De troporum in L. Annaei Senecae tragoediis generibus potioribus

111쪽

sub finem demum aetatis, qua optimi scriptores floruerunt, in litteras recepta sunt huc igitur reserendae sunt hilarodia illa et magodia, quae ab auctoribus Simo et Lyside etiam nomen acceperunt simodiae et lysiodiae dictae in quibus cum indomita quae Bacchanalium est propria

laetitia cerneretur ac lasciva potissimum loca immixta essent, communiea φλυακογοαφίας nomine significabantur maxima autem inerat in recitatione magodorum petulantia, qui habitu ad eam rem apto occultati prodibant atque carmina sua obscena ad tympanorum cymbalorum tibiarum sonitum, quae Bacchi et Cybelae cultui conveniebant, reeitare solebant paulo magis deconio sermone hilarodos usos esse et testimonio Aristoxeni confirmatur eoque quod ea carmina ad citharam cantabantur. itaque factum est, ut hilarodia excoleretur a Rhinthone, qui hilaro- tragoediae ad tragoediam propius accedentis auctor fuit, sed ita, ut non plane a more phlyaeographorum recederet his autem poesis Bacchiacae generibus utpote simillimum et cum iis arte cohaerens adnumerandum esse id quod dicitur λογοι γωνικοὶ vel τ κιναιδολογεῖν viri docti consentiunt Strabonis Suidas testimonia secuti hoc igitur poesis genus primum ad quandam artis formam revocatum est a Sotade Maronita, quem secuti sunt Alexander Aetolus, Pyres vel Pyrrhus Milesius, Theodorus, Timocharidas, Xenarchus, Alexas quorum in carminibus idem fuit argumentum atque in eis hilarodorum et magodorum, dicoloea obscena, quae a Graecis φλυακες vel κίναιδοι appellantur.' non cantabantur autem Sotadis Alexandrique carmina, sed recitabantur, id quod testantur et Strabo et Aristides Quintilianus.M ex altero loco, quem infra habes adscriptum, clarissime elucet Sotadis carminibus neque eantum adsuisse nequo gestus, sed ea mente supplere licuisse haec igitur Sotadia aliorumque carmina ad recitandum magis vel etiam ad lo-gendum tantummodo composita esse patet poesi ergo cinaedicam

cohaerere cum simodiis et lysio diis ab iisque prosectam esse plerique viri docti velut Bern hard et Wostphal si existimaverunt sed id ex eis quae grammatici nobis tradiderunt non certe concludi posse puto, immo magis adrident ea quae Susemihi hist liti. r. et Alex. I 243 sq. docte disputavit. dicit enim eum hilaro dia et magodi ionicam quae

' Strabo XIIII 48 ῆρξε δε Σωτάδη)ς με πρῶτος του κιναιδολογεῖν, ἔπειτα Αλεξανδρος ὁ Αἰτωλος ἀλλ' υτοι εν εν ψιλι λογιν, μετα μελους δὲ Λυσις καὶ δει ποοτεοος τουτου ὁ Σῖμος. CL Suid. s. v. Σωτάδης tollion. XIIII 620 E. I f. Suid. s. v. Σωταδος Σωτάδης ἔγραψε φλυακας η κιναίδους διαλεκτον Ιωνικν'

Aristidos Quint. p. 32: vθμος δε καθ' αντον μεν ἡ ψιλῆς ορχήσεως μεταμελους δε is κώλοις μετα δε ρεως uoνης ἐπὶ τῶν ποιημάτων μετὰ πεπλασμενος πο-

112쪽

dicitur poesim Sotadis aliorumque poetarum antiquioris aetatis Alexandrinae coniungi si Vero tostibus certioribus' fidem habeamus, potius statuendum esse illam eandem fuisse atque cinaedorum artem, qui saltationes quasdam inhonestas carmina popularia ex trivio adrepta cantantes exsequebantur, Sotademque primum ex his spectaculis poesim recitationibus tantum ostinatam excitavisse ita ut cantus gestusque audientibus mente supplenda essent ac similis est sententia, quam de ea re protulit Christ hist liti. p. 413 sq. sed vereor, ne Susemihi de hac certiora statuerit quam quae ex illis Strabonis et Athonae locis olici possint nam concedendum sane est poesi inaedicae adnumeranda esse Sotadis eiusquo imitatorum carmina eodem iuro atque ea quae Simus et Lysis composuerunt, quoniam idem habebant argumentum neque inter se disserebant, nisi quod altera recitabantur, altera cantabantur sed id quaeritur, unde inventum suum hauserit Sotades, unde pendeat qua inro difficultatem quandam raobent verba Strabonis haud satis clara: hρξε ε Φάδης μὲν πρωτος του κιναιδολογεἐν videtur enim hoc loco dici Sotadem omnino primum illius poesis generis auctorem fuisse, quod κιναιδολογία vel λέγοι γωνικοὶ nuncupatur sed fortasse locus ita interpretandus est, ut statuamus Sotadem eum fuisse, qui primus armina

cinaedica, quae non cantarentur, sed recitarEntur Vel logerentur, Omponeret nemo enim puto negabit carmina cinaedica aliaque id genus iam ante Sotadem nota fuisse qua de re conferas Athen XIIII 620 Et Τωνικb λογος τὰ Σωτάδου καὶ τ πρ τουτου Τωνικα καλουμενα ποιήμιατα 'A 5ήνδρου τε Αἰτωλου καὶ Πυρητος το Μιλησίου καὶ 'Auξου καὶ θλλων τοιουτων ποιητων προφέρεται καλεῖται δ' ουτος καὶ κιναιδολύγος itaque verba

Strabonis sio intellegenda esse videntur: ῆρξε δὲ Σωτάδης μὲν προτος του

κιναιδολογεῖν ἐν ψιλω λογω concedendum sane est Susemilitio Sotadom hoo genus arminum ipsum non invenisse neque primum tractasse immo eum se adplicasse ad poesim eius generis, quae iam extaret, veri simillimum est. Verum non existimem et cinaedorum saltationes exemplo uisso, quibus ad carmina componenda incitaretur, sed eum secutum esse poesim cinaedicam iam ad quandam artis formam redactam, ut erant hilarodorum et magodorum carmina ad canendi usum aptata nam hoc modo tantum Sotades eo potuit adduci, ut carmina ad recitandi aut legendi usum composita conscriberet id enim tulit natura et ratio poesis Graecae, ut poetae a carminibus, quibus cantus et modulati addita essent, profecti posteriore litterarum Graecarum aetate progrederentur ad poesim. quae soli doclamationi et luctioni apta esset, tractandam Sotadis autem poesim arte cohaeror cum lysiodorum carminibus optiine intellegi potest

113쪽

et ex verbis Strabonis: ουτοι μὲν ἐν ψιλω λογον, μετα μέλους δὲ At σις et ex ratione, qua Athenaeus eas res tractaVit is enim magodiae, quae vocatur adiunxit λύγον Τωνικμ atque his generibus opposuit hilarodiam. sed haudquaquam negandum est quae vocantur Ionica poemata Ro- νικὰ ποιmum Vel 'Lαννικα πατα antecedere ei carminum generi, cui proprium nomen fuerit κιναιδολύγοι cf. quae supra ex Athenaeo proposuimus: τα πρωτουτου Ιαννικα καλουμενα ποι quατα atque in hoc poesis genere Sotadem secuti et imitati sunt Alexando Aotolus, Timo sillographus, raros, deinde Alexas, ' Timocharidas, Xenarchus, quorum trium Oe tarum nihil nisi nomen superest plura de Sotadis vita comperta habemus, quae Straboni Athenaeo Suidae debentur nequo de orant ex quibus eius rei notitiam peterent grammatici sontes refert enim thenaeus

XIIII 620 Frao Sotado seripsisse et Carystium Pergamenum ἐν τῶ περὶ αυτοῖ Σωτάδου συγγράμματι et Apollonium, ipsius Sotadis filium, qui

librum confecit, cui inscripsit περὶ τὴν του πατρις ποιηuάτων συγγραμuα. Sotades igitur Maronita permultum vita tempus in regum principumqueaulis transegit, ad otium recitationibus et confabulationibus terendum semper paratus. Verum ne autoribus quidem suis pepercit, quippe quos in carminibus, si in aliorum aulas pedem contulisset, acerbo cavillaretur. β)veluti carmen probrosum socii in Belestichen, moretricem illam Phila-dolphi cs Ptol. hyso. r. 4 apud Athen. ΙΙΙ 76 F et praeterea Athon. XIII 596 Ε . addo quod versu crebro citato εἰς ου ὁσίην τρυμαλι ν τ κέντρον οθεῖς, quo impium eius regis cum sorore conubium cavillatus est, regis iram ita in se concitavit, ut ille eum correptum in vincula coniecerit.' unde Sotades postea effugit, sed Cauni a Patroclo, classis regiae praefecto, deprehensus in cista plumbea inclusus in mare demersus esse dicitur. λ)Sotadis carminum titulos aliquot nobis tradiderunt Suidas et Ho-

CL Athon. VII 293 Α Σωταδης δ' οὐχ ὁ τῶν Ιωνικῶν σματων ποινγτος ὁ Μαρωνίτης, λλ' ὁ της μεσης κωμωδίας. CL Athon. XIIII 620 Ε, Strabo XIIII 48 t sinekii Anal Alex. p. 244 sq. Quod Alexas omon adtinoi, Sussmih p. 246 adn. 22 dubitat utrum o vera fuerit post cinaedicus, qui lexus vel Aloxius nominabatur, an potius καὶ Ἀχερου, quod logitur apud Athenaeum post 'Mἐξανδοος, o dittographia natum sit, praesertim cum Suidas

olus poeta montionOm non se serit.

Bono discernendus os hic a posta iusdem nominis, comοodiarum scriptore, qui scripsit Omoodias, qua inscribuntur Ἐγκλειομεναι ot Παραλυτρουμενος cf. Kockii Fragm. Om. Graeo. Ι 447.

' Pergit Athonaous L e. si libro Apollonii ἔστι κατιδεῖν τὸν καιρον παρρησίαν του Σωτάδου, κακῶς μὲν εἰποντος Λυσίμαχον τι βασιλεα εν λεῖανδρεία, Πτολεμαῖον δὲ τον Φιλαδελφον παρα Λυσιμαχι καὶ ἁ ύλους τῶν βασιaεων ε ἄλλαις τῶν πολεων. f. Plut d liboris duo. 11 A. CL Hegesandri fragm. XII apud Athon. VIII 334 AB.

114쪽

phaestio. sed valdo dolendum est perpaucos tantum versus Sotadis ipsius nobis servatos esse. nam quos Stobaeus adfert Versus, einelio at Alex. p. 246 sq. purios esse demonstrare studuit, cui omnes viri docti recentiores assensi sunt sed ad hanc quaestionem postea reVertemur.

Nunc vero restat, ut quaeramus qua ratione ducti scriptores metrio ihunc Versum ionicum sotadeum nuncupaVerint quas rationes metrici

in Versuum nominibus constituendis secuti sint Servius in libello docentum metris scripto edocet dicit enim in praefatione ultima motra vel a pedibus nomen accipero vel a rebus quae describantur vel ab inventoribus vel a frequentatoribus vel a numero syllabarum. quaerituriam, utrum Sotades metri inventor an frequentator tantum fuerit qua de re Susemihi et estpha ita disputaverunt, ut Sotadem hoc metrum invenisse negarent eumque metrum, quod in magodorum cantilenis popularibus, ut estpha vult, aut in cinaedorum carminibus obscenis

usurpatum erat, ut Susemihi coniecit, in usum suum convertisse quae coniectura infirmo niti fundamento videntur, cum certis veterum scriptorum testimoniis non stabiliantur unde enim quaeso estpha compertum habet tetrametrum ionicum metrum mago diae fuisse, unde Suse-

mihi idem metrum carminum cinaedicorum proprium fuisse nihil enim corti de hac re proferre possumus, sed suspicari tantum licet carmina ionica, quae ante Sotadem in populi ore viguerint, item metro ionico scripta suisse.' at forte dicas qui tandem factum est, ut a Sotade nomeni Suidas L . εἰσὶ δ' υτο εχη πλειστα, Io εἰς υιδου κατάβασις, Πρίηπος, εἰς Βελεστίχην, Σμαζων καὶ τερα Hephaestio autem p. 8, 20 onchir duos commemorat titulos: Ἀδωνις si Ἱλιάς. CL Lotelisenringi dissortationem Do motris Graecis quaestiones nomatologaΘ', qua Gryphis aldia a. 1888 prodiit.' Vertim vidisso ostphalium puto, cum contenderet hoc poesis Bacchiaca genus a dialoet ionica, qua carmina illa conscripta ossont nomon traxisso Iωνικοὶ λογοι via γωνικὰ σματα ae posto domum id nomon primum sermoni adtributum ad metrum transiisso, quo Omnes poetae, qui hoc genus Oloront, torsentur. podos ionicos primo baeehios nominatos esso velut choriambos docuit Wostpha docia meis. 621 sq. qua cum ita sint, improbo Christi sententiam, qui ut multi alii contendit metrum ionicum nominatum sesso propter mollitiem, quae omnino genti Ionica propria osset qua in ro nisus

os Aristidis testimonio do musica p. 39 31 γωνιῶ δὲ κληθη διὰ το του γυ ios φορτικον, ἐφ' c καὶ οἱ Ιωνες ἐκωμφδμησαν, schol. Hoph. p. 190 χαυνα εἰσι τα Τωνικά, τὰ δ τροχαῖκὰ συντονα, fragm. Ambros περι τῆς τῶν ποδων ὀνομασίας, p. 262, 3 Q. Nauch: ἱ δὲ Ιωνικοὶ ἐκλήθησαν ἀπο τῶν Ιἄνων τῶν τρυφηλων, ἐπειδη κατὰ tuησιν ἐκείνων μαλθακον τε καὶ ναβεβληuενον καὶ χαυνον ποιοῖσι τον υ uo' Mar Victor. VI90 18 K ionicum metrum quidam a genere hominum vocabulum accepisse eaeistimarunt, quod in rhythmo et satis protiaeum et satis molle, sicut eiusdem gentis homines adseverantur, Varronis sat Menipp. p. 181 R: Ἀχιλλεως γραοῖκος ἰωνικος κιναίδου cf. Hermog περ Mεων p. 294 Plaut. Pseud. 1274 Hor C. II 6, 21, Quint. VIIII 4, 8.so in hac explication non omnes votoros motricos scriptoros adquievisscti . Victor.

Dissertatione phil. Vindob. V.

115쪽

caperet hie versus, si iam in poetarum superiorum carminibus cinaedicis tetrametri ionici a maior tam frequens fuit usus sed de tali usu nihil plane nobis traditum est, neque omnino extant tetrametri ionici ante Sotadem apud Graecos quod non casu tribuendum osse puto, ut Wilamowit voluit. 3 nam etsi certum iudicium de hac re facere non licet, cum tam paucae reliquiae nobis servatae sint, tamen memorabile est tetrametros ionicos catalecticos prorsus non inveniri ante Sotadem itaque veri simillimum Sotadem hunc versum primum in poesim induxisse atque hoc genero potissimum usum ad artem quandam in eo tractando pervenisse quo factum est, ut eiusmodi tetrametri sotadeorum nomen acceperint, quo discernerentur a tetrametris acata lectis os Heph. en hir. p. 36, 18 . τον δὲ τετραμέτρων ἐπισημοτατών ἐστι τι βραχυκατάληκτον, τοκαλουμενον Σωτάδειον, Trichas p. 93, 2' τουτου Σωτάδειον νομάζεται καὶ ἐπίσημίν ἐστιν, τε δη του ποιητos anάδου πολλ αυτω φησαμένου unde elucere videtur hoc metrum antea a poetis negleetum Iesse et Sotadem demum in carminibus faciendis id frequentasse sed postea etiam hoc versuum genus rarissimum fuit apud poeta Graecos. certe mirum est Alexandri Aetoli aliorumque, qui Sotadem imitati sunt, operum cinaedicorum nullas extare reliquias quamobrem pro certo non habemus hos poetas, etsi Sotadis poesim imitati sint, etiam metrum ab illo usurpatum adhibuisse, praesertim cum haud ignoremus Cleomachum, qui item fuit poeta cinaedicus, in carminibus suis aliud metrum idque novum introduxisse verum utut est, certe Sotades auctor fuit usus huius metri in poesi, quod praeter eum usurpaverunt Moschi in epigrammate acrosticho' o Lucianus in tragodopodagr. v. 113-124. his adnumerandi sunt singuli versus a grammaticis metricisque scriptoribus citati.

docero videtur is ipsis orbis, qua modo proposuimus quidam isaeistimaverti ut. neque exmophasestionis scholi talis explicatio lici potest, cum scholiasta simplicitor ilicat metrum inuicum uis uidum osso comparatui cum trochaico. Ionos autem inprimis hoc motrum adamavorant, quod maxime convenion id erat natura gentis Ionicae et carmina ad hoc metrum conformata conscripta erant sermon Ionico, unda Etrum quoquo notus traxit ionici. O igitur multo veri similius est metrum nomen cepisso a sermone et hominum, apud quos in usu orat, genero quam a quadam Ionum roprietate, mollitia oorum cs Choor exeg. 61, 19 H τι Πωνες αυτρο κεχρηντο.

Nam prorsus ogaro nolim tetrametros ionicos a maior catalecticos anto Sota-dom omnino misso sex eo enim, quod ante illam notatom nobis non innotuerunt, certe id concludi nequit sod poetas eorum usum non adamasso probabilo est, si meminerimus intram tros catalectieos ante Sotadem conseripti, nobis sorvato non Osse.

Cf. librum Puchstuinii, pigrammata Graeca in Aegypto reperta, Argentoratia. 188 editum p. s.

116쪽

Priusquam in metrum sotadeum accuratius inquiramus singulasque eius leges consideremus, primum in universum disputemus de versu sotadeo eumque describamus grammaticorum metricorumque Seriptorum testimoniis respectis proximum igitur est, ut ea, quantum pertinent ad nostram de versibus sol ad eis quaestionem, paucis verbis reseramus et componamus deinde veterum de ea re doctrinam accuratius examinabimus.

Ac primum quidem apud Omnes fero metricos eadem versus sotadei describendi ratio nobis obviam fit. etenim Sotadeum vocant tetrametrum

ionicum a maiore brachycatalectum in duas syllabas), qui nomen habeat a Sotade, qui ab iis vulgo pro inventore huius metri habetur. l

ae non solum ionicum tetrametrum catal a metricis ad Sotadis nomen referri videmus, sed etiani alios versus ionicos Velut tetrametrum acatal. , cui item sotade nomen vindieat ar Plotius Sacerdos. Servius incentimetro nomen Sotade praeter tetrametrum ionicum catal etiam tribuit versibus trochaicis, velut et trimetro trochaie ----l--- l

metri sola dei et trochaici schemata in unum incidere tradiderunt Marius Victorinus, Caesius Bassus, auctor fragm. Bobiensis,' itaque trochaicum

χρη-uενου. f. praeterea schol Heph. 105, 3 A sapuit estphal. , schol. A p. 25, 12, W. anonymi Ambr. do re motr. 28, 13 Studemund mar Vict. 91, 22 senteus autem sotadeus constat Humnde et pariambo alterna Dic sine intermissione eurreutibus, ea tamen lege, ut a spondeo incipiat et pondeo terminetur, sicut ionicum decet, ut in longas desinat syliabas. Mar Vict. 50, 33 metrorum genera alia a dis appellat ut dithyrambieou, priapicon, alia ab inventoribus, ut archilochium sotadium; cf. Atil. Fort. VI 283 8 K: ne ab inventoribus, ut phalaecia e sotadia a.' Mar. lot. Sac. 541, 20 de tetrametro acatalecto Sotadeo ionicum maius tetrametrum catalectum sotadeum sit modis tribus tribus ionicis maioribus et di- trochaeo . . . aut tribus ionicis maioribus et dispondeo . . . 542, 2 hoc ideo sotadeum dictum metrum, quod Notades poeta eo Sus St.' Sorv. HII 459, 31 in eapito do trochaicis ita disserit o sotadico sotadicum constat tetrametro brachycatalecto, ut est hoc Iraracium nefas enarrat antitans

hirundis ' deindo 459, 27 sotadicum constat trimetro a catalector arva sicca Nilus intrat, ite aeti'. mar Vict. 4, 21 tetrametrum brachycatalectum trochaicum, si de solis trochiaeis subsistat, ad ionica metra, quae M είωνος appellantur, transitum faciet,

117쪽

tetrametrum transitum facere ad versum sotadeum, si is ex solis trochaeis constet, statuunt in tribus enim metris ditrochaeos admitti eorumque

solutioneS.

Sunt, qui disserentiam intercedere doceant inter sotadeum et sotadicum versum, quorum illum ex duobus ionicis a maiore et thyphallico

OmPO8itum Me ta, hic autem e tribus ionicis a maiore et ponde ultimo: l denique mira

quaedam nuncupandi ratio Occurrit apud Plotium, qui sola deum, in quo

omnes pedes ionici in molosso contracti Sint, l l l -- Versum molossicum nominari tradit. )Quod ad pedum solutiones variationesque in hoc versu adtinet, metri idi trochaei eiusque solutionum usum inprimis commemorant. deinde has

quae sotadia dicuntur, ut est 'arma qui capit subinde Martiumque tergum per omnia enim loca sotadium metrum trochaeos admittit et solutiones eius os fragm. Bob. VI 22, 1 Κ) tetra metrum brachycatalectum, quod, si de olis trochaeis conStet,

fit eommune metro ionico a maiore, ut 'arma . . . tergum' per muta enim . . . esCaos Bass. 255, 2.3 ΜM. Victi 128, 12 ionicus quoque sotadeus sit e sotadictis nam quidam volunt esse inter eo hane disserentiam, ut sotadeus constet duobus ionicis et hyphauico id est tribus trochaeis ut 'pronus upit ingentibus ire cum procellis', at sotadicus tribus ionicis pedibus daeque πι μείζονος et ultimo spondeo, ut est Galli timidi

semianimes tergora vertunt'. Mar. lol. 40, 6 interdum et molossos omnes habet unde et molassicum metrum hoc dicitur; nam prima Ionga molossi soluta facit ionicum minorem, Novissim maiorem: Maecenam Romani fecerunt summum. Hoph. 36, 19 τοῖτο δε κατα τας πρῶτας τρεῖς χώρας δεχεται ἰωνικὸν συγγίαν η τροχαῖκον cf. schol. Πeph. A 189, 25 στεον ν τι τα ἰωνικὰ noθε δεχεσθαι καὶ τροχαῖκας τε ἐστὶ κατα vuπάθειαν επίειικταὶ ως τα χοριαυβικα καὶ ἀντισπαστικὰ τα ἰαυβικα ἔστι δ' τε καὶ ἐξ λων τροχα λων συγκειται, ὁ ἐπὶ τονδε 'σαρκικον γαρ εἶχε χρωτα καὶ τι δερμ' μοιον. s. hoor. 55, 24: σείων μελίην Πηλιαδα δεξιὼν κατ' Auoν εἰς ἰθυφαλλικὼν δε ἐστι et μετρον, περ τοιουτον ἔχει τροπ- O ID LOν μερος αὐτου ἰωνικον ἐστιν πι-είζονος, o δὲ ἔσχατον αυτοῖ ερος, G λεγουεν ἰθυφαλλικον, ε τριων τροχαίων μετρεῖται υτως ceτα διποδία σείων υελ- Πηλιάδα δεξιιν κατ' coiiον. f. Aristid domus. 32 τροχαῖκῆ δὲ Qεται διποδίαν κατα μὲν τὴν περιττὴν χωραν καθαράν, Draconis Strat. 116 το ἀπο ε νος γωνικον συντίθεται με καὶ καθαρον, sui τίθεται δὴ καὶ προς τὰς τροχαῖκάς. f. tractat. Harteian 24 et clis μείζονος ωνι- κον t)ντίθεται ἐν καὶ καθαρον, συντίθεται δε καὶ προς τὰς τροχαικὰς ἐπίμκτον, Caes. Bass. 255 3 et quod magis mirum videri potest, totus otadeus numerus eae trochaeis potest constare pedibus, ut duo habeat thyphallica metra et unum trochaeum pedem. isdem soro orbis usus ostiar. Victi 2 10 . . . et quod . . . eae trochaeis pedibus poterit ordinari, ut duo habeat thyphallica metra inserto medio trochaeo, qui erit septimus addo undem 4, 21 o fragm. Bob. VI 622, 1, oindo Atil. Fort. 289 I ionicum metrum, quod a maiore dicitur, constat spondeo et pyrrhichio et trochaeo . . . et solutione trochae i. e. tribracho, Serv. 464, I metra ionis a maiore principaliter Onstant ionico suo; erum tamen et diiambum et ditrochaeum non recusant solutionemque patieriter admittunt addo Mar Vict. 13i 6 at vero in sotadium versum plerique

118쪽

quam OVissimam descripsi sormam Hephaostio et Tricha soli adserunt molossicae sormae in Versu sotadeo usurpatae mirum est unum lotium mentionem sacere praeterea metrio in universum dicunt molossum in ionicis a maiore adhibitum ess paribus locis .R solutionibus autem supra adlatis Versum sotadeum molliorem magisque Iubricum fieri scriptores metrici bene intellexerunt simulque metrici eam statuerunt legem, ne Versus sola deus in tot solutionibus XXII tempora excederet 'sedes, ut eum faciunt molliorem, eontra quam ionicorum eae se habet, incidunt. nam idem et dactylum et anapaestum et trochaeum duplicem reeipit, qui quamvis interveniant faciantque hune versum satis mollem et lubricum, tamen non aecedit XXII tempora. oph. p. 36, 19 τουτ δε κατα τρεῖς χωρας δεχεται Ιωνικὴν συζυγίαν η τροχαῖκειν ν την ἐξ ἀναπαίστου καὶ πυρριχίου η την ἐκ τριβραχεος καὶ τροχαίου μακρας καὶ τεσσαριον βραrειων η την ἐκ Τραχειων ἔξ cf. Mar Vict. 131, 12 nam pro spondeo etiamsi positus est anapaestus trium syllabarum, tamen temporum totidem est si est hic ersus equitum peditum proelia, tria pila pugnas 20 lego praeterea apud quosdam admissum in loco trochaei tribrachyn utpote mensura temporum sarem, ut est hic et sus qui a pede dactylo incipit, idom 92 10 sed et dactylus nonnumquam ea lege in sotadeum metrum cadet, ut est 'dicite, rogo vos, dicite, quid ita rapitur Attis Et paulo infra 16: Bacche, Bacche, Bacche, Bacche, Bacche, Bacche, Baeche . quibus si interposueris Histreo brachysyllabos, i. e. e tribus rexibus eiusdem rationis et numeri, licet adcrescentibus Syllabis, temporum tamen lege servata versus es icietur mollior, dum celerioris soni vibratione decoratur ut est 'Bacche Bromia Bacche Bromie, Bacche, Bromie, Bacche ritem 'frena capere, tela quatere gaza iacere disce et qui fluit numerus, ut rhythmus aecipitur dehinc qui aptum saltantibus ridetur hyporchema a Graecis dicitur. f. Caes. Bass. 255 quibus si interposueris aliquos brachysyllabos eiusdem scilicet rationis erit etiam mollior sies Baeche Bromie, Baeche Bromie, Bacche Bromie, Bacche . nam ithyphallicum saepe recipit hune tribrachum. f. Atil. Fort. 289, ionicum metrum . . . constat spondeo et pyrrhichio et trochaeo et praetere solutionibus sponde l. e. anapaesto vel dactylo et solutione trochae i. e. tribraeho indifferenter in locis omnii s ita tamen ut Omnis coniugatio eae tempora

habeat. Sod non dosunt oxompla Latina os Mar Vict. 131, 1. CL Hoph. p. 38, 9 εμπίπτουσι δε καὶ οἱ ολοττοι ἐπὶ τῶν περιπτων χωρῶν εν τοῖς an ελάσσονος ἰωνικοῖς, ωσπερ is τοῖς ἀποδειείωνος τὶ τῶν ὐτίων. s. Aristid domus. 32 πολλάκις δε καὶ τον-ολοσσον παραλαuβάνει συνάγων τα βραχείας εἰς ιακραν. cf. traei. Hari. φ 24 δεχεται δε ιν ταῖς μίαις χῶραι καὶ uoλοττον, τῶν vo βραχειῶν τῶν εὐταῖς ρτιαι χωραις τυγχανουσῶν του 'Iωνι υ συμπτυσσοριενων εἰς ἰαν μακραν. mirum videtur quod legimus apud Mar Vict. 90, 8 ergo observabimus pedem molO8sum maiori ionico in sine minori autem inter initia ponere et cavere ne in medietate eollocetur. CL Mar. Viet. 131, 10 tamen non aecedit XXII tempora . . . tamem temporum totidem est; et Atil. Fort. 289, 5 ita tamen, ut omnis coniugatio se tempora αbeat. Mar. Plot. 540 4 sed omuibus pedibus temporum eae, Mar Vict. 92, 18 temporum tamen lege erΓata.

119쪽

Non incommodum porro mihi videtur sotade schematis derivandi rationes, quas metrici quidam protulerunt, enumerare a primum complures tetrametri trochaici et ionici schemata communia esse censuerunt. )

ex duobus ditrochaeis et it hyphallico docuerunt:

apud Bassum legimus metrum sotadeum cognationem habere cum gal

liambo. idem et Victorinus quintam hendecasyllabi speciem interposito

anapaesto inter primum et secundum pedem versum sotadeum moero adfirmant: - : l l l j j

quid quod Victorinus etiam contendit ex dactylico hexametro metrum

sotadeum derivari posse. )Sequitur, ut accuratius examinemus ea quae ex metricorum scriptis brevissime rettulimus, quo rectius ea aestimemus atque ut a Graecisi CL hoor Bass. fragm. ob locos p. 116 citatos otiar. Viet. 84, 21.

Caes. Bass. 263 4 esse autem huic metro galliambo cognationem cum sotadeo cognoscamus hinc licet, quia facta translatione modica et sotadeus qui fuit transit tu galliambum et eodem modo galliambus in sotadeum eae galliambo in sotadeum sic:

'Phrygium nemus italo cupide pede tetigit' 'Phrygium eupide pede tetigit nemusettato' es idom 271, 22. Caes. Bass. 261, 13 quinta dirisio est hendecasyllabi hoc exemplo: castae Pierides novem sorores'. nam secundum primum spondeum insertus huic indecasyllabo anapaestus ionicum sotadeum facit sic 'castae dociles Pierides Novem sorores'. Mar. Viet. 153, 12 quinta autem hendecasyllabi species admiaeto anapaesto sotadium facit metrum; nam si ante duetvlum qui post spondeum sollemniter in hoc uersu ponitur anapaestum inseras, sotadium metrum propria modulatione formabis.' Mar Vict. 131, 22 nam studium est id quoque ostendere, quemadmodum dactylus in sotadicum metrum veniat, eae quo uterque ionicus, ut supra disimus, manat huius exemplum dicite rogo vos, dicite, quid ita rapitur Attis . nam primus est dactylus, secundus pariambus, tertius spondeus, quartus pariambus, quintus tribrachys Aeaetus tribrachys ultimus spondeus unde haud immerito et sotadictim metrum eae dactylico hexametro derivari manifesta rerum adprobatione contenderis idom128, 12 ionicus quoque sotadetis sive sotadiatis . . . eae dactylico Gametro profluit. nam spondeo initiali et finali et in medio res posito constat, qui in heroo summam obtinet metri, utpote qui divisione secundae longae dactyli sit parens tetrametrus quoque atalecticus similiter originem ab hero herametro trahit; nam quod residuum est dactylo versui post dirisionem eam, quam hephthemimeren diximus, tamquam 'arma trumque cano Troiae . superest qui primus ab ora, item inde toro pater Aeneas', dehinc si orsus ab alto' id si geminaseris et pariambum medium inserueris Pergui, ionicum π μείζονος tetrametrum brachyeataiectum figurabis, ut ut ri medius pariambus 'ego'. ergo seminata cola heroi et sus metrum eae se tale procreabant, ut qui primus ab oris, ego qui primus ab oris item sit medium puto', fiet versus dum conderet urbem puto dum conderet urbem ergo ruriambus in media sede duorum hemistichorum positus duo ola neetit facitque, ut inter se congruant quae sine metro ante dissidebant.

120쪽

Ordiamur, primum in ea quae apud Hephaestionem in Onchiridi et scholiis leguntur inquiramus Hephaestio igitur tetrametrorum ionicorum sotadeum usitatissimum esse commemorat qui omnibus locis aut ionicum a maior aut ditrochaeum habeat aut horum pedum sermas

quae ad Choeroboscum reseruntur, diligentius disseritur do ditrochaeis ionicis immixtis adfirmat enim scholiast sotadeo esse, qui omnibus locis ditrochaeum habeant; sed tamen aliquam statuit differentiam, quae intercedat inter hos versus trochaicos o sotadeos tribus di trochaeis

τέμνεται, τ δε γωνικμ κατα δεῖν ποδῖν. a paulo infra quaeritur, cur metris ionicis, inprimis fotadeo omnino immixti sint ditrochaei, unde eos apud metricos hoc nomen traxisse: μέτρα κατα συροταθειαν

μικτά quam rem scholiasta hoc foro modo explicat ionici indigent pedibus metricis constant enim ex spondeo et pyrrhichio pariambo , metrici

autem pedes sunt trochaeus iambus dactylus anapaestus, qui varietate qua instructi sunt temporum metra propria essiciunt atque hi Vocantur metrici et rhythmici pedes ionica autem metra, quae non hoc modo consormata sunt, illis indigent, cum ionici prolixi si molles sint, trο-chaici autem consoni iam ut motris ionicis aliud metri genus immisceatur, ionicos et trochaeos in uno versu coniungi haec igitur scholiastae est explanatio. Quae de amplexione, quae Graece ἐπιαλοκαὶ nominatur, dicta sunt in scholiis minoris momenti sunt ad naturam versus sotade explicandam ex Trichae commentariolo nihil omnino novi de hoc versu comperimus is enim plura de Sotade ipso quam do versu, qui ab eo nominatus est Verba secit neque ea quae in anon. Ambros de re metr. leguntur quicquam ad accuratiorem huius versus cognitionem conferunt. )Vides in versu describendo metricos et Graecos et Latino consentire, sed in versus partibus illustrandis Graecos solos formam ia, quae senis syllabis brevibus efficiatur, commemorare ceterum et Graeci et Latini adfirmant unumquemque pedem, quaecumquo eius Ormn sit,

estpha scripturam traditam φωνῆ recepit, qua quomodo xplicari possit, non intollegitur itaquo quod Studemund cod. V secutus in editionem an Ambr. recepit τομῆpraeferam atquis haec scriptura verbis sequentibus firmatur, quas Wostpha sino iusta causa tamquam insiticia iociti' 228, 13 Studomund Itio 'Iωνικῶμ' οἱ δε Τωνικοὶ κληθησαν . . . a χιτωνες οἱ Iωνες τα γουν Σωτάδεια τουτφ τω μετρορ εγοαπται, Ιον την μῆνιν ειδε, μουσα, την Αχιλλεως μοί καλειται δε ὁ μὲν πρωτος Περσικος ὁ δε δευτεως ποκυκλιος patet egregie pro eo quod in odico Extat σῶματα Studemundum rostituisso Σωτάδεια es. ustath. Il. 4. 10, Hermog. p. 260, schol. Hermog. VII p. 984, Dion Hal. do comp. Vorb.

라틴어 텍스트