장음표시 사용
71쪽
necessariarn, ut & invocationem M. Trinitatis ; tamen eiusmodi necessitas non cadit nisi super invocationem trium Personarum, ut manifeste liquet ex ipsis te- . stimoniis quae obiiciuntur; Autores enim laudati agunt in Haereticos, qui formam Baptismatis invertebant , fel baptirando in morte Domini, ut colligitur ex Cano citato Apostolorum , ex T odorem & ex Pel o Papa ; vel baptizando in una talum Trinitatis Persona , ut Praxeas apud Tertullianum & Eunomiani, de quibus loquiti r Theodoretus. Certe ex eodem Theodoreto facile solvitur objectio , quae petitur ex Can. I. Concilii Conllantinopolitani I. in quo reprobatum filii Baptisma Eunomianorum , non praecise quod trinam imme sionem inter baptietandum non adhiberem , sed quia formam Baptismi adulterabant baptietando scilicet, non in Nomine patris, & Filii, & Spiritus sancti, sed
quia bapti Iahant In mortem Domini. Deinde licet traditione consaret trinam immersonem semper suisse adhibitam in Baptismo , non ideo censeri debet necessaria & essentialis; esset enim ad summum de numero traditionum Ecclesiasticarum ; vel si dicatur Apostolica , quod ab ipsis Apostlis descendit, respondemus eiusmodi traditionem pertinere ad disciplinam , non ad fidem , adeoque contraria consuetudine abrogari potuisse . Quapropter, etsi multi Scriptores primis illis Ecclesiae temporibus , existimarent standum esse consuetudini quae erat in usu baptizandi cum immersone, tamen nuspiam declararunt Baptismum aliter datum,
videlicet, vel insusone, vel aspersione, hodie nullum esse & irritum . Ex quibus colligitur valere quoque Baptismum collatum per aspersonem, sed ita tamen , s fiat asperso aliter quam aqua lustrali asperguntur Fideles; id enim non lassiceret ad Baptismum, si nempe
una aut altera aquae gutta decideret super hominem, qui propterea non cens retur lotus, ablutus.
Ob icies. Cornelius summus pontistet
& cum eo Romana synodus dubitavit de Baptismo qui datus fuerat Novatiano per infusionem , ut scribit ipse Cornelius ad Fabium Antiochenum apud Eusebium
lib. 6. histor. cap. ψῖ. ergo existimabant trinam immersonem esse necdinariam ad validitatem Paptismi. Nego cons. Improbarunt enim hune Baptismum, quia datus suerat Novatiano
tunc in lecto suo decumbenti , ut ipse scribit Cornelius, Dum iam jamque moriturus creditur , in ipso in quo jacebat Iestati perfusus, Baptismum suscepit, stetmen hujuscemodi Eaptismum suscepisse dicendus es . Qua de causa irregularis
erat Novatianus , agebat enim contra
Ecclesiae praxim , & disciplinam ; sed
validum tamen erat illud Baptisma, quod proinde iudicatum non fuit nullum ti ir
At inquies , Si trina immerso tradita fuit ab Apostolis, ea dici debet pertinere ad fidem Catholicam , adeoque mutari non potuit, hoc enim est unum ex fundati nimis Religionis nostrae principiis , illud esse de fide divina, quod csnstat ab ipsis Apostolis suisse traditum, qua prointer materia & serma quorumtim Sacramentorum censentur esse institutionis divinae, quia ab Apostolis traditae aut usia patae fuerunt, licet expresse non legantur
in Scripturis a Christo praeceptae, & ita de Baptismo Parvulorum, & aliis multis fidei nostrae capitibus t igitur aut trina immersio non fuit ab Apostolis tradita , aut retineri debuit in Ecclesia. Respondeo uti supra, non omnia quae tradiderunt A postoli iuris esse divini, &ad fidem Catholicam pertinere. Quaedam enim tradiderunt A postoli, vel quae ipsi instituebant, nullo ea de re accepto Christi mandato , vel quae praecipiebant ut
quasdam observantias non absolute necessarias, & haec utraque non pertinuerunt ad fidem Catholicam, nec habita sunt tanquam jure divino instituta, se docet S. Augustinus, Epist. ii 8. ad Ianuarium, ieiunium ad recipiendam Eucharistiam suisse ab Apostolo praeceptum, & tamen esse
72쪽
iuris Eoelesiastici. Quapropter illud est juris dis ini quod tradiderunt Apollolitanquam inititutum & praeceptum a Christo , quod utique dici non moest de trina immersione propur rationes superius ad- dudias .
Instabis , Inter baptizandum exprimi debet SS. Trinitas, sed istud non fieret
per unicam mersonem: igitur trina requiritur.
Nego min. Unica enim facta mers ae , vel per infusionem ducet praxis Ecclesae recte exprimi tres SS. Trinitatis personas a Miniitro: ueque enim , ut ait L Thomas, nece ise eis, ut significetur Trinitas per usum materiae, satis est quod innificetur per verba sermae . Quaeres, quonam praecise tempore deserit consuetudo baptizandi per immemsonem a
Resp. temporibus S. Thomae qui obiitan. I 27 . adhuc praelatam viguisse pra-xim, ut colligitur ex his verbis 3. p. 66. art. 8. Communiter. observatur in Bapti mo trina immersio , ideo pa ter pe earet aliter baριψaus , φιas ritum Eectes , M--. Idem teitatue S. Bona ventura , sed constat non multost mutatam fuisse illam disciplinam .. baptisatum fuisse per effusionem , ut patet ex rituali a quae ab illa aetate edita effusionem praescribunt. Si autem quaeratur cur Eces eta hanc praxim ibaptitandi per immersionem mutaverit , ejusquc loco adhibuerit effusonem.
Respondeo multis de causis id factum esse : r. quia haec immerso quae
totius erat corporis , plurimum nocere poterat valetudini parvulorum; Z. consultum est pudori ministrorum in Bapti mo tam inarum quae quidem omnino de nudatae baptisabantur . Q in & masculi adulti aegre patiebantur se nudos videri;3. quia cum . magnus aderat baptirand rum numerus, vix aquae copia suppet
hat ad illos singulos immergendos . q. quia infantes nonnunquam sacros baptis- .muis sontes stercore foedabant et nemo . Tom. I.
nescit id contigisse Imperatori Constantino inde dicto Copronymo . alias alii
inres utrum liceret nunc uti immersione inter baptisandum. Resp. . non esse licitum, universmicis quendo , Ministris Sacramentorum pra- iam Ecclesiae & ritus qui vim consue,tudinis in praesenti tempore obtinent , privata autoritate ammutare; quapropter nunc per infusionem baptisare tenentur
Ministri. Quaeres utrum infusio aquae Ari do.
beat necessario super caput. Resp. super caput effundendam esse aquam quantum fieri potest , quia principua est corporis pars, validum tamenella Baptisma, si alia pars insigniterata
luatur , neque enim .iatis esset vel vostes , vel capillos , vel exiguam qua dam corporis partem, unum v. g. digitum aqua persundere , quandoquidem
Christus praecipit ablutionem illius qui
baptisatur, quae in praefatis casibuς non fieret, ut per te patet...id autem sit agendum, cum Insans ex utero matris totus pondum prodiit imminente mortis periculo : docet sanctus Carolus Boreomaeus in inu uctioni buq de laptismi adminii ratione , si foe
tus, inquit, ex utero muras qu.e ιnparia
tu peris life labolat, vel manu , vel P de, vel alia parte extans, ob nece.it ratem in ea ipsa parte ab obsiemee h ptisatus es, cum supersi erit , sub moditione Liptisetur adHbitis cateris care montis. Si fero in capite baptisatus es. forma rite servata , quando superυixerit , ad Ecclesiam deferatur, μι tanti. reliquae caeremoniae adlabeantur . idem antea docuerat S. Thomas , 3. p. q. 68.
73쪽
ii , O Spiritus sensi , Qui um
in forma apud Graaeos usitata loco M-rifatur, legunt baptisetur , modo imperativo ; sed utraque serma legitima est, nee Baptismi substantiam attingit. Unde Eusenius IV. utramque approbat &resert in suo decreto. Apud Arcudium, neci modo indicativo, non autem imperativo nunc baptisant & dicunt: Baptisatur ferens, vel serva Dei in nomine
Patris , O' Filii , o Disitur sancti.
sed difficultas est, utrum ad validitatem Baptismi necessaria sit haec invocatio expressa & explicita trium persenarum , lya ut ea sublata nullus sit B ptis s, si v. s. daretur in mortem Chrisi, in nomine Christi, vel una demum pronuntiata duntaxat ex tribus personis divinis Cirea sermam ruptismi erraverunt mul-H. veteres haereti i qui iuxta salsam tam
Mem ruptisare sol m. Gnosii et baptimam in nomine ignoti Miris omnium, &- initate matris minium, ex S. Irenaeo,
ιλ. 1. tap. 23. quidam primis seculis ha-γrirmn in morte Domini ; hie enim semet danisarer in Canonibus Apostolorem . Paulianistae corruperunt quoque Rrniam Baptismi , ut constat ex Co eiu Nicam. M. quod Can. I9. iubet eos rebaptisari. Item Lataphrygae seu Montanistae, ut constat ex Can. 8. Concilii Laodiceni, ubi se habetur: ras qui Gn- vertuntur ab hares quae iacitur Cataphetiarum , seque in Gero consituros
Mimant , quamvis magni dicantur lu-iusmodi eum omni diligentia ea techirari
oportet, o baptisari Ecclesia Cath
ira Episcopis Presue teris. Exti terunt quoque nonnulli Afri haeretici, quos non
conitabat usos semper fuisse legitima Baptismi forma, ut patet ex Can. 8. Concilii Arelatensis I. mox referendo. Quin& errarunt nonnulli , qui contenderunt nullam a Christo praescriptam suisse baptizandi formam, licet dixerit Mati. 28. Docete omnes gentes, Myriet Utes eos in nomine Patris , m. Quam opinionem plane ineptam mox retalemus. Dehine & a communi doctrina, quae tenet non solum Baptismi formam consistere in invocatione M. Trinitatis , sed β: in expressa trium distincte per narum appellatione, nonnulli recesserunt Cath lici Doctores, nam Magister Sent. lib. . dist. ait tutius quidem esse tres personas nominare, sed nihilominus verum Bap-xisma dari posse in nomine unius , si Minister fidem habeat Trinitatis . S. Thomas existimat Adistolos baptizasse in nomine solius Christi, Dicendam,
ιnquit, i. p. q. 66. Rrt. 6. quod sx oeriali Chri ii revilarisne ovostoli in primitiis Ecclesis in nomine tanti brepti haut . Caietanus scribere non dubitavit etiam nunc ratum δc validum esse Baptis. mum ruto invocato Christi nomine. Maldonatus existimavit validum sere Baptismum, etsi daretur in nomine M. Trinitatis non appellatit sigillatim tribus personis , etsi fateatur sententiam q uasolet Baptismus conserri in nomine Patris , & Filii, & Spiritus sancti, esse usu
in Ecclesia magis laniatam. In hos omnes sit CONCLUSIO. In Baptismo qui ir meessario &essemialiter invocatio expressa trium SS. Trinitatis personarum. Probatur i. Ex Scripturis, Matth. 28. λω expresse Christus praeseribit his verbis : Mntes do te gentes , hapi nanus eos
in mini re Patris , o Filia , σ Spiritus sancti. Ubi per istud in immine, indicatur
74쪽
kristus enim ritum formamque baptitandi praecepit, ut docuerunt SS. patres ,& confirmavit perpetua totius Ecelesiae
Patres quidem, quorum plura testim nia referre non pigeuit quantumvis in re omnibus nota. Sic v. g S. Iustinus, A
polog. Σ.-m Nomnete rerum cunctarum
parentis o Domini Dei θ' Salvatoris nos i Iesu Coni , o Spiritus sancti in aqua
itim lavantur . Tertullianus, lib. contra Prataeam, cap. 26. Mandavit, inquit, xt tingerent in Patrem, o Rtium , Spiritum fansitam , non in unum , nam nec semel, nec ter ad sint uti nomina inpem
senas singulas tingimur ; & lib. de Bapt. cap. l 3. Lex enim ringendi imposita es frema praescripta, ιte, docete nationes, ringentes eos in nomine Patris , o Filii, O Spiritus sancti . Item S. Cyprianus, Epist. 73. ad Jubaianum dedita opera quorumdam rcfellit opinionem qui dicebant Baptismum valere collatum in nomine Christi. Deniaque uti post resurrectionem Domini, Apo-μli ad Gentes mittuntur, in nomine Patris, di Filii, er Spiritus functi baptriari Gentiles Iulentur . . . Quomodo ergo quidam dicunt foris extra Ecclesiam modo in minmine Jesu-Chrisi ubicumque quomodocumque Gentilem baptizatum remissionem meatorum eonsequi posse , cum ipse Christus Gemes bapti are jubeat in plena
S. Basilius velut ex professo quaesti item tractat lib. de Spiritu sancto cap. ra. Neminem, inquit , in fraudem inducat illud Afuli , quod nomen Patris, o Spiritus hancti mentionem in baptismatis
commemoratione frequenter omittit, neque
ideo putet usum Grum vocum eqse indifferentem , quia crarisi appellatio totius Deitatis es professio . . . Oportet enim
invisi, item manere traditionem . . . SAeut enim eredimus in Patrem, Filium,
o Spiritum fauiltim , se baptizamur in nomine Patris, o Filii, o Spiritus sancti. S. Augustinus idem docet lib. 6. de
Baptismo cap. 23. Certa sunt, inquit , Evi elisa verba, Me quibus non pote strensereari Baptismus ς & lib. 3. cap. 13. Si Elangelisis verbis in nomine Patris,
o Filii , Spiritus sancti , Marcion
Baptismum consecrabat , integrum erat Sacramentum . Quod quidem unanimi consensu docent caeteri Patres Graeci &Latini . Qui non solum praefatam ba tirandi formam approbant, sed aiunt plerumque illam: fuisse a Christo praescri
Probatur 2 . ex Conc lio Nicaeno, quod Can. IV. iubet rebaptigandos esse Paulianistas , quod nempe non baptirabantur in nomine Patris, M. ut interpretatur Innocentius I. epist. ad Episcopos Macedoniae his verbis: Paulianisae in nomine Patris , o Filii, o Spiritus sancti minime baptiuabant. Paulo antea doctrinam Ecclesiae declaraverat. Concilium Arelatense I. Can. 8. his verbis: De Afris, qui propria fua lege utuntur , ut rebaptiaetent , placuit, ut s ad Delefiam aliquis de hae haeres venerit, interrogent eum SHis
Alum , O si perviderint in Patre , F iis , o Spiritu sancto eum esse baptiorum , manus ei tantum imponatur in pς- nitentiam.
Quod & definiere in quavis aetate summi Pontifices, Pelinius in cap. Si revera, de consecratione dist. 4. Zacharias cap. . In Synodo, & Innocentius III. cap. Fι miser. Eadem etiam forma Baptismi praescribitur in Decreto Eusenii. objicies: Saltem diei non potest sormam larietandi nunc in Ecclesia usitatam, a Christo fuisse praescriptam propter ista apud Matthanim verba, Docete omnes Gentes , bapti antes res in nomine Patris , &c. quia ex istis verbis , docete omnes Gentes, inserri non potest, eos, . quibus incumbit cura docendi , debere inter docendum dicere, Ego doceo: ergoa pari qui baptisant, necessario non de bent inter baptisandum dioere , Ego te baptiso, & consequenter usitatam baptisandi formam non praescripsit Christus. N o ant. & di eo nihil efficere eom-I et pa
75쪽
parationem allatam , quia actio qua quis docet latis intelligitur δc satis determinata est , et si qui docet non dicat , Ego doceo ; quod dici non potest de actione illius qui ha ptisat, quae de se est in deserminata & ad unum aut ad aliud rescrri potest puta ad mundandum , aut ad refrigesendum unde determinatur per haec vista , In nomine Patris , &.c. ut sit seri alicujus Sacramenti , nempe
Baptismi Obj. Apostoli dicuntur baptisasse in
nomine Christi, Actorum 2. ait S. Petrus: Baptistur unu qui queu irtim in nomine Je ιι- Chrsi , & cap. 8. Di nomine Iuubapti alantMr viri mulieres. Igitur non
requiritur expressa invocatio Persona
Respondet S. Τhomas revera Apost Ios baptisasse solius Christi invocato nomine, & ad hoe qum eis divinitus disepensatum fuisse, ut in illo religionis exordio Christi nomen magis commendaretur. Verum non arridet illa responso, quia nullo nititur fundamento , neque
enim talis dispensationis mentio ulla habetur, vel in Scripturis vel apud SS. Patres, vel in Conciliis. Respondeo itaque his in locis non destribi sermam Baptismatis, vino ab Ap stolis collati sed fgnificari solum eius modi homines baptisatos fuisse Bapti imo. Christi, non Baptismo Ioannis uti alterius; idque ex eo colligitur , quod saepius in scriptura nomen significat autoritatem , Acto
ambia a. Ioannis 3. Ego veni in nomine Patris mei, ubi nomen sumitur pro vi tute & autoritate , quare vero dicimus intestimonio S. Matthaei, Baptisantes eos in nomine patris , m. haec verba, in nomiane, significare appellationem, in aliis vore locis obiectis eadem verba, in nomiane , significare institutionem & vir utem, id recte colligitur ex praxi Ecclesiae, Adoctrina SS. Patrum . Praelata autem responso aperte confirmatur ex his S. pauli verbis ad quosdam Discipulos Act. 19. L Spiritum I fium
accepistis eredentes P Et illi dixerunt adekm Sed neque si Spiritus sanctus es, amdiυimns ; ille vero alto In quo ergo baptissati estis ' cui dixerunt, in Ioannis Empii imare: Dixit orem Paulias, Ioames baptisavit Baptismo Paenitentiae ... his an
istis, baptifati sunt in hismine Domini Jεμ, hoc est , ut per se patet, Baptisino Christi. Instabis: S. Cyprianus epist. 73. d
cere videtur Apostolos administrasse saltem Iudaeis Baptismum in nomine Christi ; impugnat enim sententiam quorumdam dicentium, Gentiles baptisari posse in nomine Christi, aitque hoc tantus modo verum esse pro Iudaeis, non pinGentilibus, masiae, inquat, Iudaeorum sub Amsolis ratio , alia es Gentilium eou.
Resp. S. Cyprianum eo loci non agere de forma Bani mi, sed de doctrisia Ministri putans , Ministrum debere bapti
sandos Trinitatem edocere , ita tamen ut erga Iudaeos qui noverant Patrem aere num, necessaria non videretur de tora
Trinitate instructio , bene vero de Christo quum non satis noverant. Consuli potest locus 'e S. Cypriano mox adductus, , in quo docet Cfristum praecepisse, ut Papi smus daretur in plena adunata Ti. nitate , & Epist 73. ad Iubaianum , Jesu Christi, i rugist,. mentionem facit Petrus,
non quas Pater omitteretur, sed ut Patia Filius quoque adisn eretur.
Instabis: S. Hilarius lib. . de Synodis, ait Apostolos iussos baptisare in nomine patri. , &e. baetitasse in nomine Iesu- Christi, tantiam in Iesu nomine baptisa
Resp. id unum ibi docere S. Hilarium. haec duo, baptistare in nomine Patris ,& baptisare in nomine Christi, duo non esse contraria, licet talia esse videantur. Nam vult ibi probare vocem hanc, non esse damnandum , licet aliis ejusdem Scripturae locis opposita videatur, undα& haec affert loca quae spectin formam
76쪽
ilquam vult ostendere Apostolos bapti- Llse in nomine Christi. Obi. S.'Ambrosius docet lib. io. de Spiritu sancto cap. 3. Baptismum in solius nomine Christi collatum, validum esse ; sic enim loquitur: Baptisati sunt itaque in nomine Iesu-Chrisi, nec iterarum ejiis lus Haprima, sed novatum : unum e uim Baptisma . . . quemadmodum s anum in Iecmone comprehendas , aut Patrem , aut
Filium , aut Spiritum fandium ; fide autem
n e Patrem, nec Filium, nee Spiritum Dactum abneges, plenum est Meι Sacramen
sum ... ctim enim dicitur in nomine Do.
mini nostrι I. C. per unitatem nominis impletum M serium eji. nune consideremus , utrum quemadmodum in Christi vo- mixto plenum esse legimus Baptismettis Sacramranam, ita etiam sancto taurum Spiritu nuncupato , nihil dest ad Miserii plenitudinem , rationem seqimmur , quia qui unum dixerit, Trinitatem 'navit ἰ ubi ex prcile docet. S. Ambrosius validum esse Papti ma datum in nomine solius Chrilli, quia licci una Christi perion rominetur, aliae
duae Patris & Filii fide credunt iir, & ideo
censeritur agere; unde consequente pu
tat Eaptismum fore validum , si conseratur in nomine solius Spiritus sancti . Respolideo, hundi S. Ambrosii locunquantumvis obscuri mimum, benigne posse explicari, quomodo Eibus & alii quam multi Theolagi illum e ponunt. Scilicet, cum ait S. Doctor validum esse Baptii. mum in nomine Chri isti datum, id non intelligit quasi supponat solum Christi nomen invocatum fuisse , omissis Patre &Spiritu sancto, sed immo ex professo contendit quando legitur in Scripturis Baptismum in nomine Christi datum, intelligi tune debere datum in nomine
Patris , & Filii, de Spiritus sancti. Nimirum agens contra Haereticos qui Spiritus sancti divinitatem negabant, ex eo quod multae operationes in Scripturis tribuuntur Patri, & Filio, non autem Spiritui sancto. Scilicet hoe ponit principium ut certum , p rationes quandoque tribui in Scriptum uni tantiari ex tribus per-
sonis quae tamen operationes singulis communes sunt. Nunquid ergo, inquit eam gratia Spiritas '. edicat , Dei miris aut unigeniti Hlii de uetatur ' Quod idem probat ex isto exemplo , quod nempe Baptismus dicitur in Scripturis collatus in nomine Chri isti, nulla facta mentione Patris ti Spiritus sancti: 'quem tamen nemo existimabit collatum pronuntiato solo Chri ili nomine , omissis Patre& Spiritu sancto. Utilexis limrbat S. Ambrosius, qui aliis in locis diserte asserit invocaridas esse tres distincte I ersonas in Eapti sino; si e liti de iis qui myileriis initiantur , cap. q. Credit Catechumenus, inquit , in crucem Domi ui Jesu , qua oe ipses natur, sed nisi baptisatvr fuerit in m. miue Patris , o Filii, oe Spiritus sancti,
remissolvem nou ntes accipere necatorum . Certe si ad senium objectionis expliearentur textus & rationes S. Ambrosii, secueretur in mente hujus S. Doctoris valere Paptismum collatum in nomine solita et Patris. & n nomine solius Spiritus sancti, quod om n no incredibile est. Eodem argumento adversus Euno-mium utitur S. Basilius lib. q. cap. 3. ubi videtur etiam sentire Apostolos baptisasse in nomine solius Christi , quod tamen non sensit, ut patet ex lib. de Spiritu saneto cap. I a. ubi velut ex prosesso probat baptisandum esse in tribus personis divi, nis, Sicut enim , inquit, credistis in Patrem , o Filium , o Spiritum finctum , sico baptisamus, in nomine Patris, o Filii, o Spiritus sanctι. Neque est quod objiciatur responsio
Nicolai I. ad consilita Bulgarorum cap.ro ubi approbat Paptismum in nomine Chri isti datum fuit enim hac in parte deceptum & allatis Actuum Apostolorum locis ti autoritate S. Ambrosii, ut patet ex ejus verbis , A quodam Iudaeo, inquit,nestitis utrum Christiuo an Pagano, multos in patria vestra bapti fatos alberitis, e quid de iis D agendam tonsilitis . hi profecto s in nomine Ductae Trinitatis, vel tam tam in Chrisi nomine, ut in Actibus AEnsolorum novimus, At exponit S. --
77쪽
Nullius et mm ponderis est , quod obiicitur ex Concilio Foroiuliensi an . 791. quod similiter approbat Baptismum in nomine Christi collatum, haec enim doctrina non est Concilii, sed Paulini Aquileiensis qui Concilio praeerat. O . S. Bernardus interrogatus de puero quem in periculo mortis quidam Laicus baptis Aerat , dicens: Baptis te ivnomine Dei si sanctae Crucis, epist. οῖ. alias 3 o. ad Henricum Archidiaconum , se habet: Dicus quidam , ut dicitis , baptisavit communem verborum formam nourenens , sed dicens: Baptis te in nomine Dei sanctae Crucis . . . Ego vero hunc baptisatum puto. Respondeo vere quidem id opinatum suisse S. Bernardum, sed in eo excusandum , quod modeste hanc sententiam ut probabilem proponit. Breviter, inquit, vobis de proposita quaesisve reθοndemiis fine praeiudicio saniussapientis. Quod non prae udicat constanti Ecelesiae doctrinae; latetur enim communem esse praxim in Ecclesia , ut conseratur Baptismus in nomine patris, & Filii, & Spiritus sancti.
Obiicitur autoritas Catechismi ad Parochos, qui parte II. de Baptismo num. II. appr ore videtur Bapti unum itin mine Christi datum, Quia, inquit, qui Iesum-Chrθlum dicit, simi etiam Patris personam a quo unctus es, significar. igitur. Respondeo autores hujus Catecnismi non amrmare Baptismum esse validum in nomine Christi selius datum, sis enim
loquuntur, num. ret. Quare Pastores doce-hunt hane esse perfestam oe absic tam M'rismi formam, ego te baptiso in nomine Patris , oe Filii, o Spiritus su li. Ita enim a Domino er Salvatore nostro traditumes, cum Apostolis apud Matthaeum praecipit et Eumer, docete omnes Gentes, o c.
Quapropter innuit solum Catechismus in loco obiecto, dici posse Apostolos bapti-sasse in nomine Christi, quod tamen a sertive non pronuntiat. Quamvis, inquit, num. Io. dubiam fortasse visisti potes , a Mi modiforma Aposui aliquem baptis
Quaeres utrum in serma Baptismi actio Mini illi exprimi debeat, ut solet his verbis , Ego te baptiso.
Saeculo XII. magna excitata est controversia sui3er hoc negotio, utrum nempe pronuntiari debeant haec verba , Ego te baptiso , vel solum teneatur Minister dicere , In nomine Patris, &c. inter Stephanum Tornacensem Episcopum , & Mauritium Parisiensem: volebat ille necessaria non esse haec verba, Ego te baptis,
contra vero Mauritius. Controversiam
diremit Alexander III. in Decretali quae habetur e ara de Ba imo'eius Uectu , Se definiit pronuntianda esse haec verba, Ego te baptis; adeoque exprimendam Ministri actionem, prout conflatat ex perpetua & constanti omnium Ecclesiarum consuetudine.
Si quis puelisu, inquit summus Ponti
sex , ter tu aqua merserit ιn nomine Patris ψ
Filii , o Spiritus sancti, amen, o usu dixerit, Ego te baptiso, puer non est baptisatus. Idem sanxit Alexander VIII. incensbra quarumdam propositionum , qu rum ista est, Valuit aliquando Baptismus , sub hac forma cestitus, in nomine Patris,
edi Filii,WSpiritus fanti, praetermissis sis, Ego te baptis. Vox tamen illa, Ego, non
censetur necessaria ad validitatem Sacramenti cum vis ejus coni eatur in ve
bo, baptibo, quae tamen licite a Ministro praetermitti non potest: quod autem aietat Stephanus Tornacensis, superfluum esse baptisando dicere, Ego te. baptisa, quia apertum est tunc Ministrum baptisare, quando baptisat ; nullius erat m menti , quia eiusmodi actio baptisantis de se indifferens, ur sit lotio , vel Bapti Lmus , debet determinari . & quantum fieri potest, intentionem Ministri indicare. Quaeres utrum fieri possit agiqua mutatio in praefata Baptismi sorma, salva eius dem substantia. Respondimus in superiori a satu de Sacramentis in genere, dupheem esse mutationem verborum ; istam essentialem ,
78쪽
eum invertitur significatio& sensus ; aliam multum excrevisset christianorum nu- indifferentem A accidentalem, cum re- merus, Presbyteri qui Parochias admi- aranet idem verborum sensus, ubi &di- nistrarunt, rupti serunt, dc etiamnum baximus mutationem essentialem, seu fiat ptisant sine ulla delegatione, & ut Mi additione, vel detractione, vel transpo- nistri ordinarii ; alii vero Presbyteri eum sitione verborum i efficere ut Baptismus eorum jussione; nequaquam vero Di
sit nullus; mutationem vero accidenta- coni, qui tamen baptisare possent, ut Milem, quanquam a Ministro non fiat li- nistri extraordinarii. Haec omnia collicite, tamen non reddere Baptismum irri- guntur tum ex Ueterum testimoniis, tum
tum; sie .v. g. Si Minister doco huius ver- ex hodierna Ecclesiae praxi. di, baptiso, dicat, lavo, Miso, validus i. De Episcopis , Presbyteris ex Ter- aerit Baptismus, quia sensus essentialis ver- tulliano lik de Baptismo cap. t . Dandi mn non immutatur. Si vero quisba- quidem, inquit, Libet jus Sacerdos quiptitaret dicendo, In nominitas, loco ha- Episcopus , Hehinc Presbyteri ρο maeoni,
rum vocum, In nomine , Baptismus esset non tamen Me Episcopi qutoritate propter nullus, quia taee verba significant unita- Ecclesae honorem. ς Hieronymus Dialo-tem essentiae & potestatis in tribus perlo- go adversus Luciferianos cap. 4. Ecelesienis, illa vero in nominibus denotant di- saltis in summi Sacerdotis dipnitate pensinctionem essentiae di vinae in iisdem Per- det, euis non exors quaedam es ab hominisonis, adeoque sensum propositionis in- bus eminens datur potesas, tot in Eccle vertunt. sis cientur schismata quot Sacerdotes,
iuri venit at sine Chrismate σDscopi
Cina P D T VI. jussone, neque Presbter, neque Diacenus
jus habeant baptisandi, quod frequenter De Missis Baptismi. s tamen necessias cogit, scimus etiam licere Laicis, ut enim accepit quis, ita dare ρ BAptismus duplex ; solemnis qui con- tes. S. Ausustinus lib3. de Baptismo cap. sertur ab Loesiae Ministris cum so- .id. Mnms . inquit, in Eccle praepin- litis caeremoniis; & non solemnis, qui iis O in Evangelua lege ac Dominica or confertur sine ullis ritibus. Circa Baptis- tione sun iis licet baptiore . Quibus addemum solemnem quaestio movetur de Ypi L autoritatem Eugenii IV. in Decreto suo. copis, iresbyteris, & Diaconis, quibus Miniser hujus Sacramenti, Baptismi sei- nempe ex istis Ninistris competat ex osi licet, es Sacerdos, cui ex incio competit sicio baptilare taemniter. Circa Baptise baptisare. Inum non solemnem & in casu necessit Quod autem citati . mox Patres dicuntiis conserendum, quaestio agitatur de mu- Presbyteros non bapti e sine iussu diliere, de laico, & de pagano, seu infi- venia Episcoporum, id sine i praeiudicio
deli, de quibus barticulis tax est nostra iuris Presbyterorum, sed ad reverentiam sententia. Episcimis delatam .iuit observatum , 3c sorte solummodo in Blemni ori Baptismo, P R IM A C o N c x v s I o . qui in Paschate & Pentecoste administra
Minister Baptis i solemnis, ex officio Scilicet Christus Dominus, solos Ap stant Episcosi, dc Presbyteri, extraordi- stolos & eorum proinde succetares Epinnarius vero Diaconus. eopos constituit Baptismi Ministin, cum Scilicet primis Ecelesiae sareulis, Epis. eis lixit Natth. as. Docere omnes Gentes, copias in vigiliis i Pasthae & Pentecostes avtifantes eos in nomine , o c. Unde hoe
baptisabat,)Presbyteri vero & Diaconi nisterium . in se susceperunt a rimum cum ejus iussu & venia; sed cum postea Epistos: ita ut in eorum praesentia numquam
79쪽
suam bapti arent smplices Presbyteri, in quem linium intelligi debent haec S.
Ignatii verba in epist. ad Smirnenses, Non licet nisi Episcopo M.t hapta re aut
farea facere. Sed ita ut tamen, cum cres cente iidelium numero sermatae tuerunt
Parochiae , idem baptitandi munus presbyteris, qui Parochiis praeerant in officio, competeret, &,sic intelliguntur allata Tertulliani, S. Augustini &S. Hieronymi loca , in quibus ali sti videtur ad solos Episcopos pertinere, ut ex cuicio bapti-sent. Nimirum cum in institutione Sacramentorum Christus solos alloqtratur Apostolos tunc ai antes, specti ri debet ad praxim Ecclesiae, quae traditionis est interpres , ut certo innotescat quis a Chri-ilo constitutus fuerit cuiuspiam Sacramenti Mini iter; inde enim colligimus quorumdam Sacramentorum solos Episcopos esse Ministros, alia vero conferri& dispensari polla etiam a Presbyteris per exclutionem Diaconorum ; sed ut mox dicebamus , Presbyteri sere ab initio
Ecclesiae baptis aiunt ex olscio, uti etiam baptitant; ncn licet enim cuipiam Sacerdoti in Parochia haptis a re sine licentia vel rarochi vel Episcopi. a. Quod spectat Diaconos , dicimus eos non suilla institutos Ministros Baptismi ordinarios; quia Diaconi non ad
regimen Ecclesiae & ut praeessent, sed ut ministrarent ab Apostolis instituti sunt, unde ab antiquis & interdum in Conciliis dicuntur simpliciter Ministri, quod videlicet hoc proprium est eorum munus:
Neque Diaconis, inquit S. Epiphanius haeres 79. in Ecclesa concreditum es, ut aliquod rus tam celebrent, sed solum ut
administrent, dum celebratur. Quod utique confirmat hodierna Ecclesiae praxis
Soli enim Parochi aliique presbyteri ab illis delegati sunguntur munere baptisandi . Obiicics . Diaconos ex sua institutione R. in suo gradu esse Baptismi Minii ros patet, I . quia Are L legitur Philippum
Diaconum baptis asse; a. quia ex Can. 77.
croditum suisse Diaconis Ecclesiarum regimen , Si Diaconus , inquit, regeus ple diem sine Episcopo vel Presbiero, nisuos baptisat eris, Episcopus per benedi tionem eos perficere deribit; ῖ. id aperte innuunt Tertullianus & S. Hieronymus in locis
mox adductis, ubi ius baptisandi tam
aeque tribuunt Diaconis ac Presbyteris , 4. ex Concilio Tridentino Diaconi pertinent ad Ecclesia ilicam Hierarchiam sess. 23. Can. 6. Si quis dixerit in Ecclesa Catholica non esse Hierarchiam divina o dinat one institutam , quae censeat ex Dias pis, Presbyteris : Ministris, ant themas , s. demum, id contiat ex ips. Diaconorum ordinatione, ubi dicit Episcopus , Oportet Diaeonam praedicare , L ptisare, o c. Respondeo ex istis locis colligi solum polle Diaconos ex indulgentia & deleg tione tanquam Ministros Episcoporum 3: Presbyterorum aliquando baptizasse , &nonnulla alia ecclesia ilica munia obiisse ;scd illam potestatem non habuerunt visuae institutionis, quia, ut diximus, existimabantur solummodo Vir liri, qui non nisi ex hissu & delegatione agebant; unde sub finim saeculi quinti, ham decernit Gelasius summus Pontifex Epiti. 9. prout
refertur I. par. diit. 93. cap. Diaconos, Diaconos propriam constituimus ferυare mensuram . . . absque 'scopo , vel Pre
by tero baptizare non audeant, nis pria Elis fortasses flatis Antius cons Iutts necessitas eAtrema ccmpellat ς ubi aperte d notatur Episcopos & Presbyteros esse Ministros ordinarios B ptismi, Diaconos vero non nisi ex illorum concessione baptizare posse i quod utique non potest vi suae ordinationis, sine Episcopi vel Presbyteri licentia. Ex quibus patet Diaconos aia sumi posse. ac deputari ad baptirandum
tanquam Ministros extraordinarios, quan-
uam haec baptizandi licenti juxta prae sentem Ecclesiae disciplinam iis concedi
non debeat a Parochis, cum Presbyter rum copia non deest.
80쪽
SxcυNDA CONCLURIO. Si sermo sit de Baptismo non solemni, quilibet in casu necessitatis baptirare potest, puta, mulier, paganus, laicus, est contra Calvinum , qui, teste Bellarmino lib. I. de Pa . cap. 7. docuit , nec in extrema necessitate licitum esse bapti rare iis qui non sunt ordinarii Ministri ad hoe ipsum ordinati . ut videre .est lib. . Instit.
Prima pars de muliere patet I. ex iis omnibus autoritatibus , quas mox addit-cturi suavis ad probandum laicos posse in casu necessitatis bapti rare; cum enim asseritur universim & ulla facta restrictione, laicis inesse potestatem baptietandi, significatur proinde mulieres h aptizare e. h. Id expresse legitur in decreto Eugenii, qui in filo decreto antiquam Ε clitiae praxim & doctrinam confirmavit.
Miniser , inquit , hujus Sacramenti
Sacerdos , mi competit ex ossicio baptizaxe, in casiti tamen necessitatis nan festim Sacerdos, vel Diaconus, sed etiam Dictis vel mulier, imo etiam paganus σ haereticus hvtieare potes. Id antea definitum fuerat ab Urbano papa cap. Super quia bus , causa 3 . qu. 2.
Neque obiici derent nonnulla Patrum& Conciliorum loca, in quibus prohibetur, ne mulieres bapti etent , Gine lium Carth ginense IV. Can. Ioo. Mulieres, inquit, bapti re non praesumant. Sensus ' enim non debere mulieres baptietate in Ecclesa, publice & solemniter, quod etiam eodem sensu praeser bit Tertullian. lib. de Bam. cap. 7. adversiis Quintillam taminam , quae publice & extra casum necessitatis bapti abat, Meunda pars de pagano , hoe est , de lateo non baptirato , tonstat r. ex iis similiter locis, quae mox citabimus ut ostendatur laicos baptizare posse ; 2. ezlaudato supra Decreto Eugenii expresse dicentis, hominem non baptietatum bapti rare polle. 3. Id longe antea declaraverat Nicolaus I. in responsione ad con Tom. L
sulta Bulgarorum , ubi aperte docet validum esse Baptisma a quodam Iudaeo vel
Objiciuntur nonnulla momenta, ex quibus patet saltem a laicis non baptietatis dari non posse Baptismum. Ita Tertullian. lib. de Bapt. cap. II. Etiam, inquit, laicis ius es, baptizandi, quod enim ex aequo accipitur , ex aequo dara potes. S. Hieronymus in Dialoso contra Luciferi nos , Scimus etiam licere laicis, bapti Dre , ut enim accipit quis, ita dare potes . Idem habet Concit. Eliberitanum can. 38. his verbis : Po se fidelem , quilatanum suum integrum habet , nee sit bigamus baptietare in necessitate infirmia totis postum Catechumenum . Certe siqua vis est in argumento quod adhibetur
in iis locis, quo videlicet asseritur ideo laicos baptietare resse , quod ipsi sunt baptietati, inde sequitur laicos non baptizatos con itenter baptietare non posse.
Respondeo , ex illis locis it serri non posse laicos minime bapti ratos valide ba. ptizare non p*sse , quia hoc nullatenus asseritur in obi, iis propositionibus, quod
enim dicant citati autores hominem Baptismum dare posse, quia illum accepit, argumentum est a sortiori, ex quo minime sequitur hominem non baptia a tum idcirco baptietare non potis . Similes possent afferri propositiones quae responsi nem illustrarent ; si enim dicatur quis Sacerdos alicui moribundo in extremis posito absolutionem contulisse, quia erat eius Par hianus , concludi non deberet. ergo Sacerdtis non pote st alteri quam suo Paroch Ino absolutionem sacra mentalem
conserre etiam in casu necessitatis.
Terta pars quae est de laicis, qui saltem in casu necessitatis bapti rare possunt, probatur i. quia Apostoli nondum erant Sacerdotes quando baptizarunt; ut erum insta ostensuri sumus , baptizarunt ante Christi passionem , nec tamen facti sunt Sacerdotes nisi in ultima oena, ut suo loco dicemus. 2. Idcm habetur ex Teris tulliano lib. de Bapt. cap. 17. Aioquin,