Christoph. Christophori Sandii Tractatus de origine animae

발행: 1671년

분량: 198페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

141쪽

138 De Origine Animae.

animarum, qui fluvius Lethaeus dicitur, & Crater Liberi Patris sDei vini) inter cancrum leo- nemque locatus. Vtrumque potum dicunt inebriare, dc oblivionem inducere ; illum in descensu naturae fragilioris & labentis , hunc in ascensu rerum divinarum. Inebriationem quidem divinam etiam in Psalmis legimus. Origenes Philosiophus Platonico-Plotinianus, Clem. Alexandrini discipulus , Periarch. lib. ΙΙ. cap. 6. & 9. docuit, θmnes animas mitso fecisse Deum aequales, sed libero arbitrio praedιtas. Eundem in libris Periarchon , hujus sententiae fuisse, praeter Pamphilum , & Hieronymum epist. ad Avitum , & epist. 8a. ad Augustin. &a pol. adv. Russin. testis est Augustinus de Civit.

Dei lib. XI. cap. 23. Tract. Io. in Matth. A- eum adscribit animabus ante corpus. tract. 3 s. anι- mam dicit incarnatam. Cons. hom. 27. Num.

post princi p. tract. 16. in Levit. qui etiam sunt

inter opera Cyrilli Alexandr. asserit, animas ante mundum creatis. Tom. s. in Ioh. hanc sententiam universalem, appellat, dicens: Vuodsi praevaluerit universalis de Mima opimo, tanquam quae cum corpore non fleminetW , sed ante i km existat, ob variasque caused carnem, S sanguinem induat. Concilium Iustinianeum Origeni etiam tribuit sententiam Pythagoricam, quasi statuerit animas in ipsa quoque aquatilia animalla, i. e. in pisces migrare: qua de re lege Paganini Gaudentii comparationem dogmatum Origenis cum Philosophia Platouis.

142쪽

De Origine Anima. I 39 Hippolytus martyr, Mimm hominum a seculis fMis assirmat. Firmilianus Episc. Caesar. Cappad. Origenis discipuIus , docuit animas prrus in coelo peccasse,

quam in corpora Hyiciantur.

Pierius martyr probavit ammas praemistere an te corporea, teste Photio Cod. i I9. Arnobius lib. I. adv. gent. Nonne, inquit, Deo omnes debemus , hoc ipsum primum quod summ r. quod esse homines dicimur quod ab eo vel misi, vel lapse caecitate. hoc in corpore continemur Z Vide notas

Elmen horstit h. l. Lege quoque lib. a. & plura

Lactantius lib. II. cap. Io. Rebus omnibuδ morabili deseriptione compositis, reinum sibi aeternum p .rine constituit, ta innumerabiles animas procreare quibuου immortalitatem daret. Ad h. l. Thysius , Putat, inquit, Lactantius animas ab initio mundi esse creatas. Lib. VII. c. s. Cum post sempers ritibus sisis immortalibus innumerabiles animad procreare, sicut angelos genuit, quibus im-rtalit- eusto malorum periculo, ac metu constat: exsultavit tamen inenarrabile opus , quemadmodum infinita multιtudinem crearet animarum , quin primo fragili bm S imbelliι corporibus illigatas , &c. primum ut insinua vis animarum gigneretur, omnemquι- erram . multitudine oppleret. At lib. 3. cap. 18..aliter sentire videtur. in Hinc apparet, quam immerit6Russinus Lactantio opiniollem te traduce sse finxeriti: ut etiam Hieronymus lib. a. apes. ως. Russin . scripserit r. quantum memoris Aggeris , nis

143쪽

I o De Origine Anima.

tamen fallor, ne=o me legisse Latitantium συσπειρομάν- animam dicere. Caeterim qui leo se testulas dic in quo libro legeris, ne ut me dormientem , sic istum moratuum calumniatus esse videaris. At apol. seq. dicit, de Lactantio apertissme mentiri Rulsinum, in sintentiam de traduce animarum adscribentem. Eusebius Caes. Pal. de Demonstr. Euang. lib. IV. cap. I. scribit, Deum in principio creasse in 'corporem quasdam , divinasque virtutes, angelos Uarchangelos , immateriales etiam V omnimode mundos spiratin , S animas hominum libero arbitrio praei ditas, dcc. Arium sensisse, ammm praeexsere ante corpora,

testatur Calecas: & D. Ρctavius de Trin. lib. I. cap. 8. g. a. scribit , Ariumfuisse germanum Pla

tonicum.

Priscillianus, ejusque sectatores profitebantur , anima , antequam in corpora Venissent, ρα-

casse. Didymum etiam Origenistam fuisse probavi-

. mus in histor. Eccles. eundem animarum praemistentiam credidisse, testis est Hieron. apol. adv. Russin. quinetiam Photius Epist. I. I s. scribit ob eandem sententiam Didymum, Euagrium, aliosque cum Origene condemnatos in Synodo Iustinianea. Gregor. Nyssenus libro de anima,& de Phil. 3II. c. 6. ut me legisse memini, docet, imas humanas ante cnrpora,c mul cum angelis creatra fuisse. t ac deinde modo unam, modo aliam ad corpora demit- ει , cit ex hominibus migrare in homines. Reperitur

. autem

144쪽

De Origine Animae. I Iautem liber de anima etiam in Biblioth. Patrum sub nomine Nemesii Episcopi Emeseni,

lib. de natura hominis, cap. a. & 3. Philastrius Brixiensis haer. 9. dicit,animam esse creatam ante corpus , idque ex Psalmu probat: porro

more Origenico exponit interiorem S exteriorem hominem, S carnem organum Mimae rationatis vocat.

Non itaque mirandum, cur nullam secerit mentionem haeresis Origenistarum, cum tamen alios vel levissimos errores haeresibus accenseat. Hilarius in Psa . CXXIX. a. Prius Deus divinam illam, disino illa et ineomprehensibili nobis virtutis siuae opere constituit. Non enim cum ad ima ginem Dei hominem fecit, tum S corpus eserit. Genesis docet longe postea quam ad imaginem Dei homo erat fastus pulverem sumptum formatumque corpus: dehinc rursus in animam viventem per inspirationem Dei faetum. Nasumam hoc scilicet terrenam atque elestem quodam inspirationu foedere copulatam. Scit se beatus Apostolus Paulus per interiorem S exteriorem hominem diolidere , 8cc. Chrysestomum 1n eadem sententia fuisse nemo negaverit, quicunque Ο-pus imperfectum proChrysestomi foetu cum Ecclesia Romana agnoverit, ejusque prologum, ut& x s. & as. homilias legerit. Russinus quidem de hac quaestione nihil definiit, verba ejus allegat Hieronymus lib. a. apol. adv. eund. hoc modo: Legi quosdam dicentes:

quod pariter cum corpore per humani corporis traducem , etiam animae diffundantur: S haec quibus po- raram , assertionibus comprobabant: quod puto inter latinos

145쪽

142 De Origine Animae.

latinos Tertultianum fecie, vel La tantium , sertassista nonnullas alios. Alia asserunt, quod formatis in Hiero corporibus , Deus quotidιe faciat animas ta infundat. Alii fallas am olim, id est, tunc cum omnia creavit Deus ex nihilo e nunc erus Iudicιo suo nasci distenset in corpore. Hoc sentit S Origenes ta nonnulli alii graecorum. Ego Dero cum haec singula legerimc Deo teste dico ) quia usque ad prasens certi S des

niti aliquid de hac quaeytione non teneo sed Deo relin quo scire quid sit in vero, Ssicut ipse revelare digna bitur. Ego tamen haec singula S legisse me non nego ,

ta adhuc ignorare confiteor. si Sic Cyprianus in . probi. operis de card. operibus Christi, si tamen ejus est 1criptum fatetur se ignorare originem animae quod & plures alii fecerunt: det Augustino & Gregorio Nysieno idem memini inelegisse.) At Russino Hieronymus objicit, quod ipse transferendo Origenis libros Peria chon, solos errores de Trinitate absciderit, alios vero admittendo innuerit, sibi illos placere. Ιnter illos autem errores reperitur & dogma de

praeexistentia animarum ante corpora. Hieronymus primum tom. a. epist. 8a. ad

Augustin. propolitis omnibus de origine animarum sententiis, nescivit, cui assensum praeheret . post tamen scribit Ruffinus inveEL 1. cum sententiae de praeexissentia animarum adstipulari in Commentariis Epistolae ad Ephesios . & ad Philemonem. Idem pesspicuum est ex Comment . in Psalm. CX VI. I. cujus verba argumento 3. allegavimus. Syne-

146쪽

De Origine Animae. 14 3Synesius Episcopus Cyrenes hymno 3. ταν ίxνυχαν)-Animam circumdat

Post:

επιζε μακαρ Sed quandiu vitae Corporeae in vinculis

Equidem nunc Caliginosam hyia i. e. Mamiamfero steriae)Tenere autem cupiaitat Terrenis vinculis. fb-,

Tu amran liberator es, Pu expiatores.

Libera malis, Libera morbis, Libera compedibuύ. Tuum semen fero Generose Scintiliam mentis, In altitudine hylae Absconduum. Tu enim in munda Deposuisti animam IPer animam ve In corpore mentem Sevisi, O mc.

Tuam suam ' , s serator δ beate,

147쪽

De Origine Animae.

A Itis γλυκεραὶ Dessendi ala te Terrae ut famularer. famula vero

Frita seum servar

mis me magicis Irretivit artibus. Adhuc tamen insium mihi Exiguae quaedam vises Abditae pupillae.

Nondum omnem

Restrinxit vim: Sed en M usa est multa Superne tempestas, Caecam esciuis Pigit. uuae in Deum aciem di- Miserarom Pater

Filiam synlicem , uuam saepim jam

Iam me paenitet

Terrenae vitae.

Abite in malam rem pestis Impiorum mortalium , Vrbiumque opes: Abite in malam rem -

Noxae blandi Dei

148쪽

De Origine Anima. I s

m ingratae gratia,

Βίον οἰνοχοει.

Εδά- απινώuibus animam Asiectam i Terra servam retinet. b. -mjora, Suorumque bonorum Ebibit oblivionem, Donec inciderat Invidam in portionem. Geminas enim habet Blanda oortiones his. Us m -nsa Porrecta manu Epulas dulces attigit,

m jam paenitebit

Acerbae potionis, Contrariis ponderibus Eum detrahentomis Haec enim terrena Lex Melitatis, Binis G crateri ι, mor

Vitam fundit. Itali ι

Purum autem, permixtumque bonum, Deus, vel res divinae. .

inebriata dulei

Cratere, M MAugi malorum, in s

149쪽

1 6 De Origine Anima.

oειν α Epimetheu-omi tamen leges Inconstantes, Ad cyarum expertia Hara Patris, Properans sntendo Fugaces pedes, Fugaces gemis rum'lae muneFum. Respice me o vitae Inteluctualis arbiter,

Respice tuam supplicem

Animam in treris,

Intia males ascensus

Tentantem,

Tu autem illustra, ὀ Rex, Caelum assectantia cumina Alas leves praebens: Retinacula vero abscinia Laxato vincula sto,

Gemininum asseetuum, Ouibus μι-

Deprimit in terr m. Da mihi ut et sam corporis noxa,

Celerem saltum dem Adiuvi aulas, Ad tuos simus: . Rhia animae Πρε-

150쪽

De Origine Animae. 147

Eς χ ρονος απαν. Gutta coelestissum in terram. Fonti me restitue

Annue ut progemtrici Luci missceatur rAnnue ut sub te Patre custodita

Cum coelitam coetu

Osserat sanete

Coelestes hymnos. Annue cinquam Pater,m luci mixta, Non posthac mergatu In terrae Frdibus, &c.

Hi stant ex hortis Platonis a Synesio sparsi flo

res. Habes hic corpus velamentum , vestimen tum, vincula, tenebras , tempestates, servitutem, pondus, rete, cassemque animae. Habes

animam coelestem , selum hominem, depositam a Deo in mundo , descendisse a Patre , inebriatam dulci cratere, squem Mercurius Tritae-gistus & Plato memorant.) Habes carnem me retricem materiam dictam ) quae inducat animae oblivionem. Habes coelum patriam, Deum patrem , animam filiam, levibus alis ad Patrem evolantem. His similia scribit hym. 1. a. 4. s. 3. 9. & in Egyptio, sive de providentia, adeo Κ a ut

SEARCH

MENU NAVIGATION