장음표시 사용
161쪽
ripis, sed & eam tabere Sacerdotes a
Christo acceptam quam exercent tanquam Ministri & dispensatores mysteriorum Dei, ut ait Apostolus ; deinde retorqueri potest illud argumentum adversus Pintestantes, nimirum inde sequi Ministros Eccletiae non posse baptisare, quo aryumento in simili casu utitur S. Ambrosus
lib. I. de Poenitentia cap. 8. num 37. adversus Novatianos.
CAp UT III. An Paenitentia sit Sarermentum proprie dictum a
Postquam ostendimus' residere in Ee-elesia legitimam potestatem remittendi peccata post baptismum commissa , superest ad astruendam sacramenti poenitentiae existentiam , ut demonstremus hancinee potestatem exerceri in Ecclesia per verum Sacramentum novae legis a Christo institutum , hoc ministerium publicum &sensibile , quo Sacerdotes lolent ligare vel
solvere peccatores ad eorum tribunal a c. cedentes, es e verum Sacramentum a
Christo institutum ad remittenda peccata post Baptismum commissa , & a Baptismo
quidem eiusque memoria distinctum. In ui ac controversia rem habent solum Catholici cum Calvinistis; nam veteres Haeretici Montanistae, Novatiani & postea Ualdenses, & Hussitae minime negarunt Poenitentiam esse Sacramentum . Lutheis
rus uti & multi ejus discipuli hac in parte
sibi non constant in primis quae ediderunt operibus, sed omnes tamen videntur nunc profiteri cum Ecclesia Catholica Poeni. tentiam esse Sacramentum , qua de re
consuli potest illustrissimus Meldensium Episcopus Bossuet in opere suo de Variationibus. Mirum vero quot & quantas ineat viIs Calvinus, ut e numero Sacramentorum novae legis expungat Poenitentiam , modo enim hanc potestatem remittendi peccata , quae toties commendatur in Scriptu-
ris, collocat in praedicatione Evangelii ;modo ait eam esse tantum politi eam & ad externum Ecclcsiae regimen unice spectare . Deinde quia diffiteri ncn potuit, quin admittendum esset aliquod remedium pro peccatis post Baptismum commissis, dixit hoc remedium nillil aliud esse praeter Paptismum , cti Jus memoria imum delentur peccata , Aperissime dixeris, inquit lib. q. Instit. n. II. si Baptomum dix
si mationem gratiae fiduciae Ailium iis
datus sit qui Poenitentiam meditantDr. In istos errores duo sunt probanda . 1. Poenitentiam isse Sacramentum veri nominis. 2. Eam esse Sacramentum a Bapt. Lmo & ejus n: cm rin distinctum. Psti MA CONCLUSIO. Poenitentia est verum ae proprie dictum novae legis Sacramentum. Probatur, quia signum sensibile a Christo institutum & gratiae divinae productivum, est Sacramentum novae legis: sed enitentia, hoc est ministerium illud externum , Do Sacerdotes Deo reconciliant peccatores in peccata posti Bapti semum lapsos, est signum sensibile a Christo institutum δc gratiam producit. I. Estsgnum sens bile, oculis enim& sensibus
ob Uium est, peccatores confiteri de suis peccatis, & ea coram Sacerdote confiteri, asparet etiam Sacerdotem absolvere pec- atorem i nec aliter quam per exterius signum exerceri poterat haec potestas ligandi & solvendi, quam Apostolis coni lit Christus juxta praefata Scriptulae loca. a. Fuit illud fgnum a Christo militutum, cum dixit, Quaecum ne ho veritis, me. Qitorum remiseritis percata , &c. 3. Et annexam ha het gratiae promissionem , quia hoc eodem signo datur gratia lanci ficans , quo delentur peccata mi italia: igitur poenitentia est Sacramentum pripti e di-elum . Prob. 2. ex universa Traditione. I.
Enam videmus ubique & lem; cr in usu
162쪽
postvim suisse, vi fideles commissis pia Baptismum peccatis ad claves Ecclesiae confugerent, hoc eis, ad Sacerdotes, quorum potu lute & mi aliterio absolve
a. Patres loquuntur pallim de illo Tribunali Sacerd,tum , in quo remittuntur peccista, consertur gratia & Deo reconciliantur fideles, unde patet Poenitentia mari eorum mente reputatam suille pro Sacrἀmento proprie dicto novae legis. g. S int qui verbis expressis Poenitentiam appellant Sacramentum, signum, myilerium, haec constant cx locis iuperius ad luctis & ex aliis etiam, quorum nonnulli latrium tire vitatis causa reseram. Tet tui ianus lib. de poenit. cap. 7.
s clausa licet ιnnocentiae Duua m-rinfiisnis sera eliructa at quid αdhuc per mi is patere, collocaυit in vesibulo Poenire uitam fecundam , quae ' fantibus pate' faciat. Tilm vero clarius adhuc S. Ambrosius qui Poenitentiam designat nomine Mysterii lib. t. de Poenit. cap. 3. Nec interes , Loquit, utrum per Poeniten-riam an per la crum hoc δει hi datum Sacerdotes φι υ dicent, idem in utroquem serio est. Item S. Augullinus Ep. 228.
ad Honoratum manifeste reponit Pi Enitentiam inter Sacramenta novae lesis,
Aliis, inquit, B ptismum sarisan:i - ,
aliis reconciliationem , aliis etiam Poeniremiae ipsus a tionem, omnibus consolationem oe Sacramentorum confellionem Ο ero
gationem ; Ubi s Miniseri demi, quan-
νum exitium sequitur eos qui de icto Iaerulo vel non regenerati exeunt, vel ligati P Vi de etiam lib. s. de Bap. cap. aci. S. Hieronymus lib. I. contra Pelagianos,Redima-
rur, inquit, Sanguine Salvatoris avit in dono Baptismi alit in Poenitentia quae imiratur Baptismi gratiam; & ita caeteri P tres , tum Graeci, tum Latini. His accedit ad confirmandam Traditionis nunquam interruptae seriem Doctores Omnes, cum nata est circa duodecimum saeculum Theolaei a Scholarua, pta NI DENTIT. I ssemper numeralle Poenitentiam in raba Sacram tria, uti Bapti l mum & Eucharistiam : dixerunt nempe septem esse Sacramenta, lique omnes & linguli uria in i mi ci,n enlu Litaci & Latini, non dissentientibus r. lis Gia cis Sciatim ilicis, ut teliatur rcudius lib. I. de Sacramentis
Quocirca hanc fidem adversus Calvi-nistas lirre merito dc finivit Concilium Trid. leis. I . Can. r. his verbis, Si quis dixerit in Cat olica inoclesia i ' r rirentiam non esse et errori ac proprie dictum Sacramentum pro fidei bus , qtio tes 'ost Baptisuiuiu in peccata n uutue , rni Dco ie- ιο uc ιandis a Chriso Domino insiturum , au them et sit.
tionem pdducuntur , Q aecunque solveritis,&c. Quorum remiseritis, &e recte intelliguntur de prael catione Evangelii quatenus v cibi Minister fidei m peccata solvit, eas movendo ad credendum promissionibus divinis, siquid na fideς jullis cat& a peccatis purgat , quod sciaticitat S. Hieronymus qui in cap. 4 . Isaiae sic loquitur, Soloint eos Amsoli Sermone Dei oe te1timoniis Scripturarum , exfortati ne virtutum. igitur male ex ii colligitur
Neg. ant. nam in his scripturae locis datur Ecclesiae Pa lori biis potestas ligandi& solvendi, remittendi vel retinendi peccata , sed non omnes absolvuntur sine discrimine ; omnibus autem praedicatur Evangelium , neque qui conc)ona ur potest retinere peccata: Nec movere debet locus S. Hieronymi, tametsi enim aliquo modo .improprie loquendo dici ponit homines selvi a peccatis per Evangelii praedicationem, tamen apertum est in laudatis Christi verbis commendari potestatem ligandi S. sol Vendi longe divemum a praedicatione Evangelii propter rationes eductas de Traditionis autori
Obj. Habetur solum exscripturis Cluisitum contulisse Apostolis mustatem re-
163쪽
mittendi peccata , sed non assignavit ulla verba quae pronuntiarent: igitur in hoe non censetur aliquod Sacramentum institui illa; cum videlicet remitti possint peccata per actum internum , & nullo adhibito signo sensibili. Nego cons. Hii mus enim ex Traditione & perpetua Ecclesiae praxi, Sacerdotes aliqua verborum formula fuisse usos
reconciliando peccatorcs, ut constat ex antiqv s Sacramentis quae juxta prisca in Ecclesiae fidem adornata sunt, tum ex S. Augustino, Acedit verbum ad elementum
sit Sacramentum. SECUN u A CONCLUSIO..
Poenitentia est Sacramentum a Baptis. mγ eiusque memoria distinctum. Primo , id constat ex laudatis Christi verbis, quibus in ili tui thnitentiam, sitiae mmque remiseritis, &ς. Quaecumque ligaveritu , 8cc. ea enim Probant Sacerdotes fuisse constitutos Iudices ad remittenda vel retinenda, precata, ad ligandum, vel sol. vendum : led ex hae sequitur Pipitentiam esse distinctam a Baptismo, quaIenus Iudicium illud exerceri non posse nisi in fideles , in raptizatos, & Ecclesiae subisctos facile intelligitur ; quo argumento
utuntur. Patres Tridentini his r . cap. a. his uerbis, Ceterum hoe Sacramentum mulis ris rationibus a. Baptismo disrre dignoscitur PDitentia Sacrameutum) nam praeterquam quod materia o forma, quibus Sacramenti essentia miritur, longissime disserit, constat Baptismi Ministrum iudicem esse
non oportere, cum Deissa in neminem iudicium exerceat , qui non prius in ipsam
per Baptismi ianuam fuerit ingressus id enim mihi, inquit, Apostolus de iis qui θ-ris sum judicare Z secus es de Domesticis Fidei. Secundo, id colligitur etiam ex adductisSS. Patrum locis: perspicuum enim maxime est , illos distinguere tamitentiam a Baptismo , quam repraesentant ut Sacramentum a. Christo institutum ad remit Uncia pecca a post B3Fusmum commilia . Tum quia Poenitentiam vocant Baptisma laboriosiim , quod conciliari non potest cum doctrina Calvinistarum , quam impugnamus. ψ tion. eit enim quid laboriosum, nec gravioribus poenis opus est ad eluenda peccata fidelium , si in illis sola Baptismi men'ria delentur. Deinde munii Patres t cenitentiam vocant , alteram post naufragium tabulam , quod evincie procul dubio eam ei. Sacramentum a raptismo ristinctam, ita Tereuli. lib. da Poenit. cap. q. S. Hieronymus Epist. at Pammaehium. S. Pacianus Episs. r. de r. ad ' empronianum , quam loquendi ratio nem , licet displicuerit Calvino, ut patet
eX. lib. . inst. cap. I9. tamen approbavit Concilium Trid. seis. 6. . cap. I . his ver
Uis, Quam secundam pos naufragium deis perdirae gratiae tasulam Sancti Patres. apta
, rem aperte iafinivit eadem sancta Synodus Can. 2. Sι quis Sacramenta conscindens ipsum Baptismiam Prniten riae, sacramentum esse dixerit quas hodus Sacramenta distincta non mi, atquo ιιleo 'nitentiam non recte secundam pol naufragium tabulam appellari, anathemia
Quarto, ea Sacramenta. senti diversa, quae differunt penes materiam, formam ,
Ministrum , & effectum ', sed eiusmori, sunt Baptismus & loenitentia, ut patet enumeratione iacta istorum omnium: igi, tur Poenitentia est Sacramentum a Paptis mo diversum . Cum aliunde haee Calvinitarum doctrina merum si figmentum, in nullo Scripturae testimonio Lndatum, ubinam viderunt hominem bapti ratum , cuius gratia Christus Dominus lenitur stituisse Ministros potestatem habentes remittendi peccata ..per solam Baptismi me' moriam Deo reconciliari Ob ie. S. Augustinus Baptismo tribu tremissionem peccatorum quae post Baptismum perpetrantur, Epist. igo. duisquia ab eis qui ροβ αεceptum Baptismum hic vi-
et Mnt, infirmitate humana contrahitur, quaWrumcumque culparum propter ipsum sev crum in illatin . Idem mcet lib. I. ue Nopt.
164쪽
earn igitur poenitentia non ditari a Baiatismo vel elus memoria.
Distinguo ant. Baptismo tribuit velut musae remotae, C. proximae, N. hoc itaque sensu Baptismus in mente S. Augustini, est causa omnis mundationis etiam quae acquiritur per ala a Sacramenta , quod mundatio data per Baptismum praesupponitur aliis quibuscumque , sed non cono tendit S. Doctor Baptismum loco esse , e. nitent ae; hoc enim utrumque Sacramentum, clare distinxit f ut ostendimus. Vide etiam quae scribit S. Doctor Epill. 2ῖ. ad Bonifacium, semel perceptam, inquit , Chroti variam, parvulus non amittit, myspropria ιmpietata se aetatis accestu. tam
malus e serit se tunc etiam propria incia piet habere peccata. quae non regeneratio ne auferantur , sed alia curatione fauen-
est mores in melius commutare . . . nis fatisfas Deo per Poenitentia dolorem . Quis autem dolorem appellabit Baptismi memoriam ὶ Objicies. Idem effectus tribuitur ree: nitentiae & Baptismo, nimirum remissio
peccatorum igitur duo non sunt .acra
Dist. antia Idem efffectus genericus, qui positus est in remissione peccatorum praecise , C. specificus , N, nam alia gratia producitur a baptismo, alia a Sacramento Poenitentiae per Baptismur gratia regenerans , & per poenitentiam gratia . ut ita dicam , resuscitans . Praeterquam-
quod per Baptismum deletur peccatum originale, & per Pinitentiam sola delentur peccata post iaptismum commis. . Quaeres quando institutum fuerit a Christo Sacramentum Pit nitentiae. Resp. Christum instituisse Sacramentum Poenitentiae post suam Resurrecti nem cum Apostolis suis dixit : Aicipite Spiritum sanctum , quorum remiseritis peccata , o c. Joan. 2o. ut definivit Concit. Trident. seis. I . cap. 4. his verbis: D
minus autem Sacramen rum Pguitentiae tunc praecipue instituit , cum a mortuis excita
Aceipite Spiritimi sensti m , c . un. levit: πChrii his note mortem dixit Petro, se ind- eumque Iolveris, me. Matth. I 8. tunc eat solum promisit potestatem , quam pnste. concessit; nam loquitur in futtiro, Tibi dabo clat es regni Cplorum , non autem in praesenti, ut cum dixit postea : Accipita Spι ritum sanctum.
OUoniam a multis iam saeculis conis
suetudo invaluit apud Theologos ,
ut essentiam Sacramentorum explicent sub nomin: bus materiae & sermae, prinunte Guillelmo Altissi orensi qui ad initium saeculi decimi tertii florebat, ut
iam observavimus in Tractatu de Sacra mentis in genere , nos eamdem loquendi normam secuti, de materia. Sc forma poenitentiae disteremus. CAp υτ U. De Materia Sacramenti 'mte4tilae .
D Uplicem materiam in Sacramenti
distingi iere solent Theologi , remotam n mirum & proximam . De materia remota l cenitentiae nulla est disticultas in Scholis; fatentur enim omnes materiam remotam huiuῖ sacramenti, esse peccata post Baptismum commissa, quatenus per Poenitentiam delentur , non quatenus , ut per se patet, ex iis tanquam materiae P nitentia componitur, hoc est , ut vulgo dicitur peccata post Baptismum comis missa per exclusionem ad peccatum origi nate , quid dimissum supponitud per Baptisma , sunt materia circa quam Sacramenti rinitentiae. Sed gravior lotae est dissicultas de materia ex qua proxima χproprie dicta pinuentiae; hoc est de materia, ex qua componitur hoc Sacramentum. Omittimus referre hoe in negotio opinionem Lutheri, qui teste Palavicino duas tantum admittit P nitentiae parte&,
165쪽
peccata. Quam leti tentiam damnavit Concilium Trident. scis. Iq. cap. 3. hῖς verbis :Sancti: Sν redus damnat eorrem sistentIas, quρ Pormientiae steti tes , Incussos conjctentia terrores, sdem et e conteiaduut. Ea dere v. ria sunt Theologo: um placita , Uariae sciatentiae. Scotus in q. Sententiar diti. 14. & i 6.
n. c. idit tot i in acramen i Pcuiatici uiae essentiam. in sola cacerdotis ablolutionepostam; eum sequuntur O- a mus , Joannes Maior, Almainus, Syncdus Coloni cnsis par. 7. cap. io. &alii nonnulli.
Resellitur haec sententia , quia hute. mpnifeste ad eriantur Eugenius IV. &Concit. Trid. seu, cum de Sacramentis in genere , seu cum de oenitentiae ' a cramento loquuntur . Eugenius quid c mia in suo Deci ci ci ait Sacramenta tribus perfici, rebus ut materia , verbis ut sol ma , &intentione Ministri; Sc. pol a , Qua tum Sacramentum , inquit, os Paruιtentia , μι- rus quali materia sunt adius Poenitentis, qui tu tres disinemιntur parees, Vliarum prima dii cordis Contritio . . . secti uua Ulcris Colos o . . . . Icctia Sattua iro , uia de sequitur absolutioncm Sacerdotis , qua tota in verbis consilit, ad summum esse
Iormam huius Sacramenti', n in cius m
teriam , adcoque totam cinus ellem iam non
Concilium autem Tric t. .loquens de Irinit. sess. Iq. cap. i. ait vina hujus . Sacramenti praecipue si initi esse in. ablolutim ne Sacerdi lis : non exilii mairant igitur Patres totam vim &cilentiam illius consillere in sola absolutione Sacerdotis. Et aliunde tres illos praefatos actus statuunt materiam elle Sacramenti Pςnitentiae . Sant autem, inqurunt, ρεα matrem huius Sacramenti in s Pocmientis actas ,
nempe Contritust, Confessis, o Sarissati . Quod idem tenendum sub anathematis p
na pronunciant Can. q. Est alia sententia multorum Theologorum, qui materiam Prenitentiae reponunt in impositione manuum reconcilia
toria, ita Guillelmus Altissi orensis liqq. Sum. V:ncentiuς Bellovacensis lila 3. speculi cap. Guillelmus Arvernus cel coenitentia cap. I Alexander Almss q.
parte sum. q. q. membro r. ia quidam alii. Haec autem sententia gravibus nil tur fundamentis, quae nimirum astruire videmur ampositionem manuum habitam semper fuit sc tanquam part cm o lentialem Sacramenti l c irentiae . I. Enim , inquiunt, adeo ellentiali ς reputabatur huic Sacramcnto, ut poenitentia saepissis me appellaretur i positio manuum, ut vidcre eit apud S. Augustinum qui lib. I. de Bapt. cap. i s. sic loquitur, Alanus autem Impossit. Oscut Baptismus repeti non creyl. 2. oeia impi sitioni manuum tribuitur pallim a veteribus effectus qui Poenitentiae maxime p)m prius eii , n mi- tum re oncillario : idem S. Au ilinus v. g. Lb. ἰ. de Bap. cap. 2o. Quomodo exaudit Deus homic/dim deprecan em fu- per capita eorum qu bus mandis impimitur. Concilium Carthaginense IU. Can. 78. Pormientes , inquit , qui tu infirmitate VDii rem Euchirbitae acceperiar, nou se cre- aut os ut os hue manvριmpositione. q. . Tantae nc celsitatis esse credebatur limmanuum imposito, ut nec in ipso vitae fine omitteretur, ut constat ex eodem
Concilio Carthaginensi IU. cap. ἱ78. q. Quia ab omni aevo dc ubique usurpatatuit manuum impositio in administratione Sacramenti P nitentiae ut patet ex Te tu iliano , S.Cypriano, S. Augultino, S. Leone, &C. Haec tamen sententia nune ab omnibus sere Theologis reiicitur, quia nec Scripturae lac in iis locis, in quibus Sacramentum Poenitentiae asseritur, de im- Risitione manuum vel minimam faciunt m ritionem , uti nec Emnius UI. in suo Decreto , nec Concit. . Trid. in ea seis itiqua partes omnes essentiales hujus Sacramenti sigillatim descripsi ; praeterquam quod non nisi a paucioribus Theologis
propugnata est. Quod autem obtenditur semper ubique usurpatam fuisse impositionem ma
166쪽
tiuum in a lim nistratione Sacramenti poe . nitentiae, respi tulent inde loluies inserit posse impositionem manuum habitam olim ut caeremoniam ejusdem Sacramenti , quemadmodum exorcismi in haptis. mo, &. unctio in Confirmatione adhibebantur. Quanquam meo quidem iudicio seu manuum impositio credatur solum caerem . nia , seu pars Sacramenti, vellem
utique propter momenta mox laudata, ut Sacerdotes, cum aluolutioncm Poenitentibus conserunt, manus ipsis imponere sedulo curarent, nec unquam omit
Tertia sententia, quae est S. Thomae, e us Discipuloruria & aliorum communiter Tlaeolreorum , docet materiam Poenitentiae ella tres i oenitentis actus , Contritionem , Consessionem , & Satisfactionem, cui sententiae subscribimus . CONCLUSIO . Tres actus Poenitentis, Contritio ,
Confessio & S aisfactio sunt materia Sa.
. Probatur i. quia his tribus Poenitentis ainibus compet i ex institutione Christi, ut plenam peccatorum remissionem procurent &essiciant, quod utique constabit ex iis qliae ii ista dicemus de singulis a. ex automate Eugenii IV. qui de Poenitentia ut Sacramento sic loquitur , sitiaritim Sacrameulum es Prenitentia , cujus quasi materia sunt actus Poenitentis , qui ιn tres dulinquuntur partes, quarum pr/ma es Contritio . . . secunda or/s Com esto.... tertia Satisfamo. Idem docet Concilium I iid. scis. Iq. cap. q. his verbii: Sunt autem quas materia GJus Goamenti ipsitis Poenitemu aflvs , nempe Gnii itis , Confessu , o Satis aclis . uod i men , ut libenter satemur , intelliget dum est eo lentu, quod actus illi requirantur ex institutione laes , ut Poenitens remissionem peccatorum consequatur,' ut expresse observat Concilium Tridentinum his verbis immediate sequentibus: Qua quatenus in Pornitente ad integνitnem Sacrament , ad plinamque perfectam pecca: um remistionem , ex Dei instititioner qui untur , hac ratione Poenitentiae partes dicuntur. Non autem eo sensu quod tres illi actus sint materia proprie dicta , ex qua constitum sit Poenitentiae Sacia mentum stricte loquendo di in i gore stimcn
Sic enim hanc loquenti rationem ex plicat Cai chismus Romanu de Sacramento I 'oenitentiae num. 17. Mitie vero, inquit, hi reclus quasi materia a fanc fa Onodo appellautur , quia Perae maici rationem vim habeant, sed quia eius generas materiae non Iint, quae extrin tus a . A ld.rtur , ut aqua in B.rrimo, chrisma iis
Et ratio est quia se bal et Vacramentum Poemtcntiae ut ministerium Iudicis & se
habet absolutio sacramcntalis ut actus iudicialis , quo nempe Deo rcc mciliantur peccatorcs: atqui Iudicium reconcit lativum tres illos actus non nisi improprie complectitur, sc .i essentialiter supponit; quisquis enim reus accedit ad Judicem ut absolvatur , debet dolere de culpa admissa, debet eam confiteri & agnoscere, denique dctat aut satisfacere ρ ut L iiςfactionem rii mittere , hi sunt tres: ctus recensiti Coiit:.ti O, Constasio &Satisfactio: igitur trcs illi actus eo sensu dicuntur materia Sacramenti poenitentiae quod ex institutione Dei requirantur, ad hoc ut Pollii itens remissionem peccatorum consequatur, tuec tamen late saltem dici poli unt materia aut quasi materia huius Sacramenti.
Obiicies. : Tres illi actus sunt tantum dispolitiones ad recipiendam absoluti nem sacrat dentalem: sed dispositio ad
formam non est pars totius, nec eius materia : igitur. Dist. min. nec eius materia stricte i quendo , C. materia aut quasi materia , N. c isti dicimus t rcs illos actus Poenitentis elie materi .m Poenitentiae, h)quimur
cum Patribus Tridentinis loco supra lau- , io, & propter eorum prae erit m autoritatem hane seligimus sentenetiam ; aiunt
167쪽
autem tres actus poenitentis esse quas materiam hac restrictione utendo, sorte quia et ismodi actus non tam proprie sunt materia , quam aliquod elementum in alio Sacramento, aqua v. g. in Baptismo;
vel quia noluerunt aperte definire ill actus esse materiam Sacramenti proprie dictam & stricte loquendo. Obi. Materia quae pars est Sacramenti, debet esse a Christo instituta: sed Christus non instituit tres actus poenitentis ; iis non contulit vim conferendae gratiae, unde Concilium Trident. ses . r . cap. ' ait, actus illos Poenitentis esse dispositiones ad recipiendum eum fructu illud Sacramentum , quod proinde non consistit in illis dispositionibus. Nesci m m. Christus nempe hoc sensu
instituit tres illos actus in materiam Sacramenti Poenitentiae, quod Poenitentiae virtutem, quae in Contritione &Satisfactione posita est, evexit ad dignitatem Sacramenti, addens insuper Consessionem, quam praecepit, δc conserens Sacerdotibus potestatem remittendi peccata , in his omnibus consistit essentia Sacra menti , ita ut juxta loquendi rationem Theologorum tres recensit actus merito dicantur materia , & absolutio sit
Ar inquiunt, Igitur poenitens quisu ministrat materiam puta Contritionem, Consessionem & Satisfactionem erit huius Sacramenti Minister: absurdum cou-
sequens, ergo & antecedens . Nego ant. nam contrahentes in matriumonio, qui ministrant contractum, non
sunt Ministri, sid Sacerdos qui dat se mam , uti Minister Baptismi non reputatur quisquis ministrat aquam Sacerdoti baptisaturo. Scilicet ut Sacerdos si Mi. nister cuiusvis Sacramenti, satis est quod fornum materiae applicet, sic enim illam determinat ad esse sacramentale. Obj. Materia cuiusvis Sacramenti d bet esse sensibilis r sed Contritio non est sensibilis, est enim actus interior: ergo. Dist. min. per se C. per verba &alia signa qvibus innotescit, N. Sacerdos qui'
pe non impertitur saltem ordinarie abs liitionerti, nisi iis qui aliqua dederunt compunctionis signa . Certe consensus contrahentium quem dicemus materiam esse Sacramenti Matrimonii, non aliter sen. sbilis est, quam per verba aut alia externasgna. Obi. Potest esse hoc Sacramentum absque Consessione, ut eum datur abs lutio moribundis , qui prae Norbo peccata sua confiteri non possunt et ergo Comsesso non est pars, adeoque materia SP cramenti Poenitentiae.
Dist. Ant. Consessione explicita , qua peccata sigillatim declarentur, C. implieita saltem, N. qui enim aliqua Contriationis & voti Confessionis signa exhibent in verbo , sua peccata &se peccat res quodammodo confitentur. Imo ipsa vita christiane ducta, est Confessio implicita , dc propterea merito supponitur inesse tali moribundo votum confitendi. Obi. Satisfactio non potest quoque
dici materia scenitentiae: i. quia materia serviam antevertit, Satisfactio autem sequitur absolutionem in praesenti Ecclesiae disciplina; a. quia hoc Sacramentum absque ulla Satisfactione conce- .di potest & conceditur morientibus; 3. Sacramentum ab ejus executione non pendet etiamsi enim omittatur Satiridio, vel per negligentiam, vel dedita
opera codficitur tamen Sacramentum,
quod dici non potest de Materia essentiali:
igitur a Quidam respondent Satisfamonem non esse essentialem Sacramento Poenitentiae, gametsi propter autoritatem Concilii Trid. hanc nostram sequantur sententia in ; qua ratione id assirment, cum haec Synodus tres illos actus Poenitentis aequaliter instituat materiam aut quasi materiam Sacramenti , nee ipsi explicant , nec facile intelligi potest. Satius est, ut puto , respondere Satisfactionem esse materiam poenitentiae late non liticte loquendo , seu quasi materiam eo sensu quod, ut aiunt Patres Tridentini, ad integritatem Sacramenti , di ad plenam
168쪽
mcatoriam remissionem ex Dei institutione requiritur. Ad tria autem obiecti nis capita, respondeo Satisfactionem in voto seu promissam & antevertere absolutionem , & reperiri quoque in Sacramento poenitentiae quod moribundis indulgetur, quod iussicit. Quaeres an sit de fide tres illos actus Poenitentis Contritionem, Vonsetfionem& Satisfactionem , esse materiam proprie dictam Sacramenti Poenitentiae. Sunt qui non dubitent alserere, fide certum esse, actus illos esse materiam loce- nitentiae, moti notissimum allatis definitionibus Eugenii l V. & Conc. Tridentini, ita Jueninus dissert. 6. de scenit. q. 3. cap.
firmat, hanc sententiam esse inter C tholicos certissimam ,,neque jam amplius in dubium revocari posse, cum in Conciliis Oecumenicis Florentino & Tridentino diserte legatur. Sed mallem dicere cum clarissimo Witasse Doctore & Prosessore Sorbonico cui in Tractatu de Poenit. docet non esse
A fide , quod Contritio, Consessio &Satisfactio sint materia proprie dicta Sacramenti poenitentiae.
Et ratio est quia id nusquam definiuit
Ecclesia, quod enim obiicitur autoritas Conciliorum Florentini & Tridentini, primo quidem de Florentino eonfiat apud omnes Eruditos hocce Decretum pro A me nis , non esse concilii Florentini sed Eugenii IU. a quo editum fuit jam dissoluto Concilio: unde, ut jam alibi monuimus, multa leguntur in illo Decreto, quae privatam Eugenii, non certam Ecclesiae doctrinam exhibent. Quoad , ctat vero Concilium Tri manum, dicimus consulto Patres uti & Eugenium IV. pronuntiasse, tres illos Poenitentis adlus, esse quoi materiam Sacramenti , non simpliciter materiam , indicando hac restrictione aut modificatione se , ut mox' s rat apud illos, nolle quidquam statuere in quaestionibus inter Theologos conir versis & ad fidem non spectantibus ; sci-Jacet, ut sanxiiximus non semel, hoc l, Tom. I. lum stit votum illorum, ut errores Novatorum convellerent, qui nimirum negabant hos actus in peccatore ad Poenitentiam requiri, dc docebant sidem & te rores conicientiae incustos sui ficere. Quibus adde Patres dedita opera , ne Franciscanorum & aliorum Theologorum sententiam damnarent, declarasse hos actus esse tres Poenitentiae partes, non autem Sacramenti Poenitentiae, & requiri ad Sacramenti integritatem, non ad essen
Et certe veris mile non est mentem Concilii suisse, tot & tam praeclarcs Theologos anathemate suo percellere . i. Videlicet eos qui pro materia hujus 1acramenti agnoscunt impositionem manuum Sacerdotis ; quales i unt Guillelmus Altissi orensis lib. summae; Uincentius Bellovacensis lib. 8. speculi cap. 43. Guillelmus Arvernus de Poenit. cap. 3. Alexander Alensis q. p. sumnae q. q.
memb. I. art. r. Marianus Vietorius in lib. de Sacr. Cons. cap. I 3. 2. Eos qui t tam Sacramenti Poenitentiae essentiam
collocant in absolutione Sacerdotis , quales sunt Robertus Pullus Cardinalis p. 6.
cap. 6 I. Scotus in 4. sent. dist. Iq. 8c I 6. quem sequuntur communiter omnes Fra
ciscant. Ohamus, Ioannes Maior, Almamus, Synodo Coloniensis Autor Enchiridii qui Gropperus vulgo cred tur,& alii multi, quam quidem sententiam 'ut
proliabiliorem tenuit etiam Maldonatus, qui post Concilii Trid. tempora scripsit. 3. His merito additur Durandus qui in . dist. 16. docet bactamcntum Poenia tentiae ex Consessione tamquam materia ,& absolutione tamquam sorma constare, ita ut Contritio sit tantunt dii positio prinvia , & Satisfactio Poenitentiae fructus,
quorum certe omnium doctrinam non
putamus a Concilio Trul. fuisse proscriptam . His risitis de tribus illis Poenite tis actibus sigillatim disserendum est .
169쪽
Nomen Contritionis derivatura Ue
bo Contem quod significat imminutionem rei cuiuspiam , per Poenitentiam
autem cor hominis quodammodo conteritur, quia humiliatur iuxta illud Psalmiso. contritum o humiliarum non δε- Dicies. Unde sequitur antiquis limum esse hoc nomen, quod & a SS. Patribus, S. Basilio in Psalm. 23. S. Augui . in Pial m. i46. & aliis multis usurpatur . Definitur , Animi dolor ae detesatio is peccato comi O cum propositio non peccandi de caetere, quae definitio est Concilii Trid. sess. I . cap. 4. loquimur hic de Contritione in genere, non de ea quae s mitur specifice & opponitur attritioni. Dicitur dolor, qui enim peccavit, dolere debet de peccato commisso, cum resipiscit. Is autem dolor, est motus interior animi Poenitentis & dolentis , adeoque actio li- ra voluntatis, nec solum terrist quidam conscientiae a Deo incussus, ut volebat. olim Lutherus putans Poenitentiam in s la vitae emendatione repositam, Optima Poenitemia , inquiebat, nο- vita . I. Quia Scripti & Patres , cum pinnitentis hominis cin tritionem describunt, non terroram duntaxat, sed dolorem animo conceptum , animi tristitiam ,& cordis conis triti persectam ad Deum conversionem exhibent, Psal. 3. Iuxta es Domintis iisqni tribulato sum corde. Psal. 3o. Sacriserium Deo spiritus contribulatus. 2. In iisdem Scripturis terror a Deo incussus
parit Poenitentiam ut eausa effectum . II. ad Corint. cap. 7. Nune gaudeo non quia
rursati estis sed quia contriViati Vis
ad Poenitentiam. 3. Oia terror potest esse in eo qui non agit l cenitentiam , nam Daemones credunt & contremiscunt m inquit S. Iacobus Epist. cap. a. q. quia Deus hortatur ad timorem & Poenitentiam , Psalm. 3j Timete Dominum . Ioel z. Scindite corda υUPa. Unde praefatum
hune Lutheri errorem damnavit Consitum Tridentinum seis r . can. 3. . Additur cum propinio hou peccandi, cum Poenitentia sit essentialiter averso a peccato & converso ad Deum , ea includit in suo conceptu non solum vitae veteris odium , sed & melioris propositum,
Ilaiae 34. Recogitabo tibi omnes amos meos in amaritudine anima meae. Psal. 37. Duor meus m co pectu meo semper. En odium peccati commissi; propontum vero vitae melioris ubique etiam peccatoribus praecipitur, ut Pamitentiam agant, Isaiae I. Luvamini , mundi ejiore. . . Prescite ago. re perverse , is te be-facere ; & S. Paulus ad E es. i. Depon te vos veterem ho
minem . . . rcumamini autem spirita men
secundam Deum creatus es in jusitia π
Et ratio est, quia in Contrition ' sincera reperitur vera cordis conversio ad
Deum, quae sine vero melioris vitae proposito stare non potest.
Sumitur haec definitio ex Concilio
Trid. quod sessi. ra. mox citata consent nee ad Scripturam & m. Patrum orac
la ridem Catholicam sanxit adversus Lurit herum , & plerosque eius Asseclas qui
docebant , Contritionem esse dumtaxat quemdam terrorem animis incussum, ad eam sufficere propositum melioris vitae, non esse necessarium veteris odium . Item Contritionem numquam posse hominem justificare, ac demum timorem gehemam
nedum de se bonum esse, sed reddere ho. mines magis hypocritam. Sedulo legendum est soc Concili caput. Et ratio est , quia sincera 'nitentia non est , nita cum peccator sincere deis posuit omnem peccati affectum , quod idem est ac propositum habere non m candi . Quidam addunt eum voto praestandi ea
omnia quae requiruntur ad Sacramentum
Poenitentiae rite percipiendum , iuxta haec S. Thomae in Supplem. D partis qu. I. art. r. Contritis es dolor animi de peccatis
1sumptus eum proposito e tendi D-
170쪽
risfaciemit'. Prout nempe hare definitio Christianor propria test. Hae alici Contritionis definitione ,
ad pleniorem rei intelligentiam nonnullas proponemus quatiliones , ut inde pateat qualis debet esse ea Contritio, quae pars est Sacramenti l itentiae ad peccatorum remissionem consequendam necessariae. Quaeres prἰmo, utrum Contritio debeat esse vera adconlequendam peccatorum re
missionem , vel latis sit habere fictitiam
Res p. requiri veram , nec sufficere fictitiam Contritionem , est contra mutam Theologos, qui docent falsam Contritionem lassicere, modo putetur vera. Probatur I. quia Deus praeeipit in scripturis ut homines convertant 'ex toto
corde suo, Ioelis i. Convertimini ad me ex toto corve vestro, in jejunisi fletu, σplanctu , c scindite corda vesω ς 2. quia Deus arguit homines quod labiis & exterius, non corde ipsum glorificent, Isaiae 29. An uinquat Populus Viei in ore suo, labiis glorificat me, cor- tem ejus longe es a me . Quod idem I datis exprobrat Chrictus th. II. quia Deus testatur non moveo se nisi cordis sens f., Psal 7. Consumetur nequitia peccatorum oe diri es juglam , scrura M. corda renes quia Deus qui' Spiritus est, debet coli in spiritu & veritate ; 3. Concilium Tridentinum sess.
m. I, docet Contritionem auisse semper necessariam ad impetrandam veniam peccatorum . Fuit autem Vtimis tempore ad impetrandam veniam, at rum , hic Contritionis metrus necessaria. Sed ista& Scripturae & Concilii loca intelligi d tam de Contritione vera, non fictilia; tum quia in iis locis agitur de Contritione ,
quae comtatur,conversionem id Deum
ex toto corde, nee solum labiis iactam; tum quias m &initiam duntaxat h. bere Contritionem , idem est ac nullaia re; tum denique quia Contritio, ut diximus, loco est materiae in Sacramen
to poenitentiae, unde qui non nisi frum &r63
apparentem haberet Contritionem, tunc fictam non veram exhil eret materiam huius Sacramenti, quod non lassicit, ut videre est in aliis Sacramentis , non adesset enim Baptismus , nili vae adhiberetur aqua ; non conficeretur iucharistia, nis verus adhiberetur panis. Neque dici debet ex illa sententia mulistos generari scrupulos , cum Poenitentibus dubitandi semper locus sit, an veram aut fictitiam habeant Contritionem . Nam respondemus, fideles, tametsi ex una parte teneantur cum timore , & tremore suam operari tatuem, & nemo sciat an sit amore vel otio dignus; debere tamen ex altera spem suam eta are in Domino omnemque deponere anxietatem, mindo , quantum inάipsis est, omnem adhibeant conatum ad veram , non fucatam habendam Contritionem. Et certe mox dicturi sumus necessarium esse amorem
Dei, saltem inchoatum in actu illius Contritionis quae pars est Sacramenti Poenitentia , sed eadem proponi posset obiectio ', nemo enim scit an veri aut ficti amoris actum elicuerit, ac proinde dic rent adversisti nullum propterea exigendum esse amorem Dei ; unde patet quam
Quaeres a. utrum Contritio debeat euse supernaturalis .
Res p. affirmative, & haec quidem doctrina advertitur non modo Pelagianis , sed & no ullis recentionibus Theologis
qui contendunt ad Sacramentum Pamitentiae sufficere attritionem naturalem, modo sit ex motivo honesto , ita Escobar Trin. 7. Exam. q. n . 39. & Fili lius Mor.. qq. Tom. I. D in. Z. cap. 6. Ii enim v. g. satis esse putant, sufficere si quis de suo peccato doleat , ob ady nientem morbum vel aliud huius. vitae
I. Ex Scripturis quae docent Poeni
tentiam esse opus Dei, insulam a Deo, Act. II. Ergo Gensibus Poenitentiam dedis Deus ad vitam. II. ad Timol. 2. Nequando Deus det illis Parmientiam ad regnoscendam veritatem: igitur Pintute X a tis ν