장음표시 사용
111쪽
Iesibus ministrabat poenitentiae scilicet 'ri
postus .... agebatur itaque Baptismas poenitentiae quas ean idatus remissi ovis san i cationis in Christo subsecuturae . S. Hieronymus in dialogo contra Lucifer. Joannis Baptisma non tam peccata dimisit, quam Baptisma poenitentiae fuit in remissioum peccatorum futurae. S. Augustinus Enchir.. cap. ψ9. Non re ualcebantur qui Baptismo Joannis baptizabant Ar , Ied Gristo , inquo. suo renasci poterant, parabantur. Idem docent Orige s in cap. o. epist. ad Rom. S. Hilarius Can. 2. in Matth. S. Ambrosos lib. 2. in Lucam , & alii passim quibus consentiens eii ma)or Theolog rura pars. Deinde ut ostendatur Bapti l mum Ioannis non fuisse paris cilicaciae & virtutis cum ι apt smo Chiisti, argumentum petitur ex disputatione quae diu agitata est inter Catholicos & Donatistas . Scilicet hoc argumento utebantur Donatistae adversus Catholicos, qui a Ioanne fuerant baptizati iterum a Divo Paulo sunt ba-htietati: ergo , inquiebant, multo magis qui ab Heiaeticis & Schismaticis suerunt luptietati , a vobis baptietandi sunt. En argumentum Donat illarum . Responderunt Catholici eos qui a Joanne baptietati suerant Abilisse a Paulo baptizari P quia Baptismus Joannis multum differebat a j apti imo Chri iii. Baptismum autem Haereticorum & Schisinaticorum esse verum i aptismum Chrilli, & pr
Pterea minime iterandum , m 'do coli.ὲ
tus suetit in nomine Patris , & Filii, &Spiritus sancti . Ita S. Augusimus lib. 2. contra litteras i 'etiliani cap. 37. Optatus lib. I. contra Parmenianum , & S. Hi
ronymus dialogo contra Lilci serian s : unde tequitur hane fuisse Patrum sentcntiam , baptismum Ioannis non suilla paris virtiuis & efficaciae cum Baptismo Christi.
Obi. In Scripturis Paptismo S. Ioannis
exp elle tribuitur remis lici peccatorum ,
Marci r. Fuit tu deserto baptιυπς praedicans Baptismum poenitentig in remissio- em peccatorum , Lucae 3. praedicans B
ptimum in remiissionem peccatorum . Idemque passim teliantur SS. Patres , S. D a filius lib. I. de da ei. cap 2. Per
gratiam Dei Chrsi tutis simul at
que accesserat quis peccata sua quantacumisque qualiacumque fui gent , confessus
fuerat in Iordanii sumine , , baptizabatur , o consulim peccatorum remissonem a cipiebar.. S. Cyrillus Ietolol. Catechesia. Joannis , . inquit, remissonem peccatorum praestabat , S. Augustinus
lib. 1. de hapt. cap. I . Si mecum quisquam contendat etiam in Baptilmo i o.innis dimissa esse peccata , secundum alia quam amyltolem fanis Ucationem ess quox
dam alii: unde merat collig tur t apti semum S. Ioannis-Baptitiae, produxit sc gratiam ex opere optr.ii O quod enim Sacramentum rc mittit PCccaia idem & gratiam ac.' piritum sanctum consert. Eodem quippe modo loqur tui Scriptura de Paptismo Christi, Actuum ri. s. Petrus ait : Baptisetur tinti quisque velictim in remissiouem peccatorum ; & canitur 'in Sym lo , intim Boptisma in femusionem
peccatorum . igitur Baptismus Ioannis conserebat gratiam ex o re operat O.
Respontio haec Scripturae & Patrum loca'aliaque similia , recte explicari eo sensu quod per Baptismum S. Ioannis
remissa suerint olim piccata ex opere operantis, ratione scilicet poenitentiae ad qtiam hortabatur praedicans Ioannes Baptista , non autem ex opere operato ,
quasi hic Baptismus per se & vi propria
gratiam contulerit . Ad hanc porro itabiliendam responsionem pia ter quam quod ob crvari poseii , non legi in criptura
Jo::nnem baptisasse , sed praedicaste in
rem ilionem peccatorum unus sussicit Scripturae locus , in quo aperte neg Iur per Baptisma, S. Ioannis datum suisse Spiritum sanctum : multa autem Scriptu .rae & Patrum mox protulimus. Nollem tamen negare qum nonnulli tum ex Ustcribus, tum ex Modernis, vim remittendi
112쪽
endi peccata tribuerint Baptismo S. Ioannis, sed alteram puterna uti longe probabiliorem , sequitur. Ex quibus evincitur haec nostra sententia : I. quia Baptismus Ioannis suit in aqua non in Spiritu sancto ; a. non dicet tur in restenerationem datus , ut Baptismus Chri iii ; a. dictus est solummodo in peenitentiam , quam videlicet Ioapnes praedicabat, & ad quam hortabatur non fuit eiusdem necessitatis
e im Baptismo Christi , tum quia solos
spectabat adultos non infantes, tum quia
rursus baptisabantur Baptismo Christi , qui solo Ioannis Baptismo tincti fuerant ;κ. quia eandem non habuit formam aeoptismus Christi, nusquam enim auditum est Ioannem bapti salse invocando Sanctissimam Trinitatem, qua forma usus fuerit ignoratur. Denique Baptismus ille Ioannis non fuit Sacramentum , quia Sacramentum debet esse signum permanens' a Deo institutum conserens gratiam , saltem si sit Sacramentum novae' legis rsed Baptismus Ioannis nuspiam fuit annumeratus inter Sacramenta novae legis., nec nisi per aliquod breve tempus duravit: igitur.
Neque est quod objiciatur autoritas S. Ambrosi qui, lib. i. de laritu S. p. Τ I S M o. ID Idocet bapti latos a Joanne suisse , iaduplici dissurentia , quosdam in nomine Christi eum fide Spiritus sancti baptisatos , quosdam vero neque in nomine
Christi, neque in fide Spiritus S. baptisatos; unde colligendum videtur Papti semum S. Ioannis aliquando pG se ex opere operato contulisse gratiam . Nam S. Ambrosius sine ullo rundamento da.
plex illud Bapti inis distinguit, hujus di-lcriminis nullum extat vestigium , si in Scriptura, sive in Traditione , quapropter non auditur MVister sentent. qui hanc Ambrosii sententiam amplexiuest . Quaeres utrum Baptismus s. Ioannis
Reta Sacramentum B sse sumpto n mine Sacramenti in genere , praefigura
bat enim 'aptismum Christi , & ad
eundem praeparabat; sed non fuisse proprie dacramentum novae legis, quia non fuit a Chri lio institutus ad conserendam gratiam, ut supra diximus , nec Sacramentum veteris legis, quia non fuit signum permanens , ita S. Thomas 3. p. q. 38. art. I. ubi ait, Baptismum Ioannis fuisse quas quoddam Sacramentale adisponens ac praeparans ad Baptismum
113쪽
SAcramentiun Confirmationis varias habet appellationes tum in Script ris, tum apud M. Patres: ut enim inlligitur ex locis in hoc Tractatu reserendis , dicitur signaculum, signaculum Dominicum , dicitur chrisma , manusiinpositio, unctio, sacrum unguentum , sacramentum chismatis, perfectio , chrisma salutis , & alia id genus habet no-mna inent hir, Sacramentum a Christo institutum, quo bapti satis datur Spiritus unctus ad fidem Christianam sortiter popuanandam. Dicitur, Sacramentum a Cis iso in Du
mn , quae verba tenent locum generis indefinitione; ostendemus autem .postea , Confirmationem merito institutam a
Christo censeri, quamvis id non legatur apud Evanselistas. Dicitur, M Fidem Chrisianam fortia
ter propugnandam, quae verba tenent locum differentiae, haec enim est peculiaris ratio Sacramenti Confirmationis, quod per illud detur baptisatis robur ad confitendam Christi Fidem; unde& hoc suum
nomen Confirmationis retinet. In hoe porro Tractatu breviter dicemus, I. an sit verum novae legis Sacramentum a. quaenam sit ejus materia ;3. quaenam forma; 4. de 'ejus ministro γ de eius effectibus; 6. demum de ejus subiecto & necessitate. Casu T PRIMUM. trum Confirmatio fit verum nota Iegis
Confirmationem seu manus imposiationem , quae in usu & iuxta doctrinam Ecclesiae Catholicae datur baptis,- ωtis, ad Fidem Christi constanter profi
tendam , esse verum Sacramentum a
Christo ipso institutum , negavit Luth rus. Mirum es, inquit lib. de eap. pa squia in mentem illis venerit, ut Sur mentum eoormationis facerent ex impositione manuum , qua tegimus Chri ιm m
-- tetigisse Amstolos dedisse Spis
tum S. Negant &Calvinistae, ut patet ex 'Calvino, qui in antidoto Concilii Trident. se loquitur eorrun numero me nequaquam esse profiteor, qai otiosam Comfrmationis eae remoriam esse putant .... Neminerimus nusitiam in Seriptura nobis mmmdari , quod fingunt Sacramentum , neque hoc nomine , neque hoc ritu , neque
huc mus iisne, quod etiam fine d euit Dallaeus insignis Calvinista , toto libro suo de Sacramento Confirmationis . His astipulatur Antonius de Dominis lib. s. de Repub. Eccles. c. s. his verbis 'Nullus es locus in Evangelio, qui vel a longe innuat hane i litutionem mand tum de danda Confirmat/one neque 3postoli unquam asseruerunt s. talem institutionem, vel tale mandatam a Christo accepisse. Confugere Dero ad traditionem in aiore
114쪽
dit Divinis Saraamentis videri vive temerarium, quia certum. evidens esse Aeberes, id perpetuo tu Ece esa ab i r vosiactum temporibus fuisse intariabjl ter nou modo servarum , sed servatam tanquam rem a Christo insimiam o mandatam cum sua promissione . At nihil consans de civ irmatio ne, nihil firmum , nihil cer-ttim in Uss habettir traditionibus, sed maxima eoentsilis intercessi variatio , o nusquam consat id uinquam Chrisi imsitutum fuisse traditione propa attim. Cain remonia confirmandi seu renserandi fuit idem in antiqua Ecclesia per plura ια-
cula , sed lautiam caeremonia pure ecclesastica ad ritus Bapti μι pertinens . Perlieram vero hi Novatores, ut suo errori patrocinium asciscant, aiunt dudum Confirmationem esse Sacramentum novae legis, negasse Novatianos, Waldenses& Wiclessim, siquidem eorum causa neutiquam roboratur, quod eam defenderint Schismatici & Haeretici declarati, atque e sinu hcesesiae repulsi, & aliunde praefatos Haereticos Confirmationi rati nem Sacramenti non sustulisse facile constare potest . De Novatianis videm certo constat , ex eo quod nec S. Epiphanius, nee Philastrius, nec S. Augustinus, nec Theodoretus, cum Haereticorum errores istudiose 'scribunt, hunc uspiam errorem
Novatianis tribuunt, quod ex albo Sacra imentorum Confirmationem expunxerint ιNeque vero id colligeretur ex eo quod suos De Sacramento donare non sol
bant illi Haeretici, ut testatur Theodo- retus lib. haereticarum fabularum cap. s. his verbis t Iis quos baptisant, sanctissimum C Vma non aebente inde enirn solum Muitur illos existimasse ullum extare praeceptum recipiendi Confirmationem , tametsi eam crederent a Christo institutam. Quoad Waldenses spectat, Remerus quidem in libro contra illos edito, haeclaribit e. s. Item Sacramentum Confirmationis renobant ; sed hoc ipsis exprobrat s lum consequentia ducta ex eo quod aegre serebant solos Episeopos aliis exclusis line
Sacramentum administrasse , addit enim immediate poli. Mirantur etiam quare Iviis Episcopis liceat confirmare . Nimirum Sacramentum Confirmationis in mente hujus Scriptoris negare censentur ii, qui putant non solis Episeopis datum esse, illud administrare r idque confirmatur ex
illa fidei consessone quam Uladislao Hungariae Regi tulerunt, ubi sis loquun
tur, Sacramenta es temetizo inclusa numero
Ereissa Chrisi utiliae s. pasemus et unde manifestum est Ualdenses nonnisi pollexortam Calvinistarum Haeresim eo devenisse , ut cum illis duo tantum agno sterent Sacramenta oDenique nee apparet Niclesum negasse Confirmationem eise Sacramentum
novae legis, ex eo quod enim in Concilio Constantiensi sess. 8. hic inter alios ipsius articulos fuit damnatus, Confirmatis juvenum , Clericorum ordinatio, locorum Consecratio rest antur Papae o Episcopis propter eupiditatem lucri temporatis . Non sequitur illum Haereticum negasse verit tem Sacramenti, quapropter in Lutheranos & Calvinistas nunc agimus.
Quin & nonnulli Doctores Scholastici
hac in re non parum sunt reprehensone digni. Alensis p. q. q 24. M. I. ausus est dicere hoe Sacramentum non fuisse institutum a Christo neque ab Apollolis. Dicen iam , , quod Dominus , neqDe hoc Sacramentum instituit, neque dispem
it , neque Apostoli . . . sed po quam Anguli deferemunt , insiturum fuit Mesaeramentum Spiritus satini insinctis moncilio Meldens. Teste Domino de Min-te-Beuve , eandem sententiam amplexus est S. Bonaventura.
Quidam ut Gabriel Biel & Scotus putant hoc Sacramentum probari non posse ex Seripturis. Ipse S. Thomas p. 3. q.
72. art. I. ad i. ait Christum Dominum instituisse hoe saeramentum non eXhibendo, sed promittendo. o et
115쪽
CONCLUS o. Confirmatio est Sacramentum, novae
legis propriae dictum: est de Fide.
Probatur i. ex Scripturis , idque ostenditur ex eap. 8. Actuum Apostolorum, ubi S. Lucas accurate describit hunc ip- sunt ritum qui hodie dicitur apud'nos
Confirmatio ,. nempe ritum quo per impositionem manuum & orationem datur
bapti satis Spititus lanctus, & a solis fit Episcopis .. Rem sic narrat Autor sacer: Cum audissem Apostoli qui erant Ieroρθ-mis, quia recepti et Samaria υerbum Dei, miserunt ad eos Petrum o Ioannem , qui cum venissem, oraverunt pro ipsis ut accia perent Θιritum fandium : non itim enim in quemquam ii orum venerat, sed baptisatitantum eram in nomine Domιm Jesu ; tune imponebant manus super illos, o accipiebant Spiritam fanctum P
Oui quidem locus eo magis di sertus est & efficax ad stabiliendum Cofirmationis Sacramentum, quod constat ex SS.
Patribus , quorum mox adducturi sumus testimonia , eumdem impolitionis manuum & orationis super baptisatos ladhibitum filisse ritum, sequentibus Ecclesiae saeculis, de quo sermo habetur in praefato Scrpturae loco; eo enim utuntur ad asserendum. hoc Sacramentum, sue sub nomine unctionis, . sive sub nomine impositioni v manuum. At vero ex illo Scripturae testimonio recte eolligitur Confirmationem esse ac proprie dictum novae legis bacramentum , cum in illo ritu qui describitur a S. Luca, nihil desideretur ex iis quae ad veritatem Sacramenti requiruntur , I. enim est signum sensibile, puta impositio manuum , & oratio quae nimirum s cta est ex verbis exterius prolatis , Oraverunt pro tuis . tune imponebant m nus seuper illos , &e. a. & habetur etiam ibi gratiae collatio,, O υerunt pro ipsis ut σcciperent Spiritum sanEJum . . . o accipiebant Spiritam sanctum; hunc ritum ab Apostolis. datum ire Samaria fuisse a
Cluisto institutum certo constare deser quia nota ausi fuissendi Apostoli ritum administrare, eui adiunctam gratiae divinae collationern promisi ent, nisi id sibi iniunctum a C isto novi Mnt iuxta illud Tertulliani lib. de praescriptione ai. Ecclesia ab A Utilis, Anseoli a Chri .
Iu, Chrsus a Deo accepit; 4. denique hoc signum sui me permanens de perpetuo duraturum, ab vide eo ex re ditione SS. Patrum mox refer a. Huic Seripturae momento addi merito potest quod scri bit S. Paulus epist. ad indicap. 6. Quapropter, inquit, intermittem res inchoationis Chiasi sermonem, iam sectipra feramur , non rursum jacientes fundame utum innitentiae ab operius in tuis.
o fidei ad Deum, baptismatum do binae , impositionis quoque manuum t quae quidem impostio manuum , utpote riptis distincta, intelligitur de Sagamento Confirmat: onis iuxta sanctos Pati est Graecos& Latinos Probatur 2. ex M. Patri lai qui nidispent excepto hoc Sacramentum Hemorarunt ,. sive sub nomine impositionis manuum, quae legitima est huius Sacramenti materia , sive sub nomine unctionis ,- cujus antiquissimus est in Eeclesia usus . Sic S. Irenaeus lib. q. cap. 73. exponens. illud Apostoli l. ad Corint. Lac vobis porum dedi, non ricam , nou dum enim poteratis , habet haee : Apostolus quidem , inquit, poterat dare escam , quia luscumque enim imponebant Apostoli manum , accipiebant Spiritum fontium qui est Uca vitae : ubi manifestum est , hanc impositionem manuum eam esse, de quan entio habetur in actibus Apostoloriam , quae iuxta S. Irenaeum dabat Spiritum sanctum , hoc est , gratiam sanct ficantem . Tertullianus cap. 7. lib. de Bapt. sic habet ,. Exinde egressi de Misero perungimur beneditia tintiione de prisina dibri ina ... Sis o in nobis earnaliter currit unctio,.
sed spiritualiter princit; quomodo o ipsissBaptismi carnalis actus, quia in aq- mergimur ; spiritalis sectus, quia delictis,
116쪽
'edictionem ad cans o imitans Spiritum fanslum . Ubi Tertullianus loquitur de ritu iam pridem in Ecclesia usitato, ritus ille est unctio & impositio manuum perquam bapti satis dabatur Spiritus sanctus. Ex quibuς manifeste salsum est quod
ait taliaeus, apud vetustissimos Autores, nullum extare verbum de Confirmationis Sacramento. Cui lmssumus addere quod seribit idem Tertullianus lib. de resurre Dione ciniis eap. 8. Cato, inquit, ablui-
rer , ni anima emaculetur . . emo manus
. Citione adumbratur, ut o anima Spiritu illumnietur, quod certe de Sacramento nfirmationis intelligit. Item Cornelius Papa in epistola quam reseit Euseb us lib. 6. bis . cap. I 3. loquens de Novatiano se disserit : Sed ne que postquam liberatus es morbo reliquis
percepit, sua iuxta ecc esiasticam regκlam ei ci ρι delent. neque ab Episcopo consignarus est. Hoc autem signaculo minime percepto, quomodo Spiritum sanctum potuit accipereὶ vivebat ille circa medita n tertii saeculi. S. Cyprianus ea in re disertissimus est epist. nempe II. ad Iubaianum, ubi l quens de ivositione manuum facta ab Apostolis in Dimaria , ut habetur Act. 8. e addit: Zianuut quoque apud nos ge- rhur , ut qui in Ecclesia Daptisantur pra- stis Ecclesia serantur , ut per mytram
orationem ac manuum impositionem spiritum fanslum consequantur, fgnaculo Dominico consummentur . Per praepositos intelligit β. Cyprianus Episcopos, ad quos
sci lieet pertinebat dare Sacramentum Confirmationis. Innocentius I. epist. ad Decentium e. De consignanHis vero infantibus mare
licere, nam Presbyteri licet sint Sacerdo. res , Ponetificatus tamen vicem non habent. Haec axum Pouti tribus sol s deberi, velut confignent, mi Panaeletum viritum tradant, nou solum consuetudo Ecclesiastica demonstrat, verumstilla ledito afluum
Wiolorum , quae asserit Petrum o Ioan-
nem esse directos , qui iam baptifatis trad rent spiritum fauestim. Item profertur S. Cyrillus Ierosolymitanus, qui in tertia Catecties Mystogogica sermonem habet de Confirmatio. ne ut de aliquo ritu qui dat Spiritum sanctum Qtiemadmodum , inquit, pauis Eucharisiae post sancti Spir/ttis in orati nem non amplias est panis communis, sed est corptis Chri ii , se Ianctum unguentum ,
non amplius es unguentum nudum . . . led
es Chri a quod Chrisi cr Spiritus fauni
divinitatis ejus praesentiam escit. S. Paeianus Earc monensis serm. ad fideles ste loquitur: Haec aditem complerialias nequeunt, nis Miseri oe Chrismatis tisitis Sacramento, Lavacro enim peccata purgantur, Chrismate Spiritus Ductus superfunditu S. Hieronymus dialogo adversus Lu-eiser. idem docet et Quota se hoc loco quaeris, cur in Ecclesia baptistas nisi per m nus Episco i non aecipiat Spiritum famesum, itfice hanc observationem ex ea autori-νate descendere , quod pin ascensum Domini Spiritus sanctus ad Arseolos destendit
PauloJantea dixerat: An nescis Ecclesia. ram essee morem, ut baptisatis postea manus imponantur, o ita in cetur Spii hus Iam
esus ; Exigis ubi sieriptum Iit' in Actibus
Apostolorum. Etiamsi Scriptari autoritas non subeset, totius Orbis ιn hane partem consensus instar praecepti obtineret. Unus hic S. Hieronymi locus sufficere deberet ad convincendum Dallariam. S. Augullinus lib. t 3. de Trinitate cap. 26. sie loquitur: Neque enim aliquis Di-Icipulorum ejus dedit opiritum fautium,strahant qui pe ut veniret in eos quisus manum imponebant, non im eam LMm, quem morem msuis praepostis etiam nune servat Delesa. Similia ac pene innumera proferri possent ex S. Augustino in quibus Confirmationem sub nomine olei vel Unctionis appellat Sacramentum, quo modo Baptiimus &.Eucharistia Sacramenta sunt. Cuius doctrinae testes sunt alii omnes & Graeci & Latini Patres, quorum teltimonia nimis longum eisit
117쪽
singula exscribere. Consuli possunt Fimmitianus in epist. quae inter Cyprianicas est que . S c loquitur de Confirmatione sub nomine manus impositionis , Quando, inquit, omnis potesas a gratia in Ecelesti consimis sit , ubi praestilenm majores natu , qui baptisandi manum imponendi oe ordinandi possident metesarem .
Haeretico enim sicut oratore non tiωι, nec manum imponere, ita nec Gρτι fare.
Ubi aperte significat se loqui de Sacramento Confirmationis , de ea scilicet ma-aus impositione, quam paulus imposuitiis quos ipse baptis averat, Baptissavit,
inquit, denuo spiritati Baptismo , ET A
eis manum imposuit, ut acciperent Spiritum
S. Ambrosius lib. de Salomone cap. gi Myses inquit in Cantico Deuteronommii , Lasiavit eos mel de petra , oe otium destiuis petra , u es , quia dulcem daturus iis e set Evangelii suavitatem , aut Spiritum L per Chrismatis unctionem. Quibus verbis nihil expressius haberi potest ad significandum nostrae .Confirmationis Sa-
Lib. 2. de Sacramentis cap. T. ergonet' sui ,, venisι au Sacerdotem qui tibi
disit, Deus, inquit, Pater Omnipotens , qui te regeneravit ex aqua Spiritu sancto , eomessitque tibi peccata tua, ipse te ungat
.autem 1 serium , hoc est unguentum supra
ad in cationem Sacerdotis Spiritus fanctas infuisitur is
Perperam his testimoniis respondenr Calain istae, S. Ambrosium loqui de Con-
firmatione tanquam de .ultima caerem
nia & persectione Raptismi, postquam enim locutus est de Baptismo ait, Sequiarur spiritale signum, & i strat immediate addit , Pos haec quid sequitur, Huire
habes ad aliare . Unde sicut dici inon po-aest Eucharistiam censeri unam extarie-moniis Baptismi , ita nee illud dici potest de Confirmatione, quasi sit ultimi
tismi caeremonia. Hos quidem libros de Sacramentis male tribui di. Ambrosio contendit Dallaeus Q sed eosdem citari sub illius nomine a Gratiano, Magistro, Al- gero , Guilmundo Hugone Lingonensi, Ivone Carnotensi , in uino Leodiensi , Durando, Hincmaro Remens, Paschasio, Radberto, & Ratramno Corbe tensi observavit Dominus de Minte-Beuve in suo tractatu de Eucharistia . S. Chrysestomus Homil. I 8. in actae Apostolorum , Vides, inquit, ad haec verba , Oraverunt pro ipsis, quod non simplia ciser hoc D, sed multa opus es virtute, ut detur Spiritus sinflus. Non enim idem es equi remissonem peccatorum, o acciapere virturem illam . Gratia per 'iram datur Spiritus sane iis, quae distincta est a gratia remissionis' peccatorum , gratia est Sacramenti Confirmationis omodo &ad ista verba epist . ad Hebraeos, Impositionis quoque manuum loquitur, Sic enim , inquit, accipiebant Spiritum , cum Paulus eis imposuit et manus. S. Isidorus Hispalensis lib. de osse iis cap. 26. idem expresse docet, Post Bap-rdmum , inquit, per Episeopos datur Spiritus sanctus, cum manuum impostione , 3clib. 6. originum cap. ultimo. Sunt autem Sacramenta Baptismum Chroma, Corpus σ Sanguis Chrisi, quae ob id Sacramenta dicuntur, quia sub testimento corporalium rerum virtus divina secretius operatur salutem eorumdem Sacramentorum
unde secreris virtutibus vel facitis Sacramenta dicuntur, qui ideo fructuose penes Ecclesiam funi, quia sanctas in ea manens
Spiritus eorumdem latenter Sacramentorum
operatur essetium , & postea , Chromit groce , latine u ustio nominatur, ex cutis no-
vacrum fansiisci tur. Nam scut in Naptismo peccatorum remisso datur, ita per tinctionem sanctifatio Spiritur aeshiletur. Nemo certe in hoc testimonio non agn scit Sacramentum Confirmationis, habetur enim Spiritum S. dari ab Episcopis post Baptismum eum manus impositione.- Theodoretus lib. 4. in Cantica Gmtia
118쪽
corum , Reminiscere, , sacra MF-st Miae, in qua qui initiantur ξονι δ' ramni abnefationem es Regis confessionem , v Iut sigillum quoddam rvium fuIcipiunt, spiritalis unguenti Chroma, octyentes
gratiam invisibilem sanctissimi Spiritus
tinguento tanquam in t Io. Ibi autem Theodoretus non habet Chrismationem illam , de qua loquitur, ut meram Baptismi caeremoniam, ut contendit Dallaeus, nom- ait enim eos qui unitiantur per ipsam Chrismationem initiari, sed ait eos qui initiantur chrismari, quia revera post Baptisma chrismantur. S. Leo M. serm. 4. de Nativitate D mini haec habet: Permanete sabiles in ea Fide a m confessi estis coram multis tot Bus, G in qua renati per aquam σύ pia ritum sandiam au Uiis Chrisma falatis, sisnactilum vitae aeternae. Porro Chrisma salutis quod datur renatis Der aquam, hoe est bapti satis, ipsum est Sacrame tum Confirmationis quod conserri solebat continenter post Baptismum , nec r Putabatur mera Baptismi caeremonia. Hilarius Arelatensis Homil. de Pentecoste rem istam clarius adhuc declarat,2ώ --, inquit, in confirmandis Nemitis manus imposito tribois sngulis, hoc tunc Spiritus fani ii descenso in credentium populo donavit . universis. Sed quia Axiamus quod manus impostis o Confirmatio ei qui iam renatur, qui jam regeneratus in
Chriso Hi, bconferre aliquid missi, s. re sitat sebi aliquis, quid mihi prodes posimmiseriam Baptismatis, miniseriam confirmationis ' aut quantum video, non t
rum de fonte suscipimus, spos fontem ad
jectione nom generas iniugemus ' Non uaesi, di estissmi, aitendat charitas vestra. Me enim exigit militaris ordo , ut cum
Perator quemcunque in mititum recepit numerum , non solvim sinet recepium , sed
nitιo est ... ergo Diristis fandiώs , qui se per quas Baptismi falutifero descendit il- Uu , in fonte pleniluuinem tribuit ad in. - tiam, is Confirmarιone augmentam raestat ad gratiam . Certe non puto posse quemquam luculentius & expressius proferre testiomonium ad )esignandam Con.firmationem , ad designandum mInisterium Confirmationis , quod administrari solet iis qui renati sunt per Baptisma: scilicet, ut ait iste Scriptor, In Baptismo regeneramur ad vitam, post Baptismum confirmamur ad pugnam , in Baptismo abluimur, .post Baptismum roboramur. His unum addiderim testimonium S. Gregorii M. in epist. 3t, ubi sic loquitur ,
Nos ab Antecessoribus nostris traditum accepimus, ut roties tam de Baptismo aliquorum , vel Confirmatione quam de EGelsarum consecratisne dubitatio habetur, utrum baptisati vel confirmati, Me δε- elesia consecrata sint, ut baptisentur tales ac confirmentur, atque Ecclepa eamnite dedicentiar , ne talis dubitatio ruina Fid libus fat. Quoniam non monstratur iter tum , quod non certis indiciis ostenditiarrite peractum, ubi habetur Confirmati nem esse Sacramentum a Bapti lino distinctum, quod utique opinionem Dalla Iugulat. Denique in sacramentario S. Grep
tii se describitur administratio Cotitit, mationis , in ordine Sabbati sancti: Pomtifex in sacrarium expeditans, ut cum vesiti fuerint infantes , confirmet eos . Pontia sex veniens ad infantes, tenente Archidim
cono Chrisma , in lutis scapulis ρο θω-etiis ex panno lineo, levata manu sua suis per capita omnium dicit, Omnipotens sempiterne Deus , qui regenerare 'dirnatus esses famulos tuos ex aqua er Spιritu fandis , quique dedisi eis remissionem omnium peccatorum, emitte in eos septiformem S ritum tuum S. Paraclitum de caelis, Diaritum sapientiae intellectus ... interis rogantibus Diaconis nomina susAlorum , Pontifex rinllo pollice in Chrismate facit erucem in fronte unius , smi. iter per omnes miliati m. Ritus ille impositionis manuum per quem dicitur conferri Spiritus san- .chis ab Episcopo, distinctus est a raptiumo ; cum autem vim habeat gratiae com
serendae, conserendi Spirium sanctum;
119쪽
e, de sequitur eum esse a Mo, eum esse verum Sacramentum a Deo institutum, Sacramentum scilicet Confirmationis: &sic plures alii quorum loca studiose collina sunt in tractatu de Sacramento
Confirmationis Magistri Parisiensis de
Probatur eadem doctrina ex quibusdam Conciliis . Ex Concilio Hispalens
loquens de Iudaeis ad fidem conversis , Quia, inquit, jam consat eos esse Sacramentis Divinis associatos , o Baptismigratiam percepisse , o Chrismate un βον es e , Corporis Sanguinis extitisse
participes. Concilium Liptinense an. 74ῖ. Can. 3. Quandocumque jure canoviso Discopus cim cumierit Parachiam ad confirmandos populos , Presbter semper paratus si ad suseipiendum Episcopam ctim taleb Aue ad titoris p uti qui ibi confirmari debet ;o ιn coena Dom/ni semper novum Chrisma accipiat ab Disirem . Concilium Cabillonense II. ann. 8 II. Can. 27. Dictum nobis es , quod qu dam Ee plebe his aut ire ab Disiopis ignorantibus, iisdem Episcopis confirmentur, tinae nobis visim es eandem Consi mationem,sctit nee Baptismum iterari minime debere, quod satis clare innuit Confirmationem non esse ritum Baptismi. apropter Catholicam hanc fidem merito sanxit Concilium Trid. scis. . Can. I. de Confirmatione. Si quis dixerit Consimmationem ιVt torrum otissam caeremo.niam eHe, Cr nou potius verum pr prium Saciamentum aut olim nihil aliis fuisse , quam catechesm quandari , quagablescentiae proximi mei Dae rationem c ram Emesa exponebant, anathema st. Obiicies : Male colligitur ex praefato cap. 8. Actuum, hodiernum Confirmatiunis Sacramentum, cum constet ritum hune in saniaria collatum ab Apostolis.
eumdem non esse eum Sacramento nostro
Confirmationis; Apostoli enim tunc dabant Spiritum sanctum charismatum seu gratias gratis datas, dona miraculorum, linguarum , &c. Unde ibidem observatur, quod ii, in quos descend cbat Spiritus sanis eius, variis loquebantur linguis . Nunc autem haec non conseruntur dona in Confirmatione , sed sola gratia sanctificans :igitur in illo Actuum loco non agnoscitur nostrum Confirmationis Sacramentum ; ita Dallaeiu. Respondeo , non eumdem esse ritum quoad omnia & simplicster , bene vero quoad eflectus essentiales Sacramenti . Scilicet Apostoli manus imponendo dabant gratiam roboris . quae & nunc datur per Episcopos in administratione Coneshrmationis , & hoc essentiale est Sacramento, quod ibiscit ut ritus tunc datuς ab Apostolis dicatur idem cum nostro Confirmationis Sacramento . Quanquam aliunde Apostoli tunc gratias gratis data x& dona linguarum contulerint , ad primordia scilicet Ecesesiae dilatanda . ut eleganter explicat S. Augustin. Trath. 6. in I. Epist. S. Joan. Primis temporibus caia bat super o edentes Spiritus hanctus , o loquebantur linguis qtias non didicerant νquomodo Spiritus dabat eis pronuntiare . Signa erant tempori opportuna ; & lib. de Bapt. cap. I 6. Neque enim temporaliabus G sen illius miraculis attestantibus , per manus imo tionem modo datur Spiri-rus sanctus , sicut antea dabatur ad commendationem rud/s fidei o Ecclesae pria mordia dilatanda . . . sed met ob iter erlatenter intelligitur per vinculum pacιs eo-ram eordibus ut vina charitas inspirari.
Instabis: Ritus ille datus ab Apostolis
unice suit institutus ad conserendas gratias gratis datas, non gratiam sanctificantem. Siquidem A postoli non eam dabane gratiam, imponendo manus , quam h bebant fideles , quibus manus impon
bant i sed fideles illi iam habebant gratiam lanctificantem; fueram enim a Philippo baptizati, & sella gratia gratis data ear
120쪽
bant: igitur ritus ille novum non est Saacramentum a Chri ilo institutum Respondeo , ex hoc argumento solum
colligi posse aliam esse gratiam sanctificantem aptismi , aliam vero Confirmationis, quod certissimum eii ex Scripturis δι-Patribus : ua Baptis no enim datur gratia regenerans , per quam homines fiunt Chri iliani; in Confirmatione autem da. rur gratia corroborans, per quam fiunt pe
secti Christiani.; sed male colligeretur per Sacramentum Confirmationis non dari gratiam sanctificantem , ex eo quod fide-Ies qui hoc Sacramentum recipiunt, supponuntur iam famnificati in Paptismo :nam inserri similiter posset gratiam san-Aificantem non dari in Eucharistia, quia fideles baptietati gratiam sanctificantem
acceperunt . in Baptismo , quod certe nec
ipsi contendunt Calvintilis. instabis: Apostoli ipsi cum in Samaria
manus 4mponebant , nondum erant confirmati , in nullo enim loco legitur eos hoe Sacramento suisse donatos, seu ante Christi passionem, seu post eius resurrectionem : ergo manus .mponendo non
dabant Confirmationem , juxta illud Philosophicum axioma, Nemo dat quod non
habet. R spondeo negando consequentiam . licet enim dicatur Apostolus sine, ac ramento in die Pentecolles accepisse ipsum Confirmatii,nis effcctum , hoc eis gratiam consortantem, tamen non inde sequitur eos non potuisse fidelibus baptietatis hoc idem Sacramentum conserre ;neque enim necesse eit, ut aliquis accoperit & habeat Sacramentum, cujus est Minister, ut patet ex sacta enumeratione
quorumdam aliorum Sacramentorum . .
Nam, v. gr. in si telis , alide biptitat &Sacerdos potest esse Murist cr tum Matrimonii , tum Extremae Vactionis , quam-x is ncutrum receperit 'acramentum . Ada toma respondeo , uti fit in Scholis , Nemo dat quod non habet vel sol maliteruci viri ualiter, C. formaliter, N. Confirmationem v cro virtualiter habere censentur ii omnes, quibus data est potestas il-
lud administrandi, quales erant Apostoli obiicies eum Dallaeo, Si hie Spiritur sanctus quem legimus datum ab Apost lis per manuum impolitioncm , nihil aliud suit quam gratia & ordinarium Spiritus sancti donum, nulla ratio idonea fingi potest , cur ab ipso Philippo tanquam Ministro ordinario dari potuerit, QuaeOιmque enim ordinaria est necessaria fidelibus gratia, eam absurdusmiam es negate ab ordinario Minisero viri post e . Atqui ta-mca coni at ex laudato Actuum textu id Apostolis suisse reservatum ; igitur non tendebat illa manuum impossitio ad conserendam gratiam sanctificantem , sed ad
conserenda dona extraordinaria , non pere tuo duratura, ac proinde ibi non descri-itur aliquod novae legis Sacramentum. Nego mai. Idonea scilicet ratio propter quam Philippus qui bapti Zaverat , noluit tamen manus imponere , est, quia noverat se elle . Ministrum Baptismi, non autem manuum impositionis Confit matoriae. Quin potius ex hoc ipso intelligitur Confirmationem fuisse verum Sacramentum a Baptismo distinctum , non meram Baptismi caeremoniam , ut vult Dallaeus .
quod baptizandi ministerium datum fuit Philippo, & Confirmatio solis reservata Apostoli ς ; alioquin Minister ordinarius Baptismi , non posset dare aliquam e usappendicem , quod videtur absurdissimum. Quod ait Dallaeus quamcumque gratiam ordinariam di fidelibus necessariam ab o ordinario Ministro dari posse, omnino falsum est. ilibet enim Minister extraordinarius Baptismi , non est Ministerea traordinarius Eucharistiae , quandoquidem , ut diximus, laici & mulieres baptis are possunt, neque tamen Eucharistiam conficeta possunt. Scilicet in ista quaestione, cur Philippus fuerit Minister i aptismi , & nonsuerit Minister Sacramenti Confirmati nis , & universim loquendo cur unus sit Minister alicuius Sacramenti & non alter , res est quae unice pendet a: voluntate Christi a quo inli tuta lunt Sacramenta. neutiouam vero illud desimi tue