장음표시 사용
71쪽
των αὐλῶν. ώς ἀσθενης δε και ἀσθενη ποιεῖται την ἀπήχησιν τω μηἀνθίστασθαι τη βία του πνεύματος. A. B. C. M. I.
ώς ὐπόροφον φέρω βοάν: τινές φασι βοην ὐπόροφον την μη δυναμένην ἐκτος του οἴκου ἐξακούεσθαι, ἄλλοι δὲ ἔροφον λέγουσι λεπτόν
τινα κάλαμον παπυρώδη, πιστουμενοι τουτο ἐκ του ἄνωθεν της 5
Nλέκτρας λόγου. εἰπούσης γὰρ ἐκείνης προς τον χορον, ὼ φίλη,
ψώνει ἄσπερ πνοη και απηχησις συριγγος λεπτοῖ δόνακος, απολογου- μενος ὁ χορός φησι, θέασαι ἔτι φέρω βοην ησυπν, υπόροφον, τουτέστι την γινομένην ἴπὸ ορόφου. μέμνηται δε καὶ Ομηρος του ορ φου λέγων λαχνηεντ' ἴροφον λειμωνόθεν ἀμησαντες. ἐκ τούτου-Ioτοῖ ορόφου ποιώῖσιν οι παιδες αυλοῖς λεπτον η χοῖντας και μη δυνάμενον ἐξακούεσθαι διὰ την ἀσθένειαν. Gu. I. ὐπόροφον : ἔροφος λεπτος κάλαμος εἰς οροφὰς επιτηδειος. ἴπωροφον ουν την μη διικνουμένην ἔξω τοῖ ορόφου, ο ἐστι βραχεῖαν. B.M. I.
legitur eadem manu F raptum, μη δυναμένην ἐκτοe του οἴκου ἀκουεσθαι η και την ἱπδ υόφου κω λεκτῶ καλώμου γινομήκην, ω χρωνται εἰς ι φὰς ἄνθρωποι. Prima longioris sola olli verba τινες ιστο- νοι D I. Sic sunt consorinata etινὸς φασὶ,-οἴκου ἀκουεσθαι, ἄλλοι δὲ την ὁπο ορόφου καλάμου γινο μένην. ορο ν γὰρ λέγουσιν λεπτόν τινα κάλαμον παπυρωδη. ψ χρωνται εἰς οροφὰς
72쪽
προύμενον φωνὴν ἄτε γὰρ Ουκ εξακουομένης, δευτερον ταῖς αυταῖς κέχρηται λέξεσι. B.M. I. κάταγε κάταγε ζ το κάταγε εναντιον ἐστὶ νη ἀνατάσει της βοης. σημαίνει δε το κάταγε το πρόσελθε, ἀφ' ου καὶ καταγωγαὶ οἱ λιμ 5 νες. Πόνια δὲ αντὶ του απὸ πολλοῖ πόνου. το υτο δὲ αναφορὰν ἔχει προς το πρόσιθι ἀτρέμας. ο δε γους, πονίως, δ ἐστι διὰ πόνου,εκοιμήθη. A. B. C. M. I. κάταγε: απὸ μεταφορὰς των καταγομενων νεων εις τους λιμένας. Gi'. Fl. 6. 9. I7. 2I . 34. 56. 59. 76. κάτελθε και σεαυτὴν
βουλομαι υμῆς ἴχλον αυτω παρασχουσας εξαναστῆσαι. GU.
I 52. πως εχει πως διάκειται ὀ Uρέστης , μετάδος ἡμῖν λόγου, 35 ω φίλη. I.
Ibψ. τίνα τυχαν εἴπω . την περι αυτου τυχην, πότερον επὶ το χεῖρον η επὶ το ἄμεινον νένευκεν. D. C. M. τίνα δυστυχίαν αυτου εἴπω, τίνα
δε συμφοράν; ετι μεν ἀναπνεῖ, βραχυ-καὶ ολίγον ἀναστένει. I. I 56. τι φης, ω τάλας: ό χ εστης δηλονότι. I. ω τάλας :2o οικειουμενος τὰς συμψορὰς ό χορος καὶ συναχθόμενος γεγωνότερον ἀνέκραγε το ῶ τάλας. διό φησιν ὀλεῖς, εἰ βλέφαρα κινήσεις A. D. C. M. I. δεῖ δὲ νοεῖν στεναγμόν τινα γεγενησθαι μετὰ το ω τάλας υπὸ του χορου, δα ευλογον το παρὰ της Ἐλέκτρας ειρημένον συγάρ νιν, ω τάλαινα, μυξασ ἔβαλἀς ἐξ υπνου. Η.M. I. τί φ si 25 προς τηv H λέκτραν, ω τάλας, προς τον Ορέστην. I. I 57. ολεῖς : εἰ του υπνου αλλοτριωσεις ἡ μεταστήσεις. H. M. ἀπολεῖς εμ , εἰ κινήσεις τὰ βλέφαρα εκείνου, φέροντος ηδο-ν υπνου γλυκυτάτην. I. ὀλεῖς : ἀπολεῖς εμέ. Gr. ἡ αυτόν. Gu. ει βλέ-
73쪽
Fl. 33. 59,I58. ἴπνου χαρὰν το βαεύτατον του ἴπνου, ο εν τοῖς εξῆς ἴπνου θελγητρον φησι. A. B.M. ἀντι τοῖ φερόμενον εν χαρῆ Fl. a I.
I 59. μελεος ζ τάλας δια τας εκ θεων πράξεις. ἡρεμ δε πως ἀργεῖται την πρῆξιν ορεστου εις τον θεον ἀναφερουσα την αμαρτίαν. Λ. B.M. μετὰ στεναγμοῖ δε ταῖτα λέγει, ως φησιν Ἐλεκτρα, σῖγαρ νιν, ω τάλαινα, μυξασ εβαλες ερ ἴπνου. A. πρωτον γὰρ Ιο
εῖχεν ἡ τον τρίποδα, εἶτα δεύτερον ἡ Θέμις, εἶτα Λπίλλων
παρὰ Θέμιδος λαβων. B.M. ω αθλιος, ενεκα των πράξεων των θεοστυγεστάτων. ω τάλας, φεῖ ενεκα των μόχθων. I. I 62.-I65. α α : αδικος ων ό Λοξίας ἄδικα ἄρα τότε εἶπεν, ἴτε επι τω τρίποδι της Θεμιδος εδίκασεν, ηγο- εκρινε, τον ἀπόφονον is φόνον της εμης μητρὸς, πουν τον μισητον και μη ἄξιον ἴντα γενε- σθω. Gr. I. αδικος : ἀντι τοῖ οὐ δικαίως εδοξεν εἰρηκεναι. B. τολ' εστι τοαλλαχοῖ εἰρημενον ' προς τὰς τύχας γὰρ τὰς φρενας κεκτήμεθα 'επειδη γὰρ εδοξεν ἀτυχως τω Uρεστη πεπτωκέναι της μητρὸς ὁ χοφόνος, ἄδικος ό Λοξίας νενόμισται' η τὸ ἄδικα εδίκασεν εμαίνει ἔτι δικαίως μεν εμαντεύσατο τον φόνον της μητρὸς, αδικει δε τω
74쪽
δράσαντι μὴ επικουρων. τὸ δε ἐξης ουτως' ό αδικος Λοξίας Γλικα τότε εδίκασεν, ἴτε επὶ τρίποδος Θέμιδος τον ἀπόφονον ελακεν εμῆς μητρός καὶ Ἀριστοφάκης Ρ ελακεν - των στεμμάτων' τραγικῆλέξει πησάμενος) ἴτε τον ἀπόφονον τῆς φῆς μητρὸς επὶ τρίποδι s Θεμιδος ελακεν ό Λοξίας. Λ B.C.M.I. το ἀπόφονον Ἀπόλλωνι, ουκυρεστη ἐγκαλοῖσά φησιν. ενιοι δε ἀπόφονον εδέξαντο τον ατοπον φόνον, την δε από προς το ελακεν, ἀπέλακεν, αντὶ τοῖ ἀπεφθέγξατο.
Ωικος : οἱ λαμβάνοντες εἰς το οδικος Κωθεν το υπάρχει καὶ ο στίζοντες ενταυθα οὐ καλως ποιουσι. το δ' ουτως ἔχει ' δέον γὰρουτως ειπεῖν, αδίκως ἔλακε τότε ό Λοξίας οδικα, ὁ δὲ ἄδικος εἶπε προς τὸ Λοξίας. ἀπατῶνται δὲ ἐκ τοῖ Ωικα, ο υκ εβότες ἔτι τὸ Ωικος καὶ τὸ Ωικα ταυτοδυναμοῖσιν, ωστε ει καὶ π τουτων ἀπῆν,
ἄρτιος αν ἐν ό λόγος. Gii. I. Ωικος ων ό Λοξίας αδικα ἄρα τότε 15 εἶπεν, ἴτε επὶ τρίποδι τῆς Θέμιδος ἐδίκασεν, ἡγουν εκρινε, τον ἀπό- ψονον φόνον τῆς γῆς μητρὸς, ἡγουν τον μισητὸν καὶ μη ἄξιον γενέσθαι. το δε ελακεν ου παρακείμενός εστιν, ώς οἴονταί τινες, ἀλλ'
ἀόριστος α διὸ καὶ βραχυ ἔχει τὸ α. λέλακα γάρ εστιν ὁ παρα
κείμενος, ως καὶ Ησίοδος τὸ λεληκας. I. ao I 63. ἀπόφονον . κακόφονον, ώς αἴτιον ἡμῖν συμφορων, τον μιση
τὸν καὶ μὴ ἄξιον οῦντα γενέσθαι. Gu. ἄτοπον. Gu. ώς λέγομεν γάμος ἄγαμος, ἄταν τις Ουκ ἀγάγηται γυναῖκα ξένην, ἀλλα συγγένειαν ἔχουσαν μετ' αυτοῖ, ουτω καὶ φόνος ἀπόφονος, Θουν μισητός ου γὰρ ἡν ὁ φόνος εις ἔτερον ἀλλότριον, ἀλλα εις την αυτ οὐ μητέρ .as και ἄλλο δέ' ἔτι ὁ φόνος τῆς μητρὸς αυτοῖ επὶ κακω ἐγένετο αυτῶ παράφρων γὰρ ἐγένετο ὁ ρέστης καὶ εἰς ψῆφον ὁσαν θανάτου, καὶ κατὰ τοῖτο ἀπόφονος, Θουν μισητὸς κακὸς φόνος. Fl. 59. I 63. επὶ τρίποδι Θέμιδος : ουτω νοητέον, ἡ εν τω τρίποδι τῆς
75쪽
Θέπιδος, Θουν της δικαιοσύνης, εν ἀ καθημένη ἡ Πυθία και υπὸ τοῖἈπολλωνος κατεχομένη - δίκαια πῶσιν εθέσπιζεν, η, ως φασί τινες, οτι ὁ τρίπους πρότερον ην πῆς Γῆς, εἶτα πῆς Θέμιδος, nΘεμις θεα παρ' Ελλησιν εφορος δικαιοσύνης,) εἶτα τοῖ Ἀπόλλωνος ἐγένετο, παρὰ Θέμιδος λαβόντος. Gu. 5i65. Λοξίας : λοξίας ό 'Aπόλλων καλεῖται, σι λοξα καὶ διπλῶς
νοούμενα ἐμαντεύετο. καὶ γὰρ τω Κροίσω, ἴτε στρατεύσειν κατὰ Κύρου εμελλεν, ερωπήσαντι εἰ τοῖ ἰχθρου περιέσται εἶπε Κροῖσος Αλυν διαβὰς μεγάλην ἀρχην καταλύσει. τοῖτο δε ῆν παντάπασιν αγνωστον, εἴτὐτὴν οἰκείαν, εγε την τοῖ Κύρου. δθεν ἀπατηθεὶς ό Κροῖ- loσος, και ρογάλην ἀρχην την τοῖ ἀντιδίκου υπολαβων, ελειν καταλελυκε την οἰκείαν τοσοῖτον ως και υπὸ τοῖ ἰχθρώῖ έα κως εἰς πῖρ
βεβλῆσθαι, ον εἰ μη ο Ζεῖς οικτείρας αφῆκεν υδωρ επι την φλόγα, τάχ αν ἀπωλώλει, ἔργον πυρὸς γενόμενος. ην δε ό Κροῖσος Λυδων βασιλεύς. Gu. I. 15 Λοξίας : Iστορία. το μὲν παλαιον βοσκός τις ἔβοσκε πρόβατα εἰς ἔρος και ἀναμεταῖ τοῖ ἔρους εκείνου ην χάος, ὸ εὐρέθη πρωτον υπὸ ἐνος των προβάτων. ἰδων δε τοῖτο ό βοσκὸς ἔτι παραφυλάττειλαβων τὸ πρόβατον καὶ παρακύψας καὶ αυτὸς εκεῖσε ἔρξατο λαλεῖν στίχων πλοκὰς καὶ ετερα εξαίσια. ἰδόντες δε τολον τινὲς των ἀνθρω- aoπων στίχων πλοκὰς λέγοντα ἡρώτων αυτον πως αρα τοιαῖτα λαλεῖ.
θηκα ἀπο χάους τινος. ἀκουσαντες δὲ ιι εγχωριοι ἔκτισαι ἐκεῖσε ναον τω Ἀπόλλωνι, ει ω και τρίποδογ χαλκον εστησαν δια το Πῶ- σθαι αὐτω τη μαντεία, στησαντες ἄνωθεν του χαλκου γυναικα προ- asθενον, ἴνα ανακρουει αυτον, και ἐξ αυτου τους χρησμους δεχονται. Λοξία, δε λεγουσι τιν Ἀπόλλωνα δια το ποιεῖσθαι εξεστραμμώνους τους χρησμυς. C. I 66. ορας : κ νει το δεμς εν τοῖς πεπλοις. I.
76쪽
I 67. συ γάρ νιν, ω τάλαινα, θωυξασ : συ γὰρ πρίως βοησασα ἐξέβαλες τοῖ ἴπνου αυτόν. το γὰρ ω τάλας γεγωνότερον εἶπεν ό χορός. B. I. μυξασ : θηριώδει βοη χρησαμενη. και ἴσως εἴρηται παρὰ τους θωας. τινες δε φασιν ἔτι φωνη θρηνώδει ευησατο ὁ χορὸς γρα-5 φηναι μη δυναμένη, ἰυγμω η και ἰυγμοῖ τραχυτέρα, ἴπερ ειωθασι ποιεῖν αι γυναῖκες ἐπὶ τοῖς ἴπερβάλλουσι κακοῖς' α γὰρ μη δύναται
το υπνωσσει νιστικόν. λέγει νυν ώς αμφίβολον ειποῖσαν οὐκ επεισε
μη ταράσσον, φησιν ό πρὸς, κοιμῶται γάρ. τὰ γὰρ δύο σσ ἐνεστω-2οτος ποιοῖσι τὸ ρημα. B.M. I. ενόμισα αυτὸν ἐν βάθει κοιμασθαι Ἀλλως. τὸ ε δοξα αντι τού δικῶ, εξ ου επάγει τὸ υπνωσσει οριστι κὸν, επεὶ v v αμφίβολον ειπε και οὐκ ἔπεισε. A. IIo. οὐκ ἀφ' ἡμων'. οὐκ ἀφ' ημων. ἀποστήση δηλονότι, οὐκ απὸ των οἴκων πάλιν ἀναστρέψεις τον σὸν πόδα, μεθεμένα καὶ ἀφεισα τοῖ2 3 κτύπου; I. μακράν. H. 59. I7I. πάλιν : εις τοὐπίσω. Gu. ἀυά: σύναπτε τὸ ἀνά προς τὸ ελίξεις. Gu. πάλιν λιξεις : ἀναστρέψεις τον σὸν πόδα. ἐκ
77쪽
I72. αεθεμεια : άποστῶσα. Gr. απολειφθεῖσα. Gu. ἀφεῖσα ἀποστασα τοῖ κτύπου ου ποιεις. Fl. 59. I73. λεγεις εἶ: αληθως και καλως λεγεις. ταῖτα δε φησι σκοπήσασα ἀπο του κοιμωμένου. B.M. I. αντι του ψηθως λεγεις. ως και αυτ ἡ θεωρήσασα αυτον κοιμωμενόν φησιν. A. C. SI74. πότνια πότνια: ὼ νῖξ σεβασμία, ἡ τους ἴπνους παρεχομενη τοῖς πολυπόνοις ἀνθρωποις. δίδωσι δε τους ἴπνους ἡ νὐξ εξαιρέτως δια το υγρὰ ειναι τη αποστασει του ἡλιου του ξηραίνοντος τον ἀέρα.ὶ ελθε ἀπο του ερέβους, μολε ταχεῖα ἐπὶ τον δόμον τον 'Aγαμεμνόνειον υπο γὰρ οδυνων καὶ συμφορας φθειρόμεθα. I. I.
νυξ υπν. δότειρα: επικαλεῖται την νυκτα προς το κοιμίσαι τον
ορέστην. ο γαρ κατὰ φύσιν ἴπνος εξ υγρότητος γίνεται. Θρα δεουσα ἡ νῖξ, ἀφισταμένου του ἡλίου του ξηραίνοντος καὶ θερμαίνοντος
τον ἀέρα, επάγει τον ερ πρότητος γινόμενον ἴπνον. ό τοίνυν 'Ορέστης ἐξηραμμένος υπο νόσου τε και ασιτίας, ἴπανθεὶς τω νυκτερινῆ i5 καταστήματι, μῶλλον κοιμηθησεται, ἄλλως τε καὶ των αισθήσεων
εδει δὲ ἐκ χάους εἰπεῖν, ως Ἐσίοδος ἐκ χάεος ερεβός τε μέλανά
τε νυξ ἐγένοντο. ' A. B.C.M. I. 'Aλλως. τουτο το μέλος επὶ ταῖς λεγομέναις νηταις αδετου, καὶ ἔστιν οξύτατον' ἀπίθανον ουν την aciἘλέκτραν οξεία φωνὴ κεχρησθαι, καὶ ταῖτα ἐπιπλήσσουσαν του χορω. ἀλλα κέχρηται μεν τω οξει ἀναγκαίως, οἰκεῖον γὰρ των θρηνούντων, λεπτότερον δε ως ενι μάλιστα. B. I. 175. ὐπνυδότειρα . ἡ τοῖς υπνους δωρουμένη τοῖς πολυπόνοις βρο-
s. ἐξηραμμένοςJ ἐξηραμένος C. I.
78쪽
ἀποστάσει τοῖ ἡλίου του ξηραίνοντος τον ἀέρα. I. I76. ερεββεν : ερεβόθεν ελθεῖν την νύκτα καλεῖ τουτέστιν ἀποτοῖ χάους' κατερχομνου γὰρ τοῖ ἡλιου εις το υπο γῆς ἡροσψα 5 ριον σκότος επάνω τῆς γῆς γίνεται, ωσπερ εκ των κάτωθεν ἀνιεναι δοκοῖν, οὐχ ως ον εν τοῖς κάτω καὶ ἀνερχόμενον, ἀλλα τῆ απουσία τοῖ φωτος τολο ὐφίσταται, οὐκ εχον αὐτο καθ' εαυτο οικείαν στασιν. ελθεῖν δε λέγει πην νύκτα, οὐχ ὼα γένηται νυξ, πως γὰροῖον τε ἡμέρας οἴσης ἔ-ἀλλ' επειδὴ ἐν νυκτὶ ὐπνωττουσιν ἄνθρωποι,1o δια τουτο τοῖτό φησιν' ἄλλως τε και οι κω μενοι ωσπερ νύκτα
εχουσι διὰ το μὴ ψαν. Gu. I. κατάπτερος : ταχεῖα. M. ταχεῖα αντὶ τοῖ ταχέως. GRI 8 I. διοιχόμεθα: εφθάρμεθα. Gr. I 82. κτύπον ἡ γετ': αντὶ τοῖ εποιήσατε. I. καὶ τοῖτο κατὰ i s ἀναφωνησιν λέγει ἡ Ἐλεκτρα. M. I 83. σῖγα σῖγα: μετὰ σιγῆς, διαλέγου μοι δηλονότι, φυλασσομενη καὶ εκφεύγουσα τον εἰς ζψος τοῖ στόματος κέλαδον' παρέξεις, ω φίλη, ηδονὴν ἴπνου ἡσυχον, εἰ τοῖτο ποιήσεις. I. σθα σῖγα φυλασσομενα οὐ σιωπήσεις, φησιν, ἀπο τοῖ στόμα-ao τος φυλασσομ m το ἀνακελαδεῖν καὶ την ἀπο τῆς κοίτης τοῖ ἴπνου χάριν ἡσυχρον αὐτα παρεξεις; ἡ τον κέλαδον ἄποθεν τοῖ λέχους ποιουμχνη ἰ οἷον, οὐ σιγήσεις καὶ μετὰ ἡσυχίας αντον εάσεις κοιμηθῆναι; A. B. C. M. I. φυλασσομενα : εγουν ἀφεῖσα ρογάλην μῆν
πλησίον τῆς αυτοῖ κοίτης, κά πόρρω γενομένη, ονήσεις αντον ως 25 -νωσσοντα. I.
I 87. θρόει, τίς κακων. λέγε ποιον τελος εκδέχεται, πότερον δύναται ρα σου, ἡ ους εἰπε ποιον εσται το περας, ποιον τελος αυτον μενει. αρα γε ραισει της νοσου 8 ου ἰ D. Μ. l.
I9. οὐJ ἄλλωή prraefixum in I. sine leurinate. IO. φυλασσομένηJ φυλαττομένη I.
79쪽
πόθον εχει' ουτω γὰρ εχει προς το του πρωτου συστηροτος κωλονοικείως. και τὸ ἄρα δε ἐνταυθα, ει και συμπερασματικόν εστιν, ἀλλ' ουν αντὶ μακροῖ λαμβάνεται παρα τοῖς ποιηταῖς, ως καὶ το 5 ἀπορηματικον ενίοτε αντὶ βραχεος. δια τουτο μεν περισπῶται ἀντι
στρόφως, εκεῖνο δε ὀξύνεται. I. πόθον : ἔρεξιν. m. 59. βορας : τροφης. Gr. H. 6. 9. I7. 2I. 56. 59. 76. I9O. πρόδηλος : ει μη γὰρ εσθίει, τεθνηξεται. B.M. προφανης. I Gr. H. 6. 9. I . al. 56. 59. 76. φανερός. Gu. g : εἰ ταῖς ουτως εχει. Gu. ὁ πότμος : ἡ τύχη του θανάτου δηλονότι. GLFl. 6. 9. I7. a I. 56. 59. 76. I9I. εξεθυσεν. αντὶ του ἀπωλεσεν ωας ό Ἀπόλλων, πατροφόνου μητρος αἱμα δοῖς, οῖον ἐνδους ἡμῖν καὶ κελευσας τον πῆς μητρος is φόνον εργάσασθαι. το δε κῆς, μελεον ἀποδοῖς αἷμα, φόνον πατροκτόνου μητρος. A. B. C. M.I. 'Aλλως. ἡ εξ προς τὸ πατροφόνου, τουτεστι δους ἡμῖν τὸ αἷμα καὶ τον φόνον τῆς πατροφόνου μητρος,
τῆς μητρος τιμωρῆσαι καὶ τω πατρί. δύναται δε καὶ ἀποδούς. A. B. ao M. I. ἡ εξ εἰς τὸ δους, εκδούς. B. εξεθυσ : εφόνευσεν. Gr. ἀπω- λεσεν. Gu. H. 6. 9. I7. a I. 56. 59. 76. I92. ἀπόφονον : οὐκ ἄξιοι ἔντα γενεσθαι. απὸ φυγῆς ἄξιον φώνον. Gr. n 6. 9. 2I. 56.59. δους : αντὶ του συγχωρησας κωκε υσας τον τῆς μητρος φόνον εργάσασθαι, τον φόνον τῆς μητρος *5τον μελεον, τον ἀπόφονον καὶ τον μισητὸν, τον επὶ κακω γεγονότα.M. 59 193. πατροφονου, της τον ἐρων πατέρα φονευσάσης. Gr. m. 6.9. 17. a I. 56. 59. 76.
πρῖον πήρας αυτον μένει; B. I. resimiis
80쪽
I94. δίκα Μν: ωφείλετο μὲν γαρ αυτη ἀναιρεθηναι, ου μέντοι παρα του παιδός. D. M. I. δικα μοῦν, καλως δ' ου: ἀντι τοῖ δίκαιον μὲν αυτο ἀναιρεθηναι, ἀνελουσαν τον ἄνδρα, ου μέντοι εὐκλεὲς ουδεπρεπωδες ην υπὸ του παιδὸς ευθυνας δουναι αὐτο τοὐ φόνου. B.M. I. 5 εν τούτω υπομιμνησκεται καὶ της Ἐλέκτρας. M. Δίκα ἐνταυθα γράφε, μη δίκαια. ουτω γψ ἔχει προς το μέτρονορθως. I. δίκαια ζ τα κατα τον φόνον. Gr. δικαίως δους τον φόνον,το αἱμα. Gu. καλως : εὐπρεπως. δ' ου : διότι υπὸ του υιου. Gnουδε γὰρ υπο παιδὸς εδει θανεῖν αυτ . Gia. Io ἔκανες, εθανες : εφόνευσας' ἄθεν τὸ κανουν λέγεται, εἰς οφέρεται ἡ ιερουργικὴ μάχαιρα. Λλλως. φονευσασα ἀνηρέθης, τουτέστιν ό κατα σου πραχθέις φόνος ἄμυνα ἐγένετο, και Ουκ ἀδικία συ γαρ πρωτη εφόνευσας τον πατέρα, και ἀνηρέθης. A. B.M. I. εκα-νες : εφόνευσας. Gr. τον πατέρα. Gu. ἔθανες : αντὶ του ἐθανά- 35 τωσας. Gr. H. 6. 9. I7. a I. 56. 59. 76. τῶν τέκνων ε θανατω-θης. Gu.
196. ἀπο δ' ωλεσας : ό δε αντὶ του γάρ, ιν η ό νους ἐπεξηγησις,
εθανες' ἀπωλεσας γαρ τον πατέρα ζωσα, και θανουσα τα τέκνα διατου αδατος. A. B.M. I. ἀφ' αῖματος : ἀπὸ αιτίας τοῖ φόνου του 2O σου. Gr. Fl. 6. 9. I7. 2I. 56. 59. 76.199. τέκνα τε τάδε : δεικτικως φησιν εαυτην και Ῥρέστην. I. εθανες-αῖματος : ειπουσα ἡ Ῥλέκτρα πρὸς την μητέρα τὸ εφόνευσας τον οἰκεῖον ἄνδρα, εφονευθης υπο των τέκνων, πάλιν φησιν, ἄμοιον μῆν τη προτέρα ἐννοία, ἔχει δε τι και πλέον τὸ γαρ ἀπωλεσας