia p.f. Aegidii Gabrielis Leodiensis in alma vniuersitate Louaniensi sac. teo. licentiati ..

발행: 1680년

분량: 400페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

le conuersos Iudaeos ad se consuentes iners pans ait: Genimina viperarum, quis ostendit --

bis fugere a ventura irat facite ergo dignos fructus poenitentia. In fructu ergo, non in soli S, aut ramis Poenitentia cognoscenda est: quasi arbor quippe bona voluntas est. Construonis ergo verba quid sunt aliud, niti solial non ergo no-

. bis solia propter seipsa, sed propter f uctum

expetenda sunt; quia idcirco omnis confessio peccatorum recipitur, ut fructus Poenitentiae subsequatur: unde & Dominus arborem foliis decoram , fructu sterilem maledixit; quia confessionis ornatum non recipit sine fructu amctionis: Hucusqne Gregorius. Em Et quia tales peccatores poenitere incipi festini ad absolutionem dicere solent, ut imponatur ipsis Paenitentia congrua, & quod animparati sint ii tam implere , hocque sum cere a absol utionem; potest merito ipsis regeri illud iusdem Gregorii Pastoralis parte prima cap. Saepe sibi de se mens ipsia mentitur, fitque ut a Iiud in imis intentio supprimat, aliud tractantis animo stuperficies cogitationis Ostendat, fingit se de bono opere amare, quod non amade mundi autem gloria non amare,quod amati Et sand huius incndacii,quo mentitur iniqui

tas sibi , s equens, & pene quotidianum hab

mus exemplum : nam nobis Confessarijs ordiarid contingit, quod dum nimis cito absoluonem damus, peccatores inueterati nec Po niten-

142쪽

nuentiam agant, & in peccata sua maiori cum

ruina relabantur . Et quamuis tales statim a peccato commisso, vel ialtem cum confitentur,ellent vere contriti , & ap d Deum iustificati, nos qui de externis tantum Iudicamus, eos de lege ordinaria , quam per traditionem Sanctarum Patrum accepimuS , & experientia quotidiana comprobatam habemuS, abioluere non Hpossit mus , nisi post condignam Poenitentiam

tulis tempore peractam , & detegamuS veritatem conuersionis ipsorum , & instar bonorum Medicorum praecaueamus ipsiorum relapsium per plenam vulnerum curationem, non quidem

sic ut siti obducta cicatrix, sed ut absit morale periculum proximi relapsus in consueta crimina. Hinc pro Coronide huius tertiae rationis, ob quam Patres absolutionem distulerunt, adiungo excellentem Epistolam Iuonis Carnotensis Epiicopi, qui saeculo I a. vixit ut per hoc ostendatu hanc praxim differendae absolutionis tunc temporis sui sse in usu per totam Ecelesiam) in qua sic resipondet cuidam Sacerdoti, qui ab ipso quaesierat, cur Ecclesia esset lentior in remittendis peccatis, quam Christus ' Quaerit fraternitas tua , quomodo inter se conueniant prOphetica sententia, quae dicit in quacumque hora peccator ingemuerit, saluus erit: & Syno- nodalis, quae crimina Da confitentes aliquamdiu a Corporis , & Sanguinis Christi communione suspendit. Repugnare tibi viden

143쪽

tur,dissentireque sententiae Capitis, & Corporis, ut quos Caput, id est Christus, celeriter a peccato liberat, eos Corpus Christi, id est Ecclesia , sub poena peccati diu ligatos retineat. Quae quaestio facile soluitur, si interni

Iudicis animaduersio , & humanae fragilitatis consideratio diligentius attendatur. Cum enim criminalis culpa delinquentem separeta Capite & a Corpore, rationis ordo hoc exigit, ut internus Iudex tanto remittat celerius , quanto solus magis videt interius. Iudex vero

qui tantum videt in facie usque adeo delinquentes sub peccati poena detineat , donec per manifestum Poenitentiae fructum, qui sit poenitentis affectus intelligat: per internum enim gemitum satisfit interno Iudicii & idcirco in dilata datur ab eo peccati remissio, cui manifesta est interna conuersio: Ecclesia vero, quia occulta cordis i- gnorat,non soluit ligatum, licet suscitatum , nisi de monumento elatum, id est , publica satisfactione purgatum. Hinc est quod Ecclesia sua

crimina confitentes a Sacramentorum communione suspendit,& in cinere,& in cilicio positos ab introitu Ecclesiarum statuto tempore excludit, ut per hoc experiatur, si iam sunt intus vivificati, cum suerint longa poenitentiae maceratione probati. Si haec attendat fraternitaS tua is,

videbis non dissentire Propheticam, & Synodalem sententiam; cum illa deserat, quod suum

est capiti, di ista concedat, quod suum est Cor- P0ri

144쪽

pori In distretione tamen Episcoporum est,secundum affectum Poenitentiae tempus abbreuia. re, vel prolongare , dicente Beato Augustino:In actione Poeaitentiae , pro qua reus ab Altari separanduS est, non adeo consideranda est mensiura temporis,quam doloris Quarta ratio, . quae t nouit Sanctos Patres ad differendam abis ivtionem est prpparatio ad Eucharistiam, de qua stupra. Vnde Ambrosius in Psalmum i I 8 in haec verba, Miserere mei secun- oquium tuum. In ipsa Ecclesia ubi ma- misereri decet, teneri quam maxime debet forma iustitiae, ne quis a communionis con-MS,breui lachrymula,atque ad tempus Para , vel etiam uberioribus fletibus Communum , quam plurimis debet postulare temporibus, facilitate Sacerdotis extorqueat. Et quia solent peccatores, qui iudicantur in i ad absolutionem, urgere Confessarios asu;irasci dum eis ab Elutione & commudonec condignam delictis suis gerint, dicit Cuprianus de lapsis; ur Corpori eius nempe Christi & San- non statim Domini Corpus inquinatis manibuS accipiat,aut ore polluto Domini Sanguinem bibat, Sacerdotibus facrilegus ira- . . Quid coeci oculi Poenitentiae iter non vident,quod ostendimustEt Clerus Romanus o Cyprianum Epist. 3I. Non sit minor quam vulnus est. Cyprianus vero ad

145쪽

Cornelisi Epist. s s. ostendens quanta Sacerdotis constantia esse debeat, ut neminem recipiat ad communionem Ecclesiae,nisi per lamenta Poenitentiar,dicit:Si qui sunt,qui putant se ad Ecclesiam non precibus, sed minis regredi posse: aut existimant aditum sibi non lamentationibus,aut satisfactionibus, sed terroribus facere,pro certo habeant contra tales elusam stare Ecclesiam, Domini,nec castra Christi inuicta , & sertia, & 'Domino tuente munita, minis cedere. Sacerdos

Dei Euangelium tenens, & Christi Preeepta custodiens, occidi potest, non potest vinci . Et Clerus Romanus ad Cyprianum Epist. 3r Absit enim ab Ecclesia Romana vigorem suum tam profana facilitate dimittere, & neruos seueritatis , euersa fidei maiestate, dissoluere: ut

cum adhuc non tantum iaceant, sed & cadanteuersorum fratrum ruinae,& properata nimis remedia communicationum, utique non prossit ra praestentur,& noua per misericordiam falsam vulnera veteribus trangressionis vulneribus imprimantur,ut miseris ad euersionem maiorem eripiatur & Poenitentia. Ne vero Sacerdotes a solutionem differentes obmutestant, obloquente

perperam peccatore , ad manum est illud Cypriani ad Cler. Epist, I . ex Apocalypsi desum Memento uno decideris,oe age paenitentia. Poenitentiam autem ille agit, qui diuinis Praeceptis mitis & patiens,& Sacerdotibus Dei ob-- temperans,obsequbs sitis & iustis operibus Dominum promeretur. 6. XL.

146쪽

g. XL. Aliquot obiectiones,quae siunt contra praedictam Poenitentiae praxim. OBIECTIO I.

ΡRaeter obiectiones contra iam allegatam Ecclesiae praxim superius tactas, solent adhuc aliae fieri, quarum una est: Δyuid se morerer in absolutus lad quam ita respou t S. Prosperin sentςntiis ex lib. . de libero Arbitrio cap. I . Quid tam dignum misericordia, quam milς &quid tam indignum misericordia,quam sumrbus miser'uasi diceret,qui se Consessario submittit peccator,ntistricord. am accipere dignus est qui vero se non submittit,quia superbus, est misericordia indignus. Vt autem confidentiam de sua calute habeat

peccatores in Poenitentia morientes, antequam

abist utionem 4 Sacerdote acceperint, potest illis proponi id,quod in diuersis Ecclesiae Concilis definitum est nam in Concilio Carthaginensi q.cap. 79 ita habetur: poenitentes qui attendi leges Poenitetis exequuntur,si casu in itinere,vel in mari mortui suerint , ubi eis subueniri non possit, memoria eorurn,& orationibus/c oblationibus commendetur. Item in Concilio Arelatensi 2.Canca 3. dicitur de his,qui in Poeniten t

147쪽

. 3O SPECIMINAtia positi vitam excesserunt; PIacuit nullum comunione Ecclesiae vacuum debere dimitti . sed Pro eo,quod honorauit Poenitentiam, oblatio illius recipiatur. Item in Concilio. Vasensi sub

Leone I.cap a. dicitur: Pro his,qui Poenitent istis accepta in bonae vitae cursu satisfactoria compunctione viventes, sine communione, inopinato nonnumquam transitu in agris aut itineri-huS praeueniuntur,oblationem recipiendam ,&eorum funera ac deinceps memor iam Ecclesia-

fico assectu persequendam : quia nefas est eorum commemorationes excludi a salutaribus sacris, qui ad eadem sacra fideli assectu contendentes,dum se diutius reos statuunt,& indignos salutiferis mysteriis iudicant,ac dum purgatiores institui desiderant, absque Sacramentorum viatico intercipiuntur, quibus sortasse nec absolutissimam reccnciliationem sacerdos denegandam putasset. Quibus accedit Ambrosius de obitu Valentiniani, qui catechumenus mortuus erat stendens,quod Deus suprafactamenta existens sine Sacrametis saluare possit. Verba sunt: Audio vos dolere quod non acceperit SacramentaBaptismatis: diei te mihi quid aliud in nobis est,nisi voluntas,ui si petitio atque etiadudum hoc votum habuit, &c. non habet ergo gratiam,quam desiderauit/non habet,quam poposciti & quia poposcitaccepit Et ubi illud est.

IustuS quacumque morte praeuentus fuerit, anima eius in refrigerio erit L. . an quia solemniter

148쪽

MORA I. Is ΤvΥIORII non fiant celebrata mysteria, hoc mouet i ergo nec Martyres, si Catechumeni suerint,coronen tur,si non initiantur.Quod si suo abIuantur sanguine,& hunc sua pietas abluit & voluntas: nec

nos quidem dubitamus de meritis Valentiniani; sed iam credamus vel testimoniis Angelorum, quod detersa labe peccati ablutus ascen-cit, quem sua fides lauit,& petitio consecrauit. Idem dici potest de poenitente veraciter, &moriente priusquam absolutionis Sacramentia- acceperit,quod eum sua fides reeonciliauit, de saluauit. Accedat Magistro suo Discipulus Augustinus, qui contra Donatistas tib A. cap. et q. probat nec Baptismum ac proindὰ nec absolutionis Sacramentum in simpliciter esse necessarium adfatu tem,nec d contra bonam voluntatem abis-lute esse necessariam, sed quandoq; Baptismum sine illa sum cere, v. g. in paruulis, & illam fine Baptismo sufflaere,ut in Catechumenis, vel aliIs adultis in fide absque Baptismo saluatis. Verba sunt: Sicut in illo Latrone, quod ex Baptis. mi Sacramento desuerat, compleuit omnipo tentis benignitas, quia non superbia, vel contemptu, sed necessitate defuerat; sic in infantibus,qui baptietati moriuntur,eadem gratia Omnipotentis implere credenda est,quod non ex impia voluntate , sed ex aetatis indigentia, nec . corde credere ad iustitiam possimi , nec Or confiteri. Et cap. a . addit. Quibus rebus omis

149쪽

I 2 SPECIMINA

nibus ostenditur aliud esse Sacramentum Baptismi, aliud conuersionem cordis, sed salutem hominis ex utroque compleri ; nec si unum horum desuerit, ideo putare debemus consequens esse, ut alterum desit, quia & illud sine isto potest esse in infante , & hoc sine illo potuit esse in Latrone , complente Deo siue in illo , siue in

isto, quod non ex voluntate defuisset: cum vero ex voluntate alterum horum defuerit, reatu ho--inem inuolui . Ex quibus & Conciliorum Decretis, & Sanctorum Patrum dogmatibus liquet, sussicero ad salutem, quandoque solum Sacramentum, non existente copia voluntatis , & susticere solam voluntatem emcace m conuersionis, non

existente copia Sacramenti;ideoque hanc obiectionem, uid se morerer non absolutus ' fundatam non esse, dum fit a peccatore contra Confessarium, qui vult iustis de causis Poenitentiam impleri antequam det absolutionem οῦ vel enim peccator efficaciter intendit conuerti, vel non: si efficaciter intendit conuerti, Poenitentiam

implebit, & si moriatur ante ab sollitionem sola voluntate emcaci conuersionis saluabitur: sis non intendit, absolutio ipsi oberit, quia ad illam non est dispositus; sicque addet peccatis suis sacrilegium, seu Sacramenti profanationem ad maiorem sui damnationem .

, - . . s. XLI.

150쪽

g. XLI. OBIECTIO II. I tera obiectio, quae potest fieri praecipuὀ

a doctis, est haec Ben8 absoluitur qui- libet peccaror in articulo mortis petens poenitentiae' Sacramentum absque ρ uia probation eur non β- militἐν absoluitur quiliber corpore sinus elim μ' to proposito Poenitentiae t Nam si Poenitentia est necessario praerequisita ad absolutionem, non deberet absolui moribundus,qui non egit PCe nitentiam in vita siua: si autem non est abistute praerequisita, videtur,quod etiam sanus semper absolui debeat ante impletam Poenitentiam cum so lo proposito illam implendi Ad qoam obitationem respondeo, dicendo, quod in Ecclesia ptimis trecentis annis practicatum silerit, ut negaretur Rbsolutio, & Cφm munio in articulo mortis iis , qui post vitam. perdite actam non egerant Poenitentiam, &tantum ratione infirmitatis, ac periculi mortis petebant Sacramentiam Reconciliationis ; ita enim Cyprianus Epist. So. ad Antonianum ait: Poenitentiam non agentes, nec dolorem delictorum sitorum toto corde, & manifesta lamentationis suae prosessione testantes, prohi-hendos omnino censiuimus a spe communica

tionis, & pacis, si in infirmitate, atque pericu-

SEARCH

MENU NAVIGATION