장음표시 사용
191쪽
ktur sufficere ad obtinendam peccatorum veniam etiam in Sacramento se non est enim castus & laudabilis': sed amor quo Deus diligitur & expetitur ab homine tanquam sui bonum , sua beatitudo, est amor mercenarius ; eatenus enim Deus non diligitur propter seipsum , se4 propter bonum diligentis r ergo , &c. Dist. majo. amor mercenarius quo diligitur bonum temporale, C. quo diligitur ipse Deus , N. porro quando homo diligit inum sub ratione mercedis aeternae seu beatituditus, amat. i eum propter ipsum Deum qui nostra est beatitudo , in illa heatitudine , quae ipse est Deus , conquic icit , eumque respicit tanquam finem ultimum quo fit ut talis amor sit rectus & laudabilis . Sic autem ratiocinabatur S. Thomas a. T. q., ς. a t. 3. Dicendum , . inquit , quod amor, merce rarius dicitur , qui Deum diligit peto Fer bona te omlia , quia secundam se
narius semper es metius . Secus vero , ut per se patet, si Deus ipse sit, expetitur ab homine tanquam ob ectum suae
Consessio quae est alter Pt ii tentis
actus. altera pwitentiae pars , de finitur declaratio qua cinitem coram sacerdote accusat se suorum sigillatim Peccatorum, ad eorum veniam obtinendam. Alio nomine dicitur exhomologe-' , ut apud Tertullianum lib. de ora tione cap. 7. Exhomesogem, est petitio is n ae, qui veniam petit, delii tum confitetur ; & apod S. Cyprianum Epist. I R. Si premi infirmitate aliqua, o periculo perint exhomologes facta manu eis impositis, eum pace a Mart ribus s-bi promtissa au Domintam remittamur. Consessio appellari solet auricularis , tia secreto fit & in aure Sacerdotis,. irca hanc Consessionem nonnulla M.
niunt examinanda : I. & quod potissimum est de eius institutione , utrum a Christo suerit instituta tanquam necessaria ad veniam taccatorum potis paptiuma commissorum obtinendam ; et: de pratiaepto Ecclesiastico Confessionis Sacramentalis 3. quaenam sint Consessio x proprietates, ubi praesertim agetur de eiu integritate & sigillo; demum quoti
plex sit Consessio CAPUT XV. Utrum Confesso si jure divino insitura JUxta Belbirminum primi Consessi
nem sustularunt Montanistae & h variani sed in eo. dereptus est' Doctissimus Cardinalis , hi enim Hari elici veniam silum dicebant denegandam quibusdam gravissimis peccatis non singulis . Neque etiam inter Consessionis liculis annumerari debent Audiani, ut nonnullis placuit . in eo enim hac in parte solum errabant quod vel em pol Conselli nem nullam ini hi Satisfactionem , ut teliatur Theodoretus lib. 4. Haeretic. Fabul. cap. Io. perperam quoque recensentur Waldenses, ut enim Reineruara alii Historici mihi bent , usum Consessionis agnoscebant , volentes tamen quod nullus possit absolvi a malo Sacerdote ; &quod bonus Laicus potestitem habeat a
Audaeior fuit Wiclephus, qui, ut refert Thomas Waldensis, superfluam docuit Confessionem Sacerdoti factam , unde hunc, qui, septimus est, articulum proscripsit Concit. Constantiense : Si ho mo debite fuerit contritus , omnis Confesso exterior es sibi super Λ inutilis. Idem non sensit nec docuit Ioannes Hus', ut probat illustrissimus Meldensium Epist
pus lib. I i. variationum num. I 6. Lutheran k tametsi sateantur Poenitentiam esse Sacramentum novae legis , ut patet ex Consessione Augustana, contendunt rumui Consessionem nec ia Christo. icisse praeceptam , nec quidquam pro- η
192쪽
ad iustificationem quae soli debetur fidei. Qium parum inter se consentiant,
videri potest in opere variationum mox eitato . Quod autem hoc negotium spe diat, negat aperte Lutherus Consessi nema Chri isto suisse praeceptam, Confessio δε- creta, inquit, iuris divim non es , nec apud antiquos Patres ante Concilium Laterane ejus filia est mentis , sed publiea Paenitentia. Calvinus lib. Institui. cap. 4. mira tur qua fronte Catholici reus snt contendere Confessionem iuris esse divini, cujus , inquit, vetustissimus quidem fuit usus , sed qui semper in Ecclesia liber iu- disserens inter Chrisianos habitus es . Unde ait magno ei, detrimento fidelibus , quod aliquo praecepto eogatur, vel arte inducatur. Vehinc unus ex ejus discipulis Ioannes Dallaeus in denso volumine Consessionem auricularem totis viribus impugnavit , eam contendens pri mum Eb Innocentio III. inlli tutam &praeceptam, quam propterea Innocentia nam vocare solet: in eos sit CONCLUSIO.
Consesso saeramentalis suit a Christo instituta , & perpetuo Ecclesiae usu
Probatur.I. ex Seripturis quae licet hanc institutionem &Christi praeceptum
expressisterminis non exili ant, tamen
nonnulla suppeditant loca ex quibus invicte colligitur: Matth. i 6. eap. Christus ait S. Petro : Tibi dabo claves Regni Coel rum , quodcunque solveris super terram erit flatum: in Caelis . & cap. I 8. alloquens 'mnes Apostolos , Gicuuque alligaveriatis super terram , erunt ligata oe in Caeso, et quaecuuque solveritis super terram , erum soluta ct in Caelo. Insuper Ioanms 2 Christus eum in Apostolos suos insuffla Lset, dixit eis : Accipite Spiritum-nπ-
lum, quorum remis itis eccata remittuntur eis , quorum retinueritis retenta suut. In
quibus locis habetur Apostolos, & in e rum per lana dacerdotes constitutos scitis Tom. I.
Iudices ad ligandos.& solvendos pece tores , ad remittenda vel retinenda e rum peccata: sed intelligi non potest S eerdotes hoc suo munere iungentes , posse remittere aut retinere peccata, ndi supponatur Consessio sacramentalis perquam haec peccata ipsis declarentui; alioquin judicarent incognita cauis, quod ratiocinium est Concilii Trid. sess. I . cap. 3. sic loquentis: Ex institutione Sacramenti Poenisentiae iam explicata, universa Ecclesia semper ιntellexit insitutam etiam essbe a Domino integram peccatorum Confessonem ,
o omnibus pos Baptismum lanis jure μυ-no necessoriam exisere, quia Dominus noster J Uus.Christus e terris ascensurus ad Coelos SMerdotes sui ipsius Hearaos reliquit tanquam prae ides oe judices ad quos omnia
mortalιa crimιua dejerantur , ιn qua Chri- si friles ceciderint . . . . consat enim Sacerdotes 1udicium 1 κ, incognita causa , exercere non potuisse, nec aquitatem in menis iniungendis illos servare potuisse , s in
genere iantaxat o non mirus in perie , aejigillatim , sua ipsi peccata declarassent: ubi Patres Tridentini Chri lii Verborum legitimi interpretes definiunt ex illis certo colligi posse necessitatem Confessionis pro omnibus lethalibus peccatis post Bapti l mum commissis, in specie ac sigillatim de Olarandis . Et consequenter quo
iure divino scilicet data fuit Sacerdotiis bus potestas ligandi & solvendi, potestas remittendi peccata, eodem imposita suit obligatio fidelibus peccata sua confitendi
Sacerdotibus. Probatur a. ex unanimi SS. Patrum consensu qui testantur perpetuum in Ecclesia suilla usum , ut peccatores ad veniam suorum scelerum consequendam ea Sacerdotibus confiterentur, seu illa Consessio fieret publice seu secreto, perinde est ad nostrum propositum; neque enim ce tus confitendi modus suit a Christo prae
Ac I. s. Irenaeum proserimus qui lib.. o. cap. 9. de Mulieribus a quodam Marco vitiatis haec scribit, Hae saetissme con versa ad Doesiam Dei confessae sunt, A a secum
193쪽
fecundum carptis exterminatas se ab eo σvelut cupidine inflammatas valde sitam sedilexisse. Ex quo loco patet mulieres illaet in Ecoesia consessas fuisse peccatum sornicationis verisimiliter occultum, tum uero illud consessas suisse non cuivis homini vel etiam laico, sed Ecclesiae Sacerdotibus & religiosa consessone, ut perspicuum est ex istis verbis in Ecclesia con-Jess as fui e . Idem refert de quodam Cerindone hau et ico lib. R. cap. q. Cerdon , inquit , saepe in Ecclesam veniens o extima Gm 1aciens, id est, Consessionem . Idem docet Tertullianus lib. de Poenitentia cap. 9. ubi ex homologesim sic describit. Cum provolvit hominem magis reve. lat , eum squallidum facit magis mundatum reddit, cum accusat excusat, cum condemnat absolvit . . . is adius qui magis graeco vocabulo exm imitur freque uratur , exti logesis es, qua uelisitim Domino nostrum confitemur, nou quidem ut
ignaro Ied quatenus Satisfactis confessone
disponitur, Confessone Poenitentia noscitur, Paenitentis Detir misigatur. Ubi t.
Joquitur de Consessione non soli Deo sacta sed hominibus; nam paulo post utrum. que coniungit, Mugire , inquit, dies no-eterque ad Domi m Deum stium c Presbieros adgeniculari. 2. Extendit P unitentiam ad omnia peccata , etiam occulta ,
cap. q. dixerat, Omnibuς ero dei lis seu carne , seu spiritu , seu fasio , heu volantate commissis qui 'rnam per judicium desinavit, idem veniam per Paeuitentiam sp pondit. Nec dicatur Tertullianum non respicere ad Consessionem, nam cap. 9. mox citato ait nullam esse Poenitentiam sine
Consessione ; Satis actis Confessione dia ponitur, Confusone Poenitenti, nascisur. Nullius quoque ponderis est quod reponit Dallaeus per Consessionem, quae nomine Exhomologesis exprimitur, non significari nostram Consessionem auricula. 'em , quae mera est peccatorum narratio in aure Sacerdotis facta, sed integramae publicam Poenitentiae actionem coram
Ecclesiae Pastoribus iactam , ut pro zra-
vitate scelerum poenas imponerent Cano nicas . Siquidem et si Ex mologesis i in a 'Iertulliano describatur ut Poenitentia quaedam publica, tamen ipso fatente eampi aecedebat Consessio , Satisfactis Comsqsoue disponitur. Aliter cuivis Poenitenis ti debitas poenas statuere non potuissent Ecclesiae pastoreς. Idem aperte docet Origenes Homil. r. in Leviticum , ubi loquens de Poenitentia, Cum , inquit, eccatin' non erube- eis Sacerdoti Domini ιndicare pecccatum
suum: videri potest quod scribit Homil.
a. & I7. in Lucam. Hom. 2. &3. in Leviticum.
S. Cyprianus lib. de Lapsis, Denique , inquit, quanta edi e maiores timore meliores sunt, qui quamvis nullo sacrificii
aut libelli facinore constricti , quoneam tamen de hoe vel cogitaisrunt hoc ipsum apud Sacer ores Dei dolenter os liciter confitentes extimologesm conscientiae faciunt , animi sui pondus exponuis. Tessis est igitur S. Cyprianus in ulu tunc postum fuisse, ut Christiani occulta etiam cremiana & leviora confiterentur Sacerdotibus.
Et postea, confisamur singuli quaese vos fratres dilectissmi, delictum suum, iam amfue qui deliquit, is faecMA es, dum ammitti Confessis ejus potes, dum satisfactis: remisso facta per Sacerdotes apud D
minum grata est. Respondet Dallaeus ex homologesim esse, non simplicem in aure unius Sacerdotis delictorum Consessionem, sed publicae poenitentiae partem ἔ atque ita ex illa voce Exhomoloysis apud Cyprianum natioς Autores tum G os tum Latinos nihil quicquam inferri posse ad confirm- mandam Consessionis praxim; nemini enim dubium est quin Poenitentia publica per id tempus fuerit in usu apud Christianos. Uerum hoc ratiocinio nihil conssc tDallaeus , nam revera Exhomologesis ali quando apud veteres integram Pionem Poenitentiae senificat; sed hoc non impedit quominus etiam aliquando, de epe implicem peccatorum Confessioncm Sae Diplli o by GOos le
194쪽
DE sACRAMENTO P ENITENTI E. t 8 et
cerdotibus sactam: significaverit , quod potissimum iudicatur ex eo, quod Exhomologesiis dicitur clanculum fieri, vel pro peccatis cogitationum, vel pro omnibus delictis, tune enim pro istis deliciis non
imponebatur Poenitentia publica.Lactantius lib. q. cap. ultimo veram Ecclesiae.notam assignans adversus Montanillas de Novatianos , sic locuitus , Sciendum es illam egie veram , Ecclesiaes , in qua es Relipis , Confessio o Paenitentia quae peccata, ct vulnera, quibus subjecita est
imbecillitas camis , salubriter curat. Ubi, licet Lactantius non addat eiusmodi Consessionem esse a Christianis exactam , ut debuisset juxta Dallanim , tamen testis est locupletissimus Conf)ssionem fuisse unum xx Religionis capitibus. Eodem saeculo Synodus Laodicena sie habet Can. a. de Poenit. Eos qui diversis dilesiis necant, is in Oratione Confesioneque Pguiteu-ria fortiter perseverant... Dropter Dei miserationem oe bonitiem ostierri Communi ni sancit. S. Hilarius Comment. in Matthaei cap.
Ad terrorem autem metus maximi , in quit , quo in praesens omnes continerent.
immobile severitatis Apostolicae isdisium praemisi, ut quos in terris ligaserim id es
peccatorum nodis innexos reliquerint σquos solverint, Conseisine videlicet veniae receperint in salutem , hi Amsolicae comitione sententiae in Cylis quoque aut holuti sui aut ligati. Ubi docet S. Hilarius
peccatores Conse Isione & venia recipi ad salutem, alias in peccato remansuros. S. Basilius in Regulis Brevioribus responsione ad interrogationem 229. Omniam , inquit, in peccatorum Confessone e dem ratio es quae etiam in a sine isti rum corporis, ut igitur vitia corporis quibuρ vis homines temere non ποιum, sed iis tantum qui rationem qua ea curanda snt,
teneant, se etiam peccatorum Confesso feri debet apud eos υidelicet qui ea pusnt curare. Eo loci S. Basilius loquitur de Consessione secreta' quae fit delictorum cultorum, & quae fit Sacerdotibus qui
ea curare possunt. Idem habet S. Gregorius Nazi anteis nus Orat. II. Magna, inquit, vitυ medi-
S. Gregorius Nissenus Orat. Io. contra Eunomium his verbis ubi sacros commemorat ritus, In his autem ritibus ess .lum, deprecatio, , Baptisma, peccato rum declaratis , ad mandata promptitudo , . Haec invicte probant conliantem Ecclesiae usum circa peccatorum Consessionem . S. Ambrosius lib. a. de Poenitent lacap. Io. qui quam , inquit, ferat ut erubescas Deum rogare, qui non erubescis
regare hominem, o pudeat te Deo supplicare quem non lates , cum te non pudeat peccata tua homini quem lateas consteri. Unde
Paulinus in huius S. Doctoris vita haeo scribit, Quotiescumque illi alιquis ad steriacipienciam 'nitentiam lapsus suos confessus esset, ita flebat, ut o illum flere eo ellaret . Eo loci habentur & usus Consessionis secretae & ejusdem sigillum.
S. Hieronymus in caput Io. Eccles
Ilis docet Poenitentiae partem esse Magistro, id est Sacerdoti, peccata sua contateri , Si tacuerit qui percussus es nometeris P nitentiam, ure vulnus suum fratri Magistra voluerit confieri, Magia ster qui linguam habet ad curandum facile ei prodesse non poterit ; si enim erubescae
agrotus vulnus medico confieri, quod ignorat medicina, non eurat. Ubi aperte indit cat necessitatem Consessionis quae fieris debeat Sacerdotibus, vide etiam Comment. in cap. I 6. S. Matth.
S. Augustinus Sermone 33. Hevatus est Lazarus , inquit , processi de tumulo σligatus erat, scut sunt homines in Confessione I ccair agentes Pnritentiam, Iam
processerunt a morte: nam non confitere
tur nisi procederent, ipsum confiterι , ab occurro tenebroso procedere es. Vide etiam enarr. in i sal. 66. His adiungimus Innocentium I. qui Epist. I. ad Decentium sic habet, Caet rum de pondere aestimando desisto rum , S cerdotis es iudicare, ut attendar ad Confessicinem 'nitentis. Ibi non agitur de ri A a nire
195쪽
nitentibus publicit , praemiserat enim Inno entius , De Pollentibus vero qui ILis ex gravioribus commissis, sive ex levi ribus 'mientiam geruui. Paciatius Barcinonensis in Paraenesi ad Poenitentiatii haec scribit, Rogo ergo , vos fratres , etiam pro periculo meo per illum Dominum , quem occulta non fallunt, δε-
nite vulneratam tegere conscientiam ....peccasor erubescet perpetuam vitam prael
riti pridore mercari ρ .... aουμ illi melius 6ὶ perire ρ Ubi hortatur fideles, ut pec
cata etiam occulta confiteantur.
S. Leo Epist. Illam, inquit, comrra Apostolicam regulam praesumptionem quam nuper agnovi a quibusdam illicita
usurpatione committi, modas omnibus con
fituo submoveri , ne videlicet de sngula.
tim peccatorum genere libello scripta pr fuso publicetur, cum reatus conscienti
νum susciat suis Sareristibus indicario us e Mereta. Ex quibus verbis nihil
elatius desiderari potest. Ita vero caeteri sequentium saeculorum Patres & Script res Ecclesiastiei idem dogma Catholicum vel etiam clarius tradunt ; consuli possunt S. Caesarius Homil. I . & I7. S.Cregorius M. Homit., in capin.2o. S. Joan. 3c Comment. in cap. II. lib. Re-Em I S. Bernardus Sermone ad Milites Templi, tum vero alia scripta Hugonis& Riehardi a S. Victore, Petri Elesensis, Petri Cellensis & aliorum multorum qui
ante Innocentii III. tempora floruerunt, horum omnium, quamvis apertissima , testimonia non reseram, ne in immepsum crescat haec dissertatio. Addere possumus varios Ct nciliorum Canones, qui, cum pro diversitate pestatorum diversam a Sacerdotibus impo nendam esse satisfactionem decernunt , consequenter supponunt eam tum fuisse in Ecclesia praxim , ut fideles sua peccata Sacerdotibus per secretam Consessi nem declararent. Legi possum Concilium Trullanum n. Ioa. Concit. Cabillonense II, Can. 32. Pari sense VI. Can. ψ6. Moguntinum cap. 26. Conc. Turonense
III, Remense II. tum & Carolus M.
in aeapitulari an 8oi. & tandem Concilium Tridentinum quod istud Ecclesiae dogma apertissime definivit Can. 6. se T. I . his uerbis, Si quis negaverit Confessionem , Confessisuem facramentalem , vel institutam , vel ad falutem necessariam esse jure dioim o aut dixerit m .m δε- crete eo tendi soli Sacerdoti , quem EGelina Cathotica ab initio semper observavit o cbservat , alienum esse ab insita tutione G mandato Chrisi , .inven-rAm esse humanum , anathema D. Est & aliud argumentum ex eo peti tum, quod nisi Consessito auricularis suis. set a Christo praecepta , duriorem hanc legem & praxim imponi sibi passi non suissent Christiani , praesertim cum sit communis Regibus Principibus & Prinlatis. Denique hanc Consessionis auricularis dcctrinam ex eo colligimus , quod eam constanter retinuerunt Graeci etiam post exortum Schisma , ut videre est apud Al- latium lib. 3. de perpetua utriusque Ecclesiae contensione cap. i7. ubi data opera protat Graecos semper Consessionis ne cessitatem admisisse. Consuli possunt etiam uidam Graeci recentiores, Ieremias Coninant. Patriarcha ad quaesita Lutheran
rum , Gabriel Philadelf de septem Sacramentis, & Synodus Ierosolymitana ha bita anno io72. haec quippe monimenta probant hanc in utraque Ecclesia Graeca I atina semper obtinuisse fidem, quod Christus Consessionis necessitatem iniunxerat ; alioquin Graeci tempore Schismatis ea de re litem movissent Latinis prompter novum onus Christianis imposi
Obi. Constat ex Seripturis satis esse peccatoribus , si Poenitentiam agant , Eetech. i8. Si impius egerit Psmitentiam , visa viser re non morietur o igitur Conicisio auricularis fida Sacerdotibus , neu a Christo fuit unquian praecepta, nec est cetaria 4 Resp. eiusmodi loca, quaecunque etiam reperiantur in novo testamento, intelligerici non esse ad exclusionem Conses sonis
196쪽
sonis saeramentalis , sicut nec ad exclu- rum communionem Iineret accedere. Eadem
sonem Baptismi , Fides , Charitatis & leguntur apud Soromenum lib. 7. c. io. aliorum quae praecipiuntur in aliis scri- unde sic argumentari iuvat cum Calvi-pturae locis . Scilicet ibi commendatur no, Consessio peccatorum abrogata seit Poenitentia ut valde utilis & necelsaria. a Neetario : igitur non censu viur est enon ut absolute sulciens sine aliorum iuris divini. Hallucinatum hae in pariemandatorum observatione , adeoque sine Calvinum scribit Dat eus lib. . de Co Confessione qua Sacerdotibus declarentur sess. cap. 2 . hoc ductus momento, quod peccata, ut abunde ostendimus. Consessio dici non debet abrogata quae Obite. Hoc Nectarii Patriarchae Con- nu Nuam suit in usu.sainini p. LE .m , quod resertur a Socrate Nego ant. & dico tune a Nectario
lib. s. cap. 19. his verbis: Sub idem tem- abrogatum duntaxat fuisse munus poeni-pus f resburos Ecclesiarum quae Poeniten- tentiarii , non autem Consessioneni sariae praeerant, placuit aboleri , idntie obhm cramentalem scilicet , ut vel ex hac
jusmodi causam . Polio m μυatiani se ipsa tacti relatione constat, occasiolie hae- ab Ecclesia si unxissent . eo quod cum illis res eos Novatianae, cum propter maiorem qui persecutione Deciana ius fuerant , lapsorum multitudinem, grauante Decii communicare noluissent , ex illo tempore persecutione . solus Episcopus totum Poe- Episcopi eoenitentiarium Presbterum albo nitentiae publicae negotium administrare Ecessursico abdicarant, ut qui pos Ba- non posset , institutus therat in majoriptismum lapsi essent, colam Presbum ad bus Ecclesiis Presbyter poenitentiarius , erem rem con lituto delicta consteirentur .... qui velut publicus morum cenitae delim mmmciani vero Di nume Ecclesas otii- peccatorum discutiebat , auditis delationent, cum Me instimium diu retinuissent, nibus & complicibus gravitatem criminum tandem Milarii Episi i temporibus ab . ponderabat, &lic qui,sdam peccatores ρο- rogarum ob facinus Poddam quod in Dodo blicae Poenitentiae da ribus obnoxios esse, . . sa commissium fuerat. Mulier quaedam πο- alios immunes statuebat. Alis ad poenitentiarium Presbtertim acce- Et hoc est munus quod a Nectario fuit dens detieis post Baptismtim a se perpetra- abrogatum , minime vero Consesso sera sistilatim confessi erat. Prexbter vero creta di sacramentalis: I. quia ut conmitraecipit mulieri, ut jejuniis orationibus ex praefatae narrationis serie , id fuit ab. continuis vacaret , quo scilicet una cum rogatum, quod lub Deciana persecutione delictorum Confessone opus etiam Poenitem suerat iniit tutum ; a. id aperte, declaratria conυeniens ostenderet. Progressu tem- modus loquendi Socratis. sub idem temptuporis mulier aliud Dein s confessa es , EO Presbteros Ecclesiarum , qui Poen. tentiae cissae videlicet Diaconum cum ipsa sitimi praeerant , placuit abeseri. His enim ver
consuetudinem habuisse. Id cum dixisset, ias manifeste indicat Poenitentiae publicae oaconus quidem Ecclesia ejestas es, ρο- praefectos, hoe est poenitentiarium & quot
pulus vero graviter commmeri coepit. Ne- sibi adiutores asciverat. Certum. est enimque enim solum ob scetas quod patratum ae indubitatum alios fuisse Sacerdotes adfuerat indignabantur , erum etiam eo quod excipiendas Consessiones destinatos in M. labes haud mediocris atque infamia' hoe D. clesia Conflanti'opolitana dempto sena icto aspersa Gidebatur Ecclesae. Cum igitur illo poenitentiario, quia unus ille rinite ob eam causam GHesiastiei homines dicte- tiarius sufficere non potuisset ad excipiem. riis aveterentur, Eudemon quidam Eccle- eas , ut par erat, Consessiones Lmnium fae Presta, ter Discom Nectaris suasit, ut fidelium , quorum numerus urope infinit poenitentiarium quidem Presbterum eri erat in illa urbe; 3. quia usus confitendi pungeret. Uuumquemque vero pro arbitrio pereata sua Sacerdotibus post illud Nec
o pro animι sui conscientia ad G --- rii iactum ubique inniansit in Eccle Dis tiros by Coos
197쪽
tum Graeca tum Latina, ut abunde con-itat ex locis mox adductis. At inquies , teste Socrate, Nectarius expuncto poenitentiario , unumquoinrque pro arbitrio pro animi sui conscientia
ad Sacramemorum Communionem acced
re permisi s igitur abrogata penitus iait
Consessio. Dist. ant. Permisit accedere sublatis poenitentiarii iunctionibus, C. sublata Consessione lacramentali , quasi declaraverit Nectarius deinceps non teneri fideles peccata mortalia Sacerdotibus confiteri, N. certh hoc argumentum nimis probaret , nimirum & tunc expunctam fuisse Poenitentiam publicam , quod tamen salsum est , siquidem innumeris momentis con stat eam diu perdurasse in Oriente , & lγ-ciatma in Ecclesia Contiantinopolitana ,suisse postea in usu patet ex S. Chrysostomo Nectarii succis ore, cujus consuli
possunt ea de re Homi ia de Saule &Da.ide; & Homilia I . in Matthaeum; igitur sim Socratis verba intelligi debent
in ordine ad priorem istutionem mox allatam , quatenus videlicet sublato poenitentiarii munere, iam non aderat severus morum censor , qui certum Poenitentiae tempus peccatoribus assignaret, prohibens a Communione Sacramentorum quos i dicabat . severius sorte agens quam par esset, nondum sufficientem explevisse Poenitentiam . Neque aliud significant haeealia Socratis ibidem verba, Caeterum ansam cae eo susulis datam ese video, ut delicta sua invicem rem ius non arguant. Eodem scilicet quo antea modo, per publicam obiurgationem, unae aliqua Eecle-sae labes aspergi poterat. Aliter responclat hvie ob moni Jac bus Boileau in Histor. Consessionis auricularis cap. IO. nimirum abrogatam tunc
fuisse a Nerurio publieam occultorum delictorum Consessionem , eo quod in plebis ossinsionem venerat occasione ii ius historiae, sed ita ut sublata hac publi. ce confitendi disciplina remanserit semper Consessio auricularis . Quod autem ,
inquit ille Theologus, Eudemon NHl
T A T U S rio sua iit, ut Onitentiarium expungeret, ita licitum fuerit unicuique pro animi sui conscientia ad Sacramentorum Communionem accedere, hoe nihil aliud significat, nisi datum ei consilium, ut quisque solutus iugo poenitentiarii consulto suo Episcopo, ut moris erat antea, ad Euch ristiam accedere posset.
Certe ex illa ipsa Nectarii historia murum in modum stabilitur necessitas & praxis Confessionis i I. haec mulier , de qua loquitur Socrates , dicitur sua ei delicta post Baptismum perpetrata sigillatim detexisse ; a. quia S. Chrysostomus Nectarii successor idem Consessionis dogma multis in locis propugnat, ut mox demonstrabi
Sunt qui ex illo iacto Nectarii quod
denarrat dicrates loco supra laudato duos plane oppositos errores inserunt, scilicet aiunt; i. manifestum esse, primam Comsessionis hodiernae originem non altius repetendam , quam a tempore quo exorta est haeress Novatiam , hoc est tertio Ecclesiae saeculo . Quo fit ut sine ullo si damento alseratur , Consessionem fuisse a Christo institutam; 2. contendunt ex hoc eodem facto constare huiusce Consessi nis usum tune fuisse a Ned .irio extinctum , quod utique verbis expressissimis declarat Socrates. Verum nullo negotio refelluntur duo illi errores. Primus , quo asseritur mi mam Vonsessionis auricularis originem non altius repetendam , quam a tertio sinculo, quo exorta est Nov/tiana haeresis, clare revincitur ex locis supra adductis tum ex Scripturis , tum ex Scriptoribus qui Novatianos praecesserunt, Ori ne ,
Tertulliano, &c. qui dicunt ex illo e dem facto recte colligi usum Consessionis a Nectario suisse abrogatum , iacile etiam
revincuntur, quia , ut testantur omnes
Patres tum Latin tum Graeci qui post Nectarium scripsere, viguit s*mper usus apud Christianos, confitendi peccata sua
Objicies: S.Chrysostomus non semesnc mi videtur Consessioni ε auricularis
198쪽
necessitatem, cum scilicet scribit per Con- .sessionem quae fit & fieri debet soli Deo peccata remitti, Homil. 2 i. ad populum Antiochenum, Neque hoc tantum es -- mirabile , quod nobis peccata dimittis', serum quia ipsa non revelat , nec manifesa facit μι conspicua , nec cogit in messium procedentes qua peccat imus enuntiare , sed sibi soli rationem reddere,ubet er confieri. Homil. 3. de incomprehensibili Dei natura, Conscientiam coram Deo explica, ipse Genae vulnera , o
ab eo pete medicamenta . Homil. 9. de Poenit. Si peccaveris , ingredere , Poenitentiam rae, medicinae hic locus est , non judicii , ιη quo peccatorum non parua exi
gitur , sed remisso tribuitur , Deo fui die
peccatum tuum. Idem dixerat Himil. 8.quae est y6. tom. t. & similiter Homil. 2o. in Matth. ubi docet nihil aliud praestandum esse a peccatoribus, nisi ut soli
Neg. ant. licet enim in illis & aliis si milibus Homilii; exigat S. Chrvλst
mus ut ad remissionem peccatorum obtinendam Deo confiteamur , non idcirco negat Coni essionis auricularis necessitatem: I. quia cum ad aliquod bonum &utile exercitium hortatur, alterius cujusvis necessitatem non reiicit, nam hoc mo
do videretur fidei , contritionis , amoris Dei & aliorum ejusmodi actuum necessitatem excludere , eum expresse testatur
sufficere lachrymas ad quas in iisdem omnibus sere locis peccatores excitat , H mil. in piat. so. Peccata tua, inquit, in
chrymae ἰ lachrimas suu δε ρο obliterantur ;2. quia ex aliis locis constat S. Chrys uomum Conseisionis necessitatem agnoscere Homil. 3o. in Cerre sim , Quia in masnam hanc hebdomadam pervenimus , Det gratia , nunc maxime o ieiunii cursus
preces, faciendaque diligens pura precatorum Confessio. Homi l. v. in Epist. ad Hebraeos , Cujusmodi est , inquit, medicamentum Poeniteutiae, o quomodo conscitur ' Primum ess ex suorum peccatorum con
demnatione ex Confessione . . . deinde non irascι neque iniuria acceptae memi-ntfe, omnibus peccata remittere . se in Sacerdotes, ut conυenit, gerere . Quibus accedit quae scribit lib. i. de Sacerdotio cap. I. ubi peccata remittendi potestatem Sacerdotibus a Deo datam plurimum extollit, ita ut eorum sit judicare peccatores, & alios solvere, alios ligare, quod utique secum importat Consessionem auricularem . Peremptorium est quod scribit S. Doctor Homi l. de Muliere Samaritana , Quapropter, inquit, quod timemus , eo ipso poenam fustinemus, qui enim iam uiaetegere peccata ertitiscit, neque confiteri Uult, neque Poenitentiam agere. & Homil.
9. in Epist. ad Hebr. pollulat Consessionem quae de omnibus & sigillatim peccatis fat. Sin autem dicit, inquit, SUM P ECC ATO R , ea autem per speciernon eo itat er supputat , oe non dicit , me . illud peccatum admisi, nunquam
effabit , semper confitens , curam stitem nullam gerens corretii nis.
Inst. Affirmat S. Chrysostomus soli Deo & non hominibus esse confitendum rigitur aperte rejicit Confessionem sacra
Dill. ant. & non hominibus palam acublice , C. secreto & privatim , N. unc sensum abunde patefaciunt ejus ver ba, Homil. 3. De incomprehensbili, &e. sic loquitur , Quamobrem vos hortor
oro, ut ei ebrius a s iue Deo conste mini . Neque euim te in theatrum duco confervorum tuorum , non hominibus det gere peccata rogo . Romil. 2 r. ad populum Antiochenum, Deum comparat cum
iudicibus saecularibus, Si quis, inquit, ex
faecularibus judicibus alicui captorum latro utim diceret ut peecata consteretur dia mitteretur , Omm certe promotitudine fusciperet falatis erepiditate puaorem contem uens . Hic vero hoc non es verum , o peccata dimittit, Deus, nee rapit praefientibus quibusdam ea palam coniterι. Η mil. zo. in Genesim , Ostendamus , inquit, ulcus medico qui curer er non e
199쪽
sostomuni solam rejicere Consessionem publicam , A in eo Christianos hortari ad
privatam , in qua sacerdotes curant &non exprobrant , nec manifesta faciunt
fidelium peccata ; quas ea isti Deo com
At inquit Dallaeus , de Consenione
auriculari eoram Sacerdotibus facienda iis omnibus in locis non meminit Chrysostomus: ergo eam non putabat neces I riam. Nego cons. nam ex ejusmodi argumemtis negativis nihil concluditur: in prasitis autem concionibus Consessionis sacramentalis non meminit , quia praesens nan postulabat institutum , volebat so'um lio tari fideles ut singulis diebus conscientiam suam examinarent, Deo soli a quo non obiurgarentur libenter & sine pudo re peccata confiterentur . quod nimirum utilia maxime sunt illa exere ilia ; sed non idcirco putabat praeceptam non fuisse Consessionem sacran entalem , consulantur testimonia hujus S. Doctoris vae proferimus. Objicies cum Dallaeo: Testantur multi Autores, qui ab cistavo sareulo ad de timum tertium usque scripserunt, liberam esse & problematicam Consessionem Sacerdoti factam 1 & ideo non omnes e iam Catholici Dod res per id tempus exilii marunt Consessionem auricularem esse meessariam & iure divino praeceram; ita Alcvinus Epist. 1. Haimo in
.vang. Domin. I . post i entecossem
& Concilium Cabillonense II. Can. 33. se loquitur, Quidam Deo solummodo confieri debere peccata dicunt, quidam vero Sacerdotibus confitenda esse percensent , quod utrumque non sine magno se tu in rea sanctum D Ecclesiam . item Gratianus Decreti a. p. q. proposita quaestio ne , Utrum sola cordis Contritione absel ut oris Consessione possit quisquam Deo itissacere , scribit, Sunt enim qui dicunt uemlibet criminis veniam sne Confusi ne Ecclesis Sacerdotali iudicis posse pr fererι : & adductis pro utraque senten-sιν variis momentis , Cui aurem , inPit 1 harum potius si adhaerendum , lectoris suis
dicio reservatur , utraque enim fautores habet sapientes religiosis viros. . R
de Theodorus Cautuarien is in paenitemiali suo. Quidam Deo filummodo confieri δε- here peccata dicunt, ut Graeci, quidam vora SacerdotibMs confitenda esse percensent, ut tota fere fructa Ecclesia , quod utrumque non hue m no fructa intra sanctam si Ecclesiam. unde S. Thomas in 4. disto, . Magiser oe Gratianus hoc Pro opinione ponunt, sed nunc , pos determin rionem Ecclesiae sub Innoeenim III. factam haeress reputanda es . ergo ante concilii
Lateranensis tempora Consessio auricul ris non ceniebatur necessaria & jure divino instituta ; Gratianus enim an . II o. hos viros sapientes ne reliHosios non rein prehendit , erroris non accusat.
Sunt qui huic proposito Dallaei argumento respondent hane controversam quae in duas partes tunc temporis scindebat Theologos, institutam non se isse de necessitate Consessionis sed de ejus e sectu ; quaestio non erat , induiunt , an Consessio peceatorum sit a Christo praecepta, sed utrum per Confessionem &in Sacramen O aut sine Consessione , hoe est ,, ante oris Consessionem , possit qui Gquam per Contriuionem scilicet iustificari ,- an peccata prius 'r Contritionem remittantur, quam Sacerdoti declarentur, hic, inquiunt, videtur esse status quanti nis quam proponit Gratianus I. quia nemo dissileri potest , quin eo tempore multi Autores existimaverint amorem Dei,& charitatem ipsam esse necessariam dispositionem ad Saeramentum Poeniten tiae; unde consequenter sentiebarat peccata deleri per Contritionem ante Sacramentum I a. id constat ex ipso Gratiani contextu , sic enim prc nit quaesti nem , An sola eordis Contritione crimen pust deleri , deinde his promi scire
utitur locutionibus, Per Contritionem, Jne Conse pone , ante Confessonem s. i. id elare indicant conclusiones quas identidemeruit Gratianus ex adductis M. Patrum testimoniis, Luce clarius consa: , inquit,
200쪽
Vis Contrisione , non stiris Confessione' peccata dimitti , & postea ait': Iis Gutritione cordis,4nou monssione M is γcata uimitti. Ver u illa responsio videtur ad nutum excogitata, textus enim clare denotant quaestionem proponi , An sufficiat Deo eonfiteri peccata sua , vel ea eii e confitenda Sacere itibus , sic enim loquitur Conc. Cabillonense, Gisiam Deo suum- modo confiteri debere peccata di ut, qu dam vero Sacerdotibus , o c. quo plane modo loquitur Gratianus. Quapropter negari non pote is eos proponere quaestionem de necessuate Conse is unis Gai Sacerdotibus .
Respondeo primum, quoad spectat C nonem Concilii Cabillonen sis , negando illos patres ex illimasse liberam esse.&problematicam Confessione .n quae sit Sacerdotibus , dum enim aiunt: Quod ut m-stie non sive magno fructa se irra Santiampi Eccle iam . H'c intelligunt cenjunctim non divisim , quod clare indicat boc pronomen utrumque. Hoc nimirum sensit , quod utrumque fiat utiliter & cum magno tructu , videlicet confiteri peccatasia soli Deo , & ea confiteri Sacerdotibus, quod utrumque bonum esse, sate
Secunda Ccurcisum Cabillonense I I. arcanae Consilli otiis dogma diserte astruit can. 32. his verbis, Seu hu ememin- iuuete iudisere perspicimuς es quidior
cum eo tentur peccata sua sacerdotibus ,
non plene id faciunt solerti indagatione debent i uiri isto peccatri , ut exu:ri que plena sit Confuso . Scilicet ut ea ηMeantur quae per mimas gesta sunt, et ea quibus in fila caelitatione delinquitur.
At, inqu es, i 'aires Cabillonentcs non existimasse Contes sionem esse necessariam 4 em itur mani selle ex eo qu.d dicunt mini licrium Sacerdotis esset, indicare qualiter purganda sint peccata , Consessionem quae Deo fit , purgare I eccata ,
Confesto , inquit , qua Deo sit , purgat
peccota , ea vero quae secerdoti si docet qualiter ipsa purgemur peccata . ergo ciu
illorum sententia Confessio Sacerdotibus facta non remittit peccata. Nego consequentiam , eis enim Patres Obillonenses hane inter se niones Sacerdotum receni eant, quod doet ni qualiter purganoa sint peccata imponenda nempe satis Eiorsa op a , iton inde sequitur, quod existimaverint eos non romittere peccata , & cunicquenter quod non admiterint necessitatem &praeceptum Consessionis. Quoad spectat vero.testimonium Gratiam dicentis utramque sententiam , e mium videlicet qui .putant neces lari atri esse
Conseisionem , dc aliorum qui aiunt salis esse Deo confiteri, fautores lia re fa-pientes o religioses ureos. Respondeo illos viros qui ausi sunt dicere Consessionem soli Deo faetim thia ficere , paucillimos fuisse , & scriptores quidem obscuri nominis , quod conifataiahquia illos suo nomine non appellat Gratianus quod sane non omisisset ἔ a. quia econtra Consessionis factae Saeeta tabus necessitatem tradunt, quotquot Ain tores suere celebres per id tempus , ab octavo scilicci siculo usque ad duodecimum: Akuinus Epist. i. Haimo Hal- illatensis in Uomin. i5. p is Pentec uem ; Gesst idus Vindocinentis lib. 3. Epiit. i5. l. obaldus Stam uniis in Epiti. ad Episcopum Lincolnientem . Petrus Cel- leo sis cie Disciplina claustrali cap. 2α M bertus Pullus Sent..parte . cap. Hugo Victorinus Serm. 33. Richardus pariter Victorinus de Potellate ligandi cap.
3. Pettiis ille sentis de Consessione sacramentali; S. Bernardus sermone ad Milites Templi; Petrus Damiani Cardinaliserm. 38. de S. Andrea & alii pene i
numera qui ante soncilium Lateranenses ruerunt, & qui nullo excepto Conscisionis neces hiatem tanquam certam Pr
Inter illos autem emipuit poti sumum Maguter Sentent.Kqui lib. dii L I7. proposita.quaeli ione , Utrum iusti iat peccata confiteri ioli. Deo, an oporteat illaco fiteri Sacer et i , , quibusdam ub