장음표시 사용
101쪽
per Baptismum eo sensu peccata dimitti, quod non imputentur, non quod vere tollantur. r. Non solum quoad reatum culpae, sed etiam quoad reatum poenae remittuntur peccata in Ρptismo , ut colligitur ex S. Augustino lib. de peccat. merit. cap.
28. Si , inquit, continuo pos Baptismum
sequatur ex hac vita migrario, non erιt omnino quod obnoxium hominem teneat, solutis omnibus quae tenebant. Innocentius
III. idem docet, Sacramentum Baptismi, inquit, si digne fumatur, liberat omnino a culpa partimi a poena. Eugenius I V. in suo decreto: Baptifatis, inquit, natistaeccatii praeteritis iniungenda est fatis-
, sed morientes antequam ctilpam aliquam committant, flatim aI regna coelorum'Dei visionem perveniant. Cum autem perpetua fuerit Ecclesiae
consuetudo nullam satisfictionem imp nendi bapti satis, prosecto reputabatur Baptismus poenae quoque reatum delere. Unde etiam Concit. I ridentinum seis. l. Can. citato, sanxit per Baptistarum totum illud tolli quod veram peccati rati nem habet, ita ut nihil prorsus hominem caesi remoretur. Unde sequitur peccata remitti etiam quoad rea
Neque objici debet per Paptismum non tolli poenali ales, famem , sitim, morbos, &moitem ipsam corporis; Baptismus enim non liberat nisi a poenis vitae suturae, ut docet S. Augustinus En-ehir. C. 66. Magis propter Iaturum judiarium fit remisso peremtorum . In hac autem vita usque adeo vale , qaod scriptum es , Grave jugum superflios Mam a die exiis
rus de ventre matris eorum usque in diem sepulturae in matrem omnium .
At inquies: Remanet in hapti satis con- piscentia, quae a S. Paulo ad Romanos , cap. 7. appellatur peccatum. Resp. concupiscentiam non dici peccatum proprie, sed tantum improprie quatenus ad peccatum inclinat. Rem di lucide explicat Concilium Trident. sess3. his verbis, Hanc concupiscentiam, guam
aliquando . Usus peccatum appellat sfansta Θ-dus declarat Ecclesian Etholi eam nunquam intellexissi e peccatum appet lari, quod vere o proprie in renatis peccatum si, sed quia ex peccato es, O ad
in & Baptismus ficte susceptus, hoc est line debitis dispositionibus, eumdem producit essectum deposita fictione, &remoto me poenitentiam obice, ut docet idem S. Augullinus lib. a. de Bapt. cap.r3. Tane incipis valere liuem Baptismus , inquit, ad dimittenda peccata , eum ad E cissae pacem υeuerint Haeretici vel Schi malis ; non ut ille Baptismus quas alienus , aut alius improbetur , ut alter tradatur , sed
ut idem ipse qui propter disicordiam siris'
operabatur mortem, propter pacem mtus
operetur falutem, quam quidem doctrinam fusius in sequenti articulo explica
Sunt & alii quam multi effectus Baptin mi , quos eleganter enumeravit S. Chrysostomus Homi l. ad Neophilos . Moenim, inquit, tantum sunt liberi sed σ
sancti , sed missi, non se missi, sed
: Dii, sed γ heredes, non solum her des , sed θ fratres Chrisi, nec tantum fratres Chrisi, sedo coheredes, non solum
coheredes, sed o membra,non tantum mem flia, sed templum ; non tantum remplum,
sed di organa spiritus . Vides quot sint Eaptismatis largitates. Ar praecipuus Paptismi effectus est grais ria, quam Baptismus producit in bapti- satis , quod tamen intelligi non debeo degraria actuali respectu insantium, cujus ni irum gratiae non sunt capaces . Qua de causa eos a Baptismo excludunt Anais baptistae , hnc' Scripturae Teili morsio ducti M arci ultimo, Qui crediderit, oebaptis tus fueris, faretis erit . quasi fides in Baptismum, actualis scilicet, necessario Paptismum praecedere debeat, etiam in infantibus. Hic vero non minus absurdum & ineptum est quod finxit Lutho, rus , videlicet semper aliquem fidei actualis motum excitari in iis etiam infan tibus qui Baptismum recipiunt isCum Di by Cooste
102쪽
Cum igitur dicimus praecipuum Baptismi ei lectum in insentibus est e gratiam , id intellisimus de gratia habituali; quae
a Deo infunditur per modum habitus permanentis & informantis 'animam bapti- fati, quae quicem gratia dicitur proluci
ea iustificans, sanctificans, gratia regenerationis, re vationis, ut aperte den tant innumera Scripturae tellimonia, Ilian.
3. Nisi uis renatus fuerit ex a a Sρι- , ita saucio oeci igitur renascentia fit per Baptismum. Item Apostolus non semel testatur eos qui baptisantur, Chrillum induere, Ephes. q. cap. Induite novum hominem, qui secundum Deum creatus es is iustita sanctuale veritatis. &cap. 6. Induite v armaturum Dei vcritatem, iustitiam , ID
A m. quod fane non potest intelligi de fide ac ali culus capaces nou sunt infantes, ad Titum cap. I. Satrios vos fecis per Iavacrum regenerationis o renovationις
Spiritus fancti. per gratiam scilicet sanctificantenti ad 9 oma nos cap. s. Dei aegraria tu inrdibus nostris per Spiritum Iansium, qui datus est nobis. Gratia quae diffunditi r est gratia habit lis& permanens , non actus transiit rius. Et similiter inteli gi debet qui, l la: pissime Deus dicitur manere & habitare in sanctis ac Iustis hominibus, I n. Iq. i. r νβλ nonem me m serva-Bit Paωr meks aedi et edim, ad eum veniemus , er mansionem apud eum faciemus. I. ad Corint. 3. Nescitis quia temptum Deι estis , Spiritus Dei habitat in vobis. Quae profecto clare demonstrant in-lantes baptisatos esse Iustos , regeneratos gratia iustificante& sanctificante donatos quae dum procul non est gratia actualis, 1ed Ianctitas permanens, per quam sunt templum Dei & Deus manet in illis., , autoritatibus accedit quod definitum est in Concilio Uiennensi sub Clemente V. in Clementina de summa Trinitate & Fide Catholicatom. II. nc. pag. I 67. his verbis: Nos attem mes O generalem e actam mortis mi A
ter Ommius Baptisatis, cpinovem secundam , qua dicit Iam se vulis quam adultis con erra rn Baptismo informautem gratiam σ wrtutes , tanguam probabiliorem, iis fandiorum , ac dociarum modernoriam Geologiae magu forum . magis consionam T concordem sacro approbante Concilio
Idem & 'longe apertius statuit Conci laum Tridentinum sess6. cap. I. ubi exponens quid sit iustificatio impii , quomodo nat, & quae sint eius causae , schahet, Inserumentatis item , Sacramentum Baptismi, quia eji Saciamentum fidei s .e qua nulli unquam ιοntigit judii catis , demum unica formalis ea a s j
qua nos jusos facit qua υidelicet ab eo
donatι, re vamur spιritu mentis nosrae ιγ non modo reputamur , sed mere iustivomιnamur , o sumus, iustitiam in no-bις recipientes unusqui que siuam secum dum mensuram ... id ramen in hae immiisse catioue fit, dum e u dem sanctiistinae
Passisuis merato Nr θινιtum fantium charitas Dei d undisin ιn cordibus eorum quilus cantur . atque ιUs inhaeret. Quis autem dixerit charitatem , leu iustitiam in cordibus hominum iuilificatorum disius an atque inhaerentem , ut loquuntur
Patres Tridelitini, non eise aliquid habitualiter permanens, sed politam esse in actibus, & sermonem ella de gratia actuali. His adde quod eadem Synodus statuit ea in re in suis nonibus icis. 6. Can. II.
la peccatorum remissone . e clusa gratia , charitate, quae in cordibus eorum per
Spiritum S. dfunditur , atque illis imhaeret, a Mema stis.
i. iEt scis. 7. Can. I 3. Si quis Aixerit vulos , eo quod atum credenin non habens , suscepto Baptismo inter Fideles
computandos non esse , ac propterea cum ad annos disci etiano pervenerιπι, esse rein baptizandos , anathema sit. Unde sequitur parvulos, cum baptizantur recipcre ndem, non actialem, cuius non .sunt capaces .
103쪽
-&. habitualem p riter infusa & permanente, inlimnte. Dehine quaeritur utrim illa Stentia, quη asserit tam pamulis quam achillis conferri per hipti simam gratiam illam interiorem di iustificantem esse aliquid permanens, ullum & inhaerens, ad fidem pertineat. Ratio dubitandi est, quia in allato Concilii Viennensis loco sententiaptam as , dicitur tantum probabilior , nota absolute verior & pertinem ad NQuapropter sunt qui respondent Co ilium Viennense appellare hanc sente tiam opposita pro biliorem , qua parte assirmat gratiam justificantem esse aliquid internum & permanens , idque veris1- esse & pertinere ad fidem. Sed qua
parte asserit gratiam illam veram esse qualitatem , seu habitum ad sensum sch lae inlinentem non esse de fide. Hoc ita xplieant, inquiunt, Vesa Commentar. in sess. 6. Concit. Tridentini; Dominicus Soto lib. 2. de grati cap. 18. & Melchior Canus lita' de locis, cap. a. Verum pace eorum dixerim, non intest igitur quid sibi velint isth Theologi ,
clun ajunt ad fidem pertinere quod dica-0r gratiam iustificantem esse aliquid imiemum , malaxi & --ns sed fidei dogma pon esse , quod datatur gratiam illam esse veram qualitatem seu habitum ad sentini scholae , sed meram opini nem. Certo qui sie ratiocinantur & seri- t, otio le&rum abutuntur ἔ luduntias in verbis, spreta, quod valde absu mun es, vera te norum notione. Q in enim ab illis , quid intelligant per vaticis illam iustificantem, quae secun-oum illos est aliquid internum & pe manens, & quae non est qualitas seu habitus ad sensum scholae. Si gratia iusti--ns non est qualitas seu habitus, erit igitur actus, aut fimi debet medium ali- ω inter gratiam actualem & hahit rem , cum dicimus auxia Coneis. Tridisti homines justi Mari per gratiam &charitatem quae in eordibus eorum dis,
meum, atque illi r inhaeret, id inae
gendum erit de gratia actuali, dicendum erit gratiam ad alem diffundi A inhaerere i quod certe nemo non videt esse
absurdissimum , & quod manifeste pugnat cum Decreto Patrum Tridentinorum , qui anathema pronunciant adversus eos qui dixerint, ramines iustificari vel sola imputatione insitiae misi, vel
Iola peccatorum remissione , exclusa graria er charitata, qua in cordibus eorum dis funditur , atque illis inhaeret.
Objiciunt hic quidam Theologi autoritatem Melchioris Cani, qui docet loco
supra citato , duo esse disputationum genera inter Autores Ecclesiasticos, alterum earum rerum , quae vere ad fidem spectant doctrinamque eatholicam , alterum earum quae nec fidei dogmata sunt, neque ex illis derivantur. Lis, v. g. inquit, Ala gratia qua jas camur, qualitas quaedam si animo impressi, quae ipsi praesert
es eo vivere , unde qualitates alia consequantur , hoe est, virtutes quadam, tum Theologicae , tum morales infusa, per quasanisnus divinas oe supernaturales habeat actiones , inter Scholasicos disputatur . Ubi Canus aperte docςt inter Mnolasticos
disputari posse uiua fide, an gratia justificans sit qualitas animo impressa. Resp. Verum esse Cani principium, quo videlicet statuit duo esse disputationum genera, rerum scilicet quae ad fidem spectant, & aliarum quae nec sdei dogmata sunt, nesve ex illis derivantur. Sed meo quidem iudicio minus bene applicat suum hoc principium in praesenti materia , cum asserit inter Theologos disputari posse, an gratia iustificans si qualitas quaedam an ismo impressa, quod utique in dubium re vocari non potest ab illis qui putant gratiam iustificantem esse alii id internum , fixum & permanens. a '. Quia illem omnino est, quod dicatur gratiam iustificantem esse aliquid internum , fixum & rq manens, & dicatur illam esse qualitatem seu habitum, quia, ut jam dixi, manifestum est gratiam illam justificantem, quae non est actualis gratia dissuta in cordibu baptizatori , sed gratiis habitualis, Me . que
104쪽
alio nona, ne donari non potest quam nomine qualitatis vel habitus. Σ. Si neg retur gratiam illam iustificantem recte dici qualitatem, valde timendum esset, ne qui sic loqueretur, suinctus sereti erroris mani iii , quo doc rei contra definitionem Concilii Tridentini homines non iustificari per gratiam in cordibus eorum diffusam 'quae in ipsis inhaereat, sed vel sola imputatione tullitiae Christi, vel sola remissione peccat rum, mcns enim Patrum manifesta est quod eratia, iustificans sit aliqu)d internum & perminens, non actus transit rius adeoque vera qualitas. Alius aptismi cffectus est caracter , de quo abiici 'Cdilseruimus in tractatu debacramentis in generet ' cum ostendimus tria esse novae legis Sacramenta quae caracterem imprimun , t aptismum scilicet, Confirmationcm & Ordinem . Cara iter definitur , signum quoddam indelebile animae impressum , unde ni, ut Sacramenta quibus imprimitur iterari non pissint, qua de causa praefata Sacramenta valide collata nunquam iterantur ,
quod utique probatur &Mripturis &SS.
Ex Scripturis quidem quoad spectat Baptismum , ligitur ad Ephesios cap. q. Usus Domiuus , uua Fides , unum Baptisma quod nimirum ' nullo perpetrato scelere, nulla desectii me ad haeresim aut infidelitatem amittitur. Idem colligitur ex his verbiis epili , ae ad H braeos , cap.. 6. Impo ubile eii , , inquit Apollolus, eos qu/ f mel Iunt iuumtu 1ti rursus . . . oe prolapsi sunt, rursus renovari ad nnitentiam, id eis iterum bapti2ari, ut exponunt multi
E.ique eit quoad s ectat Baptismum
Commuri S Patrum doctrina . Unum inter alios apocli bor . A igultinum , sic hab t traci. 6. in Ioan .. Leve quod accesti- si . non mtitatur . sed alnoscitur , caraster6l Regis mei', non ero sacrileque , m Tiρο desertorem . nou muto caret tirem lib. 2. contra epitio am Parmeniani, cap. l. Auforte, inquit , minus haerent Sacramenta
quod Iam stirituale indelabde , unde ea iterari non Po 'unt, anathema sit. Neque eit quod dicatur admittendum non esse caracteiem qui dicatur imprami per Baptismum. Caracter en m est fg mquo quis ab alio discernatur : sed.nihil plane inservit eiusmodi caracter in bapti ratis cum enim exterius non pateat,
baptietatum neutiquam discernit a non ha-ptietato ; igitur mera eis finio almittere ejusmodi caracterem. Si quidem admittimus caracterem a i aptismo impleisum, non quod pateat omnium oculis, neque enim ipsa notira anima oculis hominum patet , , ted eiusm)di caractcrem imprimia quihuςdam Sacramentis expresse definivit Ecclesia , eius mentio habetur in Scripturis & traditione , ubi commemoratur
ut quaedam nota , quoddam signum, quod iudicavit Ecclesiae non esse, iterandum , de natura huius notae nihil statuit, qua de causa in variss de hoc argumento iunientias saloa fide abierunt Theologi. iaeritu hoc loco utrum ii baptirandi sint laltem lub conditione , de quorum
Baptis r. o dubitatur. Respia Receptam vigere in Ecclesa eo suetudinim eos baluia andi , qui certit dine morali creduntur non baptiTati, ut
defini. it Alexander ii l. cap. de quibus extra de Bam. De qui xs, inquit, dubium ui on humi tι suerint . bapueten ur his
baptizo , sed si nondum baptiaratus es, e ore baptira in nomine Patris, emc. quam formulam Baptismi siti, condata me ea i
105쪽
ligimus in eapitular. lib. 6. cap. I . Dixi, si moraliter certum sit, hunc non siisse baptizatum neque enim sussicit levis quae&m suspieio , quasi partem, ut unt, tutiorem sequendo, semper ad misnimam dubitationem sine accurata versetatis in alione Eaptimaus conseratur ;debet enim Minister , ne in erimen & sacrilegium iterationiς incidat , diligenter examinare, num ille de quo dubitatur, fuerit baptizatus , nisi sorte periculum mortis immineat vide apud Gratianum
Unde rebapti rari etiam sub conditione non debent h. pii rati a Lui heranis &Cal- Vinii is , ut merito sanxerunt plura Galliae G, ilia paulo. μ' ii Concilii Trident.. celebratii nim videlice: Rotomagense , Turonense . Aquente , Ebioicense , &c.
quia ccntiat illi,s in forma legitima ba- Pti Zare . hem ita tenendami dcclarat Conc. Tridentinum sess. 7. Can. II. Si dixerit verum rite collatum m.
pitimum iterandtim esse illi qui apud in eler fidem Chrisi ne averit cum ad
Dudum antea docuerat S. Gregoriuς V. lib. v. epiti. 6. Ab antiqua Patrum in iι- ratione manasse, ut qui in Haeres Mytt ri fuerint M aut unctione chra maris, aut impositione manviam , aut Iola profesaene fidei adsignum matris Ecclesia revocentur. Possunt & inter Baptismi e fictus annumerari obligationes quas baptisati comtrahunt . Scilicet cum Baptismus si s
lemnis Religionis Christianae professio
quicumque baptirantur , expresse renun-lsant Satanae , eyasque operibus ti pompis , quod ab omni aevo fuit usitatum in Ecclesia ; sic enim loquitur Tertullianus lib. de corona militis Aquam adi- ruri coutinamur nos resentiare Diabolo , o pompa er an petis e s . De hinc qui bapti Zantur multis obligant sponsionibus quae dici solent Baptismi vota , quae tamen non sunt vota iiDcte loquendo ;votum enim stricte est promissio Deo. de Hi quo bono debito , quae autem promittimus ici Baptismo Deo debemus
tae ipso quod Baptissimus sit Christia ius
mi professio , nimirum debemus Eva gelii praxepta sequi & Ecclesiae pastoribus obedire , &
putriim, sive adultum , sive marem sive sceminam , esse capacem reciapiendi Baptismi cum Chrii us universi pronuntiaverit Matth. ultimo , Euntes, docete omnes gentes , baptisames eos imnomιne Patris, o Filii ,-Spiritus Ducti ia Quaenam vero requiratur dispositio
ex parte suscipientis nunc paucis expendendum est.. Nullam ex parte infantium necessariam esse constat apud omnes, ut vidcreest apud S. Augustinum lib. I. dc peccat.- merit. A rem illione ia Unde superest diseficultas de conditionibus praerequisitis ad Baptismum suscipiendum, pro adultis . . Tres autem inter alias animi dispositi nes videntur imprimis requisitae , nimi
rum fides , intentio seu eonsentus , &poenitentia ad gratiam scilicet in Bapti semo recipiendam.
Primo requiritur fides ad gratiam in
hoc Sacramento consequendam , ut aperte
legitur in actibus Apostolorum: cap. 8. ubi cum Eunuchus Philippo dixisset :Ecce aqua ,- quid prohibet me baptisaeri P Philippus di it, Si Dedis ex toto corde s licet e o respondens uit , Credo Filium Dei esse Jesum-Chrisum . Id consentanei im est his Christi verbis Marci ultimo rQui crediderit o baptismus suaris , Diavus erit ; qui vero non credideriti, condemna tar . Hine enim sequitur fidem necessariam esse adultis, ut in Baptismo gratiam percipiant, unde Concit. l aodia num tan. 46. Baptivitnias oportet fistombesum disere . . Dixi ad consequendam gratiam, quia sine fide Sacramentum sine gratia Sacra menti valide reciperetur, ut agnoscit S.
106쪽
Augustinus lib. I. de Bapt. cap. I 6. his verbis: Non interest, cum de Sacramenti inte erilare faustitate traflatur , i id credat oe quali se methatus it ille quι -- cipit Sacra rentum ,' interes plurimum qu dem ad salutis viam , sed aci Sacramentisti mem nihil interest.
Secunda , in adultis requiritur ad P ptismum intentio seu consensus quo utique Baptismim acceptent , idque constat , I. ex autoritatibus supra adductis cap. Io. quibus ostensum est, filios Inii. delium non esse baptitandos invitis parentibus ; a sortiori enim adulti si nolint& contradicant , non erunt baptizandi; Σφ. ex eo quod in administratione Baptismi Minister baptizandum interrogat,
num relit baptizari , Vis ivt ri ' qui Tes, et, Volo. 3. ex Iimocentio III. cap. Maiores- haec scribente , Id est Religioni Aristi e contrarium , ut semper λ- mittis o penitus contradicens ad recipio-aean o servandam Christo tarem ali is com ellatur. Propter ad ister iniit
non invitum , comm non eoactum
.ilii non obsurde distimunt, quod is qui
terroribus argue stippi ciis violenter arti a- Bitur , ne detrimen tam incurrat, Baptismi fuscipit Sacramentum , latis scutis qui me ad Baptismum accedis cara- flarem fascipit Christiaestatis impressum ,
o ipse tanquam conditionariter volans, tiacet absolute non velit, cogendus est ad OMIer visam FHei Christianae . . . ille vero qui nunquam consentit, sed penitus contriaicit , mee rem , nec caracterem suscipit Sacramenti , qtiis plus est expresse mutω-iscere , quam miuime consentire . Ex quibus colligitur, eum qui minis ac terroribus compulsus Baptismum suscipit , non censeri absolute invitum & eoactum , sed aliquo modo volentem , licet voluntate Per terrorem excitata , & sie intelligitur quod scribit S. Augustin. trach. 26. in Ioan. his verbis: Intrare quisquam Ecclesiam ρο-
res nolens, accedere M aitare potest nolens , accipere pauest Sacramentum nolens, credere nos potest nisi voleus.
Tertio, poenitentiam seu sincerum de
peccatis commissis dolorem praemittere debent adulti, priusquam baptizentur , ut expresse docet S. Petrias a. 'n rentiam agite , inquit, bapticumr tinti quisque vestrum. Tum vero & antiqui Pa ires qui solent in Catechi e nos insurgere, quod ante actam suis ientem Genitentiam , baptisari efflagitabant i legiris sunt ea de re Tertullianus blade poenitentia cap. o. S. Cyrillus Ieros. Catoches i. δ yllag. S. Grcg. Nazian. orat.
r. S.Chlysost. homil. ra. in Epist. ad Hebratos ; sic vero loquitur S. Aisustinus lib. de fide & operibus , cap. 2. Qua
tum attinet ad Diubrem doctrinam veritatis , ne cuiquam mortifero peccato pernicios ma securitas detur , vel etiam pollentissima tribuatur autoritas , se curationuordo est, ut baptizauri credant in Deum Parnem o Filium ac Spiritum sanctum esritti otio Θ bolum trauitur, o a mortuis operibus agant paenitentiam.
Quod i Jem doeet Concilium Tridentinum scis. 6. cap. 6. ubi exponena dispositiones ad Baptismum suscipiendum necessarias se loquitur : Detim tanquam omnis justitiae fontem Atimere incipiant, ac pro
pterea moveamur chersus peccata per c
dium aliquod, o detestationem , hoc est , per eam Pgnitentiam , quam ante Bapti
Id vero rursus confirmatur ex antiqua Ecclesiae disciplina erga Catechumen , quorum tres erant classis , videlicet a dientium , competentium , & et horum, quibus Sacramentum Paptismi non asministrabatur, antequam praelatas dis sitiones exhibuissent. Audientes sic dicti erant, quod Cat
chumeni primum, petita venia ab Episcopo . Ecclesia uicis conventibus in te erant,& erbum Dei audiebant , Met que Christianam edocebantur . Commentes qui Laptismum petebant, Symbolum recitare tenella, alur, ut colligitur ex S. Au gustino serm. 38. Sed duros poenitentiae is res subibant , ut habet lemillianus lib. de Bapt. cap. i9. Deressurus Bapti
107쪽
re o oreret, tam confessione omnium rem delictorum . Electi demum erant illi qui per scrutinium digni aetiimabantur Baptismo, praemissa diligenti perquisiti ne de fide , pietate & moribus eorum qui Baptismum es lagitabant. Ex quibus patet Ecclesiae mentem semper tutile Adultos sine prefatis dispositionibus gratiam hartismalem consequi non posse.
Quaeres q id sit sentiemium de Pa ptismo ficte suscepto , quem effieium producat ante & post depositam ficti,
Respondeo r. Baptismum juxta usitatam apud Theologos loquendi ni rmam
dici Alcte susceptum , non quod limulate& mimice , ves ex parte Ministri , vel ex parte . suscipientis , administratus si ;sed quia recipitur ab homine male disposito, cui deest vel fides , vel pietas , vel sincerus de peccatis suis dolor. Respondeo a. Baptismum qui hoc sensu dicitur ficte susceptiis, ante depositam fictionem producere caracterem, & non
producere gratiam . I. Producit caracterem non minus enim agit in peccat
res, ac in haereticos & schismaticos ; sed his omnibus datus censetur validus &minime repetendus . 1 a. Non producit
gratiam , quia peccatores male dispositi non sunt capaces gratiae recipiendae. Sed deposita fictione, qu .d utique fit per sinceram . poenitentiam , Baptismus reviviscit & suum producit effcctum, hoc est antecedentia peccata,cum ipso etiam
enae reatu delet, uti factum suillet, ii baptisatus suisset recte dispositus quando Baptismum suscepit, ut docet '. Au ilinus liti de Bap. cap. U. his verbis: Tune incipit valere Baptismus ad iumit
tenda peccata , cum ad Eccletia pacem venerint haeretiei ς non ut ille Bapromus quasi alienus aut stitis improbetur , - ut
alter tradatur ἰ sed ut idem ipse qui propter discordiam foris operabatur mortem , propter pacem intus Ueretur salutem. Ex quibus colligitur Baptismum sublata fictione valere ad dimittenda peccata &operari salutem , cum haeretici redeust ad Ecclesiam ; unde sequitur eadem ratione Baptismum in Ecesesa datum male dispostis A pietate calentibus, dubiata fictione reviviscere & gratiam pro ucere. Et lib. i. cap. I a. Quid, inquit ,
δε ad imum Baptumum scius accessit , dimissa δειnt et peccara, an nρn Dut ἀ-misa. Si dimissa dixerint, quomodo ergo Spiritus sancius disci liuae eiu et sesums in tylo feso remissionem operatus ulpeccatorum . Si dixerit mis esse dimissa, qualis hi posea 'semnem suam corde concuso , O vero dolore fateretur dentio ha- .pidandus iudicarettii P Quod se dementis initim es dicere , fatea ultir vero baptismo . Chri yii baptiora pol se hominem , ta-
meu cor υtis tu matitia vel sacrilegis perseverans , peccatorum abestrionem non s-nere feri. Atque ita intelligant in e
munionibus ab Ecclem separatis posse δε mιnes baptizari, tibi Chrsiani Baptismo
. eadem Sacramenti celebratione dattir sumitur , . quι tamen ruue prosit ad remissionem peccatorum, cum quit reconcili itur unitati, hacrilegio ait sentionit exuitur , quo ejus Peccata tenebantur , dimitti nonsuebantur . Quibus nihil esse poti si disertius, ut ostendatur fieri revivis e t a n Bapti sint in Catholico, qui sine pietate su rat baptietatus; ita ut deposita fictione Baptismus producat gratiam & peccata de
. Id porro intellig tur, ut dixi, de peccatis antecedentibus, hoc est, . de peccatis quae ante i aptismi im fuerant commissa ἐ
io quae peccatum m irtale est , sunt materia poenitantiae , , non aptismi. contra vero, peccata antecedentia , & peccatum originale non nisii per Baptismum remit
. O . 1 ide certum est peccata non remitti nisi per Baptismum , aut per poenitentiam : leo illa non remittuntur. per -Faptismum ficte lusce plum, cum sit no- .vum peccatum: superest igitur ut te mitti dicantur per poenitentiam pec .ata etiam
illa antecedentia . Quod aurem opposita
108쪽
sententia vulgo propugnatur a Theologis, non habet sundamentum nisi incitatis S. Augustini te timoniis , i in quibus docet solummodo S. Doctor Baptismiim hoc operari , quia non ni si per Baptismum ius
habetur ad poenitentiam. 'Nego min. .& dico peccata anteceden.
tia Bapti mi susceptionem , remitti per Baptismum ficte susceptum propter adducta superius momenta . Dici autern non
debet Baptismum ficte susceptum , esse novum neccatum , sed fictionem ipsam, quae in Baptismi susceptione grave scelus
. est , non nisi per pinu. tentiam remitti . Id autem maxime efficitur ex addite is
Augulmini locis , non enim scribit dii m. taxat Baptismum ficte susceptum , dare ius ad poenitentiam , sed ipsi met directe Baptismo , tametsi ficte luscepto tr 'vitremissionem peccatorum, agnoscit enim
vim delendi peccata esse in Baptismo qui
suum non habet effectum propter obicem erroris aut dissensionis, quo sublato obi .ce Sacramentum viperat lir salutem. At inquies et Sequeretur inde peccati originalis remissionem tribui posse poenitentiae : sed fatentur omnes solo Bapti Lmo. remitti peccatum Originale : ergo p .r poenitentiam non reviviscit Bapti sinus quoad remissionem peccati originalis. Dist. mai. poenitentiae ut causae remotae & mediatae , C. proximae & immediatae , N. Porro nil imoedit quominu dicatur per I onit ni iam remitti peccatum originale remote scilicet , qua te nys per poenitentiam reviv. scit Baptismus, qui per se & proxime delet peccatum originale , is enim iii e et enlus S. Augustini in is .co mox laudato. Inlfabis Sacramentum P ce litent di non reviviscit d. posita fictione : ergo nec Baptiimus. Nego cons disparitas est quia Patres loquuntur tantum de reviviscentia ali tum Sacraesentorum; forte quia Bapti Lmus remanet in homine quoad caracterem , quod dici non potest de 'Tait entia . Unde multi rheologi contendunt. Ordinem & Confirmationem quae impri-T I s M O . Io munt caracterem , reviviscere ad instar Baptismi. CAPUT XIV. De Caeremoniis Baptimi.
CV γJ loquimur de caeremoniis P
ptii mr , id intelligitur , ut per se patet , de Baptismo solemniter adminiit rato , quandoque enim ut docet Eccle- frae praxis , datur Bapti imus sine caer montis , cum a deii periculum vitae , in casu necessitatis , ita ut tamen, ut mox dicturi sumus, omissae suppleantur pollea
Inter caeremonias autem quae in administratione Baptismi .adhiberi solent , aliae sunt quae dicuntur ei ficientes , aliae vero quae mere significatiuae sunt . De praecipuis solum Baptismi caeremoniis nonnulla observavimus . inter eas recenseri merito pollunt exorcismus & exsufflatio quae dicuntur caeremoniae essicientes , quia per eas diaboli potestas comprimitur . non sunt tamen Sacramenta. proprie dicta , nec gratiam triniucunt ex opere Operato , quia non sunt a Christo inai tutae . Earum anti Issimus est usus in Ecclesia ; huius enim meminerunt Tertullianus lib. de Idololatria , & X. A gustinus, tum in libris .adi erius Pelagianos, ubi ab exorcismis argumentum petit ad probandum .peccatum originale, turn lib. i. de Symb ilo cap. I. Deo, . inquit, parvuli ex bufflantur re exorci an- Iur, ut pellatur ab eis potestas diaboli ini
mica . Meminit etiam alterius caerem
. nita idem Tertullianus lib. de corona militis cas . 3. per quam bapti landus . ahre nuntiat satanae: .Aquam Mitura . anquit ,
sed aliisti into prius in Ecclesia sub antia
sitis mauu contestamur nos renuntiate dia- . si pompae 'ngetis ejus . De hinc ter mergitamur amptius at Vre Aresspondentes, quam Dominus in Eυtudelio dete mino/t . Inde δε ceptra Deus oe mellio MUrdiam praegustamur. Cundem r.lum observari solitum anter baptizandum com
109쪽
memorant S. Cyrillus Hierosolymita a in suis Catechestibus , & S. Ambrosius
in libris de Sacramentis . Altera caeremonia quae similiter inter emcientes non pure sgnificativas reponitur a S. Thoma I. p. q. 7 r. art. 3. est unctio verticalis quae religiose usurpatur in Ecclesia , ex quo Presbyteri baptisantes, iussi sunt chrismare in vertice. Haec longe differt ab unctione confirmatoria ,
quae fieri debebat, &semper facta est in fronte ab Episcopo , non a simplicibus
Presbyteris . Item unctio vertical .s non
essiciebat gratiam , sed ad summum quasdam pias motiones ad conservationem oratiae baptismalis, ut ait ibidem S. Do
Alia Baptismi caeremonia est , quod sponsores seu patrini adhibeantur, ut ita melius provideatur pueris qui haptizantur , cum ipsis dantur parentes spirituales, qui desectu parentum carnalium curam eorum salutis habent. In usu id fuit ab initio Ecclesiae, ut colligitur ex Te tulliano lib. de Papi. cap. I 8. haec scribente : Quid enim necesse es f Umes etiam periculo ingeri, unde postea S. Augustinus epist. 98. Interrogous ecu aquibus osseruntur insantes qui baptizantur . Quapropter merito vetitum fuit in Conciliis , ne in Patri nos assumreentur haeretici, excommunicati, publici peccat res , & qui hoc eodem anno ad commuis nionem Paschalem non accesserunt, qui quidem ad procurandam aliorum salutem minus apti videntur. Arcentur etiam ab hoc munere Monachi, qui sub aliorum potestate ipsi sunt constituti. Item Concilium Trident. sess. ΣΑ. cap. 2. resor. sanxit ut unus tantum & una baptietatum de sente suscipiat , ne matrimonii impedimenta, e quorum numero est a Dfinitas spiritualis , quae per hanc susceptionem contrahitur , nimium multiplicentur . Deinde pater & mater ejus qui bapti ratur Patrinorum ossicio fungi non debent ; quia, ut dicitur in tractitu de Matrimonio , qui filium suum ex sacro sonte suscipit nulla cogente necessitate', spiritualem contrahit cognationem cum propria uxore, & ideo conjugale debitum ab ea petere non potest . Denique nee insantes admitti de ni , nec ignari qui prima fidei elementa non callent, quod aliorum salutis curam gerere ne8ueane . Ex Rituali Romano Patrini admitti non debent, qui Confirmationis Sacramentum nondum susceperunt. Item alia viptismi caeremonia est quod administratur Baptismus cum aqua benedicta , cu us antiquitsimum in Ecclesia Disse usum colligitur ex eo quod illius meminerunt Patres priorum saeculorum. Mitto alias esse Baptismi caeremonias mi nus praecipuas & mere significativas, quales sunt cereus accensus , vestis alba, salin ore eius qui baptizatur, &c. Quaeres an suppleri debeant caerem niae propter aliquam causam omissae, Respondeo assirmative, ita S. Thomas P, 3. q. 7 I. art. 3. haec enim est Eeclesiae consuetudo , ut non nisi propter gravem necessitatem disserantur caerem niae, dilatae iero quam primum suppleantur, ut nempe discant fideles Sacramemta solemniter, quantum fieri pote st, tractanda. At inquies: Et exorcismus ti verba quibus utitur Sacerdos erunt falsa, baptiratus enim non habet spiritum immundum,& ita salsum erit quod dicet Minister , Exi ah eo immunde spirisus e e. siriuiniquius quam exorci are Spiritum 1anctum, ut aiebat Optatus adversus Don listas lib. 2. n. a I. igitur. Respondet S. Thomas loco citato su pleri caeremonias Baptismi , ut fervetur uniformitas in Baptismo . addit in Sent. dist. 6. q. 2. art. 3. Nec hoc es inconveniens cum etiam per aquam benedie iam
qua po Baptismum aspergimur, aliquaporesas damonis reprimitti r . Porro de caeremoniis Baptismi quae supplentur in baptizatis neutiquam loquitur Optatus , qui acriter redarguit Donatistas quod im-litum suum Brorem exercebant in Cath icos Sacerdotes , Quid iniquius, inquit , quam exorcisare Spiritum sanctum , --taria
110쪽
arti frangere , Eucharistiam an milibus & quo do adtabendae stat , docent Ri- projisere , An singulae caeremoniae urat A libri in unaquaque Dioecesi.
Solent in De Triabitu Theologi de
Baptismo S. Ioannis nonnihil disse
rere. Quaerunt autem utrum rem lisionem peccatorum & gratiam sanctificantem contulerit ex opere operato . Hanc Raptismum eamdem non habuisse vim eum
Baptismo Christi definiit Concilium Triadent. scsc. I. can. I. his verbis: Si quis dixeris Baptismum Ioannis habuisse ea n-dem vim cum Siprimo Christi , a thema sit . Idque contra Novis Iorcs qui , cum putent hominem sola fide tui si ficari, non aliam tribuunt efficaciam Baptismo novae Legas, quam aliis antiqui Testamenti si C. Ibinus lib. 4. In fit. cap. r . docet non aliam fuisse d fierentiam inter Baptismum Ioannis &Christi, quam quod diversis manibus daretur , cui cum ollanditur ille Scripturae locus Act. I9. in quo legitur eos qui Ioannis Baptismum rece- Perant , iterum a Paulo suisse baptizatos , respondet, illos sitisse iterum bapticiatos, id est seisse eruditos & doctos quid esset Spiritus sanctus, quod ignor bant , quod certe ipsis Scripturae verbis innitate adversatur. At licet Catholici omnes sateantur utrumque Baptismum christi & Ioannis paris non fuisse vim rutis, di putant tamen utrum Ilaptismus Ioannis produxerit gratiam ex opere Ope rato , uti & Chri iti Baptismus. CONCLUsIO. Baptismus Ioannis Baptistae non pro ducebat gratiam ex opere operato. Probatur ex Scripturis quae aperte docent Baptismum Ioannis non per se sed
silum ratione poenitentiae peccata remisit se, Matthae t. loquitur ipse Eaptilia: qui tim Lιρι ιαο υοι in aqua in ρoenia te ut am , ovi autem poli me venturus est, follior me Ci .... ipse .s baptizabit in
m tunt Marcuς cap. I. & Lucas cap. 3. Favet quod Actuum cap. laudato legitur nonnullos Ioannis i aptisnate baptis itos neqiidcin au ii ville si eiset Spiritus sanctus, Sed u que si Spiritus faustus est ,
audivimus. Q. libas reip indet Apollolus :Iet quo ei eo baptieati est s ' & dixerunt: Is oannis Baptismate ; quod manifeste otiendit per illuni Joannis Baptismum tunc datum lion sui:se Spiritum sanctum seu gratiam, quod similiter probat S. Ioan-n in sua saptismo , n m autem Bapti Lino Christi baptis asse appellata bancti Isis
Et certe quemad nodum argumentatur S. Augusti us contra Donatilias , nullatuit elle ratio, cur Baptismus qui datur a Ioanne, diceretur I Fannis, nisi sula Baptismus non dicitur eius esse, cuinius manibus, set cujus autoritate datur,& sic Eaptismus qui dabatur a Paulo , etsi manibus illius daretur . dabatur tamen nomine M autoritate Christi , Ρaptismus autem Ioannis dabatur autorita
te ipsius Ioannis, & propterea ab ipsa Christo vocatur Baptismus Ioannis. L
Me cap. 7. Eandem sententiam tradunt SS. P tres, Tertullianus lib. de Bapt. cap. I .