장음표시 사용
141쪽
Apud Graecos hara usitata est forma, Signaculum doni Spiritus fausti. quae quidem valida exilli mari debet apud eos, qui putant in his & similibus verbis contineri sermam essentialem, tametsi non
exprimat distincte tres Sanctissimae Trinitatis Personas, eiusmodi enim forma
dudum utuntur Graeci, ut patet ex eorum
Eucliologiis, nec Graecorum Confirmationem invalidam esse declaravit unquam Ecclefia Latina. Obi. In decreto Eugenii habetur ex. presse de Sacramento Confirmationis; forma autem est, Signo te siguo crucis, Urmo te chrismate salutis, in nomine
Patris, Filii, Spiritus sancti. sed
aliam non assignat lummus Pontifex: igitur gratis asseritur hunc modum adminiistrandae Confirmationis, non aliam indicare formam quam integrantem &caerimonialem : igitur.
. Resp. Eugenium IR eo loci commemorare sermam tmegralem, non essentialem Confirmationis ; quia , ut antea dictum est, cum ostendimus solam manuum impositionem esse materiam essentialem , vult ibi instituere Armenos, eosque docere non quod essentiale erat cuilibet Sacramento, sed quem ritum Observabant latini in enas administratione , uti accepimus a Nauclere, in chronicon,& a Antonio qui Concilio Florentino interfuit. Certe: si haec verba formam essentialem Confirmationis continerent, s queretur datam non fuisse Confirmati nem a Gr: ecis & A Latinis, antequam
hae sermulae in usu serent, quod utique sillam est, nec magis haec verba, Signo te, &c. sunt serma Confirmationis in mente Eugenii, quam ista , Accipe ρο-
iesutem gerendi Sacrificium , &c. sunt mrma ordinationis prcsbyteri, quae Eugenius in eodem decreto assignat pro somma huius Sacramenti: sed hac verba, Accipe potesatem , &c. non pertinent adsermam essentialem ordinationis Presbyteri , quia Sacramentum ordinationis reperitur apud Graecos , qui eiusmodi ver- his non utuntur ; uti nec porrectione instrumentorum: igitur forma Congrim tionis consistit in sola oratione . Perperam vero , dicam obiter , quidam
Theologi istud decretum laudant sub nomine Concilii Florentini, quia quando
Armeni Florentiam advenerunt, iam dissolutum erat Concilium Florentinum post orientalium ex urbe recessum, ut reserunt Spondanus ad annum i 339. & Pala vicinus hist. Conc. Trident. p. I. lib-6. . C A . P U T U.
DE Ministro Confirmationis. SUpponendum est non alium esse Co
firmationis Autorem praeter Chri Ilumi Dominum , ut ostendi inus tum in tractatu, de Sacramentis in genere, ubi probavimus singula novae legis Sacramenta suisse a Christo instituta, tum in praesenti de
Confirmatione, cum ostensum est, Confirmationem eis; verum ac proprie di-φum Sacramentum: de Νlinastro nunc
Minister autem Racramenti, uel est o dinarius , qui ex officio suo Sacramentum 1 illud administrat, vel extraordinarius qui ex delegatione Superioris illud dispensat .. Duae hie expendi solent controversiae,.
prior de Mini j ro ordinario C r Nati nis spectat fidem', & agitatur Catholicos inter & Haereticos . Posterior de Ministro extroaordinario, & in qua disputatur salva, fide inter Theologos Catholicos . CApuT VI. DE Ministro ordinario Confirmationis . .PΗotius qui nono saeculo primus suit.
nefandi Graecorum schismatis parens, .
contendit smplicibus presbyteris uti &Episcopis parem esse confirmandi pol statem se enim insurgit in Latinos quii contra docebant solos Episcopos habere potestatem confirmandi, in quadam scilicet Ehistbla ad omnes Episcopos direm
142쪽
DE SACRAMENTO CONFIRMATIONIS .
cta. Unde venit haec lex , Unam ira. ιιι legis Condito P Apogies tim aliquis'
ano mero mirum , Num etiam aliqua ex Dr-
nodis 8 Non licet Sacerdoti eos qui baptisantur, unῖκemo sua re et igitur, inquit, neque omnino humilare, neque sacra facere . Dehine Waldenses teste Reynem , Wiclesus, ut jam ostendimus ex Concilio Constantiensi , Lutherus libro de captivitate Babilonica, & Calvinus lib. 4. inst. cap. I9. Catholicos fugi ilant, quod
sine ullo , ut aiunt, fundamento hanc peculiarem confirmandi praerogativam tribuant solis Episcopis, Unde, inquit , Cal-υinus in antidoto Concilii Tridentini,
quaeso , probabunt Discopis magis quam reliquis Sacerdotibus convenire has partes , nis quia lucerris Autoribus ita placuit .
Soli Episcopi sunt Ministri ordinarii
Confirmationis , propositio est de Fide .
Probatur l. ex Scripturis quae Actor. Cap. 8. docent, . solis Apostolis licuisse haptizatos in Samaria confirmare, quandoquidem ibi resertur Petrum & Joannem missos fuisse Samariam , ut darent Spiritum sanctum, seu Sacramentum Confirmationis illis qui a Philippo Diacono baptietati fuerant . Unde siniscant consequenter id solis Episcopis Apoἰlolorum
Successeribus competere. 2. Idem apertum est ex universa traditione; non tantum enim soli Episcopi confirmarunt , sed & testantur e prcsse plerique Patres , id solis Epi copiis esse
debitum . S. Cyprianus ep. 73. hia scribit, Quod nunc quoque apud nos geritur, ut qui in Gessa baptizantur , Praepositis Ecclesiae osserantur, ut per nosram orationem , manus impositionem Spiritum fan-Eium consequantur , signaculo Domini
S. Augustinus lib. et . de Trinitate cap. 26. Neque enim aliqvu Discipulorum ejus dedit Smritum S. Orabant quippe ut veniret in eos, quibus manus imponebam,
non ipsi eum dabant, qμem morem ni is Praepositis eriam nunc servat GHesa . S. Hieronymus adversus Lucis. Quod se foeloco quaeris, quare in Ecclesia baptiuatus. nis per manus Di copι non acci'at Spi-ristim sanctum P Innocentius I. epist. ad
Decentium cap. 3. Hac autem Pontificiabus sitis deberi, ut vel conssuent, vel P rarietum Spirittim tradaur, non solum consuetudo Ecclesiastica demonsi at, verum C illa Iectio Aelaum Ap tivortim. b. c hry sol L ad cap. 8. Act. Hoc erat in Aps
lis singulare, unde praeci uos , di non alios videmus hoc facere . Isidorus Hispal.
lib. a. de officiis cap. 26. Hoc autem a
quo potismum fiat, quemadmodum Papai. Innocentius ser bit, subjiciam , dicit enim non ab alio quam ab Episcopo fieri luere . Beda in cap. 8. Actuum, Hoc enim solis
Pontificibus debetur. ita caeteri Autores, quibus maxime consentiunt libri omnes pontificales , sax et Concilium Eliberitanum in duobus Canonibus, Can. 38. Ad Episiopum eum Perducat, ut per manus im-
P0itionem persci possit. & Can. 7. Discopus eos per benedictionem perficere δε-
. Et idem expresse definierunt multie summis Pontificibus, sic v. g. Innocentius III. cap. Quanto , scribit, pervenit ad audientiam n0 iram quod quidam smplices Sacerdotes apud Constantinopolim ea sacra praesumant Fidelisus exhrbere , quae ab Apostolorum tempore fuertint solis Pontificibus reservata , ut est Sacramen tum Confirmationis , quod chrismando reia nates Iesi debent Di copi per manus -- positionem conferre . in quam Praxi macri riter insurgit. Item Gregorius IX. epist. ad pare sem Episcopum . Chrismati vero , ut ver bis tuιs utamur , a simplici Sacerdote Co
firmationis munus minιme receperdiut,
de Diis sestolis legitur , guorum sunt μδεσι successores, quod per manus impositis nem Spiritam sanctum dabant, o ideo tam illi quam confirmandi de caetero a solis Diascuis conseventur.
Innocentius IV. idem pronuntiat ep. ad
143쪽
3 sad Episcopum Tusculanum . Soli autem Episcopi ransignent chrismate in frontiabus baptizatos, quia hujus unctio non debet nisi per Dihora exhiberi s quoniam sit Apostoli , quorum vices gerunι Episcopi , per manus immisitionem , quam Confirmatio vel frontis chrismatio repraesentat, Spiritum S. tribuisse leguntur . ex quibus manifeste liquet lolis competere Episcopis his Sacramentum administrare . Quapropter haae merito sanxit Tridentina Synodus Can. 3. de Confirmatione ; Si quis dixerit sanctae Confirmationis ordinarium Ministrum non esse δε-
tum Episcopum . sed quemvis simplicem
objicies r Ex laudato Scripturae textu cap. nimirum 8. Actuum, in quo habetur Philippum Diaconum non confirm sequos baptiraverat in Samaria , sed ad id missos fuisse Apostolos, colligi solum pintest Diaconos non esse Confirmationis Ninistros ; sed ex hoc non excluduntur Presbyteri ; cum enim Ap'stoli fueri φPresbyteri simul ac Episcopi non constat eos confirmasse quatenus Episcopos tantum , inde solum colligi debet , non inesse Diaeonis potestatem conferendi Confirmationis Sacramentum i secus vero si sermo sit de Presbyteris: i Situr. Respondeo certo 'conflare Apostolos umquam Episcopos confirmassie ex illo Actuum loco per Ecclesiae praxim & traditionem explicato per Ecclesiae qui Amrtaxim, quia soli Episcopi seni per con-rmarunt usque ad Photianum lchisma ;& per traditionem , quia , ut mox ollen- dimis, multi patres testantur id solis competere Episcopis. At inquies , qui potest maius, potest minus : sed simplices presbyteri possunt
majus , puta Eucharis iam conficere &administrare t ergo a sortiori his denegari non debet potestas conserendi Sacramentum Confirmationis.
Res p. in eiusmodi rebus quae pendenta libera Dei institutione, id non esse ex ratiocinio inserendum , ratio facti est v luntas facientis . Certe sequeretur ex illo argumento simplicem presbyterum habe,
re potestatem Ordinandi alios Sacerdotes , quia pote ii Eucharis iam conficere, quod est quid majuS . Obii cres: S. Hieronymus epist. 83. Euagrium docet quaelibet munia competere Presbyteris ara de ac Episcopis excepta ordinatione, Gid enim facit Epi se pus , excepta ordinatione , quod non faciat Presbter ρ Igitur simplex Presbyt potest confirmare. Resp. sensum esse quod pauca aut sere nihil faciat Episcopus quod non faciat Presbyter. 1ed non existimasse S. Hier nymum, posse quoque presbyterum eo firmare, mani seilutii est ex dialogo comtra Luciferianos supra laudato , ubi e presse testatur Spiritum S. non dari, nisi per manus Episcopi . excludens Presby
Obj. Mos fuit in ypto, ut Presbyteri sonfirmarent, ut testatur Ambrosi ster in cap q. ad kphesios his verbis .
Apud AEgyptum Presbteri conseiunant i spraesens non sit Episcopus . ILm scribit
A utor qq. ex utroque ulta mento apud Augustinum q. III. In Alexandria, iris
quit, o per totam pium , s dest Gpssico us , consignat Presbyter . igitur. Resp. valde dubium esse , utrum in illis loeis inatur de unctione confirmatoria, in priori quidem sermonem non esse de Confirmatione putat retavius lib. 3. ων matum traii . de Hierarchia lib. 2. ca ILO. a qua sententia non recedit Samb 'ius in tract. de Sacramento Confirmationis. Ex posteriori vero nihil eruitur, quia male legitur Gnsignat, & legendum est, Consecrat, ut serunt omnes Editi
nes teste Samiavio. Denique si quidam Presbyteri confirmarunt in Mypto , id
fecerunt abusue .sebiicies: Conei lium Barei non ense VI. Can. II. haec decernit, Statutum es, ut eum chrisma Presbteris Diseresanis mo ophitis confirmandis datur , nihil moliquoris pretio accipitar e igitur in Hii nia Presbyteri mittebantur confirmaturi.' Nego cons. Non ait enim Concili uir
144쪽
DE sACRAM INTO CONFIR VATIONI s.
Neophilos esse confirmandos illos ab ipsis Presbyteris pcr Presbyteros, unde ex hoc loco confici nihil potest . . Obi. In Pontificali quod Damaso tribuitur , legitur eum Episcopis contulisse
priviletrium , Ni baptistos consigniarent , Presbyteris vero concesisse , ut chrismate linirent septietatos in mortis peritvis r igitur iure Divino non competu Episeopis potet las confirmandi . Nego cons. Quia hujus contextus , qui, fatentibus omni ius diruditis , non est Damasi, sensus est duntaxat i aluisse Sylvestrum ad solos, Episco res pertinere , e Christi scilicet inititutione , baptietatos confirmare , alioquin a Sylvestro descenderet quod Episcopi Confirmationis Sacramentum administrarent , quod salsum esse probat locu e S. Cypriano relatus,
Ut qui in Relasa Optrarantur, Praestos iis icclesiae elerantur . uti & alia locae SS..patribus &.lummis Pontificibus mox adducta . Nec plus virium habet quod obiicitur ex his verbis Concilii. Hi palentis cap. 7. statuentis , Nooeliis CV Ecclesiasteis r gutis prohibitum esse lim ιιιbus Sacerum
tibias Paracleuem Spiritum tradere Fidelibus baptizistis prr impositionem ma timc imate baptizatocum hiautem signa- . quasi hae regulae .novellae excludaut us Diviniim . Siquidem his regulis novellis Concilium intelligit novum Tei lamentum
2 d cum aliis ncciesiae repulis prohibetnplicibus S. cerdotibus confirmare : quod utique evincitur ex eo quod ibidem imter ea quae ilatuuntur vetita simplicibus Presbyteris , recensetur acerdotum con secratio , quae sute Uivino solis competit Episcopis. Obj. Haee fuit .consuetiido apuit Graecos , ut Presbyteri confirmarent: nam saeculo nono i limius invehitur in Latinos, quod aegre serebant Graecorum I reabyteros confirmare , di chrismatos denuo chrismarent. sic eram loquitur epiti l LChrasmate inunctos per Sacerdotes denuo chrismatemti upere nou Mon runt , cum se Episcopos praedicare v. Porro sapieus Tom. I.
o ervium rerum responsum hoe es. Non enim, tu Psunt, licet Sacerdo;itas, eos qui fareo Baptismate initiantur unguento fames Ore ς suis enim risisiribus hoc lege datum es. Umle haec lex ' quis Autor quis A solarum ' an Patrum ' an ex S nodo aliqua ' sed ubi o quando habita
.quorum nam eonfirmata sententiit RAtque haee consuetudo duravit apud Craeeos sectitis temporihus , nec illam improbarum Latini, ut patet ex eo quod hoe lystema Graecorum non impedivit , quominus pax inaretur Graecos inter &Latinos , quod factum est in Concilio Harentino , et hi cum facta iam unione quaesitum fuisset a Graecise Quare Episcopi non inungunt furo chrri nate, sed δε- cerdotes , cum hoc Ponscibus si datum ρHuic quaestioni Vitilenens s Episcopus sati secit; His a Intiuis objecta Amtinen-H canonice omnia leg/tinaeqae isti υit .
Resp. plane nihil colligi ex eo quod Graeci tempore Photii , qui Atitor suit
schismatis Graecoruna, Presim teri confimmare ausi sunt I. quia sola autoritate Photii , non summorum Pontificum chrisimabant illi Presbyteri, unde haec praxis non lavet Adversariorum opinioni ; 2. quia hanc consiletudinem acriter & iure
improbarunt Latini, ut patet tum ex citatis in objectione Photii verbis, tum ex Nicolao I. epist. 7o. Infimulare, inquit,
tentant qMOniam eo dem Presbyteres chrisis ite linire baptista:strum frontes inhibemus. Tum denique ex Ratramno qui lib. 4. adverius Graecos cap. 7. nomine totius Ecclesiae Gallicanae scribens , id improba.it inter alios Craecorum errores. Q rod autem adducitur ex Conc. Fl rentino , nihil probat ; ignoratur enim quid obiectioni Latinorum Vitilenensis responderit, cum dicitur omnia legitime dissolvisse .. Neque constat Latinos in prae filo Conzilio Graecorum sententiam ain
145쪽
C apuY VII. D. Misis extrinia redo firmatimus Hssic quaestio, ut diximus, non per tinet ad fidem, sed agitatur inter
Theologos. Contendunt non pauci simplices Sacerdotes delegari posse a summis Pontificibus ad Confirmationem in certis
ea a dispensandam, licet solis Episse
pis competat hoc Sacramentum ex ossiscio.administrare. Volunt alii id ita solis Episcopis debitum esse , ut ne ex delegatione quidem Papae, simplex Presbyterpositi esse Minister , quorum sententiae Libscribimus.
Simplex Sacerdos non potest esse Minister extraordinarius Sacramenti Confir
Probatur ex iis omnibus locis , quae mox attulimus in praecedenti articulo , ac praesertim ex iis in quibus expresse habetur μοι Episcopos posse confirmare , - id sini Pontificibus competere, ejusm di enim locutio aperte denotat ita hoc Ministerium competere Episcopis, ut nulla autoritate communicari possit Sacerdotibus ', cum vox illa solus sit exelusiva. Ita S. Chrysostomus ad caput octavum Achium, Hoc erat in Apostolis sngulare , unde praecipuos ρο non alios videmus hae facere. S. Hieronymus dialogo adversiis Luciserianos, Nis per manus Episcopi
non aceipiat Spiritum mmm. Innocentius I. epist. ad Decentium cap. 3. Hoc
aurem Pontificibus folis deberi . & infra quod suis debetar Episcopis. Isidoriis His.
palensis lib. a. de ossiciis cap. 26. Non abalis quam ab Episcopo fieri licere. A-larius lib. de inciis cap. 27. laudato S. Augustini testimonio, ait; Hoc enim fi lis Pontificibus debetur. Beda in cap. 8. Actuum , Hoc enim solis Pontificibus debetur . Ionas Aurelianensis lib. r. de init. cap. 7. quod situs Episcopi sit per m
nus impostionem Fidelibus tradere Spiritum S. Acta docent Apostolorum . Petrus Damiani seriti. I. in dedicationeE Hesiae, Nec quilibet tanti mysterii Exe-eutor legitur, sed festis E piscopus. Eodem prorsus modo locuti sunt summi Ponti ruces, Innocentius III. cap. Quanto. Imnocentius IV. Epist. ad Episcopum Tus- .eulanum, &Gregorius IX. Epist. ad B rensem Episcopum , quorum testimonia mox adduximus cum particula suus quae alium quemvis ab Episcopis exeludit. Neque ullum plane est sentimentum quo dicant Adversarii, ex illa voce exclusiva colligendum esse divitaxat Glum Eqiscopum esse Ministrum ordinarium huius Leramenti, qu H non impedit quo minus simplex Pre ter delegari possita lammo Pontifice ad illud corvirendum, si qua necessitas postulaverit . Namque si posthabitis illis autoritatibus hoc at metur , poterit etiam dici eadem ratione, simplicem presbyterum esse Ministrum
non ordinarium quidem , sed extraordinarium ordinationis aliorum Sacerdotum Adducantur enim quaevis Scripturae t ca, quibus pateat a solis Apostolis consecratos fuisse Sacerdotes, adducantur expressissim Patrum &C ciliorum tellimonia, in quibus habeatur ad solos pertinere Episrupos ordinare Sacerdotes. Eadem ratione poterunt Adversarii reponore ex talibus momentis colligi tantum
posse , solum Episcopum esse Ministrum. ordinarium , tametsi simplices presbyteri vel etiam Diaconi sint Ministri extrao dinarii , quod omnino absurdum esse nemo non videt.
Et similiter, si quem locum habeat haec
Adversariorum responsio , poterit quispiam assirmare, Diaconum poste ex delegati rne sedis Apostolicae , & tanquam Miniis strum extraordinarium conficere Euchariast tam , quia licet prostratur perpetuae stans M. Patrum, qui unanimi comiensu teistentur solis competere Sacerdotibus Eucharilliam eonficere', responde tur inde solum sequi Sacerdotes elis huius Sacramenti Ministros ordinarios sine Ἀ-
146쪽
lusiotis Dia norit in , qu aeri poli intillitii ev oelegatione confitere. Et ita nihil certi erui piat crit ex quacunque M. Patrum, vel disertissima traditio . Atque haec docti ina abunde eonfirmatur , ex eo quod huius delegationis data simplicibus presbyteris ad confirmandum, non potest ullum aiserri e emplum , utnsius patebit exm,x dicendis 'quis autem crediderit limplicem Presbyterum posse ex delegatione summi Ponti MisConfirmationem administrare, nec ullam tamen occurrit se occasionem , in qua haec potet las ad praxim reducta fuerit Probatur insuper , quia dare Confirmationem est ainis ordinis , non iuri L dictionis ; alioquin Episcopus nominatus& confirmatus , nondum tamen consecratus postet confrinare , quia tunc potest ea quae ad juriis ictonem pertinent exer-eere ; est igitur actus ordinis , sed non est actus ordinis Sacerdotalis ; alioquin validum esset Sacramentum Confirmationis ab ipsis collatum sine iurisdictione , sicuti valida est ordinatio ab Episeopo data alicui homini suae iurisdictioni non subdit aut igitur est actus ordini LEpiscopalis . Sed Presbyter per ritis odide legationem non acquireret ordinem Epitapalem : ergo nee potest,tem confirmiandi acciperet. Sunt qui dicant extraordinaritam confirmandi potestatem competere Presbyteris ex ordinatione simul & ex iurisdictione . ex ordinatione quidem quia dolegari non potest Diacono ; ex iurisdicti ne etiam a Llo Romano Pontifice eoncedenda , sed gratis id asserunt , neque huic nostrae probationi quidquam res mdent , quod vel min: mam probabilitatis rationem habeat. Obj. S. Gregorius M. perini sit Presbyteris Calaritanae Ecclesae in Sardinia, ut confirmarente eviri enim epis . v. lib. 3. y satis Presbyteris prohibuisset , ne
eonfir re auderent , eodem anno Cumaecepisset inde aliquos Misse scandaliet' os , hoc idem privilegium tandem illis messit. Pervenit ad nos, inquit, quos
dam scandaliet, fuisse , quod Presbyteros chrismate togere in fronte eos qui Mytietati sum , inhibuimus , er nos quidem secundo usum veterem Gesesi nostrifecimus. Sed se omnino hae de re alιρω emistrissuntur, ubi Diseopi defunt, in Presbyteri etiam in frontious Mytietates chrismate tangere debeant concessimus.
iamobrem ad illud privilegium a Gregorio M. concessum manifeste respexit Eugenius lU. in decreto suo toties citato . D itur , inquit, aliq-ndo per sedis oesicae dispensatisiem ex rationabilio urgenti admo tam causa , fimplicem rerdotem inrismate per Episcopum confesto , Me admini Hasse Consi matιοnis Sarem
mentum . Ex quibus non parum roboratur haec sententia assirmans I'resbyteros ex commissione Papae posse confirmare .
Respondent quidam Theobrii hae in parte deceptum suisse Gregorium M. qui
contra universam traditionem vanum contulit privilegium. Sic respondet Durandus m q. disi. o. ' uaest. q. ad primum . Sis lus, inquit, Episcopus est Minister, ne- seis eur non possi dici, quod Gregorius ,
m fuerit homo er non Evus, potuerite rore a sed neeesse non est hanc adhibere responsionem, quia ut putat Sambovius, vere approbata non fuit haec Confirmatio data per presbyteros Calaritanos.
Respondetur itaque & rectius quidem meo iudicio, ibi sermonem non esse de unctione confirmatoria , sed de quocum ritu Ecclesiastico inter baptisandum usu pato quatenus presbyteri illi Calatitani qui iuxta morem in Eeclesia usitatum Baaptismum administrando ungebant in veristice , inceperunt ungere in fronte , inquam unctionem insurrexit S. Gregorius , α quam postea permisit, ad hane inter pretationem multa nos adducunt: Primo, quia cum primum epist. ς. prohibuit, Calaritani presbyteritali unctione tapinatos ungerent, pro causa suae Mohibitionis attulit solummodo veterem Romanae E
clesiae usum , qui dubio procul dixisset , ut Innocentius I. S. Cholostomus& alii, ad solos pertinere Episcopos confirmare, S 1 ex
147쪽
ex eo quod soli Apostoli confirmarunt ;Secundo, nec ibi di m declarat S. Gregori illas unctiones fuisse irritas , n mirum iactas a Presbyteri sne: dispensatione ludis Apollolicae , quod tamen non omisisset summus Ponti sex, si tunc sermo sinisti de
unctione confirmatori a , Tertio, quia non
ita facile sine ulla necessitate, α sub praetextu nescio cujus scandali dispentauisset in re tanti momen i , cuius antea nullum erat exemplum ἱ.Q iarto , quia in hoc Gregorii testimonio , loco, MPixatos , legitur in multis codicibus M li.,& editionibus baptim As s unde efficitur ibi
sermoncm ei se de unci Une quae adhibebatur ia aplasmo, aut saltem quam usurpaverans Prcsuyteri Calaritani in Paptismo , non aut cin in Confirmatione . Et ita C irius vetuerat pri/um , ne Presbyteri calarit alii deii ceps Ahrismarent
in fronte quos bapt alta ut i sed in pectora , quod tamen ipsis poli, a indubit. Neque vero probabile eli ad istiid Gr gorii M. factum. respexisse Eugenium. IV. ut merito colligitur ex illis verbis: Ex rationabili o urgente admodum cauis
non erat enim causa urgenS, cur Presbyteris Calarit inis vel uli daret mnfirmandi . Deinde Eugenius ait solum id legi , apud ali 4uos nempe Scholasticos ., sed non
affirmat id revera fuisse iactum . obiici Concilium. Tridentinum d cela. rat loco supra citato, totum Episcopum esse Mirustrum ordinarium. Confirmationis: igitur supponis saltem . Presbyterum delegari posse extraordinarie, Aut Mini strum extraordinarium c nfirmare. Nego cons. Ra immo idcirco hac voce Ministri ordiuarti us sunt Patres Triden- ini, ut quaestionem motam inter Theologos de Mini: ro Confirmationis extrao cinario intactam suo in re relinquerent, ut patet ex Uularicis Concilii Petro S
vi , & Cardinali Palavicino.; namque se Canone Concilii extraheretur ea vox is
inaratim , aperte damnaretur eorum
sententia qui putant simplicem Presby- rum pota saltem esse Minutrum . ex traordinarium,
ob icies : Iam a. longo tempore solent Orientales presbyteri dare Confirmati nem, uti & iiii Episcopi, quod aliquatenus approbarunt Latini, qui nunquam objecerunt Grae: is, nullum S. irritum esse apud ipsos Sacramentum Confirmationis, utpote collatum. a Presbyteris . Ra spondeo adversu; illam Orientalium consuetudinem semper inlurrexisse Lait nos , quoa primum constat ex eo quod saeculo nono Latini chrismatos a Presbyteris Graecis rechrismatanti , ut testatur Photius epist. II. iam citata. Id insul aer
collisit ut ex Nicolao I. qui epist. o. sic
loquitur, Inlimiam e tentant. quoniam eo
dem Presbseros chrismate senire baptiem torum frontes inhibemus. Cum certum sit secutis temporibus Innoceotium t II. Gr gorium IX. Innocentium IV. Clememtem. Vil I. & plures; alios hanc docti,
Objic. Plurimi summi Pontifices P byteris hoc privilegium identidem indill
terunt, testatur A. cadius lib. 2. de Cor firmationi: cap. II. se accepisse a Lud vico FOnseca Iesulta, hane confirmandi sicut Ialcm. qui biiciam societatis .Patribus con .ellam. a summis Pontificibus ,'Alia referunt, inquit, Alarianum VI. anno II 2 r
idem eoncessisse pro radiis, resisutatis, uri non sum Episcopi, at Sacerdos regularis ex minoribus posset confirmare. Plura ejus modi summorum Pontificum Diplomata refert Lucas Vadi his Minor Hibernusia Annalibus Minorum : igitur Melesia agnovit potestatem else in Romanis Pomtificibus, delegandi presbyeeros ad contarentam extraordinati e Confirmationem , alioquin isbi talem auior Hatem non arro galsent summi Pontifices.
Resp. Aut sil sum esse data fuisse haec
pravi legia.. aut id factum esse contra Canones,, adeoque nulliinaesse ponderis '; prius. autem facilius crediderimi, quia verisimile non est, tam satile in re tanti momenti dispensasse summos Pontificesa , versus sacrae Scripturae oracula , una nimem M. Patrum consensumμo dc t ecfretai praesecesibrum suus
148쪽
DE sACRA IENTO CONFIRMATIONIS.
in . III. Greg. IX. Innoe. IU. & alio-νum , qui expresse milibuerunt, ne qu sPresbyter audeat eonfirmare ; non asse.
. rendo pro ratione huj s prohibitionis , quod illi Presbyteri confirmabant sine M. eepta dispensatione Sedis Apostolicae; sed quia id solis debetur Episcopis , cum soli
Apostoli. eonfirmaverint. Oritc. deni ite: Papa habet plenitudinem potet latis in universa Ecclesia, cuius est caput ergo ventum eonfirmandi dare m. teli Presbyteris. Nigo conicit. Ob illam enim plenitudinem potestaris nequaquon sequitur Papam posse ad nutum immutare M iniit ros Sacramentorum , uti nec immutare pote ibe i-rumdem materiam & formam k ipla enim Ecclesia non mutat quaecumque voluerit in bacramentis , Nis salis Gram stilian tia, ut cocet Concit. Tridentinum. Nemo autem' non videt ad subitantiam seu et sen
tiam 'acran entorum pertinere, quod a ce
eis non ab aliis Ministris dispensentur, videlicet iuxta ChristLDamini institutionem, qua ratione simplices l/resbyteri consecrare, seu ordinare non pol sunt Sacerdotes , Diaecini non possitat Euchari itiam contueere, M.
Caeterum , ut rem observat Natalis Alexander, consultius se iacturos iudicabunt summi Pontifices si huiusmodi dispensationes nunquam concedant, ne huic pmpositioni favere videamur quam iure damnavit Inuocentius XI. Nou es illici-citum in Sacramentis conferendis sequi σι nisuem probabilem de vadore Sacramenti. Licet enim opinio adversariorum ellet probabilis, sateantur necesse est nostram esse tutiorem.
C A P u T UI ILM actibus Confirmationis. PRiinus Confirmationis effectus , est
gratia quae eonfertur recte dispositis di. nullo peccato mortali obliti itis . Ni- mirum gratia sanEtificans seu gratum sa--eiens, quae censetur a Ganraratione con, serri , hoc ipso quod Satramentum est novae leg s , ut initio hujusce tractatus fuse probatum est. Id eo nilat ex allatis non semel testimoniis tum Scripturae rum Patrum , nam Actorum cap. X. sic habetur de Confirmatione apud a mariam ab Apollolis data, Misierunt . d eos Petrum Ioa nem , qui cum venissent , Omorunt pro Qm, ut acc*erent Θιritum fandium . rauc ι onebant mauus se per UI a timebant Diratum sanctum p unde ostenditur per iacramentum Confirmationis , quod illam eli clim illa impositione mainnuum dc oratione facta ab ipsis Apost lis . dari gratiam sanis ficantem quat nus videlicet ibi per Spiritum sanctum non intelliguntur gratiae gratis datae , quae non solent appellari Spiritus sanctus, sed Spiritus S. eis. fus uel dona, ut collim tur ex I. ad Corint. cap. ia . ubi sic
quitur S. Paulus , Alii quidem per Spit Atuis datur sermo sapientiae ; alii autem sermo scientiae sectitatim eundem Spiritum . Illud etiam mani selle patet ex SS. Patribus, qui uno ore testantuν perimpositionem manuum confirmatoriam dari
Spiritum sanctum , quod non potest in telligi, de gratiis gratis datis . quae , non nisi primis Ecclesiae temporibus datae sun Confirmatis. Praeter quam quod Confirmatio dicitur dare Spiritum sanctum etiam Infantibus , quibus in primitiva Ecclesia adminii rari solebat' nomine
autem Spiritus sancti sola intelligi potest
gratia, sanctificans, quia gratiarum gratis datarum capaces non iunt Parvuli. Quapropter Concilium Tridentinum inrito definivit adversus Novatores , Confirmationem non esse otiosam caer moniam , i nec simplicem Catechesim sessi 7. Can. I. de Confirmatione: Sι quis diaxerit Gormationem baptizatorum otiosis remoutam esse . . . aut olim nihil aliud
Dissse quam techesim quandam , γ
lescentia proximi mei suae rationem coram Ecclesia exponebant, ana:hema sit. Gratia illa non est prima gratia, qua
imus non datur nisi iis qui jam constatuu
149쪽
tuti sunt in statu gratiae, vel per iiDmum, vel per Poenitentiam, ut observat S. Thomas p. 3 q. 72 ad 2. cum institui, non ad culpae remi, nem , verum ad gratiae augmentum ,& ideo Sacramentum Confirmationis di- mr Sacramentum vivemium, non mor
Altera gratia quae consertur per Sacramentum Confirmationis di itur sacramentalis , quae propria est huic Sacramento , & dic tur vulgo a M. Patribus gratia corroboram , confirmns , perficiens , gratia qua su rus persect christiani, quo circa per illud Sacranaentum homines dicuntur saepius recipere Spirivum sanctum , quod intelli iur de Spiritu sancti robore , de maioris Spiritus sancti plenitudine ; Confirmatio enim filum non produceret effectum nisi daretur baptizatis , Spiritum sanctum iam habenti s per Baptisma ; quo sensa
Actuum cap. 8. de 'amaritanis iam ha- miratis & nondum confirmatis dicitur :
nerat Spiritus sanctus , sed Mytranti ramitim erant in nomine Dom m Iesu . ELfectus isitur specificus hujus Sacramenti , est Vatia roboris,. per quam homo possit in tempore fidem christianam profiteri eiusque inimicis sortiter resistire Aaque hie effectus ita proprius est Confirmationis , ut produci non possit ab alia causa ; non potest v. g. per invctionem verticalem in Baptitari adhiberi solitam; quia haec unctio vertiolis minhabet rationem Sacramenti a non pertinet ad essentiam Baptismi nec Confimmationis , in eis institutionis humanae mimum introducta a Sylvestro summo Pontifice ; sed eaeremonia iure humano
instituta non producit eandem gratiam ,
ac si esset pars essentialis Sacramenti &x Christo instinata imo plures Theologi
putant unctionem verticalem Bapti sim nihil omniis efficere, esse merum Iagnum sterile .
- N ille idem e&ctus habetur per
charistiam licet vere etiam dicatur per Eucharissiam dari argirmentum gratiae , multiplicis enim gratiae intelligitur esse
augmentum , & revera per Confirmati nis Sacramentum datur augmentum gratiae roborantis , per Eucsaristiam vero datur augmeirium gratiae reficientis, &, ut ait So Thomas, per Confirmationem augetur & perficitur gratia ad resistendum inimicis Christi , per Eucharistiam
vero augetur & perficitur spiritualis vita . Hane dillinctionem essectu i quos diversa producune Sacramenta in glereceta et Eugenius IV. summus Ponti rex in suo decreto his verbis: Per Baptismas irιtuatiter renascimur, per Confirmatis. nem augemur in gratis boramur in fide, renati autem er roborati nutrimur
diis harissiae alimonia , quod se per
peccatum incummus agrisua nem anima ,
per Fornitentiam 9-itualiter fanamur. Alter Confirmationis essectus est e racter quem indelibiliter imprimit uti& Baptismus, quod quid. m conitat, .ex S.. Paulo ad Hebrae: s cap. 6. sic lo
tum Poenitentiae ab operibus mortuis di ad Deum. Baptismatum doctrina , impo tionis quoque metuum . Ubi Apostolu; cet non mag s iterari posse Confirmati r em quam Baptismum. 2. Ex universa Traditione, . cum enim.Patres loquuntur de Sacramento, Confirmationis, dicunt eam esse signum indelebile, notam militiae spiritalis&christianae, quae a descri
Ita S. Cyprianus st. 73. loquens de
Confirmatione , Sigillo,Dominico con-μ-nantur. innocentius I. ad Decentium, Ut consignent. S. Leo serm. 4. de Nativo
stinus sermone de Cataclysmo c. r. Badiri fatus es , si tus es regio caramre , hoc est Confirmatione, eepisi in eo an-nam de mensa Regis tui. Sie idem S. D ctor passim adversus Donatistas docet Confirmationem non minus valere apud Haereticos quam Baptismum , adeoq; ei arit ere earacterem uti & tilinum, Addimus Concilium Tolat. Uli I. ca
150쪽
7. Sacrum Chrisma Gliatum AItaris h mr aselii nequeum. G ortus II. epist. v. ad Botulacium , De homine quia Pontifica confirmatus fuerit, denuo Ati talis reιtera tis prohibemia es. Cabillonense II. c. 27. Dieuis es uobis quod quidam de plebe his Exus ter ab Episcopis , ignorantibus iisdem Dis pis, e rmentur. Unde nobis visumes Oud m Confirmationem , sicut nec Baptismum iterari minime debere . Et tandem Coue. Trid. self ean. q. fierem definiit e Si quis dixerit in tribus Sarramentis Baptis Icilist, mufirmatioue o ordine nou imprimi cari eierem in anima , hoc est
signum quoddam spiritale re indelebile,
unde ea iterari non possunt, anathema sit. Hic caracter Confirmationis non est aliqua tantum extensa catacteris Bap-
aismalis, sed specialis nota primria hujus Sacramenti, qua plane modo Confirmatio ipsa Sacramentum est distinctum a
Quod si quaeratur utrum iterato administrans vel tecipiens Confirmationem , incurrat irregularitatem , quam incurrunt rebaptisantes. Resp. nesative, quia ut aliquis incurrat irregularitatem, Doc debet esse in iure expressum; sed terminis e ressis non habetur in iure vetitum esse Confirmationem rei terare sub poena irregularatratis , quomodo exprimitur de Baptismo . Quaeres utrum caracter Confirmati nis supponat caracterem Baptismi.
Res p. affirmative, quia ine semper fuit Ecclesiae consuetudo, ut Confirmatio conferretur post Paptismum, Egress de lavacro. inquit Tertullianus lib. de Ban. cap. 7. perungimur benediecta uncti ne . Deinde homines per Baptismum fiunt Christiani , per Confirmationem vero fiunt persini Christiani, unde prius baptisari debent quam confirmentur ab Episcopo: ac proinde qui confirmaretur ante Baptismum susceptum , iterum confirmari deberet
SUMectum recipiendae Confirmati
nis capax , est omnis Fidelis baptisa tus. Prioribus quidem Ecclesiae laeeulis Infantibus continenter cum Baptismo administrabatur hoc Sacramentum , sed progressia temporis mutata est hare disciplina, vel ut majori eum reverentia susci peretur, vel ut evitaretur eius iteratio, vel alia demum ex causa. Apparet ex S. Thoma decimi tertio seculo nondum antiquatam Ecclesiae pra-xim Infawtes confirmandi, sic enim l quitur ψ. parte q. 72. art. 8. incorpore articuli, Anima autem ad quam pertineo spiritualis natiυitas. Ieiritualis aera.
tis perfectio, immortalis est, er m es meat tempore senectutis se rit em nativi. ratem consequi, ita eempore δει ventutis intpueritiae consequi perses tam aetatem , quia hujusmodi corpoWales crates anιms non tris. judicant, ideo hoc Saceamentum debet omisibus exhiberi . Et in re nilone ad quartum ait confirmand K esse Insantes
iam tam morituros , Ad quartum , inquit, dicendum quod anima ad quam pertinet spiritualis aetas, immortalis 6t, ideo
etiam morituris hoc Sacramentum dandam est, ut in resurrectione perfecti appareant . . . unde etiam pueri confirmatι, decedentes, majorem boriam consequuntur , Deut his majorem obtinent gratiam. At nunc aetas provectior expectatur,
aliis volentibus lassicere septennium, alite exigentibus annum duodecimum , id absolute loquendo pendet ab Episcopi voluntate, ut de ea re loquitur Catechiumus ad Parochos , In quo illud ervan-dtim est omnibus quidem post Bam mum
Confirmationis Sacramentum posse admiam rari, sed minus tamen eve Ateri, antequam pueri ratisvis usum habu rint. Quares duodecimus annus expectamdus non videatur, usque asseptimum certe hoe n tamentum is π maxime eonvenit.