장음표시 사용
121쪽
I ex malori vel minori necessitate illius Sacramenti, & consequenter falso asserit Dallaeus absurdillimum esse negare ab ordinario Ministro dari posse ordinarium Spiritus donum. Porro Ministrum brdinarium Confirmationis non alium esse ab Episcopo satis aperte demonstrat hoc
ipsum Philippi facti im , quod probat remit, Lisse ab ipso Christo demandatam ,
ut constat ex M. Patribus , sic enim , v. g. S. Cyprianus epist. 73. Quod nunc, inquit, apud nos geritur ut cui in Ecclesia bapticlantur, pro is merantur ; sic
S. Augustinus lib. I 3. de Trinitate cap. 26. Quem morem in suis praepositis etiam nune servat Ecclesia . S. chrysostomus in cap. 8. Actuum , Hoc erat in Apostolis
singulare , unde praecipuos ct non
alios videmus hoc facere. S. Hieronymus
dial. adversus Luciferianos , Ut σὰ eos qui per Presbyteros o Diaconos baptisatι sunt, Disivus ad inlocationem fansii
Spirιrus manum impositurus excurrat. Sic
demum Innocentius I. Epist. ad Decentium , Solis debetur Discopis , cum tra duut Spiritum Paraclitum . Quod qu demsusus postea demonstrabimus.
Objicies: Nihil potest colligi ex prae-
satis SS. Patrum locis ad asserendam Sacramenti rationem Confirmationi ; squidem illi omnes Scriptores de manus impositione, vel de unctione per quam datur Spiritus sanctus loquuntur tantum , ut de aliquo ritu ad Baptismum pertinente; unde haberi non debet ut Sacramentum a Baptismo distinctiim. Respondeo vere quidem SS. Patres unctionem aut impositionem manuum quae det Spiritum sanctum , saepius commemorare in iisdem locis in quibus disserunt de Baptismo, quod nimirum , ut nemo nescit , in pristina Ecclesia , Sacramen tum Confirmationis administrari solebat continenter cum Baptismo ; sed non inde
sequitur Confirmationem esse meram Ba ptismi caeremoniam: alioquin &'colligeretur Eucharilliam esse quoque merum
Baptismi ritum, Eucharistia enim primis Ecclesiae temporibus una cum Baptismo ipsis etiam infantibus ut plurimum aD
ministrabatur. At vero Confirmationem non esse simplicem Baptismi caeremoniam constat , I. quia haec impositio manuum dicitur,& 'eap. 8. Actuum & apud SS. Patres data bapti satis , non autem iis qui baptisabantur ; χ. quia haee impositio manuum dicitur a Patribus Sacramentum , collata cum Baptismo dicitur alterum Sacramentum ἱ 3. quia Confirmatio nostra,
ut & illa quae describitur tum cap. 8. Actuum , tum in scriptis SS. Patrum ,& Baptismus , disserunt quoad materiam, quoad sormam , quoad ministrum , &quoad effectus. Quoad materiam quidem , materia enim Baptismi est aqua natur iis , materia autem Confirmationis est impositio manuum. Quoad formam , quia
forma Baptismi est indicativa , & posta est in his verbis , 'o te baptiso in nomine Patris, , Filii , Forma autem Confirmationis est deprecatoria, seu in oratione Episcopi posita. Quoad Mi .inistrum; quia Baptismi Minister est sit plex presbyter, & in necessitate quilibet homo , Confirmationis autem Minister solus Episcopus, ut postea dicemus. De nique quoad effectum , Baptismus enim
datur ad remissionem peccatorum & r generationem ; Confirmatio autem confert Spiritum lanctum , Spiritum roboris , per ruptismum homo fit Christianus , per Confirmationem fit perfectus Christianus
Id eleganter deseribunt Autores Catechismi Concilii Tridentini p. a. de Sacramento Confirmationis : In Baptismate, inquiunt , homo ad militiam recipitur , in Confirmatione confirmatur ad pugnam . In fonte Baptismatis Spiritus sanctus plenitudinem tribuit ad innneen-riam , in Confirmatione perfestionem ad gratiam mini irat. In Baptismo regeneramur ad vitam , pos Baptismum ad
pugnam confirmamur. In Baptismo abluι. mur , post Baptismum roboramur. Regeneratio per se salvat in pare Baptismum rei
pientes , Cois firmario armar atque Instruit ad Mones. - Ob,
122쪽
DE sACRAMENTO CONFIRMATIONI s.
Obi. Si Confirmito esset Sacramen- um novae legis a Christo instituti im , illudque tanquam fidei Catholicae dos mafuit Iec semper , ab omnibus, & ubique receptum , dubio procus tot non essent
diisentientes Theologorum sententiae circa illum ritum ; conliaret enim omnibus quaenam esset materia , quaenam sorma, quisnam Minister, utpote cum haec
omnia deberent a Christo esse determinata o Atqui variae sunt, & dissentientes Theolmorum pugnae de bis omnibus quae
pertinent ad Confirmationem . I. De materia acriter disputant; alii enim dicunt materiam Confirmationis esse solam im Positionem manuum, atri solam uncti nem , alii utramque simul quidam umctionem fieri debere in oleo solo . alii
volunt oleum balsamo miscendum. Circa sermam dii sentiunt quoque : putant en mmulti eam in sola Episcopi oratione p. sitam ; alii in his verbis, Steno te signo
uris , quae uiactioni respondent ; quin S putant nonnulli necessariam elle exis pressionem trium M. Trinitatis Personarum. Disputant quoque circa Ministrum quidam putant ex delegatione Papae' simplicem bresbyterum posse confirmare , alii negant, nec desunt qui dicant Diaconos esse ordinarios huius Sacramenti Ministros : igitur, &c. Resp. eiusmodi Theologorum dissentiones non praejudicare dogmati, quos latuitur Confirmationem esse verum novae legis Sacramentum.
I. Quia illi iidem omnes Theologi , uide Materia, sorma, &Ministro Con-rmationis litigant, in hoc aperte.conveniunt , quod illa sit verum Sacramentum a Christo Domino inlli tutum , &forte his in capitibus inter se dissentiunt, quod arandatum & verba Christi ipsius
hoc Sacramentum instituentis non habeamus expressa apud Evangelistas, quia ampn non impedit, quin ratio veri Sacramenti ips competat.
a. Quia & circa Baptismum & Eucharistiam , quae' duo Sacramenta ut vera
novae legis ciacramenta a Christo Dominoris instituta fateatur Daliaeus & alii Cal. i
nistae, multae similiter exortae sunt identidem di dentiones tum inter Theologos ad invicem , tum inier Protellantes seia cum litigantes. Inter Γ eologos quidem , quoad Baptismum i ci t , v. g. disputant aut potius latva iije disputatum est , v. trum infusio aquae sit materia Baptismi ,
vel requiratur immersio; an una sui sciat vel triplex requ ratur . Utrum valeat Baptismus in nomine Christi collatus, vel
dari debeat in nomine M. Ti initatis. Utrum haec verba , Ego te baptizo, sint de
necessitate Sacramenti , M. Tum vero& inter Protestantis , quidam ex illis contendunt daptismum ita necessarium , ut ab Haereticis licite peti possit, alii ver negant: item putat Bela nonnis in loco publico administrandum esse Baptisma evolunt alii domi baptizari posse constit
tos in necessitate o Quot vero pugnae exo
tae lunt atque etiamnum scindunt The logos in materia Eucharistiae , sive cum agunt de consecratione , si de cum explicandus est modus quo fit transubstantiatio sive demum quando expendicur , in quo posita sit ratio Sacrificii Z Unde sequitur nihil interri posse ex disssetitionibus quae occurrunt circa materiam , sor. mam & Ministrum Confirmationis. Oblicies ut ritus merito asseratur Sacramentum novae legis, debet constare illum elli a Christo insti tutum. 'ed non constat Confirmationem' esse a Christo
inlii tutam ; de illa enim nullum verbum in Evangelio , & licet certum esset de Confirmatione nostra sermonem habetita adducto cap. 8. Actuu ia, inde solum sequeretur Confirmationem ab Apristolis Petro & Ioanne non a Christo primitus suisse institutam . Unde veteres quidam Theologi non dubitarunt asserere Confirmationem non suilla a Christo institutam , sed solum in Concilio Meldensi, uti senserunt Alexander Alensis &S. Bonaventura . Unde etiam S.. omas p. 3.q- 72. art. I. ad i. si inites sententias quantumvis diversas non arguit erroris
contra fidem ; sic enim loquitur: Circi
123쪽
Sacramentum non fuit ιnytitutam nec a
cessu temporis in quo dam Comitio . Alii vero dixerunt qaod Imi ιusitatum ab Apo- solis. Sed Me non potes e se, quia insiluere Sacramentum pertinet ad potu a- rem excellentiae, quae competιt Λιι Cinis Iti . igitur. Nego minorem , quia cum Apostoli
hunc ritum imponendi manus &. orandi super baptietatos adnam istrarunt , comi are deiKt eos non ausos is ile ita ic gerere privata autoritare , inlii tuentes signum
quod p istet clare Spiritum sanctum , i. iii
h c iussis exprelse di mandatum finitet a Christo Domini,; unde male concluditur Confirmationcm non es le '' acra munium, quia non fuit ad minit irata di exhinita ante celebre illud factum , quod contigit in Samaria ; tunc enim Apostoli Petrus d Ii annes in hoc secuti sunt Magi uri tui
mandatum, ut ait I. Tnomas loco mox
cita o ι Et ides , inquit , dicendum es od Chrisus insiluit Boc bacramentum non exhibendo, sed promittencio.Quapropter miror eo usque hallucinaeos fuisse citatos mctores , ut senterint C infirmationem nonnisi in Concilio Meldensi octa.o saeculo fuisse institutam ;in hoc enim & Scriptura: & universae traditioni trianifeste adversantur , ut facie perspicitur ex allegatis supra tellimoniis . Horum porro sententia in non
arguit erroris S. Thomas , sorte quia nondum definitum erat in Ecclesia Sacramenta suis te ab ipso Christo ex prella& immediate instituta quoad singulas e
Cum autem hie obiiciatur idcirco Co
firmationem non esse Sacramentum
vae legis, tantiet si per illam detur Spiritus sanctus , quia per Oum ritum , quo recipiebantur Haeretici , dari quoque di. batur Spiritus sanctus . Haec quaellio, nunc venit examinanda , utrum per Con-frmationem, reconciliari quondam sol rent Haeretici, cum ad Ecclesiam reve lebantur ab haerest. C A. P U, T II. rum conversi ab haeres , recepti olim fuerint in Ecclesia per Sacramcntum
CErium est id moris is,sse in Eceleia
lia lexio saeculo , ut redeuntes ab haeresi di ersis modis reconciliaremur ut teliatur Gregorius M. lib. 9. Epiit. 6 i. ad Quirinum bis vcrbis, Et quidem ab
aut impostιone manus , aut Ioia professi ne fidei ad fgnum matris Eccleytic rem
Sed d ssicultas est , utrum primis ' Eo.
cletiae laeculis recipi tolerent per Cimfim mationis Sacramcntum , quod illis coris iurebatur , ve, dum a Tat per ritum Eccletiailicae inititutionis , live ellat unctio Usive manus impositio: qua in .re dissetv tiunt Eruditi. diciam alterunt qui sti dHaereticos recipi lolitos pur Confirmationem, quando revertebantur ad Ecclesiam, tunc enim , inquiunt, ipsis conserebatur Confirmatio Ita Srem a s An- tirr. II. cap. I. Alii idem docent de Hae- Iraicis miratis. extrλ Ecclesiam, negant vero denaereticis in sinu Ecclesiae baptizatis. Ita Maldonatus q. i. de Confirmatione. , & Morinus . II. lib. 9. de Poenitentia. Denique communior pars est aliorum , qui censent nullos unquam Haereticos reconciliatos fuisse per Sacramen tum Confirmationis , ita Petrus Aurelius qui putat Haereticos sive baptisatos ini Ecclesia sive extra Ecclesiam fuisse receptos per mera in caeremoniam , quae lamen fiebat per Episcopos . Hujus sententiam. sequimur a C o N-
124쪽
CONCLUs Io. Haeretici ab haeres redeuntes non re ei piebantur per Sacramentum Confirmationis. Probatur I. quia recipiebantur per impositionem manuum quae erat in Poenitentiam . Tei fi ς eit Stephanus summus Politi cx in ,,e celebri tuo inciet a i queris ii mine totius incid titis; Si 'quetrunque haer6ι veneri e M vos ut iuisivivetur, uis quod inaditum eji, ut manus isti imponatur in Parintentiam. Put bat quoque S. Cyprianus latas et se pro Haereticis ad Ecclesiam reuertentibus , manus ipsis ima mere in Poenitenti aem , si md i bapti riti fuerant in Eliae sim ,
alios enim ab Haereticis bapti Iatos, rebapti ramim ei sed diccbat, in quo erravit,
enim vortet, eum redeunt acta memte
cap. II. CFD auus, inquit, euis cater spatuit, ut o ab haeresb.s redirent in Ecclesiam quicunque in ea fuerant baptiet ri; ποπ jam per Baptismum, ed per Poenitentiam reciperentur. Sed manus imp
stio in Poenitentiam longe dii scri a Sacramento Confirmationis, qud consiliit in manus impositione quae eit in dipiritum lanitiis Hoc est , quae ex opere operato conseri gratiam, Probatur a. quia Confirmatio imprimit caracterem & ideo non potest iterari , ut conitit ex S. Auguli ino qui disputans contra D malistis , probat Confirmationem, uti & Baptismum , valere s Ihepta ii in haeresi, & nunquam eis e re petendam ; ut videre est lib. 2. contra interas , et iliani cap. 4. ubi sic habet tri in hoc unguento Sacramentum Chrisoatis vultis interpretari , quod quidem in tenere visbitium sequutus, tim Gero.
Elam est scut ipse Bapti mus , sed potes esse ρο in semin bus pes mi, in
Is quique ostenditur ex Ootato quilii, r. contra Paraitanianum tiat illam haec semivit m uid nos exterm namus
quis transitum feterit, sire a m s f. --tur , quomodν a vobis dimittitur . Oleum illus est Confirmatio, quam testatur Optatus iterum datam non fuit se Donati istis ad sanum Ecclesiae re leuntibus . Unci Theod. ,retus lib. 3. Haereticariam fabularum obserυat id moria su iti in E
cletia pectiliariter pro Novatianis , ut cum reconciliarentur , sacro Chri 'mate inu gerentur; quia, ut observavimus supra , tuos hapti Laroς non confirmabant.
Qitibus addi piten quod scribit Alcimus Avitus epist. 14. quae est ad De phanum Lugdunensem his verbis : Maianus impinitionem Persioui de qua scribitis,suhibete , quam constat, si revera H --
pra ditii sichismatis probe sisne vir ata est ,
cum mini erio Baptismitis etiam Chrismate conspua tam . Censet hic scriptor redeuntes ab haeresi non esse iterum con firmandos , sed solum per manus imposiationem recipiendos .
Sed ritus quo reconciliabantur Haer tiei, quisquis tandem ille esset, vel unctio, vel manus impositio, uel fidei haereticae elurati , , repetebatur quotiescunque illi Haeretici resipistebant &ad sinum
ccclesiae revertebantur t igitur Heretici non recipiebantur per Sacramentum G firmationis .
125쪽
istriobatur quia manus impositio confirmitoria in eo differt a manus impositione reconciliatoria, quod per illam detur Spiritus sanctus tanquam causam per se Spiritus sancti, quia Sacramentum etinovae legis; haec vero manus impositio, qua reconciliantur Haeretici revertentes ab haeresi , non est nisi causa per accidens gratiae sanctificantis, qui enim, v ..
g. haptietati fuerunt in haeres , & postea
reconciliantur , ii consequuntur gratiam r Baptismum tanquam causam per se,. per impositionem reconciliatoriam tanquam per causam per accidens . Qita ratione explieant Theologi , quomodo revertentes ab haeresi recipiunt Spiritum sanctum quem non. receperant in ipsa haeresi , in qua non datur remissio peccatorum, nec gratia, sanctificans quam I stea recipiunt, quando sunt reconciliati. ; quomodo id ni respectu illius , qui:
Cum peccati mortalis conscientia vel cum fictione ad Baptismum accessit; ut recte explicat S. Thomas p. 3. q. 69. art. I .. ad a. his verbis, Fictio non removetur per Baptismum , sed per Paenitentiam su e-quentem , qua remorai Baptismus, aufert' culpam o reatum omnium peccatorum prα-udentium Baptismum , etiam simul
ψιsinus dicit in lib. de Baptismo fol- ωιαν hesemus .ies o quicquid fustemo , . solυ tur ipsa hora. momentumque ante But mum o in Baptismo , dein
neps otitem continuo reus esse ιncipit. Et
sc ad Baptismii esseeiMm consequendum concurrit' Baptismus. o Poenisentia , sed 'Butomus sicut causa per se agens Pa nisentia sicut cara a per accidens , id es,
Hane doctrinam sese & eleganter tradit s . Meullinus multis in locis, ut v . . g. lib. I. de B t. cap. 12. his verbis: Eut enim in illo qui filius accesserat sest , . ut non denuo hyrmetur , sed i a pisi correctione π veraci Gnse, ne pu ut quod sine datum es, tune --.υι-- incipiat ad falutem , crum illa fetiaveraci onfessione. recesserit, . sic etiam qui Baptisma Christi quod nou amiserunt. qui se separaverunt , inimicus charitatis meis Christi in aliqua haeres aut schismate accepit, quo sacrilego scelere peccata ejus non dimittebantur, cum se correxerit o ad Ecclesiae societatem , unitatemque venerit , non iterum baptisandures. Quia ipsa reconciliatione ac pace ' satur, ut ad remi sionem peccatorum ejus in unitate jam prodesse incipiat Sacramentum, quod acceptum in schismate prodesse non poterat . quod idem scribit lib. 3. cap. i . his verbis: Sι Δutem quam υιs apud fitereticos vel Schismaticos , idem sit B ptιImus Chii ii, non tamen ibi operatur remissionem peccatorum propter eandem di-heoriae foeditatem ρο iflentionis iniquit tem ς tunc incipit valere idem Baptismus ad dimittenda peccata, cum ad Ecclesiae pacem venerint ; non ut jam dimissa nouretineantur, neque ut ille Baptismus quasi
altenus aut alius improbetur, ut alter tradatur, sed ut ιdem ine, qui propter discordiam foras operabatur mortem , Propter pacem intus operetur salutem Ex quibus mani selle sequitur.aliam esse impositionem
manuum reconciliatoriam , qua reconciliantur Haeretici ad sinum Ecclesiae' eis vertentes, vel ii qui ficto animo ad B ptismum accesserant, & aliam esse imp sitionem manuum quae datur Neophitis,& quam dicimus ipsum esse Sacrame tum Confirmationis, quamvis utraque manuum impositio dicatum in Spiritum sanctum , . conserre Spiritum sanctum, quae enim est reconciliatoria, non dat Spiritum sanctum , nisi ut causam'pem accidens , & ut diximus, tanquam removens prohibens, adeoque non est ipsum Confirmationis Sacramentum .
Quibus accedit quod solus Episcopus est Minister Sacramenti Confirmationis ut postea demonstrabitur, ita ut nec ex dispensatione sedis, Apostolicae administrari possit abialiquo simplici presbytero : sed revertentes ab linesi poterant reconciliari per aliquem Presbyterum ex Concilio Arauscano I. Can. I. ubi sic habetur , His etios in marris discrimine pos
126쪽
eos , si Catholici esse desiderant, s desit D lis usurpabatur apud Graecos . Quintos piseopus,et Pres eris cum Chrismate σει- culo idem testatur L Leo M. epist. 3 .nedictisne immuni placuit: igitur juxta his verbi: Quod ibi defuit , conferatur ,
Ecclesiae disciplinam Haeretici reverten- ut per Episcopalem manus impositionem res non reconciliabantur per Sacramen- virtutem sancit Spiritus consequantur. er- tum Gnfimnationis- go. per bacramentum Confirmationis objicies: Sie de illo ritu quo recipie- recipiebantur Haeretici. hantur Haeretici, loquuntur Patres & Resp. ex illo argumento colligendum Concilia, ut manifeste pateat nihil aliud esse duntaxat, multa suisse communia fuisse, quam Sacramentum Confirmatim Confirmationis Sacramento, & ritui quotiis: iisdem enim nominibus eum appel- recipiebantur Haeretici: unde non sequi-lant, iisdem caracteribus illum insgniunt, tur utrumque ritum externum plane quibus donari solet Confirmatio. Scilicet eumdem este & merito confundendum. ritus ille dicitur consignatio, sacrum un- Nam, v. s. Confirmatio & Ordo du, guentum, impostio manuum; per eum sunt distincta Sacramenta , quamvis dari dicitist Spiritus sanctus septiformis triusque materia consistat in manuum imis gratia Spiritus sancti. Sic S. Cyprianus positione , & utriusque forma in oratione epist. 72. G quod , inquit, parum si eis Episcopi. Nimirum licet communia haee manum imponere ad accipiendum Spiritum sint utrique Sacramento, tamen disse- sanctum, nisi accipiant oe Ecclesx BV- runt per diversos specie effectus qui pro-tiymam. Tuue enim demum plene sancti' ducuntur, per diversas orationes usurpa-
easti esse Dii Dei possunt, s Saren- tas in Confirmatione & Ordine. Non absis
menta titroque nascantivir , ubi Cyprianus mili modo communes erant multae caereia impostionem manuum qua recipieban- moniae Sacramento Confirmationis & ritur Haeretici , appellat Sacramentum, tui suo recipiebantur Haeretici; sed diver- perinde ac Baptismum. Sacramento uiro. sus semper sint utriusque effectus specifi-que , e c. cus: in Confirmatione enim fit impositis Dem Siricius epist. ad Himerium cap. manuum & unctio, ut baptis aliis qui eo q. t i ens de Arianis ab haeresi redeun- firmatur, roboretur in fide & persectustibus , Quos, inquit, nos cum Novarianis fiat Christianus ad fidem confitendam; alissique Haereticis, scut ιn Dodo ransii- cum autem recipiuntur Haeretici, importi um es , per in cationem solam septi- nuntur illis manus precise , ut de novo formis Spiritus , ex Epistopalis mantis sint de gremio Ecclesiae in unitatem fidei imposivisne Catholicorum conventui β. - cum aliis Christianis, recipientes Spirimus, quod etiam totus Oriens Occiden que tum sanctum unitatis in fide. Haec distin- custodit. ctio specifica sumitur ex diversis orati Insigrae est quod legitur can. 7. Con- nibus quae proseruntur in utroque ritu; eilii Constant. I. quod est II. generale, alio enim & alio fine invocatur Spiritus his verbis: Eos qui rectae fidei ad istuntur sanctus in Confirmatione, & in ritu quo parti eorum qui ex Herericis se antur recipiuntur Haeretici. recipimus fecundiam subjectam De eonfe- Neque vim facias in praesitis Cypria-ρNeutiam consuetudinem e Arianos qui- ni verbis, qui manuum impositionem da-dem Macedonianos, oe.... omnem tam Haereticis vocat Sacramentum di- resim anathemati antes ... fgnatos cens , Tune enim demam plene sanctificarisve unctis primum fauno Chrismate esse filii Dei posseunt , si Sacramento
127쪽
hapti satos sanctificari non posse, nis aquati Spiritu sancto simul renascantur, eo quod, ut ipse putabat, Haeretici habent aquam , non autem Spiritum sanctum, addit enim uerbis immediate sequenti biis, Cum scriptumst, L equis renatus fuerit ex aqua Spiritu , non potes introire in regnum αι. Denique ex pragato Concilii Constantinopolitani Canone non sequitur patres illius Synodi statuisse, recipiendos esse Haereticos per Confirmationem, licet lubeant eos recipi per chrilmationem, &his verbis pronuntiatis, Sipi actutum d na lanis Spiritus sancti. siquidem ut mox ostendemus, nec materia essentialis Confirmationis posita est in chrismatione, nec forma eius consistit in praefatis verbi S.
Caeterum eum doctissimo Domino de Minte Beuue, ad maiorem huiusce quin stionis disquisitionem nonnulla obser
Primum est quod aliter reeoncili bantur , qui ab iaclesia desecerant, iaaliter qui in Ecclesia loti suerant quod quidem discrimen in eo positum erat quod qui Ecclesiam reliquerant per ρο
nitentiam duriorem reciperentur, ut testatur S. Augustinus lib. de unico raptis. mo cap. 32. ubi sic loquitur: Nee illud sine diwn tione praeterimus , ut humiliorema ant menitentiam quι jam fideles Ecclesiam Catholicam deseruerunt, quam qui ini. In n dum Deruut. Sed illud discrimennc n e mi illibat in eo quod quidam sustuperimur per impositionem manuum quae bacramentum esset Confirmationis, quae
Se undo docet idem scriptor a sexto saeculo converses ab haeresi reconciliatos,iuisse in Ecclesia variis modis apud O cidentales, quosdam videlicet per si plicem manuum impositionem, alios perunctionem simplicem , nonnullos permanus impositionem simul & unctionem, caeteros denique per fidei prosessionem ,
quod ut que probat ex S. Gregotio Mlib. s. epist. 6 i. quae est ad Quirinum, ubi se habetur : Studui tis inquisere, S
cerdotes ac plebes quae Nesistanae Haere- θος errore confusae fiunt, cum ad matrem Heflorum omnium Cariaticam Ecclesam revertuntu , Mirum baptisari debeant , an
certe folius verae fidei confessione ejusidem Matris Eccles et incerisus ad tingi Et quidem ab antiqua di atrum insiturisve didicimus , ut quidιhet qui aptid haeresim in
Trinitatis nomine sapD antur , cum ad fan-Mam Ecclesiam redeti ut, aut uinione Chrismatis, aut Impositone manuum, aut sola
professisne fidei ad suum Matris Ereissae
revocentur. Unde Arianos per impositis-nem manuum Occidens , per unctionem et ero
elesiae Catialicae Opιens reformat. Mon phy Has vero CT alios ex sila vera confestone recipit, quia sanctum Baptisma quod siunt μpud Haereticos consecuti, tunc in eis vires emundationis accipit, cum vel illι per impositionem manus 5 p ritiam fanctum acceperint, vel 's per professionem verae fidei Ianctae , tini:erjatis Liae
visceribus fuerint uniti. Addit vero in oriente redeuntes abhines reconciliatos fuisse aut per uncti nem , aut per fidei professionem , quod probat ex S. Pastio epist. ad Amphil chium c. II. ex Concilio Constantinop. I. Can. 7. ex Quini sexto Can. 93.
M 7rum est quanta sit sententiarum
varietas de huius Sacramenti materia apud Theologos. Sunt qui dicunt Christum non inlii tuisse immediate Comfrn ationem quantum ad maleriam δα
formam, licet Chri itus & Apolloli dedorint Spiritum sanctum sub visibilibus λ
.Alii dicunt certum semper suisse imp
sitionem manuum este veram Sacramentimate Mam , ncc aliam Bisse datam ab Ap
stolis, ita Maldonatus qui tamen addit Pa. de
128쪽
lis suisse adhibitum. Sunt etiam qui dixerunt mist Eugenium IV. in suo decreto. loco impositionis manuum quae primis Ecclesiae tem p iribus dabatur , spiritu S. inspirante chrismationem Ecclesiae se serum. Ex illi mantcs scilicet illud Sacramentum suilla duntaxat initi tutum a Chritio in ginere, qui suae Ecclesiae potestatem reliquit determinetndi, sub quo signo daretur Spiritus sanctus. His porro missis Theologorum altercationibus, ut clare elucidetur quaestio , duo supponenda sunt. Primum nomine materiae essentialis Sacramenti Confirmationis intelligi, id quod semper adhibitum 4n administratione limius sacramenti, qtiem moduni dicimus. materiam Bapti mi essὸ aquam, quia Baptismus semper adminii iratus suit in aqua , vel cum aqua. Secundum . duas esse res, de quibus in hac quaeitione disputatur, videlicet impositio manuum R. unctio de quibus
tres sermantur sententiae. Prima eli eorum qui dicunt solam impositionem manuum esse materiam hu-aus Sacramenti; ita ut unctio seu chriumatio sit quidem antiquissima, sed i. i. men nonnisii institutionis Eccletia iticae,' adeoque inateria tantum integralis, non
Secunda sententia est eorum qui ἡ cent solam unctionem, esse materiam estentialem Confirmationis, ducti nempe autoritate Eugenii IU. in decreto suo haec scribentis, Loco manus impositionis, quae stramis Eleusiae temporibus adhibebatur , darι ιn Ecclesia Confirmat em p seu
quod putant penes , Ecclesiam esse, determinare materiam Sacramentorum, Areuera Uectam suisse unctionem posterioribus saeculis, quanquam Apostoli sola manus impositione saerit usi. Tertia opinio est eorum qui docent
materiam huius Sacramenti in utroque consillere , videlicet is in impositione manuum simul & in unctione, rati uncti
nem fuisse adhibitam ab Apostolis, uti&
ctione nulla habeatur mentio in actibus Apostolorum: quid sentiamus hae in re
sequentibiis conclusionibus aperiemus. Caeterum non abs re erit Theologiae Studiosos monere quaeiti ne n propositam de materia Sacramenti Confirm iti
nis , non fuisse definitam ab Ecclesia , etsi Concilium Tridentinum sessione octava
Can. 2. pronuntiat anariae ma adversus
c. .s, qui dixerint injuriosos ese Spiritui sancto , qcii Doro Confirmationis eiri mali
virtutem aliquam tribuunt , non idcirco determinat, an chrismatio sit necessaria , vel necessitate Sacramenti, vel necessit late tantum pra cepti. Pgi MA CONCLUSI o.
Impositio manuum est materia esse tialis bacramenti Confirmationis. 'Probatur I. ex Scripturis; nimirum ex jam laudato actuum Apostolorum i co , ubi accurate describitur a S. Luca Sacramentum Confimationis, &expresse designatur adminiit ratum fuisse ab ipsis Apostolis per impositionem manuum. ἐTune imponebannmanus super illos, a cipiebant Spiritum sanctam. Actorum C. 19. Et cum imposuisset illis metnus Pauluso vinit Spirarus sanetus super eos. Idem stenditur dic cap. 6. epist. ad Helamatum GEctrinae, impositionis quoque m nuum. quae quidem loca & ari Patribus dc ab omnibus Theologis explicantur de Sacramento Confirmationis. Probatur a. ex SS. Patribus qui S cramentum Confirmationis reponunt in Manus immisitione, cui effectum hujus Sacramenti tribuunt; percurri possunt
te ili monia eorum superius citata, sic v. g. Tertulliantis, Dehιne manus imponitrarper benedietionem advocans int ιtaus
Spiritum sanctum . S. Cyprianus, Ut per
nostram orationem ae manuum impositiovem
Smratum studium consequantur. Firmi li nus, ep. ad Cyprianum loquens de paulo respectu quorumdam Izannis Baptismate bapti satorum Act. IV. BaptiDυιt d Q nuo
129쪽
nus spirituali Baptimo, Erseris manus
imposuit, ut acciperent Diritum sanctum . S. Hieronymus , Episcopus ad invocationem Spuistis D li manuum impostArus excurrat . S. Augustinus lib. de Trinit. caia. 26. Mosoli orabant ut veniret Spiritus sanctus in eos quibus manus imponebant , quem morem in suis praepostis etiam nunc servat Ecclesia , &lib. de Ba ptismo e. 16. Spiritus autem sanctus, quod in sola Cat dilica ner manus impositionem dari dicitur . Prima sus in cap. 6. epist. ad Hebraeos, Impositionem manuum a pellat perquam plenis i me credistur accipi donum Diritu ancti, quia post Baptismum ad Confirmationem unitatis in Ecclesia a Pontificibus fert solet. Theodoretus ad cap. 6. epist. ad Hebraeos , Permanum facerdotalem. Spiritus eratiam accipiunt. S. Gregorius M. in Evangelia, Per impositionem manuum nostrarum a Deo Spiritum fanctum percipiunt. Isido. rus Hil palensis lib. I i. de ossiciis cap. 26.
PHi Baptismum per Episcopos datur Spiritus sanctus cum manuum impositione .
Atque ita Iesse Ambianensis, Theodul-phus Aurelianensis , Magnus Senonentis , Amalarius, Rabanus, Maurus, Ionas Aurelianensis, Ratramnus, Alcvinus, Ricvmenius , Lanfrancus , Anselmus , Ivo Carnotensis, Rupertus, Robertus, Pullus , quorum testimonia eandem ii ctri nam exhibentia legere eil apud Sambo. vium in tractatu de Sacramento Confirmationis . Ex iis autem hoc argumentum facile conficitur , illud est materia Sacramenti Confirmationis quo us sunt
Apostoli & postea Episcopi quoties eumque confirmarunt, tum vero illud est materia Confirmationis cui tribuitur esse ius
proprius Confirmationis: sed ex istis locis mani selle patet Apostolos & postea
Episcopos in quavis aetate manuum impositionem adhibuis te confirmando , eique manuum impositioni tribuitur e fictus proprius Confirmationis , videlicet collatio Spiritus sancti : ergo pro materia essentiali Confirmationis recte assignatur impositio manuum.
Quapropter non intelligo , quomodo ausi fuerint affirmare nonnulli Theolo gi impositionem manuum , quae olim erat in usu , suisme abolitam , & in ejus i cum suffectam chrismationem , ita ut jam
impositio manuum sit tantum materia accidentalis , quae olim fuerat essentialis Sacramento cum ex autoritatibus mox la datis manifeste pateat impositionem manuum ab ipsis Apostolis , & pollea ab
omnibus eorum Successoribus adhibitam fuisse tanquam veram ac legitimam Confirmationis materiam; unde facile intelligitur , quod iam observavimus , talem specie materiam ab ipso Christo determinatam suisse ; ita ut Apostoli iuxta divinum hoc praeceptum in Samaria bapti-Zatos confirmaverint, quod quidem tam exprestum Christi mandatum nemo lac tis temporibus mutare potuit, ne Conci l um quidem oecumenicum ; quia, ut aiunt Patres Tridentini , multa quidem dispensare poteli Ecclesia in Sacramentis, sed salo eorum subsantia , ita ut prininde mutari non liceat materia tam clare determinata , ut vera Sacramenti materia ἱ nihil enim clarius exprimit aliquid pro materia Sacramenti fuisse determinatum a Christo Domino, quam cum vi mus hoc idem suilla in usu positum ab
ipss Apostolis , qui dubio procul quod
sibi praescriptum fuerat a Christo, accu
Objicies: Eugenius IV. docet expresse in suo decreto loquens de Confirmati
ne , jam manuum impositionem non esse in usu , Loco manus impositionis datur Con-frmatio . ergo impositio manuum jam abolita censeri debet. Respondeo I. non omnia qliae scribit ibi Eugenius IV. esse certa & indubitata , nam reponit pro materia ordinationis porrectionem instrumentorum , & pro forma verba quae huic porrectioni respondent, Accipe, &c. quae iudicio omnium sere Theologorum , ac praesertim Graec tum ad ellentiani hujus Sacramenti non pertinent, ut dicemus ubi de Sacrame to Ordin s .
130쪽
Respondeo 2. hoc unum velle Eugenium I U. illud quod olim & in Scriptu.
ris, apud antiquiores Patres vocabatur impositio m. nuunt, nunc appellari Confirmationcm , ita ut non rem rei , sed nomen nomini opponat; quasi dixisset hoe Sacramentum quod olim vocabatur im- p. sitio m.inuum , hodie dici Confirmationem , alioquin exillima Isset Eugenius, quo tempore seritabat , in huius Sacramenti administratione non adhiberi debere manuum impositionem , quod quidem cogitari nequit; cum expresse usurpata semper fuerit non modo ab Apollo lis & eorum Successoribus , sed & in omnibus Ecclesiis etiam Eugenii tem' ribus , ut fidem iaciebant omnia Pontificat .a, quod ignorare non potuit summus Pontifex. Idque abunde confirmatur, ex eo quod post Eugenii tempora perseveravit constans illa Ecclesiae praxis , confirmandi per manuum impositionem, ut mani se ite colligitur ex Concilio Mi guntino quod habitum est anno i 369. Ea νορ, inquit
sis Aycliolis in die Pentecoses ex dita, o ab eisdem her manas impositionem in alios transfundi coepta , actur Usirum fa-rιs testantur . inde Ecclesia Cathotica Vpia ritum fandium per manus Discoporum Fidelibus tradendi normam accepit. quod idem patet ex du bus Conciliis Provincialibus, quae paulo post Concilium Trident. in Galliis celebrata sunt, puta ex Remens anno i 383. tit. de Confirmatione, & Narbonensi anno I 6 9. utrumque testatur Confirmationem adhiberi solitam per manus impositionem consentanee ad Pontificata quibus hodie uti- ur. Quapropter dici non potest mentem Eugenii suisse loco impositionis ma-muum, perquam olim conterebatur Confirmatio , dudum obtinere chrismationem minime retenta manuum impositicine.
Atque eodem modo solvitur dissicultas quae petitur es Innocentio III. qui cap. Cum ven siet, de Iacra unctio re scribit,
Per frontis chrismationem designari ma- viis impositionem Apostolorum . Manife-
stum qu ppe est su ramun Pontificem nomen nomini, non ritum ritui opponere ,
Per frontis chrismatisnem , inqu t, manus impositis des uathr , quae alio nomiue dictive Coormatio. Ob icies : Manu, im positione nec usi
sunt veteres Graeci, ut patet ex nonnullis eorum monumentis , ex Concilio La
diceno . & ex Cyrillo Ierosolymitano ,
quae selius unctionis meminerunt , nec etiamnum utuntur, ut fidem faciunt l, dierna Euchologia, ubi sic describitur Confirmationis adminii ratio , Hac recitata orat one tingit baptizatum favito tingento
sanum crucis Deseus in fronte , oculis ,
varabus , Ore , sui bus, pectore , mambus
pedibus dicens, Signaculum doni DLritus S. sed nemo dixerit Graecos etiam ab exorto schismate verum non habuisse Sacramentum Confirmationis ; quando
enim G.aeci cum Latinis unionem ren vare voluerunt , nuspiam conque iii sunt Latini . quod illi circa materiam eis entialem Confiimationis errarent neque Graecos a schismate redeuntes unquam denuo confirmarunt Latini : ergo impositio manuum non eis materia essentialis in hoc Confirmationis Sacramento. Nego mai. Graeci enim veteres non
minus impositionis manuum rneminerunt
quam Latmi; ut palci ex Firmiliano qui
epili. inter Cyprianicas 73. haec habet :Ubi praesulent majores natu, qui M-ptri indι, manum imponendi, o ordinandi possident pote latem . S. Chrysost.
in cap. 6. epili. ad Heb. ad haec verba, impositionis quoque manuum , haec scribit; Sic enim accipiebant Spiritum, cum maius eis impolluisset maetus. Theodoreiatus in idem cap. 6. ep il. ejusdem, sitii crediderunt, accedunt ad Divinum Bapti mum , per manum sacerdotalem DLrιtus gratiam accipeuut . Eulogius Al
xand. apud Photium in bibliotheea se loquitur , Dignor reddi adυὸntu Diritus sancti, qui per impositionem mantium Apostiumum fiebat. Simeon Thessalonicensis lib. de Sacramentis , ubi de Confirmatione , A Piutino , inquit , baptiti