장음표시 사용
131쪽
tanquam qui filum Baptisma accepi gent,
Petro ac Ioanne imponentibus manus Sρι-
ritum sanctum accipiebant. Quod Ioue hoc Saeramentum est , se quidem. impostis manuum tinguentum p bebat, fallum est igitur Graecos manus impositionis non m
talium quoque est eamdem non com memorari in h diernis Graecorum Euch logiis ; quia in illis legitur orationem sundendam super confirmamlos; quod certe denotat impositionem manuum, quiis ut
ait S, Augustinus lib. 3. de 'a'. cap. 16. Quid es aliud mauus imposito , quum orario super hominem 'Quaeres quid sit , & quamlonam fiat
illa imposito manuum quae cisentialis est
- Respondeo illam tum fieri, cum Di
scopus extensis manibus orationem pronuntiat per quam advocatur Spiritus sanctus e tunc enim junguntur duae partes essentiales, materia & forma Sacra memti; chrismatio enim dccinera quartant, purae sunt caeremoniae , quae Sacr- menti integritatem , non ellentiam spectane , ut mox ostensuri sumus de chrismatione. Purum vero figmentum est quod nonnulli dicunt, tunc manus imponi ab Episcopo, cum fit unctio ; I. quia ab Apostolis facta est imipositio manuum sine
ulla unctione . a. Quia vel cres, cum de Sacramento Confirm itionis dili erunt, impositionem manuum ab uiictione se ungunt , Egressi de laυacro , inquit Tertullianus, perungimur benedicta un tioneo pWies, dehinc manus tmyouttur , em. 3, Quia praetens Ecclesiae pr. is docet
impolitionem manuum fieri ante chrisiamationem . q. Quia per se patet u est onem quae fit in fronte una co manus coni, tu , non esse impositionem ma
Quaeres P. utrum imponenda sit utraque manus , vel unica sulf tiat.
Rci pondeo unicam tussicere ; quia Ain Scripturis & apud multos e SS. Pa
tribus mentio fit impositionis manus in
singulari . Act. 8. Cum υiuisset autem Simon quia per impositionem manus Apo- polorum dareιur Spiritus sanctus r S.Cyprianus epist. 73. Ut oratione pro eis habita, o manu imposita . Quos sequuntur S. Haeronymus dialogo adversus Lucifer. S. Augustinus lib. 33. de Trinit.
Quod si quaeras, an dextera manu ut νε necessario debeat Episcopus , vel sinistram adhibere pollit . respondeo veri. similiter alterutram sussicere , quia nuta piam definitum est per solam dexteram au ministrari dc re hoc Sacramentum . . S g C U N D A CONCLUSIO. Unctio censeri non debet materia essen .
tialis in acramentia Confirmationis . Probatur , quia S- Luca& accurate deseribens Aef. cap. 8a, ritum Confirmatioanis ab postolis datae in Samaria, de unctione nullam iacit mentionem, quod sane non omisisset, uti non omis referre impositionem manuum , Orationem , patet enim diuinum hunc scriptorem dedita opera voluisse totum ritum cum M. si
circumstantiis deser here . Unde sequbtur 'unctionem non Bisse a Chri ilo praeceptam, ac proinde non recte censeri partem ellantialem hujus Sacramenti materia enim cuj iis ibet 'acramenti fuit a Clit ilo deter-mnata, alioquin Sacranuntum ab illo non ei sit inititulum. Id abunde confirmatur ex auct3ritate Concilii Moguntini iam citati, quod cap. i7: sie loqui ur: Hoe Sacramentum Con firmationis, ab initio sola manus ιmρVitione exhibitum , -κ sub jss tempor/bus Osiolorum , ex eorumdem trais tioue , a. hibita ebrismatis uncti se coepit eouse i . igitur Apostoli sola. manus impositi ine'
bacramentum Confirmationis contulerunt ;adeoque unctio pollea saperadi ita ad lumnium haberi debet materia integratis. Certe in quaestione ad fi .iem non peetinente, qualis est ista, utrum iliact. o sit' n ateria essentialis , vel solum integrans Confirmationis ; eam partem tequi non
dotant a Mologi , qua posita vi probare possunt
132쪽
possunt Haereticis , Confirmationem esse Sacramentum : sed posta advel laruarum sententia , iam Confirmationem esse Sacramentum a Christo inlli tutum probari non potest Haereticis; dicent enam uncti nem non suilla a Christo praescriptam quia Apostoli ipsi eam non adhibuerunt, ut invicte colligitur ex praefato capite 8.AE . adeoque non esse nisi in Ilitutionis Ecclesiaiticae , in quo facile non revin-eentur. Contra vero si hujus Sacramenti materia essentialis dicatur sola impolitio manuum, & sola oratio ejus forma , cum totus ac integer ille ritus non milius expresse habeatur in Scripturis, quam ipse Baptismus , prosecto nihil reponere possunt Haeretici adversus catholicum dogma , quo asseritur Confirmationem esse Sacramentum notae legis proprie uictum, adeoque haee nostra sententia eii alteri praeserenda. Probatur insuper ex eo quod per multa Ecclesiae laecula nullam videmus sormam hoc in Sacramento . in verbis scilicet gitur quidem 'Ontificem ungere in seon. te quando confirmat , sed non habetur eum pronunciare verba ulla , quae huic
unctioni velut materiae consentiant. Contra vero ibidem clare asseritur Confirmationem dari lolitam per impositionem manuum , & simul per orationem quae integra describitur, & le .ata manu tua su- Per capita omn um , dicit : Omnintera se iterue Deus , Quod argumento est ut, si, inem tunc 'habitam non fruile materiam essentialem , scd tantum integrantem siquidem materiae ellantiali sua esse debet sorina quae ipsi correspondeat. In ordine quidem Romano uti dc apud Am larium Ebiic pus haec pronunciat verba coli firmando : Confrmo te tu noin e
eIUSm nil vulta , quae pia te continentia vocali nem S. Trinitat s , ncn habent rationem formae quae correspondeat uncti ni tanquam mat Emae.
ἰ Obiicies: Constans est Patrum dc Con-
ciliorum traditio , unctionem in ia , v.; saeculi, -dhibitam suisse in conserenda Confirmatione, non ut otiosam qualidam raea remoniam, sed quae vim hab M tbpti,diicendi est m i pecificii in lici us S..cramenti, vidcli et gratiam Lot .isi a tem,
per quam baptitati fiunt pei fa . iiii-
mate, id est unflioue, est. tiucitis μι eo habere in se gratiam 'ossit . Concilium Laodice num Can. 48. Quod oportet eis qui ιuum nau ur 'bi Naptismum ιnungi Iuster estoti Chiismate, es e re vi Chi ιδ participes. S. Curi litis Ierololy ilitanus Cateches p. Mniagogica loquens de Sacramento Confirmationis , Sed es CA bicina , inquit, quod Chrsi , o Spiritus lancti dri initatis ejus praeseuriam Uicit, quo fons o alii jensιs com
propr/um habet, confectum jam Chrisma vocatur, tu PO es suavitas, quae aurem muscientia mollis excrufa duritie ' catorum , qua animum Innovat levem , quae
Iedem Spirituι Iansio parat ἰ agit ibi a versus Donat illas , qui Catholicos iterum
confirmabant. S. Aquilin. lι b. 2. contra litteras Petiliam cap. io . haec verba Psal I 2. Sicut unguentum in evite O c. interpretans de Confirmationis Sacramento sic l. iquitur. Sacramentum Chrismatis uuiatis tuter retari, quod quidem in genere via
133쪽
ιιvrentes Patiam invisibileam sanctismi
Spiritus Auguento tanquam Hypsi; & ita caeteri p=stea Scriptores Gelasiastici . Igitur unctio censeri debet a Chri ilo aut ab Apostolis instituta, juxta illam S. Augustini regulam lib. 4. de Baptismo cap. 24. Qia universa tenet Musa, nec Cone bis ins tum, sed semper retentum es,
stissime creditur ν adeoque unctio est materia essentialis , non integrans Confirmationis . Nego conseq. & dico ex illis mome iis , quatenus fidem iaciunt ab ipsi uxTertulliani aetate ulitatam fuisse unAionem, solum colligi poste , eam ille antiquissimam Confirmatic nis caeremoniam, quae proinde , ut mox dicturi sumus , omitti non debet, sed eam nec a Chri sto, nec ab Apoliolis suilla initiiutam dc
Uaeceptam patet maxime , ex eo quod.
ipsi Apostoli , cum Baptisatos confirmarunt in Samaria, unctionem nc utiquam adhibuerunt; si enim adhibuillent , illud ferre non omisisse L S. Lucas, cum datum ab Apostolis onfirmationis ruum tam accurate descripsit Actorum octavo capi te expresse indicans ejus materiam ,
formam , effictum & mini lirum , nulla enim huius: silentii aut omissionis idonea ratio proferri poteth. Quod dicunt Adversarii, argumentum illud ei se negativum , & S. I ucam non commemorare quidem unctionem , sed' minime negare eam fuisse ab Apoliolis
Respondeo vere quidem negativum es se hoc argumentum , sed ejusce generi Sesi, quemadmodum alia quaedam sunt ar
gumenta negativa , ut sit perempto lum, ur enim unctionis non meminisset ρο- que ac manunm impositionis, cum per
senam agens Historici totum id describit, quod tunc Samariae ab Apostolis s ctum est.
Certe ex illo AdVersiriorum argume in sequeretur quasdam Eapti sint caeremo-Mas , ut Exorcismos v. g. ad eisentiam
vapti imi pertinere , & Apostolicae aut
ti tale traditas , quia eas a pei mis temporibus tenet iaclesia , nec a Conciliis institutae sunt: atqui tamen nemo id dixerit, quia nempe describitur Baptismus in Scripturis, nulla facta mentione ejusmodi caeremoniarum , quae proinde me rito habentur institutionis Ecclesiasticae. Unde intelligitur nullo negotio responderi posse huic obiectioni quam urgeot
Adversarii . Non alia rationc probamus plerasque Sacramentorum materias & f, mas , quam ostendenda eas iamper Scubique tuis Ie m Ecclesia usitatas e led exiliis locis pater chrismationem fuisse semper in Ecclesia adh bitam in Sacramento Confirmationis: igitur. Rei p. id verum esse , cum illius Sacramenti materia aut serma expresse deislcripta in Scripturis non legitur ἱ ea pro pter enim sequimur hanc regulam in a Llignanda v. s. forma Sacramenti matrimonii , de qua nullum est verbum in sacris Litietas: sed quando in iisdem legitur ritus quomodo suit a Christo inlli- tutus , vel ab Apostolis executioni demandatus , & in eodem in loco Hare describuntur eius materia , serm , Minliter & cffcctus ,. his standum esse videtur, Sc. Pro materia Dategrante, aut caeremonia institutum is Ecclesiasti ae sumen- cum quicquid insuper additum est . 'ed in illo calu res est eiusmodi, Confirmatio enim sic recensetur Aestor. cap. 8. ut ejus materiam , formam , effectum &Ministrum tradat S. Lucas. Initabis: dicriptura evidem aperte non
refert ubrpatam sui isAnm. nem ab A potiolis, cum bpiritum lanctum tradiderunt , ted silendo eam non exclusit , quin potius supponit , ut cum eadem Scriptura refert baptisatum a Philippo
Eunuchum , po iram p sellius fuit se credere Filium Dei esse 1esum sphristum
Act. 8. alia necessaria, quae tacet , non
excludit , Scriptura , inquit S. Augustinus , lib. de fide & operibus c. 9. tacuit atque intellimnia dim sit eatera , qua cum illo
Spadone baptisando Philinus et i , arquain eo quia ais c. Baptis it eum Phili
134쪽
imi intelligi voluit impleta omnia,
Iicet taceantur in Scripturis gratia ι αλratra , tamen serie traditiovis scimus implanaa. Deinde licet unctio non commemoretur in Scripturis , aliquo modo per traditionem demonstratur iuxta regulam a S. Aquilino latam lib. q. de l'aptismo cap. 24. Quod universia , inquit , tenet Ecclesia , nec Conciliis institutum , sed semper retentum es , nonnisi ovo istica autoritate traditum rectissime creditur ; sed a primis Ecclesiae saeculis usurpatam suis. se unctionem confirmatoriam, abunde iam probatum eii ex M. Patribus , ex Tertulliano v. g. ex S. Cypriano, Origene , &c. igitur. Respondeo peremptorium esse hoc amgumentum quod petitur ex silentio S. Lucae qui deserat, ns AE . cap. 8. ritum Sacramenti Confirmationis, his verbis :Qui cum venissent, oravem ut pro ipsis,
ut acciperent θι risum sanctum. . . . ruuc
imponebant. manus super illos accipiebant Spiritum fandium s clare docet illum constitere in manuum impositione & oratione , nec ullum habet verbum de unctio ne . certe Christus Dominus instituerat Sacramentum Confirmationis , quodlibet enim Sacramentum novae legis sui ta Christo institutum : sed eatenus fuit a Christo inlli tutum , quod praescripsit quid agendum esset ab Apostolis , cum vellent administrare ii Q Sacramentum . Quid autem praescripserit, habemus a S. Luca qui totum hunc ritum accurate descripsit, positum scilicet in manuum impositione & simul in oratione, quae con-icrret Spiritum sanehum. Quis autem sibi in animum induxerit Christunt. Dominum suis praecepisse Apostolis , ut non solum nam iis imponerent super recens bapti fatos , sed insuper eos Chrismate un- perent ; cum videmus hunc sanctum Scriptorem de illa unctione , de illa chri Lmatione ne unum quidem verbum habere ὶ Et tamen audebunt Theologi contendere unitionem esse materiam essentialem huius Sacramenti a Christo ipso dcmandatam ὶ prosccto gratis illud astir
Huie silentio Scripturae , quae de un Elione in Sacra nento Confirmationis adhibenda nullam facit mentionem, nonnulla adjungi possunt , quae manifeste probant adhibitam non suisse chrismationem in administratione Sacramenti Conprmationis ut materiam ei sentialem :I. enim primus id affirma it Tertullianus in loco supra citato, Exinde perun-Aimur hexedicta uustione , dcc. Nemo ante illum de chrismate , de unctione , de oleo locutus est, quo fit ut res ista male diceretur asserta per traditionem , ad summum dici tantum debet . chrismationem esse institutionis antiquissimae ; a. id elucescit maxime ex Concilio Moguntino quod e. tr. sic loquitur , Hoc Sacramentum ab initio Iola manus impositiove exhibitum, mox sub ipsis tempori-ι--Apostolorum ex eorumdem traditione adhibita chrismatis nuclioue cepit conferri . Si autem sua manuum imp Isitione ab initio collata suit Confirmatio , prosecto quicquid ei adiunctum fuit , re. vocari debet ad materiam integrantem , nec essentiale est huic Sacramento ἱ 3. quia si materia Confirmationis posta est in chrismatione, huic materiae congruere debuit aliqua s,rma ipsi correspondens ;sed nulla videtur assignari posse ; nam v. g. in Sacrament. S. Gregorii, Pontifex senat frontem chrismate oe signando
nihil pronuntiat. In Ordine Romano Episcopus invocat solummodo Sanctissimam Trinitatem dicendo, In nomine Patris,
o Filii, oe Spiritus saucii ,-nec ulla
assignatur forma quae chrismationi correspondeat ; q. demum quia materia es sentialis cujuslibet Sacramenti debet eadem esse in utraque Ecclesiar sed chri sematio non est eadem apud Orientales , qui unguentum scium componunt ex triuginta quinque speciebus aromatum seu fragrantium herliarum cum oleo & vini
modica quantitate concoctis . Occidenta es vero nonnisi ex oledi & balsamo suum componunt unguentum: igitur.
At, inquies , laudati Patres tribuunt chri sinationi effectum Confirmationis
135쪽
sanctificantem ad robur per unctionem conserri: ergo putabant illam esse materiam essentialem huius Sacramenti. Nego consequentiam . Quando enim testantur Patres per chrismmionem dari
Spiritum sanctum , hic partem & quidem
integrantem sumunt pro toto, quas dicerent Spiritum sanctum dari per Sacramentum Confirmationis; quod indicatur ab autoribus aliquando per solam impositionem manuum quae materia est essentialis , aliquando per solam orationem quae loco est formae essentialis , & . aliquando per unctionem quae est tantum materia integrans, sed quae ad summum a fine secundi saeculi, ut patet ex Tertulliano, adiuncta fuit manuum impositioni. Objicies , Eugenius IV. pro materia Confirmationis assignat unctionem in suo decreto pro instructione Armenorum his verbis : Confirmatio cu us materia es Chri a confectum ex oleo, quod nitorem siruscat conscientiae , o Balsamo nil
odorem Iliuificat bonae famae per Episcopum
beneditio. igitur. Dict. ant. Pro materia integrante, C. Pro materia essentiali , N. Scilicet E genius ibi non praescribit accurate quinnam sit tantum materia essentialis confirmationis , cui propositum erat instruere Armenos de ritibus Ecclesiae Romanae, & de modo quo solebat administrare septem Sacramenta. Idque invicte ex eo de aron stratur , quod , ut supra diximus , ubi postea tractat de Sacramento ordinis , pro materia huius Sacramenti assignat porreetionem instrumentorum , quae dubio procul non est illius materia esse itialis sed integrans tantum, cum a Graecis in ordinationibus non adhibeatur, quorum tamen ordinationes alioquin in forma legitima datas semper ut validas approbavit Ecclesia latina . Caeterum male a nonnullis laudatur hoc decretum
velut a Concilio Florentino emissum , quia certiam eii illud ab Eugenio summo Pontifice editum Concilio jam dii soluto. Obi ciest Circa ehrismationem hoe 3ω finit Concilium Trident. sess. 7. Can. a. de Confirmatione, Si quis dixerit injuriosos esse Spiritui structo eos qui facto
Confirmationis Chrismati virtutem MLquam tribuunt , anathema st ; igiturehrismatici oper iur aliquem ess ctum in . Confirmatione ἱ adeoque eit eius materia essentialis. εNego cons. Concilium enim definit so .lum hoc in Canone eos non esse Spiritui sancto injuriosos qui Chrismati virtutem aliquam tribuunt, qua in re non percellitur nostra sententia neque enim dati namus oppositam velut fidei contrariam . Fatentibus Adversariis haec quaestio
non spectat fidem Catholicam . & in utramque partem propugnari potest , si excipiatur Suareet qui existimavit de fide
esse , ehrismationem pertinere ad essentiam Confirmationis. obiici est Sententia quae asserit unctionem esse materiam essentialem Confirmationis , est omnium sere Theologorum , pauci vero hanc nostram amplexi sunt: igitur illam sequi longe totius est . Respondeo : Non tenemur in scholastica disputatione eam amplecti sententiam quae a maiori Theologorum parte desenditur , ponderari quoque debet vis m mentorum quibus opposta fulcitur opinio .. Meo quidem iudicio invictum est argumentum quod Detitur ex capite Mavo Actuum Apostolorum, uti mox illud protulimus . Deinde & duos etiam se tores non infimi nominis habuit haec
nostra sententia quam tenuerunt petrus xureolus in A. dict. 7. q. a. Sirmondus Antirrhetici 2. e. q. Haberius Uabrensis Episcopus in notis ad Fuchologium Graecorum & Sambosius in tractatu de Sacramento Confirmationis , ubi ait se damenta contrariae opinionis vel incerta
esse & dubiae fidei, quales sunt Epistolae Fabiani & Melchiadis , vel salsum supponentia , quale est illud quod eruitur ex Eugenii IU. de elo . Addit vero quod si licuit Caietano &Soto contra comm nam sententiam Theologorum sui temporisDj0itir It gli
136쪽
poris contendere Balsamum non esse de necessitate Sacramenti , Quia, inquiebat
Iisum donitum . Licebit pariter docere Chrisma non esse de necessitate Sacramenti Confirmationis. Caeterum hanc nostram sententiam
non puto . stabiliri posse autoritate Concilii Arausicani I. quod can. I. sic habet duxta lectionem Sirmondi : Nullum Niniseroram qui baptisandi recipit Uisium sne tam πιι quam debere promedi ,
quia inter nos placuit semel chrismari . De eo autem qui in baptismate , quacun que necessitate faciente , non chrismatur fuerit, in Confirmatione Sacerdos commonebitur . Nam inter quoslibet Chrismatis ipsus nonnis ima benedictio es. Non ut
praejudicans quidquam, sed tit non necessaria h tbeatur repetita chrismatis . Ex his ultimis verbis , ut non neressaria habeatur repetita Arimatio suam sulcit sententiam Sirmndus, quasi asserat Conci lium Aratiscanum unEbonem in Confit matione non esse necessariam, si unctio vertiolis usta fuerit in Baptismo. Uerum funditus ruit hoc Sirmondi a gumentum si Canonis .haec non sit se
nuina lectio, & propositio se legatur sine
ulla negatione, Sed ut necessa iis habea tur ebra imatio repetita . Ouomodo legen tam esse in variis opusculis adversus Sir-mondum editis contendit Petrus Aure'
lius , quem hac in parte sequuntur alii Theologi. Iam vero quaenam ex duabus illis veris sonibus sit altera praeserenda, quid vero
sit sentiendum de illa unctione quae commemoratur in hoc canone , fusius prosequi & ventilare nostri non est instituti , satis erit sequi mentem ac sente tiam Domini de Minte-Muve , qui hanc Controversiam quae inter Sirmondum &Petrum Aurelium emerserat , clarissime exposuit in suo tractatu de Sacramento Confirmationis. Duo sunt de quibus diu anatatum est. Primum quomodo legendus m. Ist iste canon . Secundum quis sit e usedem legitimus sensus. Quod attinet ad lectionem huius canonis contendit Simon dus legendum esse in fine , Sed ut non necesasia habeatur repetita eluimatio. Cum ista scilicet partiacula non, quod negat Petrus Aurelius . qui censet legendum esse: Sed ut nece Iaria habeatur chrismatio repetita. Et in eo posita est illa controversia quam laudatus Theologus sic dirimit . oe proposito canone, inquit, sentio optimam euse lectionem Petri Aurelii , quae vocem hane in Baptismate repetit, nec attexit negationem postremae illius parti . Milicet in omnibus editionibus Merlini, Surii, Crabi & Binii reperitur vox ista in
Baptismo & non extat particula negariυa . Haec enim particula negativa vel sensum facit , quo reiicitur uiatio verticalis supplenda, vel quo unctio in fronte excluditur in Confirmatione, quando
Episcopus supplevit omissam verticalem in Baptismate . Utrumque autem pugnat cum mente Ecclesae, quae semper studuit ut caeremoniae Baptismi supplerentur, uti& unctio frontis semper adiuncta est v
Quamobrem sensus Canonis legitimus
iste est , nullus Diaconorum , quibus mintestas bapti landi concredita est, sine chri male progrediatur , quia inter nos silacuit semel in Baptismate chrismari. De eo autem, qui in Baptismate, quacuminlue necessitate faciente, chrism tus non uerit, Episcopus admonebitur , ut se
pleat, quod praetermissum est in Bapti
mo, ungendo in vertice ex eodem chri
male , quo & postea uncturus in fronte, quia chrisma quod in Baptismo , & chrisma quod adhibetur in Confirmatione una est eademque benedictione consecratum.
Neque vero cum decernitur verticalis unctio facienda tum ab Episcopo praeiudicium id est, ut confirniandus mori ungatur in fronte , quia utraque chrismatio verticis scilicet ac frontis est necessaria.
137쪽
deviassie, emi istud suum stitema proponit ac propugnat ; Primo, quidem seribit , quod , si contigerit aliquem sine . chrismate suisse baptizatum , monendus est Episcopus a quo ille chrismetur Iufronte , in quo certe sallitur, debet enim Episcopus in illo ea se hunc hominem bapti ratum chrismare in vertice, & non in fronte, tum quia supplere debet illam unctionem , quae est una e caeremoniis Baptismi , videlicet unctionem verticalem, quae suppleri debet, antequam conseratur Confirmationis Sacramentum , ut constat ex
Coneilio Tridentino & Innoc. III. cap. Pestoralis, tum quia chrismatio inter baptizandum fieri non debet in fronte, sed in vertice, ut definiverat Innocentius I. post Sylvestriim his verbis ad Decentium , Nam Presbteris heu extra Episcopum , seu praesente Episcopo baptizent, chrismate bapIiratos ungere licet, seu quod ab opiscopo fuerit consecratam, non tamen fromtem ex eodem oleo signare , quod huis de- fetur Episcopis, cum tradtim Spiratum Paracletum , denique falsum est , quod istorum verborum , chrismatis nonnisi unqhenedictio est. sensus sit, quod unica sit adhibenda chri imatio, scilicet vel in Ba ptii mo, vel in Confirmatione, si ea non fuerit adhibita inter baptisandum , quia proprie loquendo chrismatis benedictio , non eii.usus seu applicatio Chrismatis , sed est ipsius chismatis Consecratio, quae ad solos pertinet Episcopos. Quin &aruendus venit Petrus Aurelius , qui in ac concertatione quam habuit cum Sir-mondo , scribit eo Canone praxipi in Baptismo adhibendam esse unctionem verticalem , quae antehac ignota fuerat in Galliis, quod salsum est, quia unctionem illam verticalem in Ecclesia Romana dudum filisse usurpatam patet ex laudato Innocentio I. poli Sylveilrum . Milicet Synodi Arausicanae propos tum
non est decernere , ut deinceps unctio
verticalis fiat in Baptismo , sed ut Diaconi , quibus ossicium baptisandi datum erit, ungant eos quos baptisabunt: quod
utique Sylveiter solis concesserat Presby
TERTIA CONCLUSIO. Unctio quae adhibetur in Sacramento Confirmationis est antiquissima. & ideo nunquam omittenda in administratione
hujus Sacramenti Antiquissima quidem ;quia, ut patet ex loco supra citato, eam commemorat Tertullianus, qui saeculo secundo degebat. Non est autem omittenda ; quia , ut diximus in tractatu de Sacramentis in genere, non licet ullam omittere caeremoniam , in administrati ne Sacramentorum , quod potissmum servandum est erga unctionem istam confirmatoriam, quam vidimus sere semper& ubique observatam in omnibus Ecclesiis. Quaeres utrum Chrisma debeat necelsario confici ex oleo & balsamo simul. Res p. nullam esse difficultatem, ut per se patet , si sermo sit de necessitate Sacramenti in sententia eorum qui putant chrismationem non elle materiam esse tialem C )nfit mationis. At in sententia eorum quibus chrismatio est materia eL
sentialis, quidam dicunt lialsamum iu
gendum esse cum oleo, ita ut 'acram emtum non foret essentialiter persectum,
si ex oleo solo administraretur; volunt alii balsamum esse duntaxat de ne assi.
rate praeeepti non de necessitate Sacramenti. Missa hac controversia , cerrum est ex antiquis Autoribus, ex. Sacramen
rario S. Greg. M. di i ontificalibus Chri Lma ex duobus illis, ole., scilicet & balsamo, confici solitum . Graeci, ut videre est ex eorum Euchologiis, praeter oleum& balsamum,.33. aromatum seu herbarum fragrantis in oris genera permiscent, cum modica vini quantitate in Chrismatis sui consectione. Unde obiter dicam colligi posse, chrismationem non esse materiam essentialem Confirmationis, quan doquidem eadem non est specie unctio apud Giaecos& Latinos, materia autem
138쪽
Sacramenti debet eadem esse in utraque Ecclesia . Quaeres utrum Chrisma illud debeat esse benedictum ab Episcopo. Resp. affirmative, idque locum habuit remper & apud Graecos 3c apud Latinos. Apud Graecos quidem, ut pater ex S. Basilio lib. de Spiritu lancto cap. 27. his verbis: Consecramus aqu- Baptismatis , Ο otium unotionis . tum ex S. Cyrillo Ierosol. Catecheii 3. Myst. ac demum ex eorum Eucliologiis . Apud Latinos an em , ut patet ex Cypriano epist. 7o. Euch ivsia, inquit, unde hUt fari ungunt in oleum, in Altari fautidicaliur . ex. creto Eugenii, ab Epiθορο benedictum. unde in Concilio Meldensi Can. 44. Cor- Episcopis prohibesur, ne Chrisma confi
Circa hodiernam Ecclesiae praxim in consectionem Chrismatis hale observanda
1. Chrisma fit a solo Episcopo, ut
praescribitur in Sacramentario S. Greg. M. in Ordine Romano, in Pontificalibus Ecclesiae Iatinae, uti di in Graecorum chologiis . Neque illud conficere licet Sacerdotibus secundi Ordinis, quamvis una cum Episcopo concurrant ad ejus h
a. In benedictione Chrismatis precessundit Episcopus cum signo crucis , halat
saper ampullam Chrismatiς, quod comsecratum L lutat una cum Presbyteris ;mque has caeremi ias ut superilitiosas sugillare debent Ha elici; eximi enim apud Amalarium, ordinem Romanum,& Sacramentarium S Gregorii M. 3. Licebat quidem esim Episcopis
omni tempore Chrisma conficere, ut patet ex Concilio I. Tolet. Can. 2o. sed nonnisi seria quinta in Coena Domini comsecrandum statuit Concilium Meldense Can. 66. q. Debet sacrum Chrisma singulis amnis renovari, & ideo vetus comburi. 3. Ut declarant Concit. Valense c. y.
rochiarum ab Epistopo proprio non a via ei niore Chrisma petere. 6. Epistoliis prohibetur a Concit. II. Cabit. can. i 6. a Meldensi Can. 43.&a Toletano XI. Can. 8. Ne a Presbyterit pro balsamo emendo ad ChriIma faciendum aliquid aceipiant o7. Demum hoc sacrum Chrisma nulli donare debent presbyteri sub quolilaei
praetextu ex Conci I. Moguntino cap. 27.& Turonensi III. Can. 2α Cirier timquod sp ctat usum Chrismatis in administrationem Confirmationis, Latini differunt a Graecis in eo quod Latini solam frontem inungunt, Graeci vero oculos . aures, pectus, pedes & manus , ut patet ex eorum Eucliologio. C A p U T IV. De Forma Confirmationis. P Raeter impositionem manuum & ora tionem in administratione Confirmationis, unctio fit ex oleo& balsamo , ut Aiximus, tum & apud Latinos haec pronuntiantur verba, Signo re spis crucis , Y eonfirmo te Chrismate falcitis, in nomine
Patris, o Filii, Spiritus sancti. harevero apud Graecos, Signaculum doni Spi- νιtus Ian ii . Quaeritur utrum forma essentialis Sa-eramenti posita sit in oratione quae respondet impositioni manuum , quo positoso a Confirmationis erit deprecatoria; vel in his verbis, Steno te , &c. quo posito serma Confirmationis, erit absoluta seu indicativa . Variae sunt ae dissentientes haz in re Theoli orum sententiae o Inter eos qui putant unctionem esse materiam essentialem sunt qui non aliam allignent Armam Co firmationi essentialem, quam uerba ista quae tum proferuntur, cum frontem inun- sit Episcopus, Signo te segno criau, dc ita S. Th: nas q. 7 a. art. 4. Bellarminus, Estim ti alii multi. Alii volunt admu tam huiuω Sacramenti formam consill R α τα
139쪽
re in oratione quae eorrespondet impc sitioni manuum, & simul in his verbis: Siagno te sano cruc/s, &c. quae correfrendent unctioni. Alii demum contendunt in sola oratione quae in Episcopo profertur extensis versus confirmandos manibus, qua Spiritus S. invocatur ad robur , quaequem Pontificali Romano chrismationem praecedit, consistere sormam essentialem Confirmationis; haec autem verba: Signore Ano erucis , confirmo te, &c. non esse formam essentialem sed integrantem solum ; quam sententiam eo lubentius amplectimur quod maxime consentiens est cum praecedenti assertione, qua diximus, materiam essentialem Confirmationis in sola impositione manuum positam, quocirca sit PRIMA CONCLUSIO.
Forma essentialis Saeramenti Confirmationis eo stit in oratione sola Episscopi , verba autem haec, Siguo u segno reueis, confirmo te Chrismase fataιis , in. nomine Patris, Filii, o Spiritus sancti ; sunt tantum forma integrans Probatur iisdem principiis, quibus ostensum est supra , solam' impositionem
manuum esse tristeriam essentialem parenim utrobique ratio est : scilicer in eo
posita est serma essentialis in Confirmatione, quam usurparunt Apostoli, indicio enim certo est, eam a Christo fuisse determinatam , quam insuper omnes E clesiae semper retinuerunt; illa. vero se ma non est essentialis, sed ad summum intefrans, de qua nulla mentio in Scripturis, atqui orationem adhibuerunt Apostoli inter confirmandum, ut patet ex Actorum 8. Oravertini pro ipsis , ut a Lperent Spiritum sanestim . eatimque m tione semper usi sunt Episcopi eonfirmando, ut clare demonstrant testimoniasileerius a Pata: sic enim loquitur Te tullianus lib. de Bapt. Dehine manus imponitu rρον henedictionem ad ea, edi' immitans Spiritum S. videlicet per orationem . S. Cyprianus epist. 73. Ut qui in
ticissa baptisantur, pi inpositis Ecclesiae
Oferantur, per nostram orationem ac maianus ιNostionem Spiritum S. consequantur.
S. Hieronymus dies o adversus Luci- serianos. An nescis Ecclesarum esse suetudinem, ut baptisatis posea manus --
fluantur, ρο ita invocetur Spiritus sum eius. S. Augustinus lib. t s. de Trinitate c. 26. Neque enim aliquis Dis murum ejus dedit Spiritum S. Orabant quippe ut
veniret, ad eos quibus manum imponebant, non ι ι eum dasant, quem morem in suis
praepostis etiam nunc feriat Eccle . ita &alii Patres. Certe S. Thomas concludit
sermam Sacramenti Extrem unctionis consilere moratione ex eo quod legantur
ista verba in epistoli S. D , Et orentisper eum , & postea , Et orario ei alleviabit infrmum . ergo ex ist s verbis Metuum Apostolorum , Oraserum pro ipsis ut acciperent Spiritum sansium, recte in cluditur sormam Confirmationis este deprecatoriam.
Idem certo colligitur ex multis antiquis Pontificalibus, in quibuς mentios tum habetur de oratione, nullum autem uerbum de hac sormula, Siguo te , &e. Sacramentarium S. Gregorii resert quoque orationem in ram quae pronuntia batur in Confirmationem, neutiquam ven hac verba, Signo te, &c. Amalarius lib. I. cla officiis cap. 27. solius meminit orationis : Ut per mantium impotionem σorationem detur Spiritus sunms . similiter ab Apostolica autoritate sumptum', ut tu Ar Bris Apostolorum seriptum est. Unde
certo colligitur praefatas. formulas, S se
doni, apud Graios, nonnisi posterioribus Ecclesiae saeculis in usu positas, adeo
quC nonnis integrantis. materiae rationem
habere posse . Huc redit idem argumentum, quo usi sumus ad probandum unEtionem non esse materiam essentialem Confirmationis ;scilicet cum sorma his verbis contenta: Signo te mno crucis, M.. prioribus Ecclesiae seculis fuerit increnita, vix poterit in sententia Adversiriorum proh. iri
140쪽
eontra Novatores, Confirmationem esse Sacramentum a Chritio institutum; postulant enim ad verum novae legis Sacramentum , quod conitare possit & jure amrmari, ejus materiam & sermam a
Chento descendere . Et lipatissimum exprobrant Catholis , quod unctionem &
formam verborum et correspondentem,
quae non ni nisi inlli tutionis humanae, dc de quibus nulla habetur mentio in Scrituris, ad dignitatent Sacramenti eveant, ita Calvinus lib. q. inst. cap. I9. Pri agitur, inquit , hace Confirmatio haesertorum formula eo gno re , &c. pu
chre Lee Omma venuste sed ubi Dei verbum ' Κemnitius in examine Concilii Tridentini scribit, me verba Siguo te, M. non modo neque ab An istis fuiss surpata , sed nec in vetusis. Scriptoribus , nee in Canonibus exin usa. Dallaeus lib. I. eap. II. Nihil, inquit , in Scripturis αυinis extat limite verbis istis conceptis, Gn-sguo te signo crucis,
At in nostra sententia qua dicimus in oratione Episcopi positam esse formam
hujus Sacramenti, ruit funditus argumen- cum Haereticorum; haec enim oratio et
re legitur in Scripturis ab Apostolis a
labita , cum in Samaria confirmarunt ἔ ex quo sequitur non' minus' expresse haberi in Scripturis, Confirmationem quam Baptismum: contra vero fatentibus Adve sariis de ista forma, Signo resigno crucis , M. nulla mentio habetue in Scripturis, nec apud Autores octo priorum saeculoriam : igitur, cum ea opinio inter certissimas propugnari debeat a Theolmis, qua ficilius & sortius defenditur Catholica fides, eam merito selegimus quae ad erit emam essentialem Confirmationis in
oratione positam. Caeterum nemo non videt quam male cohaereant quod aiunt nonnulli asserentes unctionem esse materiam essentialem
Confirmationis, & tamem solam orati nem quae nimirum praecedit unctionem , esse Armam essentialem ., Si quidem sirma debet applicari materiae , sorma d terminat materiam : sed oratio prae. e-
dens unctionem illi non applicaretur, ueper se patet ; neque unctionem dete inaret, quia nullum habet ordinem ad inunctionem : ergo vix intelligitur, quomodo oratio quae praecedit uninionem ponsi dici serra essentialis & unctio quae
sequitur orationem materia ellantialis. Iam vero quod oratio chrismationem praxedens sit forma essentialis in hoc Sacramento ex eo patet, quod huic orationi junc .cum manuum impositione ascribitur effictus Confirmationis, nempe collatio Spiritus S. per eam enim invitatur Spiritus S. ad robur, id clare tellatur S. Gregorius M. in citato Sacramentario, ubi sic modum adminiurandae Confirmationis describit, Pontifex veniens ad infantes tenente Archidiacono chrisma , imvolutis scapulis er brachiis ex panno lineo , est leυata manu sua super capita omnium dicit , Omnipotens sempiterne Deus
.... emitte in eos septiformem Pisisun tuum, &e. er luterrogantibus Diaconibus
nomina gulorum , Pontifex tincto pollice in chrismate , facit crucem in fronte uuius , similiter per Omnes fisu Wim. igitur aut unctio non est materia essentialis, auti psi consentiens serma debet aissignari praeter orationem, & ideo hoe se item
sibr non constat. SECUNDA CONCLUsIO PForma integram Confirmationis nunc usitata apud Latinos haec est . Signo te si- Suo erucis, er confirmo te chrismate fatalis , ιn nomine Patris, o Filii, Spiritus saniti. quae quidem sermula extat in decreto Eugenii IV. & in Pontificali R mano , teste Hugone Menardo in notis ad Sacramentarium S. Gregorii M. pag. Ioa. Nono saeculo invocabatur solum M.
Trinitas, non pronuntiabantur haec verba Signo te, &c. ut probat ex Amalario lib. I. de ossici Eccles. cap. a. ubi sic habet, oratione expleta facit mucem pes-lice ex chrismate in s lorum frontibus ita dicendo, In nomine Patris, O Filii,