장음표시 사용
41쪽
eadem insuper cupiat naturali amore quo mercenaria seu propria utilitatis Dic s. n te appetens essicitur. Dixi omnem perfectionem ad habituatim purio mi, ci amoris statam reauci. Ex naturalis' nostri ipsorum amoris amputatio per quam anima e devenit ut solo plerumque Caritatis amore se diligat Addo h:ιnc amorem in animabm gratisita is s. pace operari ori idquid mixti amor agit' tu cateris superstite quadam mercena tria sollicitudine. Uno verbo sola propri commρ i appetitio jam nec potest nee
debet in amoris exercit; reperiri, catera autem in eo multo quam in Iustortini multitudine abundantius afluxnt. Con
cludite ergo marissimi Otres , verox perfectos etia=n abundantim quam jusso iam multitudo , omnes actus quis
ibus mei dona optantur ueruntur exerce es, quamvis citra mercenarium aut proprii commodi appetentem a Lfectum. Concludite etiam indifferen, tiam seu abnegationem qua fideles avocarentur a concipieriris grata ita Vῖ art. pace omnibus ecclesiae postulationibus p 6O quibus nos jugiter debemus d jungere
I inducturam ut dixi ad blaspheme
damnanda scripturae verba nec non
42쪽
ecclesie preces quae petitsones, . . cri a saepius continent. Hoc modos qui excommunicaret sibi que inirim congregatione aut ore ut cordei di facultatem adimeret.
perfectis animabus una amola est linquieta seu sollicita exci- quam Σμ nostrorum apud Issia, articulorum sustulerat. Dixi esse per supponendam gratia misi prae-em quamvis distincta ejus suavi iron sentiatur. Sic ut non simul rodem momento diversas omnes uit animi a flectiones , sed tantum ressive , ita dixi non inquiete enilum est sibi intempestive tribuere, ex post facto evocare modo senti suavi affectiones quas gratia
momento non tribueret. Postremo
si per excitationem intelligere ,
cooperatio totius volHntatis , om lol.
mque animae virium ad implendam et si 'et momenti gratiam de ad nos rationae praeparando gratiae tem
is seqtientis, de fide essse nos sponte
libet temporis momoito esse excitan- ut omnem stram gratiam im
i Nihil imperfecti cominent in se
43쪽
η cogitationes reflexa, eoque tot animabus saepius nocent , quod anima suram re laborantes raro se ipsa aliter rei spiciant quam in eo respectu inpatienter arit amanter moveantur. Sic Iocutus sum. Praeterea actus reflexi moraliter sunt aeque perfecti atque actus directi , quia earum moralis perfectio orim ex inimae fidelitate in adimplenda gratiae suae motione Directi aut reflexi actus exerendi sunt prout necessitas , officia , gratiae motio ad p. o7. hos vel illos inducit. In meo libro addidi eminentissimas animas inquietis, axiis reputationibus amputa
ris quae ex proprio commodo se mercenario affecti oriuntur placide secutrip.rio reputare. En Verba mea ipsissima.
Divina spirante gratia per se iis a
anima per quam utiliter fecum res iant Dei in se consilii, pristeritas Ius quas celebrant miserationes aut suum interiorem flatum quem ire tori exhibere debent. Haec de qua hic loquor inspiratio una est consueta gratiae motio justis omnibus com nriuli S. 11. Plures sancti de separatione superioris partis animae ab inseriore locuti sunt. Eorum exempla solam
44쪽
secutus fui. Nunquam intendi Atti imodam esse separationem quae '' s naturam ex miraculo, con ' φε
a esset statui purae fidei , quemetuo suppono. Quapropter in h. os. articulo eos damnavi qui di- ni partem superiorem in inferiori ino separari , ita ut umo superio-um Deo nullam D sibiles distinc vestigium in inferiori imprimeret, iidquid abnorme interim in inse
ageretur, superiori non esset im-ndum. Parum certe peritus habe
r qui partem inferiorem in reflexistationibus , superiorem autem inctis actibus collocaret , quod intentum aliqui existimavere Pars ior in imaginatione 3 sensibus
istit. Imaginatio autem reputare ime potest , ergo reputationes per oat ad superiorem partem quae imctui voluntate constat DLiarum . xi I.
um separatio juxta meum librum uno sita est, quod pars inferior arbari possit , dum superior pacelet. Sed cum dum h1 vivimus, ratio illa nunquam sit integra,satis aer connectuntur , sibique invicem municant duae illae partes ut pars
45쪽
superior teneatur iis ornuibus quae in inferiori peraguntur , dc quae in On- sueto vitae cursu voluntariae censendae t sunt. Hac rigida dc absolata regula occurrere volui omnibus quae ab ill sione mortu puritisti metui possunt. H c eadem volui animam suis omni bus actionibus aeque intra probationes
ac extra probationes teneri Verum
quidem est mentis apicem seu sun
p. O8. 'num mentes verticem de quo loquitur
s. Franciscus Salesius directis adhibiis consiliere. At juxta hunc sanctum, illa pars superio , non solum hunc mentis 'cem, sed, reflexos actos complectitur ter actus directos, qui soli mentis apicem constit aridis rar,
licet reputando non possit si iisibile de sua spe testimonium ibi exhibere. Hoc sum his verbis exprimit Sale--ον sius QEamvis adhuc sit illi, loquitur vel ι'. de qua poena ten-ur. -cr f -- dendi sperandi, amandi Dei, ct re veracia praestet, non tamen in habet dijudicandi utram credat,spem D et suum diligis . quod tanta a gustia de sineam atque ob at His ad se redire
non possit ad perspiciendio quid agat. n Demopinatum μῆ- fueran
46쪽
m , caritatem ines , ea lauti intasmata ct inutilas virtutum im-ssiones. Idem Sanctus alibi licit, er afrasu semper sat in intima ob Am ρ . in summo benuissimo mentis api i '' Atque hic assensi nec tener est, nec 'i' vi , nec fere sensebilis , quamvis μ
us, indomita 3, 2 amantissimis , recepisse videatur in extreMMn memrecesum , velut in arcis propugna Imo in quo stat fortis, licet caetera om-
maerore suo capta at ii oppr6j x, quo magis in hoc sat amor omni ausi mid est omni virtutinnsnbio atque animae facultatibus destitu - , eo plura aestimandm est, iii de-atem tanta onstantia j vel Acte re quaero , an amor qui se recepit intremm mentis recessi: ct subtilissi-ηm apicem ut in suam arcem, dum ter omnia capta sunt O virtutum
atur, anima , de , spe , caritaterere , c. non sit vehementior locu ρ. ixi. quam mea quum inter superiorem s inferiorem partem adest inter ima μDμε nationemi sensus ex una parte, tellectum ac voluntatem ex altera
integram supposui separationem
47쪽
m qua voluntas ina aginationis perturbationi non consentiat Mimaginatio voluntatis pace non recreetur . '16. contemplatio est puri amoris excitium at non unicum. Purus amor in actibus distinctarum viri itum insu- per exercetur. Dixi praetere animana
- purissimo amore ardentem ad Ob m perandum Directori qui eam probare vellet , aeque libenter incipientium ' rmeditaturam instar Che binorum 2' 77 contemplatiιram. Ipsa quoque mediatio potes aliquando esse verum amoris maxime gratuit ζxexci um. Fideles universi ad persecti'; e quidera , at non universi . ad eadem )xercita speciales perfectissimi amoris Fraxes vocantur. Quod spectat eos quos Deus ad contemplationis exercitius infeς - tim allicit . sensim tali sensae juxi suae gratiae suavitatem ad id it a dum
cendi sunt, ea caute explorata, atque
ita ut nulla confidentia , nulla in vana delectatio ad eos accedat,madmodum Episcopus Diacinium eve hens ad Presbyteratus ordinem n . ideo sust ut i litiae perse hilarem re
27. status Pasi us juxta meum li-ibrum
48쪽
' brum unus est gratuiti amoris status, in quo Caritas plerumque omnes ut eas ad tuum finem referat virtutes, praeVenit, anima , imperat. Tunc omnes virtutes fere semper exercentur simplicibus atque aequalibus actibus, abysque anxietate atque sollisitudine cum omni suavitate quam Dei Spiritin U- t. Ut diximus in 11 nostroruni apud vicum Isiacum articulorum. status ille , variis sanctis nuncupa, tus est passiivus , non ad excludendam verissimam, essicacissimam gratiaeeujussibet horae cooperationem, neque
ad eximendam animabus perpetuam
quam sibi debent vigilantiam Iraeque 3 tollendam e medio acerbani obsistentiani qua in quolibet statu tent tiones vincendae sunt dixi enim hanc obsistentiam ut passiva sit , non minu esse cor cupiscentiae acerbam, easque ani- ρrnas .is sanguinem sique peccato OP psere. Ergo ab ea non excludendumis nisi illam quam vita spiritualis au-hoxes dixere activitatem , idest an - .ietatem, sollicitudinem 'sae me eoarium affectum, seu matutalem ii iri amorem sequitur. Atque etiam di
49쪽
quadam sollicitudine esse recurrendum potiusquari in discrimen succumbendi venire. Vox igitur illa , passivitas, umactivitati solum opponitur. Nec Opp neretur voci actionis seu actus , quin simul conjicerentur animae in interius otium quo vita omnis Christiana extins haeretur Passivitas illa h6n est inspirationis miraculosae status , in eo animae sola gaudent inspiratione grariae quae justis omnibus in obscurissima Fide communis est. Ita cum loquimur de actibus quos Deus in hoc statu passivo inspirat, cavendum es.
ne credamus ad eum anima m1Outa,
inspiratione determinari. Agitur de simplici gratiae impulsu quem non magis discernunt animae persectae quam minus perfectar & quo ad actusspraecepti consili Evangelici solui imo do feruntur svitatem illam non pono in omnimoda potentiarum anima ligaturi, id est in absoluta dincursivos actus exercendi impotentia , quia existimo animas quae certis tem
poribus gratiae suavitate ad simplices Maequabiles contemplationis actus in .
clinantur , tunc non omni tamen e X-
cidere libertate huic suavitati resisten,
50쪽
. e discursvos actus producendi ter haec impotentia ut porc naturalimae libertati coiitraria evidenter a supernaturalis ei miraculo orta, proinde, contraria statui fura Fi- , in quo authores in hac materia. 1ertissimi animas maxime passivas luc versari affirmaut.Ille purae Fideius non tribuit animae aliud Urcep- , lumen , quam lumen Fidei om- cis Christianis commune Contra supernaturalis impotentiae ullum to tempore discursivum a m eis -ndi via foret luminis ex miraculo i. Ergo passivum statum reduco ad licena ut plurimum, coadunatio n omnium virtutum in Caritate
illis pnevenit , imperat, animar,
areae facit ut tam intraritiam extra tic ni .nania dim tum actuum aera aequabili pace exerceantur. Sic,osita passivitas est divini amorissem ad quam omnes quidem
ristiarii generatim vocantur pau
:rcitium tunc tantum exigendum, eum ad illud inimae dis p utitur od perimet ad passivam contemplanem exercitium est ad perfectionem